444 research outputs found
ANALYSIS OF RENEWABLE ENERGY IN ROMANIA’S CENTER DEVELOPMENT REGION
No full textNowadays various problems and requirements of the society and of the development of cities and regions may be solved by using environmental technologies that provide energy from different renewable sources. Therefore, this study examines the renewable energy potential in one of Romania’s development regions that is Center Development Region. The findings of this study reveal that this region has high renewable energy potential, distributed in all its six counties, which makes Center Region an attractive location for people who want to invest in green energy. The study was carried out by combining a wide variety of sources, such as statistics, research reports and articles. The results reported in this study could be used for further research in the area of implementing green energy projects for urban development of the regions.renewable energy, urban management, regional development, Center Development Region, Romania.
Influencia de las hormonas sexuales en el consumo de oxígeno en ratas
No full textIntroduction: Literature findings suggest that fluctuations of female sex hormones may change the maximum oxygen
consumption (VO2 max). Objective: To compare the VO2 max among male rats (M, n = 8), female rats on ovulatory (OV, n=8)
or non-ovulatory (NOV, n=8) phases of the estrous cycle and ovariectomized (OS, n=8). Methods: The evaluation of oxygen
consumption was performed on a treadmill coupled with metabolic box. Results: At rest VO2 was similar among groups. The
M group had a higher VO2 max compared to the NOV group, however showed similar values when compared to OV group.
The VO2 max was lower in the ovariectomized group (OS: 62±3 ml.kg-1.min-1) compared to other groups (M: 92±2; NOV: 77 ±
4; OV: 87 ± 3 ml.kg-1.min-1). Conclusions: These findings suggest that hormonal variation resulting from different phases of
the estrous cycle and ovarian hormone deprivation can induce changes in maximal oxygen uptake in rats.Introducción: Hallazgos de la literatura sugieren que oscilaciones de las hormonas sexuales femeninas pueden alterar el consumo máximo de oxígeno (VO2max). Objetivo: Comparar el VO2max entre ratas machos (M, n=8), hembras
en las fases ovulatorias (OV, n=8) o no ovulatorias (NOV, n=8) del ciclo estral y ooforectomizadas (OS, n=8). Métodos:
La evaluación del consumo de oxígeno fue realizada en cinta rodante con caja metabólica acoplada. Resultados: En
reposo, el VO2 fue semejante entre los grupos estudiados. El grupo M presentó mayor VO2max en relación al grupo NOV,
pero valores semejantes a los del grupo OV. El VO2max fue menor en el grupo ooforectomizado (OS: 62±3 ml.kg-1.min-1)
cuando comparado a los demás grupos (MS: 92±2; NOV: 77±4; OV: 87±3 ml.kg-1.min-1). Conclusiones: Esos hallazgos
evidencian que la variación hormonal proveniente de las diferentes fases del ciclo estral y de la privación de las hormonas
ováricas puede inducir alteraciones en el consumo máximo de oxígeno en ratas.Introdução: Achados da literatura sugerem que oscilações dos hormônios sexuais femininos podem alterar o
consumo máximo de oxigênio (VO2max). Objetivo: Comparar o VO2max entre ratos machos (M, n=8), fêmeas nas fases
ovulatórias (OV, n=8) ou não-ovulatórias (NOV, n=8) do ciclo estral e ooforectomizadas (OS, n=8). Métodos: A avaliação
do consumo de oxigênio foi realizada em esteira rolante com caixa metabólica acoplada. Resultados: Em repouso,
o VO2 foi semelhante entre os grupos estudados. O grupo M apresentou maior VO2max em relação ao grupo NOV,
mas valores semelhantes ao do grupo OV. O VO2max foi menor no grupo ooforectomizado (OS: 62±3 ml.kg-1.min-1)
quando comparado aos demais grupos (M: 92±2; NOV: 77±4; OV: 87±3 ml.kg-1.min-1). Conclusões: Esses achados
evidenciam que a variação hormonal decorrente das diferentes fases do ciclo estral e da privação dos hormônios
ovarianos pode induzir alterações no consumo máximo de oxigênio em ratos.São Paul
Archeologische begeleiding aanleg rioolpersleiding te Oldemarkt en Paasloo, gemeente Steenwijkerland (OV)
No full textDe sporen bestaan uit greppels, subrecente sloten en esgreppels. Aan de westkant van de Hareweg lopen deze greppels en sloten evenwijdig aan de huidige verkavelingsrichting. Meer naar het oosten wijkt de oriëntatie van de sloten iets af van de huidige verkavelingsrichting. Op oude topografische kaarten komt de verkavelingsrichting overeen met de huidige verkavelingsrichting. De sloten met een wat afwijkende oriëntatie dateren op grond van hun oriëntatie van vóór de 19e eeuw. Ook blijkt ten oosten van de Hareweg in de 19e eeuw nog veel bos aanwezig te zijn. Deze percelen zijn dan nog niet in cultuur gebracht. De aangetroffen esgreppels liggen binnen de percelen die in 1850 als bos op de kaart staan. Dit wijst erop dat er binnen het onderzoeksgebied in de middeleeuwen ontginningen hebben plaatsgevonden waarbij met behulp van esgreppels bouwland is aangelegd. Nabij het perceel met esgreppels heeft in de 16e eeuw een woning gestaan waar op het erf huisraad in een kuil is begraven. Na verloop van tijd is de woning verlaten en ook het bouwland is niet onderhouden en met bos begroeid geraakt om pas in de loop van de 20e eeuw opnieuw ontgonnen te worden waarbij door het (middeleeuwse) perceel bouwland een sloot is gegraven.
Binnen het riooltracé te Paasloo zijn geen archeologische sporen aangetroffen. In het oostelijke deel van het tracé, dat in een akker ligt, is nieuwetijds aardewerk aangetroffen. In de rest van het tracé is een intacte podzolbodem aanwezig waarop, langs de bosrand, een afwisseling van humeuze en zandige lagen aanwezig is die erop wijst dat er via verspoeling en verstuiving zand op het bospad is gekomen. In westelijke richting zijn deze verspoelde lagen niet meer aanwezig en gaat een dikke B-horizont naar boven toe over in de bouwvoor
Potential of chemical disinfestation of irrigation water and/or soil for controlling Verticillium wilt of olive
No full textLa contaminación de las aguas de riego por Verticillium dahliae supone un
riesgo para la sanidad de cultivos susceptibles al patógeno en Andalucía. La
dispersión de conidias y esclerocios del patotipo defoliante del hongo a través de
este medio, ha contribuido a la extensión y el desarrollo de las epidemias de
Verticilosis del olivo (VO) en esta región. La aplicación de desinfectantes
químicos al agua de riego puede suprimir la infestación por conidias de V.
dahliae, y podría constituir una medida de exclusión dentro del manejo integrado
de la VO si se probara también su eficacia frente a esclerocios, estructuras de
supervivencia del hongo. Además, dado que el destino final del agua tratada
sería la zona de influencia del sistema radicular, esta práctica podría contribuir a
erradicar al hongo en el suelo y/o reducir la enfermedad en olivares infestados.
El primer objetivo de esta tesis consistió en evaluar in vitro la eficacia de la
desinfestación química para prevenir y erradicar infestaciones del agua por
esclerocios de V. dahliae. Tres productos de diferente composición (OX-VIRIN®,
OX-AGUA AL25® y Deccoklor®) fueron evaluados en función de la
concentración, el aislado de V. dahliae y el tiempo de acción. El efecto de los
productos OX-VIRIN® (OV) y OX-AGUA AL25® (OA), ambos conteniendo
peróxido de hidrógeno en su formulación, varió con la concentración y tiempo de
acción. La eficacia supresiva en los días posteriores al tratamiento del agua
infestada (5-30 días) fue de 87,8-100% para las tres concentraciones más altas
de OV (3,2-51,2 mL L-1) y de 99,6-100% para las dos más altas de OA (0,4175 y
1,2525 mL L-1). Estas concentraciones de OV mostraron mayor eficacia
preventiva que las de OA frente a infestaciones realizadas 30 días después del
tratamiento químico del agua (97-100% vs. 68,9-100%). El producto clorado
Deccoklor® no fue eficaz.
La eficacia potencial de los desinfectantes OV y OA para reducir al hongo en
el suelo y la VO se evaluó en plantas jóvenes bajo ambiente controlado en varios
experimentos. El efecto fitotóxico de las aplicaciones de los desinfectantes al
suelo se exploró también sobre la planta. Cultivares de olivo susceptibles Picual
y Arbequina fueron crecidos en suelo infestado con V. dahliae y sometidos a diferentes tratamientos desinfestantes con agua tratada a 3,2 mL L−1 de OV o a
0,4175 mL L−1 de OA, concentraciones mínimas recomendables para la
desinfestación de agua según los resultados del primer objetivo. Las
aplicaciones semanal y mensual de OV y la quincenal de OA redujeron
sólidamente la densidad de inóculo total y de esclerocios del hongo en el suelo
en hasta un 21,3-29,6% y 65,6-91,2%, respectivamente, dependiendo del
tratamiento. Estas mismas aplicaciones redujeron la enfermedad entre un 0-
40,2% y 3-61,4%, según el parámetro evaluado, en los cultivares Picual y
Arbequina, respectivamente. Los tratamientos evaluados no afectaron
negativamente al crecimiento de los plantones ni se identificó indicio alguno de
fitotoxicidad en ambos cultivares.
Los sistemas de riego del olivar andaluz permiten el tratamiento del agua
embalsada, pero también en la red de distribución mediante bombas de
inyección. La tercera parte de la tesis abordó la eficacia de inyectar
desinfectantes en el sistema de riego para reducir la incorporación y acumulación
de V. dahliae en el suelo en función de la concentración de los productos (OV y
OA; 3,2-51,2 mL L-1 y 1,25-11,27 mL L-1, respectivamente), el tipo de propágulo
del hongo presente en el agua (conidias o esclerocios), y las condiciones
ambientales (primavera u otoño). La inyección de OV y OA previno o redujo en
más de un 95% la acumulación de conidias y esclerocios en el suelo en ambas
estaciones según la concentración aplicada. La enfermedad no fue observada y
la infección fue prevenida o marcadamente reducida en plantones de olivo
crecidos en el suelo regado con agua infestada y tratada.
El último objetivo de la tesis fue evaluar la eficacia de la inyección de los
desinfectantes en la red de riego para reducir la densidad de inóculo del hongo
en el suelo y la VO bajo condiciones de ambiente natural en un experimento de
larga duración. Se combinó el cultivar Picual, un aislado defoliante altamente
virulento de V. dahliae, y diferentes estrategias de aplicación de OV (3,2 mL L-1)
y OA (3,76 mL L-1) durante dos periodos comprendiendo desde final de invierno
a final de verano. La desinfestación redujo la densidad de inóculo total en el suelo
(51,2% de media) y la incidencia de enfermedad e infección (20,0% y 18,4% de
media, respectivamente). La aplicación quincenal de OA fue la estrategia que
arrojó mejores resultados en términos de reducción de inóculo total (75%) y esclerocios (85,4%) en el suelo, y reducción de síntomas (53%) e infección
(70,8%) en olivo. La desinfestación, especialmente bajo la estrategia anterior,
atenuó el impacto negativo de la infección sobre el crecimiento y la producción
al promover la recuperación de la enfermedad.
Los desinfectantes testados no solo reducen los esclerocios en el agua sino
también al hongo en suelo infestado y la VO a ciertas concentraciones. Su uso
se postula como una práctica complementaria dentro del manejo integrado de la
VO en Andalucía, en olivares y viveros que usen agua infestada por el patógeno
y en aquellos en los que el hongo ya esté establecido en el suelo. Los fabricantes
de formulados deberían considerar el desarrollo de productos conteniendo
peróxido de hidrógeno para aplicar al agua.The infestation of irrigation waters by Verticillium dahliae poses a risk for the
health of susceptible crops in Andalusia. Spread of conidia and sclerotia of the
pathogen via irrigation water has contributed to enlarge the extension and
epidemic development of the Verticillium wilt of olive (VWO) throughout this
region. The application of chemical disinfectants into the irrigation water has
proved to be useful suppressing infestations by V. dahliae conidia. To ascertain
the effect against sclerotia -more persistent structures of the fungus- is required
before recommending this practice as an exclusion measure within the integrated
management of the VWO. Furthermore, the fate of this treated water would be
the rhizosphere, so this measure could contribute to eradicate the fungus in the
soil and/or reduce the disease in infested olive orchards.
The first goal of the present thesis was to evaluate the in vitro efficacy of
chemical disinfestation in preventing and eradicating water infestations by V.
dahliae sclerotia. Three products differing in composition (OX-VIRIN®, OX-AGUA
AL25®, and Deccoklor®) were tested according to the concentration, V. dahliae
isolate and time of action. The effect of disinfectants OX-VIRIN® (OV) and OXAGUA
AL25® (OA), both including hydrogen peroxide in their formulation, varied
with the concentration and time. Suppressive efficacy ranged between 87.8-
100% for the three highest concentrations of OV (3.2-51.2 mL L-1) and 99.6-100%
for the two highest of OA (0.4175 y 1.2525 mL L-1) at 5-30 days after the treatment
of infested water. These OV concentrations showed higher preventive efficacy
than OA concentrations against infestations carried out 30 days after the
chemical treatment of the water (97-100% vs. 68,9-100%). The chlorinated
product Deccoklor® was ineffective.
The potential efficacy of OV and OA in reducing the fungus in the soil and the
VO in young olive plants was evaluated in several experiments conducted under
growth chamber conditions. The soil-applied disinfectant treatments were also
assessed for phytotoxicity on olive plants. Susceptible olive cultivars were grown
in V. dahliae-infested soil and subjected to different disinfectant treatments with
OV- or OA-treated water. The lowest concentrations recommended for
disinfesting V. dahliae-containing water according to results from the previous objective were used (3.2 mL L−1 or 0.4175 mL L−1, respectively). The weekly and
monthly treatments with OV and the biweekly treatment with OA decreased
solidly the total inoculum density in the soil up to 21.3-29.6% and sclerotia density
up to 65.6-91.2%, depending on the treatment. These same disinfectant
treatments reduced the disease by 0-40.2% and 3-61.4%, depending on the
parameter evaluated, on Picual and Arbequina cultivar, respectively. The tested
treatments did not negatively affect the plant growth and phytotoxicity was not
observed on any cultivar.
Irrigation systems of Andalusian olive orchards allow for the treatment of
ponded irrigation water, but also within the distribution network by means of
metering pumps. The third part of the thesis addressed the efficacy of injecting
disinfectants in the irrigation system in reducing the incorporation and
accumulation of V. dahliae in the soil according to the product concentration (OV
and OA; 3.2-51.2 mL L-1 and 1.25-11.27 mL L-1, respectively), the type of
propagule infesting the water (conidia or sclerotia), and the environmental
conditions (spring or fall). The injection of OV and OA prevented or reduced
above 95% the accumulation of conidia and sclerotia in both seasons, depending
on the concentration applied. The disease was not observed, and the infection
prevented or markedly reduced in olive plants raised in soil irrigated with infested
and treated water.
The last objective of the thesis was to assess the efficacy of injecting the
disinfectants within the irrigation system for reducing the V. dahliae inoculum
density in soil and the VWO in a long-term experiment conducted under natural
environmental conditions. The assessment was carried out combining the Picual
cultivar, a highly virulent defoliating pathotype of V. dahliae, and different
application strategies with OV (3.2 mL L-1)- and OA (3.76 mL L-1)-treated water
for two periods comprising from late winter to late summer. Disinfestation reduced
the total inoculum density in soil (by 51.2%, on average) and the disease and
infection incidence (by 20.0 and 18.4%, respectively, on average). OA applied
twice a month in alternate weeks was the strategy that stood out among the rest
by reducing the total inoculum and sclerotia density in soil by 75 and 85.4%,
respectively, and symptomatology and infection extent by 53 and 70.8%,
respectively, with respect to control. Soil disinfestation, especially following the mentioned OA-strategy, promoted a significantly greater tree recovery from the
disease and relieved the reduction in tree growth and production that occurred in
infested soils.
The disinfectants tested in this work not only reduce water infestations by
sclerotia, but also the fungus in soil and the VWO when applied at certain
concentrations. Their use could be conceived as a complementary practice within
the integrated management of the disease in Andalusian orchards or nurseries
using V. dahliae-containing water and in those in which the pathogen is already
established in the soil. The development of water disinfectants incorporating
hydrogen peroxide in their formulation should be encouraged by manufacturers
Archeologisch karterend booronderzoek Wetering West, gemeente Steenwijkerland (OV)
No full textAanleiding tot het hier beschreven archeologisch karterend booronderzoek (IVO) is de omvorming van de onderzochte percelen nabij Wetering te Steenwijkerland van landbouwgrond naar natuur. Omdat deze plannen met bodemverstorende ingrepen gepaard gaan, is er een archeologisch vooronderzoek conform de Wet op de archeologische monumentenzorg noodzakelijk. Dienst Landelijk Gebied heeft MUG Ingenieursbureau, afdeling Archeologie, opdracht gegeven het IVO uit te voeren. Voorafgaand aan het hier beschreven onderzoek heeft MUG Ingenieursbureau een archeologisch bureau- en booronderzoek uitgevoerd. Uit dit verkennende onderzoek blijkt dat er binnen het onderzoeksgebied zandopduikingen aanwezig zijn met een intacte podzolbodem in het dekzand.
Op grond van de resultaten van het megabooronderzoek kan geconcludeerd worden dat in één boring
zowel verbrand vuursteen als houtskool aanwezig is (boring 92). Deze boring kan daardoor een archeologische vindsplaats indiceren. In één boring (boring 38) is een afslag gevonden. Direct naast deze boring is recent materiaal in een deels verstoord bodemprofiel aangetroffen. Ook deze boring kan de aanwezigheid van een archeologische vindplaats aangeven. In de overige boringen met archeologische indicatoren gaat het om houtskoolvondsten. Omdat houtskool alleen een onbetrouwbare archeologische indicator is, worden deze locaties niet als archeologische vindplaats beschouwd. Omdat in boring 92 zowel verbrand vuursteen als houtskool voorkomt en ook in de omgeving van boring 92 houtskool is aangetroffen (boring 83, 90 en 98), wordt hier planaanpassing aanbevolen. De vuurstenen afslag in boring 38 komt als losse vondst voor. In de naastliggende boring is het bodemprofiel niet meer intact en is modern materiaal aanwezig. Ook voor deze locatie bevelen wij planaanpassing aan. Wij bevelen aan om de rest van het onderzoeksgebied vrij te geven
Archeologisch bureau- en booronderzoek Wetering-West, gemeente Steenwijkerland (OV)
No full textUit het verkennend booronderzoek blijkt dat de bodem bestaat uit een bouwvoor/verstoorde laag op veen dat op dekzand ligt. De top van het dekzand is veelal sterk beïnvloed door het veen. In 111 van de 349 boringen is de top van het dekzand een (deels) intacte podzolbodem aangetroffen. In de boringen en tijdens de oppervlaktekartering zijn er geen archeologische indicatoren waargenomen.
Voor de gebieden met een (deels) intacte podzolbodem, in meerdere aaneengesloten boringen, wordt vervolgonderzoek in de vorm van een karterend/waarderend booronderzoek aanbevolen. Dit vervolgonderzoek geldt alleen daar waar bodemingrepen zullen plaatsvinden. Op bijlage 2 zijn de desbetreffende gebieden aangegeven. In bijlage 3 is het inrichtingsplan samengevoegd met de boorpuntenkaart, zodat snel te zien is waar de inrichtingsplannen in conflict komen met de archeologische waarden. Ook is het mogelijk planaanpassing uit te voeren, waarbij de bodemingrepen plaatsvinden in gebieden zonder bodems met archeologische potenties.
Voor de rest van het plangebied wordt aanbevolen het vrij te geven
Multifrequency current control for -phase machines including antiwindup and distortion-free saturation with full DC-Bus utilization
No full textMultiphase drives offer important advantages over three-phase ones, e.g., lower per-phase rating and enhanced fault tolerance. For multiphase machines, multifrequency current control (MCC) is often required, e.g., for harmonic cancellation or injection. In certain situations, converter output voltage (OV) saturation occurs, which can cause windup and additional OV distortion. For MCC, obtaining antiwindup and distortion-free OV saturation, with full dc-bus exploitation, entails extra complexity. Recent publications address this problem in three-phase and dual-three-phase (treated as two independent three phases) systems with one and two isolated neutrals, respectively. However, extending such solutions to drives of any phase number n, winding arrangement (symmetrical or asymmetrical), and neutral configuration is not straightforward. This paper proposes a general MCC scheme, including antiwindup and distortion-free OV saturation with full dc-link utilization, for n-phase machines with different winding arrangements (symmetrical or asymmetrical) and neutral configurations. The computational burden required by the proposed antiwindup and saturation strategy is studied; it is concluded that, although it is significant in comparison with the resources needed by the rest of the MCC, the total computational load is acceptable in most of the cases. Experimental results with two multiphase machines are provided, including a comparison with other approachesXunta de Galicia | Ref. ED481B 2016/066-0Agencia Estatal de Investigación | Ref. DPI2016-75832-
Hipertensão arterial na gravidez: avaliação de um protocolo de tratamento Arterial hypertension in pregnancy: analysis of a manegement protocol
No full textDissertação (mestrado) - Universidade Federal de Santa Catarina. Centro de Ciências da Saúde. Programa de Pós-Graduação em Ciências Médicas.Introdução: A hipertensão arterial é a mais importante causa de morte materna no estado de Santa Catarina e nos principais centros urbanos de nosso país
Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven Telgen III te Heeten, gemeente Raalte (OV) Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven Telgen III te Heeten, gemeente Raalte (OV)
No full textLaagland Archeologie heeft op 11 tot en met 14 juli 2022 een Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven uitgevoerd aan de Telgen III te Heeten, gemeente Raalte (OV). Op het terrein is eerder archeologisch onderzoek uitgevoerd. Uit het bureau- en booronderzoek komt naar voren dat het plangebied in een laagte naast een dekzandrug ligt. Op deze dekzandrug heeft in de Romeinse tijd een omheinde nederzetting gestaan waar sporen van ijzerproductie zijn aangetroffen. Geomorfologisch ligt het plangebied in een beekdaloverstromingsvlakte . De leemrijke beekafzettingen zijn zeer ijzer houdend. Op basis van het vooronderzoek worden er resten van ijzerwinning uit de Romeinse tijd in het plangebied verwacht.
Op basis van dit onderzoek is door het bevoegd gezag besloten dat er een aanvullend onderzoek dient plaats te vinden in de vorm van een Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven Het doel van de archeologische proefsleuvenonderzoek is om vast te stellen of er zich in het onderzoeksgebied archeologische vindplaatsen bevinden. En om eventuele aanwezige vindplaatsen te waarderen. Op basis van de waardering kan de behoudenswaardigheid van de vindplaats worden vastgesteld.
Het onderzoek bestond uit een proefsleuvenonderzoek conform het KNA protocol 4003 IVO-P Samengevat zijn tijdens het onderzoek 111 sporen uit de Nieuwe tijd aangetroffen. Deze sporen bestonden uit kuilen, greppels en paalkuilen. De paalkuilen vormen geen duidelijke structuur en bevinden zich in het hele onderzoeksgebied. De kuilen bestaan voornamelijk uit ondiepe kuilen. Er is één kuil die wordt geïnterpreteerd als een ijzerwinningskuil. Uit deze kuil is pijpaardewerk afkomstig wat deze kuil in de late 18e tot vroege 19e eeuw dateert.
De greppels bestaan uit noord-zuid en een oost-west georiënteerde greppel. De noord-zuid georiënteerde greppel kan in de 18e tot begin 20e eeuw worden gedateerd. De oost-west greppel heeft twee gebruiksfasen gehad, dit is ook op de historische kaarten zichtbaar. De eerste fase loopt oost-west, deze is zichtbaar op de kadastrale kaart van 1832. Een tweede fase is zichtbaar op de kaarten vanaf 1900. Deze greppel loopt oost-west waarna hij een scherpe bocht richting het zuiden maakt, deze greppel is op de kaart uit 2008 nog zichtbaar. In de vulling van de greppel zijn deze twee fasen niet te onderscheiden. Het oudste fragment aardewerk uit deze greppel dateert uit de 17e eeuw, al dateert de rest van het vondstmateriaal uit de 18e tot begin 20e eeuw.
Laaglandarcheologie adviseert om geen vervolgonderzoek uit te voeren en het gebied vrij te geven voor de geplande werkzaamheden. Het advies is overgenomen door de gemeente Raalte, hierin vertegenwoordigd door de archeologisch adviseur van de gemeente, de heer O. Satijn
Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven Telgen III te Heeten, gemeente Raalte (OV) Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven Telgen III te Heeten, gemeente Raalte (OV)
No full textLaagland Archeologie heeft op 11 tot en met 14 juli 2022 een Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven uitgevoerd aan de Telgen III te Heeten, gemeente Raalte (OV). Op het terrein is eerder archeologisch onderzoek uitgevoerd. Uit het bureau- en booronderzoek komt naar voren dat het plangebied in een laagte naast een dekzandrug ligt. Op deze dekzandrug heeft in de Romeinse tijd een omheinde nederzetting gestaan waar sporen van ijzerproductie zijn aangetroffen. Geomorfologisch ligt het plangebied in een beekdaloverstromingsvlakte . De leemrijke beekafzettingen zijn zeer ijzer houdend. Op basis van het vooronderzoek worden er resten van ijzerwinning uit de Romeinse tijd in het plangebied verwacht.
Op basis van dit onderzoek is door het bevoegd gezag besloten dat er een aanvullend onderzoek dient plaats te vinden in de vorm van een Inventariserend veldonderzoek - proefsleuven Het doel van de archeologische proefsleuvenonderzoek is om vast te stellen of er zich in het onderzoeksgebied archeologische vindplaatsen bevinden. En om eventuele aanwezige vindplaatsen te waarderen. Op basis van de waardering kan de behoudenswaardigheid van de vindplaats worden vastgesteld.
Het onderzoek bestond uit een proefsleuvenonderzoek conform het KNA protocol 4003 IVO-P Samengevat zijn tijdens het onderzoek 111 sporen uit de Nieuwe tijd aangetroffen. Deze sporen bestonden uit kuilen, greppels en paalkuilen. De paalkuilen vormen geen duidelijke structuur en bevinden zich in het hele onderzoeksgebied. De kuilen bestaan voornamelijk uit ondiepe kuilen. Er is één kuil die wordt geïnterpreteerd als een ijzerwinningskuil. Uit deze kuil is pijpaardewerk afkomstig wat deze kuil in de late 18e tot vroege 19e eeuw dateert.
De greppels bestaan uit noord-zuid en een oost-west georiënteerde greppel. De noord-zuid georiënteerde greppel kan in de 18e tot begin 20e eeuw worden gedateerd. De oost-west greppel heeft twee gebruiksfasen gehad, dit is ook op de historische kaarten zichtbaar. De eerste fase loopt oost-west, deze is zichtbaar op de kadastrale kaart van 1832. Een tweede fase is zichtbaar op de kaarten vanaf 1900. Deze greppel loopt oost-west waarna hij een scherpe bocht richting het zuiden maakt, deze greppel is op de kaart uit 2008 nog zichtbaar. In de vulling van de greppel zijn deze twee fasen niet te onderscheiden. Het oudste fragment aardewerk uit deze greppel dateert uit de 17e eeuw, al dateert de rest van het vondstmateriaal uit de 18e tot begin 20e eeuw.
Laaglandarcheologie adviseert om geen vervolgonderzoek uit te voeren en het gebied vrij te geven voor de geplande werkzaamheden. Het advies is overgenomen door de gemeente Raalte, hierin vertegenwoordigd door de archeologisch adviseur van de gemeente, de heer O. Satijn
- …
