1,720,989 research outputs found
Prze-pisywanie. „Dziennik hipopotama” Krzysztofa Vargi jako strategia lektury
Full text linkThe aim of the article is to show that Krzysztof Varga’s Hippopotamus Diary is a typical work of the genre, which is a collection of records on various topics or problems related to the author – his attitude, views, and way of looking at the world. What distinguishes it from other diary works is reading the world and events through reading. Varga uses the already read texts, purchased books, and series arranged in his library to comment on contemporary artistic and aesthetic phenomena, as well as political attitudes. The author builds his picture of the world based on his readings, making them the tool of contemporary criticism. His library is not limited only to written texts, but includes also audiobooks and videos. In the spirit of convergence, Varga shows how contemporary meaning archipelagos include not only the written word, but also sounds or film images. The author of Hippopotamus Diary uses the rewriting formula, placing the read texts in the context of current affairs and events, offering their individual, updated and often ideologized reading. For him, rewriting becomes a reading strategy that leaves an imprint on himself.Celem artykułu jest wykazanie, że Dziennik hipopotama Krzysztofa Vargi to typowe dzieło gatunku, które jest zbiorem zapisów dotyczącym rozmaitych tematów czy problemów powiązanych osobą autora – jego postawą, poglądami, sposobem spojrzenia na świat. Tym, co wyróżnia je na tle twórczości diariuszowej, jest czytanie świata i otaczającej codzienności poprzez lektury. Varga wykorzystuje przeczytane teksty, zakupione książki, układane w swojej bibliotece serie do komentowania współczesnych zjawisk artystycznych, estetycznych, jak i postaw politycznych. Autor buduje swój obraz świata w oparciu o dokonaną lekturę, czyniąc z niej ostrze krytyki współczesności. Jego biblioteka nie ogranicza się wyłącznie do woluminów, ale zostaje poszerzona o audiotekę i wideotekę. Varga zgodnie z duchem konwergencji pokazuje jak współczesne archipelagi znaczeń obejmują nie tylko słowo pisane, ale dźwięki czy obrazy filmowe. Autor Dziennika hipopotama korzysta z formuły przepisywania, umieszczając przeczytane teksty w kontekście bieżących spraw i wydarzeń, aktualizując i często ideologizując lekturę, poprzez indywidualne, „polityczne” odczytanie. Przepisywanie staje się dla niego strategią czytania, które pozostawia ślad w nim samym
Mesjańska perspektywa opowiadań Irit Amiel
Full text linkIrit Amiel is an Israeli writer who, after almost fifty years of silence since being saved from the Holocaust, speaks on the Shoah. Her stories are a collection of portraits. In these stories, the author uses restrained and understated narrative modes in order to depict the fates of Holocaust survivors. Until recently, readings of texts dedicated to the Holocaust have marginalized the presence of the Biblical tradition, ignoring its contribution to the sense of identity among Jewish individuals. This article is an attempt to read Amiel’s short stories from a messianic perspective arising from the spirit of post-secularism. This perspective is helpful in a reading of the archetypal narrative of Israel’s Exodus, which constitutes the foundation of Jewish identity. As Amiel herself has shown, we cannot avoid mention of Biblical narratives when speaking of the Shoah experience.Irit Amiel jest izraelską pisarką, która po niemal pięćdziesięciu latach milczenia od ocalenia z Holocaustu zabiera głos w sprawie Shoah. Jej tom opowiadań Osmaleni jest zbiorem piętnastu portretów, w których autorka za pomocą powściągliwych i skromnych narracji przedstawia losy ocalonych z Zagłady. Dotychczas w lekturze tekstów poświęconych Holokaustowi marginalizowano obecność tradycji biblijnej, która konstytuuje tożsamość każdego Żyda. Artykuł jest próbą przeczytania opowiadań w perspektywie mesjańskiej, która wyrasta z ducha postsekularyzmu. Za jej pomocą można dokonać lektury archetypicznej narracji Izraela o Wyjściu, na której fundamencie zbudowana jest żydowska tożsamość. Jak dowodzi tego sama Amiel, nie można jej uniknąć, mówiąc o doświadczeniu Szoa
The Messianic Dimension of Irit Amiel’s Stories
No full textIrit Amiel jest izraelską pisarką, która po niemal pięćdziesięciu latach milczenia od ocalenia z Holocaustu zabiera głos w sprawie Shoah. Jej tom opowiadań Osmaleni jest zbiorem piętnastu portretów, w których autorka za pomocą powściągliwych i skromnych narracji przedstawia losy ocalonych z Zagłady. Dotychczas w lekturze tekstów poświęconych Holokaustowi marginalizowano obecność tradycji biblijnej, która konstytuuje tożsamość każdego Żyda. Artykuł jest próbą przeczytania opowiadań w perspektywie mesjańskiej, która wyrasta z ducha postsekularyzmu. Za jej pomocą można dokonać lektury archetypicznej narracji Izraela o Wyjściu, na której fundamencie zbudowana jest żydowska tożsamość. Jak dowodzi tego sama Amiel, nie można jej uniknąć, mówiąc o doświadczeniu Szoa.Irit Amiel is an Israeli writer who, after almost fifty years of silence since being saved from the Holocaust, speaks on the Shoah. Her stories are a collection of portraits. In these stories, the author uses restrained and understated narrative modes in order to depict the fates of Holocaust survivors. Until recently, readings of texts dedicated to the Holocaust have marginalized the presence of the Biblical tradition, ignoring its contribution to the sense of identity among Jewish individuals. This article is an attempt to read Amiel’s short stories from a messianic perspective arising from the spirit of post-secularism. This perspective is helpful in a reading of the archetypal narrative of Israel’s Exodus, which constitutes the foundation of Jewish identity. As Amiel herself has shown, we cannot avoid mention of Biblical narratives when speaking of the Shoah experience
„Opera mleczana”: Między teatralnym komiksem a musicalem
No full textThis article offers an analysis of the performance Opera mleczana (Milk Opera), directed by Mikołaj Grabowski, which premiered on 9 March 2003 at Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej (Helena Modrzejewska National Old Theatre) in Kraków. Its libretto and music by Stanisław Radwan were based on satirical drawings by Andrzej Mleczko. Using the theory of intermediality, the author interprets not only the content of the performance, but also the various forms and means of expression it employs, borrowed from opera, musical, film, soap opera, and comic strips. It is argued that the show’s hybridity contributed to its popularity, as it made it easier for the actors to connect with a multigenerational audience
Teoria pod wpływem… Wpływ dopaminy na dyskurs literaturoznawczy
Full text linkIn recent decades, affect theory has become an extremely useful tool for studying the functioning and impact of literature. Supported by somatopoetics and the latest tendencies of the ‘new humanities’ seeking rapprochement with the hard sciences, i.e. biology or chemistry, affect theory is an interesting avenue to explore the relationship between affectivity and literary theory. The article considers the thesis of the influence of biochemical processes operating in the brain on the recent emergence of numerous methodological proposals in the study of theory. The concept of Roland Barthes’ “pleasure of the text” is transferred to theoretical grounds in order to demonstrate the affective sources of the interpretative orientations created. The author juxtaposes Barthes’ concept with discoveries about the biochemical processes occurring in the brain under the influence of dopamine. Dopamine is a neurotransmitter responsible, among other things, for inducing states of satisfaction and pleasure. These states are the result of dopamine dosage, which is released the more often we are strongly influenced by what is new. As a result, the process of reading as a discovery of meaning can induce states resembling drug-induced intoxication. Addiction to dopamine leads to the need for stronger stimuli, and could therefore explain the new literary studies concepts that keep appearing in the circulation of theory, looking far beyond the humanities for a new language of description and interpretation.W ostatnich dekadach teoria afektu stała się niezwykle przydatnym narzędziem do badania funkcjonowania i oddziaływania literatury. Wspierana somatopoetyką oraz najnowszymi tendencjami „nowej humanistyki” szukającymi zbliżenia z twardymi kierunkami nauki tj. biologią czy chemią, jest ciekawym tropem w badaniu relacji między afektywnością a teorią literatury. Artykuł rozważa tezę o wpływie procesów biochemicznych działających w mózgu na powstawanie w ostatnim czasie licznych propozycji metodologicznych w badaniu teorii. Przenosi koncepcję „przyjemności tekstu” Rolanda Barthesa na grunt teoretyczny, by wykazać afektywne źródła tworzonych kierunków interpretacyjnych. Autor zderza koncepcję Barthesa z odkryciami na temat procesów biochemicznych zachodzących w mózgu pod wpływem dopaminy. Ten neuroprzekaźnik jest odpowiedzialny między innymi za wywołanie stanu satysfakcji i przyjemności. Stany te są efektem dawkowania dopaminy, która uwalnia się tym częściej, im silniej oddziałują na nas bodźce nowości. W efekcie proces lektury jako odkrywania znaczeń może wywołać stany przypominające narkotykowe upojenie. Uzależnienie od dopaminy prowadzi do konieczności używania coraz to silniejszych bodźców, mogłoby zatem tłumaczyć wciąż pojawiające się w obiegu teorii nowe koncepcje literaturoznawcze, szukające daleko poza humanistyką nowego języka opisu i interpretacji. 
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Jerusalem as a theme of contemporary popular music
No full textJerusalem, like other great cities influencing the shape of civilization, appears extraordinarily expressive in literary, plastic arts, and musical texts. Popular music remains one of the so far undescribed areas of the Holy City’s representation. This paper focuses on Polish and English language songs in which Jerusalem appears as a motif, topos, or even symbol. It outlines three main points of reference: biblical, geopolitical, and historical, going back to the tradition of the Crusades. The popularity of Jerusalem in popular music lyrics is, to a large extent, the effect of treating the city as a symbolic axis mundi, marking the order (lost or desired) of the world.ADAM REGIEWICZ – prof. dr hab. nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, pracuje na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza w Częstochowie; obecnie dyrektor Instytutu Filologii Polskiej, kierownik Zakładu Teorii Literatury oraz Pracowni Komparatystyki Kulturowej AJD, członek Polskiego Stowarzyszenia Komparatystyki Literackiej. Zajmuje się badaniem zjawisk na pograniczu literaturoznawstwa i komparatystyki kulturowej, m.in. transkulturowym badaniem średniowieczności (mediewalizm), semiotyką i antropologią audiowizualności i nowych mediów oraz relacjami chrześcijaństwa i zjawiskami kultury współczesnej, a także antropologią odgłosów i retorycznością teorii literatury. Autor m.in. prac: Kino a kultura w świetle antropologii współczesnej. Próba interpretacji kerygmatycznej (Lublin 2011); Me-diewalizm wobec zjawisk audiowizualnych i nowych mediów (Warszawa 2014); Literatura – nowe media. Homo irretitus w komunikacji literackiej XX i XXI wieku (Toruń 2015); Poza horyzontem. Eseje o sztuce czytania (Ćwiczenia z poszukiwania sensu) (Kraków 2015); Kerygmatyczne figury interpretacji (Kraków 2016); Edukacja w czasach cyfrowej zarazy (Toruń 2016), Pomiędzy zbrodniami. Komparatystyka na tropie kryminału (Gdańsk 2017); Szkice
o pożytkach z retoryczności teorii literatury i o niepokojach z nią związanych (Kraków 2018).Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w CzęstochowieAgady talmudyczne, tłum. i oprac. M. Friedman, Wrocław 2005.Barthes R., Paryża nie zalało, [w:] tegoż, Mitologie, tłum. A. Dziadek, Warszawa 2000.Cirlot J. E., Słownik symboli, tłum. I. Kania, Kraków 2000.Dobroczyński B., III Rzesza popkultury i inne stany, Kraków 2004.Fichte J., The End of Utopia – the Treatment of Arthur and His Court in Contemporary German Drama, [w:] Reading the Middle Ages. The J. A. W. Bennett Memorial Lectures, ed. P. Boitani, A. Torti, Perugia 1995.Fiske J., Zrozumieć kulturę popularną, tłum. K. Sawicka, Kraków 2010.Gozdecka R., Miasto w muzyce i sztukach plastycznych. Jerozolima–Paryż–Nowy Jork. Głos edukacji interdyscyplinarnej, „Annales Universitatis Maria Curie-Skłodowska” 2012, t. X, z. 2.Hardwick P., „If I Lay My Hands on the Grail”. Arthurianism and Progressive Rock, [w:] Mass Market Medieval. Essays on the Middle Ages in Popular Culture, ed. D. W. Marshall, Jefferson, North Carolina and London 2007.Kąkolewski I., Nigdy nieumierające ciało państwa, czyli o trwałości toposu (re-)born statehood w europejskiej kulturze politycznej, „Kwartalnik Historyczny” 2018, nr 2.Krzan K., Ekstaza w wersji pop. Poszukiwania mistyczne w kulturze popularnej, Warszawa 2008.Martin B., Listening tin the Future: The Time of Progressive Rock 1968–1978, Chicago 1998.Michalski G., Siedem bram Jerozolimy. Komentarz do płyty CD, Accord Music Edition 1997.Philips W., Cogan B., Encyclopedia of Heavy Metal Music, Westport, Connecticut – London 2009.Rychlewski M., Rewolucja rocka. Semiotyczne wymiary elektrycznej ekstazy, Gdańsk 2011.Sławiński J., Przestrzeń w literaturze: elementarne rozróżnienia i wstępne oczywistości, [w:] Przestrzenie i literatura, red. M. Głowiński, A. Okopień-Sławińska, Wrocław 1978.Storey J., Studia kulturowe i badania kultury popularnej, tłum. J. Barański, Kraków 2003.Ziomek J., Symbol wśród tekstów kultury, [w:] tegoż, Prace ostatnie. Literatura i nauka o literaturze, Warszawa 1994.Bednarkomania trwa, bo kochamy reggae!, [online] https://gk24.pl/bednarkomania-trwa-bo-kochamy-reggae/ar/4620267 [dostęp: 24.09.2021]https://www.tekstowo.pl/piosenka,porozumienie,jeruzalem.html [dostęp: 24.09.2021].https://www.tekstowo.pl/piosenka,stay_heavy,jerusalem.html [dostęp: 24.09.2021].Lubański Ł., Wojna o Jerozolimę trwa już 70 lat, „Rzeczpospolita” https://www.rp.pl/wydarzenia/art1956591-wojna-o-jerozolime-trwa-juz-70-lat [dostęp: 22.09.2021].Arallu, Satanic War in Jerusalem. CD: Raven Music 2002.Astral Doors, Jerusalem. CD: Metalville Records 2011.Bruce Dickinson, The Chemical Wedding. CD: CMC International 1998.Don McLean, Believers. CD: Millennium Records1991.Eagle The White, Heading to Jerusalem. EP: Independent 2014.Edguy, Mandrake. CD: CD-Maximum 2001.Emerson, Lake & Palmer, Brain Salad Surgery. CD: Manticore Records 1973.Far from the Madding Crown (Original Motion Picture Soundtrack). CD 2015.Funeral Procession, Funeral Procession. CD: Ván 2006.Holly Blood, Waves Are Dancing. CD: MUSICA Production, Bombworks Records, 2005.Killing Joke, Pylon, CD: Spinefarm Records 2015.Matisyahu, Youth, CD: JDub/Epic 2006.Nieszpory ludźmierskie, CD New Abra 2007.Prawda, Chaos in Poland, CD: Lou & Rocked Boys, 2017.Sinéad O’Connor, She Who Dwells in the Secret Place of the Most High Shall Abide Under the Shadow of the Almighty. CD: Independent Records 2003.SkyEye, Digital God. CD: Independent 2018.Sława Przybylska, Pamiętasz, CD: MTJ Agencja Artystyczna 2017.Steve Earl, Jerusalem. CD: E-Squared Records 2002.T. Love, Jeruzalem. https://www.youtube.com/watch?v=MNsatqOu7IYTheocracy, Theocracy. CD: Metal Ages Records 2003.Wanda Warska, Piosenki z Piwnicy, CD 4: Polskie Radio, 2004.WarnerBeast, Pinnacle of Man. CD: Warnerbeast 2012.Wilki, Wilki, CD: MJM Music PL 1992.33735
Wspólne drogi literatury popularnej i komparatystyki kulturowej
Full text linkIt has been two decades since Słownik literatury popularnej edited by Tadeusz Żabski and the monography of Anna Martuszewska on the meaning of popular literature were published, and we are today pleased to notice that “the third kind” has not only provided space for scientific discourse, but has also become one of the leading objects of reflection and didactics in the academic world. Despite constant efforts to build coherent and possibly capacious methodological apparatus to study popular literature, it is still hard to find a universal key to conducting research in this scope. This certainly is a consequence of reaching out to various disciplines and instruments developed by various methodologies, enforced by broad spectrum of influence of popular literature: from the text itself to all kinds f artistic forms (graphic arts, comics, cinema, media, new media) and cultural practices (ritualization, theater, performance). One of the research proposals is cultural comparability, enrooted in the American school of comparative study, which analyses the text within its entire cultural image. The point of interest is the moment of “reading” literary, cultural phenomena as well as other human activities in the world, based on their interactions. Comparability uses tools developed on the grounds of post-structural literary studies to confront the text with other cultural narratives, thus opening it in a discursive manner to other than literary interpretative contexts, which manifest their creative power and vitality.It has been two decades since Słownik literatury popularnej edited by Tadeusz Żabski and the monography of Anna Martuszewska on the meaning of popular literature were published, and we are today pleased to notice that “the third kind” has not only provided space for scientific discourse, but has also become one of the leading objects of reflection and didactics in the academic world. Despite constant efforts to build coherent and possibly capacious methodological apparatus to study popular literature, it is still hard to find a universal key to conducting research in this scope. This certainly is a consequence of reaching out to various disciplines and instruments developed by various methodologies, enforced by broad spectrum of influence of popular literature: from the text itself to all kinds f artistic forms (graphic arts, comics, cinema, media, new media) and cultural practices (ritualization, theater, performance). One of the research proposals is cultural comparability, enrooted in the American school of comparative study, which analyses the text within its entire cultural image. The point of interest is the moment of “reading” literary, cultural phenomena as well as other human activities in the world, based on their interactions. Comparability uses tools developed on the grounds of post-structural literary studies to confront the text with other cultural narratives, thus opening it in a discursive manner to other than literary interpretative contexts, which manifest their creative power and vitality
- …
