17 research outputs found
Collective Memory Work with Older Men<em> </em><em></em><em></em> : Feminism, Experience and Reflection
No full textDoing memory work with older men: the practicalities, the process, the potential
No full textThis article describes the process of setting up and participating in a collective memory work group of older men, with a focus on the making and unmaking of older men and masculinities through age, ageing, gender, gendering, and other intersections. Memory work is located in relation to related but different forms of writing and group work, emphasizing how in this method everyone becomes a writer, an author, a listener, a reader, a discussant, and a commentator. The potential of memory work, both for working with older men, and more generally is outlined. Key issues are: genuine and collective commitment to substantive change, not just at a personal level, but also at wider social/political/cultural levels; willingness to trust in the other members of the group, an issue that may be difficult for some men; and commitment for caring for one another especially in their moments of greatest vulnerability
On a would – be dispute. The problem of human freedom in the works of Józef Tischner and Leszek Kołakowski
No full textIn the 1970s, a very interesting debate took place between Tischner and the Thomist philosophers. In the early 1980s, Tischner started a dispute with Marxism. According to the author of the article, there were many indications that at the end of the 1990s he would fight another intellectual war against liberalism, and in particular with its way of viewing human freedom. For many reasons, this dispute did not happen. The author of the article believes that Leszek Kołakowski could have been the main adversary in this dispute.The majority of contemporary intellectuals would agree that freedom is fundamental to human existence. This view was shared by both Leszek Kołakowski and Józef Tischner, therefore the dispute would concern the nature of internal freedom rather than the external one. Either of the adversaries saw it, in a different way. Kołakowski was close to the liberal approach to freedom. In turn, Tischner’s view of freedom was closer to the way St. Augustine had understood it. In this text, the author introduces both these concepts of freedom. He also believes that an attempt to measure the validity of the arguments of both adversaries could be made in relation to the essence of man
Europejska cywilizacja i jej pięć korzeni. Analizy historyczno-kulturowe Philippe’a Nemo
No full textThe author of the text draws attention to the special position of Europe in the modern world. Wondering what the reasons for such a strong influence of this civilization on others are, he points to its complicated Genesis origin.
He notes that the process of shaping of Europe was extended in time and drew inspiration from various sources.He points to five most important of them.
He discusses not only what Europe drew from Greek, Roman and Jewish civilizations, but also the consequences of the Christian reforms carried out by Gregory VII and the socio-political changes caused by the revolutions in England, France and America.The author of the text draws attention to the special position of Europe in the modern world. Wondering what the reasons for such a strong influence of this civilization on others are, he points to its complicated Genesis origin.
He notes that the process of shaping of Europe was extended in time and drew inspiration from various sources.He points to five most important of them.
He discusses not only what Europe drew from Greek, Roman and Jewish civilizations, but also the consequences of the Christian reforms carried out by Gregory VII and the socio-political changes caused by the revolutions in England, France and America.Autor tekstu zwraca uwagę na szczególną pozycję Europy we współczesnym świecie. Zastanawiając się, jakie są przyczyny tak silnego oddziaływania tej cywilizacji na inne, wskazuje na jej skomplikowana genezę.
Zauważa, iż proces kształtowania się Europy był rozciągnięty w czasie i czerpał inspiracje z wielu źródeł.
Wskazuje na pięć najważniejszych.
Omawia nie tylko to, co Europa zaczerpnęła z cywilizacji greckiej, rzymskiej i judaistycznej, ale także konsekwencje reform chrześcijaństwa dokonanych przez Grzegorza VII oraz społeczno-politycznych przemian spowodowanych rewolucjami w Anglii, Francji i Ameryce
O możliwym, lecz nie zaistniałym sporze – problem ludzkiej wolności w ujęciu Józefa Tischnera i Leszka Kołakowskiego
No full textW latach 70. między Józefem Tischnerem a tomistami toczyła się bardzo ciekawa debata. Na początku lat 80. wszedł on w spór z marksizmem. Zdaniem autora artykułu w końcówce lat 90. wiele zapowiadało, że kolejną intelektualną wojnę stoczy on z liberalizmem, a w szczególności z jego sposobem rozumienia ludzkiej wolności. Z wielu powodów do tego sporu nie doszło. Autor artykułu uważa, że głównym adwersarzem w tym sporze mógłby być Leszek Kołakowski.Prawie wszyscy współcześni intelektualiści uważają, że wolność jest czymś fundamentalnym dla ludzkiego istnienia. Pogląd ten podzielali i Leszek Kołakowski, i Józef Tischner. Dlatego też spór ten dotyczyłby natury wolności wewnętrznej, a nie zewnętrznej. Każdy z adwersarzy inaczej rozumiał to, czym ona jest. Kołakowskiemu bliskie było liberalne ujęcie wolności. Z kolei Tischnerowskie rozumienie wolności dryfowało ku sposobowi, w jaki rozumiał je Augustyn. W tym tekście autor przybliża oba te rozumienia wolności. Uważa też, że próba zmierzenia siły argumentów obu adwersarzy mogłaby się dokonać w odniesieniu do istoty człowieka. In the 1970s, a very interesting debate took place between Tischner and the Thomist philosophers. In the early 1980s, Tischner started a dispute with Marxism. According to the author of the article, there were many indications that at the end of the 1990s he would fight another intellectual war against liberalism, and in particular with its way of viewing human freedom. For many reasons, this dispute did not happen. The author of the article believes that Leszek Kołakowski could have been the main adversary in this dispute.The majority of contemporary intellectuals would agree that freedom is fundamental to human existence. This view was shared by both Leszek Kołakowski and Józef Tischner, therefore the dispute would concern the nature of internal freedom rather than the external one. Either of the adversaries saw it, in a different way. Kołakowski was close to the liberal approach to freedom. In turn, Tischner’s view of freedom was closer to the way St. Augustine had understood it. In this text, the author introduces both these concepts of freedom. He also believes that an attempt to measure the validity of the arguments of both adversaries could be made in relation to the essence of man
Wewnętrzna przestrzeń wolności a sprawa człowieka w ujęciu Józefa Tischnera
No full textThis article is an attempt to look at the views of Józef Tischner on the issue of freedom. According to the author, Tischner’s way of thinking about that problem was most influenced by the views of three great European philosophers, Thomas Aquinas, Jean-Paul Sartre, and George Wilhelm Hegel. The author briefly discusses those theses that most inspired Tischner and those with which he polemicized. Tischner’s views on the issue of freedom were not just a compilation of the views of those thinkers. The philosopher went his own way. He recognized that freedom is primarily connected with man and the various ways of his existence. Unlike Sartre, Tischner was convinced that free choice does not consist of a sudden unbounded act of choice. According to the Kraków philosopher, what is most important in freedom is connected with the spiritual side of man. A free choice springs from it. The inner space of freedom is of agathological character and is inhabited by values created by man. The characteristic of the inner space of freedom was only partly drawn by Tischner. Therefore, in the second part of the article, the author attempts to reconstruct Tischner’s views on the structure of the ‘agathological space of freedom’.Artykuł stanowi próbę przyjrzenia się poglądom Józefa Tischnera na kwestię wolności. Zdaniem autora, na sposób myślenia Tischnera o tym problemie największy wpływ wywarły poglądy trzech wielkich filozofów europejskich, Tomasza z Akwinu, Jean-Paul Sartre’a i George Wilhelma Hegla. W artykule autor krótko omawia te tezy, które najbardziej inspirowały oraz te, z którymi polemizował. Poglądy Tischnera na kwestię wolności nie były kompilacją poglądów wspomnianych myślicieli. Filozof poszedł swoją drogą. Uznał, że wolność jest przede wszystkim związana z człowiekiem i różnymi sposobami jego egzystencji. Inaczej niż Sartre, Tischner był przekonany, że wolny wybór nie polega na nagłym, w niczym nie zakorzenionym, akcie wyboru. Według krakowskiego filozofa, to co najważniejsze w wolności, związane jest z duchową stroną człowieka. Z niej wyrasta wolny wybór. Wewnętrzna przestrzeń wolności ma charakter agatologiczny i zamieszkana jest przez wartości, których autorem jest człowiek. Charakterystyka wewnętrznej przestrzeni wolności została przez Tischnera jedynie częściowo zarysowana. Dlatego w drugiej części artykułu autor podjął próbę rekonstrukcji poglądów Tischnera na temat struktury „agatologicznej przestrzeni wolności”
Strategie nauczania filozofii
No full textPolish media, even those ambitious ones, are not concerned about philosophical analyses or commentaries on our intellectual or political life. Moreover, there is no public demand for them, which induces us to investigate the problem further. According to the author, one of the main reasons is the way in which philosophy is taught in secondary schools and universities; it is ‘sterile’, i.e., deprived of any social, cultural or intellectual context. The prevailing approach is the historical (chronological) one, in which philosophical concepts are presented as intellectually sophisticated theories, very distant from everyday life. Those theories may sometimes interact with one another but hardly ever with the world. Analyzing three strategies of teaching philosophy; namely, the historical, worldly-wise and problem-in-its-historical-context ones, the author tries to prove that a variety of approaches are possible. The main body of the article is devoted to a description of the above mentioned strategies, basing on an analysis of some most popular textbooks used in teaching philosophy.W Polskich mediach, nawet tych ambitnych, brak jest filozoficznych analiz oraz komentarzy do życia intelektualnego i politycznego. Co więcej, brak również zapotrzebowania na nie. Ta konstatacja skłania do poszukiwania przyczyn. Jedną z głównych autor widzi w, oczyszczonym z odniesień do rzeczywistości społeczno-kulturalno-intelektualnej, sposobie wprowadzania w filozofię licealistów i studentów. Naucza się jej w porządku historycznym, skupiając się na chronologii oraz przedstawiając filozoficzne koncepcje jako teorie wyrafinowane intelektualnie i oderwane od świata zwykłych ludzi. Teorie, które czasami wchodzą w interakcje i bardzo rzadko ze światem. Że można i należy inaczej pokazuje autor, przyglądając się trzem strategiom nauczania: historycznej, problemowo-życiowej oraz zagadnieniowo-historycznej. Główną część artykułu poświęca on właśnie opisowi tych strategii w oparciu o analizę najbardziej popularnych w Polsce podręczników do filozofii
HOW TO TEACH PHILOSOPHY – STRATEGIES
No full textW Polskich mediach, nawet tych ambitnych, brak jest filozoficznych analiz oraz komentarzy do życia intelektualnego i politycznego. Co więcej, brak również zapotrzebowania na nie. Ta konstatacja skłania do poszukiwania przyczyn. Jedną z głównych autor widzi w, oczyszczonym z odniesień do rzeczywistości społeczno-kulturalno-intelektualnej, sposobie wprowadzania w filozofię licealistów i studentów. Naucza się jej w porządku historycznym, skupiając się na chronologii oraz przedstawiając filozoficzne koncepcje jako teorie wyrafinowane intelektualnie i oderwane od świata zwykłych ludzi. Teorie, które czasami wchodzą w interakcje i bardzo rzadko ze światem. Że można i należy inaczej pokazuje autor, przyglądając się trzem strategiom nauczania: historycznej, problemowo-życiowej oraz zagadnieniowo-historycznej. Główną część artykułu poświęca on właśnie opisowi tych strategii w oparciu o analizę najbardziej popularnych w Polsce podręczników do filozofii.Polish media, even those ambitious ones, are not concerned about philosophical analyses or commentaries on our intellectual or political life. Moreover, there is no public demand for them, which induces us to investigate the problem further. According to the author, one of the main reasons is the way in which philosophy is taught in secondary schools and universities; it is ‘sterile’, i.e., deprived of any social, cultural or intellectual context. The prevailing approach is the historical (chronological) one, in which philosophical concepts are presented as intellectually sophisticated theories, very distant from everyday life. Those theories may sometimes interact with one another but hardly ever with the world.
Analyzing three strategies of teaching philosophy; namely, the historical, worldly-wise and problem-in-its-historical-context ones, the author tries to prove that a variety of approaches are possible. The main body of the article is devoted to a description of the above mentioned strategies, basing on an analysis of some most popular textbooks used in teaching philosophy
Ageing, Gender Politics and Masculinities: Reflections on Collective Memory Work with Older Men
No full textPurpose:
The purpose of this paper is to reflect on the process of participating in a long-term collective memory work group of older men, focusing on the making/unmaking of older men and masculinities, and the potential of memory work with older men.
Design/methodology/approach:
Participant review and reflection on collective memory work with a group of older men.
Findings:
Collective memory work provides a novel way to explore ageing, gendering, men, and masculinities. Its potential for working with older men is examined critically in relation to gender politics, power and (in)equalities, interconnections and contradictions of men’s ageing and gendering, the personal and the political, as well as working with older men more generally, including those in transition and crisis.
Originality/value:
There is little previous writing on this approach to ageing, men, and masculinities. The paper aims to stimulate wider applications of this approach
Pytając o ludzkie miasto – osiem rad Jane Jacobs
No full textAutor uważa, że przy badaniu miast najważniejsze są kryteria, które biorą pod uwagę potrzeby oraz oczekiwania ich mieszkańców i zarazem ich najważniejszych użytkowników. Ebeznard Howard i Le Corbusier sądzili, że można z góry, według jednego pomysłu, wymyślić, zaprojektować i urządzić miasto. Klęski ich projektów wykazały błędność takiego podejścia. Według Jane Jacobs obserwacja miejskiego życia i praktykowanie go, to najlepszy punkt wyjścia do wypracowania kryteriów oceny miasta. Takie podejście prowadzi do docenienia roli chodnika, nieśpiesznej ulicy, pierzowej zabudowy oraz wielofunkcyjności kwartałów. Ich właściwe funkcjonowanie stymuluje rodzenie się więzi sąsiedzkich i towarzyskich. Sprawia, że miasto staje się ludzkim miastem.According to the author the most important criteria of evaluating cities are those that take into account the needs and expectations of their inhabitants, who are their most important users. Ebeznard Howard and Le Corbusier thought that it was possible to invent, design and arrange a city in advance, according to a single idea. The failures of their projects demonstrated the fallacy of this approach. According to Jane Jacobs, observing urban life and practicing it is the best starting point for developing criteria for evaluation of the city. This approach leads to an appreciation of the role of the pavement, a leisurely street, frontage buildings and the multifunctionality of quarters. Their proper functioning stimulates the development of neighbourly and social bonds. It makes the city a human city.Autor uważa, że przy badaniu miast najważniejsze są kryteria, które biorą pod uwagę potrzeby oraz oczekiwania ich mieszkańców i zarazem ich najważniejszych użytkowników. Ebeznard Howard i Le Corbusier sądzili, że można z góry, według jednego pomysłu, wymyślić, zaprojektować i urządzić miasto. Klęski ich projektów wykazały błędność takiego podejścia. Według Jane Jacobs obserwacja miejskiego życia i praktykowanie go, to najlepszy punkt wyjścia do wypracowania kryteriów oceny miasta. Takie podejście prowadzi do docenienia roli chodnika, nieśpiesznej ulicy, pierzowej zabudowy oraz wielofunkcyjności kwartałów. Ich właściwe funkcjonowanie stymuluje rodzenie się więzi sąsiedzkich i towarzyskich. Sprawia, że miasto staje się ludzkim miastem
