1,721,224 research outputs found
As Amorosas: O filme político de Walter Hugo Khouri
O propósito desse texto é mostrar que o cinema de Walter Hugo Khouri, conhecido por um estilo particular, era tão político como as obras do Cinema Novo. Assim, tendo como referência O desafio, de Paulo Cezar Saraceni, buscamos identificar aproximações estéticas e temáticas com o filme de Khouri, As amorosas, pois o sentido de cinema político está além da intenção do autor
Antecipando imaginários: a psicanálise atualizada de Walter Hugo Khouri
O presente trabalho estuda o personagem Marcelo, a qual aparece na obra sequência do cineasta Walter Hugo Khouri. Sendo assim, à luz das teorias de Sigmund Freud e a releitura do mesmo feita por Joel Birman, propomos nesse artigo estudar esse personagem no pressuposto de que ele é o embrião do individualismo exacerbado em que vivenciamos atualmente
Walter Hugo Khouri’s voyeuristic games with his audience in "Noite Vazia"
Tyt. z nagłówka.Bibliogr. s. 67-[68].This paper offers an analysis of Walter Hugo Khouri’s most acclaimed but also most controversial film, Noite Vazia (Men and Women, 1964). The author of the paper discusses Noite Vazia in the context of the 1950/60s economic boom in Brazil. Against this background, Khouri’s film is examined as an original and far-sighted challenge to the state-ideology which boasted ‘fifty years progress in five’ and regarded cinema as a means of promoting social progress. A close analysis of Noite Vazia reveals Khouri’s rejection of such a restrictive cinematographic agenda. The film features an intricate game of looks and glances in which both Khouri’s characters, the silent city and also his audience become engaged. Outreaching the bounds of the politicallyapproved line of thinking, Khouri stages a daring comment on the role of the cinema, and on the universality and persistence of such traits of human nature as voyeurism and lustiness.Artykuł omawia najbardziej znany, a zarazem najbardziej kontrowersyjny film Waltera Hugo Khouriego, Noite Vazia (1964). Autorka analizuje film na tle ożywienia gospodarczego lat 50. i 60. XX wieku w Brazylii. W tym kontekście historycznym film Noite Vazia jest rozpatrywany jako wyraz krytyki dominującej ideologii państwowej, która głosiła hasło: „pięćdziesiąt lat rozwoju w pięć”, a kino traktowała jako narzędzie promowania postępu społecznego. Film ukazuje zawiła grę voyeurystyczną, w którą wciągnięci zostają zarówno bohaterowie obrazu Khouriego, jak i milczące miasto, a także sami widzowie. Przekraczając granice politycznej poprawności swoich czasów, Khouri oferuje kontrowersyjną interpretację roli kina oraz eksponuje uniwersalne i niezmienne aspekty natury ludzkiej, za które uznaje skłonność do podglądania oraz lubieżność.Dostępny również w formie drukowanej.SŁOWA KLUCZOWE: Walter Hugo Khouri, Noite Vazia, Men and Women, kino brazylijskie, voyeuryzm. KEYWORDS: Walter Hugo Khouri, Noite Vazia, Men and Women, Brazilian cinema, voyeurism
WALTER HUGO KHOURI'S VOYEURISTIC GAMES WITH HIS AUDIENCE IN NOITE VAZIA
This paper offers an analysis of Walter Hugo Khouri’s most acclaimed but also most controversial film, Noite Vazia (Men and Women, 1964). The author of the paper discusses Noite Vazia in the context of the 1950/60s economic boom in Brazil. Against this background, Khouri’s film is examined as an original and far-sighted challenge to the state-ideology which boasted ‘ fifty years progress in five’ and regarded cinema as a means of promoting social progress. A close analysis of Noite Vazia reveals Khouri’s rejection of such a restrictive cinematographic agenda. The film features an intricate game of looks and glances in which both Khouri’s characters, the silent city and also his audience become engaged. Outreaching the bounds of the politicallyapproved line of thinking, Khouri stages a daring comment on the role of the cinema, and on the universality and persistence of such traits of human nature as voyeurism and lustines
Estranho encontro (1958) e o estilo nascente de Walter Hugo Khouri
Com Noite vazia (1964), Walter Hugo Khouri abraçou o cinema moderno e consolidou uma série de características temáticas e formais que se tornaram sinônimos de seu cinema. No entanto, no anterior Estranho encontro (1958), realizado dentro dos princípios de transparência clássica, já há traços que o inflexionam para a modernidade e uma preocupação particular com a composição da atmosfera. O artigo pretende investigar se é possível identificar um estilo nascente já em seu segundo longa-metragem
Femininos nos filmes de Ana Carolina Soares e Walter Hugo Khouri
A monografia é resultado da pesquisa de dois cineastas brasileiros Ana Carolina Teixeira Soares e Walter Hugo Khouri, concentrando-se mais detalhadamente nos filmes “Das tripas coração” (1982) e “O Palácio dos Anjos” (1970). A análise teve como foco a comparação de como ambos cineastas compõem, na linguagem cinematográfica, o(s) feminino(s) em seus filmes e de que modo isso cria diferentes significações e representatividades em relação as mulheres no período em que os filmes foram produzidos. A escolha dos filmes considera também um período em que houve um fortalecimento e contato com os movimentos feministas no ambiente artístico e intelectual da chamada burguesia brasileiraThe monograph is the result of the research of two Brazilian filmmakers Ana Carolina Teixeira Soares and Walter Hugo Khouri, concentrating more in detail on the films "Das tripas corazón" (1982) and "The Palace of the Angels" (1970). The analysis focused on the comparison of how both filmmakers compose, in cinematographic language, the female (s) in their films and how this creates different meanings and representativities in relation to women in the period in which the films were produced . The choice of films also considers a period in which there was a strengthening and contact with feminist movements in the artistic and intellectual environment of the socalled Brazilian bourgeoisi
Gótico brasileño: el cine de Walter Hugo Khouri y José Mojica Marins
This paper seeks to connect the concepts of “terror” and “horror” proposed by Gothic novelist Ann Radcliffe to films by Brazilian directors Walter Hugo Khouri and José Mojica Marins. It will be discussed here how such concepts manifest themselves in the national context and in which senses, trapped somewhere between repetition and difference, Khouri and Mojica’s films can be deemed expressions of a Brazilian Gothic. Stemming from elements derived from Anglo-American criticism, but, highlighting the different meanings that these elements gain in Brazil. To interpret Brazilian films in the light of the Gothic means addressing the issue of “construction of meaning” in national history, as the Gothic has the potential to revive old traumas and generate discussions about specific social contexts.Este artículo anhela conectar los conceptos de “terror” y “horror” propuestos por la novelista gótica Ann Radcliffe con películas de los directores brasileños Walter Hugo Khouri y José Mojica Marins. Se discute aquí cómo tales conceptos se manifiestan en el contexto nacional y en qué sentidos, comunicados con la repetición y la diferencia, las películas de Khouri y Mojica pueden considerarse expresiones de un gótico brasileño. Partiendo de elementos derivados de la crítica angloamericana, pero, destacando los diferentes significados que estos elementos adquieren en Brasil. Interpretar las películas brasileñas a la luz del gótico significa abordar el tema de la “construcción de significado” en la historia nacional, pues el gótico tiene el potencial de revivir viejos traumas y generar discusiones sobre contextos sociales específicos
A Máquina de fazer espanhóis, de Walter Hugo Mãe: Qualquer discurso pode ser autoritário.
Análise do romance contemporâneo de Walter Hugo Mãe, destacando a conivência dos portugueses, através do silêncio, com o regime do ditador António de Oliveira Salazar. Observando o comportamento do protagonista no Lar de idosos para onde foi enviado, e atentos às suas memórias e reflexões, tecemos a conclusão que se adivinha pelo título do trabalho; devemos estar atentos às promessas de felicidade que se apresentam com a cobrança de poder
SEXO E ANORMALIDADE: O CORPO MONSTRUOSO EM “O PRISIONEIRO DO SEXO”, DE WALTER HUGO KHOURI, 1979
Nosso intuito com esse artigo é problematizar o corpo monstruoso do sujeito a partir de um viés discursivo, tendo como corpus a materialidade fílmica brasileira “O prisioneiro do sexo”, de Walter Hugo Khouri. A partir dos postulados foucaultianos de anormalidade e monstruosidade, presentes na obra “Os anormais”, discutimos como o corpo do monstro funciona como um instrumento da norma, isto é, como uma ferramenta de controle que opera uma biopolítica para criar um estatuto de funcionamento disciplinar para os corpos e para a sexualidade
- …
