300 research outputs found

    Monte Carlo Simulation Of Fe-co Amorphous Nanoparticles Magnetization

    No full text
    Magnetization simulations of ∼3 nm non-interacting Fe-Co ferromagnetic amorphous nanoparticles were made using Metropolis algorithm of Monte Carlo method. The results of core-shell model simulations describe the nanoparticles as a ferromagnetically ordered core and a disordered surface shell. They fairly reproduce the significant features observed in 3 nm Fe-Co-B nanoparticles experimental magnetization measurement at the same Fe-Co composition. They also provide a clear evidence of the role played by the local surface anisotropy and the surface-core exchange interaction in determining the magnetic properties of the nanoparticles. © 2007 Elsevier B.V. All rights reserved.4032-3390393De Biasi, E., Ramos, C.A., Zysler, R.D., Romero, H., (2002) Phys. Rev. B, 65, p. 144416Zysler, R.D., Romero, H., Ramos, C.A., De Biasi, E., Fiorani, D., (2003) J. Magn. Magn. Mater., 266, p. 233Kachkachi, H., Ezzir, A., Noguès, M., Tronc, E., (2000) Eur. Phys. J. B, 14, p. 681Winkler, E., Zysler, R.D., Vasquez Mansilla, M., Fiorani, D., (2005) Phys. Rev. B, 72, p. 132409Iglesias, O., Labarta, A., (2001) Phys. Rev. B, 63, p. 184416Iglesias, O., Labarta, A., (2004) Physica B, 343, p. 286De Biasi, E., Ramos, C.A., Zysler, R.D., Fiorani, D., (2006) Physica B, 372, p. 345Chikazumi, S., (1964) Physics of Magnetism, , Krieger Publ. Co., Malabar, FL (Chapter 4)Molina Concha, B., Zysler, R.D., Romero, H., (2006) Physica B, 384, p. 274De Biasi, E., Ramos, C.A., Zysler, R.D., Romero, H., Fiorani, D., (2005) Phys. Rev. B, 71, p. 10440

    Important tools for use by pediatric endocrinologists in the assessment of short stature

    No full text
    Assessment and management of children with growth failure has improved greatly over recent years. However, there remains a strong potential for further improvements by using novel digital techniques. A panel of experts discussed developments in digitalization of a number of important tools used by pediatric endocrinologists at the third 360 degrees European Meeting on Growth and Endocrine Disorders, funded by Merck KGaA, Germany, and this review is based on those discussions. It was reported that electronic monitoring and new algorithms have been devised that are providing more sensitive referral for short stature. In addition, computer programs have improved ways in which diagnoses are coded for use by various groups including healthcare providers and government health systems. Innovative cranial imaging techniques have been devised that are considered safer than using gadolinium contrast agents and are also more sensitive and accurate. Deep-learning neural networks are changing the way that bone age and bone health are assessed, which are more objective than standard methodologies. Models for prediction of growth response to growth hormone (GH) treatment are being improved by applying novel artificial intelligence methods that can identify non-linear and linear factors that relate to response, providing more accurate predictions. Determination and interpretation of insulin-like growth factor-1 (IGF-1) levels are becoming more standardized and consistent, for evaluation across different patient groups, and computer-learning models indicate that baseline IGF-1 standard deviation score is among the most important indicators of GH therapy response. While physicians involved in child growth and treatment of disorders resulting in growth failure need to be aware of, and keep abreast of, these latest developments, treatment decisions and management should continue to be based on clinical decisions. New digital technologies and advancements in the field should be aimed at improving clinical decisions, making greater standardization of assessment and facilitating patient-centered approaches.Developmen

    Interaction Effects In Magnetic Granular Systems

    No full text
    Interactions in magnetic granular systems are difficult to address in real systems. Several experimental results have been obtained along the last 50 years, but few theoretical approaches have been developed to account for these extremely complex systems. A brief review on the role of interactions on the magnetic properties of granular magnetic systems is given, with a focus on a novel approach known as interacting superparamagnetic model. Two different systems are tested, and the results are discussed in terms of such phenomenological model. © 2004 Elsevier B.V. All rights reserved.3541-4 SPEC. ISS.8087Battle, X., Labarta, A., (2002) J. Phys. D: Appl. Phys., 35, pp. R15Skomski, R., (2003) J. Phys.: Condens. Matter, 15, pp. R841Néel, L., (1949) Ann. Geophys., 5, p. 99Bean, C., Livingston, J.D., (1959) J. Appl. Phys., 30, pp. 120SDormann, J.L., Fiorani, D., Tronc, E., (1997) Adv. Chem. Phys., 98, p. 283Ferrari, E.F., Da Silva, F.C.S., Knobel, M., (1997) Phys. Rev. B, 56, p. 6086Jonsson, T., Mattson, J., Djurberg, C., Khan, F.A., Nordlab, P., Svendlindh, P., (1995) Phys. Rev. Lett., 75, p. 4138Djurberg, C., Jonsson, T., Svendlinh, P., Nordlab, P., Hansen, M.F., Bodker, F., Mørup, S., (1997) Phys. Rev. Lett., 79, p. 5154Fiorani, D., Dormann, J.L., Cherkaoui, R., Tronc, E., Lucari, F., D'Orazio, F., Spinu, L., Testa, A.M., (1999) J. Magn. Magn. Mater., 196-197, p. 143Bonetti, E., Del Bianco, L., Fiorani, D., Rinaldi, D., Caciuffo, R., Hernando, A., (1999) Phys. Rev. Lett., 83, p. 2829Skumryev, V., Stoyanov, S., Zhang, Y., Hadjipanayis, G., Givord, D., Nogues, J., (2003) Nature, 423, p. 19Mørup, S., Tronc, E., (1994) Phys. Rev. Lett., 72, p. 3278Allia, P., Coisson, M., Knobel, M., Tiberto, P., Vinai, F., (1999) Phys. Rev. B, 60 (17), p. 12207Kechrakos, D., Trohidou, K.N., (1998) Phys. Rev. B, 58, p. 12169El-Hilo, M., Bsoul, I., Rousan, A., Hudeish, A., (2004) J. Magn. Magn. Mater., 272-276, p. 327. , Part 1Brandl, A.L., Denardin, J.C., Socolovsky, L.M., Knobel, M., Allia, P., (2004) J. Magn. Magn. Mater., 272-276, p. 1526Kechrakos, D., Trohidou, K.N., (2000) Phys. Rev. B, 62, p. 3941Pankhurst, Q.A., Ucko, D.H., Fernández Barquín, L., García Calderón, R., (2003) J. Magn. Magn. Mater., 266, p. 131Allia, P., Knobel, M., Tiberto, P., Vinai, F., (1995) Phys. Rev. B, 52, p. 15398El-Hilo, M., Chantrell, R.W., O'Grady, K., (1998) J. Appl. Phys., 84 (9), p. 5114Bastos, C.S.M., Bahiana, M., Nunes, W.C., Novak, M.A., Altbir, D., Vargas, P., Knobel, M., (2002) Phys. Rev. B, 66. , 214407García-Otero, J., Porto, M., Rivas, J., Bunde, A., (2000) Phys. Rev. Lett., 84, p. 167Porto, M., (2002) J. Appl. Phys., 92, p. 6057De Biasi, E., Zysler, R.D., Ramos, C.A., Romero, H., (2002) Physica B, 320, p. 203Garanin, D.A., Kachkachi, H., (2003) Phys. Rev. Lett., 90, p. 065504Allia, P., Coisson, M., Moya, J., Selvaggini, V., Tiberto, P., Vinai, F., (2003) Phys. Rev. B, 67, p. 174412Hansen, M.S., Koch, C.B., Mørup, S., (2000) Phys. Rev. B, 62, p. 1124Denardin, J.C., Brandl, A.L., Knobel, M., Panissod, P., Pakhomov, A.B., Liu, H., Zhang, X.X., (2002) Phys. Rev. B, 65, p. 64422E.F. Ferrari, A.L. Brandl, R. Piccin, J.C. Denardin, L.M. Socolovsky, M. Knobel, unpublishedHansen, M.F., Mørup, S., (1998) J. Magn. Magn. Mater., 184, p. 262Dormann, J.L., Bessais, L., Fiorani, D., (1998) J. Phys. C, 21, p. 2015Mørup, S., (1994) Eur. Lett., 28 (9), p. 671Allia, P., Coisson, M., Tiberto, P., Vinai, F., Knobel, M., Novak, M.A., Nunes, W.C., (2001) Phys. Rev. B, 64, p. 144420Binns, C., Maher, M.J., Pankhurst, Q.A., Kechcrakos, D., Trohidou, K.N., (2002) Phys. Rev. B, 66, p. 184413Tartaj, P., Gonzalez-Carreño, T., Bomati-Miguel, O., Serna, C.J., Bonville, P., (2004) Phys. Rev. B, 69 (9), p. 94401Poddar, P., Telem-Shafir, T., Fried, T., Markovich, G., (2002) Phys. Rev. B, 66, p. 60403Allia, P., Coisson, M., Knobel, M., Tiberto, P., Vinai, F., (1999) Phys. Rev. B, 60, p. 12207Allia, P., Tiberto, P., Vinai, F., (1997) J. Appl. Phys., 81, p. 4599Morrish, A.H., (1966) The Physical Principles of Magnetism, , Wiley, New YorkKittel, C., (1968) Introduction to Solid State Physics, , Wiley, New YorkSocolovsky, L.M., Denardin, J.C., Brandl, A.L., Knobel, M., Zhang, X.X., (2003) J. Magn. Magn. Mater., 262 (1), p. 102A.L. Brandl, R. Piccin, J.C. Denardin, L.M. Socolovsky, M. Knobel, unpublishedVargas, J.M., Socolovsky, L.M., Goya, G.F., Knobel, M., Zanchet, D., (2003) IEEE Trans. Magn., 39 (5)Mørup, S., Frandsen, C., (2004) Phys. Rev. Lett., 92 (21), p. 217201Mamiya, H., Nakatani, I., Furubayashi, T., Ohnuma, M., (2002) Trans. Magn. Soc. Japan, 2, p. 36Franco, V., Conde, A., (2004) J. Magn. Magn. Mater., 277, p. 18

    Using hydrotalcite for biodiesel production

    No full text
    Different parameters that can modify the extension of the transesterification reaction have been evaluated, such as, reaction temperature, agitation speed, methanol:oil molar ratio, percentage of solid catalyst presents in the reaction medium and percentage of sodium incorporated into the catalyst used.In the present work, a new heterogeneous catalyst for oil transesterification with methanol has been developed. The catalyst is based on the introduction of sodium in calcined hydrotalcite. Two different raw materials have been used in order to determine the useful of this new catalyst: sunflower oil and used frying oil from a university restaurant.Universidad de Alicante (project GRE 07-8P

    Relacións de competencia intra-específica e auto-raleo de Mytilus galloprovincialis en sistemas de cultivo suspendido

    No full text
    O fenómeno do auto-raleo é unha das poucas proposicións cuantitativas que sobreviven na ecoloxía (Torres et al. 2001). Este feito non se debe tanto á exactitude da descrición do fenómeno como á capacidade para atraer a atención dos ecólogos cara a relación entre talla e número de individuos (Zeide, 1991). O mecanismo de auto-raleo ten sido observado en poboacións de elevada densidade de plantas e animais, como resultado da competencia intra-específica, e xoga un papel importante determinando a dinámica poboacional e a estrutura da comunidade (Westoby 1984, Puntieri 1993, Fréchette & Lefaivre 1995, Marquet et al. 1995, Petraitis 1995, Fréchette et al. 1996, Guiñez & Castilla 1999, 2001, Guiñez et al. 2005). O incremento de tamaño dos individuos dunha poboación acostuma vir acompañado dun incremento nos requirimentos de espazo e alimento. As limitacións de espazo e alimento provocan a aparición de procesos de competencia intra-específica a medida que os individuos medran ocasionando descensos na taxa de crecemento e incrementos na taxa de mortalidade (Héral et al., 1986). O fenómeno de auto-raleo describe a correlación negativa entre o tamaño corporal e a densidade da poboación cando o crecemento dos individuos provoca mortalidade por competencia intra-específica (Westoby, 1984, Weller 1987). O auto-raleo estúdase mediante o seguimento do crecemento de grupos da mesma idade e diferente densidade a través de mostraxes secuenciais no tempo, que son representadas en diagramas biomasa vs. densidade (B-N) ou na súa forma equivalente, masa media dos individuos vs. densidade (m-N). Neste tipo de diagramas podemos observar distintos patróns de resposta o longo do tempo, que leva consigo o incremento de tamaño dos organismos (Fréchette et al., 1996; Alunno-Bruscia et al., 2000). Nun primeiro momento o ecosistema é capaz de soportar un maior número de individuos de menor tamaño e pódese observar un incremento lineal da biomasa ca densidade, o que indica ausencia de competencia e mortalidade inda a elevadas densidades. O incrementarse o tamaño dos individuos, aparece un novo comportamento nos grupos de maior densidade, onde se ralentiza o crecemento indicando a aparición de fenómenos de competencia intra-específica. Por último, os procesos de competencia observados nas poboacións de maior densidade dan lugar á aparición de mortalidade, delimitando a biomasa máxima soportada polo ecosistema a unha densidade determinada, o que denominamos auto-raleo. Estudos anteriores sobre as relacións de denso-dependencia no crecemento e supervivencia en invertebrados sésiles suspensívoros, establecen como factor limitante ó espazo. Nembargante, estudos posteriores evolucionan cara un concepto de interdependencia entre espazo e alimento en organismos bentónicos suspensívoros. Aínda que é un feito que os organismos sésiles non poden separar no espazo nin no tempo os seus requirimentos alimenticios e a súa necesidade para ocupar un sustrato, isto non é razón suficiente para equiparar espazo e alimento (Fréchette & Lefaivre 1990). De feito, a natureza do factor limitante espazo ou alimento poderían levar consigo diferentes consecuencias para (1) a ecoloxía dos organismos (dinámica poboacional) (Schoener 1973, Beddington 1975, Jensen 1987) (2) a relación entre densidade e masa corporal, como revelan as relacións de auto-raleo (Norberg 1988, Fréchette & Lefaivre 1990) (3) xestión do cultivo (Fréchette & Lefaivre 1990), ou (4) estrutura da comunidade (McIsaac & Gilbert 1991). Este concepto levado o cultivo comercial de mexillón en batea permite optimizar as densidades de plantado que maximizan a produción. Existen diferentes formas de maximizar a produción. A través da representación das densidades de plantado fronte a produción total de biomasa na colleita (Total Physical Product, TPP), pódese aproximar unha función de produción (Cobb-Douglas), a partires da cal, ademais da produción total de biomasa, pódese deducir a biomasa media producida por individuo (Average Physical Product; APP) e a produción marxinal de biomasa (Marginal Physical Product; MPP). Este último concepto inclúe o prezo da unidade de plantado introducida e o prezo da unidade de mexillón de colleita obtido, deste xeito podemos calcular dende un punto de vista económico o que supón o incremento de cada unidade de plantado no cultivo. O axuste dos datos de produción total a un modelo Cobb-Douglas pode realizarse incluíndo como único input o capital, que pode ser expresado de xeitos distintos, como densidade ou custe de plantado ou incluíndo o factor traballo, expresado como horas de traballo ou número de traballadores necesarios para o plantado das distintas densidades. O máximo de produción dende o punto de vista da biomasa total producida (TPP) suporía obter o máximo de quilos independentemente da densidade de plantado, mentres que dende o punto de vista da biomasa media producida polos individuos (APP), o máximo encontraríase a baixas densidades onde a taxa de crecemento dos individuos é maior. Por outra banda, maximizar a produción marxinal da biomasa (MPP) suporía buscar o punto no que o incremento no gasto que supón unha unidade máis de plantado non repercute no incremento das ganancias na colleita. En base a todo o exposto, os obxectivos do presente traballo son: Analizar os patróns de competencia intra-específica mediante o estudo do efecto da densidade de plantado sobre o crecemento e as relacións alométricas de Mytilus galloprovincialis en cultivo suspendido. Establecer as relacións de auto-raleo que delimitan a biomasa soportada polo ecosistema, establecendo as principais limitacións (espazo ou alimento) que determinan o tamaño da poboación. Para a realización deste obxectivo é necesario tomar en consideración a natureza gregaria do mexillón e a súa disposición en matrices complexas, a través do estudo da superficie efectiva ocupada. Trasladar estes conceptos sobre a dinámica poboacional de Mytilus galloprovincialis o seu cultivo industrial en batea para optimizar a rentabilidade da produción dende distintos puntos de vista.El fenómeno del auto-raleo es una de las pocas proposiciones cuantitativas que “sobreviven” en ecología (Torres et al. 2001). Este hecho no se debe tanto a la exactitud de la descripción del fenómeno de auto-raleo como a la capacidad para atraer la atención de los ecólogos hacia la relación entre talla y número de individuos (Zeide, 1991). El mecanismo de auto-raleo ha sido observado en poblaciones de elevada densidad de plantas y animales como resultado de la competencia intraespecífica, y juega un papel importante determinando la dinámica poblacional y la estructura de la comunidad (Westoby 1984, Puntieri 1993, Fréchette & Lefaivre 1995, Marquet et al. 1995, Petraitis 1995, Fréchette et al. 1996, Guiñez & Castilla 1999, 2001, Guiñez et al. 2005). El aumento de tamaño de los individuos de una población suele venir acompañado de un incremento en los requerimientos de espacio y alimento. Las limitaciones en espacio y alimento provocan la aparición de procesos de competencia intraespecífica a medida que los individuos crecen ocasionando descensos de la tasa de crecimiento e incrementos de la tasa de mortalidad (Héral et al., 1986). El fenómeno de auto-raleo describe la correlación negativa entre tamaño corporal y densidad de la población cuando el crecimiento de los individuos provoca mortalidad por competencia intraespecífica (Westoby, 1984, Weller 1987). El auto-raleo se estudia mediante el seguimiento del crecimiento de grupos de la misma edad y diferente densidad a través de muestreos secuenciales en el tiempo, que se representan en diagramas biomasa vs densidad (B-N), o en su forma equivalente, masa media de los individuos vs densidad (m-N). En este tipo de diagramas podemos observar distintos patrones de respuesta a lo largo del tiempo y el incremento en tamaño de los organismos (Fréchette et al., 1996; Alunno-Bruscia et al., 2000). En un primer momento el ecosistema es capaz de soportar un mayor número de individuos de menor tamaño y se puede observar un incremento lineal de la biomasa con la densidad, lo que indica ausencia de competencia y mortalidad incluso a elevadas densidades. Al incrementarse el tamaño de los individuos, aparece un nuevo comportamiento en los grupos de mayor densidad, donde se ralentiza el crecimiento indicando la aparición de fenómenos de competencia intraespecífica. Por último, los procesos de competencia observada en las poblaciones de mayor densidad dan lugar a la aparición de mortalidad, delimitando la biomasa máxima soportada por el ecosistema a una densidad determinada, lo que denominamos auto-raleo. Estudios anteriores sobre las relaciones de crecimiento denso-dependiente y supervivencia en invertebrados sésiles suspensívoros establecen el espacio como factor limitante. Sin embargo, en estudios posteriores se ha evolucionado hacia un concepto de interdependencia de competencia entre espacio y alimento en organismos bentónicos suspensívoros. Aunque es un hecho que los organismos sésiles no pueden separar de forma espacial ni temporal sus requerimientos alimenticios y su necesidad para ocupar un sustrato, esto no es razón suficiente para equiparar espacio y alimento (Fréchette & Lefaivre 1990). De hecho, la naturaleza del factor limitante, espacio o alimento, podría conllevar diferentes consecuencias para (1) la ecología de los organismos (dinámica poblacional) (Schoener 1973, Beddington 1975, Jensen 1987) (2) la relación entre densidad y masa corporal, como se revela en las relaciones de auto-raleo (Norberg 1988, Fréchette & Lefaivre 1990), (3) la gestión del cultivo (Fréchette & Lefaivre 1990), o (4) la estructura de la comunidad (McIsaac & Gilbert 1991). Este concepto llevado al cultivo comercial de mejillón en batea permite optimizar las densidades de plantado que maximizan la producción. Existen diferentes formas de maximizar la producción. A través de la representación de las densidades de plantado de mejillón de desdoble frente a la producción total de biomasa en la cosecha (Total Physical Product, TPP), podemos aproximar una función de producción (Cobb-Douglas), a partir de la cual además de la producción total de biomasa, puede deducirse la biomasa media producida por individuo (Average Physical Product; APP) y la producción marginal de biomasa (Marginal Physical Product; MPP). Este último concepto incluye el precio de la unidad de mejillón de desdoble introducida y el precio de la unidad de mejillón de cosecha obtenido, de este modo podemos calcular desde el punto de vista económico lo que supone el incremento de cada unidad de plantado en el cultivo. El ajuste de los datos de producción total a un modelo Cobb-Douglas puede realizarse incluyendo como único input el capital, que puede ser expresado de distintas maneras, como densidad o coste de plantado de estas. O incluyendo además el factor trabajo, expresado como horas de trabajo o número de trabajadores necesarios para el plantado de las distintas densidades. El máximo de producción desde el punto de vista de la biomasa total producida (TPP), supondría obtener el máximo de kilos independientemente de la densidad de plantado, mientras que desde el punto de vista de la biomasa media producida por individuo (APP), el máximo se encontraría a bajas densidades donde la tasa de crecimiento de los individuos es mayor. Por otra parte maximizar la producción marginal de biomasa (MPP) supondría buscar el punto en el que un incremento en el gasto que supone una unidad más de plantado no repercute en un incremento en las ganancias en la cosecha. Los objetivos del presente estudio son: Analizar los patrones de competencia intraespecífica a través del estudio del crecimiento y relaciones alométricas de Mytilus galloprovincialis en cultivo suspendido a distintas densidades. Establecer las relaciones de auto-raleo que delimitan la biomasa soportada en el ecosistema, estableciendo las principales limitaciones (espacio o alimento) que determinan el tamaño de la población. Para dicho objetivo es necesario tomar en consideración la naturaleza gregaria del mejillón y su disposición en matrices complejas, a través del estudio de la superficie efectiva ocupada. Trasladar estos conceptos sobre dinámica poblacional de Mytilus galloprovincialis a su cultivo industrial en batea para optimizar la rentabilidad de la producción desde distintos puntos de vista.PROINSA-CSIC | Ref. 20061089PROINSA-CSIC | Ref. 0704101100001Xunta de Galici

    Paralelización automática de recurrencias en programas secuenciales numéricos

    No full text
    La programació d'aplicacions en màquines paral·leles és un tema d'interès quant a que cada vegada són més les màquines d'aquest tipus disponibles comercialment.Per a això l'usuari disposa de dues opcions: (a) Utilització de llenguatges de programació amb primitives específiques que permetin expressar i aprofitar les possibilitats que ofereix la màquina. (b) Utilització de compiladors que de forma automàtica siguin capaces d'extreure el paral·lelisme del programa escrit en un llenguatge de programació convencional. La segona opció presenta certs avantatges, com per exemple, que el programador només deu preocupar se de l'algorisme a resoldre i no de les operacions que poden realitzar-se de forma simultània. D'altra banda són moltes les aplicacions escrites en llenguatges convencionals i que la seva paral·lelització automàtica evitaria la seva reprogramació manual. Aquests compiladors poden extreure paral·lelisme a nivell de procediments ("coarse grain"), bucles ("medium grain") o sentències ("fine grain") existint per a això alguns mètodes proposats en la literatura. En programes numèrics gran part del temps s'empra en l'execució de bucles. Per això, la paral·lelització a nivell de bucles ha estat la més estudiada i es basa en una detallada anàlisi de les dependències entre les sentències que ho componen. Aquesta tesi se centra en l'estudi i proposta de tècniques de reestructuració per a bucles en programes seqüencials. Els principals problemes tractats són l'existència de recurrències i sentències condicionals en aquests bucles. L'avaluació del paral·lelisme d'un bucle és considerada en primer lloc i es realitza a partir del grat de dependències entre sentències obtingut en temps de compilació. El paral·lelisme avaluat és una bona mesura de l'eficiència del procés de reestructuració realitzat. Es proposa un mètode, Graph Traverse Scheduling (GTS) que incorporat en un compilador permet l'extracció del màxim paral·lelisme del bucle. La planificació ("scheduling") realitzada es basa en recorreguts a través d'un cicle del graf de dependències que compleix unes determinades característiques. L'aplicació de GTS per a multiprocessadors amb memòria compartida permet l'obtenció de tasques independents o sincronitzades segons les dependències existents. Un dels temes considerats és la reducció del nombre de sincronitzacions explícites afegides així com el compromís entre paral·lelisme obtingut i sincronització. L'aplicació de GTS per a màquines vectorials permet l'obtenció operacions vectorials de màxima longitud a partir de les operacions incloses en bucles seqüencials. GTS pot ser aplicat a altres arquitectures com multiprocessadors amb memòria distribuïda i màquines VLIW, encara que aquests temes no han estat considerats en aquesta tesi. Es comparen els resultats obtinguts per GTS amb els obtinguts aplicant altres tècniques de reestructuració ja existents, basant-se aquesta comparança en dades obtingudes a partir de grafs de dependència aleatòriament generats.La programación de aplicaciones en máquinas paralelas es un tema de interés en cuanto a que cada vez son más las máquinas de este tipo disponibles comercialmente. Para ello el usuario dispone de dos opciones: (a) Utilización de lenguajes de programación con primitivas específicas que permitan expresar y aprovechar las posibilidades que ofrece la máquina. (br) Utilización de compiladores que de forma automática sean capaces de extraer el paralelismo del programa escrito en un lenguaje de programación convencional.La segunda opción presenta ciertas ventajas, como por ejemplo, que el programador sólo debe de preocuparse del algoritmo a resolver y no de las operaciones que pueden realizarse de forma simultánea. Por otro lado son muchas las aplicaciones escritas en lenguajes convencionales y cuya paralelización automática evitaría su reprogramación manual. Estos compiladores pueden extraer paralelismo a nivel de procedimientos ("coarse grain"), bucles ("medium grain") o sentencias ("fine grain") existiendo para ello algunos métodos propuestos en la literatura. Enprogramas numéricos gran parte del tiempo se emplea en la ejecución de bucles. Por ello, la paralelización a nivel de bucles ha sido la más estudiada y se basa en un detallado análisis de las dependencias entre las sentencias que lo componen. Esta tesis se centra en el estudio y propuesta de técnicas de restructuración para bucles en programas secuenciales. Los principales problemas tratados son la existencia de recurrencias y sentencias condicionales en estos bucles. La evaluación del paralelismo de un bucle es considerada en primer lugar y se realiza a partir del grato de dependencias entre sentencias obtenido en tiempo de compilación. El paralelismo evaluado es una buena medida de la eficiencia del proceso de reestructuración realizado. Se propone un método, Graph Traverse Scheduling (GTS) que incorporado en un compilador permite la extracción del máximo paralelismo del bucle. El "scheduling' realizado se basa en recorridos a través de un ciclo del grafo de dependencias que cumple unas determinadas características.La aplicación de GTS para multiprocesadores con memoria compartida permite la obtención de tareas independientes o sincronizadas según las dependencias existentes. Uno de los temas considerados es la reducción del número de sincronizaciones explícitas añadidas así como el compromiso entre paralelismo obtenido y sincronización. La aplicación de GTS para máquinas vectoriales permite la obtención operaciones vectoriales de máxima longitud a partir de las operaciones incluidas en bucles secuenciales. GTS puede ser aplicado a otras arquitecturas como multiprocesadores con memoria distribuida y máquinas VLIW, aunque estos temas no han sido considerados en esta tesis. Se comparan los resultados obtenidos por GTS con los obtenidos aplicando otras técnicas de reestructuración ya existentes, basándose esta comparación en datos obtenidos a partir de gráfos de dependencia aleatoriamente generados.Vectorizing and parallelizing compilers exist today for high performance vector and parallel computers in order to execute efficiently sequential programs written in convencional languages such as FORTRAN. In this thesis the author studies and proposes methods for restructuring recurrences as the main problem in such restructuring compilers. The method presented extracts the maximum parallelism or vector operations out of DO loops with tight recurrences including or no conditional statements. The method is named Graph Traverse Scheduling (GTS) and it is devised for producing code for shared memory multiprocessor systems or vector machines. The method is presented for single nested loops including one or several recurrences; the author also shows how parallel and vector code can be generated. Based on the dependence graph, the author first presents its parallelism and vector length evaluation as loop characteristies that will determine the restructuring process. Then the author presentes the application of GTS in order to distribute iterations of a recurrence between tasks or to generate vector operations of a given length. When this methods is applied for parallel code generation, dependences not inciuded in the sequential execution of each task must be explicitely synchronized. Therefore, hardware support for fast synchronization is assumed in the target architecture. When GTS is applied for vector code generation, a sequential loop of vector operations is obtained. Finally the author performs a brief comparison of the resuits btained by the method presentes and other existing methods used restructuring recurrences in sequential loops

    Martensitic transition and magnetoresistance in Cu-Al-Mn shape-memory alloy: Influence of ageing

    No full text
    We have studied the effect of ageing within the miscibility gap on the electric, magnetic, and thermodynamic properties of a nonstoichiometric Heusler Cu-Al-Mn shape-memory alloy, which undergoes a martensitic transition from a bcc-based structure (b phase! towards a close-packed structure (M phase!. Negative magnetoresistance that shows an almost linear dependence on the square of magnetization with different slopes in the M and b phases was observed. This magnetoresistive effect has been associated with the existence of Mn-rich clusters with the Cu2AlMn structure. The effect of an applied magnetic field on the martensitic transition has also been studied. The entropy change between the b and M phases shows negligible dependence on the magnetic field, but it decreases significantly with annealing time within the miscibility gap. Such a decrease is due to the increasing amount of Cu2MnAl-rich domains that do not transform martensitically

    El desarrollo de la acuicultura en España

    No full text
    Publicado en el número 727 (2007) de 'Arbor: Ciencia, Pensamiento, Cultura', bajo el título monográfico: "10+2 enfoques de política científica en España".[EN] Aquaculture production in Spain represents 3 % of the whole world production and 25 % of the European production. This productive reality evidences decided bets, although erratic, started in 1982 when "Programa Especial de Investigación y Desarrollo en Acuicultura" reached "Boletín Oficial del Estado". This Plan has been the main revitalizing element of the business sector, providing specialised human resources, knowledge and developments. Moreover, this Plan was also sponsor of other activities at both State and Autonomic Administration levels with a clear incidence not only on the aquaculture research but also on the whole Marine Science in Spain. During the last years, planning in the Aquaculture I+D has been subjected to distortions provoked by a transhumance between marine sciences and technologies and the animal production (breeding and fisheries or food and agriculture resources). When it is added to this an obvious disorganization between institutions in their funding or execute actions of I+D, it will be observed that prospective of the White Book of the Aquaculture in Spain from 2000 is far from being transformed in actions to promote that. Finally, the predictable continuity of the actions in I+D in the actuation line of previous National Plans evidenced symptoms of exhaustion and inadequacy to the actual needs of aquaculture.[ES] La producción española de acuicultura representa el 3 % de la producción mundial y el 25 % de la europea. Esta realidad productiva evidencia apuestas decididas, aunque erráticas, iniciadas en 1982 cuando llega al Boletín Oficial del Estado el “Programa Especial de Investigación y Desarrollo en Acuicultura”. Este Plan ha sido el principal elemento dinamizador del sector empresarial, dotándolo de personal especializado, conocimientos y desarrollos. Además, el propio Plan fue el propiciador de otras actuaciones de la Administración tanto estatal como autonómica, y con una clara incidencia no sólo en la investigación en acuicultura sino en el conjunto de las Ciencias Marinas en España. En los últimos años la planificación de la I+D en Acuicultura ha estado sometida a distorsiones provocadas por una trashumancia entre las ciencias y las tecnologías marinas y la producción animal (ganadería y pesca o recursos agroalimentarios). Añádase a ello la obvia descoordinación entre las instituciones en sus acciones de financiación o ejecución de la I+D y se verá que la prospectiva del Libro blanco de la acuicultura en España del año 2000 está lejos de ser transformada en acciones de potenciación de ésta. Por último, la continuidad previsible de las actuaciones de I+D en la línea de los pasados planes nacionales evidencia síntomas de agotamiento e inadecuación a las necesidades actuales de la acuicultura.Peer reviewe

    Giant Magnetoresistence in FeNi-Ag granular alloys

    No full text
    Some FeNi‐Ag granular films of composition Fe11.43Ni6.35Ag82.22 (sample A) and Fe7.62Ni16.4Ag75.98 (B) were prepared by using rf magnetron sputtering, and once deposited were rapidly annealed at 600, 650, and 750 °C. All samples displayed giant magnetoresistance. The zero‐field‐cooled and field‐cooled processes evidence the segregation of ferromagnetic particles with a broad size distribution. The temperature and magnetic field dependence of the resistance is analyzed. The magnetoresistance follows a Hn law at high fields and it decays from its maximum value with a Tm behavior, with m approaching 1 at high fields
    corecore