25,523 research outputs found
Proper Ferroelectricity in the Dion?Jacobson Material CsBi2Ti2NbO10: Experiment and Theory
No full textA diverse range of materials and properties are exhibited by layered perovskites. We report on the synthesis, characterization, and computational investigation of a new ferroelectric?CsBi2Ti2NbO10, an n = 3 member of the Dion?Jacobson (DJ) family. Structural studies using variable temperature neutron powder diffraction indicate that a combination of octahedral rotations and polar displacements result in the polar structure. Density functional theory calculations reveal that the wider perovskite blocks in CsBi2Ti2NbO0 stabilize proper ferroelectricity, in contrast to the hybrid-improper ferroelectricity reported for all other DJ phases. Our results raise the possibility of a new class of proper ferroelectric materials analogous to the well-known Aurivillius phases
Słodka wojna, czyli jak wyprawy wojenne Alfonsa V Wspaniałomyślnego wpłynęły na zmianę zwyczajów żywieniowych w Italii w pierwszej połowie XV w.
No full textPocząwszy od czasów Jakuba I Zdobywcy (1213-1276) Korona Aragonii wkroczyła na drogę ekspansji śródziemnomorskiej. W wyniku
kolejnych wypraw wojennych pod panowaniem jej władców znalazła
się Majorka i pozostałe wyspy archipelagu Balearów (1229-1235), Sycylia (1282) i Sardynia (1323-1324). Kulminacją tego procesu było zaangażowanie się Alfonsa V Wspaniałomyślnego (1416-1458) w wojnę o Królestwo Neapolu, która rozpoczęła się w 1420 r. Po 22 latach
zmagań toczonych z przerwami, w 1442 r. Alfons V Wspaniałomyślny
ostatecznie zawładnął Neapolem, który w kolejnych latach stał się jednym z przodujących ośrodków włoskiego renesansu.
Pojawienie się obcego panowania w południowej części Italii pociągnęło za sobą transfer katalońskiej kultury, języka i obyczajów.
Wśród tych ostatnich ważne miejsce zajmowały również katalońskie
zwyczaje kulinarne, które wykształciły się u schyłku XIV w. To właśnie w tym okresie na terenach Korony Aragonii doszło do istotnej
zmiany roli i okoliczności spożywania słodyczy w kręgach elit władzy i pieniądza. Dotychczas słodkości były podawane jako deser na zakończenie głównego posiłku dziennego (obiadu, uczty, uroczystego
przyjęcia), natomiast od wzmiankowanego okresu ich spożycie uległo
wyraźnemu czasowemu przesunięciu. Początkowo ich konsumpcja
nadal była związana z poszczególnymi elementami rytuału biesiadowania (np. tańcami, zabawami, innymi posiłkami). Z czasem uroczyste spożywanie wyłącznie słodyczy przekształciło się w autonomiczny
posiłek o charakterze przekąski, zwany z katalońska col·lació. Szybko
stało się ono uroczystym, samodzielnie funkcjonującym typem przyjęcia, z ustalonym ceremoniałem i oprawą.
W jakich okolicznościach doszło do przeszczepienia katalońskich
praktyk żywieniowych na grunt włoski? Jaki był wpływ samego władcy i prowadzonych przezeń działań militarnych na ubogacenie włoskich form biesiadowania o nowe pierwiastki proweniencji katalońskiej? – to pytania, które wyznaczają kierunek rozważań podjętych
przez autora referatu.Starting from the time of James I the Conqueror (1213-1276)
the Kingdom of Aragon started its Mediterranean expansion. Following successive military expeditions, its conquests included: Mallorca
and the other Balearic Islands (1229-1235), Sicily (1282) and Sardinia
(1323-1324). The culmination of this process was the involvement
of a Alfons V the Magnanimous (1416-1458) in the war for the Kingdom of Naples, which began in 1420. After 22 years of intermittent
struggle, in 1442, Alfons V the Magnanimous eventually captured Naples, which in the years to come became one of the leading centers
of the Italian Renaissance.
The appearance of foreign domination in southern Italy suddenly
entailed the transfer of Catalan culture, language and customs. Among
the latter, Catalan culinary traditions formed at the end of the fourteenth century also occupied an important place. It was during this period that a significant change took place in the Kingdom of Aragon regarding the role and the circumstances of eating sweets by its financial and political elites. Until then, confectioneries were served as part
of dessert at the end of the main meal (dinner or feast), while in the period discussed their consumption considerably shifted in time. Initially, their consumption was still associated with the various elements
of the feasting etiquette (e.g. dancing, amusements, other meals). With
time, the ceremonial of eating sweets transformed into a separate meal
of sweet snacks, referred to by the Catalan term of col·lació. It quickly
became a solemn, independently functioning type of feast, with an established ceremonial and setting.
Under what circumstances were Catalan eating practices transplanted to Italian context? What influence did the ruler and his military operations have on the enrichment of Italian feasting with new
elements of Catalan provenance? – Such questions define the direction of the considerations made by the author of the paper
On the restricted graded Jacobson radical of rings of Morita context
No full textThe class of rings J = {A|(A, ◦) forms a group} forms a radical class and it is called the Jacobson radical
class. For any ring A, the Jacobson radical J (A) of A is defined as the largest ideal of A which belongs to J . In fact, the
Jacobson radical is one of the most important radical classes since it is used widely in another branch of abstract algebra,
for example, to construct a two-sided brace. On the other hand, for every ring of Morita context T =
(
R V
W S
)
, we will
show directly by the structure of the Jacobson radical of rings that the Jacobson radical J (T) =
(
J (R) V0
W0 J (S)
)
,
where J (R) and J (S) are the Jacobson radicals of R and S , respectively, V0 = {v ∈ V |vW ⊆ J (R)} and
W0 = {w ∈ W|wV ⊆ J (S)}. This clearly shows that the Jacobson radical is an N−radical. Furthermore, we
show that this property is also valid for the restricted G−graded Jacobson radical of graded ring of Morita context
Opozycja parlamentarna i senat w V Republice Francuskiej
No full textArtykuł jest poświęcony roli francuskiego Senatu (pod rządami konstytucji V Republiki) jako organu, który może stanowić narzędzie w gestii opozycji antyrządowej. Wskazano, że we francuskiej formule systemu semiprezydenckiego, która została stworzona w efekcie racjonalizacji systemu parlamentarnego, bikameralizm może stanowić obszar szczególnej ekspansji egzekutywy, która dąży do efektywnego wdrożenia swoich własnych zamierzeń legislacyjnych. Autor dowodzi, że ma to szczególnie negatywny wpływ na status opozycji parlamentarnej. Jest tak nawet wtedy, gdy opozycja dysponuje większością w Senacie. Francuska izba druga, choć jest to organ relatywnie silny, może być neutralizowana w procesie ustawodawczym zmierzającym do implementacji programu rządowego. Autor poddaje analizie problem marginalizacji opozycji parlamentarnej w odniesieniu do dwóch podstawowych układów politycznych V Republiki: tak zwanego efektu większościowego (władza wykonawcza jest politycznie jednorodna) oraz koabitacji (władza wykonawcza jest politycznie podzielona).The paper is devoted to the role of the French Senate (under the constitution of the Fifth Republic) as an organ that can remain a tool in the hands of opposition to the government. It has been pointed out that in the French formula of the semi-presidential system, which was created as a result of the rationalisation of a parliamentary model, bicameralism may be the field of special expansion of the executive which aims at the effective implementation of its own legislative activities. The author argues that this has a particularly negative impact on the status of the parliamentary opposition. This is the case even when the opposition has a majority in the Senate. The French second chamber, although the body is relatively strong, can be neutralised in legislative proceedings designed to implement the government’s programme. The author analyses the problem of marginalising the parliamentary opposition in relation to the two major political arrangements of the Fifth Republic: the so-called majority effect (the executive branch is politically homogeneous) and cohabitation (the executive branch is politically divided)
Siła procesu. Analiza wpływu strategicznej litygacji na prawo międzynarodowe w kontekście sprawy „Kadic v. Karadžić”
No full textThis article is an attempt to discuss the influence of strategic litigation on the practice of the international law, based on the example of trial Kadic v. Karadžić, which referred to repercussions of the Bosnian civil war. The author begins her deliberations with a brief historical outline of the development of the international law (more precisely, the law of war), with special regard to the concept of genocide. Next, the author analyzes the concept of sexual violence and its use in the context of armed conflicts. Pointing to certain regularities in the international law author analyzes the phenomena of the so-called “male perspective on rights.” In the next part of the article, the author introduces the context and the actual state of the Kadic v. Karadžić case. In the last part of the article, based on the concept of strategic litigation, the author analyzes the strategic nature of the Kadic v. Karadžić trial.Artykuł jest próbą omówienia wpływu strategicznej litygacji na praktykę prawno- międzynarodową na przykładzie procesu Kadic v. Karadžić, dotyczącego reperkusji bośniackiej wojny domowej. Autorka rozpoczyna rozważania od krótkiego rysu historycznego rozwoju prawa międzynarodowego (a dokładniej — prawa wojennego), ze szczególnym uwzględnieniem pojęcia ludobójstwa. Następnie analizuje pojęcie przemocy seksualnej oraz jej wykorzystywanie w kontekście konfliktów zbrojnych. Wskazując na pewne prawidłowości w prawodawstwie międzynarodowym, autorka dokonuje analizy zjawiska tak zwanej męskiej perspektywy praw. W kolejnej części przybliża kontekst oraz stan faktyczny sprawy Kadic v. Karadžić. W ostatniej części artykułu, opierając się na pojęciu strategicznej litygacji, autorka dokonuje analizy strategicznego charakteru procesu Kadic v. Karadžić
Działalność polityczna Bolka V opolskiego w okresie wojen husyckich
No full textThe article analyses the activity of Bolek V, a prince from Opole, during the Hussite wars. The very period of his life is most frequently discussed in the literature. However, particular authors, describing his activity, often come to contradictory conclusions. The author looked at the sources concerning the very issue again, trying to correct some of the controversial opinions. Bolko V remained under the influence of his father Bolek IV throughout the whole period of Hussite military actions in Silesia. The Piasts from Opole in the first years of the heretics’ invasion on Silesia belonged to the anti-Hussite camp, which, among other things, resulted in burning Głogówek, the headquarters of young Bolek, in 1428. He joined the Hussites two years later, probably on his father’s recommendation and with his uncle Bernard’s knowledge. The author proposed a different chronology of military actions during the campaign from 1430. Besides, he rejected, as some historians, the information on the alleged participation of Bolek V in the invasion of Częstochowa and Jemielnica.Artykuł analizuje działalność Bolka V, księcia opolskiego, w okresie wojen husyckich. Ten właśnie okres jego życia jest najczęściej omawiany w literaturze przedmiotu. Jednak poszczególni autorzy, opisując jego aktywność, często dochodzą do sprzecznych wniosków. Autor ponownie przyjrzał się źródłom dotyczącym tej kwestii, starając się skorygować niektóre kontrowersyjne opinie. Bolko V przez cały okres działań wojsk husyckich na Śląsku pozostawał pod wpływem ojca, Bolka IV. Piastowie opolscy w pierwszych latach najazdu heretyków na Śląsk należeli do obozu antyhusyckiego, co między innymi doprowadziło w 1428 roku do spalenia Głogówka, siedziby młodego Bolka. Dwa lata później przystąpił do husytów, prawdopodobnie z rekomendacji ojca i za wiedzą stryja Bernarda. Autor zaproponował inną chronologię działań wojskowych podczas kampanii z 1430 roku. Ponadto, podobnie jak niektórzy historycy, odrzucił informację o rzekomym udziale Bolka V w najeździe na Częstochowę i Jemielnicę
Classification of rings with toroidal Jacobson graph
No full textsummary:Let be a commutative ring with nonzero identity and the Jacobson radical of . The Jacobson graph of , denoted by , is defined as the graph with vertex set such that two distinct vertices and are adjacent if and only if is not a unit of . The genus of a simple graph is the smallest nonnegative integer such that can be embedded into an orientable surface . In this paper, we investigate the genus number of the compact Riemann surface in which can be embedded and explicitly determine all finite commutative rings (up to isomorphism) such that is toroidal
Temat anty-dzieciństwa w autobiograficznej książce Bazylego Pietruczuka „Okruchy”
No full textBazyli Pietruczuk’s autobiography is the main source of subjects discussed in his literary work. The author of the article analyzes his autobiography “Okruchy”. The writer presents his childhood memories full of pain, mischief and injustice. The picture of anti-childhood becomes pretext to consider the influence of surroundings on the way personality is formed.Własna biografia jest podstawowym źródłem tematów utworów Bazylego Pietruczuka. W artykule dokonano analizy jego autobiograficznej książki „Okruchy”. Pisarz powraca w niej do wspomnień dzieciństwa, pełnego bólu, krzywd i niesprawiedliwości. Ukazanie historii anty-dzieciństwa staje się dla Pietruczuka pretekstem do rozważań na temat wpływu otoczenia na kształtowanie się osobowości człowieka.Publikacja finansowana ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach dotacji na utrzymanie potencjału badawczego przyznanejWydziałowi Filologicznemu Uniwersytetu w Białymstoku.Alsztyniuk Anna (Альштынюк Анна) – doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, Uniwersytet w Białymstoku, Wydział Filologiczny, Katedra Filologii Białoruskiej (asystent).Uniwersytet w BiałymstokuAndraûk C., Svaâ staronka, [y:] V. Petručuk, Požnâ, Mìnsk 1991 [Андраюк С., Свая старонка, [у:] В. Петручук, Пожня, Мiнск 1991].Bahtin M. M., Formy vremeni i hronotopa v romane. Očerki po istoričeskoj poètike, [online] http://philologos.narod.ru/bakhtin/hronotop/hronotop3.html, (dostup: 20.08.2018) [Бахтин М. М., Формы времени и хронотопа в романе. Очерки по исторической поэтике, [online] http://philologos.narod.ru/bakhtin/hronotop/hronotop3.html, (доступ: 20.08.2018)].Petručuk V., Kryšynkì Belastok 2009 [Петручук В., Крышынкi, Беласток 2009].Sakovìč A., Belaruskaâ lìtaratura Polʹščy. Stylìstyčna-žanravyâ asabìivascì prozy “belavežcaǔ”, Belastok 2012 [Саковiч А., Беларуская лiтаратура Польшчы. Стылiстычна-жанравыя асаблiвасцi прозы “белавежцаў”, Беласток 2012].Stral’cova V. M., Šlâhda sâbe. Sučasnaâ aǔtabìâgrafìčnaâ proza âk mastackaâ sìstèma,, Mìnsk 2002 [Стральцова В. М., Шлях да сябе. Сучасная аўтабiяграфiчная проза як мастацкая сiстэма, Мiнск 2002].Tarasava T. M., Aǔtabìâgrafìčnaâ proza âk sposab samarèfleksìì ì ǔvasablennâ bycìjnaj cèlasnascì, [online] http://elib.bspu.by, (dostup: 15.08.2018) [Тарасава Т. М., Аўтабiяграфiчная проза як спосаб самарэфлексii i ўвасаблення быцiйнай цэласнасцi, [online] http://elib.bspu.by, (доступ: 15.08.2018)].Ânovìč S., Slova ab zapìsannym žyccì, [u:] V. Petručuk, Požnâ, Belastok 1987 [Яновiч С., Слова аб запiсанным жыццi, [у:] В. Петручук, Пожня, Беласток 1987].1020121
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
No full textThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Stabilization of Inorganic Perovskite Solar Cells with a 2D Dion–Jacobson Passivating Layer
No full textInorganic metal halide perovskites such as CsPbI3 are promising for high-performance, reproducible, and robust solar cells. However, inorganic perovskites are sensitive to humidity, which causes the transformation from the black phase to the yellow δ, non-perovskite phase. Such phase instability has been a significant challenge to long-term operational stability. Here, a surface dimensionality reduction strategy is reported, using 2-(4-aminophenyl)ethylamine cation to construct a Dion–Jacobson 2D phase that covers the surface of the 3D inorganic perovskite structure. The Dion–Jacobson layer mainly grows at the grain boundaries of the perovskite, effectively passivating surface defects and providing favourable interfacial charge transfer. The resulting inorganic perovskite films exhibit excellent humidity resistance when submerged in an aqueous solution (isopropanol:water = 4:1 v/v) and exposed to a 50% humidity air atmosphere. The Dion–Jacobson 2D/3D inorganic perovskite solar cell (PSC) achieves a power conversion efficiency (PCE) of 19.5% with a Voc of 1.197 eV. It retains 83% of its initial PCE after 1260 h of maximum power point tracking under 1.2 sun illumination. The work demonstrates an effective way for stabilizing efficient inorganic perovskite solar cells
- …
