20 research outputs found
Księga jako dzieło totalne. Od Mallarmego do Pereca
No full textThe article is an attempt to look at the literary concept of the "Book" as a total work of art. The author first analyses the theory of Stéphane Mallarmé, for whom the Book as a "total expansion of the letter" was both a literary and material work, seeking to capture the constantly escaping reality. The endless pursuit of the material realization of the potential of infinity allow us to consider the Book a project that in reality was never intended to be realized and existed in the author's consciousness as a kind of literary myth. In a similar way, we can analyse the works of Georges Perec, who, through the figure of enumeration or the constant obsession of cataloging and classification, also aimed to embrace reality as a whole through literature. As the author argues, what both writers have in common is the desire to create an ideal work of art, whose paradox consists in the fact that it aims to embody what is infinite and to name the what is still unknown.Artykuł stanowi próbę przyjrzenia się literackiej koncepcji „Księgi” jako dziełu totalnemu. Autorka analizuje w pierwszej kolejności teorię Stéphana Mallarmégo, dla którego Księga jako „całkowita ekspansja litery” była jednocześnie dziełem literackim i materialnym, dążącym do uchwycenia stale wymykającej się rzeczywistości i całościowego zamknięcia w sobie wszechświata. Skazane na niepowodzenie nieustanne dążenie do materialnej realizacji potencjału nieskończoności pozwalają uznać Księgę za projekt, który w rzeczywistości nigdy nie miał zostać zrealizowany i istniał w świadomości autora jako swoisty mit literacki. W podobny sposób możemy analizować dzieła Georges’a Pereca, który poprzez figurę wyliczenia czy też nieustanną obsesję katalogowania i klasyfikacji, również zmierzał do całościowego objęcia rzeczywistości za pomocą literatury. Jak dowodzi autorka, obydwu pisarzy łączy właśnie chęć stworzenia dzieła idealnego, którego paradoks polega na tym, że za cel stawia sobie ono zamknięcie w dziele tego, co nieskończone i nazwaniu tego, co niepoznane
Codzienność (od)pamiętana. Projekt „autobiografii zbiorowej” Georges’a Pereca: (Article in Polish/Artykuł w języku polskim)
No full textCan erroneous memories be true? What is the foundation of culture – a lasting myth or perhaps the changing everyday life? Is it possible to create a collective autobiography? And if so, what would be the distinctive features of such a genre? The author of the article attempts to answer these questions carrying out a theoretical analysis and an interpretation of Je me souviens (1978) by Georges Perec in the light of Jan Assmann’s categories of communicative memory and cultural memory, applied with regard to the problems of individual vs. collective memory and the types of memory that genuinely connect generations and cultures.Czy błędne wspomnienia mogą być prawdziwe? Co stanowi fundament kultury – trwały mit, a może zmienna codzienność? Czy można stworzyć autobiografię zbiorową? A jeśli tak, czym taki gatunek miałby się charakteryzować? Między innymi z takimi pytaniami mierzy się autorka artykułu, biorąc na teoretyczny i interpretacyjny warsztat Pamiętam że (1978, przeł. Krzysztof Zabłocki) Georges’a Pereca. Książeczka zbudowana jest z 480 krótkich wspomnień, jednozdaniowych „okruchów codzienności”, błahych drobiazgów sprzed lat i przez lata odpamiętywanych. Ten prosty koncept z pogranicza poetyki i „pracy przypominania” przynosi fascynujące rezultaty; nie tylko buduje alternatywny dla historycznych przekazów obraz powojennej Francji, ale przede wszystkim istotnie oddziałuje na czytelnika – także współczesnego, także polskiego. Zderzenie tego tekstu z kategoriami pamięci komunikatywnej i pamięci kulturowej Jana Assmanna pozwala podjąć refleksję m.in. nad indywidualnością i zbiorowością wspomnień oraz rodzajem pamięci, która rzeczywiście łączy pokolenia i kultury
Who’s he when he’s at home? : the figure of the Central-European Jew in Joyce’s and Perec’s fiction
No full textArtykuł przedstawia paralele między postaciami Leopolda Blooma, głównego bohatera "Ulissesa" J. Joyce'a i Cinoca, jednej z postaci w "Życiu instrukcji obsługi" G. Pereca, koncentrując się na ich żydowskich korzeniach.The article traces parallels between Leopold Bloom, the major character of Joyce's "Ulysses", and Cinoc, a character in Perec's "La vie mode d'emploi", focusing on their background of Central European Jews
Idiomatic structures of ineffability in the prose works of Milan Kundera, Georges Perec and Tadeusz Różewicz
No full textWydział Filologii Polskiej i KlasycznejNiewyrażalność to problem nie tylko teoretycznoliteracki, ale także lingwistyczny, estetyczny, poznawczy czy ontologiczny. Małgorzata Cieliczko nie pomija żadnego z tych obszarów i w pierwszej części dysertacji buduje szeroką, wielodziedzinową panoramę tytułowego zagadnienia, analizując jego przejawy od czasów starożytnych po najnowsze. Autorka proponuje następnie własną koncepcję niewyrażalności jako kategorii pozytywnej, stanowiącej podstawę specyficznego procesu interpretacyjnego. Jego wartość sprawdzona zostaje w części drugiej, będącej badawczą konfrontacją z pisarstwem trzech prozaików: Milana Kundery, Georges’a Pereca i Tadeusza Różewicza. Celem ineffabilistycznego modelu lekturowo-interpretacyjnego jest rozpoznanie i wskazanie charakterystycznych dla danego twórcy manifestacji niewyrażalności, a następnie (zre)konstruowanie z tych indykacji unikatowych struktur – idiostruktur niewyrażalności. Niewyrażalność oznacza tu idiomatycznie manifestujący się zbiór dystynkcji danej prozy artystycznej, który ma swoistą strukturę, jaką w toku interpretacji można (od)tworzyć. W ten sposób omawiana kategoria wyprowadzona zostaje z tradycyjnego uwikłania między metafizyką a tekstowością. Model ineffabilistyczny pozwala autorce na rozpoznanie w twórczości Kundery idiostruktury hiatusowej, w pisarstwie Pereca – fragtorowej, a w prozie Różewicza – rizomowej.Literary theory is not the only field of scholarship concerned with the issue of ineffability – it is also a linguistic, aesthetic, epistemic and ontological problem. Małgorzata Cieliczko does not leave out any of the other areas of study and in the first part of the dissertation constructs a wide, multidisciplinary panorama of the key issue, analyzing its displays from ancient times to the latest. The author proposes her own concept of ineffability as a positive category, which is the basis for a specific interpretative process. Its value is verified in the second part, which is a research confrontation with the literary work of Milan Kundera, Georges Perec and Tadeusz Różewicz. The aim of ineffabilistic model of reading and interpretation is to identify and pinpoint the manifestations of ineffability characteristic for a specific author, and then to (re)construct unique structures within these indications – the idiostructures of ineffability. Ineffability means a idiomatically self-manifesting set of distinctions of a particular artistic work of prose, which has a characteristic structure, capable of being (re)built. Thus, the central category evades the traditional confinement between metaphysics and textuality. The ineffabilistic model allows the author to recognize the hiatic idiostructure in Kundera’s work, the fragtoric one in Perec’s, and the rhizomic one in Różewicz’s
Quotidian life recalled. The project of “collective autobiography” of Georges Perec
No full textCan erroneous memories be true? What is the foundation of culture – a lasting myth or perhaps the changing everyday life? Is it possible to create a collective autobiography? And if so, what would be the distinctive features of such a genre? The author of the article attempts to answer these questions carrying out a theoretical analysis and an interpretation of Je me souviens (1978) by Georges Perec in the light of Jan Assmann’s categories of communicative memory and cultural memory, applied with regard to the problems of individual vs. collective memory and the types of memory that genuinely connect generations and cultures.Czy błędne wspomnienia mogą być prawdziwe? Co stanowi fundament kultury – trwały mit, a może zmienna codzienność? Czy można stworzyć autobiografię zbiorową? A jeśli tak, czym taki gatunek miałby się charakteryzować? Między innymi z takimi pytaniami mierzy się autorka artykułu, biorąc na teoretyczny i interpretacyjny warsztat Pamiętam że (1978, przeł. Krzysztof Zabłocki) Georges’a Pereca. Książeczka zbudowana jest z 480 krótkich wspomnień, jednozdaniowych „okruchów codzienności”, błahych drobiazgów sprzed lat i przez lata odpamiętywanych. Ten prosty koncept z pogranicza poetyki i „pracy przypominania” przynosi fascynujące rezultaty; nie tylko buduje alternatywny dla historycznych przekazów obraz powojennej Francji, ale przede wszystkim istotnie oddziałuje na czytelnika – także współczesnego, także polskiego. Zderzenie tego tekstu z kategoriami pamięci komunikatywnej i pamięci kulturowej Jana Assmanna pozwala podjąć refleksję m.in. nad indywidualnością i zbiorowością wspomnień oraz rodzajem pamięci, która rzeczywiście łączy pokolenia i kultury
Ultrasound-Assisted Focused Open Necrosectomy in the Treatment of Necrotizing Pancreatitis
No full textPublisher Copyright: © 2015, JOP. J Pancreas (Online). All rights reserved.Introduction The surgical treatment of necrotizing pancreatitis includes percutaneous drainage of acute necrotic collections and sequestrectomy in the late phase of the disease. The aim of the study was to compare the conventional open necrosectomy (CON) approach with the alternative focused open necrosectomy (FON) approach in patients with infected necrosis and progression of sepsis. Methods Patients with acute necrotizing pancreatitis were included in the study prospectively from January 2004 to July 2014. All patients had been admitted with the first or a new episode of disease. Symptomatic large fluid collections were drained percutaneously. The step-up approach was used in patients with several distant localizations of infected necrosis. The methods were analysed by comparing the individual severity according to the ASA, APACHE II and SOFA scores, infection rate, postoperative complication rate and mortality. Results A total of 31 patients were included in the FON group and 39 in the CON group. The incidence of infection was similar in groups. More ASA III comorbid conditions, a higher APACHE II score, a more frequent need for renal replacement therapy was observed in the CON group. The postoperative complication rate was in the range of 32% to 44%; mortality reached 6.5% in the FON group and 12.8% in the CON group. Conclusions Comorbid conditions, organ failure, and infection are the main risk factors in patients with necrotizing pancreatitis. The step-up approach and perioperative ultrasonography navigation improves the clinical outcome and reduces the extent of invasive surgical intervention in patients unsuited to other minimally invasive procedures.Peer reviewe
EAST/SeSAME syndrome: Review of the literature and introduction of four new Latvian patients
No full textStructure and quality assurance of fellowship training in general surgery: consensus recommendations from the Association of Surgeons in training
No full textBackground: Over three-quarters of surgical trainees intend to undertake clinical fellowships to improve competence, confidence and the development of super specialised skills. At present there is no standardised national regulation for fellowships in the UK, leading to variability. The Association of Surgeons in Training (ASiT), an organisation representing surgical trainees in the UK and Ireland, sought to provide recommendations on the structure and quality assurance of fellowships in General Surgery. Methods: A consensus session was held by ASiT at the Association of Surgeons of Great Britain and Ireland (ASGBI) 2017 Congress in Glasgow. A variety of perspectives on fellowships were presented by invited speakers, and thereafter a moderated discussion ensued in order to reach consensus. Live-polling using an electronic application facilitated consensus discussions. A writing group thereafter developed an initial consensus document which was then subject to electronic review by all authors and by ASiT council. Results: Thirty-four delegates attended the consensus session. Views of the delegates and online discussants were that fellowships should be optional and not mandatory. There was (n = 16) no preference expressed between UK and international fellowships by half the group, while half expressed a preference for international fellowships. Regarding UK fellowships, the majority (n = 24) said that national registration of such fellowships should be established and (n = 23) agreed that a defined curriculum was required. However, national selection into fellowship training was not supported (n = 20). Perceived advantages of UK fellowships included ease of relocating within the same country (which was considered more family-friendly and cost-effective), and familiarity with the NHS system. Delegates considered the advantages of international fellowships to include: access to high-volume centres; diversity of case-mix; and structured, regulated fellowship programmes. Conclusion: The consensus session found unanimous support for maintaining the option of both UK and international fellowships. While trainees support quality assurance of fellowships, they do not support a national selection process
Creative methods of reconstruction. A literary text as a material for a multimedia work of art
No full textPromotor: dr hab. Jadwiga Sawicka, prof. UR - 124 s.Do rozważań na temat inspiracji tekstem literackim w realizacji dzieła multimedialnego wybrałam powieść Toma McCarthy’ego pt. „Resztki”. Wśród repetycji, analogii i aluzji autora śledzimy działania bohatera z amnezją; jego próby odnalezienia autentyczności i zapanowania nad życiem. Te wątki stały się podstawą mojej analizy poszczególnych warstw powieści.
Utożsamiam się z bohaterem poprzez podobieństwo wydarzeń życiowych i ich następstw, niemożliwości panowania nad ciałem, funkcjonowania ludzkiego mózgu oraz inspiracji teoriami naukowymi.
Poświęcam uwagę konstrukcji książki, obfitującej w opisy detali, by zasugerować niepewność bohatera i odwołania do jego niepamięci. Odwołuję się do eksperymentów językowych. Opisuję działania artystyczno-literackie Franciszki i Stefana Themersonów oraz Georges’a Pereca. Są one kluczowe w rozwikłaniu
wielowarstwowej struktury dzieła literackiego — jego obrazowości oraz jego intermedialności.
Omawiam klasyczne media analogowe oraz technologie mediów cyfrowych. Dokonuję przewartościowania znanych narzędzi oraz przedstawiam nieoczywiste podejście w procesie twórczym.
Rozwijam ideę nieskończonych możliwości — iteracji —elementu budowy tekstu McCarthy’ego i mojej instalacji interaktywnej, która dzięki zastosowanym metodom i regułom umożliwia odbiorcy wpływanie na warstwy wizualne obrazu. Moja realizacja może stanowić studium procesów psychologicznych dochodzenia do normalności po destabilizacji życiowej; staje się ponadindywidualną introspekcją, wglądem w poszczególne stany umysłu na kolejnych etapach normalizacji życiowej.For the considerations on the inspiration of a literary text in the implementation of a multimedia work, I have chosen the novel by Tom McCarthy entitled Remainder. Among the repetitions, analogies and allusions of the author we follow the actions of an amnesiac protagonist; his attempts to find authenticity and control his life. These threads became the basis of my analysis of the various layers of the novel.
I identify myself with the protagonist through the similarity of life events and their consequences, the impossibility of controlling the body, the functioning of the human brain and inspiration with scientific theories.
I direct attention to the structure of the book which is full of descriptions of details to suggest the protagonist's uncertainty and references to his oblivion. I refer to language experiments. I describe the artistic and literary activities of Franciszek and Stefan Themerson and Georges Perec. They are crucial in unraveling the multi-layered structure of a literary work — its imagery and its intermediality.
I discuss classic analog media and digital media technologies. I re-evaluate known tools and present a non-obvious approach in the creative process.
I develop the idea of infinite possibilities - iterations - an element of McCarthy's text construction and my interactive installation which thanks to the methods and rules used allows the viewer to influence the visual layers of the image. My project can be a study of the psychological processes of reaching normality after life destabilization; it becomes supra-individual
introspection, an insight into individual states of mind at subsequent stages of life normalization path
Andrzej Marek (Marek Arnsztejn). Polish – jewish phrase of the artist
No full textThe article concerns the analysis of three plays by Marek Arnshteyn (nickname: Andrzej Marek) on Jewish subjects. Andrzej Marek was an artist who could write in Yiddish as a Jewish author and write in Polish as a Polish author. In his work he combined aesthetics, style and subjects. As a result, Jewish motifs appeared in Polish-language plays, while the Polish context was visible in plays written in Yiddish. In Andrzej Marek's stage works on Jewish subjects, on the one hand, there is an element of humor and joke, and on the other, poetic and sublime images of Yiddish culture. Arnshteyn's dramaturgy is not distinguished by thematic inventiveness, however, it impresses with the visibility of the stage narrative, the ability to use the tradition of Jewish theater and the use of conventions of naturalistic and symbolic theater. In the overall assessment of the importance of Arnshteyn's activity, one should constantly realize that in one person he combined the playwright, director, animator of theater life, prose writer, critic and theoretician, who consistently and for the rest of his life created the idea of Polish-Jewish theater.DANIEL KALINOWSKI – dr hab., profesor Akademii Pomorskiej w Słupsku, pracownik Zakładu Antropologii Kultury i Badań Kaszubsko- -Pomorskich w Instytucie Polonistyki AP. Zainteresowania badawcze: problematyka związanej z historią literatury polskiej XIX wieku; zagadnienia związane ze współczesną polską recepcją artystyczną oraz naukową twórczości Franza Kafki, obecnością kultury i literatury buddyjskiej w Polsce, problemami literatury pomorskiej i kaszubskiej, motywami żydowskimi
w literaturze polskiej, antropologią literatury, jak też problematyką małych form literackich. Redaktor wielu tomów, w tym: Szalom Asz dialogiczny. Wstępne rozpoznania. Zbiorowa praca monograficzna (Kutno 2015). Autor m.in. książek: Światy Franza Kafki. Sekwencja polska (Słupsk 2006); (wraz z Adelą Kuik-Kalinowską) Trzy skarby. Motywy buddyjskie w kulturze polskiej (Słupsk 2013); Raptularz kaszubski (Gdańsk 2014); Żydzi polscy i pomorscy. Studia o ludziach i literaturze (Gdańsk 2016) oraz Sylwa kaszubskie (Gdańsk 2017).Akademia Pomorska w SłupskuAndrzej Marek, Pieśniarze. Dramat osnuty na tle prawdziwego zdarzenia, „Izraelita” 1903, nr 1, s. 2–4; nr 2, s. 14–16; nr 3, s. 26–28; nr 4, s. 38; nr 5, s. 50–52; nr 6, s. 62–63; nr 7, s. 74–75; nr 8, s. 86–88; nr 9, s. 98–100; nr 11, s. 122–123; nr 12, s. 134–135; nr 13, s. 148–149; nr 14, s. 160–161; nr 15, s. 173–175; nr 16, s. 184–185.Andrzej Marek, Noemi. Dramat w trzech aktach, Warszawa–Kraków 1912.Andrzej Marek, Wódz Judei, „Izraelita” 1913, nr 1, s. 2–4; nr 2, s. 2–4; nr 3, s. 2–4; nr 4, s. 2–4; nr 5, s. 2–3.M. Arnstein, The eternal song, [in:] Fifty one-act plays, ed. Constance Martin, London 1934.Okrutny ojciec, film niemy z 1911 r., scen. i reż. Andrzej Marek, zdj. S. Stebel, obsada m.in.: Herman Sieradzki, Zina Goldsztejn.Chasydka i odstępca, film niemy z 1911 r., scen. i reż. Andrzej Marek, zdj. Stanisław Stebel.Macocha, film niemy z 1911, scen. i reż. Andrzej Marek, zdj. S. Stebel.Mirełe Efros, film niemy z 1912 r., reż. Andrzej Marek, zdj. S. Stebel, scenografia: Izydor Lewenhardt, obsada m.in.: Regina Kamińska, Ida Kamińska, Abraham Izaak Kamiński, Herman Wajsman.Sierota Chasia, film niemy z 1912 r., reż. Andrzej Marek, obsada m.in.: Ajzenberg, Nachum Lipowski, A. Kamiński.Dybuk, film z 1937, scen. Andrzej Marek i Alter Kacyzne, kierown. artyst. Andrzej Marek, obsada m.in.: Maks Bożyk, Samuel Bronecki, Dina Halpern, Dawid Lederman.Adamiak E., Kobiety w Biblii. Stary Testament, Kraków 2006.Arczyńska A., Twórczość Malwiny Meyersonowej, „Acta Universitas Wratislavensis”, Prace Literackie 2002, t. 40.Bibliografia Literatury Polskiej „Nowy Korbut”, t. 15: Literatura pozytywizmu i Młoda Polska, Warszawa 1978.Borzymska Z., [hasło] Arnsztejn Marek, [w:] Polski słownik judaistyczny, red. Z. Borzymińska, R. Żebrowski, Warszawa 2003, t. 1.Bułat M., Teatr żydowski w świetle „Izraelity” w latach 1883–1905, „Pamiętnik Teatralny” 1992, z.1–4.Bułat M., [rec. książki: M. C. Steinlaufa], „Pamiętnik Teatralny” 1992, nr 1–4.Bułat M., „Cwiszn cwej teaters” – na pograniczu dwóch teatrów (Źródła jidysz w badaniach nad kontaktami międzykulturowymi w polskim teatrze – kilka przypomnień, szereg uzupełnień), [w:] Jidyszland – polskie przestrzenie, red. nauk. E. Geller, M. Polit, Warszawa 2008.Dobrowolska-Bielecka J., Pomiędzy pozytywizmem a modernizmem. Twórczość literacka Wilhelma Feldmana, Wałbrzych 2006.Flakser M., Mark Arnshteyn, http://yleksikon.blogspot.com/2014/09/markarnshteyn-arnstein.html.Friszlender M., Czy potrzebny jest teatr żydowski, „Nasz Przegląd” 1929, nr 254.Gebert K., Szabat – święto świąt, [w:] Religia i kultura żydowska, red. B. Wodecki, E. Śliwka, Pieniężno 1986.Gross N., Film żydowski w Polsce, Kraków 2002.g. i. [Emil Idel], Sztuki żydowskie na scenie polskiej, „Chwila” 1930, nr 3889.D. Kalinowski, Reforma czy asymilacja? O konieczności przekształcenia kultury żydowskiej według Hilarego Nussbauma, [w:] Żydzi wschodniej Polski, Seria IV: Uczeni żydowscy, red. G. Czerwiński, J. Ławski, Białystok 2016.D. Kalinowski, Ku światłu… Twórczość literacka Malwiny Meyersohn, [w:] tegoż, Żydzi polscy i pomorscy. Studia o ludziach i literaturze, Słupsk–Gdańsk 2017.D. Kalinowski, W Polsce czy w Ziemi Świętej? Wilhelm Feldman a syjonizm, [w:] Żydzi wschodniej Polski, Seria VII: Między Odessą a Wilnem – wokół idei syjonizmu,
red. J. Ławski, E. Feldman-Kołodziejuk, Białystok 2019.Kameraz-Kos N., Święta i obyczaje żydowskie, Warszawa 1997.Kamińska I., Moje życie, mój teatr, przeł. J. Krakowska-Narożniak, Warszawa 1995.Kołodziejska Z., „Izraelita”. Znaczenie kulturowe i literackie czasopisma, Kraków 2014.Krasiński E., Związki i współpraca artystów teatru polskiego i żydowskiego w latach międzywojennych, [w:] Teatr żydowski w Polsce, red. A. Kuligowska-Korzeniewska, M. Leyko, Łódź 1998.Kuligowska-Korzeniewska A., Przed wskrzeszeniem stałej sceny w Wilnie (1905–1906), [w:] Wilno teatralne, red. M. Kozłowska, Warszawa 1998.Kuligowska-Korzeniewska A., „Ja pragnę być pieśniarzem dla wszystkich…” („Pieśniarze” Andrzeja Marka, 1902), [w:] Dyskursy i przestrzenie (nie)tolerancji, red. G. Gazda, I. Hubner, J. Płóciennik, Łódź 2009.Kuligowska-Korzeniewska A., Teatr żydowski na ziemiach polskich (do roku 1939), [w:] tejże, Polska „Szulamis”. Studia o teatrze polskim i żydowskim, Warszawa 2019.Lubelski T., Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty, Katowice 2009.Marczak-Oborski S., Teatr czasu wojny 1939–1945, Warszawa 1967.Markiewicz H., Asymilacja Żydów jako temat literatury polskiej, [w:] tegoż, Literatura i historia, Kraków 1994.Neo, Dusza żydowska na polskiej scenie. Rozmowa z Andrzejem Markiem, autorem „Pieśniarzy getta”, „Głos Poranny” 1931, nr 262.Panas W., Sacer: święty – przeklęty. Obraz judaizmu w literaturze polskiej drugiej połowy XIX, [w:] tegoż, Pismo i rana. Szkice o problematyce żydowskiej w literaturze polskiej, Lublin 1996.Polski Słownik Biograficzny, tom XIX, Warszawa 1974.Perelmuter S., Yidishe dramaturgn un teater-kompozitors, New York 1952;Pfefer J., Moja ucieczka z Majdanka, http://warszawa.getto.pl/index.php?mod=view_record&rid=8341700041911529604&tid=osoby.Podskocz J., Czy potrzebny jest teatr polsko-żydowski. Artykuł dyskusyjny, „Nasz Przegląd” 1929, nr 256.Prokop-Janiec E., Międzywojenna literatura polsko-żydowska jako zjawisko kulturowe i artystyczne, Kraków 1992.Prokop-Janiec E., Kobiece narracje asymilatorskie w Galicji. Twórczość Anieli Kallas, [w:] tejże, Pogranicze polsko-żydowskie. Topografie i teksty, Kraków 2013.Prussak M., Goldfaden a rosyjski teatr Buff, „Pamiętnik Literacki” 1992, nr 1–4.Ringelblum E., Kronika getta warszawskiego wrzesień 1939 – styczeń 1943, wstęp i red. A. Eisenbach, przeł. A. Rutkowski, Warszawa 1983.Rejzen Z., Leksikon fun der jidiszer literatur, prese und filologje, vol. 1, Wilno 1928.Rejzen Z., Leksikon fun der najer jidiszer literatur, New York, t. I.Sakowska-Pups R., O działalności teatralnej w getcie warszawskim, „Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego” 1969, nr 69.Shmeruk Ch., Przegląd literatury dramatycznej w języku jidysz do I wojny światowej, [w:] Teatr żydowski w Polsce, red. A. Kuligowska-Korzeniewska i M. Leyko, Łódź 1998.Shmeruk Ch., Szalom Asz i jego „Mešijexs tsajtn” jako tło romantycznej stylizacji legendy o Esterce, [w:] tegoż, Legenda o Esterce w literaturze jidysz i polskiej. Studium z dziedziny wzajemnych stosunków dwóch kultur i tradycji, przeł. M. Adamczyk-Garbowska, Warszawa 2000.Sholem-aleykhem bukh, New York 1926.Słownik biograficzny teatru polskiego 1765–1965, Warszawa 1973.Steinlauf M. C., Polish-jewish theater: the case of Mark Arnshteyn, a study of the interplay among yiddish, polish and polish-language jewish culture in the modern period, Ann Arbor 1988.Steinlauf M. C., Teatr żydowski w Polsce. Stan badań, „Pamiętnik Teatralny” 1992, nr 1–4.Steinlauf M. C., Icchok Lejbusz Perec – lek przed purimem, [w:] Teatr żydowski w Polsce.Steinlauf M. C., Mark Arnshtein, [w:] Encyclopedia of Modern Jewish Culture, ed. Glenda Abramson, New York 2005.Steinlauf M. C., Mark Arnshteyn and Polish-Jewish Theater, [w:] The Jews of Poland between Two World Wars, ed. Y. Gutman, E. Mendelsohn, J. Reinharz and
Ch. Shmeruk, Hanover, N.H. 1989.Szacki J., Najstarsze dzieje teatru żydowskiego w Warszawie, przeł. T. Kuberczyk, „Pamiętnik Teatralny” 1992, z. 1–4.Taub M., Abraham Goldfaden i teatr żydowski, „Pamiętnik Teatralny” 1992, nr 1–4.Taub M., Kwestie społeczne w jednoaktówkach Pereca, [w:] Teatr żydowski w Polsce.Walton J. H., Matthews V. H., Chavalas M. W., Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej, Warszawa 2005.Wasyl K., Świeckie „sacrum” emancypujących się bohaterów utworów Mal winy Meyersonowej i Anieli Kallas, [w:] Pogranicza sacrum w medium literatury, red. D. Kalinowski, Słupsk 2019.Wojtyczek A., Tradycja i religia Żydów w literaturze polskiej XIX wieku, Warszawa 2012.Wróbel J., Twórczość Wilhelma Feldmana. Świadectwo podwójnej tożsamości i obcości, [w:] Kwestia żydowska w XIX wieku. Spory o tożsamość Polaków, red. G. Borkowska, M. Rudkowska, Warszawa 2004.Vaykhert M., Teater un drame, Warsaw 1922, vol. 1.Zilbertsvayg Z., Teater-leksikon, New York 1931, vol. 1.Zylbercweig Z., Goldfaden na polskiej scenie, przeł. T. Kuberczyk, „Pamiętnik Literacki” 1992, nr 1–4.Żurek S. J., Zastygłe w polszczyźnie. O świętach żydowskich, [w:] Z pogranicza. Szkice o literaturze polsko-żydowskiej, Lublin 2008.12516
