1,720,957 research outputs found
Autofikzioa euskal literaturan
Lan honetan autofikzioa ikertu da, bereziki euskal literaturan duen lekua eta izan duen harrera aztertu direlarik. Horretarako, honako eskema hau jarraitu da: Lehenik eta behin, lanaren alderdi teorikoa azaldu da; batetik, autofikzioaren inguruko teoria aurkeztuz. Bertan, autofikzioa zer den definitzeko saiakera egin da, teorialari desberdinek emandako definizioak aurkeztuz; autofikzioaren sorreraren berri eman da ondoren, baita haren bilakaera historikoa labur deskribatu ere; eta, jarraian, autofikzio mota desberdinen berri eman da, azkenik, paratestuak autofikzioaren irakurketan duen garrantzia azpimarratzeko. Ezin esan gabe utzi atal hori garatzeko bereziki Albercaren El pacto ambiguo lana hartu dela oinarritzat, berea baita hispaniar literaturan autofikzioari buruz egin den lanik osatuena (ikus bibliografia). Bestetik, euskal literatura garaikidea laburki deskribatu nahi izan da bertan autofikzioak betetzen duen lekua ulertu ahal izateko. Horretarako, literatur sistemaren izaeran eta literatur kritikaren egoeran sakondu da bereziki. Bigarrenik, lanaren alderdi praktikoan, autofikzioak euskal literaturan izan duen harrera aztertu da, bai idazleen ikuspuntutik eta baita literatur kritikarien ikuspuntutik ere. Idazleei dagokienez, euskal literaturan autofikzioaz gehien jardun duten idazleak aukeratu dira beren obrak aztertzeko: Iban Zaldua, Miren Agur Meabe eta Kirmen Uribe. Hortaz, idazle horiek autofikzioaren aurrean agertu duten jarrera aztertu ostean, idazle horien obra bana ekarri da haien autofikziozko izaera analizatu eta, hartara, lan hau adibide praktikoen bitartez borobiltzeko. Horretarako, honako obrak aztertu dira: Zalduaren Idazten ari dela idazten duen idazlea edo literatura gaixotasun gisa (Idazten), Meaberen Kristalezko begi bat (Kristalezko) eta Uriberen Bilbao-New York-Bilbao (BNB) (ikus bibliografia). Amaitzeko, lan honetatik ateratako ondorioak aurkeztu dira. Lan honen amaieran berau burutzeko erabilitako bibliografia dago eskuragarri
Autofikzioa euskal literaturan
Lan honetan autofikzioa ikertu da, bereziki euskal literaturan duen lekua eta izan duen harrera aztertu direlarik. Horretarako, honako eskema hau jarraitu da: Lehenik eta behin, lanaren alderdi teorikoa azaldu da; batetik, autofikzioaren inguruko teoria aurkeztuz. Bertan, autofikzioa zer den definitzeko saiakera egin da, teorialari desberdinek emandako definizioak aurkeztuz; autofikzioaren sorreraren berri eman da ondoren, baita haren bilakaera historikoa labur deskribatu ere; eta, jarraian, autofikzio mota desberdinen berri eman da, azkenik, paratestuak autofikzioaren irakurketan duen garrantzia azpimarratzeko. Ezin esan gabe utzi atal hori garatzeko bereziki Albercaren El pacto ambiguo lana hartu dela oinarritzat, berea baita hispaniar literaturan autofikzioari buruz egin den lanik osatuena (ikus bibliografia). Bestetik, euskal literatura garaikidea laburki deskribatu nahi izan da bertan autofikzioak betetzen duen lekua ulertu ahal izateko. Horretarako, literatur sistemaren izaeran eta literatur kritikaren egoeran sakondu da bereziki. Bigarrenik, lanaren alderdi praktikoan, autofikzioak euskal literaturan izan duen harrera aztertu da, bai idazleen ikuspuntutik eta baita literatur kritikarien ikuspuntutik ere. Idazleei dagokienez, euskal literaturan autofikzioaz gehien jardun duten idazleak aukeratu dira beren obrak aztertzeko: Iban Zaldua, Miren Agur Meabe eta Kirmen Uribe. Hortaz, idazle horiek autofikzioaren aurrean agertu duten jarrera aztertu ostean, idazle horien obra bana ekarri da haien autofikziozko izaera analizatu eta, hartara, lan hau adibide praktikoen bitartez borobiltzeko. Horretarako, honako obrak aztertu dira: Zalduaren Idazten ari dela idazten duen idazlea edo literatura gaixotasun gisa (Idazten), Meaberen Kristalezko begi bat (Kristalezko) eta Uriberen Bilbao-New York-Bilbao (BNB) (ikus bibliografia). Amaitzeko, lan honetatik ateratako ondorioak aurkeztu dira. Lan honen amaieran berau burutzeko erabilitako bibliografia dago eskuragarri
Nire Aitaren etxea deseraikiko dut: generoak familiako harremanen eraikuntzan duen eragina Karmele Jaioren eleberrian
The main aim of this article, which combines feminist criticism and feminist literary criticism, is to examine the impact of gender on the family relationships that emerge between the characters in the novel Aitaren etxea [Father’s house]. Almost sixty years after the publication of Gabriel Aresti’s poem «Nire aitaren etxea» [My father’s house], contemporary reflections on that topic are very disparate in Jaio’s novel. The process of acquiring gender mandates is a continuum throughout the novel. In this analysis, we will try to describe the process of construction/deconstruction of these mandates, consi-dering the inconveniences, burdens, faults and fears felt by the main characters. Finally, we will reflect on the meaning of the novel’s ending.Artikulu honen helburu nagusia, kritika feminista eta literatur kritika feminista uztartuz, Aitaren etxea eleberriko pertsonaien artean sortzen diren familia harremanetan generoak duen eragina aztertzea izango da. Gabriel Arestiren «Nire aitaren etxea» poema argitaratu zenetik ia hirurogei urte igaro diren honetan, oso bestelakoak dira «aitaren etxeari» buruzko gogoeta garaikideak, txikitatik jasotzen ditugun genero-mandatuen jabetze prozesua continuum bat izanik Jaioren eleberri osoan zehar. Analisi honetan mandatu horien eraikuntza/deseraikuntza prozesua deskribatzen ahaleginduko gara, horretarako pertsonaia nagusiek sentitzen dituzten deserosotasunei, zamei, erruei eta beldurrei erreparatuz. Azkenik, eleberriaren amaieraren esanahiari buruz egingo dugu gogoeta
Gatazka armatuaren oroimena euskarazko narratiba garaikidean genero ikasketen argitan
550 p.Ikerlan honetan ETAko zein erakunde horrekin lotu izandako mugimendu politikoetan aktiboki partehartu duten emakumeen genero-irudikapen literarioak aztertuko dira, beti ere, ikuspegi feministatik eta,zehazki, euskal literaturako eleberriez osaturiko corpus zehatz batean oinarrituta. Horretarako,aztergaiaren testuinguru historikoa (euskal gatazka armatuarena, ETA erakundea sortuz geroztik beraudesegin artekoa) jorratuko da gizarte-zientzien laguntzaz, bereziki historia eta soziologiak eskainirikoiturrien bidez, eta metodo teoriko-analitiko gisa, kritika feminista soziologikoa eta antropologikoabaliatuko direlarik. Azkenik, testuen azterketa xeheari ekiterakoan, literatur kritika feminista etanarratologia baliatuko dira, materialismo kulturalen planteamenduei jarraiki. Azterlan honen corpusahautatzeko honako muga irizpide hauek finkatu dira: batetik, euskal literaturaren baitan militante gisairudikatutako protagonista edo pertsonaia femenino esanguratsurik duten eleberriak izatea eta, bestetik,beranduenez 2019. urtean argitaratuak izatea. Ildo horretatik, azterlan honek hiru helburu nagusi ditu:lehenik, euskal gatazka armatuaren inguruko dispositifaren diskurtsoak eztabaidatzea, bigarrenik, euskalgatazka armatuaren inguruko kontakizun hegemoniko patriarkala zalantzan jartzea eta, hirugarrenik,literatur pertsonaien genero-erregimenaren irudikapenen analisiaren bidez protagonista militanteenagentzia politikoa eta genero-zapalkuntzak eta estereotipoak agerian jarri eta ekarpen akademiko honenerdigunean kokatzea
Gatazka armatuaren oroimena euskarazko narratiba garaikidean genero ikasketen argitan
550 p.Ikerlan honetan ETAko zein erakunde horrekin lotu izandako mugimendu politikoetan aktiboki partehartu duten emakumeen genero-irudikapen literarioak aztertuko dira, beti ere, ikuspegi feministatik eta,zehazki, euskal literaturako eleberriez osaturiko corpus zehatz batean oinarrituta. Horretarako,aztergaiaren testuinguru historikoa (euskal gatazka armatuarena, ETA erakundea sortuz geroztik beraudesegin artekoa) jorratuko da gizarte-zientzien laguntzaz, bereziki historia eta soziologiak eskainirikoiturrien bidez, eta metodo teoriko-analitiko gisa, kritika feminista soziologikoa eta antropologikoabaliatuko direlarik. Azkenik, testuen azterketa xeheari ekiterakoan, literatur kritika feminista etanarratologia baliatuko dira, materialismo kulturalen planteamenduei jarraiki. Azterlan honen corpusahautatzeko honako muga irizpide hauek finkatu dira: batetik, euskal literaturaren baitan militante gisairudikatutako protagonista edo pertsonaia femenino esanguratsurik duten eleberriak izatea eta, bestetik,beranduenez 2019. urtean argitaratuak izatea. Ildo horretatik, azterlan honek hiru helburu nagusi ditu:lehenik, euskal gatazka armatuaren inguruko dispositifaren diskurtsoak eztabaidatzea, bigarrenik, euskalgatazka armatuaren inguruko kontakizun hegemoniko patriarkala zalantzan jartzea eta, hirugarrenik,literatur pertsonaien genero-erregimenaren irudikapenen analisiaren bidez protagonista militanteenagentzia politikoa eta genero-zapalkuntzak eta estereotipoak agerian jarri eta ekarpen akademiko honenerdigunean kokatzea
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
The present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
We provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
We conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
