Hacettepe University Institutional Repository
Not a member yet
20712 research outputs found
Sort by
A RESEARCH ON FUNCTIONAL DESIGN REQUIREMENTS OF DINING HALLS IN UNIVERSITY CAMPUSES
No full textIn the 21st century, university campuses become places where not only people come together for academic education purposes but also students and academicians with different social and cultural backgrounds meet their physiological and social needs.
University campuses, which first defined as a city; recreation areas (sports facilities, dining halls, auditorium, etc.), academic buildings (classrooms, library, etc.), accommodation units (dormitories, guesthouses, and lodgings), and the transportation network between these units, contains many fields which meet different requirements and worth researching.
University campuses consist of structures that have been developing and growing since the design process. The growth of buildings on campuses over time and their ability to maintain their functional dynamics are thanks to the right expansion decisions taken during the design process of the campus. Istanbul Technical University Ayazağa Campus and 75. Yıl Student Social Center Dining Hall located on the same campus, which are examples of these expansion decisions on dining halls, were selected for the field study of this research.
Within the scope of this study, the design requirements of dining halls, which constitute a significant part of the recreation areas on university campuses, were examined through the possible effects on the environment and user behavior based on design, functionality, and the location on the campus.
In the first stage of the field study, the layout of the campus was analyzed according to the functions of the campus structures, and the physical structure of the campus was examined. In the following sections, campus planning, and food and beverage areas were evaluated based on the dining halls; criticized in terms of design and function, and effective use requirements were determined.
With the achieved outputs of the research, the possible usage versions of the campus and the units in it, particularly dining halls, have been researched on universities with campuses for design and development outputs and suggestions have been presented to shed light on future studies.
Keywords: Campus, campus design, food and beverage area, campus planning, dining halls.
21.yüzyılda üniversite kampüsleri, sadece akademik eğitim amacıyla bir araya gelinen alanlar değil; aynı zamanda farklı sosyo-kültürel alt yapıya sahip öğrenci ve akademisyenlerin, fizyolojik ve sosyal ihtiyaçlarını karşıladıkları alanlar haline gelmiştir.
İlk zamanlar bir kent olarak tanımlanan üniversite kampüsleri; rekreasyon alanları (spor tesisleri, yeme-içme alanları, oditoryum vb.), akademik yapılar (derslikler, kütüphane vb.), barınma birimleri (yurtlar, misafirhane ve lojmanlar) ve bu birimler arasındaki ulaşım ağı olmak üzere; farklı gereksinimlere cevap veren ve üzerine araştırılmaya değer birçok mekân içermektedir.
Üniversite kampüsleri, tasarım sürecinden itibaren gelişmekte ve büyümekte olan yapılar bütünüdür. Kampüslerdeki yapıların zamanla büyümesi ve bu süreçte sahip oldukları işlevsel dinamikleri koruyabilmesi; kampüsün tasarım sürecinde alınmış olan doğru esneklik kararları sayesinde gerçekleşmektedir. Bu esneklik kararlarının yeme-içme mekanları özelinde ele alınmış bir örneği olan İstanbul Teknik Üniversitesi Ayazağa Kampüsü ve aynı kampüste yer alan 75.Yıl Öğrenci Sosyal Merkezi Yemekhanesi, bu araştırmanın alan çalışması için seçilmiştir.
Bu çalışma kapsamında, üniversite kampüslerindeki rekreasyon alanlarının önemli bir kısmını oluşturan yeme-içme mekânlarının, tasarım ve işlev yönünden kullanıcı odaklı kritiği ile birlikte; kampüs yerleşkesinde yer aldığı konumun, çevre ve kullanıcı davranışlarına olası etkileri üzerinden tasarım gereksinimleri incelenmiştir.
Alan çalışmasının ilk aşamasında kampüsün yerleşim planı, yapıların fonksiyonlarına göre analiz edilmiş ve kampüs yerleşkesinin fiziksel yapısı incelenmiştir. İlerleyen aşamalarda yeme-içme mekanları, yemekhaneler özelinde incelenerek; tasarım ve işlev yönünden kritik edilmiş ve etkin kullanım gereksinimleri belirlenmiştir.
Araştırma sonucunda ulaşılan çıktılarla birlikte, kampüs yerleşkesine sahip olan üniversitelerde, kampüsün ve içerisinde yer alan birimlerin; yeme-içme mekânları özelinde, tasarım ve geliştirme girdisi niteliğinde olası kullanım versiyonları araştırılmış ve gelecekte yapılacak çalışmalara ışık tutması adına öneriler sunulmuştur.
Anahtar sözcükler: Kampüs, kampüs tasarımı, yeme-içme alanları, kampüs planlaması, yemekhaneler
Subtalar Valguslu Bireylerde Frontal Düzlemde Kalkaneus Desteğinin Dengeye Olan Etkisinin İncelenmesi
No full textThe aim of the study was to investigate the immediate effect of the medial heel wedge on static balance in patients with increased pronation. A total of 40 (22 female, 18 male) individuals aged 18-35 years in the foot pronation posture participated in the study. While standing and giving equal weight to both feet the subtalar angle measured with a goniometer between the calcaneus and the long axis of the distal 1/3 tibia and individuals with 5° or more pronation feet were included in the study. Foot posture was examined with the Foot Posture Index, foot pain was questioned with the McGill Pain Questionnaire-Short Form. A medial wedge made of Ethyl Vinyl Acetate was placed under the heel of the individuals. Stabilometric measurements were made with Diasu Gait Analyzer and Milletrix Gait Analysis software program. Right and left foot load distribution (%), fore-rear foot load distribution (%) and for static balance evaluation ellipse surface (mm²), swing length (mm), x-y mean (mm), AP index and romberg ratio values on one foot was measured and recorded with and without a wedge. There was no significant difference in the weight distribution of the right and left feet and the distribution of the left fore-rear foot in the measurements without and with support (p>0.05), but the change in the right fore and rear foot was significant (p0.05). In young adults with increased pronation, medial heel wedge has no effect on right-left foot load distribution and left anterior-posterior load distribution, while on the right side the load was changed from back to front. Static balance on one leg improved with the decrease in oscillations with the support used on the left side, while the effect of the wedge on the balance was not observed on the right side. Our study showed that static balance may be better with medial heel support in individuals with foot posture in pronation. In the clinic, the angle of pronation in the foot should also be considered in the foot evaluation, and if necessary, a medial heel wedge may be recommended to improve the balance.Çalışmanın amacı, ayakta pronasyon artışı olanlarda medial topuk kamasının statik denge üzerine anlık etkisini incelemekti. Çalışmaya, ayağı pronasyon postüründe 18-35 yaş aralığında 40 (22 kadın, 18 erkek) kişi katıldı. Ayakta her iki ayağa eşit ağırlık verirken kalkaneus ile distal 1/3 tibia uzun ekseni arasından gonyometre ile subtalar açı ölçümü yapılarak ayağı 5° ve üzeri pronasyonda olan bireyler çalışmaya dahil edildi. Ayak Postür İndeksi ile ayak postürü incelenirken, McGill Ağrı Anketi-Kısa Formu ile ayak ağrısı sorgulandı. Bireylerin topuk altına Etil Vinil Asetat ile yapılmış kama yerleştirildi. Stabilometrik ölçümler, Diasu Yürüme Analiz Cihazı ile Milletrix Yürüme Analiz yazılım programı ile yapıldı. Sağ ve sol ayak yük dağılımı (%), ön-arka ayak yük dağılımı (%), statik denge değerlendirmesi için ise tek ayak üzerinde elips yüzeyi (mm²), salınım uzunluğu (mm), x-y ortalaması (mm), AP indeks ve romberg indeksi kamasız ve kamalı olacak şekilde ölçülerek kaydedildi. Desteksiz ve destekli yapılan ölçümlerde ayakta sağ ve sol yük dağılımında ve sol ön-arka ayak yük dağılımında anlamlı fark gözlenmedi (p>0,05) ancak sağ arka ve ön ayak değişimi anlamlı bulundu (p0,05). Pronasyon artışı olan genç yetişkinlerde medial topuk kamasının sağ-sol ayak yük dağılımına ve sol ön-arka yük dağılımına etkisi görülmezken sağ tarafta yükü arkadan öne olacak şekilde değiştirdi. Tek ayak üzerinde statik denge, sol tarafta kullanılan destek ile salınımların azalmasıyla daha iyi hale geldi, sağ tarafta ise kamanın dengeye etkisi gözlenmedi. Çalışmamız, pronasyonda ayak postüründeki bireylerde medial topuk desteği ile statik dengenin daha iyi olabileceğini gösterdi. Klinikte, ayak değerlendirmesinde ayaktaki pronasyon açısı da mutlaka göz önünde bulundurulmalıdır ve gerekli görülüyorsa dengeyi daha iyi hale getirmek için medial topuk kaması önerilebilir
Geri Çekilen Makalelerde Açık Erişim Etkisi
No full textArticles published in scholarly journals where scientific research results are presented may sometimes contain errors. In addition to unintentional calculation errors, there are also intentional data fabrication or falsification and plagiarism. The enforcement applied in these cases is the correction or retraction of the articles. Such publications with false or invalid results may pose various risks when they are used as a reference for treatments or policies that directly affect people, societies or countries. An increase is observed in the number of retracted articles all over the world. This increase shows that, according to some studies, more problematic publications are made than before, and according to others, problems are discovered faster than in the past. In studies examining the retraction duration of the articles, it is seen that the periods shorten over the years. It is considered that open access has affected this, since there has been a decrease in the retraction duration especially after 2002.
In this study, the impact of open access on time intervals of scientific articles from publication to retraction was investigated. For this purpose, 5398 retracted articles published between 1945-2020 and indexed in the Web of Science database were analyzed. The study has the most extensive data set among the researches on retracted articles and is the first postgraduate study in Turkish academic world. The research is based on the hypothesis that open access articles are retracted in a shorter time span than non-open access ones. However, according to the findings, open access articles are retracted in longer time intervals with a difference of 165 days. As a result of the applied Mann-Whitney U test, this difference was found to be statistically significant and it is considered that this difference is not caused by open access. Some open access articles in the data set were published long before the emergence of the open access concept and the date they were made available to the public is unknown. Moreover, three different types of open access articles, known as bronze, gold and green, differ from each other in terms of the retraction duration. Therefore, the issue of retraction is considered to be multidimensional in terms of causality.
As a result of the study, it was determined that the retraction durations of both open access and non-open access articles were reduced over the years. In addition, the ratio of number of open access articles that are retracted within one year after their publication date to the number of all open access retracted articles published in that year has been increasing over the years. This increase is also valid for non-open access retracted articles. Hence, findings reveal that problems of articles are detected more quickly in the recent years than they were in the past. It is thought that open access has a facilitating effect on the detection of flaws and mistakes. Although it is important to detect errors and ethical problems quickly, what is more valuable in terms of the ideal scientific communication environment is that those errors never occur. Considering that the articles are generally retracted due to ethical violations, it is concluded that there is a need to strengthen the rules and enforcements regarding this issue. The spread of openness culture at all stages of scientific research processes is also considered important in order to reveal existing problems and not to repeat them in the future. It is aimed that the findings obtained and the suggestions presented in this research will contribute to studies and initiatives that will raise awareness of publication ethics and research integrity.Bilimsel araştırma sonuçlarının paylaşıldığı, bilimsel dergilerde yayımlanan makalelerde kimi zaman hatalar yer alabilmektedir. Kasıtlı olmadan yapılan hesaplama hatalarının yanı sıra, veriler kasten uydurulmakta, çarpıtılmakta veya başka çalışmalardan aşırma yapılmaktadır. Bu durumlarda uygulanan yaptırım makalelerin düzeltilmesi ya da geri çekilmesidir. Yanlış veya geçersiz sonuçlar barındıran bu tür yayınlar insanları, toplumları ya da ülkeleri doğrudan etkileyecek şekilde tedavilere veya politikalara dayanak olduğunda riskli sonuçlar doğurabilmektedir. Tüm dünyada geri çekilen makale sayısında artış gözlenmektedir. Bu artış, kimi çalışmalara göre, eskisinden daha fazla problemli yayın yapıldığını; kimilerine göre ise sorunların eskisinden daha hızlı keşfedildiğini göstermektedir. Makalelerin geri çekilme sürelerinin incelendiği çalışmalarda sürelerin yıllar içinde kısaldığı görülmektedir. Özellikle 2002 yılı itibariyle geri çekilme sürelerinin kısalması açık erişimin etkisi olduğunu düşündürmektedir.
Bu çalışmada açık erişimin makalelerin geri çekilme sürelerine etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla Web of Science veritabanında 1945-2020 yılları arasında yayımlanmış 5398 geri çekilen makale incelenmiştir. Çalışma, geri çekilen makaleleri konu alan çalışmalar arasında en büyük veri setine sahip olan ve Türkçe literatürde lisansüstü düzeydeki ilk çalışma özelliği taşımaktadır. Araştırma, açık erişimli makalelerin açık erişimli olmayanlara göre daha kısa sürede geri çekildiği hipotezi üzerine kurgulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre ise açık erişimli makaleler, 165 günlük bir farkla açık erişimli olmayan makalelerden daha uzun sürede geri çekilmektedir. Uygulanan Mann-Whitney U testi sonucunda bu farkın istatistiksel açıdan anlamlı olduğu saptanmıştır. Bu farkın açık erişimden kaynaklanmadığı düşünülmektedir. Çalışma kapsamında incelenen açık erişimli makalelerin arasında, açık erişim kavramının ortaya çıkışından çok önce yayımlanmış ve hangi tarihte erişime açıldığı bilinmeyen makaleler bulunmaktadır. Ayrıca bronz, altın ve yeşil olmak üzere üç farklı türdeki açık erişimli makalelerin geri çekilme süreleri açısından birbirinden farklılık göstermesi de bu konunun farklı boyutlarını oluşturmaktadır. Dolayısıyla geri çekilme konusunun nedensellik açısından çok boyutlu olduğu değerlendirilmektedir.
Çalışma sonucunda, hem açık erişimli olan hem de olmayan makalelerin geri çekilme sürelerinin yıllar içinde kısaldığı saptanmıştır. Ayrıca, yayımlandıktan sonraki 1 yıllık zaman dilimi içinde geri çekilen açık erişimli makalelerin, o yıl yayımlanmış tüm geri çekilen açık erişimli makalelere oranı yıllar içinde artış göstermektedir. Bu artış, açık erişimli olmayan makaleler için de geçerlidir. Bu durum makalelerdeki sorunların eskisine göre daha hızlı tespit edildiğini ortaya koymaktadır. Açık erişimin bu durumu kolaylaştırıcı bir etkisi olduğu düşünülmektedir. Hataların ve etik sorunların hızlı tespit edilmesi önemli olsa da ideal bilimsel iletişim ortamı açısından daha değerli olan, bunların hiç yaşanmamasıdır. Makalelerin genellikle etik ihlaller nedeniyle geri çekildiği düşünüldüğünde, bu konuya yönelik kuralların ve yaptırımların güçlendirilmesine ihtiyaç olduğu değerlendirilmektedir. Bilimsel araştırma süreçlerinin tüm aşamalarında açıklık kültürünün yaygınlaşması, mevcut sorunların ortaya çıkarılabilmesi ve bunların gelecekte tekrarlanmaması adına önemli görülmektedir. Çalışmada elde edilen bulguların ve sunulan önerilerin yayın etiği ve araştırma dürüstlüğü anlamında farkındalığı artıracak çalışma ve girişimlere katkı sağlaması hedeflenmektedir
Sıçan Laminektomi Modelinde Halofuginonun Epidural Fibrozis Üzerine Etkisinin İncelenmesi
No full textLow back pain is an important health problem encountered by 80% of the society at least once in their life, constituting an important part of hospital admissions, reducing the quality of life and causing loss of workforce.
Lumbar disc herniation, which is the most common cause of low back pain, requires medical and/or surgical treatment. Epidural fibrosis is the most common cause of unsuccessful back surgery syndrome, in which complaints such as low back and leg pain continues after spinal surgery. It causes scar tissue around the neural tissue and
compresses it and causes radicular pain by disrupting the nutrition of the nerve roots. Today, although many studies have been conducted to prevent or reduce epidural fibrosis, no definitive solution has been found. Halofuginone is an analogue of the alkaloid februfigin obtained from the plant Dichroa febrifuga. This drug, which is used by veterinarians as an antiprotozoan, has been shown to inhibit type 1 collagen synthesis and have an antifibrotic effect when administered orally and/or systemically in in vivo and in vitro studies. In this study, it was aimed to investigate the antifibrotic effect of locally applied Halofuginone in the lumbar laminectomy model created in rats. In the study, a total of 21 rats were used in 3 separate groups and 7 Wistar Albino male rats (n=7) in each group. Seven of them were divided into the control group that underwent laminectomy, 7 of them were divided into the group in which hydrogel was placed in the laminectomy area, and 7 of them were divided into the group in which Halofuginone-loaded hydrogel was placed in the laminectomy area. Tissues including spinal column, vertebral column, paravertebral muscles and fascia were taken from rats sacrified on the post-operative 21st day, 1 cm above and below the laminectomy site. They were washed with saline, kept in formaldehyde solution for a week, and after decalcification, they were dehydrated and taken into paraffin blocks. After the serial sections were obtained, the area of epidural fibrosis and the degree of adhesion of the fibrosis were analyzed by staining with hematoxylin-eosin (HE) and Masson's trichrome stain. The prominent points in the results of the study are that there are intense fibrosis and active fibroblasts in the control group, a membranous structure that can prevent fibrosis formation by forming a mechanical barrier in the hydrogel group, and the low distribution of fibrous tissue in the hydrogel and Halofuginone groups, as well as the enlargement of the vascular structures in some regions. active osteoblasts were present. In addition, there was no infiltrative inflammatory cell, no foreign body reaction, and no new bone formation that could fill the laminectomy area was observed in all three groups. When the epidural fibrosis area in square millimeters was evaluated statistically in all three groups, it was determined that there was no significant difference. In terms of the degree of fibrosis adhesion, it was found statistically significant between the control group and the hydrogel + Halofuginone groups.Bel ağrısı toplumun %80’inin hayatında en az bir defa karşılaştığı, hastaneye başvuruların önemli bir kısmını oluşturan, yaşam kalitesini düşüren, iş gücü kaybına neden olan önemli bir sağlık problemidir. Bel ağrılarının en sık nedeni olan lomber disk hernisi medikal ve/veya cerrahi tedavi gerektirir. Spinal cerrahi sonrası bel ve bacak ağrısı gibi yakınmaların devam ettiği başarısız bel cerrahisi sendromunun en sık sebebi epidural fibrozistir. Nöral doku etrafında skar dokusuna neden olup bası yapar ve sinir köklerinin beslenmesini bozarak radiküler ağrıya yol açar. Günümüzde epidural fibrozisi engellemeye veya azaltmaya yönelik birçok çalışma yapılmasına rağmen kesin çözüm bulunamamıştır. Halofuginon, Dichroa febrifuga bitkisinden elde edilen februfigin isimli alkaloidin analoğudur. Veteriner hekimlerin antiprotozoon olarak kullandığı bu ilacın in vivo ve in vitro çalışmalarda oral ve/veya sistemik yoldan uygulandığında tip 1 kollajen sentezini inhibe ettiği ve antifibrotik etkiye sahip olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada, sıçanlarda oluşturulan lomber laminektomi modelinde lokal olarak uygulanan Halofuginon’un antifibrotik etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada, 3 ayrı grup ve her grupta 7 adet Wistar Albino erkek sıçan (n=7) olacak şekilde toplam 21 adet sıçan kullanılmıştır. 7’si laminektomi yapılan kontrol grubu, 7’si laminektomi sahasına hidrojel yerleştirilen grup ve 7’si laminektomi sahasına Halofuginon yüklü hidrojel yerleştirilen grup olarak ayrılmıştır. Post-operatif 21. günde sakrifiye edilen sıçanların laminektomi sahasının 1 cm altından ve üstünden olacak şekilde spinal kolon, vertebral kolon, paravertebral kaslar ve fasyayı içeren dokuları alınmıştır. Serum fizyolojik ile yıkanıp bir hafta boyunca formaldehit solüsyonunda bekletilmiş ve dekalsifikasyon sonrası dehidrate edilip parafin bloklara alınmıştır. Seri kesitler elde edildikten sonra hematoksilen-eozin (HE) ile Masson’un trikrom boyası ile
boyanıp epidural fibrozis alanı ve fibrozisin adezyon derecesi analiz edilmiştir. Çalışmanın sonuçlarında öne çıkan noktalar ise kontrol grubunda yoğun fibrozis ile aktif fibroblastların olduğu, hidrojel grubunda mekanik bir bariyer oluşturarak fibrozis oluşumuna engel olabilecek membranöz bir yapının olduğu ve hidrojel ile Halofuginon grubunda da fibröz dokunun dağılımının düşük olması yanı sıra bazı bölgelerde dikkati çeken vasküler yapılarda genişleme ile aktif osteoblastların varlığı mevcuttu. Bunun yanında her üç grupta da infiltratif iltihabi hücre görülmedi, yabancı cisim reaksiyonu oluşmadı ve laminektomi alanını doldurabilecek yeni kemik oluşumu gözlenmedi. Her üç grup istatistiksel olarak milimetre kare cinsinden epidural fibrozis alanı değerlendirildiğinde anlamlı bir farkın olmadığı saptandı. Fibrozis adezyon derecesi açısından ise kontrol grubu ile hidrojel ile Halofuginon grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı
Aşılarda Kullanılan Koruyucu ve Adjuvan Maddelerin Olası Toksik Etkilerinin Değerlendirilmesi
No full textThe World Health Organization defines vaccines as “pharmaceutical products that enable our immune system to recognize and fight pathogens such as viruses and bacteria and protect our body against the diseases caused by them”. Vaccines save millions of lives each year. However, discussions about the safety of vaccine components continue, leading to "vaccine rejection" or “vaccine hesitancy”. There are serious concerns about the safety of aluminum compounds used as adjuvant and thiomersal used as preservative in vaccines. In this thesis, we aimed to evaluate the possible toxic effects of seperatedly or combined applied thiomersal and aluminum in SH-SY5Y cell line by comparing with the control group. The cytotoxic effects of thiomersal and aluminum were evaluated; inhibitory concentration 20 (IC20) was determined as 1.15 µM for thiomersal and 362 µM for aluminum. Afterwards, thiomersal and aluminum were applied to the cells separately and together at the dose of IC20 for 24 hours. Oxidative stress parameters, DNA damage, NRF2 protein levels, neurotransmitter levels (dopamine, norepinephrine) and dopamine transporter protein levels were measured after IC20 concentration of these compounds were applied for 24 hours. Intracellular reactive oxygen species (ROS) levels increased significantly in cells treated with aluminum and aluminum+thiomersal. Total GSH levels decreased in the aluminum administered group. Total antioxidant capacity (TAOC) and protein oxidation levels increased significantly in the aluminum-treated and aluminum+thiomersal- administered groups. Lipid peroxidation increased in a statistically significant way in the groups treated with aluminum and aluminum+thiomersal. NRF2 levels and DNA damage were found to be significantly higher in all treatment groups. While dopamine levels increased significantly in cells treated with thiomersal and aluminum+thiomersal, DAT levels were found to be higher in all experimental groups compared to the control. Norepinephrine levels did not change significantly in the experimental groups. These findings show that both thiomersal and aluminum can change the oxidant/antioxidant status in neuroblastoma cells and cause DNA damage. In addition, thiomersal and/or aluminum have a significant modifiying effect on dopamine and DAT in neuroblastoma cells. When a general evaluation is made, it can be stated that the changes observed in cells treated with aluminum + thiomersal are more pronounced. In some vaccines, including vaccines for influenza, both compounds are present although rarely. Therefore, care should be taken in vaccinations, especially in sensitive populations such as infants and children, and safer alternatives of thiomersal and aluminum compounds should be developed.Dünya Sağlık Örgütü aşıları “immün sistemimizin virüs ve bakteri gibi patojenleri tanıyıp onlarla savaşmasını sağlayan ve bunların oluşturduğu hastalıklara karşı vücudumuzu koruyan farmasötik ürünler” olarak tanımlamaktadır. Aşılarla her yıl milyonlarca hayat kurtulmaktadır. Ancak, aşı bileşenlerinin güvenliliği ile ilgili tartışmalar devam etmekte ve bu tartışmalar “aşı reddi” veya aşı kararsızlığına yol açmaktadır. Özellikle aşılarda adjuvan olarak kullanılan alüminyum bileşikleri ve koruyucu olarak kullanılan tiyomersalin güvenliliği ile ilgili ciddi endişeler vardır. Bu tezde, tiyomersalin ve alüminyumun olası toksik etkilerinin ayrı ayrı uygulanarak ve birarada uygulanarak SH-SY5Y hücre hattında kontrol grubu ile karşılaştırılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Tiyomersal ve alüminyumun sitotoksik etkileri değerlendirilmiş; inhibitör konsantrasyon 20 (IC20) tiyomersal için 1,15 µM, alüminyum için ise 362 µM olarak belirlenmiştir. Sonrasında tiyomersal ve alüminyum hücrelere ayrı ayrı ve birarada hücrelere IC20 dozunda 24 saat boyunca uygulanmıştır. IC20 konsantrasyonu 24 saat boyunca uygulanan hücrelerde oksidatif stres parametreleri, DNA hasarı, NRF2 protein düzeyleri, nörotransmitter düzeyleri (dopamin, norepinefrin) ve dopamin taşıyıcı protein (DAT) düzeyleri ölçülmüştür. Alüminyum ve alüminyum+tiyomersal uygulanan hücrelerde hücre içi reaktif oksijen türleri (ROS)’un düzeyleri anlamlı derecede artmıştır. Alüminyum uygulanan grupta total GSH düzeyleri azalmıştır. Alüminyum uygulanan ve alüminyum+tiyomersal uygulanan gruplarda total antioksidan kapasite (TAOC) ve protein oksidasyon düzeyleri önemli derecede yükselmiştir. Alüminyum ve alüminyum+tiyomersal uygulanan gruplarda lipit peroksidasyonu istatistiksel önemli bir şekilde artmıştır. Tüm uygulama gruplarında NRF2 düzeyleri ve DNA hasarı anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Dopamin düzeyleri, tiyomersal ve alüminyum+tiyomersal uygulanan hücrelerde önemli derecede artarken, DAT düzeyleri tüm deney gruplarında kontrole göre yüksek bulunmuştur. Norepinefrin düzeyleri deney gruplarında anlamlı derecede değişmemiştir. Bu bulgular hem tiyomersalin hem de alüminyumun nöroblastoma hücrelerinde oksidan/antioksidan statüyü değiştirebildiğini ve DNA hasarına yol açabildiğini göstermektedir. Ayrıca, tiyomersal ve/veya alüminyum nöroblastoma hücrelerinde dopamin ve DAT üzerinde önemli derecede modifiye edici etkiye sahiptir. Genel bir değerlendirme yapıldığında ise alüminyum+tiyomersal uygulanan hücrelerde görülen değişikliklerin daha belirgin olduğu ifade edilebilir. İnfluenza aşıları dahil bazı aşılarda her iki bileşiğin bulunması nadiren de olsa söz konusu olmaktadır. Bu nedenle, özellikle bebekler ve çocuklar gibi hassas popülasyonların aşılanmasında dikkatli olunmalı ve gerek tiyomersal gerekse alüminyum bileşikleri yerine daha güvenli alternatifler geliştirilmelidir
Metro İstasyonu Derin Kazı Sisteminin Sonlu Elemanlar Analizi: Vaka Çalışması
No full textIn recent years, the increase in population in our country, as in the whole world, has caused the need for underground structures. Deep excavation systems are used in the construction of underground structures such as metro station, tunnel etc. In recent days, collapses that occurred during the opening of deep excavations in our country are frequently encountered. Especially, collapses as a result of inadequate engineering services cause high financial loss, collapse of surrounding buildings, collapse of roads and sometimes loss of life. In order to prevent collapses, it is of great importance that these deep excavations are modeled as closely as possible to the in-situ situation before construction. With the numerical analyzes to be made, the safety of the excavation, possible collapse risks, etc. and the precautions to be taken (deep excavation systems) should be determined. At the same time, it is extremely important to keep the safety of the excavation under control by taking the necessary field measurements (horizontal displacement, stress, etc.) of deep excavation system during construction. In this way, possible loss of life and financial loss can be prevented by taking precautions in the event of an unexpected movement.
In this thesis, it is aimed to analyze a case study by comparing the horizontal displacement values measured by inclinometers in the field with the horizontal displacement values determined as a result of numerical analyzes of the deep excavation system in Gebze Kent Meydanı Metro Station, which is on Gebze-Darıca metro line under construction in Kocaeli. PLAXIS 2D (V21) software, which uses the finite element method, was used in the analysis. There are many different material models for numerical analysis in the literature. Since the project site is rock in this study, numerical analyzes were made using the Mohr-Coulomb and Hoek-Brown material models and field measurements with analysis results were compared. As a result of the analyses, it was seen that the horizontal displacement values determined of the deep excavation system in metro station and the horizontal displacement values measured in the field by inclinometers are compatible with each other.Son yıllarda tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de nüfus yoğunluğundaki artış yer altı yapılarına olan ihtiyacı artırmıştır. Metro istasyonu, tünel vb. gibi yer altı yapılarının yapılmasında derin kazı sistemleri kullanılmaktadır. Son günlerde ülkemizde derin kazıların açılması sırasında meydana gelen göçmelere sıklıkla rastlanmaktadır. Özellikle yetersiz mühendislik hizmetleri sonucunda meydana gelen göçmeler yüksek maddi hasarla birlikte, çevredeki binaların yıkılmasına, yolların çökmesine, kimi zaman da can kayıplarına yol açmaktadır. Göçmelerin engellenebilmesi için derin kazıların, inşaat öncesinde gerçeğe en yakın şekilde modellenmesi büyük önem taşımaktadır. Yapılacak olan sayısal analizler ile kazının güvenliği, olası göçme riskleri vb. belirlenerek alınması gereken önlemler (derin kazı sistemleri) belirlenmelidir. Aynı zamanda inşaat sırasında da derin kazı sistemindeki gerekli saha ölçümlerin (yatay yer değiştirme, gerilme vb.) alınarak kazının güvenliğinin kontrol altında tutulması son derece önemlidir. Böylelikle beklenmedik bir hareket görüldüğünde önlem alınarak olası can kaybı ve maddi hasarların da önüne geçilebilir.
Bu tez çalışmasında, Kocaeli’de inşaatı devam etmekte olan ve Gebze-Darıca metro hattında bulunan Gebze Kent Meydanı Metro İstasyonu derin kazı sisteminin sahada inklinometreler aracılığıyla ölçülen yatay deplasman değerleri ile nümerik analizler sonucunda belirlenen yatay deplasman değerleri karşılaştırılarak gerçek bir vakanın çözümlenmesi amaçlanmıştır. Yapılan analizlerde sonlu elemanlar yöntemini kullanan PLAXIS 2D (V21) yazılımı kullanılmıştır. Literatürde nümerik analizler için birçok farklı malzeme modeli bulunmaktadır. Bu çalışmada proje sahası kaya olduğu için Mohr-Coulomb ve Hoek-Brown malzeme modelleri kullanılarak nümerik analizler yapılmış ve saha ölçümleri ile analiz sonuçları karşılaştırılmıştır. Yapılan analizler sonucunda metro istasyonu derin kazı sisteminde belirlenen yatay deplasman değerleri ile inklinometreler aracılığıyla sahada ölçülen yatay deplasman değerlerinin birbiri ile uyumlu olduğu görülmüştür
Siyanotik ve Asiyanotik Konjenital Kalp Hastalığı Olan Bebeklerde Cerrahi Öncesi Dönemde Fidgety Hareketlerin Analizi
No full textCongenital heart disease (CHD) is the most common type of congenital defects and its presence increases the risk of neurodevelopmental delay. Absence or abnormality of fidgety movements between the post-term 9-20 weeks suggests the presence of neurodevelopmental disorder. The aim of this study was to compare fidgety movements (FMs) and gross motor development in the preoperative period in cyanotic and acyanotic CHD infants. 19 acyanotic infants with a mean age of 15 weeks and 13 cyanotic CHD infants with a mean age of 16 weeks were included in this study. Of the babies followed, 20 were girls and 12 were boys. Demographics, clinical features and laboratory values of the infants were recorded. Motor Optimality Score (MOS) was calculated by recording the FMs of the infants with the video recording method. Gross motor development was assessed with the Alberta Infant Motor Scale (AIMS). As a result of the study, no difference was found between the MOS of cyanotic and acyanotic CHD infants (p>0.05). AIMS percentages for which we compared gross motor development values were lower in the acyanotic CHD group (p0,05). Kaba motor gelişim değerlerini karşılaştırdığımız AIMS yüzdelik değerleri asiyanotik KKH grubunda daha düşüktü (p<0,05). Siyanotik KKH bebeklerin laboratuvar değerlerinden hemoglobin, hematokrit değerleri daha yüksek (p=0,002, p=0,001 sırasıyla), trombosit ve oksijen saturasyonu değerleri asiyanotik KKH bebeklere göre daha düşük (p=0,006, p<0,001sırasıyla) bulundu. Kalp hastası bebeklerde siyanozun varlığına bakılmaksızın kaba motor gelişimlerinin değerlendirilmesi, oksijen saturasyonu takibinin yapılması önemlidir
BİLİMİN DOĞASI VE SOSYOBİLİMSEL KONULAR ETKİNLİKLERİYLE DESTEKLENEN ARAŞTIRMAYA DAYALI ÖĞRETİMİN DÖRDÜNCÜ SINIFLARIN FEN ÖĞRENMELERİNE ETKİSİ
No full textThe aim of this research was to investigate the effects of inquiry-based science teaching supported by nature of science and socioscientific issues activities on students’ science learning in a primary school fourth grade science course. The study group consisted of 28 fourth year primary school students enrolled in a primary school in a socioeconomically disadvantaged region of the Adana Province, in 2017-2018 academic year. To obtain detailed data about application of inquiry teaching supported by nature of science and socioscientific issues activities, the researcher, who was also the teacher, conducted the study in her classroom. The study was designed with an action research methodology and the study group was selected by convenience sampling method. Data collection instruments included Views of Nature of Science Questionnaire (VNOS-E), Views About Scientific Inquiry Questionnaire (VASI), Inquiry Skills Test (IST), which were applied as pre-mid-post-tests, reflection writings written by the teacher and students throughout the activities, concept learning tests, and worksheets. All of the activities in the study were based on the objectives in the 2013 science curriculum. Inquiry based science education activities were designed to develop students’ science process skills. The activities about nature of science were designed based on four nature of science themes, scientific knowledge is open to change, based on observation and inference, subjective, and based on creativity and imagination. In the final stage of the study, socioscientific issues activities were conducted. As a result of the research, it was concluded that inquiry-based science teaching supported by nature of science and socioscientific issues activities have a positive impact on students' views on science and nature of science and their science process skills. Students’ scores on VNOS-E, VOSI, IST, and concept learning tests were improved. The reflection writings data from the teacher and students revealed that especially some disadvantaged students were more active during the activities and they displayed their skills better.Bu araştırmanın amacı, ilkokul dördüncü sınıf fen bilimleri dersinde bilimin doğası ve sosyobilimsel konular etkinlikleriyle desteklenmiş araştırmaya dayalı öğretimin, öğrencilerin fen öğrenmelerine etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 eğitim-öğretim yılında, Adana ilinde sosyoekonomik düzeyi düşük bir bölgede bulunan bir ilkokulda öğrenim gören 28 dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırma, bilimin doğası ve sosyobilimsel konular etkinlikleri ile desteklenmiş araştırmaya dayalı öğretime yönelik ayrıntılı veri toplamak amacıyla öğretmen olan araştırmacının sınıfında gerçekleştirilmiştir. Bu nedenle araştırma eylem araştırması metodolojisiyle tasarlanmış, çalışma grubu uygun örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Veri toplama araçları; öğrencilere ön, orta ve son test şeklinde uygulanan Bilimlin Doğasına İlişkin Görüşler Anketi (VNOS-E), Bilimsel Sorgulama Süreci Hakkında Görüş Anketi (VOSI), Araştırma Becerileri Testi (ABT), ayrıca öğretmen ve öğrencilerin yazdıkları yansıtma yazıları, kavram testleri, gözlem notları ve çalışma kâğıtlarından oluşmaktadır. Araştırmada tüm etkinlikler 2013 yılı fen bilimleri dersi öğretim programındaki kazanımlar temel alınarak uygulanmıştır. Araştırmaya dayalı öğretim etkinlikleri bilimsel süreç becerilerini geliştirmeye yönelik olarak tasarlanmıştır. Bilimin doğası ile ilgili etkinlikler ise bilimsel bilginin değişebilir olması, hayal gücü ve yaratıcılığa dayanması, sübjektiflik içermesi ve deney, gözlem ve mantıksal çıkarıma dayalı olması, olmak üzere dört temaya göre tasarlanmıştır. Araştırmanın son aşamasında sosyobilimsel konularla ilgili etkinlikler uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, bilimin doğası ve sosyobilimsel konular etkinlikleriyle desteklenen araştırmaya dayalı öğretimin öğrencilerin bilimle ve bilimin doğası ile ilgili görüşlerine ve araştırma becerilerine olumlu etkisi olduğu sonucuna varılmıştır. Öğrencilerin VNOS-E, VOSI, IST ve kavram testleri puanlarında gelişme gözlemlenmiştir. Yansıtma yazılarından ortaya çıkan verilerde ise sınıftaki bazı dezavantajlı öğrencilerin yapılan etkinliklerde daha etkin oldukları, becerilerini daha iyi ortaya koydukları sonucuna ulaşılmıştır
GENERATING SYNTHETIC DATA WITH GAME ENGINES FOR DEEP LEARNING APPLICATIONS
No full textIn this thesis, we present a novel method that aims to generate labeled synthetic data for use in training drone detection deep learning models. Modern deep learning methods provide state-of-the-art performance on object detection problems and this performance is increasing thanks to the development of deep learning architectures day by day. The biggest obstacle to this development is the need for large amounts of labeled data for deep learning methods to be successful. Accessible datasets, on the other hand, generally do not contain sufficient data, have incorrect labels and bias. Datasets are traditionally made manually by humans. This human-made process is quite time-consuming and prone to human error. Although it is very difficult to find domain-specific data sets, it is almost impossible to reach data sets for specific problems One of the areas where there is a data shortage is drone detection. Drones are becoming more and more common day by day due to the development of drone technology and decreasing hardware costs. These objects cause security and privacy problems, so the detection of these objects gains great importance. Since drones can be found in any environment due to their nature, a data set with high data amount and variety covering all conditions were needed to train a model that will detect small or hard to visible drones. To solve this data shortage in drone detection, a novel method that can generate synthetic data with game engines is presented. The created method can generate training-ready, labeled images in a randomized manner using two-dimensional backgrounds and three-dimensional drone models. Also, an ablation study was carried out to optimize the synthetic data generated within the scope of this thesis, and several trainings were carried out to compare it with the actual data performance. The developed method can quickly generate synthetic images with photo-realistic labels, and the models trained with these datasets perform performance close to the models trained with real data.Bu tezde drone tespiti derin öğrenme modellerinin eğitiminde kullanmak üzere etiketli sentetik veri üretmeyi amaçlayan bir yöntem sunuyoruz. Modern derin öğrenme metodları obje tespiti problemlerin oldukça başarılı performans sağlamakta ve gün geçtikçe gelişen derin öğrenme mimarileri sayesinde bu performans daha da artmaktadır. Bu gelişimin önündeki en büyük engel ise derin öğrenme yöntemlerinin başarılı olabilmesi için yüksek miktarda etiketli veriye olan ihtiyacıdır. Erişime açık veri setleri genellikle yeterli miktarda veri içermemekte, hatalı etiketlere ve yanlış eğilimlere sahip olmaktadır. Veri setleri geleneksel olarak insanlar tarafından manuel olarak yapılmaktadır. İnsan eliyle yapılan bu işlem oldukça zaman alıcı ve insan hatasına açık olmaktadır.Bu yüzden alan spesifik veri setlerini bulmak oldukça zor olmakla birlikte bazı problemlere ait veri setlerine ulaşmak neredeyse imkansızdır. Veri sıkıntısının olduğu alanlardan biri de drone tespitidir. Gelişen drone teknolojisi ve azalan donanım amliyetlerinden dolayı dronelar gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. Popüler olarak kullanılan bu cihazlar güvenlik ve gizlilik problemlerine yol açmakta bu yüzden bu objelerin tespiti büyük önem kazanmaktadır. Dronelar yapısı gereği her ortamda bulunabileceğinden dolayı küçük veya düşük görünürülükteki droneları tespit edecek bir model eğitmek için tüm şartları kapsayan, yüksek veri miktarına ve çeşidine sahip bir veri setine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada drone tespitindeki bu veri sıkıntısını çözmek için oyun motorlarıyla sentetik veri üretebilecek bir yöntem sunulmaktadır. Oluşturulan yöntem iki boyutlu arkaplanlar ve üç boyutlu drone modellerini kullanarak randomize bir şekilde eğitime hazır, etiketli görüntüler oluşturabilmektedir. Bu tez kapsamında oluşturulan sentetik verileri optimize etmek için bir ablasyon çalışması yapılmış, gerçek veri performansı ile karşılaştırmak için ise bir takım eğitimler gerçekleştirilmiştir. Geliştirilen yöntem hızlı bir şekilde foto realistik etiketli sentetik görüntüler üretebilmekte olup, bu veri setleri ile eğitilen modeller gerçek veri ile eğitilen modellere yakın performans sergilemekte, gerçek veri ile birlikte kullanıldığında ise gerçek modelin performansını arttırmaktadır
Hekzahidrokinolin Türevlerinin Sentezi, Sitotoksik Özelliklerinin, ROS Oluşturma Potansiyellerinin ve Enflamasyon Mediyatörleri Üzerine Etkilerinin İn Vitro Değerlendirilmesi
No full textIn this
study, novel 24 compounds with alkyl 2,6,6-trimethyl-4-(disubstituted phenyl)-5-oxo-
1,4,5,6,7,8-hexahydroquinoline-3-carboxylate (Compound 1a-1f, 2a-2f, 3a-3f and
4a-4f) structure which is expected to show anti-inflammatory activity on inflammatory
mediators were synthesized. The compounds were obtained by the modified Hantzsch
reaction of 4,4-dimethyl-1,3-cyclohexanedione and various alkyl acetoacetate and
disubstituted benzaldehyde derivatives in the presence of ammonium acetate. The
melting points of the synthesized compounds were determined and their structures
were proved by IR, 1H-NMR, 13C-NMR and HRMS methods. The cytotoxic properties
of the compounds at different concentrations were investigated by MTT method in
3T3 and HepG2 cell lines. Twelve compounds those exhibit minimum cytotoxic
properties depending on cell viability values were selected for further biological
activity assays. The effects of selected compounds on intracellular ROS levels and
protein levels of inflammatory cytokines were measured in sandwich ELISA kits in
HepG2 cell line. As a result of these experiments, it was found that compound 1b
decreased intracellular ROS, IL-6 and IL-1β levels with a statistically significant
difference.Bu çalışmada
enflamatuvar mediyatörler üzerinde antienflamatuvar aktivite göstermesi beklenen
alkil 2,6,6-trimetil-4-(disübstitüe fenil)-5-okso-1,4,5,6,7,8-hekzahidrokinolin-3-
karboksilat (Bileşik 1a-1f, 2a-2f, 3a-3f ve 4a-4f) yapısına sahip 24 adet yeni bileşik
sentezlenmiştir. Bileşikler 4,4-dimetil-1,3-siklohekzandion ile çeşitli alkil asetoasetat
ve disübstitüe benzaldehit türevlerinin amonyum asetat varlığında modifiye Hantzsch
reaksiyonu sonucu elde edilmiştir. Sentezlenen bileşiklerin erime dereceleri
belirlenmiş, yapıları IR, 1H-NMR, 13C-NMR ve HRMS yöntemleriyle kanıtlanmıştır.
Bileşiklerin farklı konsantrasyonlardaki sitotoksik özellikleri 3T3 ve HepG2 hücre
hatlarında MTT yöntemiyle incelenmiştir. Hücre canlılığını en az azaltan 12 bileşik
biyolojik aktivite deneyleri için seçilmiştir. Seçilen bileşiklerin hücre içi ROS
düzeylerine ve enflamatuvar sitokinlerin protein düzeylerine etkileri HepG2 hücre
hattında sandviç ELISA kitlerinde ölçülmüştür. Bu deneyler sonucunda bileşik 1b’nin
hücre içi ROS, IL-6 ve IL-1β düzeylerini istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturacak
şekilde azalttığı bulunmuştur