Digitalni arhiv Filozofskog fakulteta u Zagrebu
Not a member yet
8046 research outputs found
Sort by
Pedagoški diskurs razvoja seksualnog odgoja u Hrvatskoj u 20. stoljeću
No full textRad se bavi pitanjem seksualnog odgoja u odgojno-obrazovnom kontekstu u 20. stoljeću. Ono što je karakteristično za čitavo stoljeće jest postojanje dvostrukih standarda u odgoju i obrazovanju dječaka i djevojčica prema kojima je ženska seksualnost uglavnom nevidljiva. Dominantan je utjecaj katoličke tradicije te strogih moralnih propisa i normi koji su uvelike ograničavali ljudsku seksualnost te diktirali seksualnim politikama. U Hrvatskoj je prva ozbiljna inicijativa pokrenuta 60-ih godina te se spolni odgoj eksperimentalno uveo u neke zagrebačke škole. Rad se nastavlja do 80-ih godina 20. stoljeća, a zatim dolazi razdoblje stagnacije. Rat devedesetih produbio je polemike te uzrokovao daljnji diskontinuitet uvođenja spolnog odgoja. Do danas nije donesena cjelovita i jedinstvena koncepcija, a spolni odgoj se uglavnom i dalje svodi na nekoliko sati biologije, pojedinačna predavanja te pojedinačne inicijative nastavnika
Echoes of the Slavic myth in intangible culture of Međimurje
No full textInterdisciplinarnim i kombiniranim metodičkim pristupima u obradi prikupljene terenske i
ekscerpirane građe u radu se nastoji utvrditi srodnost međimurskih i ne-međimurskih kulturnih
elemenata u kontekstu slavenske vjere. Zahvaljujući spoznajama jezikoslovaca i indoeuropeista
Jacoba L. Carla Grimma, Jana Peiskera, Jamesa G. Frazera, Georgesa Dumézila, Mircea Eliadea,
Marije Gimbutas, Vladimira N. Toporova, Vjačeslava V. Ivanova, Borisa A. Uspenskog, Emily
Lyle, Garretta Olmsteda i drugih, od razdoblja renesanse do danas u Hrvatskoj se proučava
hrvatsko pretkršćanstvo. Istraživanjima o indoeuropskim i slavenskim kulturama, hrvatski
znanstvenici Radoslav Katičić i Vitomir Belaj dokazali su elemente slavenske vjere u hrvatskoj
nematerijalnoj kulturi. U tom kontekstu tradicijska kultura Međimurja još nije obuhvatnije
istraživana. U seoskim zadružnim porodicama, kotoripsko kolo, krogljanska kola i svatofski
pl(j)esi stoljećima su vjerno prenošeni usmenim putem. Njihove razgrađene stihove dijelom
sadrže i drugi obredno-običajni stihovni oblici, predaje, bajke i priče iz života. Na određenim
mjestima i u određeno doba dana i godine redovito su se izvodili do sredine 20. st., a pod
utjecajem urbanizacije, folklorizacije i globalizacije sve reduciranije i rjeđe. Obilježeni
kozmogonijsko-eshatološkim predodžbama slavenskih obrednih tekstova i kršćanskom
reinterpretacijom u kontekstu srednjovjekovnih političko-ekonomskih i vjerskih zbivanja,
međimurski napjevi u kolu svojim jezičnim, plesno-kinetičkim, pjesničkim, tekstološkim i
meloritamskim obilježjima također su usporedivi s povijesnim grbom Leliwa i sa zakarpatskom
pjevano-plesnom kolomyjkom, sa zabilježenim kulturnim obrascima na područjima povijesne i
suvremene Hrvatske, napose s koledama i kraljičkim pismama. U povijesnoj protuosmalijskoj
hrvatskoj vojsci u Međimurju sudjelovali su seljaci s feudalnih posjeda plemićke obitelji Zrinski.
Slavenski knezovi te hrvatski i bosanski banovi, naizmjenično su vladali srednjovjekovnim
Zahumljem prije uključivanja u Dubrovačku Republiku, pa historiografske, jezikoslovne,
arheološke i genetičke spoznaje valja dopuniti usporednim etno(muziko)loškim, folklorističkim i
tekstološkim prinosima s tih područja, napose iz franjevačke provincije Bosne Srebrene.From renaissance to the present, the pre-Christian Croatia has been a subject of studies thanks
to linguists and experts in Indo-European languages. In their research of Indo-European and
Slavic cultures, Radoslav Katičić and Vitomir Belaj, contemporary Croatian scholars, found
evidence of elements of the early Slavic pre-Christian beliefs and practices in the Croatian
intangible culture. Their reconstructions of Slavic myths inspired a number of scientific studies
of other Croatian scholars. Those studies provide evidence of verse fragments of the ritualistic
texts of the pre-Christian Slavic culture originating from the Slavic narratives and extra-liturgical
ritualistic and customary practices. Supplanted by Christian legends and historic events, in the
process of the Slavic sacralisation of sovereign territories, they comprise an idiographic account
of the Indo-European mythical origin. However, a whole sacred text of the pre-Christian Croats
and other Slavic ethnicities is not preserved. In diachronically and synchronically changeable
sociopolitical and socioeconomic circumstances, the usual structural models and elements of
earlier traditional songs have been reinterpreted and contextualized only superficially. For
centuries, they had been transmitted orally from generation to generation, and from the 19th
century, this transmission more often included written conveyances. Content-wise, and where
form and semantics are concerned, they had been a subject of dismissals, interference,
adaptations, modifications and they influenced personal and collective reception. Where the
intangible cultural heritage of Međimurje related to the folklore and ethnomusicology is
concerned, researchers have found thousands of traditional songs – a number of early prosodies,
wedding, work and children’s songs, as well as songs with unknown history, place of origin or a
type of conveyance that are believed to be created earlier than other songs. Songs from
Međimurje and data related to them also include written evidence that has so far been only
partially scientifically analysed. Songs from Međimurje are closely historically and culturally
related to songs from the region of Slovenia located along the Mura River, as well as to those
originating from the Hungarian region along the Mura River. The proven autochthonous
presence of the Croatian ethnicity after their historic migration to settle in their new homeland
(e.g. present-day parts of the Serbian part of Srijem; the Serbian and Hungarian part of Bačka;
Boka Kotorska in Montenegro; coast and Trieste in Italia; coast, Bela krajina and Prekmurje in
Slovenia, Pomurje in Hungary), has focused efforts of researchers to the ethnographic heritage, as well as to the heritage of the Croatian diaspora permanently settled in Gradišće, Italy and
Romania, and to a large number of serbianized Croatian songs collected by the Serbian folklorist
Vuk Karadžić in his field research and included in his books. For centuries, under the auspices of
the rural communal families, the original form of the famous kotoripsko kolo and krogljanska
kola (a traditional circle dancees accompanied by the singing) from Međimurje, as well as the
wedding dance svatofski pl(j)esi had been orally transmitted from generation to generation. Until
the 20th century, these circle dances were regularly danced on particular occasions, in particular
locations, on a particular time of a day and during a particular part of a year. Afterwards, under
the influence of urbanization, folklorization and globalisation, their limited variations were
performed on rare occasions. Based on a comparison between the reconstructed elements of
myths related to the early Slavic belief system and the functional, content-related, form-fitting,
thematic, motivational, semantic, linguistically-stylistic and melo-rhytmic note values of songs
of these circle and other forms of dances, the goal of this paper is to demonstrate that, although
modified under the afore mentioned influences, they can be compared with other ritualistic and
customary Međimurje and Slavic annual and life practices, narratives and semantic and linguistic
forms. In spite of the historically changeable categories of time and space, those are the
intangible evidence that corresponds to the tangible evidence related to the pre-Christian
religious imagery of the Croatian paganism, as well as to the Christian imagery after the
Christianisation. By using the ritualistic imitation of the mythical macro-cosmos to interpret the
meaning of life, the meaning of the world and the meaning of existence for the sake of a personal
and collective advancement, and transmitting its empirically founded and structured imagery into
the real world of the micro-cosmos, Croats have preserved this evidence thanks to their national
culture, reinterpretation and mechanisms of memorising and conveying. The body of evidence
related to an earlier dancing tradition of Međimurje also suggests a need for its comparison with
cultural elements of the pre-Slavic and Slavic communities founded in their original homeland
and during the great migration before and after settling in Međimurje. Thanks to complex
neurological, psychological and cognitive individual processes, as well as cohesive social
processes under the umbrella of the community, structures of New Year’s and wedding
ceremony practices, as well as traditional games, were the most persistent in resisting
modification and change. In the process of a gradual alienation from the original sacral
performance elements, contexts and meanings, early ritualistic versified units, partially modified or forgotten, have acquired profane characteristics. Contemporary folkloristic studies of these
traditions are mostly focused on their contemporary formal characteristics, contexts and
performances. Historically influenced by the Slavic ritualistic texts, the Christian reinterpretation
and Medieval political, economic and religious affairs, songs from Međimurje sung in circle
dances, in their visual, semantic, dance-kinetic, poetic, textual and/or melorhytmic patterns, as
well as the most complete series of Croatian kolenda preserved in Croatian Dubrovnik hinteland
and Romanian Rekaš area (Recaş), and of the Eastern Slavonian kraljička pisma, are also
comparable with historical Leliwa coat of arms and with kolomyjka – a wedding combination of
verses and dancing from the Carpathian area in the West Ukraine, and with orally conveyed
literary and linguistic forms originating from Bijela Hrvatska (White Croatia). Since farmers
from feudal estates owned by the Croatian noble family Zrinski were recruited in the historical
anti-Ottoman Croatian army stationed in Međimurje, and since Slavic dukes and Croatian and
Bosnian governors ruled the medieval Zachlumia before it joined the Dubrovnik Republic,
historiographical, linguistic, archaeological and genetic evidence should be supplemented along
with the comparative ethno(music)al, folkloristic and textual contributions from these areas,
especially from a Bosnian Franciscan province Srebrena. After several years of an individual
field and archival research, cultural (ethnological, folkloristic, textual, linguistic, spectroethnologic,
astro-ethnologic) enquiry, interdisciplinary (cultural-geography, cultural-history,
cultural-anthropology and interpretation) analysis, carefully chosen methodical apparatus
(analysis, comparison, diachronic-synchronic elaboration, contextualization) and interpretation,
this paper is an endeavour to establish a relation between certain Slavic cultural elements – those
originating from Međimurje and those that do not originate from this region within the context of
the Slavic belief system in the historic as well as contemporary territory of Croatia, and to
contribute to a better understanding of the Croatian traditional culture in general
Internet privacy, data misuse and protection
No full textOvaj rad bavi se problematikom sigurnosti i privatnosti na mreži, te kroz analizu mogućih zlouporaba podataka nudi pregled opasnosti koje vrebaju na Internetu. Osobni podaci definiraju svakog pojedinca kao jedinstvenu individuu, te je bitno zaštititi se od mogućih povrede privatnosti. Postoje brojne organizacije koje se već godinama bore sa suzbijanjem računalnog kriminaliteta, te se kroz njihovo djelovanje mogu otkriti brojne korisne informacije o načinima zaštite. Nedavni incident vezan uz međunarodnu korporaciju Facebook osvijestio je ljude o tome koliko je zapravo lako biti žrtvom zlouporabe podataka, ali ih je isto tako potaknuo na djelovanje.This paper deals with the issue of security and privacy online, providing the insight into the dangers lurking on the Internet through the analysis of possible data misuse. Personal data is something that defines a person as a unique individual, so it's important to protect ourselves from
possible privacy violations. There are many organizations that have been dealing with computer crime for years, and they can provide us with useful information on how to protect ourselves. A recent incident concerning Facebook has been a wake-up call for many, showing how easy it is
to be a victim of data misuse, but has also encouraged them to take action
Du sollst dir kein Bildnis machen: Max Frischs Andorra im DaF-Unterricht
No full textDie Masterarbeit ist in drei Teile gegliedert, wobei in jedem der Teile drei Hauptthemen besprochen werden.
Im ersten Teil unter dem Titel Auf den Spuren des andorranischen Juden wird das Drama aus der literaturwissenschaftlichen Perspektive her betrachtet. Darin werden seine Entstehungsgeschichte sowie seine Handlungszüge dargestellt. Dazu wird auch die Parabelstruktur des Dramas erläutert. Es wird die Frage gestellt, wie die Struktur des Dramas aufgebaut ist, welche Funktion die offene Form einer Parabel hat und inwieweit die Interpretation des Dramas vom Handlungsort und der Struktur des Dramas beeinflusst wird.
Im zweiten Teil der Masterarbeit wird über die psychologischen Aspekte des Dramas berichtet. Es wird erläutert, wie Max Frisch die Frage der Identität aufwirft und auf welche Art und Weise die Auswirkung von Vorurteilen auf das Selbstbild bzw. das Fremdbild einer Person geschildert werden. Der letzte Aspekt spielt eine wichtige Rolle in dieser Masterarbeit, denn in ihrem letzten Teil wird eine Unterrichtsskizze entworfen, in welcher die Fragen der Identität und Vorurteile als Aufgabe für die SchülerInnen erprobt werden.
Im dritten und letzten Teil dieser Masterarbeit werden zunächst die Möglichkeiten des Einsatzes von Literatur im DaF-Unterricht erkundet. Danach wird eine Unterrichtsskizze entworfen, die zum Einsatz im DaF-Unterricht verwendet werden kann
Utopianism and Anti-utopianism from Ethical Perspective
No full textKao osvrt na pojam utopije, ovaj rad pokazuje njegovo širenje iz domene filozofije politike u samo srce etike. Konvencionalno shvaćanje pojmova utopizam i antiutopizam temelji se na poimanju utopije kao svojevrsne destinacije, dok nam se u ovome radu nameće pogled na utopiju kao na put. Iz perspektive etike budućnosti, utopija postaje jedan od centralnih principa ljudskog djelovanja koji se može izjednačiti s pojmom nada. Okosnicu rada predstavlja polemika dvojice filozofa, Ernsta Blocha koji predstavlja utopizam etike budućnosti i Hansa Jonasa koji se postavlja kao antiutopist filozofije budućnosti. Otkrivanjem pogreške u Jonasovoj kritici Blochova utopizma, postaje vidljivo kako je Jonasov princip odgovornosti kompatibilan s Blochovim principom nade, pošto su oba usmjerena na proces stvaranja budućnosti na temelju svijesti o posljedicama vlastitog djelovanja. Oba autora protive se konstruiranju jedinstvenog rješenja u obliku gotove utopije, umjesto kojega predstavljaju drugačiji pristup koji omogućava shvaćanje utopije kao pokretačke sile koja nas vodi prema boljem i održivom životu u budućnosti.As an overview of the term 'utopia', this paper presents the extension of the term from the domain of political philosophy into the very heart of ethics. The conventional understanding of the terms utopianism and anti-utopianism is based on conceptualising utopia as a destination, whereas this paper demonstrates that it should be understood as a path. From the perspective of the ethics of the future, utopia is one of the central principles of human activity, and can be equated with the concept of hope. The paper is centred on the polemic between two philosophers, Ernst Bloch who is the representative of utopianism of the ethics of the future, and Hans Jonas who positions himself as an anti-utopian of the ethics of the future. Exposing the mistake in Jonas’s criticism of Bloch’s utopianism affirms the compatibility between Jonas’s principle of responsibility and Bloch’s principle of hope, since both address the process of forging the future based on awareness of the consequences of one’s acts. Both authors oppose arriving at a single solution in the form of a ready-made utopia. Instead, they propose a different approach that allows for utopia to be understood as a driving force towards a better and sustainable life in the future
Argumentacija feminističkog pokreta kroz povijest
No full textOvaj rad zamišljen je kao pregled feminističkih perspektiva na argumentaciju i retoriku. Prema teorijskom okviru Catherine E. Hundelby obrađuju se postojeći modeli i postavke unutar retorike i argumentacije koji se temelje na društveno-kulturalnoj situiranosti izvedbe govora. Takvi modeli mogu poslužiti kao uzorak budućeg feminističkog modela argumentacije. Korijen problema je u rodno određenom modelu racionalizma koji stvara niz antagonističkih odnosa, poput muško : žensko, logos : patos i mozak : tijelo, i uvjetuje pravila evaluacije argumenata. Način argumentiranja društveno marginaliziranih osoba neće biti prepoznat dokle god se postojeći modeli ne prilagode. Potrebno je revidirati dosadašnja istraživanja veze između retorike i pokreta za ženska prava. Kao primjer takvog revidiranja poslužit će problematizacija interdisciplinarne upotrebe pojma ženski stil. Feministička analiza retoričke situacije uključuje rekonstrukciju konteksta izvedbe govora iprepoznaje odnos moći među govornicima. Time se prilagođavaju kriteriji relevantnosti, prihvatljivosti i dostatnosti, racionaliziraju emotivni argumenti i jača epistemološka snaga osobnog iskustva marginaliziranih skupina. Zbog društvene osjetljivosti teorijskih postavki, retorička argumentacija Christophera Tindalea i model usuglašavanja Michaela Gilberta najavljuju se kao osnove budućeg feminističkog modela argumentacije.This thesis provides an overview of feminist perspectives applied on argumentation and rhetoric. Using the theoretical framework developed by Catherine E. Hundelby, the thesis analyses rhetorical and argumentative models and settings, taking into consideration speech performance situated in specific society and culture. Such models may be understood as an exemplification of a future feminist model of argumentation. The key issue is a gendered model of rationalism which creates a number of opposing relations, such as male : female, logos : pathos, brain : body, conditioning the rules of argument evaluation. The style of argumentation of the marginalized cannot be acknowledged without the adjustment of existent models. The existing research of the relation between rhetoric and women rights movement needs to be revised. The problematization of the interdisciplinary use of the term feminine style will serve as one such revision. A feminist analysis of the rhetorical situation involves the reconstruction of the context of speech performance as well as recognition of power relations between different speakers. This serves as the means of adjustment of criteria of relevance, acceptability and sufficiency, rationalization of emotional arguments, and strengthening of the epistemological value of the personal experience of the marginalized. Considering the fact that their theoretical presuppositions show awareness of different social positions, Christopher Tindale’s rhetorical argumentation and Michael Gilbert’s coalescent argumentation may serve as the basis of a future feminist model of argumentation
Motive biblice în romanul "Simion liftnicul" al lui Petru Cimpoeșu
No full textU ovom radu bit će govora o ulozi biblijskih motiva u književnosti, osobito u romanu Simion Liftnicul, rumunjskog autora Petrua Cimpoeșua. Najprije će se napraviti kratak osvrt na Bibliju kao književno djelo te na njezinu književnu vrijednost. Zatim će biti govora i o samom autoru djela te obilježjima njegova stvaralaštva. Vidjet ćemo koje su značajke romana Simion liftnicul, ukratko će se prepričati radnja samog djela, obilježja likova koje kroz roman pratimo te mjesta i vremena u kojem se radnja odvija. Uz ironiju i sarkazam, koji djelu daju posebnu humorističnu crtu, među najprepoznatljivijim obilježjem nalazimo upotrebu biblijskog interteksta, citata i parafraza, koje prožimaju djelo od početka do kraja. Vidjet ćemo kako se autor koristi citatima i parafrazama, što iz Starog što iz Novog zavjeta, te ćemo zaključiti kako najviše koristi upravo one dijelove koji su u kršćanskom, ali i nekršćanskom svijetu općepoznati te najlakši za predočavanje. To su prije svega starozavjetni motivi iz Postanka i Izlaska, poput Adama i Eve, potopa, Abrahama i sedam egipatskih zala, obilnoga parafraziranja Pjesme nad pjesmama te vrlo često korištenje melodioznih psalama. Što se novozavjetnih motiva tiče, najčešće ćemo vidjeti da se Cimpoeşu koristi motivima iz Evanđelja, poput Isusovih čuda te epizoda njegova života, ili iz Otkrivenja. Na kraju ćemo zaključiti da autor romanom kritizira današnje rumunjsko društvo, a unatoč vrlo čestom korištenju biblijskog interteksta, čak i u situacijama koje odišu ironijom i humorom, u načinu autorova pisanja očituje se njegovo vrsno poznavanje Biblije, ali i doza strahopoštovanja koje, pišući roman, pokazuje prema njoj i liku Isusa Krista.Motivele biblice au fost utilizate forte des de a lungul istoriei literaturii. Ele se găsesc nu numai în acest roman ci și în literatura croată și literatura universală. Opere inspirate și pline de motivele biblice din literatura croată sunt, de exemplu Judita de Marko Marulić sau Suze sina razmetnoga de Ivan Gundulić. Nu numai că se au folosit motivele, unii autori au preluat anumite fraze din Biblia și le au inclus în lucrările lor. Am ales să vorbesc despre tema aceasta pentru că pare să fie o tema foarte interesantă și importantă. Alegerea romanului pentru analiza motivelor biblice n-a fost ușoară, dar dupa citirea primelor zece pagini a fost evident că acest roman, Simion Liftnicul, al cărui autor este Petru Cimpoeșu, o să fie cea mai bună alegere.
În această lucrare se va scrie despre mai multe lucruri, nu numai despre motivele biblice ci și despre cum și unde găsim Sfânta Scriptura în literatură și cum a apărut acolo, se vor observa câteva lucruri despre autorul cărții și despre alte opere ale sale, se va povesti pe scurt despre ce este vorba în roman. Atunci trecem la analiză motivelor, în primul rând biblice, din Vechiul și Noul Testament, dar apoi se va menționa și ceva despre motivele religioase din roman.
Dacă nu este indicat altfel, se va folosi traducerea Bibliei ortodoxe lui Cornilescu disponibilă pe internet.
Acesta lucrare se scrie cu speranța că literatura româna o să devină mai apreciată și mai citită în cultura croată
Elije Aristid: Pohvala Rima
No full textTema je ovog diplomskog rada govor Pohvala Rima grčkog retora i sofista Elija
Aristida. Uz prijevod govora načinila sam i komentar. Prijevod i komentar prate i
podaci o životu i djelu autora te o vremenu i o pokretu u sklopu kojega je djelovao.
Riječ je o drugoj sofistici, pokretu koji se pojavio za vrijeme kulturnog procvata Grčke
do 3. st. po Kristu, ponekad zvanog i "grčki preporod". U sklopu druge sofistike
obnovio se interes za stare autore klasičnoga doba. U radu sam se osvrnula i na položaj
i ulogu sofista jer je to neophodno za razumijevanje Aristidova opusa
Comparative reading of works by Bolesław Prus and Ksaver Šandor Gjalski
No full textOvaj se rad bavi komparativnim čitanjem Bolesława Prusa i Ksavera Šandora Gjalskog. U radu se polazi od političke i društvene situacije u Europi koje su imale neposredan utjecaj na politička zbivanja u Hrvatskoj i Poljskoj u 19. stoljeću te unutarpolitička previranja u dvjema državama. Osim toga, naglasak je stavljen i na kulturno-umjetničke i filozofske aspekte koji se pojavljuju u Europi te način na koji su bili shvaćeni unutar dviju zemalja, a ponajviše način na koji su ih Gjalski i Prus primijenili. Iako su djelovali u različitim zemljama, u njihovim djelima, Pod starim krovovima i Lutka, pronalazimo brojne sličnosti. Jedna od njih je način na koji su opisivali Brezovicu i Varšavu, mjesta za koja su bili emocionalno vezani. U oba djela nalazimo elemente neoromantizma koje možemo iščitati na primjerima dvaju vrlo važnih likova, Ignacyja Rzeckog i Kornela Batrića. Oba su pisca opisala propast plemstva, pri čemu je naglasak stavljen na njihovo viđenje problema – nesposobnost plemića na promjene. Osim toga, zajednički im je i način na koji su reprezentirali najsiromašniji društveni sloj.This thesis focuses on the comparative reading of works by Bolesław Prus and Ksaver Šandor Gjalski. The thesis discusses the political and social situations in Europe which had an immediate effect on the political climate in Croatia and Poland in the 19th century, as well as the internal political turmoils in both countries. In addition, the thesis focuses on the cultural, artistic, and philosophical movements which had appeared in Europe and the manner in which they were understood in the two countries, especially the manners in which Gjalski and Prus incorporated them in their works. Even though they were from two different countries, we can find many similarities in their works Pod starim krovovima (Under Old Roofs) by Ksaver Šandor Gjalski and Lutka (The Doll) by Bolesław Prus. One of the similarities is the way in which they had described Brezovica and Warsaw, places of great emotional value to them. We can find elements of neoromanticism in both works which are embodied in two very important characters, Ignacy Rzeczki and Kornel Batrić. Both authors wrote about the decline of nobility, accentuating their view of the problem which is the nobility's inability to change. Moreover, they both depicted the poorest social class in the same manner
Prijevod i analiza prijevoda književnog djela Živé ploty Sone Urikove
No full textU ovom radu je prikazan prijevod prvih sedam pripovijedaka iz knjige "Živé ploty" slovačke autorice Sone Urikove. Prijevod je analiziran translatološki uzimajući u obzir četiri razine prijevodne analize prema definiciji Vladimira Ivira. Objašnjeno je što znači književno prevođenje te kakve su njegove poteškoće kao i kako su povezani prijevod i kultura. Sve razine analiza potkrijepljene su primjerima iz teksta. Htjelo se prikazati na koliko se razina mora obratiti pažnja tijekom prevođenja. Od one najosnovnije na razini fonema do one najsloženije na razini semantike. Postoji mnogo načina kako riješiti prevoditeljske nedoumice, a ovdje se kod svake željelo objasniti kako se postupalo, odnosno koje rješenje se smatra najboljim. Utvrdila se činjenica da doslovan prijevod nikako nije moguć jer je posebno kod prevođenja književnog dijela najbitnije zadržati stil i semantiku