Digitalni arhiv Filozofskog fakulteta u Zagrebu
Not a member yet
8046 research outputs found
Sort by
Conversation and presentation of textile industrial heritage in Zagreb
No full textPregledni rad započinje kratkim uvodom u kojem se obznanjuje povećani interes stručne javnosti za temu industrijske baštine odnosno tekstilne industrije, koja za razliku od prvog, povećano od druge polovice prošlog stoljeća, a intenzivno devedesetih godina, pronalazi svoje mjesto izvan granica struke – u mainstream medijima. Nastavak se bavi definiranjem temeljnih pojmova te kratkim predstavljanjem povijesne putanje koja završava primjerima transformacije industrijske baštine odnosno društvenim aspektima tekstilne industrije. Slijedi utvrđivanje najprikladnijeg načina zaštite – zaštita dokumentiranjem odnosno pisanjem teprijedlog osnivanje Muzeja tekstilne industrije smještenog u prostore bivše tvornice Nada Dimić u Zagrebu. Kraj je posvećen povjesnom razvoju bivše tvornice te njezinim vrijednostima i mogućnostima kao mjesta od kulturnog značaja.I am starting my thesis with a brief introduction in which I am acknowledging the growing interest of professional public in the topic of industrial heritage, namely the topic of textile industry - which unlike the first one increased in the second half of the last century, more intensively throughout the nineties, and is now finding its place outside the boundaries of profession – in the mainstream media. In continuation, I am defining the fundamental concepts and terminology, and briefly presenting the historical timeline which ends with the examples of transformation of industrial heritage and social aspects of textile industry. Following that is the determination in selecting the most adequate way of preserving - preservation by documenting and writing about textile industrial heritage. Following that is the proposal for establishing the Museum of Textile Industry on the premises of the former textile factory Nada Dimić in Zagreb, Croatia. In the final part of my thesis I am writing about historical development of the former factory Nada Dimić and its social values, and the potential of becoming a place of great cultural significance
Baština kao ekonomski izvor i kulturni kapital: studija slučaja grada Vinkovaca
No full textPojam baština u zadnje vrijeme često se koristi kada govorimo o tradiciji, folkloru, održivom razvoju, kulturnom, socijalnom, ekonomskom i gospodarskom prosperitetu. Što zapravo znači ako kažemo da je baština ekonomski izvor i kulturni kapital? Kako bismo odgovorili na to pitanje, moramo se pobliže upoznati s razvojem pojma baštine i definicije baštine, koja kaže da je baština zajedničko bogatstvo čovječanstva u svojoj raznolikosti i posebnosti, a njena zaštita jedan je od važnih čimbenika za prepoznavanje, definiranje i afirmaciju kulturnog identiteta. Međutim, sve više prisutna industrija baštine komodificira prošlost u baštinu proizvoda i iskustva za potrebe tržišta kulturnog turizma. Pazeći na nužan održivi razvoj kulturnog turizma i mogućnosti neformalnog i formalnog učenja, sudjelujući u organiziranju i konzumiranju proizvoda kulturnog turizma dolazi do osnaživanja kulture i kulturnog identiteta lokalne zajednice i općenito posjetitelja pa tada možemo reći da je baština i kulturni kapital. S ciljem kulturnog, ekonomskog, socijalnog i gospodarskog razvoja osmišljena je i Baštinska ruta grada Vinkovaca.The concept of heritage has recently been used to talk about tradition, folklore, sustainable development, cultural, social, economic and economic prosperity. What does it mean to say that heritage is an economic source and cultural capital? To answer this question we need to be more familiar with the development of the notion of heritage and the definition of heritage, which says that heritage is a common wealth of mankind in its diversity and peculiarity, and its protection is one of the important factors for the recognition, definition and affirmation of cultural identity. However, the ever-present heritage industry confines the past to the heritage of products and experiences for the needs of the cultural tourism market. Taking into account the necessary sustainable development of cultural tourism and the possibilities of informal and formal learning, participation in the organization and consumption of cultural tourism products results in the strengthening of the cultural and cultural identity of the local community and of the general visitors, so we can say that heritage is also a cultural capital. 66 With the aim of cultural, economic, social and economic development, the Heritage Route of the City of Vinkovci has been designed
Rodne razlike u stilovima vodstva
No full textPitanje odnosa žena i vodstva i dalje je temeljno u izučavanju organizacija. U skladu s informativnom naravi ovog rada, uz kratki prikaz teoretskih podloga, predstavljaju se rezultati brojnih meta-studija i istraživanja. Rezultati su demonstrirali važnost proučavanja ženskog stila vodstva zbog njegovog utjecaja na opstanak, konkurentnost i razvoj organizacija. Istaknute su barijere na koje žene nailaze u pokušajima dostizanja željenih rukovodećih pozicija. Konačno, osim dokumentiranja femininih stilova unutar organizacija, pokazali smo kako žene uzrokuju promjene u shvaćanju pojma 'vodstvo' izvan okvira tradicionalnih maskulinih shvaćanja. Uslijed globalizacije te rastućih potreba za novim stilom vodstva koji se fokusira na individualnog zaposlenika, koji motivira i unaprjeđuje, vidljiva je potreba za transformacijskim stilom kojim se najučinkovitije postiže ispunjenje ciljeva organizacije.The question of the relationship between women and leadership is still fundamental in the study of organizations. According to the informative nature of this thesis, with a brief overview of the theoretical background, the results of numerous meta-studies and researches are presented. The results demonstrated importance of studying women’s leadership styles due to its impact on the survival, competitiveness and development of organizations. The barriers found in women’s attempts to reach the desired leadership positions are highlighted. Finally, apart from documenting feminine styles within organizations, it is shown that women are causing change in the concept of “leadership”; outside the framework of traditional masculine concepts. Due to globalization and the growing need for a new leadership style that focuses on an individual employee, there is a need for a transformational style that most effectively achieves the fulfilment of the organization’s goals
Prikaz izbjegličke krize u hrvatskoj u hrvatskim tiskanim medijima
No full textOvaj rad bavi se prikazom izbjegličke krize u Hrvatskoj u hrvatskim tiskanim medijima. Mediji služe za prenošenje poruka i za izvještavanje o događajima, no oni mogu, korištenjem okvira, oblikovati stavove i mišljenja publike. Izvještavanje o događajima trebalo bi biti objektivno, no svjedoci smo kako to nije uvijek tako. Kada govorimo o manjinama, bilo rasnim ili etničkim, brojna istraživanja pokazuju kako njih mediji zanemaruju ili ih prikazuju negativno i stereotipno što pridonosi daljnjoj marginalizaciji i diskriminaciji tih skupina. U ovom se istraživanju analizira 138 članaka objavljenih u periodu od rujna 2015. do ožujka 2016. godine kada je Hrvatsku zahvatio najveći izbjeglički val. Rezultati su pokazali kako se izbjegličku krizu i izbjeglice ne prikazuje negativno, ali glavna briga je sigurnost države što pokazuje nepovjerenje prema toj grupi. Izbjeglice, kao manjina, nisu dobile medijski prostor ni mogućnost prikaza situacije iz svoje perspektive. Daljnja istraživanja su potrebna kako bi se bolje shvatio fenomen utjecaja medija na publiku, odnosno društvo.This paper deals with the presentation of refugee crisis in Croatia in Croatian print media. The media serve to exchange messages and report on events, but they can, by using frameworks, shape the views and opinions of the audience. Reporting on events should be objective, although we can witness that this is not always the case. When it comes to minorities, whether racial or ethnic, numerous research suggest that the media ignores them or depicts them negatively and stereotypically, which contributes to the further marginalization and discrimination of these groups. In this research, by using content analysis, we analyzed 138 articles published between September 2015 and March 2016 when Croatia was hit by the largest refugee wave. The results showed that the refugee crisis and refugees are not displayed negatively, however the main concern is the security of the state, which shows distrust towards that group. Refugees, as a minority, failed to receive the media space or the opportunity to present the situation from their perspective. Further research is needed in order to better understand the phenomenon of the media's influence on the audience and society as a whole
The Museum as a Place of Formal Learning for Primary and High School
No full textU Republici Hrvatskoj je tema mogućnosti muzeja da doprinese formalnom obrazovanju u osnovnim i srednjim školama u vidu postizanja propisanih ciljeva i očekivanih ishoda postala naročito popularna zbog najavljene i djelomično provedene reforme školstva kojom se, između ostalog, stavlja veći naglasak na izvanučioničkoj nastavi i alternativnim oblicima poučavanja. Ovim se radom nastoji doprinijeti toj raspravi povijesnim pregledom razvoja javnog muzeja i njegovih funkcija s naglaskom na edukativnu funkciju te argumentiranjem potrebe za suradnjom škole i muzeja na temelju propisanog kurikuluma i teorija vezanih uz poučavanje i učenje. U sklopu ovoga rada također je provedeno kvalitativno istraživanje koje je uključivalo srednjoškolsku nastavu sociologije u Etnografskom muzeju u Zagrebu s ciljem integracije aktivnosti u muzeju i nastavnih sadržaja predmeta te evaluaciju uspješnosti održane nastave. Cilj istraživanja bio je prikazati kako muzeji mogu biti od koristi i nastavi sociologije u postizanju ciljeva propisanih Nastavnim programom te ispitati koje su nastavne metode i tehnike najprikladnije za ovakav tip izvanučioničke nastave. Uz to, s obzirom da su najavljene promjene vezane uz reformu školstva provedene na razini osnovnih škola uvođenjem HNOS-a dok se srednjoškolska nastava i dalje izvodi na temelju zastarjelog nastavnog programa iz 1994., u radu je problematizirano trenutno stanje srednjoškolske nastave sociologije u hrvatskom školstvu, ali i srednjoškolske nastave sociologije općenito pošto je riječ o predmetu koji se u svijetu relativno rijetko pojavljuje na razini srednjoškolskog obrazovanjaThere has been an increase in interest for the possibility and potential of museums to contribute to formal education in achieving educational goals and expected outcomes in Croatia since the educational reforms have been announced and partially implemented in the Croatian educational system (HNOS) because one of its goals is to include more outside classroom teaching and alternative methods of teaching. The goal of this paper is to contribute to the discussion with a historical review of the development of the public museum with an emphasis on its educational role and to argue that there is a need for a better cooperation between schools and museums. Also, a qualitative research has been conducted which included a high school sociology class in the Ethnographic Museum in Zagreb and an evaluation of its success. The aim of this research was to showcase how museums can be of use to high school sociology in achieving regulated educational goals and to investigate which teaching methods and techniques are most suitable for this type of teaching outside the classroom. Additionally, the announced changes regarding the educational reforms implemented on the primary school level based on HNOS haven’t been implemented on the high school level which means that high school subjects are still carried out based on the outdated curriculum form 1994. For this reason the current state of high school sociology in Croatia is discussed in this paper as well as the state of high school sociology in general since this is a school subject that is seldom part of a curriculum in other countrie
Il motivo della citta di Fiume nella produzione letteraria di Osvaldo Ramous
No full textLa città di Fiume è una città di cultura, di storia e di tradizione. È una città dal passato austro-ungarico, dalla cultura mediterranea, italiana e croata. Infatti, Fiume, la Rijeka di oggi, è stata tanti anni sotto il governo italiano e da sempre nella città si parlava, si cucinava, si giocava, si scriveva e si cantava in italiano. L’italianità nella città è sempre stata presente. E anche oggi ci sono ancora parecchi abitanti che parlano il dialetto fiumano e anche l’italiano. Persone con l’accento un po’ strano che possono capirsi soltanto tra di loro perché nel resto del paese la loro lingua non si è mai capita.
Fiume è anche una città piena di tolleranza, lo è sempre stata. Quando fece parte dell’Austro-Ungheria a Fiume si potevano trovare sia ungheresi che italiani, croati, e anche tedeschi. Tutti vivevano insieme e in armonia. E anche se oggi non si sentono più così tante lingue per il Corso; un estraneo se venisse a vivere a Fiume sicuramente si sentirebbe benvenuto, proprio perché è forte il sentimento di tolleranza e armonia nella città. Oltre a questo, il mare, il Golfo del Quarnero con le isole Cherso e Veglia e quel pezzetto dell’Istria che si vede sotto il Monte Maggiore, fanno di Fiume una città mediterranea, calma e anche un po’ malinconica. Una città con l’aria fresca, salata, con questa vista che fa perdere il fiato.
"Fiume è una città di forti emozioni e abili commercianti, ma anche una città di piccoli uomini innamorati di se stessi, una città ai margini di civiltà più diverse e al centro della passione piccolo-borghese per la buona cucina e per la comodità pregna di torpore, una città di siluri e di belle donne, i cui volti rivelano la millenaria vita urbana. […] Un punto d’incontro e un punto di rottura, la città dal nome “acquatico”, con la gente che ha da sempre parlato in modo strano e abbastanza ibrido, come se stesse attenta a venire compresa correttamente, perché tante erano le lingue usate, che la probabilità di un fraintendimento era molto alta. (1)"
Fiume è tutto questo; è un sogno, sono le emozioni, è la gente comune con la loro lingua strana. E infine, Fiume è la mia città nativa. Ed è anche la città nativa di Osvaldo
Ramous.
Ecco perché ci unisce tanto questo amore per questa città, ci unisce perché entrambi la conosciamo benissimo. Io conosco la Fiume di oggi mentre lui conosceva la Fiume
dell’Asutria-Ungheria, la Fiume italiana, la Fiume della Reggenza del Carnaro e la Fiume Jugoslava.
Tutto è cominciato quando avevo preso in mano Il Cavallo di cartapesta, non potevo smettere di leggere il romanzo. Non ce la facevo perché proprio il modo, le parole, il dialetto, le vie; tutto, mi aveva attratto dentro la storia. Una storia vera e vissuta realmente che in un certo senso faceva anche parte di me. Tutto era descritto in un modo così semplice ma anche coraggioso, unico, piacevole tanto che mi veniva di continuo il sentimento di nostalgia. Si trattava di una nostalgia per una Fiume che non ho mai potuto incontrare.
Ed ecco perché infine ho scelto di scrivere proprio della Fiume di Ramous. Innanzitutto perché si tratta di una Fiume a me sconosciuta e poi anche perché è lui la persona e lo
scrittore che ha cercato di farla mantenere una città di cultura, soprattutto italiana, una città di tolleranza e aperta a nuovi capitoli per la città.
Osvaldo Ramous non solo ha scritto un ottimo romanzo che racconta la storia realmente accaduta della Fiume del Novecento, ma si è impegnato tantissimo a cogliere e
trasmettere la cultura italiana nella Jugoslavia e anche quella slava in Italia. Ha svolto l’enorme lavoro da traduttore, da mediatore tra le due culture e ha lasciato dietro a sé numerose opere della e per la sua Fiume.
Per spiegare meglio l’atmosfera e il periodo di grandissimo cambiamento di culture e lingue e di gente in cui Ramous visse, la prima parte della tesi presenta un breve profilo
storico della città di Fiume. Dopodiché c’è la biografia dell’autore con un commento del suo lavoro da traduttore e mediatore di culture. E una parte che raccoglie la poesia, i
testi inediti e i racconti nei quali Ramous nomina la sua Fiume e degli articoli scritti sulla rivista Panorama nei quali Ramous tratta di fatti relativi alla città. Infine ho
analizzato il motivo di Fiume nel suo romanzo prima e dopo le due grandi guerre
Capitoli scelti del romanzo 'Il corso delle cose' di Andrea Camilleri : traduzione croata e commento
No full textNella presente tesi di laurea si trova tradotta in croato circa metà del romanzo d’esordio di Andrea Camilleri intitolato Il corso delle cose. Il romanzo, pubblicato nel 1978 a Palermo da Lalli, segna l’inizio della ricca traiettoria narrativa dello scrittore siciliano. Tuttavia, bisogna sottolineare che a portarlo alla ribalta sono stati i cinque romanzi sul famoso commissario Salvo Montalbano, tradotti finora in più di trenta lingue.
La tesi è strutturata in due parti principali. La prima contiene dati biografici sull’autore importanti per capire il suo retroterra culturale, visto che durante la gioventù ha ricevuto vari stimoli artistici, mostrando sempre un profondo interesse per il dialetto siciliano; segue un quadro sommario della produzione letteraria di Camilleri con accento particolare sul Corso delle cose nonché sui problemi riscontrati nella traduzione del romanzo dall’italiano in croato.
La seconda parte della tesi è costituita dalla traduzione e dai commenti che la accompagnano. Siccome il romanzo non segue la suddivisione tradizionale in capitoli, ma in sequenze separate da spazi bianchi, le ho raggruppate in unità logiche seguendo la trama. Le particolarità di traduzione sono commentate nei capitoli situati subito dopo ciascuna unità tradotta
Patriotizam kao moralno pitanje
No full textRad donosi pregled glavnih stajališta u etičkim raspravama o patriotizmu. Prvo se daje pogled iz kuta strogog liberalnog morala, koji odbacuje patriotizam kao moralno neprihvatljiv jer ga se ne može pomiriti sa zahtjevima nepristranosti i univerzalnosti koje liberalni moral postavlja. Nakon toga se iznosi suprotnost tog stava, komunitarističko stajalište, koje odbacuje sud liberalnog morala nad patriotizmom i patriotizam smatra moralno obaveznim. Kao srednji put izmeĎu tih dvaju stavova dolazi umjereni patriotizam, koji prihvaća zahtjeve liberalnog morala, ali smatra da je moralno prihvatljivo u odreĎenim situacijama postupiti patriotno. Na kraju rad sagledava ideju etičkog patriotizma, koji smatra da postoji oblik posebne skrbi za svoju zemlju koji bi se pod zahtjevima liberalnog morala smatrao moralno obaveznim.The paper gives an overview of the main stances in ethical discussions on patriotism. First it outlines the argument of a strict liberal moral that rejects patriotism as morally unacceptable because it can not be reconciled with the demands of the impartiality and universality set by the liberal moral. After that, the opposite, communitaristic point of view is expressed, which rejects the idea that patriotism should or can be judged from a liberal standpoint and considers patriotism morally mandatory. As „the third way“ between these two stances comes moderate patriotism, which acknowledges and accepts the demands of the liberal moral, but believes it is morally acceptable to act patriotically in some situations. Finally, the paper examines the idea of ethical patriotism, which argues that there is a form of special care for one's country that would be considered morally mandatory by standards of liberal morality
Links between taking and posting selfies, self-esteem, body satisfaction and personality
No full textDruštvene mreže važan su aspekt života i uobičajen način provođenja slobodnog vremena adolescenata i mladih odraslih. Istraživanja psiholoških korelata i utjecaja popularnih „selfie“ fotografija na dobrobit pojedinaca tek su u začetku. Dosadašnja istraživanja uglavnom su korelacijskog nacrta, a rezultati su nekonzistentni. Glavni cilj ovog istraživanja bio je ispitati odnos slikanja i objavljivanja fotografija i "selfie" fotografija sa samopoštovanjem, zadovoljstvom tijelom i osobinama ličnosti. Uzorak je obuhvaćao 123 mlade odrasle osobe (66% žena) dobi od 19 do 28 godina, koje su ispunjavale upitnike tipa papir-olovka i bile podijeljene u tri eksperimentalne skupine: skupinu koja je slikala „selfie“ fotografiju, skupinu koja je slikala i uređivala „selfie“ fotografiju te kontrolnu skupinu. Rezultati istraživanja pokazali su da ne postoje spolne razlike u čestini objavljivanja fotografija i „selfie“ fotografija na društvenim mrežama, ali su žene izjavile da češće koriste tehnike za uređivanje fotografija. Spol je bio značajan moderator povezanosti objavljivanja „selfie“ fotografija s ekstraverzijom, narcizmom i samopoštovanjem. U uzorku muškaraca objavljivanje „selfie“ fotografija bilo je pozitivno povezano s ekstraverzijomi samopoštovanjem te negativno s narcizmom. U uzorku žena objavljivanje „selfie“ fotografija bilo je pozitivno povezano s narcizmom te negativno sa samopoštovanjem. Rezultati nisu potvrdili očekivani utjecaj „selfie“ fotografije na samopoštovanje i zadovoljstvo tijelom. Utvrđene su jedino spolne razlike u promjeni zadovoljstva tijelom, pri čemu se sudionicima zadovoljstvo tijelom snizilo, a sudionicama povećalo tijekom eksperimenta.Social media is an important part of life and usual way of spending free time among adolescents and young adults. Research ofpsychological correlates and influences on well-being of popular selfies is in beginning stages. Research so far has mostly been correlational and the results have been inconsistent.The main aim of this study was to investigate the relation between taking and sharing photographs and selfies, and self-esteem, body satisfaction and personality traits. The sample consisted of 123 young adults (66% females) aged 19 to 28 years. Participants completed paper-pencil questionnaires and were split in three experimental groups: a group taking selfies, a group taking and editing selfies, and control group. The results showed that there were no gender differences in sharing photographs and selfies, but women tended to edit photographs and selfies more often than men. Gender moderated the relations between sharing selfies, and extraversion,narcissism, and self-esteem.Among men, sharing selfies was positively related toextraversion and self-esteem, and negatively to narcissism. Among women, sharing selfies was positively related to narcissism and negatively to self-esteem. The results did not confirm an expected influence of selfies on self-esteem and body satisfaction. We only found gender differences in changes in body satisfaction. Men's body satisfaction decreased, while women's increased during the experiment
Investigating the impact of the time limit on the performance in cognitive abilities test
No full textCilj ovog istraživanja bio je ispitati postoji li i koliki je utjecaj vremenskog ograničenja na učinak u testu kognitivnih sposobnosti te predstavlja li vremensko ograničenje mogući izvor konstruktno irelevantne varijance. Istraživanjeje imalo obilježja eksperimenta u kojem su ispitanici rješavali paralelne verzije testa kognitivnih sposobnosti(Test S) uz uvjete različitih razina vremenskog ograničenja (15 minuta, 25 minuta i bez vremenskog ograničenja) u tri vremenske točke. U prvoj eksperimentalnoj situaciji rješavali su i Test numeričkog faktora, a upitnikom su u trećem terminuprikupljene informacije o karakteristikama ličnosti, strategijama i ponašanjima tijekom testnih situacija. Rezultati su pokazali da, na razini skupine, postoji utjecaj vremenskog ograničenja u skladu s hipotezama i da se prosječni učinak poboljšava što je vremensko ograničenje manje. Najveći napredak primjećuje se između situacije s najvećim vremenskim ograničenjem (15 minuta) i situacije bez vremenskog ograničenja. Nadalje, moguće je podijeliti ispitanike u tri kategorije: loš učinak u svim situacijama, dobar učinak u svim situacijama i skupinu u kojoj se učinak poboljšava s povećanjem raspoloživog vremena. Ispitanici osjetljivi na vremensko ograničenje postižu slabiji učinak i na testu numeričkog faktora, nižim procjenjuju svoj učinak na kognitivnim testovima na općenitoj i specifičnoj razini, pozitivni perfekcionizam kod njih je slabije izražen, a na mjerama osjetljivosti na distraktore i utjecaja vremenskog ograničenja na efikasnost u radu izražavaju veću osjetljivost na te konstrukte.Goal of this paper is to investigate the existence and intensity of impact of the time limit on the performance in cognitive abilities test, as well as investigating whether the time limit presents the potential source of construct irrelevant variance. Research had features of experiment in which the respondents solved the parallel versions of cognitive abilities test(Test S) with the varying levels of time limits (15 minutes, 25 minutes and no time limit) with three time points. In the first experimental situation they also solved the Numeric factor test, while the questionnaire was used in the third situation to collect the information about the characteristics of personality, strategies and behaviours during the testing situations. Results have shown that, at the level of the group, time limit has impact on the performance as hypothesised and that the average performance increases with the increase of available time. The greatest increase in performance was found between the greatest time limit situation (15 minutes) and the situation without time limit. Furthermore, respondents can be divided into three categories: poor performance in all situations, good performance in all situations and respondents whose performance increases as they have more time. Respondents sensitive to time limit also score lower on the Numerical factor test, they have lower estimates of their general and specific performance in cognitive tests, they score lower in the measures of positive perfectionism, while also scoring higher in the measures of sensitivity to distractors and influence of the time limit on their efficiency