National Documentation Centre - EKT journals
Not a member yet
23927 research outputs found
Sort by
Της σύνταξης (Εισαγωγικό Σημείωμα)
No full textΤο παρόν τεύχος των Παιδαγωγικών Ρευμάτων παρουσιάζει μια συνολική εικόνα για το πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) επηρεάζει την εκπαίδευση σε πολλά επίπεδα: τη μάθηση των μαθητών, τη διδακτική πράξη, την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών, τη γλωσσική και ιστορική εκπαίδευση, αλλά και την παιδική ηλικία και το θεσμικό πλαίσιο του σχολείου
Training interventions for teachers' self-efficacy enhancement in the use of Artificial Intelligence: A systematic literature review in the five-year period 2020-2025
No full textΗ είσοδος των τεχνολογιών παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης στις ζωές όλων και συνεπώς και στην εκπαίδευση, αναδεικνύει νέες ανάγκες για την επαγγελματική ανάπτυξη και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, με έμφαση στην ενίσχυση της αυτοαποτελεσματικότητάς τους. Άλλωστε, η υψηλή αυτοαποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών αποτελεί ένα σημαντικό προαπαιτούμενο για την παιδαγωγική αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση εξετάζει τη συμβολή επιμορφωτικών προγραμμάτων στη βελτίωση της αυτοαποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών στη χρήση εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης, εστιάζοντας σε δημοσιεύσεις από τον Ιανουάριο του 2020 έως και τον Απρίλιο του 2025 στη βάση δεδομένων Scopus και σε σχετικά επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων και κεφάλαια βιβλίων. Τα ευρήματα της ανασκόπησης δείχνουν ότι στοχευμένα, ζώσης ή και εξ αποστάσεως προγράμματα επαγγελματικής ανάπτυξης με εργαστηριακό και πρακτικό χαρακτήρα και διάρκεια έως δύο μηνών, μπορούν να ενισχύσουν την αυτοαποτελεσματικότητα ή συναφείς παραμέτρους, όπως η ετοιμότητα των εκπαιδευτικών. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου πλαισίου για τον σχεδιασμό επιμορφωτικών προγραμμάτων που λαμβάνουν τόσο τις παραπάνω ενθαρρυντικές πρακτικές όσο και τις ανάγκες των ίδιων των εκπαιδευτικών
Representations of Pandemic and Climate Crisis in Greek Language – Impacts on Communication and Social Inequality
No full textThis paper explores how various contemporary crises, such as the pandemic and the climate crisis, are reflected linguistically in public discourse. It investigates the representations of these crises within language, highlighting the significant impact that social transformations and phenomena have on linguistic expression. Central to the analysis is how such crises bring about notable shifts in word meanings, as familiar terms often acquire new, multifaceted connotations. A key aspect of the study is the examination of semantic changes in specific words, where known audio patterns and verbal structures are employed to convey altered meanings—sometimes in ways that may confuse recipients. Although mainstream media often promote an image of broad consensus, these semantic shifts are not always the result of natural language evolution among native speakers. Instead, they are frequently introduced in a top-down fashion, constructing a veiled reality. In this constructed reality, official narratives concerning economic, political, or social matters may obscure deeper truths, limiting public understanding of the actual crises they experience. Moreover, the study delves into how such linguistic redefinitions can weaken social protections and intensify social inequality. It also examines the impact of these shifts on education—particularly language education—by hindering students' ability to engage critically with public discourse. The research material includes texts drawn from newspapers, television news broadcasts, and social media platforms. The study is grounded in the theoretical framework of Critical Discourse Analysis. Ultimately, the paper seeks to shed light on the wider social implications of these linguistic transformations and the challenges they present to education in times of societal crisis
«ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ;» Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΟΜΗΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
No full textΑνοικτές Οικολογίες και Εργαστήρια Συνεργατικής Μάθησης στην Προσχολική Εκπαίδευση: Διαμορφώνοντας Παγκόσμιους Πολίτες μέσω της STE(A)M Μεθοδολογίας
No full textΗ παρούσα εργασία εστιάζει στον ρόλο της STE(A)M μεθοδολογίας, της ανοικτής εκπαίδευσης και των Ανοικτών Οικολογιών Μάθησης στην ανάπτυξη της Ιδιότητας του Παγκόσμιου Πολίτη από την προσχολική ηλικία. Το μεθοδολογικό πλαίσιο των Ανοικτών Οικολογιών Μάθησης παρέχει κατευθύνσεις για την ανάπτυξη συνεργασιών και την εμπλοκή φορέων, δημιουργώντας ένα περιβάλλον συνεχούς και ενταξιακής μάθησης. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνεργασία μεταξύ μαθητών/-τριών, εκπαιδευτικών και της τοπικής κοινότητας ενισχύει τη βιωματική μάθηση και την κοινωνική συμμετοχή, επιτρέποντας στα παιδιά να αναπτύσσουν κριτική σκέψη, κοινωνική ενσυναίσθηση και περιβαλλοντική ευαισθησία, συνδέοντας τη μάθηση με τον πραγματικό κόσμο. Τα Εργαστήρια Συνεργατικής Μάθησης λειτουργούν ως πρακτικές εφαρμογές αυτής της προσέγγισης, καθώς τα παιδιά συμμετέχουν σε δραστηριότητες που συνδυάζουν τη διερεύνηση και τον πειραματισμό με πραγματικές εμπειρίες. Στην εισήγηση θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένες πρακτικές που μπορούν να εφαρμοστούν στο νηπιαγωγείο, όπως η δημιουργία μικρών κοινοτικών έργων, οι δραστηριότητες περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και η χρήση ψηφιακών εργαλείων για τη διερεύνηση της φύσης. Αυτές οι προσεγγίσεις διαμορφώνουν τα παιδιά ως ενεργούς πολίτες, έτοιμους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ενός παγκοσμιοποιημένου κόσμου. Η παρούσα εργασία αναδεικνύει τη σημασία της STE(A)M μεθοδολογίας και των συνεργατικών μαθησιακών διαδικασιών στην προσχολική εκπαίδευση, τονίζοντας την αξία τους στην καλλιέργεια καινοτομίας και συμμετοχικής μάθησης από τα πρώτα χρόνια της ζωής
Beyond Metrics: A Framework for Scholarly Evaluation in LIS, Communication, History, and Philosophy
No full textPurpose - This research aims to identify, document, and comparatively analyze the reviewer guidelines of the 80 most prominent academic journals, as ranked by Google Scholar Metrics, in the fields of Library and Information Science, Communication, History and Philosophy. The goal is to propose a unified, interoperable, and adaptable conceptual evaluation model that acknowledges disciplinary specificities while preserving scholarly autonomy.
Design/methodology/approach - A mixed-methods research design was employed, combining quantitative and qualitative content analysis of 22 sources (16 unique websites, 5 publisher responses, and 1 interview). Structured thematic coding was applied to the material, followed by the creation of four identical text analysis forms, each including eleven pairs of qualitative and quantitative questions aligned with 11 key article evaluation criteria. Descriptive statistics (means, medians, mode values, and standard deviations) were used to rank criteria, while qualitative comparisons were organized into thematic tables with direct excerpts to capture disciplinary similarities and differences.
Findings - The study revealed substantial commonalities across fields, particularly the importance of data adequacy, coherence of conclusions, and adherence to ethical standards. Notable disciplinary differences were also identified, such as rhetorical emphasis in Philosophy and technical precision in Library and Information Science. The analysis informed the development of an interoperable conceptual evaluation model structured around shared foundations with adaptable elements tailored to each field.
Originality/value - This research contributes an innovative conceptual evaluation framework that combines epistemological inclusivity with cross-disciplinary applicability. By enhancing transparency and supporting reviewers in interdisciplinary contexts, the model offers a foundation for future expansion into additional scientific domains and provides practical guidance for harmonizing article evaluation practices
Temporal Wounds and Racial Ruins: : Structural Racism, Traumatic Latency, and Familial Disintegration in Jesmyn Ward’s Salvage the Bones
No full textJesmyn Ward’s Salvage the Bones (2011) reimagines Hurricane Katrina not as an isolated natural disaster but as the culmination of systemic neglect and racialized precarity in the American South. This paper examines how structural racism, manifest in housing, healthcare, and economic disenfranchisement, functions as slow, cumulative trauma that destabilizes Black familial life. Drawing on Lawrence and Keleher’s theory of structural racism and Cathy Caruth’s trauma theory, the study argues that the novel depicts trauma as temporally dispersed rather than event-based. Esch’s fractured narration, the father’s survivalist compulsions, and Skeetah’s obsessive care for China emerge as expressions of psychic dislocation and deferred affect. Ultimately, the novel reconfigures the disaster narrative by exposing how racial violence persists through affective and infrastructural absences. Ward critiques the myth of a post-racial America, revealing how trauma is encoded into the very systems that purport to safeguard marginalized communities
Mapping Trauma as Inheritance in The Libation Bearers
No full textThe Libation Bearers is a Greek tragic play by Aeschylus, which serves as the second part in the trilogy called Oresteia. This paper examines The Libation Bearers from hauntological and psychoanalytic theoretical frameworks as the Atreid household becomes a battleground of spectral (in)justice and (un)resolved mourning. In the play, Orestes exacts justice by reinscribing the very violence he seeks to expiate. Similarly, Electra’s laments conjure the past as a living wound. The Furies are what the symbolic order couldn't symbolize. Borrowing Jacques Derrida’s concept of the revenant and Jacques Lacan’s concept of objet petit a, the paper seeks to understand how the domestic space in this play serves as a setting for psychological topology, where memory mingles with desire to attain justice. Buried underneath the trauma of the siblings lies a spectral call for justice where trauma isn’t merely staged as an event but as a return of the repressed
INVISIBLE ACTORS IN THE GREEK THEATRE: STAGING THE PROLOGUE OF SOPHOCLES’ AJAX
No full textΣτον πρόλογο της τραγωδίας Αίας του Σοφοκλή εμφανίζονται οι τρεις υποκριτές υποδυόμενοι τους ρόλους του Οδυσσέα, της Αθηνάς και του Αίαντα. Η σκηνή παρουσιάζει ιδιαίτερο δραματικό ενδιαφέρον, γιατί ο Σοφοκλής επινοεί ένα σκηνοθετικό εύρημα καθιστώντας την Αθηνά αόρατη μπροστά στον Οδυσσέα και, στην συνέχεια, τον Οδυσσέα αόρατο μπροστά στα μάτια του Αίαντα. Οι τρεις υποκριτές αλληλοεπιδρούν σε ζεύγη διαλόγων πρώτα ανάμεσα στην υποτιθέμενα αόρατη Αθηνά και τον Οδυσσέα, και ύστερα ανάμεσα στην Αθηνά και τον Αίαντα με τον Οδυσσέα να παρακολουθεί ως σιωπηλός και αφανής ακροατής την συνομιλία των δύο προσώπων στην σκηνή. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι πρώτον να συμβάλει στην συζήτηση για την σκηνική παρουσίαση της αόρατης Αθηνάς στον πρόλογο του έργου, η οποία εγείρει το θεατρικό ζήτημα σχετικά με την εμφάνισή της στο θεολογεῖον και δεύτερον, να διερευνήσει την σκηνική παρουσίαση του αόρατου Οδυσσέα, η οποία συνδυάζεται με την σιωπή την οποία οφείλει να τηρήσει κατά προτροπή της Αθηνάς για να μην γίνει αντιληπτός από τον μαινόμενο Αίαντα. Αντίθετα, οι θεατές παρακολουθούν τους υποκριτές να υποδύονται αόρατα πρόσωπα στις μεταξύ τους συναντήσεις και καλούνται να εστιάσουν την προσοχή τους στις υποδείξεις του κειμένου για να κατανοήσουν τις καινοτομίες σliτην σκηνική εκδοχή του Σοφοκλή για τον μύθο του Αίαντα, τον οποίο γνωρίζουν από την ομηρική παράδοση.In the prologue of Sophocles' tragedy Ajax, three actors appear, playing the roles of Odysseus, Athena, and Ajax. The scene presents a particular dramatic interest because Sophocles devises a directorial device by making Athena invisible to Odysseus and, subsequently, Odysseus invisible to Ajax's eyes. The three actors interact in pairs of dialogues: first, between the supposedly invisible Athena and Odysseus, and then between Athena and Ajax, with Odysseus watching as a silent and unseen listener to the conversation of the two characters on stage. The aim of the present study is, firstly, to contribute to the discussion on the staging of the invisible Athena in the play's prologue, which raises the theatrical issue concerning her appearance on the theologeion (the roof or raised platform for gods), and secondly, to investigate the staging of the invisible Odysseus, which is combined with the silence he must observe at Athena's prompting to avoid being perceived by the raging Ajax. Conversely, the spectators watch the actors playing invisible characters in their encounters and are called upon to focus their attention on the text’s indications to understand the innovations in Sophocles' stage version of the myth of Ajax, which they know from the Homeric tradition