National Documentation Centre - EKT journals
Not a member yet
23927 research outputs found
Sort by
Μετασχηματισμός των συστημάτων παρακολούθησης, αξιολόγησης και μάθησης. Πρόσκληση για δράση.
Get PDFΤο παρόν άρθρο υπογραμμίζει την ανάγκη συστημικής μεταρρύθμισης των πρακτικών παρακολούθησης, αξιολόγησης και μάθησης. Τάσσεται υπέρ της δημιουργίας συμπεριληπτικών και δίκαιων συστημάτων παρακολούθησης, αξιολόγησης και μάθησης, υπερβαίνοντας την ευρωδυτική κυριαρχία και ενσωματώνοντας αποαποικιακές προσεγγίσεις. Οι βασικές προκλήσεις που επισημαίνονται περιλαμβάνουν την έλλειψη ισότητας, ποικιλομορφίας και ενσωμάτωσης, καθώς και την ανάγκη επέκτασης του πεδίου εφαρμογής της παρακολούθησης, αξιολόγησης και μάθησης ώστε να αναγνωριστούν τα μη δυτικά συστήματα γνώσης. Εν συνεχεία, επισημαίνεται το χάσμα κουλτούρας και ηγεσίας, παροτρύνοντας τους ηγέτες να προωθήσουν περιβάλλοντα που δίνουν προτεραιότητα στη δημιουργία δεδομένων χωρίς αποκλεισμούς και στην προσαρμοστική μάθηση. Τελικά, το όραμα είναι η παρακολούθηση, η αξιολόγηση και η μάθηση να υποστηρίζουν την αποτελεσματική, συστημική αλλαγή μέσω ουσιαστικών αξιολογήσεων
Series “New records of marine biodiversity in the Mediterranean Sea (2026)” Early View
Get PDFSeries “New records of marine biodiversity in the Mediterranean Sea (vol. 27, n…, 2026)”
Early View /Collective Article
Sacred, Communal or Private “Oikoi”? Ambivalent edifices of the Archaic period on the island of Despotiko in the Cyclades
Get PDFΤο πλούσιο αρχαϊκό ιερό του Απόλλωνα, που βρίσκεται στη θέση Μάνδρα στο Δεσποτικό, δυτικά της Αντιπάρου, αποτελεί τον κύριο πόλο ερευνητικού ενδιαφέροντος για την ακατοίκητη νησίδα. Ωστόσο, η εν εξελίξει ανασκαφή έχει φέρει στο φως μια εκτεταμένη εγκατάσταση, που περιλαμβάνει 22 κτίρια, που εκτείνονται χρονολογικά από την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου έως την ελληνιστική περίοδο.
Η κατανόηση του χαρακτήρα και της χρήσης αυτών των κτηρίων είναι ουσιαστική για την ερμηνεία της θέσης. Η αποσαφήνιση των ορίων μεταξύ «λατρευτικού» και «κοσμικού» σε χωροταξικό επίπεδο μπορεί να επιτευχθεί με την εφαρμογή αυστηρής μεθοδολογίας.
Στο πλαίσιο Ερευνητικού Ευρωπαϊκού Προγράμματος προορισμένου για υποψήφιους διδάκτορες, επιχειρήθηκε η συστηματική μελέτη της αρχιτεκτονικής και της υλικής σκευής συγκεκριμένων οικοδομημάτων που χρονολογούνται πριν την διαμόρφωση του αρχαϊκού ιερού με στόχο τη διασαφήνιση της λειτουργίας του.
Στο παρόν άρθρο συζητείται η μεθοδολογία που υιοθετήθηκε για την επίτευξη των παραπάνω, καθώς και τα διαφορετικά τεχνολογικά μέσα (φωτογραμμετρία, Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών [GIS] και τα Εφαρμοσμένα μαθηματικά). Έμφαση δίνεται στα πρώτα αποτελέσματα της συνδυαστικής μελέτης των αρχιτεκτονικών καταλοίπων και των κινητών ευρημάτων.This research was co-financed by Greece and the European Union (European Social Fund- ESF) through the Operational Programme "Human Resources Development, Education and Lifelong Learning 2014-2020" in the context of the project "Sacred, Public or Private Buildings? Ambiguous Sites and Structures in the Early Cyclades" (MIS 5048950).
In the frame of the Research Project Sacred, Public or Private Buildings? Ambiguous sites and structures in the Early Cyclades, a strict methodology has been adopted, aiming at deciphering the “character” of a number of buildings. The adopted methodology has been based on the detailed documentation of the architectural remains and the related finds. In the former case, the photogrammetry of the buildings, including ground plans and wall sections, has been combined with a structural analysis mainly involving the descriptive representation of the architectural remains and the examination of the techniques and materials used during the construction process. The various types of finds from each building have not been only classified according to their types, but an emphasis has been placed on their spatial distribution revealed through the use of the Geographic Information System (GIS). On this basis, a synthetic study both of the architectural remains and of the artefacts in their original context was possible, elucidating the function of the selected buildings and their components. At the same time, a list of material correlates was created to provide a basis as secure as possible for designating each building’s “character”
A Cladocora caespitosa bank (National Park Mljet, Adriatic Sea) under climate and anthropogenic impacts: a 20-year survey
Get PDFThe Mediterranean endemic stony coral Cladocora caespitosa (Linnaeus, 1767) is the only reef-building and obligate zooxanthellate coral in the Mediterranean Sea. This endangered species is threatened by climate and anthropogenic impacts affecting the coastal zone of the Mediterranean Sea. Growth rates and colony state were monitored over 20 years on a C. caespitosa bank in the Marine Protected Area of Veliko Jezero in the Adriatic Sea (Mljet National Park, Croatia). The growth rate of corallites (from 2.02 mm to 5.32 mm annually) was similar to relevant studies in different areas of the Mediterranean Sea and showed a positive correlation with the average annual sea temperature. The coral colonies formed a highly aggregated bank and beds on rocky and sandy bottoms, from 6 to 18 m depth, within a semi-enclosed bay with high water exchange caused by tides. The marine area has experienced abnormally warm summers during the last two decades, with sea temperatures reaching up to 30°C driving population damage to the coral bank. Mortality events of C. caespitosa colonies caused by polyp bleaching and tissue necrosis, showed a positive correlation with high sea temperature anomalies during summer and autumn resulting in complete or partial mortality of the colonies. The excessive growth of macroalgal species on coral colonies seems to be a direct consequence of sewage discharges from nearby villages. The present climate-warming trend together with urbanization has severely and negatively affected the C. caespitosa coral bank in the Mljet National Park causing concerns for future viability
Marine Animal Forests: Bridging Science, Policy, and Local Knowledge
Get PDFEditorial
Marine Animal Forests: Bridging Science, Policy, and Local Knowledge
ART FRONTIERS: TERMINUS AND LIMEN
Get PDFIn the era we live in, the proposed theme is recognisably topical. Between positivity and negativity - dominant in the West -, sunk in all kinds of sensory requests required by the means of production of mass hyper-consumption to achieve instant pleasure, superficiality and excess, we have decided to draw on the reflections of someone who has spent most of his life addressing these issues. And he did so in a singular, unique way. We would like to point out that the following quotations are literal translations of the Spanish texts
Αρχαιολογικές θέσεις και μνημεία στην Κρεμαστή και το Παραδείσι Ρόδου και η συμβολή ενός νέου υστερορωμαϊκού τάφου στον λόφο του Ασωμάτου στη μνημειακή τοπογραφία της περιοχής
Get PDFThe article examines the monumental topography (archaeological sites and monuments) of the settlements of Kremasti and Paradisi in Rhodes, as well as the contribution of a late Roman tomb recently found on the eastern slope of the Asomatos hill, which rises between the two settlements. In historical times, this area belonged administratively and geographically to ancient Ialysia, which occupied the northern end of the island and was its most important part.
The archaeological research in both settlements commenced with the Italian excavations during the interwar period, while subsequently, after the incorporation of the Dodecanese to Greece, the extensive rescue research was undertaken by the Ephorate of Antiquities of the Dodecanese. In this context, a chamber tomb was discovered, which despite its modest findings, constitutes a substantial contribution to the monumental topography of the region characterized for the most part by fertile plains that favored habitation from a very early age. The traces of its ancient inhabitants, lost in the depths of history, are identified in the abundant movable finds from the settlements of Kremasti and Paradisi, the architectural remains, the craft workshops and agricultural establishments, as well as the necropoleis scattered throughout the area of Ialysia.The article examines the monumental topography (archaeological sites and monuments) of the settlements of Kremasti and Paradisi in Rhodes, as well as the contribution of a late Roman tomb recently found on the eastern slope of the Asomatos hill, which rises between the two settlements. In historical times, this area belonged administratively and geographically to ancient Ialysia, which occupied the northern end of the island and was its most important part.
The archaeological research in both settlements commenced with the Italian excavations during the interwar period, while subsequently, after the incorporation of the Dodecanese to Greece, the extensive rescue research was undertaken by the Ephorate of Antiquities of the Dodecanese. In this context, a chamber tomb was discovered, which despite its modest findings, constitutes a substantial contribution to the monumental topography of the region characterized for the most part by fertile plains that favored habitation from a very early age. The traces of its ancient inhabitants, lost in the depths of history, are identified in the abundant movable finds from the settlements of Kremasti and Paradisi, the architectural remains, the craft workshops and agricultural establishments, as well as the necropoleis scattered throughout the area of Ialysia
The Hippocratic Legacy in Cranial Trauma Surgery: from On Head Wounds to Rogerius Frugardi’s Chirurgia, and the Semantic Transformation of “Trepanation” in Scholarship
Get PDFΣτην ιστορία της ιατρικής, η Ιπποκρατική πραγματεία Περί Των Εν Κεφαλήι Τρωμάτων αποτελεί την αρχαιότερη γραπτή πηγή της χειρουργικής αντιμετώπισης καταγμάτων κρανίου λόγω τραυματισμού. Πολλές σύγχρονες επιστημονικές δημοσιεύσεις αναφέρονται στις Ιπποκρατικές κρανιο-χειρουργικές μεθόδους, υπογραμμίζοντας τη σημασία τους στην ιστορία της ιατρικής. Συχνά συγκρίνουν τις Ιπποκρατικές πρακτικές με αρχαιο-παθολογικές περιπτώσεις κρανιο-χειρουργικών επεμβάσεων σε διαφορετικές περιόδους και περιοχές από τη Νεολιθική Εποχή και εφεξής. Ωστόσο, ορισμένα σχόλια που διατυπώνονται εκ των υστέρων, μετά από δύο και πλέον χιλιετίες, είναι ανακριβή ή ελλιπή. Σπανίως δε, αποδίδονται στον Ιπποκράτη εικασίες για ελλείψεις στη μεθοδολογία ή στις εμπειρικές του γνώσεις και δεξιότητες, βασισμένες ενδεχομένως σε ατελή μελέτη ή παρερμηνεία της πρωτογενούς ιστορικής πηγής, αλλά και σε ό,τι αφορά στον όρο «τρυπανισμός», που υιοθετήθηκε τον 19ο αιώνα και περιλαμβάνει κάθε άνοιγμα στο κρανίο μέσω χειρουργικής επέμβασης.Το άρθρο διερευνά πτυχές της Ιπποκρατικής πραγματείας, εστιάζοντας στις χειρουργικές διαδικασίες, τις τεχνικές και τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν, με παράθεση αποσπασμάτων αρχαίων κειμένων. Επιπλέον, προσφέρει μια διαχρονική ανάλυση από τον 5ο αι. π.Χ. έως την Αναγέννηση, αναδεικνύοντας τη σημασία της Ιπποκρατικής κληρονομιάς και καταδεικνύοντας τις επιστημονικές ανακρίβειες που προκύπτουν από την ελλιπή μελέτη του θέματος και την καθολική χρήση του όρου «τρυπανισμός» στη σύγχρονη αρχαιο-ανθρωπολογική βιβλιογραφία.The Hippocratic treatise On Head Wounds (Περί Των Εν Κεφαλήι Τρωμάτων) stands as the earliest recorded account of surgical techniques for cranial fractures resulting from trauma. Its descriptions of surgical procedures, tools, and methodologies have been widely referenced in modern medical and archaeological scholarship. Researchers frequently compare these Hippocratic practices with evidence of cranial surgery observed across various historical and cultural contexts, from prehistoric times through antiquity. Despite its historical importance, interpretations of the treatise are sometimes shaped by modern assumptions rather than a faithful reading of the original text. Certain retrospective analyses, written more than two millennia later, present incomplete or inaccurate assessments, often due to misinterpretations of the primary source. These studies occasionally attribute deficiencies in surgical methodology or empirical knowledge to Hippocrates himself. Additionally, the 19th-century introduction of the term trepanation –which has come to encompass all surgically induced cranial openings– has contributed to a generalized and often misleading classification of ancient surgical practices.
This article revisits the surgical concepts outlined in On Head Wounds, focusing on operative techniques, instrumentation, and textual evidence. It also examines the evolving interpretation of these procedures from antiquity to the Renaissance, emphasizing the need for greater precision in discussing Hippocratic contributions and the impact of terminological imprecision on archaeo-anthropological discourse
Προβλήματα τοῦ ἑλληνικοῦ γλωσσικοῦ Ἄτλαντος
Get PDFΟ συγγραφέας παρουσιάζει τα προβλήματα που απορρέουν από τον σχεδιασμό του ελληνικού γλωσσικού άτλαντα από το Κέντρον Συντάξεως του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών. Πρέπει, πρώτον, να αξιολογηθεί και να αποδελτιωθεί το διαθέσιμο γλωσσικό υλικό του Κέντρου ώστε να καθοριστεί το επίπεδο και η αξία του και να προσδιοριστεί γεωγραφικά στο χάρτη. Δεύτερον, να καθοριστούν με ακρίβεια οι περιοχές εγκατάστασης των προσφύγων μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ανταλλαγή των πληθυσμών. Τέλος, είναι απαραίτητο να εντοπιστούν γεωγραφικά και οι ξενόφωνες ζώνες της ελληνικής επικράτειας στις οποίες η διαλεκτική διαφοροποίηση είναι περιορισμένη, εφόσον η γλώσσα των κατοίκων εκεί ταυτίζεται με την κοινή Νεοελληνική. Η μελέτη συνοδεύεται από γαλλική περίληψη.Ο συγγραφέας παρουσιάζει τα προβλήματα που απορρέουν από τον σχεδιασμό του ελληνικού γλωσσικού άτλαντα από το Κέντρον Συντάξεως του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών. Πρέπει, πρώτον, να αξιολογηθεί και να αποδελτιωθεί το διαθέσιμο γλωσσικό υλικό του Κέντρου ώστε να καθοριστεί το επίπεδο και η αξία του και να προσδιοριστεί γεωγραφικά στο χάρτη. Δεύτερον, να καθοριστούν με ακρίβεια οι περιοχές εγκατάστασης των προσφύγων μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ανταλλαγή των πληθυσμών. Τέλος, είναι απαραίτητο να εντοπιστούν γεωγραφικά και οι ξενόφωνες ζώνες της ελληνικής επικράτειας στις οποίες η διαλεκτική διαφοροποίηση είναι περιορισμένη, εφόσον η γλώσσα των κατοίκων εκεί ταυτίζεται με την κοινή Νεοελληνική. Η μελέτη συνοδεύεται από γαλλική περίληψη
Griechische Orts-und Familiennamen des italoalbanischen Gemeinden Siziliens
Get PDFΗ εργασία είναι κείμενο ανακοίνωσης στο Διεθνές Αλβανολογικό συνέδριο στο Innsbruck (28 Σεπτεμβρίου – 3 Οκτωβρίου 1972). Θέμα είναι η εξέταση των τοπωνυμίων και επωνύμων των αλβανόφωνων χωριών της Σικελίας. Θέση του συγγραφέα είναι ότι αυτά δεν προέρχονται απευθείας από την Αλβανία αλλά από Αρβανίτες και Έλληνες της Πελοποννήσου, οι οποίοι μετανάστευσαν στην Σικελία μετά την αποχώρηση των Βενετών από την Πελοπόννησο. Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι, από τα μέσα του 15ου έως και τα μέσα του 16ου αιώνα, μαζί με τους αλβανόφωνους αποχώρησαν σταδιακά από την Ελλάδα και ελληνόφωνοι πληθυσμοί οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στις ίδιες περιοχές με αυτούς. Στο πλαίσιο αυτό, ο κύριος όγκος των τοπωνυμίων που εξετάζονται αφορά λέξεις οι οποίες είχαν εισέλθει στο λεξιλόγιο των Αλβανών μεταναστών κατά την διάρκεια της παραμονής τους στην Ελλάδα. Μία δεύτερη ομάδα τοπωνυμίων έχει σαφώς ελληνική προέλευση και ερμηνεύεται απευθείας από την παρουσία Ελλήνων στις υπό μελέτη περιοχές και όχι σε δανεισμό της Ελληνικής στην Αλβανική. Ο συγγραφέας συνέλεξε το υλικό του από τις περιοχές Piana degli Albanesi, Palazzo Adriano, Contessa Entellina, Mezzoiuso και Santa Cristiana. Το άρθρο συμπληρώνεται από ελληνική περίληψη.Η εργασία είναι κείμενο ανακοίνωσης στο Διεθνές Αλβανολογικό συνέδριο στο Innsbruck (28 Σεπτεμβρίου – 3 Οκτωβρίου 1972). Θέμα είναι η εξέταση των τοπωνυμίων και επωνύμων των αλβανόφωνων χωριών της Σικελίας. Θέση του συγγραφέα είναι ότι αυτά δεν προέρχονται απευθείας από την Αλβανία αλλά από Αρβανίτες και Έλληνες της Πελοποννήσου, οι οποίοι μετανάστευσαν στην Σικελία μετά την αποχώρηση των Βενετών από την Πελοπόννησο. Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι, από τα μέσα του 15ου έως και τα μέσα του 16ου αιώνα, μαζί με τους αλβανόφωνους αποχώρησαν σταδιακά από την Ελλάδα και ελληνόφωνοι πληθυσμοί οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στις ίδιες περιοχές με αυτούς. Στο πλαίσιο αυτό, ο κύριος όγκος των τοπωνυμίων που εξετάζονται αφορά λέξεις οι οποίες είχαν εισέλθει στο λεξιλόγιο των Αλβανών μεταναστών κατά την διάρκεια της παραμονής τους στην Ελλάδα. Μία δεύτερη ομάδα τοπωνυμίων έχει σαφώς ελληνική προέλευση και ερμηνεύεται απευθείας από την παρουσία Ελλήνων στις υπό μελέτη περιοχές και όχι σε δανεισμό της Ελληνικής στην Αλβανική. Ο συγγραφέας συνέλεξε το υλικό του από τις περιοχές Piana degli Albanesi, Palazzo Adriano, Contessa Entellina, Mezzoiuso και Santa Cristiana. Το άρθρο συμπληρώνεται από ελληνική περίληψη