National Documentation Centre - EKT journals
Not a member yet
23927 research outputs found
Sort by
The 'leaped advancement of industry' and the 'resound of lamentations': A philosophical, historical, and sociological introduction to 'existential threats'
No full textΣε αρκετά από τα πιο αναγνωρισμένα πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα του κόσμου έχουν πρόσφατα συσταθεί θεσμοί για τη μελέτη των αποκαλούμενων «υπαρξιακών κινδύνων» (existential risks), οι οποίοι συνιστούν απειλές για την ίδια τη συνέχεια της ζωής στον πλανήτη, «υπαρξιακές απειλές» (existential threats). Μεταξύ άλλων, σε αυτές περιλαμβάνονται η κλιματική αλλαγή και η περιβαλλοντική κρίση γενικότερα, η τεχνητή νοημοσύνη, οι πανδημίες και η παρέμβαση στο γενετικό υλικό. Η έννοια «υπαρξιακές απειλές» έχει προκύψει από προσεγγίσεις στο πλαίσιο της φιλοσοφίας, με κομβικές αυτές από το πεδίο της φιλοσοφίας της τεχνολογίας. Το άρθρο μας εισάγει σε τέτοιες προσεγγίσεις προτείνοντας όμως μια πρωτότυπη σύνδεσή τους με την ιστορία και την κοινωνιολογία της τεχνολογίας, με στόχο τον εμπλουτισμό της έρευνας που αφορά τόσο τα αίτια όσο και τα χαρακτηριστικά των πρωτοφανών αυτών απειλών.Several of the world’s most renowned universities and research institutions have recently established institutions to study the so-called “existential risks”, which represent threats to the very continuity of life on the planet, “existential threats”. Among others, these include climate change and the environmental crisis in general, artificial intelligence, pandemics and the manipulation of the genetic material. The concept “existential threats” has emerged from interventions in the context of philosophy, with key ones coming from the philosophy of technology. After introducing to such interventions, our article moves on to propose an original connection between existential threats and the history and sociology of technology, with the aim of enriching research on their causes and characteristics
Editorial: πάντα χωρεῖ καὶ οὐδὲν μένει
No full textThis is the Editorial for Volume 4 (2025) of Pnyx: Journal of Classical Studies (ISSN: 2754-5725
Η Διδασκαλία της Αγγλικής Γλώσσας και η Συμβολή της στη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση: Η Χρήση Συνομιλιακών Συνεπαγωγών με τη Βοήθεια Σωμάτων Κειμένων
No full textΗ παρούσα μελέτη εξετάζει την αποτελεσματικότητα της χρήσης σωμάτων κειμένων στη διδασκαλία των συνομιλιακών συνεπαγωγών στο ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο, εστιάζοντας στη βελτίωση της πραγματολογικής ικανότητας και της πολιτισμικής ευαισθησίας των μαθητών. Στην έρευνα συμμετείχαν 60 μαθητές γυμνασίου, οι οποίοι χωρίστηκαν σε πειραματική και ομάδα ελέγχου. Η πειραματική ομάδα χρησιμοποίησε το Corpus of Contemporary American English (COCA) για την ανάλυση αυθεντικών διαλόγων, τη δημιουργία γλωσσικών χαρτών και την εξάσκηση μέσω παιχνιδιών ρόλων. Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική βελτίωση στις επιδόσεις της πειραματικής ομάδας, με αύξηση 28% στις μέσες βαθμολογίες και στατιστικά σημαντικές διαφορές (p < 0.01) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Οι συνεντεύξεις ανέδειξαν την αυξημένη κατανόηση της πολιτισμικής διάστασης της γλώσσας και τη θετική μαθητική εμπειρία. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη δυναμική της ενσωμάτωσης σωμάτων κειμένων στη διδασκαλία της αγγλικής, ενισχύοντας τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και την πραγματολογική επάρκεια
Interdisciplinarity, Collective Intelligence, and the Role of the Humanities and Social Sciences in Greece's Socioeconomic Development
No full textThis article explores the complex and underexamined relationship between the Humanities and Social Sciences (HSS) and Greece's economic and social development. Against a policy landscape dominated by a preference for Science, Technology, Engineering, and Mathematics (STEM), this article contends that the declining status of HSS in Greece is not an inevitable consequence of labour market trends, but rather a manifestation of a narrow policy focus. Using evidence from Greek and EU labour market data, this study highlights how the underutilization of high-skill labour, including but not limited to HSS graduates, reflects broader structural challenges within Greece's productive model. The article argues that interdisciplinarity and collective intelligence (two concepts where HSS have a comparative advantage) are indispensable to the transformation of the Greek economy. Through empirical evidence, comparative statistics, theoretical analysis, historical context, and cultural commentary, this contribution calls for a reinvigoration of HSS as a central pillar of sustainable and inclusive development in the era of technological complexity and artificial intelligence. 
China Plus One Policy: A Strategic Approach amid De-escalation of Trade Tensions
No full textWith trade uncertainty between China and US escalating after Trump’s re-election, supply chain resilience and the relocation of manufacturing and production lines away from China to other developing countries, or even back to the US, is more current than ever emerging as a strategic choice. The strategy of China Plus One aiming to offer competitive advantage to companies diversifying their activities outside of China, is brought to surface and faces reversal; becoming competitive disadvantage. The recent 90-day truce between US and China, that will allow Chinese goods to be traded at tariffs much lower of the initial 145% threat, combined with the US Federal Court’s ruling that tariffs are illegal, shifts the landscape. Companies that diversified early into alternative markets like Vietnam or Mexico, once seen as strategically agile, may now find themselves at a cost disadvantage compared to firms that retained full operations in China, as lower o or no tariffs re-favor centralized production. 
Τεχνητή Νοημοσύνη και Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση: Η Συμβολή των Κοινωνικών Λειτουργών στον Εξατομικευμένο Εκπαιδευτικό Σχεδιασμό
No full textΗ Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) μετασχηματίζει διαρκώς τις παιδαγωγικές και κοινωνικές πρακτικές, επηρεάζοντας ιδιαίτερα την υποστήριξη παιδιών με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες (ΕΕΑ). Η εισαγωγή της ΤΝ στο σχεδιασμό Εξατομικευμένων Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων προκαλεί αισιοδοξία για την ακρίβεια και την αποτελεσματικότητα, αλλά και επιφυλάξεις για ηθικά, τεχνικά και ανθρωπιστικά ζητήματα. Η μελέτη αποσκοπεί στην αποτύπωση των απόψεων των κοινωνικών λειτουργών σχετικά με τη χρήση της ΤΝ στο πλαίσιο σχεδιασμού και υλοποίησης υποστηρικτικών και εκπαιδευτικών παρεμβάσεων για παιδιά με ΕΕΑ και τις οικογένειές τους. Δίνεται έμφαση στη διερεύνηση των προσδοκιών, των επιφυλάξεων και των θεσμικών/ηθικών αντιλήψεων των κοινωνικών λειτουργών για την αξιοποίηση της ΤΝ στη σχολική κοινωνική εργασία. Η έρευνα υιοθέτησε ποσοτική προσέγγιση με περιγραφικό σχεδιασμό, αξιοποιώντας ως εργαλείο ένα δομημένο ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου. Στην έρευνα συμμετείχαν 100 κοινωνικοί/ές λειτουργοί που δραστηριοποιούνται σε σχολικές μονάδες και δομές ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά μέσω πλατφόρμας Google Forms, μεταξύ Απριλίου και Μαΐου 2025. Οι συμμετέχοντες/ουσες επιλέχθηκαν με δειγματοληψία ευκολίας. Αξιοποιήθηκε περιγραφική στατιστική ανάλυση. Οι συμμετέχοντες/ουσες αναγνώρισαν τα πλεονεκτήματα της ΤΝ, όπως η βελτίωση της διαγνωστικής ακρίβειας, η εξατομίκευση των παρεμβάσεων και η διευκόλυνση της διαχείρισης εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Ταυτόχρονα, εκφράστηκαν ανησυχίες για την προστασία προσωπικών δεδομένων, τις ηθικές προεκτάσεις, την επαγγελματική επάρκεια και τον κίνδυνο απανθρωποποίησης της σχέσης υποστήριξης. Η ΤΝ θεωρείται εργαλείο με σημαντικές δυνατότητες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης παιδαγωγικά ευαίσθητων ηθικών πλαισίων και θεσμικής κατοχύρωσης. Η συνεχής επιμόρφωση, η διαφάνεια στη χρήση και η τεχνολογία ως ενίσχυση – όχι υποκατάσταση – της ανθρώπινης σχέσης προβάλλουν ως κεντρικές προϋποθέσεις για τη βιώσιμη ενσωμάτωσή της στην κοινωνική εργασία με παιδιά με ΕΕΑ και οικογένειες.Artificial Intelligence (AI) is continuously transforming pedagogical and social practices, significantly influencing the support provided to children with Special Educational Needs (SEN). The integration of AI into the design of Individualized Educational Programs (IEPs) generates optimism regarding accuracy and efficiency, while simultaneously raising concerns about ethical, technical, and humanitarian issues. This study aims to capture the perspectives of social workers regarding the use of AI in the planning and implementation of supportive and educational interventions for children with SEN and their families. Emphasis is placed on exploring the expectations, reservations, and institutional/ethical considerations of social workers concerning the utilization of AI in school social work. A quantitative approach with a descriptive research design was adopted, using a structured, closed-ended questionnaire as the data collection tool. The study involved 100 social workers employed in school units and special education structures across Greece. Data collection was conducted online via the Google Forms platform between April and May 2025. Participants were selected through convenience sampling. Descriptive statistical analysis was employed. Participants acknowledged several advantages of AI, including enhanced diagnostic accuracy, individualized interventions, and facilitation of educational program management. At the same time, concerns were raised about the protection of personal data, ethical implications, professional competence, and the risk of dehumanizing the support relationship. AI is viewed as a tool with significant potential, provided that its implementation is guided by pedagogically sensitive ethical frameworks and institutional safeguards. Ongoing professional training, transparency in usage, and a view of technology as an enhancement—rather than a replacement—of the human relationship emerge as central prerequisites for its sustainable integration into social work with children with SEN and their families
Introduction: Religion and Religiosity
No full textΕισαγωγή στο τρίτο τεύχος του Mos Historicus: Κριτική Επιθεώρηση Ευρωπαϊκής ΙστορίαςIntroduction to the third issue of Mos Historicus: A Critical Review of European Histor
Μορφές του χώρου και αφηγηματικές περιπλανήσεις στο Σουλτάνα σκιά της Ασιά Τζεμπάρ
No full textΧωρικές δομές και αφηγηματικές περιπλανήσεις στη Σουλτάνα σκιά της Ασιά Τζεμπάρ
Σύμφωνα με τον Henri Mitterand, «ο τόπος αποτελεί τη βάση της αφήγησης» και αυτό αναδεικνύεται με σαφήνεια στο μυθιστόρημα Ombre sultane (Σουλτάνα σκιά) της Αλγερινής γαλλόφωνης συγγραφέως Assia Djebar, το οποίο δομείται γύρω από μια χωρική διχοτομία που παίρνει τη μορφή αντιθετικών ζευγών. Η διάρθρωση του χώρου στο μυθιστόρημα παρουσιάζει μια σειρά από τόπους με έμφυλες και κοινωνικές αντινομίες, που υλοποιούνται στο περιβάλλον διαβίωσης των γυναικείων χαρακτήρων. Το κλειστό διαμέρισμα, άμεσα συνδεδεμένο με τον εγκλεισμό της Χατζίλα, γίνεται χωρική λειτουργία (espace-actant) που υλοποιεί τη δράση τής εξόδου και της απελευθέρωσης του αφηγηματικού χαρακτήρα. Αντίθετα, οι υβριδικοί, ημίκλειστοι χώροι του μαυριτανικού σπιτιού στο δεύτερο μέρος αναδεικνύουν τη σημαίνουσα διάρθρωση μιας συλλογικής κατοικίας πολλών γυναικών, προσλαμβάνουν χαρακτήρα διαμαρτυρίας και καταγράφoυν τις συνθήκες μιας στατικής, παθητικής διαβίωσης. Στη μελέτη αυτή παρουσιάζουμε τους χώρους των εγκλωβισμένων γυναικών στο Αλγέρι και στην Τσερτσέλ (Καισάρεια) –πόλεις που δεν κατονομάζονται αλλά ταυτοποιούνται χάρη σε χαρακτηριστικά τοπόσημά τους– και αναδεικνύουμε πώς το τοπογραφικό συνυφαίνεται με το αφηγηματικό αποτελώντας ένα σύνολο χωρικών αντιθέσεων πάνω στις οποίες προβάλλονται «οι ιδεολογικές αξίες της κοινωνικής, πολιτιστικής ή θρησκευτικής ζωής [...] με τη μορφή σημασιολογικών αντιθέσεων» (Nöth, 2015, 190).Αν «ο τόπος είναι αυτός που θεμελιώνει την αφήγηση» (Mitterand, 1980, 194), τότε η έννοια της χωρικότητας συνυφαίνεται με το μυθοπλαστικό στοιχείο. Το μυθιστόρημα Σουλτάνα σκιά της Αλγερινής γαλλόφωνης συγγραφέως Assia Djebar δομείται γύρω από μια χωρική διχοτομία που πολλαπλασιάζεται σε αντιθετικές κατευθύνσεις και νοηματοδοτήσεις ανατρέποντας τις πολιτισμικές συνθήκες της κλειστής, μισογυνικής κοινωνίας της μετα-αποικιακής Αλγερίας. Ο κλειστός χώρος του σπιτιού, ένας τόπος εγκλεισμού, έρχεται σε αντίθεση με τον ανοιχτό χώρο της πόλης, ο οποίος αντιπροσωπεύει την ελευθερία που βιώνει ως ίλιγγο η Χατζίλα, η γυναίκα-σκιά και alter ego της Djebar. Η έξοδος από το διαμέρισμα, η μετακίνηση στην πόλη και ο περίπατος στον δημόσιο κήπο αποτελούν παραβίαση του πατριαρχικού νόμου. Στόχος του άρθρου μας είναι να παρακολουθήσουμε τους κλειστούς και ανοιχτούς χώρους του του μυθιστορήματος και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται με την εξέλιξη της αφήγησης και την ταυτοτική μεταβολή των αφηγηματικών προσώπων
Η αληθοφάνεια των αγαλμάτων και το νόημα της Γυφτοπούλας του Α. Παπαδιαμάντη
Get PDFPlethon’s lifelike statues and the meaning of Papadiamantis’ The Gypsy Girl
The description (ekphrasis) of the divine statues in Plethon’s cave conforms to the strict rhetorical rules of the Second Sophistic. It specifically distinguishes the statue from the divinity itself and uses lifelikeness formulas to portray motion. This sort of description presupposes rhetorical education and is undertaken by the narrator who speaks now in the name of a “perceptive observer” (the equivalent of ancient ἐξηγητής) and now in Plethon’s name. The distinction between the lifeless and the lifelike statue is crucial for comprehending the meaning of The Gypsy Girl. The above-mentioned ekphrastic technique involves a deeper distinction between seeming and being, between the ancient gods as lifeless creations and the gods as constructions standing for Plethon’s project to revive ancient religion. The earthquake that strikes the cave at the closure of the novel marks the destruction of idols, precisely because their motion ceases to be virtual and becomes real (a “dance” according to the narrator; cf. the statue of Apollo raising his leg and giving the impression that the lifeless god is about to dance)
The Genevan Intervention and the Man in the Middle: Thanassis Aghnides, Greece and League of Nations Economic Assistance
Get PDFThis article unpacks the role of League of Nations official Thanassis Aghnides in facilitating economic assistance to Greece, from the Greco-Turkish population exchange (1923) until the so-called Geneva Protocol (1927), which constituted a second international loan. Taking as its vantage point Aghnides’ unique role as a “man in the middle”, between the league and Greek authorities, it narrates and contextualises the almost continuous strategic dialogue between him and the deputy governor (later director) of the National Bank of Greece Emmanouil Tsouderos. The article argues that Aghnides was an educator (even disciplinarian), a purveyor of rumours and plans, and a “translator”, who continuously embedded concrete economic reforms in the larger mission for a stable, liberal world order, with a peaceful, prosperous, democratic and, notably, Venizelist Greece as a part of it. This perspective, the article concludes, complicates astrictly “imperial” reading of economic, technical and humanitarian assistance to Greece in the interwar period