International Journal of Human Sciences / Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi (E-Journal
Not a member yet
2841 research outputs found
Sort by
A general evaluation of Urartian fibulae: Urartu fibulaları üzerine genel bir değerlendirme
No full textFibulae, which originated from our dressing and clothing-related needs in the 15th century BC, had evolved into tools widely used across a vast geo-graphical area by the 8th century BC. They became instruments that expressed the cultural and intellectual world of the society in which they were produced and the mindset of the individuals who wore them. Fibulae, in the Urartian region, believed to have come into use from the late 9th to early 8th century BC, represent a significant category in terms of quantity and craftsmanship among the metal artifacts recovered from excavations in settlements and burial sites. Given the contexts in which they are discovered, it is presumed that fibulae served purposes beyond their basic functions. At the same time, stylistic analysis, relying on observed changes in the form and ornamentation of fibula bows, aids in drawing certain conclusions. This study aims to gather all types of fibulae found in Urartian Kingdom expansion areas, examining their production, chronology, origin, morphology, and their role in daily social and cultural relations. Hence, this study is expected to enhance our understanding of Urartian society. In this context, we evaluated 107 Urartian fibulae gathered from well-documented Urartian centers and artifacts in Ahlat, Diyarbakır, Elazığ, and Urmiye Museums.
(Extended English summary is at the end of this document)
Özet
MÖ 15. yüzyılda giyinme ve giyinmeye bağlı gereksinimlerimizden ortaya çıkan fibulalar MÖ 8. yüzyıla gelindiğinde geniş coğrafi alanda kullanılan, üretildiği toplumun kültürel ve takan kişinin düşünsel dünyasını ifade eden araçlara dönüşmüştür. Urartu yayılım alanı içerisinde de MÖ 9. yüzyıl sonu 8. yüzyıl başlarından itibaren kullanıma girdiği düşünülen fibulaların yerleşim yerleri ve nekropollerden kazılar sonucu elde edilen metal eserler içerisinde sayı ve işçilik açısından önemli bir grubu oluşturduğu anlaşılmaktadır. Bulundukları bağlamlar göz önüne alındığında fibulaların basit işlevlerinin ötesinde bir kullanıma sahip olduğu varsayılmaktadır. Aynı zamanda fibula yaylarında biçim ve süsleme unsurlarında gözlemlenebilir değişikliklere dayanan üslup analizleri bazı çıkarımlarda bulunmamıza katkı sağlamaktadır. Urartu fibulalarında gerçekleşen morfolojik değişimlerin gözlenmesi kronoloji, köken ve çağdaş kültürler ile ilişkilerin tespiti noktasında önem teşkil etmektedir. Mevcut çalışma Urartu Krallığı’nın yayılım alanı içerisinde yer alan yerleşim merkezleri ile nekropollerde ortaya çıkartılan tüm fibula tiplerinin bir araya getirilerek üretim aşamalarını, kronolojisini, kökenini, morfolojik özelliklerini ve günlük hayat içerisinde sosyal-kültürel ilişkilerdeki rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Dolayısıyla çalışmanın Urartu toplumunu anlamamıza katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu kapsamda iyi belgelenmiş Urartu merkezleri ve Ahlat, Diyarbakır, Elazığ ve Urmiye Müzelerinde bulunan eserlere ait yayınlardan derlediğimiz 107 adet Urartu fibulası değerlendirilmiştir.
An evaluation of the effects of Law no. 7181 on urban planning, with a focus on municipal service areas in Konya: 7181 sayılı Kanun’un imar planları üzerindeki etkileri: belediye hizmet alanları özelinde bir değerlendirme, Konya örneği
Full text linkIn Turkey, the Development Contribution Share (DCS), used to provide public areas, has significant changes with the enactment of Law No. 7181. With this amendment, the DCS rate has been increased, its scope has been expanded, and municipal service areas (MSA) have been included within the scope of DCS. The fact that the capital of MSA’s can be partially privatized has initiated a new era in the financing of public areas but has also opened up a debate about the balance between public interest and private interests. This situation has the potential to both affect the quality of public services and lead to new debates about property rights. This study examines the impact of Law No. 7181 on zoning plans regarding the use decisions of MSAs. Within the context of identifying the stated situation, the effects of Law No. 7181 on zoning plans regarding municipal service areas have been examined in the zoning plan revisions of Akşehir, Altınekin, Yunak, Güneysınır, Ilgın, and Doğanhisar districts of Konya. It has been determined that in the approved zoning plan revisions, there has been a significant increase in the number of municipal service areas (MSA) and the per capita MSA area. However, despite the fact that a significant portion of the MSAs determined in the old zoning plan is not currently used, it has been revealed that excessive areas have been allocated as MSAs in the zoning plans. This situation has the potential to both affect the quality of public services and lead to new disputes over property rights.
Özet
Türkiye'de imar planları ile belirlenen kamusal alanların finansmanın sağlanması amacıyla kullanılan Düzenleme Ortaklık Payı (DOP) uygulaması, 7181 sayılı Kanun ile önemli değişikliklere uğramıştır. Yapılan değişiklikle, DOP oranı artırılmış, kapsamı genişletilmiş ve daha önce kamulaştırma yolu ile edinilen belediye hizmet alanları (BHA) gibi kamusal alanlar bedelsiz karşılanmak üzere DOP kapsamına alınmıştır. BHA'ların sermayesinin kısmen özelleştirilebilir olması, kamusal alanların finansmanında yeni bir dönem başlatmış, ancak kamu yararı ile özel çıkarlar arasındaki dengeyi tartışmaya açmıştır. İfade edilen durumun tespiti açısından 7181 sayılı Kanun'un BHA’lar bakımından imar planlarına olan etkileri Konya ilinde bulunan Akşehir, Altınekin, Yunak, Güneysınır, Ilgın ve Doğanhisar ilçeleri imar planı revizyonlarında incelenmiş, onaylanan imar planı revizyonlarında BHA sayısında ve kişi başına düşen BHA yüzölçümünde belirgin bir artış olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte eski imar planında belirlenen birçok BHA'nın önemli bir miktarının günümüzde kullanılmamasına rağmen, yeni yapılan imar planlarında gereğinden fazla alanın bu kullanıma ayrıldığı tespit edilmiştir. Bu durum, hem kamu hizmetlerinin kalitesini etkileyebilecek hem de mülkiyet hakları üzerinde yeni tartışmalara yol açabilecek potansiyele sahiptir
The effect of self-control on goal commitment: Öz kontrolün hedef bağlılığına etkisi
No full textThe study was conducted to determine the effect of self-control on goal commitment in undergraduate sports education students. For this purpose, 207 participants formed the sample group. Data were obtained using the Multidimensional Brief Self-Control Scale and the Goal Commitment Scale scales in the study. The findings obtained as a result of the analysis of the data were stated. T-Test was conducted to determine the differences between gender and sports branches in the study. While the relationship between self-control and goal commitment was determined by the Pearson Correlation Test, Linear Regression Analysis was performed to determine the effect of self-control on goal commitment. As a result of the study, while no significant difference was observed between gender and sports branches, a significant and positive relationship was found between self-control and goal commitment. In the study, it was determined that the effect of self-control on goal commitment was significant and explained 22% of the total variance regarding goal commitment.
Özet
Çalışma, lisans düzeyinde spor eğitimi alan öğrencilerde öz kontrolün hedef bağlılığına olan etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda 207 katılımcı örneklem grubunu oluşturmuştur. Çalışmada Çok Boyutlu Kısa Öz-Kontrol ve Hedef Bağlılığı Ölçekleri kullanılarak veriler elde edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgular belirtilmiştir. Çalışmada cinsiyet ve spor branşları arasındaki farkları belirlemek için T-Testi yapılmıştır. Öz kontrol ve hedef bağlılığı arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Testi ile belirlenirken öz kontrolün hedef bağlılığı üzerindeki etkisini tespit edebilmek için Doğrusal Regresyon Analizi gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda cinsiyet ve spor branşları arasında anlamlı bir farklılık görülmezken, öz kontrol ve hedef bağlılığı arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada öz kontrolün hedef bağlılığı üzerindeki etkisinin anlamlı olduğu ve hedef bağlılığına ilişkin toplam varyansın %22’sini açıkladığı belirlenmiştir
The predictive role of recreational awareness and leisure involvement on happiness among women participating in recreational hobby activities: Rekreasyonel amaçlı hobi etkinliklerine katılan kadınlarda rekreasyonel farkındalık ve serbest zaman ilgileniminin mutluluk üzerindeki yordayıcı rolü
No full textRelational survey model was used in this study in which the relationships between recreational awareness, leisure involvement and happiness levels in women participating in recreational hobby activities were examined and tried to be revealed. The population of the study consists of female trainees in public education centers affiliated to the Sakarya Provincial Directorate of the Ministry of National Education in the year 2024-2025, while the sample consists of 409 trainees selected by easy sampling method from this universe. Data were collected using the “Personal Information Form”, “Recreation Awareness Scale”, “Leisure Involvement Scale” and “Oxford Happiness Scale Short Form”. As a result of the research, it was determined that there were positive low-level significant relationships between the participants' happiness scores and leisure involvement and recreational awareness scores, and positive moderate-level significant relationships between leisure involvement scores and recreational awareness. In addition, it was determined that leisure involvement had a significant positive predictive power of 3% on happiness and recreational awareness had a significant positive predictive power of 15% on happiness.
(Extended English summary is at the end of this document)
Özet
Rekreasyonel amaçlı hobi etkinliklerine katılan kadınlarda rekreasyonel farkındalık, serbest zaman ilgilenimi ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenip ortaya konulmaya çalışıldığı bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2024-2025 yılı MEB Sakarya İl Müdürlüğüne bağlı halk eğitim merkezlerindeki kadın kursiyer oluştururken örneklemini ise bu evren içerisinden kolay örnekleme yöntemiyle seçilen 409 kursiyer oluşturmaktadır. Veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği”, “Serbest Zaman İlgilenim Ölçeği” ve “Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu” kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların mutluluk puanları ile serbest zaman ilgilenim ve rekreasyonel farkındalık puanları arasında pozitif yönde düşük düzeyde, serbest zaman ilgilenim puanları ile rekreasyonel farkındalık arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca serbest zaman ilgileniminin mutluluk üzerinde %3 oranında pozitif yönde anlamlı yordayıcı güce sahip olduğu ve rekreasyonel farkındalığın mutluluk üzerinde %15 oranında pozitif yönde anlamlı yordayıcı güce sahip olduğu tespit edilmiştir
Leadership types by coaches during the training process: Antrenörlerin antrenman sürecinde kullandığı liderlik tipleri
No full textThe purpose of this study is to identify the types of leadership applied by coaches during the training process. To this end, the leadership styles used by coaches from various sports clubs in Ankara were examined. A total of eight volunteer coaches from different sports clubs in Ankara participated in the study. Among the volunteer coaches, three were engaged in team sports (basketball, football, volleyball), while five were coaching individual sports (archery, gymnastics, taekwondo, boxing, judo). All participating coaches held official coaching licenses granted by sports federations. The volunteer coaches were experts in their respective fields and had also served in national teams. In this research, a phenomenological design, one of the qualitative research methods, was employed. The study group was selected through convenience sampling, and data collection was conducted using a pre-developed semi-structured interview form. The form consisted of eight questions, and the responses were transcribed to generate concepts. These concepts were then grouped under broader themes and presented in table format in the findings section. As a result of the study, it was found that the contingency theory of leadership emerged as the most prominent leadership approach. Coaches predominantly preferred to adopt the contingency leadership theory during their training processes.
(Extended English summary is at the end of this document)
Özet
Bu çalışmanın amacı antrenörlerin antrenman sürecinde uyguladığı liderlik tiplerinin belirlenmesidir. Bu amaçla Ankara’da çeşitli spor kulüplerinden antrenörlerin kullandığı liderlik tiplerini incelenmiştir. Araştırmamıza Ankara’nın çeşitli spor kulüplerinden 8 gönüllü antrenör katılmıştır. Gönüllü 8 antrenörün 3’ü takım sporlarında (basketbol, futbol, voleybol) 5’i bireysel sporlarda (okçuluk, jimnastik, taekwondo, boks, judo) antrenörlük yapmaktadır. Araştırmaya katılım sağlayan antrenörlerin hepsinin federasyonların verdiği antrenör kademesi sahip antrenörlerdir. Gönüllü antrenörler kendi alanında uzman ve milli takımlarda da görev almış antrenörlerden oluşmaktadır. Bu araştırmada nitel yöntemlerden biri olan fenomenolojik desen kullanılmış; araştırma grubu kolayda ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle seçilmiş, veri toplama sürecinde ise önceden oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme formundan yararlanılmıştır. Yarı yapılandırılmıştır görüşme formunda toplam 8 soru sorulmuş ve alınan cevaplar deşifre edilmek suretiyle kavramlar oluşturulmuş bu kavramlar daha genel temalar altında birleştirilmiş ve son aşamada tablo halinde bulgular kısmında verilmiştir. Araştırma sonucunda çalışmamızda liderlik kuramlarıyla ilgili durumsallık kuramı ön plana çıktığı tespit edilmiştir. Antrenörler genellikle antrenman süreçlerinde uyguladığı liderlik durumsallık kuramını tercih etmektedir
Current approach to resistance training: A traditional review of unstable load and surface methods : Direnç antrenmanlarına güncel yaklaşım: Stabil olmayan yük ve zemin yöntemleri üzerine geleneksel bir derleme
Full text linkIn recent years, there has been a shift from traditional resistance training to functional training. Unstable surface (US) methods and equipment have been used in functional training for many years. To eliminate some of the disadvantages of these methods and equipment, unstable load (UL) methods, an alternative method, have begun to be used. In the unstable surface (US) method, instability is between the body and an unstable training surface, while in the unstable load (UL) method, instability is between the body and an unstable load. The deficiencies in force output that occur when training on an unstable surface are one of the main reasons why training on an unstable surface is not recommended in an athletic population. However, it is observed that no increase in the activation level of agonist muscles is observed in trainings performed on unstable surfaces. It is observed that strength loss decreases to a minimum level in unstable load (UL) methods. An increase in the activation of agonist muscles is reported in these methods. The purpose of this review is to define unstable load and ground methods, which are increasingly used by researchers and practitioners and are a current approach in resistance training, from a holistic perspective, to explain the terms and equipment used, and to provide information about their applications.
(Extended English summary is at the end of this document)
Özet
Son yıllarda geleneksel direnç antrenmanlarından fonksiyonel antrenmana doğru bir değişim yaşanmaktadır. Fonksiyonel antrenmanlarda stabil olmayan zemin (SOZ) yöntemleri ve ekipmanları uzun yıllardır kullanılmaktadır. Bu yöntem ve ekipmanların birtakım dezavantajlarını ortadan kaldırmak adına alternatif bir yöntem olan stabil olmayan yük (SOY) yöntemleri kullanılmaya başlanmıştır. Stabil olmayan zemin (SOZ) yönteminde instabilite vücut ile instabil bir antrenman yüzeyi arasında iken stabil olmayan yük (SOY) yönteminde ise instabilite, vücut ile instabil bir yük arasındadır. Stabil olmayan bir yüzeyde antrenman yaparken oluşan kuvvet çıkışındaki eksiklikler, atletik bir popülasyonda stabil olmayan bir yüzeyde antrenmanın tavsiye edilmemesinin ana nedenlerinden biridir. Bununla birlikte stabil olmayan zeminlerde yapılan antrenmanlarda agonist kasların aktivasyon seviyesinde bir artış gözlemlenmediği görülmektedir. Stabil olmayan yük (SOY) yöntemlerinde kuvvet kaybının minimuma seviyeye düştüğü görülmektedir. Bu yöntemlerde agonist kasların aktivasyonunda bir artış olduğu rapor edilmektedir. Bu derlemenin amacı, araştırmacılar ve uygulayıcılar tarafından kullanımı gün geçtikçe artan ve direnç antrenmanlarında güncel bir yaklaşım olan stabil olmayan yük ve zemin yöntemlerini bütünsel bir bakış açısıyla tanımlamak, kullanımındaki terimleri ve ekipmanları açıklamak ve uygulamaları hakkında bilgi vermektir
The effect of physical education and sports teacher candidates' attitudes towards rhythm education and dance classes on their self-confidence: Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının özgüvenlerine etkisi
No full textAim: The aim of this study is to examine the impact of physical education and sports teacher candidates' attitudes toward rhythm education and dance courses on their self-confidence.
Material and Method: The relational survey model was used in the study. The study group consisted of a total of 405 physical education and sports teacher candidates, including 202 females and 203 males. The participants were administered the “Personal Information Form,” the “Attitude Scale Toward Rhythm Education and Dance Course,” and the “Self-Confidence Scale.” The data were analyzed using SPSS 25 software. Pearson correlation test and linear regression analysis were employed in the data analysis.
Results: It has been determined that there is a weak but significant positive relationship between attitude towards rhythm training and dance classes and self-confidence (r ≈ 0.2, p<0.05). When the effect of attitude subdimensions on self-confidence is examined, it was found that the acquisition and inclination subdimensions have a positive impact on self-confidence (β > 0, p<0.05). On the other hand, the antipathy subdimension was found to have a negative impact on self-confidence (β < 0, p<0.05).
Conclusions: It has been stated that positive attitudes toward rhythm education and dance courses, particularly through the dimensions of gain and inclination, have a supportive effect on self-confidence. On the other hand, negative attitudes (antipathy) are emphasized to negatively affect self-confidence. These results highlight the potential of rhythm education and dance courses in fostering self-confidence.
(Extended English summary is at the end of this document)
Özet
Amaç: Bu araştırmada beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının özgüvenlerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır.
Materyal ve Metod: Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu 202 kadın ve 203 erkek olmak üzere toplam 405 beden eğitimi ve spor öğretmeni adayından oluşmaktadır. Katılımcılara “Kişisel Bilgi Formu”, “Ritim Eğitimi ve Dans Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” ve “Öz-Güven Ölçeği” uygulanmıştır. Veriler SPSS 25 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Pearson korelasyon testi ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır.
Bulgular: Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutum ile özgüven arasında zayıf, ancak anlamlı bir pozitif ilişki olduğu tespit edilmiştir (r ≈ 0.2, p<0.05). Tutum alt boyutlarının özgüven üzerindeki etkisi incelendiğinde; kazanım ve eğilim alt boyutları özgüven üzerinde pozitif bir etki yaratmıştır (β > 0, p<0.05). Antipati alt boyutunun özgüven üzerinde negatif bir etkisi olduğu görülmüştür (β < 0, p<0.05).
Sonuç: Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik olumlu tutumların, özellikle kazanım ve eğilim boyutları üzerinden özgüven üzerinde destekleyici bir etkisi olduğu belirtilmiştir. Negatif tutumların (antipati) ise özgüveni olumsuz etkilediği vurgulanmaktadır. Bu sonuçlar, ritim eğitimi ve dans dersinin özgüven geliştirme potansiyelini ortaya koymaktadır
The perception of organizational attraction of students taking flight training in the aviation sector: The case of Başkent Yıldızları Flight Academy
No full textThe aim of the research is to investigate the perception of organizational attractiveness of the pilot profession, which has recently gained prominence in terms of students undergoing flight training. The “Organizational Attractiveness Scale” established by Highhouse et al. (2003) and modified to Turkish culture by Dural et al. (2014) was used in the study to assess the organizational attractiveness attitudes of students who had received flight training in the industry. Necessary permissions for the implementation of the scale were obtained. The scale includes 15 statements. Factor and t-Test analysis methods were used in the study. As a consequence of the factor analysis, the “Organizational Attractiveness Scale” scale was divided into three distinct variables: general attractiveness, prestige, and intentions to pursue. Furthermore, the findings of the Independent Group t-Test revealed that the characteristics of overall general attractiveness, prestige, and intentions to pursue are not gender specific. In general, the organizational attractiveness was not differing significantly by gender. As an example indicator; female students' attractiveness ratings (X=4,68) were significantly higher compared to males (X=4,29) in intentions to pursue dimension. In this context, female pilot candidates' organizational attractiveness ratings of the pilot profession were shown to be higher than men's in all three component dimensions
Relationship between menstruation period, nutrients intake and appetite with premenstrual syndrome
Full text linkAim: This study was undertaken to evaluate the macronutrient intake and appetite status of women aged 18-40 before, during, and after menstruation and to examine the relationships of those variables with premenstrual syndrome.
Method: In this observational study, three days nutritional intake record, ‘‘Simplified Nutritional Appetite Questionnaire (SNAQ)’’, and ‘‘Premenstrual Syndrome Scale (PMS)’’ were administered to 410 women who applied to the nutrition and diet polyclinic of Kocaeli Derince Training and Research Hospital. All data were analyzed using IBM SPSS Statistics 26.
Results: As the women’s intake of macronutrients such as carbohydrates (g), protein (g), and fat (g), saturated fat (g) increased, scores for the PMS factors of Anxiety, Irritability, Depressive Affect and Thoughts, Pain, Fatigue, Changes in Appetite and Sleep increased as well, as did total scores (p<0.01 for all). As participants’ scores for the SNAQ increased, the Depressive Affect, Fatigue, Changes in Sleep, Bloating, and Changes in Appetite factor scores and the total scores of the PMS Scale increased (p<0.05).
Conclusion: Women’s macronutrient intake varies before, during, and after menstruation and PMS affects macronutrient intake and appetite
Analysis of pre-service teachers' flow experience in educational drama practices and the effect of practices on attitudes toward creative drama courses
Full text linkAim: The analysis of the flow experience of pre-service teachers in educational drama practices and the effect of the practices on the attitude towards creative drama lessons reveal the purpose of the study. It is of great importance for physical education teachers to use creative drama practices as an effective teaching method in physical education and sports lessons, both in terms of their personal development and professional development.
Method: The study was designed with a pre-test-post-test control group experimental design, one of the true experimental designs, and one of the quantitative research methods. In addition to the demographic information form, the "Flow Experience Scale" and "Attitude Scale towards Creative Drama Lessons" were applied to the participants as measurement tools. The distribution of the participant's demographic information was analyzed by frequency analysis. T-test independent groups analyzed the participants' pre-test and post-test scale scores, and the change in the pre-test and post-test scores of the scales according to demographic information was analyzed by t-test in independent groups and one-way analysis of variance. A regression model was tested to determine the effect of reason on anxiety. Analyses were performed with SPSS 20.0 software at a 95% confidence level.
Findings and Conclusions: As a result, there was no significant difference between the attitude scale scores towards flow experience and creative drama course of the students participating in the research according to their age, gender, income level, place of residence, and activity type, and between the pre-tests and post-tests of the scales. However, a significant difference was detected between the pre-test and post-test scores of the flow experience scale anxiety sub-dimension and the flow sub-dimension of the academic achievement variable. In addition, although there was no significant difference in terms of the variables mentioned, it was noted that the flow experience flow and anxiety subscale scores were low. In contrast, the attitude scores towards the creative drama course were high