1,720,954 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
Temsil tektonik gerilimleri Mies Van Der Rohe
Full text linkBu çalışma, Ludwig Mies van der Rohe’nin (1886-1969) “Baukunst” yani yapı sanatı teorisini, tektonik kavramı bağlamında Mies’in üretmiş olduğu temsiller üzerinden karşılaştırmalı olarak yorumlar. Tektonik kavramı ve Mies’in temsilleri arasında tanımlanan ilişkinin, onun ifadelerini ve yapılarını yorumlayabilecek bir çerçeve olarak kullanılabilmesi için, temsil ve tektonik kavramlarının daha genel anlamda mevcut tanımları toplanarak sınıflandırılmaya, ve tarihsel gelişimleri açıklanmaya çalışılır. Mimari temsilin tarihsel gelişimini değerlendirmek ve Modern Dönemde geldiği noktayı anlamak, Mies van der Rohe’nin temsillerini yorumlamak açısından açıklayıcı olacaktır. Tektonik kavramı ise, Mies van der Rohe için doğrusal elemanların birleşim noktalarıyla bir araya geldiği ve hafif malzemelerle doldurulduğu “çerçeve sistemli bir yapı sanatı”na işaret eder. Tektonik ve temsil kavramları arasındaki ilişki Mies’in eserleri özelinde incelenirken, Mies’in yapı sanatı kuramı referans alınır. Mies, mimarisinin tektonik ifadesini yapı sanatı olarak adlandırır. Yapı sanatında, çerçeveler oluşturma fikri ve geniş açıklıklı strüktürler, Mies’ci mekanın atmosferini oluşturan sistemdir ve dış dünyayla kurulan bir ilişkidir. Mies’in kariyeri boyunca tasarımlarını etkileyen kritik tektonik yaklaşım temiz açıklıklardır. 1926’dan sonra iç mekanda açıklıklar oluşturmaya odaklanır, 1930’larda ise Karlfried Graf Dürckheim (1896-1988) ile tanıştıktan sonra – Dürckheim Lao-Tzu felsefesini özümser – Mies mimari yaklaşımının yapıların maddeselliğinin ötesinde olduğuna işaret eder. Mimarisini, Lao-Tzu boşluklarının potansiyelini sorgulayarak ve minimalist çerçeveler oluşturarak, kendi deyimiyle “neredeyse hiçbir şey” formuna ulaştırmaya çalışır. Mies van der Rohe mimarisi klasik tektonik kavramının dışında kaldığından, eleştirmenler yer yer Mies’ci tektoniği kararsız bulur. Mies farklı malzemelerin birleşim detaylarını göstermemeye çabalar, teknolojiyi ve endüstriyel malzemeleri kullanmanın önemine dikkat çeker ancak temsillerinde bunlar açık olarak görülmez. Açıklamaları ve üretimleri arasında yer yer zıtlıklar gözlemlenebilir. Bu bağlamda ilk bakışta mimari yaklaşımı tektonik açıdan kararsız olarak değerlendirilebilir. Strüktürün belirleyici olduğu, prensiplere dayalı, bir yandan da atmosferik ve soyut olan, Mies’ci tektonik ifadeyi anlamak için, onun sözlü açıklamalarında yer bulmayan, ancak pratikte dikkat çeken temsilleri incelenir. Özellikle Modern Dönemde, mevcut temsillerinin dışına çıkan, dönemin sanat akımlarından etkilenmiş çizimler ve kolajlar, Mies’in tektonik yaklaşımına dair ipuçları bulundurur. Onun tektonik kavramı ve temsilleri arasında doğrusal bir ilişki kurmak mümkün değildir, yalnızca tek şekilde formüle etmek zordur ancak tam olarak bir ilişki olmadığını söylemek de yanlış olacaktır. Mies van der Rohe, teknik çizim, perspektif, fotomontaj ve kolaj gibi birden fazla tekniği aktif olarak kullanır. Bazen bir proje için bütün bu temsilleri ürettiği görülür ve her temsil tekniğiyle işaret etmek istediği ya da gizlemek istediği noktalar farklıdır. Bu bağlamda Mies’in tektonik yaklaşımı ve temsilleri arasındaki ilişki bir tür gerilim olarak adlandırılır. Mies van der Rohe, kendi yapı sanatını gerçekleştirmek için, dışa dönük temiz açıklıkları içeren, tektonik olarak bütünleşmiş bir yapının en üst seviyesine – bu tez çalışmasındaki adıyla Mies’ci tektoniğe – yaşamındaki son büyük projesi olan, Yeni Ulusal Galeri yapısıyla kavuşur. Bu çalışmada, Mies’in yapı sanatının oluşumu, Mies mekanlarının karakterini oluşturan bileşenlerin ortaya çıkışı, mimarın kariyerindeki anahtar yapıların kendi temsilleri ile karşılaştırılması üzerinden analiz edilir.Ludwig Mies van der Rohe’s (1886-1969) “Baukunst” theory is interpreted in terms of the tectonic and representations produced by Mies. In order to understand the relationship between the notion of tectonics and representations of Mies as a framework that can interpret his words and structures, the definitions of representation and tectonics are collected through their historical development. Analyzing the historical development of architectural representation and understanding its position in the Modern Era will be illustrative in terms of interpreting the representations of Mies van der Rohe. Mies van der Rohe’s concept of tectonics refers to a frame structure, where linear elements are combined with point details and filled with light materials. When examining the relationship between the concepts of tectonics and representation, Mies’s art of building is taken as a reference. Mies calls the tectonic expression of his architecture as the art of building. In the art of building, the idea of creating frames and structures with clear spans is the system that creates the atmosphere of the Miesian space and defines a relationship with the outside. Throughout his career, the critical tectonic approach that influenced Mies’s designs has been the clear space idea. After 1926, he focused on creating clear spaces in interiors, and after meeting Karlfried Graf Dürckheim (1896-1988) in the 1930s, Mies pointed out that his architectural approach was beyond the materiality of buildings. Mies tries to convey his architecture to the “almost nothing,” by questioning the potential of Lao-Tzu spaces and creating minimalist structural frames. Since Mies van der Rohe’s architecture falls outside the common conception of classical tectonics, critics sometimes find the Miesian tectonics ambivalent. Mies strives not to show the details of the joints of different materials, draws attention to the importance of using technology and industrial materials, but these ideas are not seen clearly in their representations. The contrasts between Mies’s descriptions and productions can be observed occasionally. To understand the Miesian tectonic, which is atmospheric and abstract, based on the principles that the structure is decisive, it is examined over his representations that are not found in their verbal explanations, but are striking in practice. Especially in the Modern Period, the drawings and collages influenced by the art movements of the period, which go beyond the present representations, give hints about the tectonic approach of Mies. It is not possible to form a linear relationship between Mies’s tectonic concept and his representations, it is difficult to formulate it in one way only, but it would be wrong to say that there is not a relationship at all. Mies van der Rohe actively uses multiple techniques such as technical drawing, perspective, photomontage and collage. Sometimes it is seen that he produces all these representations for a project, and each representation technique differs in the points it wants to reveal or hide. In this context, the relationship between Mies' tectonic approach and representations is defined as a kind of tension. In order to realize his art of building, Mies van der Rohe regains the highest level of a tectonically integrated structure with extroverted clear space in the New National Gallery. In this study, the formation of Mies's art of building, the emergence of the components of Mies' spaces are analyzed by comparing the built expressions of specific key buildings of his oeuvre with their representations
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
Türkçe konuşan sağlıklı yetişkinlerde alternan (tekrarlı) ve sıralı konuşma diadokokinezisi: Normatif verilerin belirlenmesi / Normative data of alternating (repetitive) and sequential speech diadochokinesis in Turkish-speaking healthy adults
No full textBu araştırmanın amacı, Türkçe konuşan sağlıklı yetişkin bireylerde diadokinetik (DDK)
üretim hızlarının yaş ve cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğini incelemek ve
normatif veriler elde etmektir. Çalışmaya, 18–75 yaş aralığında herhangi bir nörolojik,
gelişimsel veya iletişimsel bozukluğu olmayan toplam 300 sağlıklı birey katılmıştır.
Katılımcılar yaşlarına göre üç gruba ayrılmıştır. 18–35 yaş (n =131), 36–55 yaş (n = 112)
ve 56–75 yaş (n=57). Örneklemin 168’i kadın, 132’si erkektir.
Araştırma öncesinde tüm katılımcılardan bilgilendirilmiş onam alınmış ve demografik
bilgiler toplanmıştır. Katılımcıların dil yeterlilikleri, Yetişkinlerde ve Yaşlılarda Dil
Bozuklukları Taraması (DTLA); oral-motor becerileri ise Oral-Konuşma Mekanizması
Tarama Testi (OSMSE-3) ile değerlendirilmiştir. Ölçütleri karşılayan bireylerden, /pa/, /ta/,
/ka/ (alternan/tekrarlı motor hız -AMR) ve /pataka/ (sıralı motor hız-SMR) hecelerini içeren
DDK görevlerini 5 saniye boyunca olabildiğince hızlı ve doğru şekilde tekrar etmeleri
istenmiştir. Alınan ses kayıtları, Audacity yazılımı ile analiz edilerek, tekrar sayılarına göre
saniyedeki hece üretim sayısı (HBS: hece/saniye) hesaplanmıştır.
Elde edilen bulgular, SMR görevlerinde AMR’ye göre daha yüksek üretim hızları olduğunu
göstermiştir. Yaş arttıkça her iki görevde de üretim hızları anlamlı düzeyde azalmıştır.
Görev sırasının genel performans üzerinde anlamlı etkisi bulunmamıştır. Cinsiyet değişkeni
üretim hızları üzerinde anlamlı fark göstermemiştir. Reaksiyon süresi ile üretim hızı
arasındaki ilişki zayıf ve anlamsız bulunmuştur. Ölçümler iki bağımsız değerlendirici
tarafından yapılmış ve yüksek tutarlılık sağlanmıştır
Author-wise bibliometric analysis based on entropy.
No full textAuthor-wise bibliometric analysis based on entropy.</p
- …
