104 research outputs found
Recenzja: Hanna i „jej” kino. O książce Kino Hanny Schygulli red. A Gwóźdź, Wrocław 2015
No full text HANNA AND “HER” CINEMA. ON THE BOOK KINO HANNY SCHYGULLI, ED. A. GWÓŹDŹ, WROCŁAW 2015, 394 PP.The paper is a review of Kino Hanny Schygulli a volume published in the series “Niemcy — Media — Kultura” “Germany — Media — Culture”, edited by Andrzej Gwóźdź. Contributors of the publication represent various disciplines and present their own unique view. As a consequence, the main aim of the volume — which is to show a phenomenon of Schygulla’s art of acting in the broadest perspective — is fulfilled. The actress is presented as a creative entity, an exceptional co-author of films in which she performed. The author of the review claims that although the contributors analyze an interesting and still undescribed issue, the book does not meet the reader’s expectations, provoked by the editor’s initial assumptions expressed in the preface. The biggest deficiency of the volume seems to be the lack of solid theoretical background in describing the connection between the author and the actor developed in theatre and film studies. Translated by Aleksandra Idczak HANNA AND “HER” CINEMA. ON THE BOOK KINO HANNY SCHYGULLI, ED. A. GWÓŹDŹ, WROCŁAW 2015, 394 PP.The paper is a review of Kino Hanny Schygulli a volume published in the series “Niemcy — Media — Kultura” “Germany — Media — Culture”, edited by Andrzej Gwóźdź. Contributors of the publication represent various disciplines and present their own unique view. As a consequence, the main aim of the volume — which is to show a phenomenon of Schygulla’s art of acting in the broadest perspective — is fulfilled. The actress is presented as a creative entity, an exceptional co-author of films in which she performed. The author of the review claims that although the contributors analyze an interesting and still undescribed issue, the book does not meet the reader’s expectations, provoked by the editor’s initial assumptions expressed in the preface. The biggest deficiency of the volume seems to be the lack of solid theoretical background in describing the connection between the author and the actor developed in theatre and film studies. Translated by Aleksandra Idcza
Od „małego realizmu” do „wielkiej metafory”. Obraz czasów PRL-u w reportażach Hanny Krall
No full textHanna Krall is an acclaimed journalist and author, whose books were translated into multiple languages. However, relatively little critical attention has been given since her rise to world fame to her early work as a journalist. This article revisits this unjustly neglected part of her biography, when she made her name by reportages portraying the realities of life in Poland in the 1970s (the Edward Gierek's decade) and registering the tensions that led to the political earthquake of 1980 and culminated in the collapse of the communist system in 1989.Stosunkowo zaniedbany naukowo i krytycznie jest wczesny okres twórczości Hanny Krall, wybitnej i szeroko znanej reporterki. Chodzi zwłaszcza o teksty obrazujące życie społeczno-polityczne w epoce Edwarda Gierka oraz rejestrujące coraz silniejsze niepokoje na przełomie lat 70. i 80., prowadzące w konsekwencji do ustrojowej transformacji. Autor artykułu pragnie wypełniać tę lukę
O książkach podróżnych Hanny Mortkowicz
No full textThe author analyzed two books on travel by Hanna Mortkowicz (entitled: Po obu
stronach szosy – On both sides of the road; Na drogach Polski – On the roads of Poland),
both referring to the geographical and travel series of the Jakub Mortkowicz
Publishing Society. She refers to the characteristics of travel literature according
to other researchers in order to show the specifi city of both titles, including
narrative models (especially their multi-levelity character), as well as linguistic
devices to achieve the real experience of the imagined space by the recipient. The
author also draws attention to the encouragement for the recipient to open to
otherness, which is inscribed in both works
Analisis Efisiensi Teknis dan Pendapatan Usahatani Padi Sawah Pendekatan Data Envelopment Analysis (DEA) Desa Kertawinangun Kecamatan Kandanghaur Kabupaten Indramayu
No full textPeningkatan jumlah penduduk Indonesia berdampak pada peningkatan permintaan tanaman pangan. Padi adalah sumber makanan pokok penduduk Indonesia. Karena itu dibutuhkan peningkatan produksi padi. Penilaian terhadap efisiensi teknis dapat menjadi salah satu analisis awal untuk menyusun kebijakan peningkatan produksi. Padi sawah adalah sistem budidaya yang paling banyak dikembangkan di Indonesia. Provinsi Jawa Barat adalah daerah penghasil padi dengan Kecamatan Kandanghaur sebagai salah satu sentra produksinya. Desa Kertawinangun adalah satu-satunya penghasil padi di Kecamatan Kandanghaur yang menggunakan irigasi teknis pada seluruh lahan padi sawahnya. Selain itu, pada tahun 2010 produktivitasnya menempati kedua tertinggi di Kecamatan Kandanghaur. Penelitian ini dilakukan di Desa Kertawinangun pada Februari 2012. Penelitian ini menggunakan data envelopment analysis (DEA), Rank Spearman, dan gambar scatter untuk menganalisis efisiensi teknis dan hubungannya dengan karaterisik decision making unit (DMU). Penilaian analisis efisiensi teknis dan pendapatan dilakukan pada perbandingan seluruh varietas dan pervarietas. Varietas yang dianalisis adalah Ciherang, Denok, dan Mekongga. Analisis pendapatan menggunakan pendekatan pendapatan tunai, rasio R/C, dan pendapatan bersih usahatani. Hasil efisiensi teknis petani padi sawah Desa Kertawinangun sebesar 0,712. Sedangkan pada varietas Ciherang nilai efisiensinya sebesar 0, 877, Denok sebesar 0,780, dan Mekongga sebesar 0,705. Terdapat hubungan berbanding lurus antara nilai efisiensi teknis perbandingan seluruh varietas dengan nilai efisiensi teknis perbandingan pervarietas. Berdasarkan uji korelasi, disimpulkan tidak ada hubungan antara nilai efisiensi teknis dengan karakteristik decision making unit. Analisis pendapatan menunjukan pendapatan tunai petani di Desa Kertawinangun sebesar Rp.10.856.226, sedangkan varietas Ciherang sebesar Rp.9.804.923, Denok sebesar Rp.13.219.161, dan Mekongga sebesar Rp.16.732.697. Pendapatan tunai yang positif menunjukan usahatani di desa tersebut menguntungkan. Analisis hubungan antara nilai efisiensi dengan rasio R/C menunjukan adanya hubungan berbanding lurus. Sedangkan pada analisis hubungan efisiensi dengan pendapatan perhektar, hanya pendapatan perhektar dengan efisiensi perbandingan seluruh varietas dan varietas Mekongga yang memiliki hubungan. Saran yang diberikan bagi penelitian selanjutnya adalah Hasil penelitian ini menunjukan adanya hubungan negative antara karakeristik responden dengan nilai efisiensi. Hal ini dapat menjadi bahan kajian penelitian lain baik pada lokasi dan alat analisis yang sama maupun berbeda. Tidak adanya hubungan antara karakterisktik responden dengan nilai efisiensi dapat memunculkan penelitian selanjutnya yang membahas factor lain yang mungkin mempengaruhi, seperti kemampuan manajerial maupun entrepreneurship. Penelitian selanjutnya yang menggunakan DEA sebagai alat analisis memasukan variabel pestisida sebagai salah satu variabel masukan (input)nya
Dorobek prasoznawczy profesor Hanny Tadeusiewicz
No full textThe author presents scientific works about Polish historical press of Hanna Tadeusiewicz. The professor wrote many articles about printing periodicals in XIX and XX century like “Czcionka”, “Praca”, “Drukarz i Księgarz” and unknown titles like “Chwila Spoczynku” or “Motyl”. There is the bibliography of works, too.
Talking About Books
No full textDianne Hanny, a children's book author, explained the process of writing and publishing a book to Catherine Zimmerman's second grade class at Stamm School in Fremont, Ohio. The program was part of the Fremont School District observance of Right to Read Week
Żydzi w krakowskim samorządzie. O książce Hanny Kozińskiej-Witt Politycy czy klakierzy? Żydzi w krakowskiej radzie miejskiej w XIX wieku, Kraków 2019
No full textNiniejszy artykuł zawiera refleksje na temat książki Hanny Kozińskiej-Witt pt. Politycy czy klakierzy? Żydzi w krakowskiej radzie miejskiej w XIX wieku (Kraków 2019). Autorka za cel postawiła sobie weryfikację tezy, że aktywność żydowskich radnych była nieadekwatna do ich liczby. Posłużyła się teorią aren Dietlind Hüchtker. Książka składa się z wprowadzenia, czterech rozdziałów i ekskursu. W warstwie informacyjnej należy ją uznać za wartościową. W zestawieniu z wcześniejszymi publikacjami na temat udziału Żydów w krakowskiej radzie miejskiej porusza szerszą gamę problemów i przynosi wiele nowych ustaleń. Gorzej wypada warstwa konstrukcyjna i ogólnie warsztatowa.The article present reflections on the book Politycy czy klakierzy? Żydzi w krakowskiej radzie miejskiej w XIX wieku (Kraków, 2019) by Hanna Kozińska-Witt. The author of the publication sought to verify the thesis according to which the activity of Jewish councillors in Kraków was not proportionate to their number. For this purpose, she used the theory of arenas developed by Dietlind Hüchtker. The book consist of introduction, four chapters, and an excursus. Hanna Kozińska-Witt’s book is a valuable source of information. In comparison to earlier publications on the participation of Jews in Kraków’s municipal council, it tackles a broader set of issues and offers fresh research outcomes. However, the construction and overall methodological aspect of the book is lacking
Fortification of Foods with Vitamin D
No full textBuyer Beware: Not All Foods are Fortified With Vitamin D as they Should BeSummer 2012Accompanied by video fil
The study of isochoric subcritical water using power series: A potential of energy generation with ISCW reactor
No full textKryptoteologiczna obrona świeckości. Antropologia Hanny Arendt wobec tezy o sekularyzacji
No full textThe dissertation contains a post-secular reading of Hannah Arendt’s writings, from the earliest
ones up until 1963, without encompassing the Jerusalem trial. The axis of argumentation
concentrates on two interconnected topics: on the return of the content from Arendt’s doctorate
– Der Liebesbegriff bei Augustin (1929) – in her later texts, and on the evolution of the
conception of natalism – the philosophy of birth. That return not only derived from the fact that
Arendt in the 1950s and in the 1960s worked on the (ultimately unfinished) English translation
of Der Liebesbegriff. My analysis shows that the interests from her doctoral dissertation
accompanied Arendt even before the 1950s and that she was involved in the discussions about
secularisation already in the 1930s and 1940s.
One of the main theses defended in my dissertation is the one claiming that between
Arendt’s first work – in which she analyzed theological texts – and her later oeuvre there is no
break, but rather a complex attempt to secularize the Biblical message, which constitutes some
philosophical contraband. Already in her dissertation, Arendt declared that her analysis was
purely philosophical, thus preparing the ground for the critique of theology and metaphysical
tradition. However, Arendt’s oscillation between philosophy and theology reflects the
ambivalent stance towards secularisation, which exhausts religious heritage as well as it keeps
in alive in a different form. The patron of that kind of cryptotheology was Franz Rosenzweig,
the author of “new thinking” – the discourse whose aim was to rethink Judeochristianity in
order to distill everything which could survive the probe of secularisation, even if in a wholly
secular idiom.
Next to Arendt’s dissertation and her later books, also her dispersed inter-war writings
were analyzed together with the unpublished texts, lectures and correspondence. I reconstructed
the polemics and influences between Hannah Arendt and few authors: Franz Rosenzweig, Eric
Voegelin, Gershom Scholem, Carl Schmitt, Hans Jonas, and Hans Blumenberg. This way
Arendtian oeuvre returns to its origins – the Weimar era debates on secularisation, religion, and
transcendence – which is not enough emphasized in the scholarship. Although Arendt did not
possess her own secularisation theory, it is still possible to gather and systematize the dispersed
comments of Arendt and present it as coherent.
My dissertation’s goal is to uncover a “different Arendt” through deciphering of the
theological matters which were clandestinely preserved in the apparently secular writings. The
regaining of the theological dimension often goes through Arendt’s philosophical anthropology,
which constitutes a negative of God: creatureliness and plurality mirror into the oneness of the
Creator, they allude to the unity of humankind. But it is not theology which builds Arendt’s
discourse, after all; it only helps in formulating certain anthropological statements. Although in
Western thought theology and politics are correlated – which is expressed by “political
theology” – anthropology precedes them both and it is anthropology which guarantees
philosophical, secular basis for thinking about transcendence. Transcendence is first of all that
force which enables distinguishing man from nature.
One of the pillars of the dissertation is its antinaturalism and the defence of the
individual autonomy against the totality of nature. What is more important, that double defence
of the individual and secularity was prepared already in Arendt’s dissertation, which later on
would be transformed into non-theological argumentation – with the exception of few passages
where the language of theology returned. It is this reference to Arendt’s early ideas which
allows us to talk about her later cryptotheology as a discourse theologically inspired, but which
does not constitute a theology per se. My dissertation is intended to grasp the complexity of
Arendt’s hybrid language and consolidate her reflection on “the miracle of birth” as a kind of
secular messianism.
To analyze theory of individuation and inwardness of the subject means to enrich
Arendt’s concept of plurality, against its absorption and distortion by the philosophy of absolute
immanence. In other words, human being is the irreversible caesura within nature, hence
individuation is always multiplying plurality, preserving at the same time uniqueness and alien
character (enigma) of every individual, who lives in the world with others, but not in full
transparency. My reading of subjective life as live denaturalized collides with contemporary
interpretations of Arendt by the so-called Italian school of biopolitical analysis, which is
grounded in the philosophy of immanence, which resigns from the special character of being
human. My aim is to show that Arendtian oeuvre cannot be – without severe distortions –
assimilated into the theoretical discourse which remains alien to her own.
Thus, my doctoral dissertation is not only a historical study based on the archival
materials, which undermines the dominant American reception of Arendt. Through regaining
of theological dimension and natalism as secular messianism of Hannah Arendt, this work
constitutes the first step in further debates within contemporary philosophy.Rozprawa obejmuje postsekularne odczytanie pism Hanny Arendt (1906-1975), począwszy od
jej najwcześniejszych prac aż po rok 1963, z wyłączeniem raportu z procesu jerozolimskiego.
Oś wywodu skoncentrowana jest na dwóch wspólzależnych zjawiskach: powrocie tematyki z
doktoratu Arendt – Der Liebesbegriff bei Augustin (1929) – w jej późniejszych tekstach oraz
na ewolucji koncepcji natalizmu – filozofii narodzin. Ów powrót wynikał nie tylko z tego, że
Arendt w latach 50-tych i 60-tych XX wieku pracowała nad ostatecznie nieukonczoną za jej
życia angielską edycją Der Liebesbegriff. W toku drobiazgowej analizy historycznej okazuje
się, że doktorat Arendt towarzyszył jej także przed tym okresem, a jej zainteresowanie teorią
sekularyzacji trwało w różnych odmianach także w latach 30-tych i 40-tych.
Jedną z głównych bronionych tez jest ta, która głosi, że pomiędzy pierwszą pracą Arendt
– w której autorka analizowała teksty teologiczne – a jej późnejszymi dziełami nie istnieje
zerwanie, ale raczej bardzo złożona próba zeświecczenia przekazu biblijnego, pewnej
filozoficznej kontrabandy. Już w samym doktoracie Arendt deklarowała, że jej analiza miała
czysto filozoficzne ramy, w ten sposób przygotowując grunt pod krytykę teologii i tradycji
metafizycznej. Osobliwe usytuowanie języka teoretycznego autorki, pozostającego między
filozofią i teologiią, stanowi świadectwo jej niejednoznaczej postawy wobec sekularyzacji jako
zjawiska ambiwalentego, które tyleż dziedzictwo religijne wytraca, co zachowuje je pod inną
postacią. Patronem tak rozumianej kryptoteologii jest Franz Rosenzweig, twórca „nowego
myślenia”, mającego w zamyśle doprowadzić do przemyślenia dziedzictwa
judeochrześcijańskiego do końca, wypreparowując z niego wszystko to, co przeszłoby przez
próbę sekularyzacji bez szwanku, nawet jeśli w języku zupełnie świeckim.
Oprócz doktoratu Arendt, analizie zostają poddane jej rozproszone pisma
międzywojenne, nieopublikowane teksty, odczyty i korespondencja – obok szczegółowej
interpretacji głównych dzieł, jak Korzenie totalitaryzmu czy O rewolucji. Rekonstrukcji zostają
poddane zależności i polemiki pomiędzy Hanną Arendt a kilkoma autorami: Franzem
Rosenzweigiem, Erikiem Voegelinem, Gershomem Scholemem, Carlem Schmittem, Hansem
Jonasem i Hansem Blumenbergiem. W ten sposób dzieło Arendt powraca do kontekstu
macierzystego, z którym nie jest w wystarczający sposób identyfikowane w literaturze
przedmiotu, mianowicie do dyskusji na temat sekularyzacji, religii i transcendencji doby
Republiki Weimarskiej. Pomimo że autorka nie miała własnej teorii sekularyzacji wyłożonej w
formie zwartego wywodu, niemniej pozostawiła mnóstwo rozproszonych uwag na ten temat,
które dają się usystematyzować, tworząc pewien koherentny sposób myślenia.
Niniejsza rozprawa ma za zadanie odsłonięcie „innej Arendt” poprzez odcyfrowanie
tematyki teologicznej obecnej niejawnie w jej z pozoru czysto świeckich pismach. Odzyskanie
wymiaru teologicznego niejednokrotnie wiedzie poprzez antropologię filozoficzną autorki,
która stanowi negatywowy obraz Boga: stworzoność i wielość odzwierciedla się w jedności
Stworzyciela jako czytelnej aluzji do jedności gatunku ludzkiego. Jednak to nie teologia
gruntuje dyskurs Arendt; pomaga ona jedynie w sformułowaniu tez antropologicznych. O ile w
tradycji myśli zachodniej teologia i polityka jako dyskursy pozostają współzależne – co wyraża
paradygmat teologii politycznej – antropologia poprzedza obie, stanowiąc filozoficzną, świecką
podstawę myślenia o transcendencji, jako w pierwszym rzędzie czymś, co umożliwia
odróżnienie się człowieka od natury.
Antynaturalizm i obrona autonomii jednostki wobec zagrażających jej totalności natury
i historii stanowi jeden z filarów dysertacji. Co bardzo znaczące, obrona jednostki oraz
świeckości została przez Arendt przeprowadzona już w jej rozprawie doktorskiej, by później
przekształcić się w argumentację pozbawioną bezpośredniego odniesienia do teologii – za
wyjątkiem kilku późniejszych miejsc, gdzie język teologiczny powraca. Właśnie to odniesienie
do pierwotnego kontekstu pewnych wczesnych idei Arendt pozwala mówić o jej późniejszej
kryptoteologii, jako dyskursie zabarwionym teologicznie, choć niebędącym teologią w sensie
ścisłym. Moja rozprawa ma w zamiarze uchwycić złożoność hybrydycznego dyskursu Arendt
i skonsolidować jej refleksję nad „cudem narodzin” jako rozdzajem świeckiego mesjanizmu.
Analizy kładące nacisk na zaniedbywany przez komentatorów wymiar teorii
indywiduacji oraz wewnętrzności podmiotu wzbogaca Arendtiańskie pojęcie wielości,
jednocześnie uniemożliwiając jego zawłaszczenie przez filozofię absolutnej immanencji.
Innymi słowy, tak jak człowiek stanowi nieodwracalną cezurę w naturze, tak też
ujednostkowienie przyczynia się do powstania wielości, przy zachowaniu niepowtarzalności i
obcości (enigmatyczności) każdej jednostki, żyjącej zarazem w świecie oraz za przesłoną
nieprzejrzystości. Ujęcie ludzkiego życia podmiotowego jako życia zdenaturalizowanego
wchodzi w kolizję ze współczesnymi odczytaniami Hanny Arendt przez tzn. włoską szkołę
teorii biopolitycznej, która łączy inspirację Arendtiańską z filozofią immanencji. Moim
zamiarem jest pokazanie, że dzieło Arendt nie daje się – bez znaczących zniekształceń –
zasymilować do obcego mu dyskursu teoretycznego.
A zatem niniejsza rozprawa jest nie tylko historycznym studium opartym na materiałach
archiwalnych, którego celem jest podważenie dominującej w świecie anglosaskim recepcji
Arendt. Poprzez odzyskanie wymiaru teologicznego oraz natalizmu jako świeckiego
mesjanizmu Hanny Arendt, moja dysertacja stanowi pierwszy krok do podjęcia szerszej debaty
w ramach filozofii współczesnej
- …
