1,203 research outputs found
Supplementary data for "Increasing risks of extreme salt intrusion events across European estuaries in a warming climate", published in Communications Earth & Environment
<p>This data repository contains python scripts and post-processed climate model and salt intrusion length data to reproduce figures in the paper below.</p>
<p>====================</p>
<p>Title: Increasing risks of extreme salt intrusion events across European estuaries in a warming climate</p>
<p>Author: Jiyong Lee, Bouke Biemond, Huib de Swart, and Henk A. Dijkstra</p>
<p>Journal: Communications Earth & Environment</p>
<p>Year: 2024</p>
<p>Publisher: Nature</p>
<p>====================</p>
Selected essays of Henk F. Moed
This part presents a collection of the most important publications by Henk F. Moed. This collection characterises the author as a researcher personality with a broad spectrum of activities and a multifaceted research profile. As Henk Moed has contributed to the advancement of the field in many topics, an overview of the development of his career is, to a considerable extent, also a survey of the research field. We grouped his publications into seven topics in the field at the intersection of bibliometrics, informetrics, science studies and research assessment. The main topics are the following
Getuigen Verhalen, Reis van de Razzia, interview met Henk Lubking
Op de avond van 9 november 1944 werd er een cordon rond Rotterdam en Schiedam gelegd door het Duitse leger. Alle belangrijke bruggen en strategische punten waren afgezet, trams reden niet meer en het telefoonverkeer was geblokkeerd. Op de twee daarop volgende dagen werden ruim 52.000 Rotterdammers en Schiedammers tussen de zeventien en veertig jaar oud opgepakt en afgevoerd richting Duitsland om daar dwangarbeid te verrichten in veelal beroerde omstandigheden.
De Razzia van Rotterdam is een van de grootste klopjachten die het Duits Nationaalsocialistische regime heeft gehouden. Het verzetsblad Vrij Nederland reageerde dan ook geschokt, het schreef op 14 december 1944: ‘Vijftigduizend Nederlandse mannen laten zich als schapen wegvoeren en evenzoveel vrouwen zien toe hoe hun mannen en zoons weerloos naar Hitlers slachtbank worden geleid’.
Het project Reis van de Razzia is gebaseerd op gefilmde getuigenissen van mannen die de razzia en de daaropvolgende reis hebben meegemaakt, om een hiaat in de geschiedschrijving te vullen en om inzicht te geven in de gebeurtenissen aan de hand van het thema "Handelingsruimte van een individu in een samenleving onder druk".
Henk Lubking
Henk Lubking wist dat de razzia bezig was, doordat de Duitsers actief waren in de straten in de buurt en steeds dichterbij kwamen. Eenmaal opgepakt liep hij naar het Feijenoordstadion in colonne met een tank achteraan de groep. Henk deed het bijna in zijn broek, hij had niets meegemaakt en wist niet wat hem te wachten stond.
In het schip dat over het IJsselmeer voer was ook een zekere Jan van der Grind die onder de naam Professor Murray na de oorlog optrad in het Colosseum, en daarbij mensen onder hypnose bracht. Op het schip haalde Jan heen aantal kunstjes uit met Duitse bewakers die daar niets van moesten hebben, en Jan werd, eenmaal aangekomen in Kampen, afgekeurd.
Met de trein vanuit Kampen kwam Henk in Wilhelmshaven terecht, wat zojuist gebombardeerd was. Henk werd bij het arbeidsbureau ingeschreven als timmerman en kon gaan werken aan verdedigingswerken aan het strand in de buurt van Loquard. Henk verbleef met een groepje in een oude school zonder toiletten en daar vervuilde hij heel erg. Het eten bestond uit waterige soep.
Henk werd op 6 mei 1945 bevrijd. Op die dag was er blauwe lucht te zien en het was de verjaardag van zijn moeder. De blijdschap was enorm. Uit onderzoek door de Canadezen bleek dat de kampleider het eten voor de dwangarbeiders achterover had gedrukt, de man werd daarvoor stevig aangepakt.
Een jaar na thuiskomst moest Henk in dienst. Dat duurde drie jaar en Henk kwam pas thuis toen hij 26 jaar oud was. Toen pas kon hij geld gaan verdienen en zijn leven gaan opbouwen. Henk vindt dat hij geen jeugd gehad heeft
Getuigen Verhalen, Reis van de Razzia, interview met Henk Hofland
HENK HOFLAND (NL) Henk woonde in de wijk Kralingen die steeds meer een klein dorp werd naarmate het openbaar vervoer stil kwam te liggen. Ook fietsen was moeilijker geworden, de scholen werden gesloten en er was een avondklok. De Hongerwinter kwam eraan, een periode van wetteloosheid.Henk hoorde op de Oudedorperweg een auto voorbijkomen met een luidspreker die meldde dat mannen de volgende dag klaar moesten staan met warme kleding en leeftocht. Henk werd door zijn vader verstopt op de bergzolder waar Henk door een kier in het dak naar buiten kon kijken.Op elf november belde er uiteindelijk een Duitse soldaat aan. Henk’s moeder was in alle staten en riep: “Mein Sohn, haben Sie mein Sohn gesehen”, waarop de soldaat aannam dat er niemand in het huis was en vervolgens vertrok. Henk was aan de razzia ontsnapt.Na de razzia zag alles er anders uit: de aandacht was verslapt en er waren een aantal NSB-families gevlucht naar Duitsland. Henk heeft met vriend Hans van Lokeren ingebroken in die huizen en daar de boel kapotgemaakt uit ballorigheid. Op 5 april 1945 was Henk getuige van een overval van het Verzet op een afdeling van de Abwehrstelle. De overval ontaardde in een schietpartij waarbij doden vielen.De Hongerwinter betekende voor Henk de totale desintegratie van alle wat de maatschappij geregeld had. Openbaar vervoer, veiligheid op straat, zekerheid van bestaan; niets bleef in de Hongerwinter gehandhaafd. De levenservaring die je in die periode opdoet, valt niet te vergelijken met met de levenservaring die je in volle vredestijd opdoet, stelt Henk Hofland. SAMENVATTING ONDERWERP. Op de avond van 9 november 1944 werd er een cordon rond Rotterdam en Schiedam gelegd door het Duitse leger. Alle belangrijke bruggen en strategische punten waren afgezet, trams reden niet meer en het telefoonverkeer was geblokkeerd. Op de twee daarop volgende dagen werden ruim 52.000 Rotterdammers en Schiedammers tussen de zeventien en veertig jaar oud opgepakt en afgevoerd richting Duitsland om daar dwangarbeid te verrichten in veelal beroerde omstandigheden.De Razzia van Rotterdam is een van de grootste klopjachten die het Duits Nationaalsocialistische regime heeft gehouden. Het verzetsblad Vrij Nederland reageerde dan ook geschokt, het schreef op 14 december 1944: ‘Vijftigduizend Nederlandse mannen laten zich als schapen wegvoeren en evenzoveel vrouwen zien toe hoe hun mannen en zoons weerloos naar Hitlers slachtbank worden geleid’.Het project Reis van de Razzia is gebaseerd op gefilmde getuigenissen van mannen die de razzia en de daaropvolgende reis hebben meegemaakt, om een hiaat in de geschiedschrijving te vullen en om inzicht te geven in de gebeurtenissen aan de hand van het thema "Handelingsruimte van een individu in een samenleving onder druk".HENK HOFLAND (EN) Henk lived in the Kralingen district, which was increasingly becoming a small village as public transport came to a standstill. Cycling had also become more difficult, schools were closed and there was a curfew. The Hunger Winter was approaching, a period of lawlessness.Henk heard a car pass by on the Oudedorperweg with a loudspeaker announcing that men had to be ready the next day with warm clothing and provisions. Henk was hidden by his father in the attic, where Henk could look outside through a crack in the roof.On November 11, a German soldier finally rang the doorbell. Henk's mother was in a state of panic and shouted: "Mein Sohn, haben Sie mein Sohn gesehen", whereupon the soldier assumed that there was no one in the house and then left. Henk had escaped the raid.After the raid, everything looked different: attention had waned and a number of NSB families had fled to Germany. Henk and his friend Hans van Lokeren broke into those houses and destroyed everything out of mischief. On 5 April 1945, Henk witnessed a raid by the Resistance on a department of the Abwehrstelle. The raid degenerated into a shooting that resulted in deaths.For Henk, the Hunger Winter meant the total disintegration of everything that society had arranged. Public transport, safety on the streets, security of existence; nothing was maintained during the Hunger Winter. The life experience you gain during that period cannot be compared to the life experience you gain during peacetime, says Henk Hofland. SUMMARY OF THE SUBJECT. On the evening of 9 November 1944, a cordon was placed around Rotterdam and Schiedam by the German army. All important bridges and strategic points were closed off, trams were no longer running and telephone traffic was blocked. On the following two days, more than 52,000 Rotterdammers and Schiedammers between the ages of seventeen and forty were arrested and taken to Germany to perform forced labour there, often in appalling conditions. The Rotterdam Raid was one of the largest manhunts that the German National Socialist regime ever conducted. The resistance newspaper Vrij Nederland reacted with shock, writing on 14 December 1944: ‘Fifty thousand Dutch men let themselves be led away like sheep and just as many women watch as their husbands and sons are led defenceless to Hitler’s slaughterhouse’. The project Journey of the Razzia is based on filmed testimonies of men who experienced the raid and the subsequent journey, to fill a gap in the historiography and to provide insight into the events based on the theme "Maneuverability of an individual in a society under pressure”.HENK HOFLAND (DE) Henk lebte im Bezirk Kralingen, der sich zunehmend zu einem kleinen Dorf entwickelte, als der öffentliche Verkehr zum Erliegen kam. Auch das Radfahren sei schwieriger geworden, Schulen seien geschlossen und es gelte eine Ausgangssperre. Der Hungerwinter nahte, eine Zeit der Gesetzlosigkeit.Henk hörte ein Auto auf dem Oudedorperweg vorbeifahren und über einen Lautsprecher ankündigen, dass die Männer am nächsten Tag mit warmer Kleidung und Essen bereitstehen müssten. Henk wurde von seinem Vater auf dem Dachboden versteckt, wo Henk durch einen Spalt im Dach hinausschauen konnte.Am 11. November klingelte schließlich ein deutscher Soldat an der Tür. Henks Mutter war völlig verzweifelt und rief: „Mein Sohn, haben Sie meinen Sohn gesehen“, woraufhin der Soldat annahm, dass niemand im Haus sei, und dann ging. Henk war der Razzia entkommen.Nach der Razzia sah alles anders aus: Die Aufmerksamkeit war nachgelassen und etliche NSB-Familien waren nach Deutschland geflohen. Henk und sein Freund Hans van Lokeren brachen in diese Häuser ein und zerstörten aus Übermut alles. Am 5. April 1945 wurde Henk Zeuge eines Widerstandsangriffs auf einen Teil der Abwehrstelle. Der Raub mündete in einer Schießerei mit Todesopfern.Für Henk bedeutete der Hungerwinter den völligen Zerfall von allem, was die Gesellschaft eingerichtet hatte. Öffentlicher Verkehr, Sicherheit auf der Straße, Sicherung des Lebensunterhalts; Während des Hungerwinters wurde nichts instandgehalten. Die Lebenserfahrung, die man in dieser Zeit sammelt, kann nicht mit der Lebenserfahrung verglichen werden, die man in Friedenszeiten sammelt, sagt Henk Hofland. ZUSAMMENFASSUNG THEMA. Am Abend des 9. November 1944 errichtete die deutsche Armee eine Sperre um Rotterdam und Schiedam. Alle wichtigen Brücken und strategischen Punkte wurden abgesperrt, Straßenbahnen fuhren nicht mehr und der Telefonverkehr war unterbrochen. An den beiden folgenden Tagen wurden über 52.000 Einwohner Rotterdams und Schiedams im Alter zwischen 17 und 40 Jahren festgenommen und nach Deutschland verschleppt, um dort unter oft entsetzlichen Bedingungen Zwangsarbeit zu verrichten. Die Razzia in Rotterdam war eine der größten Menschenjagden, die das nationalsozialistische Regime in Deutschland jemals durchgeführt hat. Die Widerstandszeitung Vrij Nederland reagierte schockiert und schrieb am 14. Dezember 1944: „Fünfzigtausend Niederländer ließen sich wie Schafe abführen und ebenso viele Frauen mussten zusehen, wie ihre Männer und Söhne wehrlos zu Hitlers Schlachthaus geführt wurden.“. Das Projekt „Journey of the Razzia“ basiert auf gefilmten Zeugenaussagen von Männern, die die Razzia und die anschließende Reise miterlebt haben, um eine Lücke in der Geschichtsschreibung zu schließen und unter dem Thema „Der Handlungsspielraum eines Individuums in einer Gesellschaft unter Druck“ Einblicke in die Ereignisse zu geben
Getuigen Verhalen, Reis van de Razzia, interview met Henk Ras
Op de avond van 9 november 1944 werd er een cordon rond Rotterdam en Schiedam gelegd door het Duitse leger. Alle belangrijke bruggen en strategische punten waren afgezet, trams reden niet meer en het telefoonverkeer was geblokkeerd. Op de twee daarop volgende dagen werden ruim 52.000 Rotterdammers en Schiedammers tussen de zeventien en veertig jaar oud opgepakt en afgevoerd richting Duitsland om daar dwangarbeid te verrichten in veelal beroerde omstandigheden.
De Razzia van Rotterdam is een van de grootste klopjachten die het Duits Nationaalsocialistische regime heeft gehouden. Het verzetsblad Vrij Nederland reageerde dan ook geschokt, het schreef op 14 december 1944: ‘Vijftigduizend Nederlandse mannen laten zich als schapen wegvoeren en evenzoveel vrouwen zien toe hoe hun mannen en zoons weerloos naar Hitlers slachtbank worden geleid’.
Het project Reis van de Razzia is gebaseerd op gefilmde getuigenissen van mannen die de razzia en de daaropvolgende reis hebben meegemaakt, om een hiaat in de geschiedschrijving te vullen en om inzicht te geven in de gebeurtenissen aan de hand van het thema "Handelingsruimte van een individu in een samenleving onder druk".
Henk Ras
Henk werd met zijn broer en met buurjongen Koos van der Linden naar de Puntegaalstraat gebracht en vandaar naar het station Delftse Poort. Zij dachten naar de grens gebracht te worden, maar in Putten zijn zij verder gegaan per trein en reden naar Lehrte, 30 kilometer voorbij Hannover. Daar is Koos met een aantal anderen gevlucht.
Na Lehrte werd de groep naar Bardel getransporteerd en omstreeks half januari werd Henk naar Wilhelmshaven gebracht om daar te gaan werken. Hij moest bomtrechters leegpompen en schade door bombardementen repareren.
Nadat Hitler zelfmoord had gepleegd, dacht Henk dat hij gevaar liep om naar een concentratiekamp te worden afgevoerd. Hij verborg zich met zijn broer in de ruïnes tot het oorlogsgeweld van de naderende geallieerden voorbij was. In een lager heeft hij de komst van de Polen en Canadezen afgewacht. Tijdens de terugkeer naar Rotterdam is Henk zijn broer kwijtgeraakt, die kwam eerder thuis dan Henk.
Later heeft Henk navraag gedaan naar het lot van Koos van der Linden. Die bleek begraven te zijn op een kerkhof in Osnabrück
Effect and Improvement Areas for Port State Control Inspections to Decrease the Probability of Casualty
This report is the fourth part of a PhD project called "The Econometrics of Maritime Safety – Recommendations to Enhance Safety at Sea" and is based on 183,000 port state control inspections and 11,700 casualties from various data sources. Its overall objective is to provide recommendations to improve safety at sea. The fourth part looks into measuring the effect of inspections on the probability of casualty on either seriousness or casualty first event to show the differences across the regimes. It further gives a link of casualties that were found during inspections with either the seriousness of casualties and casualty first events which reveals three areas of improvement possibilities to potentially decrease the probability of a casualty – the ISM code, machinery and equipment and ship and cargo operations.maritime safety;correspondence analysis;binary logistic regression;probability of casualty;improvement;Port State Control Effectiveness;casualty first events;detention;port state control deficiences;target factor
Survey report - Davis and Mawson station, Antarctica, 2012/13 summer - Henk Brolsma
Progress Code: completedStatement: See the report for more details.Survey report from Davis and Mawson stations, Antarctica - conducted during the summer of 2012/2013 by Henk Brolsma.<br/><br/>Purpose of the field work at Davis and Mawson stations:<br/>1. Upgrade station GIS for the location of new buildings, additions to buildings, road works, extent of the quarry and location of fire hydrants and hose reels. <br/>2. Calibrate the tide gauges using the floating GPS technique.<br/>3. Take terrestrial photos for use in Google Streetview.<br/>4. Take oblique aerial photos of both stations using a DIGITAL SLR camer
Getuigen Verhalen, Reis van de Razzia, interview met Henk van der Pols
Op de avond van 9 november 1944 werd er een cordon rond Rotterdam en Schiedam gelegd door het Duitse leger. Alle belangrijke bruggen en strategische punten waren afgezet, trams reden niet meer en het telefoonverkeer was geblokkeerd. Op de twee daarop volgende dagen werden ruim 52.000 Rotterdammers en Schiedammers tussen de zeventien en veertig jaar oud opgepakt en afgevoerd richting Duitsland om daar dwangarbeid te verrichten in veelal beroerde omstandigheden.
De Razzia van Rotterdam is een van de grootste klopjachten die het Duits Nationaalsocialistische regime heeft gehouden. Het verzetsblad Vrij Nederland reageerde dan ook geschokt, het schreef op 14 december 1944: ‘Vijftigduizend Nederlandse mannen laten zich als schapen wegvoeren en evenzoveel vrouwen zien toe hoe hun mannen en zoons weerloos naar Hitlers slachtbank worden geleid’.
Het project Reis van de Razzia is gebaseerd op gefilmde getuigenissen van mannen die de razzia en de daaropvolgende reis hebben meegemaakt, om een hiaat in de geschiedschrijving te vullen en om inzicht te geven in de gebeurtenissen aan de hand van het thema "Handelingsruimte van een individu in een samenleving onder druk".
Henk (Hendrik) van der Pols
Henk van der Pols werd in 1943 opgeroepen voor de Arbeitseinsatz, maar besloot aan die oproep geen gehoor te geven. Op 10 november 1944 was Henk alleen thuis met zijn twee zusjes. Henks vader was al in 1942 overleden en zijn moeder lag in het ziekenhuis. Zijn jongste zus maande hem te gehoorzamen aan de Duitsers uit angst dat het huis in brand gestoken zou worden of dat Henk doodgeschoten zou worden. Henk voegde zich daarom maar bij de groep mannen uit de straat die al klaar stonden.
In een rijnaak die vuil was van kolenstof is Henk naar Amsterdam gevaren en vandaar over het IJsselmeer naar Wezep. Vanuit Wezep is hij met een trein naar Duitsland vervoerd. Een aantal jongens wisten te ontsnappen door vanuit de trein door de raampjes in de Gelderse IJssel te springen, levensgevaarlijke pogingen die een aantal mannen mogelijk het leven gekost hebben.
Bij Bad Zwischenahn liep de trein op een tegenligger, een ongeluk waarbij 31 doden vielen. Daar waren jongens bij uit de buurt met wie Henk had gevoetbald. In een goederenwagon zonder eten of drinken gingen ze verder tot ze in het Rijnland aankwamen. In een barakkenkamp werd Henk tewerkgesteld: hij moest de spoorlijnen repareren die telkens opnieuw kapot gebombardeerd werden.
Op een nacht viel er een dusdanige klap dat het leek alsof er een bom was gevallen. Het bleek een pak papier te zijn met pamfletten wat niet was opengegaan. Henk moest vanwege de schade elders worden ondergebracht en dat werd een voormalige Duitse vredeskolonie. Daar werd na een aantal maanden een vreemd autootje waargenomen dat deel bleek uit te maken van de voorhoede van de Canadezen.
Na een lange terugreis moest Henk zich in Rotterdam in Diergaarde Blijdorp melden, waar hij getuige was van een confrontatie tussen een man die voor de Arbeitseinsatz naar Duitsland had moeten gaan en een beambte. De beambte beschouwde de man als vrijwilliger, waar deze niet van gediend was, omdat hij de Arbeitseinsatz als dwangarbeid had ervaren. Thuis waren Henks moeder, zijn zusjes en zijn broer de oorlog goed doorgekomen, onder andere door de voorraad shag en sigaretten van Henk die hij had opgespaard om later te kunnen gebruiken als ruilmiddel voor levensmiddelen.
Henk van der Pols is op 20 augustus 1945 lid geworden van de SDAP en een jaar later van de Partij van de Arbeid. Uiteindelijk is hij, na bij een aantal werkgevers gewerkt te hebben, wethouder van Rotterdam geworden, een functie die hij tot 1986 heeft vervuld
Corrigendum to 'Multidisciplinary strategies to treat painful mononeuropathies in the upper extremity: from lab to bedside’(J Hand Surg Eur., 10.1177/17531934241240389)
The name of the author J. Henk Coert was incorrect in the original paper. The name has now been corrected in the paper
- …
