1,721,113 research outputs found

    De kardinale deugden in de Lage Landen, 1200-1500

    No full text
    Contains fulltext : mmubn000001_476579546.pdf (Publisher’s version ) (Closed access)Radboud Universiteit Nijmegen, 13 november 2007Promotores : Raedts, P.G.J.M., Wackers, P.W.M.277 p

    Zealots for Souls, Stars in Sanctity. Dominican Narratives of Self-Understanding between Observant Reform and Humanism, c. 1388-1517

    Full text link
    Contains fulltext : 151366.pdf (Publisher’s version ) (Open Access)Radboud University, 21 januari 2016Promotor : Raedts, P.G.J.M. Co-promotor : Roest, B.415 p

    Guibert van Nogents Monodiae. Een twaalfde-eeuwse visie op kerkelijk leiderschap

    No full text
    Item does not contain fulltextKU Nijmegen, 15 december 1998Promotores : Raedts, P.G.J.M., Orbán, A.P. Co-promotor : Nie, G. de191 p

    In the Mirror of the Prodigal Son. A Biblical Narrative and the Construction of Religious Identity

    No full text
    Contains fulltext : 151479.pdf (Publisher’s version ) (Closed access)Radboud University, 27 januari 2016Promotor : Raedts, P.G.J.M. Co-promotor : Roest, B.595 p

    Kardinale deugden gekerstend. De vier kardinale deugden vanaf Ambrosius tot het jaar 1000

    Full text link
    Contains fulltext : 30005.pdf (Publisher’s version ) (Open Access)This study examines the use of the four cardinal virtues of prudence (prudentia), fortitude (fortitudo), temperance (temperantia), and justice (iustitia) in the writings of the Church Fathers Ambrose, Jerome, and Augustine, and in early medieval texts (ca. 375-1000). These four virtues were introduced by Plato (Politeia 427a sq.), incorporated in the Stoa, and assimilated in Christian moral teachings in patristic times. This study focuses on two genres in which the four virtues are mentioned during Late Antiquity and the Early Middle Ages: texts on moral subjects and biblical commentaries. These texts are investigated in seven chapters. In addition this study focuses on the way the cardinal virtues were christianised from Ambrose up to the year 1000.Radboud Universiteit Nijmegen, 02 juli 2007Promotores : Raedts, P.G.J.M., Gemert, G.C.A.M. van Co-promotor : Bejczy, I.P.365 p

    Reading the book of history. Intellectual contexts and educational functions of Fransciscan historiography 1226 -ca. 1350.

    Full text link
    Dit boek is het resultaat van een studie naar de Franciscaanse historiografische produktie in de dertiende en de eerste helft van de veertiende eeuw. Het is geschreven vanuit de overtuiging dat het heersende,veelal negatieve, beeld dat van de middeleeuwse Franciscaanse geschiedschrijving bestaat, het resultaat is van een zeer eenzijdige interpretatie van slechtse en klein deel van het beschikbare bronnenmateriaal. Deze eenzljdige interpretatie vloeit voort uit een verheerlijking van de twaalfde-eeuwse Latijnse historiografie, die sinds de negentiende eeuw als een hoogtepunt wordt beschouwd en verheven is tot de norm waaraan alle andere middeleeuwse Latijnse geschiedschrijving wordt getoetst. ... Zie: Samenvatting

    De Middeleeuwen als waarborg voor vrijheid.

    No full text
    De rode draad doorheen dit onderzoek is de kritiek op de gevestigde orde die in de jaren ’60 onder allerlei subculturen ontstond. Er was een vraag naar betere tijden, naar vrijere tijden, en de Middeleeuwen gaven daarop antwoord. In dit onderzoek worden twee manieren voorgesteld waarop de Middeleeuwen konden worden gebruikt om dichter bij een betere, meer vrijere tijd te komen. Ten eerste zien we in de lange jaren ’60 een utopisch beeld ontstaan van de Middeleeuwen. Een belangrijk onderdeel van deze utopie was natuurlijkheid: de Middeleeuwen waren nog een ongecultiveerde en dus vrijere tijd. Dit utopische beeld van de jaren ’60 werd vervolgens als voorbeeld voor de eigen tijd genomen. Ten tweede zien we dat de Middeleeuwen eveneens gebruikt werden als middel om te provoceren. Met behulp van de Middeleeuwen werd er scherpe kritiek geuit op de eigen tijd en werden taboes doorbroken om zodoende een vrijere tijd te forceren

    Het oecumenisme als omslagmoment voor de Oosters-orthodoxe Kerken. Hoe patriarch Athenagoras I van Constantinopel de poort open zette voor de Protestantse Kerken en Rooms-katholieke Kerk in de periode 1923-1972.

    No full text
    De Oosters-orthodoxe Kerken kenden lange tijd een moeizame relatie met de Rooms-katholieke Kerk als gevolg van het Oosters Schisma (1054). Dit zette zich voort met de Protestantse Kerken. Oecumenisch patriarch Athenagoras I van Constantinopel (1886-1972) wist de relaties met de Protestantse Kerken en Rooms-katholieke Kerk te verbeteren. Hij was namelijk geïnspireerd door het oecumenisme. In dit onderzoek worden verschillende gebeurtenissen geanalyseerd waardoor Athenagoras een open extern beleid is gaan voeren

    Pius XII: van paus tot pion.

    No full text
    Er bestaat een zeer felle discussie rondom het (gebrek aan) handelen van Pius XII tijdens de Tweede Wereldoorlog. Veel historici stellen dat de paus direct of indirect verantwoordelijk moet worden gehouden voor de moord op miljoenen Joden, terwijl andere auteurs beweren dat de paus alles wat binnen zijn vermogen lag, heeft gedaan om de Joden te redden. Echter, dit vermogen van paus Pius XII werd, gedurende de oorlog, steeds sterker beperkt. Deze scriptie beoogt aan te tonen dat de handelsvrijheid van de paus, vanwege tal van factoren, steeds sterker onder druk kwam te staan. Aan de hand van de casus Polen zal dit concreet gemaakt worden. Op die manier wordt het (gebrek aan) handelen van Pius XII niet verdedigd, maar wel meer inzichtelijk gemaakt. Juist het aanbrengen van een dergelijke nuance is van zeer groot belang in dit verhitte debat
    corecore