1,721,041 research outputs found
TYB Akademi: Osman Turan ve Selçuklular Özel Sayısı, Yıl: IV, Eylül 2014, S. 12, 200 s. [Kitap Tanıtımı]
No full textOsman Turan (1914-1978) Türkiye’de Selçuklu tarihçiliği denildiğinde ilk akla gelen ilim adamlarındandır. 2014 yılının Osman Turan’ın 100. doğum yıldönümü olması vesilesiyle Türkiye Yazarlar Birliği Akademi: Dil Edebiyat ve Sosyal Bilimler Dergisi bir “Osman Turan ve Selçuklular” özel sayısı hazırladı. 200 sayfa hacmindeki bu özel sayıda toplam on yedi yazar, araştırmacı ve akademisyenin Osman Turan ve Selçuklu tarihini konu alan makaleleri yayınlandı. “Osman Turan ve Selçuklular” özel sayısının “sayı editörlüğü”nü Prof. Dr. Gülay Öğün Bezer yapmış. Dergide makalesi bulunan yazarlar ise şunlardır (yayınlanış sırasına göre): D. Mehmet Doğan, Abdurrahim Tufantoz, Gülay Öğün Bezer, Birsel Küçüksipahioğlu, Ebru Altan, Muallâ Uydu Yücel, Muharrem Kesik, Abdülkerim Özaydın, Sadi S. Kucur, Mustafa Alican, Emine Uyumaz, Ali Birinci, Salih Yılmaz, Murat Nalçacı, Celil Güngör, Fatih Gökdağ, Ali Birbiçer ve Albey Abazov
Political identity of Osman Turan and his trial in Yassiada (1954-1961)
Full text link2 Mayıs 1954 seçimleri ile Demokrat Parti Trabzon Milletvekili olarak aktif siyasete atılan Osman Turan, 27 Mayıs 1960 Darbesi'ne kadar bu görevini sürdürmüştür. Milletvekilliği süresince mensubu bulunduğu Demokrat Partinin Kırşehir'in ilçe haline getirilmesi, üniversitelerde yapılan düzenlemeler, muhalefete karşı alınan tedbirler vb. uygulamalarını tasvip etmediğini TBMM ve parti grubunda yaptığı konuşmalarda dile getirmiştir. 27 Mayıs Darbesi sonrası DP mensuplarına yönelik suçlamaların başını çeken Tahkikat Encümeni oluşturulması ve bu encümene olağanüstü yetkiler veren kanunların çıkartılması sırasında da Osman Turan, sağlık problemleri nedeniyle mecliste bulunamamış dolayısı ile bu kanunlara lehte veya aleyhte oy vermemiştir. Menderes'le zaman zaman ters düştüğü için parti içerisinde adı, muhaliflerle birlikte anılmış hatta ihraç edileceği yönünde söylentiler ortaya atılmıştı. Fakat mücadelesini DP içerisinde sürdürme yolunu seçen Osman Turan, darbe ile birlikte tutuklanmış, ilk ifadesini de 30 Haziran 1960 tarihinde vermiştir. İddia makamı tarafından hazırlanan kararnamede, Türk Ceza Kanununun 141 ve 146ncı maddeleri kapsamında yargılanmıştır. Kararnamede Osman Turan'ın adının geçtiği tek suçlama ise bir miktar döviz aldığı iddiası olmuştur. Savunmasına ek olarak sunduğu deliller ve yapılan soruşturmalar sonucunda aleyhinde yapılan suçlamaların gerçek dışı olduğu kanıtlanmıştır. Toplam 16,5 ay tutukluluk döneminde sağlık problemleri yaşamış ve garnizondaki hastanede tedavi altına alındığı için duruşmaların tümüne iştirak edememiştir. Osman Turan, 15 Eylül 1961 tarihinde anayasayı ihlal suçundan tutuklu bulunup beraatına karar verilen 45 sanık arasında yer almıştır.Osman Turan entered politics as the parliamentarian of Trabzon from Democrat Party after the elections held on 2nd of May 1954. He continued his service until 1960 coup d'etat. During his service, he expressed that he did not approve some of the enforcements of Democrat Party, to which he was a member, such as making Kırşehir a district, arrangements at universities and cautions against the opposition during the speeches he gave in Grand National Assembly of Turkey and party group. In the post-1960 coup d'etat period (27th of May), a Grand Jury was constituted which led the accusations made towards DP members after the coup d'etat and some laws granting extraordinary authorities were enacted. Osman Turan was not present in the Assembly due to health problems which prevented him from rating either favorably or unfavorably. His name was mentioned with those of oppositions since he sometimes contradicted Menderes. There were even rumors that he would be expelled. However, Osman Turan preferred to keep his battle within DP. He was arrested after coup d'etat and he gave his testimony on 30th of June in 1960 for the first time. He was put on trial within the scope of articles no. 141 and 146 from Turkish Penal Code in the bylaw prepared by prosecution. The only accusation made in the name of Osman Turan in the bylaw was the claim that he received a certain amount of foreign currency. As a result of evidence he provided in addition to his defense and investigation, it was proven that the claims against him were unreal. He experienced some health problems during his arrest which lasted for 16.5 months. He could not attend all of the trials for he was being treated in the hospital located in garrison. Osman Turan was one of the 45 defendants who were arrested due to violation of constitutional law on 15th of September 1961 and acquitted later on
The controversy between İbrahim Kafesoğlu and Osman Turan and its reflection on the field
No full textUrl: http://usad.selcuk.edu.tr/usad/article/view/128Ülkemizde Selçuklu tarihçiliğinin günümüzde dahi bâkir bir alan olduğu söylenebilir. Osmanlı tarih araştırmalarındaki arşiv bolluğuna sahip olmaması ve bu dönemin Orta Çağın karanlık ve kaynaksız bir çağı olarak kabul edilmesi gibi etkenler, Selçuklu tarihçiliğinin Osmanlı tarihinin gölgesinde kalmasına sebep olmuştur. Bu alanda temayüz etmiş iki yetkin tarihçi İbrahim Kafesoğlu ve Osman Turan, 1940’lı yıllardan itibaren önemli boşlukları doldurarak sonraki tarihçilere model teşkil edecek hayati araştırmalar kaleme almışlardır. Fakat bu iki âlim arasında 1960’lı yıllarda ortaya çıkan akademik rekabet ve çekişme alandaki verimliliği olumsuz etkilemiş, hatta zamanla akademik düzeyi aşıp kişisel bir boyuta ulaşmıştır. Bu makalede, adı geçen tarihçilerin arasındaki problemin kaynakları ve ilgili alana yansımaları, bizzat kendileri tarafından kaleme alınan akademik yazılarında konuyla ilgili düşünceleri üzerinden tarafsız bir şekilde değerlendirilmeye çalışılacaktır.It can be asserted that Seljukid historiography in Turkey is still in its infancy. The fact that archival documentation for the Seljukid period is limited compared to the Ottoman historiography and this period was accepted as a dark age and indefinite era as being a time space of middle ages. Therefore, these reasons caused the Seljukid historiography to remain in the shadow of Ottoman history writing. Two competent historians in this field, İbrahim Kafesoğlu and Osman Turan, have produced vital contribution by filling important gaps since 1940s to the scholarship which have constituted a model for later historians. However, academic competition and contention emerging between these two scholars during the 1960s negatively affected their productivity and even over time it has exceeded the academic level and turned into a personal discussion. In this article, we will try to explain objectively the sources of the discussion and tension between these two historians and it will be evaluated how these reflections influenced their writings by focusing on their academic texts
Prof. M. Fuad Köprülü
No full textFuad Köprülü'nün ilmî neşriyatı başlıklı bibliyografya, Prof. Osman Turan tarafından hazırlanmıştır."Donated by Prof. İrfan Şahinbaş and his wife.
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Selçuklular Döneminde Nakibu’n-Nükebâların Siyasi, İdari ve İçtimai Hayattaki Rolleri: Tırad b. Muhammed ve Oğlu Ali b. Tırad el-Kureşî el-Hâşimî el- Abbâsî ez-Zeynebî Örneği
No full text
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
- …
