137 research outputs found
Culioli, Adamczewski et la linguistique anglaise
No full textIn his research on the analysis of languages, Culioli (1968, 1971) states that it is essential to build a system of representation with formal properties in order to be able to perform a calculus in linguistics. We will try here to identify the basis of Culioli’s theoretical formalization which allowed Adamczewski (1978) to construct his metaoperational grammar of English, a grammar consisting of principles later established by this author as universal, starting from the English be + ing structure. In line with the formalization in linguistics as stated by Culioli, we have incorporated other principles and tools into Adamczewski’s model, such as the part / whole principle or the inference generation principle. This has allowed us to determine other characteristics of this structure, such as its ability to refer to past events, even when conjugated in present tense. This integrated model, built along Culiolian formalization parameters, allows us not only to analyze and better understand the enunciative functioning of the structure, or its equivalents in other languages, such as in French être en train de, but also to sketch, still within the enunciative framework, a new hypothesis on the possible metaphorical motivation of the latter.Dans sa recherche sur l’analyse des langues, Culioli (1968, 1971) stipule qu’il est essentiel de construire un système de représentations avec des propriétés formelles pour effectuer des calculs en linguistique. Dans cet article, nous tentons d’identifier les fondements de la formalisation théorique culiolienne qui ont permis à Adamczewski (1978) de construire sa grammaire méta-opérationnelle de l’anglais, grammaire consistant en des principes qu’il considérera plus tard comme principes universels, à partir de la structure anglaise be + ing. À la manière de la formalisation en linguistique établie par Culioli, nous avons intégré d’autres principes et outils au modèle adamczewskien, comme le principe partie / tout ou le principe de génération d’inférences par exemple. Cela permet de déterminer d’autres caractéristiques de cette structure, telles que sa capacité à se référer à des événements révolus, même lorsqu’elle est conjuguée au présent. Ce modèle intégré, construit avec des paramètres de formalisation culioliens, nous permet d’analyser et de mieux comprendre le fonctionnement énonciatif de la structure, ou de ses équivalents dans d’autres langues, comme en français être en train de. Il nous permet également d’esquisser, toujours dans le cadre énonciativiste, une hypothèse sur la possible motivation métaphorique dans le cas du français
O gminie i jej sprawach językiem symboli, czyli o informacjach zaszyfrowanych w znakach gmin wiejskich województwa łódzkiego
No full textW artykule poruszono zagadnienia tzw. poprawności
heraldycznej i historycznej herbów gmin wiejskich województwa łódzkiego. Ten
aspekt badawczy w świetle obowiązującego prawa, a także niepisanych reguł
heraldycznych jest szczególnie kontrowersyjny. W rozważaniach na temat prawnego aspektu ustanawiania herbów samorządowych poruszyć należy kwestię tworzenia gminnych logo heraldycznych,
także przez samorządy z województwa łódzkiego. W tym przypadku wyraźnie
rozróżnić należy „zwykłe” logo od logo heraldycznego, które w formie i w funkcjach
zazwyczaj jest tożsame z herbem
Ze studiów nad symboliką samorządową województwa łódzkiego. Herb gminy wiejskiej ze stolicą w Kutnie
No full textIn December 2015, after one year of debate on the version of coat of arms, Kutno Municipal Council passed a resolution to establish a coat of arms. Councilors accepted that the coat of arms of Kutno would be a shield on a blue background, with an emblem composed of a red defensive wall, the golden lion with a mirror and a silver lily flower. The image of the coat of arms contains information about Bohdan Zaleski, a poet associated with the municipality of Kutno and the Blessed Virgin Mary, the patron of the church in Głogowiec (near Kutno). The coat of arms of Kutno has been positively evaluated by the Heraldic Commission. Drafts of municipal emblems were prepared by Kinga Łuczak. Coat of arms of Kutno rural commune informs about important facts from the history of the community and its form it refers to the symbols of the city of Kutno and Kutno district
W sprawie edycji zbiorów pieczęci i opisu wyobrażeń napieczętnych
No full textZarys treści: Głos w dyskusji na temat sposobu opisywania wyobrażeń pieczęci publikowanych w wydawnictwach źródłowych.Abstract: A voice in a discussion about ways of describing seal imagery in source publications.Two significant sphragistic source publications issued in 2012 and 2015 deal with seals on documents from the State Archive in Bydgoszcz and seal stamps from the State Archive in Poznań. Descriptions of seal images, contained in the cited publications, which could become models for future editions, inclined the author of the article to present his reflections on editing seals. The majority of the remarks pertain to the manner of constructing a description of armorial seals from the viewpoint of heraldry. Theses concerning the method of characterising seal imagery can be presented as follows: 1. A description of the seal image should not double information accessible in the illustration; 2. A description should contain expanding information (e.g. an identification of the motifs of deciphering the symbolic message); 3. All descriptions should possess a unified form and normalised contents; 4. A description must be maintained in a language adapted to the described contents, i.e. heraldic language and terminology must be applied to designate coats of arms, and descriptions of tools should use the names of specialist instruments in accordance with the terminology of suitable crafts and professions; 5. A description of armorial seals must take into account their dual character: a seal with a coat of arms (in the field a shield with an emblem) and a seal with an emblem (in the field an emblem without a shield); names of coats of arms should be used suitably for formulating descriptions of coats of arms; 7. In the course of depicting state emblems on “government’ seals one should take into account legal regulations upon whose basis the described emblem was created or modified. The use of precise terminology will make it possible to avoid interpretation misunderstandings, which at times are the consequences of the ambiguous language of the description.
White Eagle from 1919 – the ideal model of the Polish state eagle, or “heraldic misfortune”? Comments on the citizens’ initiative in the case to restore the “traditional” coat of arms of the Poland
No full textIn 2018, a group of politicians submitted a proposal to change the coat of arms of Poland. They proposed that the coat of arms of the Polish state that is currently used replaced with the coat of arms from 1919.
The coat of arms of the Polish state from 1919 resembled the emblem used in the 18th and 19th centuries. The crown on the head of the eagle from 1919 took the form of a closed crown with a cross. The eagle in the crown with the cross – according to the applicants – symbolizes both state sovereignty and national sovereignty. The eagle in the crown with the cross – what the applicants pointed out – has been a traditional eagle of Poland for centuries.
The author of the article draws attention to the errors contained in the arguments for the change of the coat of arms of Poland. The author draws attention to historical, symbolic, political and aesthetic arguments, which together allow for a critical assessment of the application. The most important are historical arguments. The basic sources – the seals of Polish kings – from the coronation of Przemysław II to Stanisław August – have the image of an eagle in the open crown without a cross. The crown closed with a cross on the head of the eagle on the royal seals appeared in the 18th century. This observation proves that the eagle in the official coat of arms of Poland until the mid-18th century had an open crown without a cross. However, the crown closed with a cross on the head of the Polish eagle often appeared on the unofficial images of the White Eagle.
In the 19th century, during the November Uprising, the National Government issued an important decision on the coat of arms of Poland. The eagle from February 1831 was crowned with an open crown. The eagle in the open crown replaced the eagle in a closed crown with a cross. The government‘s decision of February 1831 about the coat of arms was invoked by politicians who designed the emblem of Poland in 1919. However, they did not know that the official eagle of February 1831 had an open crown. They mistakenly believed that the Polish eagle had a crown closed with a cross throughout the November Uprising. The question remains open whether the Polish eagle of 1919 would be crowned with a crown closed with a cross if the politicians who designed it knew exactly what form the coat of arms of February 1831 was.
Historians agree with the opinion that state emblems change their form, and the form of coats of arms changes with artistic and historical periods. The coat of arms of the Polish state in the following years may be changed. The question should be asked whether the new form of the coat of arms should closely repeat the pattern from previous historical periods. Many believe that the alternative to duplicating old eagle designs is to create an Polish eagle in „modernist“ stylization, appropriate to the aesthetics of the early 21st century.1 sierpnia 1919 r. Sejm Ustawodawczy przyjął ustawę o polskich godłach państwowych. Posłowie w trakcie obrad parlamentarnych zgłosili szereg wątpliwości w sprawie formy Orła Białego przedłożonego do poselskiej akceptacji. Pomimo zastrzeżeń i wątpliwości Sejm przyjął zgłoszoną regulację. Ustawa z 1919 r. nie zakończyła dyskusji na temat polskich znaków państwowych, a jedynie wprowadziła znak tymczasowy i zapowiedziała jego uszczegółowienie. Godło przyjęte 1 sierpnia 1919 r. było jednym z trzech znaków w grupie ważnych orłów rywalizujących u progu II Niepodległości o miano godła państwowego. Dwa pozostałe godła – orzeł Kazimierza Kierskiego z początku 1917 r. lub nawet z końca 1916 r. i orzeł Bronisława Gembarzewskiego z początku 1917 r. – w różnym czasie pełniły funkcje polskich znaków przedpaństwowych, a nawet funkcje polskich znaków państwowych po 11 listopada 1918 r. Orzeł z sierpnia 1919 r. sylwetą odwoływał się do tradycji polskich znaków państwowych z końca XVIII i XIX w. Wyrażał ciągłość państwa i akcentował przywiązanie twórców godła do tradycji powstania listopadowego i – werbalnie – do herbu ustanowionego przez Sejm i Rząd Narodowy na początku 1831 r. Słuszne założenie o zachowaniu ciągłości z decyzjami władz powstańczych z 1831 r. jednakowoż nie zostało w 1919 r. dobrze zrealizowane. Orzeł z sierpnia 1919 r. był inny od orła z 1831 r., a także został gorzej od niego narysowany. Z tego powodu podjęte zostały prace, które finalnie przynieść miały lepszy wzór godła. Od sierpnia 1919 r. w Ministerstwie Sztuki i Kultury, a następnie w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przygotowywano nowe wersje godła Rzeczypospolitej. Prace nadzorowane przez aparat państwowourzędniczy II Rzeczypospolitej zmierzały do stworzenia znaku, który stylizacją nawiązywałby do godła z sierpnia 1919 r. Równolegle do prac ministerialnych czołowi graficy ówczesnej Polski opracowywali własne Orły Białe, często wzorując się na orłach jagiellońskich. Na uwagę zasługują prace prof. Zygmunta Kamińskiego i Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej. Zaprojektowane przez nich w 1924 i 1925 r. orły zainteresowały rządzących Polską po zamachu majowym z 1926 r. i rządzący ci zlecili w 1927 r., aby prof. Kamiński przygotował wzór nowego herbu Rzeczypospolitej. Orzeł Biały prof. Z. Kamińskiego z 1927 r. formą odbiegał od wzoru z sierpnia 1919 r., a jakością wykonania wyraźnie przewyższał dotychczasowe godło. Kontrowersje wzbudziła zmiana korony na głowie orła. W miejsce korony zamkniętej prof. Kamiński wprowadził koronę otwartą. Dla polityków i dla zwolenników ugrupowań prawicowo-narodowych taka korekta – szczególnie, że nastąpiła po zbrojnym zamachu stanu w maju 1926 r. i bez udziału parlamentu – była nie do zaakceptowania. Dyskusja wywołana zmianą formy korony, czy szerzej – zmianą formy polskiego orła państwowego w 1927 r. trwa do dziś. Heraldycy i politycy spierają się, czy w herbie Rzeczypospolitej powinna być korona otwarta, czy też korona zamknięta, a politycy prawicowo-narodowi podpowiadają, że Rzeczypospolitej należy przywrócić jej tradycyjne godło, a tym tradycyjnym godłem – według polityków prawicowo-narodowych – jest orzeł z sierpnia 1919 r. Odpowiedź na pytanie o właściwą formę polskiego orła państwowego, a także o rodzaj jego korony nie jest łatwa. Źródła (w tym przypadku analizowane były królewskie pieczęcie) sugerują odpowiedź. W długim trwaniu, w okresie przedrozbiorowym polski orzeł ukoronowany był koroną otwartą. Ponadto w 1831 r. Sejm powstańczej Polski i jej rząd zgodnie przyjęli herb z orłem „jagiellońskim” ukoronowanym także koroną otwartą. Korona zamknięta na głowie orła na pieczęciach pojawiła się w okresie panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Była popularna w przedstawieniach polskiego orła w XIX w. i ta dziewiętnastowieczna tradycja korony zamkniętej wpłynęła na treść dwudziestowiecznej dyskusji o godle Rzeczypospolitej
Wyobrażenia na pieczęciach władz i urzędów miejskich w Księstwie Warszawskim. Kilka uwag na temat jednego faktu
No full textM. Gumowski w 1960 r. w swoich publikacjach przywołał rozporządzenie rządu Księstwa Warszawskiego z 28 IV 1811 r., na mocy którego pieczęcie władz i urzędów miejskich miały otrzymać wyobrażenie składające się z herbu Księstwa. Po upływie 60 lat od opublikowania informacji o rozporządzeniu z kwietnia 1811 r. zostały przeprowadzone badania, których wyniki kwestionują twierdzenie M. Gumowskiego.
Decyzję w sprawie wyobrażeń pieczęci władz i urzędów w miastach podjął w 1809 r. Minister Spraw Wewnętrznych Księstwa i – odwołując się do obowiązującego prawa o samorządzie gminnym – uznał, że prezydenci i burmistrzowie powinni mieć pieczęcie z herbem Księstwa, a rady miejskie – pieczęcie z herbem miasta
19th-century Design of the Rychwał Coat of Arms. Reasonable Creation of Historians and Heraldists from 1847
No full textW 1847 r. historycy i heraldycy związani z Heroldia Królestwa Polskiego przygotowali „Album herbów miast polskich” z 456 projektami herbów miast leżących na terenie zaboru rosyjskiego. Wśród wówczas zaprojektowanych znaków był herb Rychwała. Herb historycznego miasta – w tym herb Rychwała – powinien odwoływać się do znaków używanych przez to miasto w przeszłości. Heraldycy, zajmujący się herbami miejskimi, sięgają więc po dawne pieczęcie lub inne źródła, które umożliwiają im rekonstrukcję zapomnianego herbu. Pracownicy Heroldii Królestwa Polskiego w 1847 r, nie odnaleźli jednak pieczęci Rychwału z okresu poprzedzającego upadek pierwszego państwa polskiego. Nie znali więc historycznego znaku miejskiego Rychwała i z tego powodu przygotowali zupełnie nowy herb. Inspiracją dla nowego godła Rychwału stały się ruiny dworu właściciela Rychwała z okresu przedrozbiorowego i godło herbu właściciela Rychwała z czasów tworzenia nowego herbu. Herb Rychwała z 1847 r. (wobec deficytu wiedzy o historycznym herbie miasta) został zaakceptowany. Odnajdujemy go w wydawnictwach heraldycznych. Ujawnienie historycznej pieczęci miejskiej Rychwała, co nastąpiło w czasach nam współczesnych, było punktem zwrotnym w historii herbu tego miasta. Okazało się, że historycznym znakiem miejskim Rychwała był pień drzewa z ostro zakończonymi (zaostrzonymi) konarami. Herb z 1847 r., wobec odnalezienia źródła z historycznym znakiem, został odrzucony. Obecnie trwają prace nad wyjaśnieniem genezy i znaczenia symboliki zawartej w pniu drzewa z ostro zakończonymi (zaostrzonymi) konarami, który to pień w okresie przedrozbiorowym był ewidentnie znakiem miejskim Rychwała.In 1847 historians and heraldists connected with Heraldry of the Kingdom of Poland prepared an album with 456 designs of coats of arms of cities located in the Russian partition. Among the signs designed then was the coat of arms of Rychwał. The coat of arms of a historical town - including the coat of arms of Rychwał - should refer to the signs used by this town in the past. Heraldists, dealing with municipal coats of arms, therefore turn to old seals or other sources that allow them to reconstruct a forgotten coat of arms. However, the researchers of the Heroldia of the Kingdom of Poland in 1847 did not find a seal of Rychwał from the period before the fall of the first Polish state. Thus, they did not know the historical town sign of Rychwał and for this reason they have prepared a completely new coat of arms. The inspiration for the new coat of arms of Rychwał came from the ruins of the manor house of the owner of Rychwał from the pre-partition period and the coat of arms of the owner of Rychwał from the time of creating the new coat of arms. City coat of arms of Rychwał from 1847, due to the lack of knowledge about the historical city coat of arms, was accepted. We find it in heraldic publications. Finding the historical town seal of Rychwał, which took place in modern times, was a turning point in the history of the coat of arms of this city. The historical town sign of Rychwał, which is evident from the found seal, was a tree trunk with sharply pointed branches. Coat of arms from 1847, in view of finding a source with a historical sign, was rejected. Currently work is underway to explain the origin and meaning of the symbolism contained in the tree trunk with pointed (sharpened) branches, which in the pre-partition period was the sign of Rychwał
Herb powiatu zduńskowolskiego
No full textThe County Council in Zduńska Wola made a resolution on 24 November 2000 to adopt a county coat of arms. It features St. Maksymilian M. Kolbe, a monk and martyr. The Saint’s ties with Zduńska Wola influenced the direction of search for a symbolic reference for Zduńska Wola county arms.
St. Maksymilian M. Kolbe (born in Zduńska Wola in 1894) is the patron of Zduńska Wola, and October 10 – the day of his canonization – is the Feast of Zduńska Wola. Memory of the Saint’s links with his place of birth is cultivated by the Museum – home of St. Maksymilian M. Kolbe in Zduńska Wola, set up in 1994, on the centenary of his birth. In 2004 the church of the Assumption of Virgin Mary in Zduńska Wola was named the Sanctuary of the Birth and Baptism of St. Maksymilian M. Kolbe.
Zduńska Wola county coat of arms received a positive opinion from the admin-istration minister. The only objection that could be raised by a heraldist may con-cern the too realistic (non-heraldic) presentation of the figure of St. Maksymilian M. Kolbe
- …
