1,721,096 research outputs found
DAS LUND-PRINZIP UND DAS ÖKUMENISCHE HANDELN VON PAPST FRANZISKUS
Full text linkAlém da introdução e conclusão, o presente tratado consiste em três partes. A primeira parte apresenta o trabalho da Conferência Fé e Ordem do Terceiro Mundo, realizada de 15 a 28 de agosto de 1952, em Lund, Suécia. A segunda parte trata da importância do princípio de Lund, segundo o qual as igrejas devem se perguntar se sempre demonstraram disposição suficiente para conversar com outras igrejas e se agem juntas em todas as coisas, exceto para tais questões em que diferenças profundas as forçam a agir separadamente. Destaca a ênfase deste princípio e seu significado para todo o movimento ecumênico contemporâneo. Finalmente, a terceira parte trata do princípio de Lund e dos esforços ecumênicos do Papa Francisco. O artigo apresenta e comenta trechos mais curtos dos discursos papais, no contexto dos quais o princípio de Lund emerge claramente e é expressamente mencionado pelo Papa.ZusammenfassungNeben Einleitung und Schluss besteht die vorliegende Abhandlung aus drei Teilen. Im ersten Teil wird die Arbeit der Dritten Weltkonferenz für Glauben und Kirchenverfassung (Faith and Order) vorgestellt, die vom 15. bis 28. August 1952 in Lund, Schweden, stattgefunden hat. Der zweite Teil befasst sich mit der Bedeutung des Lund-Prinzips, laut dem die Kirchen sich fragen sollten, ob sie immer die genügende Bereitschaft gezeigt haben, mit anderen Kirchen ins Gespräch zu kommen und ob sie in allen Dingen gemeinsam handeln, abgesehen von solchen Fragen, in denen tiefe Unterschiede sie zwingen, getrennt zu handeln. Es werden die Schwerpunkte dieses Prinzips und seine Bedeutung für die gesamte zeitgenössische ökumenische Bewegung hervorgehoben. Schließlich befasst sich der dritte Teil mit dem Lund-Prinzip und den ökumenischen Bemühungen von Papst Franziskus. Im Beitrag werden kürzere Auszüge aus den Papstreden vorgestellt und kommentiert, in deren Hintergrund das Lund-Prinzip klar auftaucht und vom Papst als solches ausdrücklich erwähnt wird.RiassuntoOltre all’introduzione e alla conclusione, questo trattato consiste di tre parti. La prima parte presenta il lavoro della Conferenza Fede e Ordine nel Terzo Mondo, tenutasi dal 15 al 28 agosto 1952, a Lund, in Svezia. La seconda parte tratta dell’importanza del principio di Lund secondo cui le chiese dovrebbero chiedersi se hanno sempre dimostrato sufficiente disponibilità a parlare con altre chiese e ad agire insieme in tutte le cose tranne che in questioni in cui differenze profonde le costringono ad agire separatamente. Sottolinea l’enfasi di questo principio e il suo significato per l’intero movimento ecumenico contemporaneo. Infine, la terza parte tratta del principio di Lund e degli sforzi ecumenici di Papa Francesco. L’articolo presenta e commenta i passaggi più brevi dei discorsi papali, nel cui contesto emerge chiaramente il principio di Lund ed è espressamente menzionato dal Papa.Enviado: 24-06-2018 - Aprovado e publicado: 12-201
Ekumensko vijeće crkava : nastanak - svjetske konferencije - važnost za ekumenizam
No full textOvaj rad se bavi nastankom i značenjem Ekumenskog vijeća crkava. U prvom dijelu rada prikazat će se ukratko sami nastanak i značenje Ekumenskog vijeća crkava za ekumenski pokret u cjelini. U drugom dijelu rada posebno će se obraditi svaka od deset Generalnih skupština Ekumenskog vijeća crkava koliko ih je do sada održano. Cilj je ovoga rada pokazati razvoj Ekumenskog vijeća crkava i kroz to važnost ovog ekumenskog vijeća za ekumenizam za svjetskoj razini
Philosophical bibliography in the Journal “Kulturni radnik” (1948-1990)
Full text linkRad je uz uvod i zaključak, podijeljen na dva dijela. U uvodu autor ukratko rekapitulira stanje filozofskih časopisa kod nas u razdoblju od 1945. do 1991. godine. U prvom poglavlju predstavlja se kratko osnutak Organa Saveza kulturnih-prosvjetnih društava Hrvatske te se progovara o nastanku i svrsi pokretanja časopisa Kulturni radnik. U drugom poglavlju autor kronološkim redom donosi popis čitave filozofske produkcije u cjelokupnom vremenu izlaska časopisa Kulturni radnik (1948. – 1990.). U zaključku autor daje skupnu ocjenu filozofskih tekstova, kao i procjenu važnosti časopisa Kulturni radnik za filozofsko stvaralaštvo u razdoblju nakon Drugoga svjetskog rada pa sve do 1991. godine.The paper is divided into two parts with introduction and conclusion. In the introduction, the author briefly recapitulates the state of philosophical journals in our country from 1945 to 1991. The first chapter briefly presents the establishment of the Body of the Union of Cultural and Educational Societies of Croatia, and discusses the origin and purpose of launching the journal “Kulturni Radnik“(“Cultural Worker”). In the second chapter, the author presents, in chronological order, a list of the entire philosophical production during the whole period of publication of the journal “Kulturni Radnik” (1948-1990). In conclusion, the author gives a summary evaluation of philosophical texts, as well as an assessment of the importance of the journal “Kulturni Radnik” for philosophical creativity in the period after World War II until 1991
The Jesus prayer and hesychasm
No full textHezihazam kao duhovno – teološki pravac u pravoslavlju nastao je u 14. st. na V.
carigradskom saboru 1351. godine. Premda je definiran tada, hezihazam vuče svoje korijene
iz samih početaka kršćanstva i monaštva. Hezihazam teži prema jednom skladnom i
skrovitom životu tražeći Božju prisutnost. Sveti oci hezihasti su zastupali posebnu metodu
molitve koja ih je dovodila do iskustva Boga, a njihovo iskustvo se sastojalo u viđenju
nestvorene božanske svjetlosti. Ovo viđenje je za njih bilo vrhunac duhovnog iskustva na
zemlji. Prakticirajući umno – srdačnu molitvu koja glasi: „Gospodine Isuse Kriste, Sine Božji,
smiluj se meni grešniku“ – hezihast – potaknut milošću Božjom, može vidjeti isto ono svjetlo
i onu slavu koju su apostoli vidjeli prilikom Kristovog preobraženja na gori Tabor. Zbog ove
tvrdnje u pravoslavnoj teologiji dolazi naziv taborska svjetlost. Ta svjetlost je njihovo
iskustvo Boga. Ova tvrdnja navukla je mnoge kontroverze na hezihazam što je dovelo do V.
carigradskog sabora. Glavni predstavnik ove teologije bio je sveti Grgur Palamas, episkop
solunski.Hesychasm as a spiritual and theological direction in Orthodoxy originated in the 14th
century at the Fifth Council of Constantinople. Although defined then, hesychasm has its
roots in the very beginnings of Christianity and monasticism. Hesychasm strives for a
harmonious and hidden life seeking God s presence. The holy Hesychast fathers advocated a
special method of prayer that led them to the experience of God, and their experience
consisted of seeing uncreated divine light. For them, this vision was the culmination of their
spiritual experience on earth. With the help of Jesus' prayer, which reads: „Lord Jesus Christ,
Son of God, have mercy on me sinner“, the Hesychast, with the help of God s grace, can see
the same light and glory seen by the apostles during the Transfiguration on Mount Tabor.
That light is their experience of God. This claim drew a lot of controversy over hesychasm,
which led to the Fifth Council of Constantinople. The main representative of this theology
was St. Gregory Palamas, Bishop of Thessaloniki
Church in the Apostolic Exhortation of Pope Francis "Evangelii gaudium"
No full textPapa Franjo od samog početka svog pontifikata ne prestaje oduševljavati svojim postupcima te svojim zalaganjem za dobrobit Crkve. Kako bi izrazio svoje želje za Crkvu, potaknuo Crkvu na promjene i djelovanje unutar Crkve ali i izvan nje napisao je pobudnicu Evangelii gaudium. Osjeća se odgovornima za cijelu Crkvu, ali i za cijeli svijet. Želi unijeti mir kako u Crkvi tako i izvan nje. Istaknuo je izazove današnjice kroz koje Crkva prolazi, ali i rješenja za njih. Poseban naglasak stavlja na sinodalnost Crkve. Kao i njegovi prethodnici zauzima se za ekumenizam. Crkvu vidi kao „Crkvu siromašnih“ koja prihvaća i zalaže se za siromašne i odbačene. Poziva sve Crkvene djelatnike na misionarski pokret obogaćen novom evangelizacijom. Kao važnu značajku za napredak stavlja dijalog. Kao potporu i uzor na putu evangelizacije navodi Blaženu Djevicu Mariju.From the very beginning of his pontificate, Pope Francis has not ceased to delight in his actions and his commitment to the well-being of the Church. In order to express his wishes for the Church, to encourage the Church to change and act within and outside the Church, he wrote the petition Evangelii gaudium. He feels responsible for the whole Church, but also for the whole world. He wants to bring peace both inside and outside the Church. He pointed out the challenges of today that the Church is going through, but also the solutions for them. He places special emphasis on the synodality of the Church. Like his predecessors, he advocated ecumenism. He sees the Church as the "Church of the Poor" which accepts and advocates for the poor and the rejected. He invites all Church workers to a missionary movement enriched by the new evangelization. He puts dialogue as an important feature for progress. He cites the Blessed Virgin Mary as a support and example on the path of evangelization
Ekumenske teme Glasa Koncila od 1990. do 1999.
No full textU ovom diplomskom radu bavit ćemo se analizom ekumenskih tema koje se javljaju u člancima Glasa Koncila u razdoblju od 1990. godine pa do 1999. godine. Vidjet ćemo kroz prikaz ekumenskih tema i naslova članaka koje su teme bile zastupljenije u razdoblju trajanja Domovinskog rata, koje u poslijeratnom vremenu, a koje ekumenske teme su bile najčešće u člancima koji su objavljivani tijekom posljednjih godina 20. stoljeća
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
The role of the bishop in the ecumenism : the catholic view
No full textSadašnje sudjelovanje Katoličke Crkve u suvremenom ekumenskom pokretu uvelike se razlikuje od onoga kako je to bilo na njegovom početku. Crkva je postupno, od stava protivljenja i odbacivanja, prelazila na prihvaćanje, sudjelovanje i konačno na apsolutnu zauzetost oko ekumenskog pokreta. Prekretnicu je označio Drugi vatikanski sabor koji je, od samog sazivanja, do intonacije saborskih dokumenata i provođenja njihovih smjernica u život Crkve, pokazao da je ekumenski put onaj put kojim je Crkva pozvana ići ukoliko želi ostvariti poslanje koje je dobila od Gospodina. Stoga nije pogrešno reći da se ekumenska nastojanja Katoličke Crkve glede ekumenskog pokreta mogu podijeliti na vrijeme prije Sabora i na vrijeme poslije Sabora. Ovaj rad slijedi tu kronologiju. U provom dijelu prikazana je promjena mentaliteta unutar Crkve, s naglaskom na plodove Drugog vatikanskog sabora i pontifikate poslijesaborskih papa. Drugi dio fokusiran je na biskupovu ulogu u ekumenizmu koja je istaknuta u glavnim poslijesaborskim crkvenim dokumentima. Naglasak je na najnovijem dokumentu Papinskog vijeća za jedinstvo kršćana – Biskup i jedinstvo kršćana: ekumenski Vademecum, izdanom 04. prosinca 2020. godine.The present participation of the Catholic Church int he modern ecumenical movement is very diffrenet from what it was at its beginning. The Church gradually, from an attitude of opposition and rejection, shifted to acceptance, participation, and finally to absolute preoccupation with the ecumenical movement. The turning point was marked by the Second Vatican Council which, from its convening to the intonation oft he Council documents and the implementation of their guidelines in the life od the Church, showed that the ecumenical path is the path the Curch is called to follow if she wants to fulfull the mission she received from the Lord. So it isn't wrong to say that the ecumenical efforts oft he Catholic Curch regarding the ecumenical movement can be divided into the time before the Council and the time after the Council. This paper follows that chronology. The first part shows the cange of mentailty within the Curch, with an emphasis on the fruits od the Second Vatican Council and the pontiffs oft he post-council popes. The second part focuses on the bishop's role in ecumenism, which is highlighted in major post-council church documents. The emphasis is on the latest document oft he Pontifical Council for Promoting Christian Unity – Bishop and Christian Unity: Ecumenical Vademecum, issued on December 4, 2020
Progress of natural science and theology through the scientific revolution
Full text linkOvaj je članak podijeljen na dva dijela. U prvom dijelu autor
govori o procesu znanstvenih revolucija koje se događaju u prirodoslovnim znanostima, oslanjajući se uglavnom na T. S. Kuhna
i njegovo djelo Struktura znanstvenih revolucija. Drugi dio rada
go vori o znanstvenim revolucijama u teologiji. Autor primjenjuje
Kuhnovu terminologiju na teologiju, svjestan da se neće uvijek moći
potpuno poklopiti. Naglašava se i specifičnost teologije u odnosu
prema drugim znanostima.This article is divided into two parts. In the first part, the
author talks about the process of scientific revolutions taking
place in the natural sciences, relying mainly on S. Kuhn and his
book The Structure of Scientific Revolution. The second part of
the paper discusses the scientific revolution in theology. The author applied Kuhn’s terminology to theology, aware that it will not
always be able to completely correspond with. It also emphasizes the specificity of theology in relation to other disciplines
- …
