201 research outputs found
Karol Szymanowski in Alexandre Tansman’s Writings
No full textTekst został poświęcony muzyce i osobie Karola Szymanowskiego obecnej w refleksji Aleksandra Tansmana. Podstawę rozważań stanowi obszerny tekst Tansmana, opublikowany w „La Revue musicale” w 1922 roku. Ponadto ukazane zostały inne teksty publicystyczne tego twórcy, w których pojawia się Karol Szymanowski. Dodatkowe źródło informacji stanowią wspomnienia i dzienniki Aleksandra Tansmana oraz korespondencja i pisma Karola Szymanowskiego, które rzucają światło na relacje między tymi artystami.The article is devoted to the music and figure of Karol Szymanowski in Alexandre Tansman’s writings. It is based on Tansman’s extensive article published in La Revue musicale in 1922. In addition, the author refers to other publications by Tansman concerning Karol Szymanowski. Another source of information is Alexandre Tansman’s memoirs and diaries as well as Karol Szymanowski’s correspondence and writings, which shed light on the relations between the two artists
Karol Szymanowski: The Life and the Work for a Violin
No full textThe Author of this work focuses on the Polish music composer Karol
Szymanowski and his works for violin. This work includes a biography
of the composer with the emphasis on his work, describes his creative
period and is dedicates to his compositions for violin.
The Author concentrates on the Sonata for violin and piano
in D minor, Op. 23, Nocturne and Tarantella, Op. 28, Myths Op. 30, Violin
Concerto No. 1, Op. 35, Concerto for Violin No. 2, Op. 61 and a few other
small pieces for this instrument. He also focuses on the circumstances,
which influenced the creation of Szymanowski and his compositional style.
One of the main objectives of this work is to provide information,
with which should be familiar every violinist, who studies the works of this
composer. This work can be as well useful also for everyone, who is
interested in the personality of Karol Szymanowski and his music
Music of Szymanowski in Intertextual Dialogue
No full textThe author approaches the works of Karol Szymanowski - treated both as a subject and as an object - in an intertextual dialogue within the field of music. The article begins with a quick overview of intertextuality as a concept. The main aim of the article is to highlight the intertextual references to Szymanowski’s music. Those references, according to the author, are of a twofold nature: they can be either found in the works of Szymanowski themselves, through quotations, borrowings and styling his music after other composers (the subjective aspect), or they can be traced to works of other 20th‑century composers, who referred to Szymanowski’s oeuvre in their own music (the objective aspect). This analysis, in turn, leads to the conclusion that a lively dialogue between various texts of music
constitutes a guarantee of the pleasure which comes from listening as well as an indisputable value in the domain of art
Tonal Structure in the Mazurkas Op. 50/I of Karol Szymanowski.
No full textKarol Szymanowski (1882-1937) is generally considered to be one of Poland\u27s most significant composers after Frederic Chopin (1810-1849). His work represents a nationalistic link between Chopin and the twentieth-century Polish school, which includes Witold Lutoslawski (1913-1994) and Krzysztof Penderecki (b. 1933). Szymanowski\u27s twenty Mazurkas, Op. 50 (1922-1924), are an important contribution to piano literature because they demonstrate the first true development of the genre after Chopin. Written during Szymanowski\u27s \u27Nationalistic\u27 period (1920-1937), the Mazurkas reflect the composer\u27s intent to utilize elements of Polish folk music in a twentieth-century musical context, thus contributing to the development; of the modern Polish nationalistic school. This study examines the tonal structure of the first four mazurkas in Op. 50. The format for the analyses includes an identification of the tonic pitch or group of pitches asserted in each piece, a discussion of the form, and an examination of the relationship of melodic, harmonic, and rhythmic materials to the tonal center. It is the author\u27s intention to provide the performer with insight into Szymanowski\u27s tonal language, noting specific ways in which the composer defines the tonality of each piece. Interpretive suggestions for performance are included in the text. Two techniques found to be pervasive are Szymanowski\u27s use of articulation to note important tonal events and the tendency to withhold immediate identification of mode, thereby emphasizing the importance of a particular pitch. Other factors, such as long-range bass movement, rhythmic patterns, and Szymanowski\u27s use of dual-modality are discussed when relevant. Analysis of the individual pieces is preceeded by an overview of Szymanowski\u27s life and works and a brief discussion of the mazurka as an indigenous folk dance
THE LIFE AND ORCHESTRAL WORKS OF K. SZYMANOWSKI
No full textTato bakalářská práce se zabývá významným polským hudebním skladatelem Karolem Szymanowskim. Pojednává komplexně o skladatelově osobním
i uměleckém životě, a je rozšířena i o jeho orchestrální díla.
Práce je členěna do dvou částí. První část mapuje zrod hudební osobnosti Karola Szymanowského a jeho životní i tvůrčí období. Druhá část práce se zabývá souhrnnou orchestrální tvorbou; přináší informace o podnětech a okolnostech vzniku děl, jejich premiérové uvádění a charakterizuje jednotlivá orchestrální díla skladatele.
Práce tedy zachycuje život Karola Szymanowského v celé jeho šíři a přináší tak další informace nejen o jeho uměleckém životě, ale i o jeho tvůrčím přínosu v orchestrální tvorbě pro každého, kdo se o tohoto významného autora bude zajímat.This bachelor thesis deals with important Polish composer Karol Szymanowski. It deals comprehensively with the composer's personal as well as artistic life, and is extended to include his orchestral works.
The thesis is divided into two parts. The first part maps the birth of the musical personality of Karol Szymanowski and his life and creative period. The second part of the thesis deals with summary orchestral work; brings information about stimuli and circumstances of the creation of works, their premiere performance and characterizes individual orchestral works of the composer.
The work thus captures the life of Karol Szymanowski in its entirety and brings further information not only about his artistic life, but also about his creative contribution to orchestral work for anyone who is interested in this important author
The spin dependent odderon in the diquark model
No full textAbstractIn this short note, we report a di-quark model calculation for the spin dependent odderon and demonstrate that the asymmetrical color source distribution in the transverse plane of a transversely polarized hadron plays an essential role in yielding the spin dependent odderon. This calculation confirms the earlier finding that the spin dependent odderon is closely related to the parton orbital angular momentum
Michał Sędziwój. Dramen
No full textAnother volume published in the Scientific Publishing Series “Dark Romanticism” is a publication issued thanks to a grant from the National Programme for the Development of Humanities for 2012–2017, entitled “Continuation of the critical edition of the outstanding, yet forgotten works of nineteenth-century Polish romantic literature.” The project is implemented by researchers from the Department of Philological Research “East – West”, University of Białystok. The edition is lead by Prof. Halina Krukowska and Prof. Jarosław Ławski. This time, we are bringing back a writer who has been completely forgotten, Wacław Szymanowski (1821–1886). Szymanowski was in the 2nd half of the 19th century one of the most popular writers, journalists, publicists, columnists and newspaper publishers. Throughout his life he was associated with Warsaw, where he was born in a family of Polish Frankists. He began his literary career in 1841, when he joined the group Cyganeria Warszawska (Warsaw Bohemia). He was one of the most active Bohemians, although he is not included in this group. He left behind fascinating memories about this group of young writers rebelling against the conventions of bourgeois life (Literaci warszawscy [Warsaw Writers] from 1855). Since 1851 he began his brilliant career as a journalist, topped with successful editing in the role of editor-in-chief of “Kurier Warszawski” (“Warsaw Courier”) in 1868-1886. Szymanowski's style of writing was excellent and trenchant, as a columnist, critic, polemicist, storyteller. But his ambition was to to be remembered as a playwright. He was known as the author of translations of French plays (including de Musset's, F. Ponsard's, C. Delavigne's, V. Hugo's, H. Murger's, E. About's, Moliere's). Szymanowski's original dramas were often staged and vividly commented by critics. The most important ones are: Ostatnie chwile Kopernika (The Last Moments of Copernicus; 1855), Salomon. Dramat z XVI wieku (Solomon. A Drama from the 16th Century; 1856), Michał Sędziwój (1859), Dzieje serca. Komedia. (The History of Heart. A Comedy; 1860), Posąg (Statue; 1880). In this volume we are presenting the most important texts written by Szymanowski, including the drama about a Polish alchemist, famous in Europe – Michał Sędziwój. The topic of this drama allows one to count it as representative to Romanticism: alchemy, discovering nature, science. Yet, Szymanowski breaks all the Romantic conventions and he turns the topic of alchemy, so full of mystery, into a bourgeois drama, finished with a sudden happy ending. The writer has achieved great popularity with this and other texts. He fitted into the needs of the new audience: the bourgeois. He did not want Romantic mysteries, horror, irony, experimentation with language and literary genres, but he wanted art that would bring entertainment, emotion, and that would be understandable. Michał Sędziwój and other dramas written by Szymanowski show not only the twilight of the convention of “Dark Romanticism”, but above all, the breaking of these conventions and the birth of popular art, close to realism. Szymanowski, a successful writer from the turn of two epochs, was quickly forgotten as a playwright, and his dramatic texts had never been reissued. The volume has been prepared by: Dr. Grzegorz Czerwiński, a researcher of oriental topics in culture (the biographical part); Dr. Anna Janicka from the Department of Positivist Literature and Young Poland (the interpretative part). The volume has been edited by Prof. J. Ławski, who has also written the afterword. This is the first edition of Szymanowski's dramas since the release of collected writings (Poezje i dramaty [Poems and Dramas], Vol. 1-5, Warsaw 1884) by the author himself. Today Szymanowski is valued primarily as a novelist, a master of sketches portraying customs and literary life, as well as profiles of writers of his time. (Przełożyła: Małgorzata Zielińska)Praca naukowa finansowana w ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2013–2017. Kontynuacja krytycznych edycji wybitnych, zapomnianych dzieł XIX-wiecznej, polskiej literatury romantycznej w Naukowej Serii Wydawniczej „Czarny Romantyzm” w X tomach.GRZEGORZ CZERWIŃSKI, dr, pracownik Katedry Rosyjskiej Literatury Współczesnej w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej oraz współpracownik Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. Zainteresowania badawcze: komparatystyka słowiańska; literatura polskich, białoruskich i litewskich Tatarów; literatura polska i literatury wschodniosłowiańskie XX i XXI wieku; relacje pomiędzy kulturą słowiańską a światem islamu; teoria literatury; semiotyka kultury, a także folklor Słowian wschodnich. Współredaktor tomów: (z A. Janicką i I. E. Rusek) Żeromski. Piękno i wolność. Studia (Białystok–Rapperswil 2014–2015) oraz (wraz z A. Konopackim) Estetyczne aspekty literatury polskich, białoruskich i litewskich Tatarów (od XVI do XXI w.) (Białystok 2015). Autor monografii: Po rozpadzie świata. O przestrzeni artystycznej w prozie Włodzimierza Odojewskiego (Gdańsk 2011) oraz Sprawozdania z podróży muftiego Jakuba Szynkiewicza. Źródła. Omówienie. Interpretacja (Białystok 2013).ANNA JANICKA, dr hab., adiunkt na Wydziale Filologicznym w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, modernizm, polsko-wschodnioeuropejskie związki literackie, twórczość Gabrieli Zapolskiej. Redaktorka i współredaktorka wielu tomów, w tym: Pism rozproszonych i zarzuconych Aliny Kowalczykowej (Białystok 2014) oraz Kraszewski i nowożytność: studia (Białystok 2015). Wydała monografie: Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki (Białystok 2013, wyd. 2: Białystok 2015), Tradycja i zmiana. Literackie modele dziewiętnastowieczności: pozytywizm i „obrzeża” (Białystok 2015). Edytorka (z P. Kowalczyk) powieści Gabrieli Zapolskiej Kwiat śmierci (Białystok 2015). Odznaczona medalem Komisji Edukacji Narodowej. Ostatnio zredagowała tom studiów: Pozytywiści warszawscy: „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876, Tom I: Studia, rewizje, konteksty, Białystok 2015. Kieruje projektem NPRH poświęconym badaniu „Przeglądu Tygodniowego” (1866–1876).HALINA KRUKOWSKA, prof. senior Uniwersytetu w Białymstoku, dr hab., stały współpracownik Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” w Instytucie Filologii Polskiej UwB. Autorka monografii: Noc romantyczna (Mickiewicz, Malczewski, Goszczyński). Interpretacje (Białystok 1985, wyd. 2: Gdańsk 2011) oraz prac poświęconych ciemnej stronie wyobraźni romantycznej: Noc Fausta, noc Konrada; Szkoła ukraińska w poezji romantycznej, a także studiów nad „poezją czystą” w poezji polskiej. Inicjatorka i pierwsza redaktorka NSW „Czarny Romantyzm”. Założycielka oraz wieloletni kierownik Zakładu Literatury Oświecenia i Romantyzmu UwB. Autorka studiów: Chrześcijańska duchowość Adama Mickiewicza (2003), Bóg Mickiewicza na tle apofatyzmu wschodniego chrześcijaństwa (2004) oraz Tragizm, heroizm, groza (2005). Współredaguje pismo białostockiego KIK-u: „Słowo”. Ostatnio wydała monografię: „Pan Tadeusz” jako poezja czysta. Studia o Mickiewiczu (2016).JAROSŁAW ŁAWSKI (ur. 1968 w Szczytnie), prof. zw., badacz wyobraźni poetyckiej oraz polsko-wschodnioeuropejskich i polsko-niemieckich związków kulturowych, twórca Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” na Uniwersytecie w Białymstoku. Zainteresowania: literatura polska i powszechna od XVIII do XXI wieku, przemiany wyobraźni, faustyzm i bizantynizm w literaturze, romantyzm, modernizm, poezja Czesława Miłosza. Redaktor naczelny Naukowych Serii Wydawniczych „Czarny Romantyzm”, „Przełomy/Pogranicza”, „Colloquia Orientalia Bialostocensia”. Napisał m.in. książki: Wyobraźnia lucyferyczna. Szkice o poemacie
Tadeusza Micińskiego „Niedokonany. Kuszenie Chrystusa Pana na pustyni” (1995), Ironia i mistyka. Doświadczenia graniczne wyobraźni poetyckiej Juliusza Słowackiego (2005), a także Mickiewicz – Mit – Historia. Studia (2010), Miłosz: „Kroniki” istnienia. Sylwy (2014). Współredaktor tomów: Postacie i motywy faustyczne w literaturze polskiej (t. I-II, 1999, 2001), Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza (2012), Dramat w nowych ujęciach teoretycznych. Studia slawistyczne (Białystok–Odessa 2014). Edytor Horsztyńskiego Słowackiego w serii „Biblioteki Narodowej” (2009), polskich przekładów Fausta A. E. F. Klingemanna (2013) i The Remembrances of a Polish Exile A. A. Jakubowskiego (2013). Członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN. Miejscami zamieszkania związany ze Spychowem, Ełkiem i Białymstokiem. Zainteresowania: Mazury, filozofia, Europa WschodniaUrywek z obrazu dramatycznego pod napisem Leon, „Dziennik Warszawski” 1854, nr 193-196.Ostatnie chwile Kopernika. Obraz dramatyczny, Warszawa 1885. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884.Salomon. Dramata z XVI wieku w trzech aktach, Warszawa 1870. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884. Fragment ogłoszony pt. Ustęp z niedrukowanego dramatu pod napisem: Salomon, „Czas” 1855, nr 131.Matka. Obrazek dramatyczny w jednym akcie, Warszawa 1858. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884.Michał Sędziwój. Dramat w pięciu aktach oryginalnie wierszem napisany, Warszawa 1859. Przedruk w: „Tygodnik Ilustrowany” 1862, nr 137, 139, 140. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884.Dzieje serca. Komedia w 3 aktach wierszem, „Gazeta Codzienna” 1860, nr 71-72, 74, 80-84. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Siła złego na jednego. Dialog z czasów wojny chocimskiej, „Tygodnik Ilustrowany” 1860, nr 54, 56. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Na ulicy. Obrazek sceniczny, „Wieniec” 1872, nr 33. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 1, Warszawa 1884.Ostatnia próba. Obrazek dramatyczny w jednym akcie, „Kłosy” 1880, nr 773-775. Wydanie osobne: Warszawa 1881. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Posąg. Dramat w trzech aktach. Z muzyką A. Müncheimera, „Tygodnik Ilustrowany” 1880, nr 258–1881, nr 268 (z przerwami). Wydanie osobne: Warszawa 1881. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Wyjątek z dramatu pt. Palec Boży, „Kurier Warszawski” 1887, nr 315, 323, 341, 351 oraz 1901, nr 187.Kozakiewicz S., Ryszkiewicz A., Warszawska „cyganeria” malarska. Grupa Marcina Olszyńskiego, „Źródła do Dziejów Sztuki Polskiej”, (Wrocław) 1955, t. 8.Kraushar A., Neocyganeria warszawska, Kraków 1913.Szymanowski W., (A. de Musset, Lizetka. Rec.), „Przegląd Tygodniowy” 1867, nr 48.Kraushar A., Sylwetki literackie z niedawnej przeszłości, w: Kartki historyczne i literackie, Kraków 1894.Krzywoszewski S., Wacław Szymanowski, „Kraj” 1902, nr 50.M. G. [Gawalewicz], Nasz współczesny dramat i komedia, „Tygodnik Powszechny” 1884, nr 30.Peletyn S., Recenzja-nierecenzja. Słówko o dramacie „Salomon”, „Izraetila” 1870, nr 18.Lewestam F. H. L., (C. Delavine, Paria. Rec. teatr.), „Kłosy” 1868, nr 150.K. i. [J. Kotarbiński], (A. de Musset, Lizetka. Rec. teatr.), „Przegląd Tygodniowy” 1867, nr 38.Lewestam F. H., (Salomon. Rec.), „Gazeta Codzienna” 1856, nr 1340-136.Łuniewski K., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Tygodnik Powszechny” 1880, nr 18.Romankówna M., Słownik biograficzny, w: N. Żmichowska, Listy, t. 2, Wrocław 1960.Lubowski E., (Posąg. Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1880, nr 260.Rzętkowski S., Wacław Szymanowski, „Kłosy” 1876, nr 558.Rzętkowski S., Wacław Szymanowski, „Opiekun Domowy” 1871, nr 29-30.Siemieńska A., „Krytyka (wyjęta z czasopismu)” na tle konfliktu Norwida z krytyką, w: Polska krytyka literacka w XIX wieku, pod. red. M. Strzyżewskiego, Toruń 2005.Szpotański S., Insurekcyjna publicystyka W. Szymanowskiego, „Kurier Warszawski” 1933, nr 52.W. [K. W. Wójcicki], Wacław Szymanowski, „Kłosy” 1876, nr 558.Węgrzyn I., Szymanowski Wacław, w: Słownik pisarzy polskich, pod. red. E. Zych, Kraków 2008.Wasylewski S., Wacio, „Gazeta Polska” 1937, nr 17.Lewestam F. H., (A. de Musset, Lizetka. Rec teatr.), „Kłosy” 1867, nr 119.Z. M., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Kurier Codzienny” 1880, nr 90.Wasylewski S., Wacław Szymanowski jako dramaturg, „Kurier Warszawski” 1836, nr 350.Al. N. [Niewiarowski], (Salomon. Rec.) „Gazeta Warszawska” 1856, nr 145.W cieniu wieszcza, pod. red. J. Lyszczyny i M. Bąk, Katowice 2006.Pawlicki S., (C. Delavine, Paria. Rec. teatr.), „Biblioteka Warszawska” 1868, t. 2.St. M. Rz. [Rzętkowski], (Posąg. Rec. teatr.), „Kurier Codzienny” 1880, nr 227.Witkowska A., Literatura romantyzmu, Warszawa 2003.Z. D. [Dębicki], Wacław Szymanowski, „Kurier Warszawski” 1921, nr 187.Widman K. (Salomon. Rec.), „Dziennik Literacki” 1856, nr 10.Kenig J., (C. Delavigne, Dzieci Edwarda. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1858, nr 69-70.Orgon (Z. Sarnecki), (Posąg. Rec. teatr.), „Echo” 1880, nr 227.P. de Musset, Fraskatanka, „Dziennik Warszawski” 1852, nr 139-142, 144, 145, 147.(A. de Musset, Lizetka. Rec teatr.), „Gazeta Polska” 1867, nr 200.Lewestam F. H., (Ostatnie chwile Kopernika. Rec. teatr.), „Kłosy” 1869, nr 218 (Dodatek nadzwyczajny).(Poezje i dramata. Rec.), „Gazeta Warszawska” 1885, nr 245.Kenig J., (Matka. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1858, nr 146 oraz „Ruch Muzyczny” 1858, nr 21.Kenig J., (Sędziwój. Rec.), „Gazeta Warszawska” 1859, nr 62-63.Al. N. [Niewiarowski], (Sędziwój. Rec.), „Gazeta Codzienna” 1859, nr 57-60.(Sędziwój. Rec.) „Biblioteka Warszawska” 1860, t. 1.K, Do redakcji Biblioteki Warszawskiej o komediach konkursowych. (Dzieje serca. Rec.), „Biblioteka Warszawska” 1860, t. 1.K. [K. Kraszewski], Sprawozdanie Komitetu powołanego do oceniania komedii nadesłanych na konkurs p. n. Edwarda Starzyńskiego. (Dzieje serca. Rec.), „Kronika Wiadomości Krajowych i Zagranicznych” 1860, nr 47-49.X [J. I. Kraszewski], (Dzieje serca. Rec. teatr.), „Gazeta Codzienna” 1860, nr 84.(Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1880, nr 99.(Dzieje serca. Rec. teatr.), „Dziennik Literacki” 1860, nr 82.Kotarbiński J., (Salomon. Rec. teatr.), „Przegląd Tygodniowy” 1870, nr 19.(Dzieje serca. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1860, nr 101-103.Zawadzki B., (Posąg. Rec. teatr.), „Tygodnik Powszechny” 1880, nr 51.Bogusławski W., Wspomnienie pośmiertne, „Kurier Warszawski” 1886, nr 354.Lubowski E., (Dzieje serca. Rec. teatr.), „Bluszcz” 1866, nr 29.Dzikowski M., (Salomon. Rec. teatr.), „Opiekun Domowy” 1870, nr 18.Lewestam F. H. L., (Salomon. Rec. teatr.), „Kłosy” 1870, nr 253-254.Rzętkowski S., (Salomon. Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1870, nr 123.L. D. [Dębicki], „Czas” 1886, nr 293.S. K. [Krzemiński], (Posąg. Rec. teatr.), „Bluszcz” 1880, nr 52.Litwos [H. Sienkiewicz], (Posąg. Rec. teatr.), „Niwa” 1881, t. 19, s. 77-79 oraz „Wiek” 1886, nr 41.Mefisto, Jak mściś się umiał?, „Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne” 1887, nr 170.Lewestam F. H. L. (V. Hugo, Marion Delorme. Rec. teatr.), „Kłosy” 1873, nr 398.Wydanie zbiorowe: Poezje i dramata, t. 1-5, Warszawa 1884.Wiślicki A., (Na ulicy. Rec. teatr.), „Przegląd Tygodniowy” 1874, nr 14.Kaszewski K., (E. Augier, Flecista, Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1874, nr 360.(E. Augier, Flecista, Rec. teatr.), „Tygodnik Romansów i Powieści” 1874, nr 308.Lubowski E., (E. Augier, Flecista, Rec. teatr.), „Bluszcz” 1875, nr 14.(Gawędy i satyry. Rec.), „Kłosy” 1874, nr 451.(Gawędy i satyry. Rec.), „Przegląd Tygodniowy” 1874, nr 451.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Gazeta Polska” 1881, nr 198.Kaszewski K., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Kłosy” 1880, nr 774.M. G. [Gawalewicz], „Gazet Polska” 1886, nr 284.Rzętkowski S., W. Szymanowski (jego działalność autorska), „Życie” 1887, nr 5.Lubowski E., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1180, nr 227.Lubicz W., (Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Tygodnik Mód i Powieść” 1881, nr 38.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Kurier Codzienny” 181, nr 198.F. Ponsard, Honor i pieniądze. Komedia w 5 aktach. Fragment ogłoszony w: „Dziennik Warszawski” 1853, nr 218-224. Całość wydana w: Teatra warszawskie, Warszawa 1855.Sg [A. Sygietyński], Z wędrówki. Szymanowski jako poeta i publicysta, „Wędrowiec” 1887, nr 1.Gomulicki W., „Kurier Codzienny” 1886, nr 354.Č (A. Černy), Slovanské rody. W. Szymanowski, „Slovanský peled” 1930, nr 3.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Kurier Poranny” 1881, nr 227.Gawalewicz M., Szymanowski i młodzi. (Ze wspomnień osobistych), „Kurier Warszawski” 1909, nr 122.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Nowiny” 1881, nr 246.B. K., (Poezje i dramata. Rec.), „Biesiada Literacka” 1882, nr 21.W. Kor. (Korotyński), (Poezje i dramata. Rec.), „Tygodnik Powszechny” 1884, nr 26.W. Marrené [Morzkowska], (Poezje i dramata. Rec.), „Dziennik Łódzki” 1884, nr 176.T. T. Jeż [Z. Miłkowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Przegląd Tygodniowy” 1884, nr 25.St. M. Rz. [Rzętkowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Tygodnik Ilustrowany” 1884, t. 2, nr 93.E. Zorian [Sedlaczek], (Poezje i dramata. Rec.), „Kłosy” 1884, nr 988.Suesser I., Żydzi w poezji dramatycznej. Szkic literacki, „Izraelita” 1889, nr 2.Eksdziennikarz [W. Przyborowski], Stara i młoda prasa, Petersburg 1897.S. T. [Tarnowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Przegląd Polski” 1884/85, t. 1.Krzemiński S., „Bluszcz” 1886, nr 52.(Poezje i dramata. Rec.), „Kraj” 1884, nr 14.C. Delavigne, Dzieci Edwarda. Tragedia w 3 aktach wierszem. Wystawione w Warszawie w 1858.Gomulicki J. W., O autorze „Literatów warszawskich”, w: W. Szymanowski, A. Niewiarowski, Wspomnienia o Cyganerii warszawskiej, Warszawa 1964.(Poezje i dramata. Rec.), „Wiek” 1884, nr 160-161.Półkozic A. [Niewiarowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Rola” 1885, nr 21-22.W. M. [Marrené-Morzkowska], „Świat” 1886, t. 5, nr 144.Sęp, „Biesiada Literacka” 1886, nr 574.Gomulicki W., O Wacławie Szymanowskim. (Wspomnienie), „Kurier Warszawski” 1909, nr 121. Przedruk w: Warszawa wczorajsza, wyd. J. W. Gomulicki, Warszawa 1961.Frenkiel M., Bałucki czy Szymanowski? (Wspomnienie), „Kurier Warszawski” 1921, nr 1 jubileuszowy.Zawadzki B., Wacław Szymanowski, „Kłosy” 1889, t. 2, nr 1267.C. Delavigne, Paria. Tragedia wierszem w 5 aktach z chórami. Przetworzona z… (Muzyka S. Moniuszki), „Tygodnik Ilustrowany” 1866. Dodatek do nr 330-332. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.Maleszewski W., Echo z d. 23 grudnia 1886 r., „Kurier Warszawski” 1909, nr 122.Kl. J. [Szaniawski], „Wiek” 1886, nr 283-284.„Kłosy” 1886, t. 2, nr 1121.„Kurier Poranny” 1886, nr 354-356.T.Ch. [Jeske-Choiński], „Niwa” 1887, t. 31, z 290.Kotarbiński J., „Kraj” 1887, nr 4.Półkozic A. [Niewiarowski], „Kłosy” 1887, t. 1, nr 1124-1125.Rzętkowsi S., „Biblioteka Warszawska” 1887, t. 1.Gacowa H., Szymanowski Wacław (1821–1886), w: Dawni pisarze polscy od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, t. IV, koordynacja całości R. Loth, red. Z. Trojanowiczowa, Warszawa 2003.Sabowski W., „Tygodnik Ilustrowany” 1887, t. 1, nr 209.A. de Musset, Lizetka. Komedia w 2 aktach wierszem, w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.„Ateneum” 1887, t. 1.Gomulicki J. W., Nota edytorska i przypisy, w: W. Szymanowski, A. Niewiarowski, Wspomnienia o Cyganerii warszawskiej, Warszawa 1964.Kulczycka-Saloni J., Straszewska M., Literatura polska. Romantyzm. Pozytywizm, Warszawa 1990.„Kronika Rodzinna” 1887, nr 1.E. Gondinet, Biały krawat. Komedia w 1 akcie, „Bluszcz” 1867, nr 51-53. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.E. Augier, Flecista. Komedia w 1 akcie, „Wędrowiec” 1868, nr 272-274. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.V. Hugo, Marion Delorme. Tragedia w 5 aktach. Fragment aktu IV ogłoszony w „Bluszcz” 1873, nr 7. Całość w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884.Literatura polska. Encyklopedia PWN, Warszawa 2007.Fantazy [W. Gomulicki], „Rybka”. (Rozdział z kurierowych Annalów), „Kurier Warszawski” 1908, nr 109.Gomulicki J. W., Wacław Szymanowski, w: Iskry z popiołów, seria II, Warszawa 1960.Zalewski K., Wydawcy – redaktorzy – współpracownicy. 9. Wacław Szymanowski, „Kurier Warszawski”. Książka jubileuszowa… 1821–1896, Warszawa 1896.E. About, Morderca. Komedia w 1 akcie, w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.A. Delacour, Skarbonka. Komedia w 5 aktach, w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884.O. Feuillet, Dalila. Dramat w 6 aktach. Przekład przed 1880.E. Labiche, Zapraszam półkownika. Komedia w 1 akcie. Przekład przed 1880.Moliére, Mizantrop. Komedia w pięciu aktach wierszem (1666), „Biblioteka Najcenniejszych Utworów Literatury Europejskiej”, Warszawa 1882. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884.E. Pailleron, Podczas balu. Obrazek w jednym akcie wierszem, w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884. Przedruk w: Komedia i monologi oryginalne i tłumaczone, Seria I, Warszawa 1891.Andrzejewski J., Na kanwie wspomnień i anegdoty, „Antena” 1933, nr 3.Bartoszewicz A., Spór o powieść historyczną w połowie XIX wieku na tle antagonizmu między „Dziennikiem Warszawskim” a „Gazetą Warszawską”, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Toruńskiego. Nauki Humanistyczno-Społeczne” 1959, z. 2.Grzymała-Siedlecki A., Redaktor Szymanowski jako poeta, „Kurier Warszawski” 1921, nr 1 jubileuszowy.Bibliografia Literatury Polskiej. Nowy Korbut. Romantyzm, t. 9, oprac. zespół pod kierunkiem I. Śliwińskiej i S. Stupkiewicza, Warszawa 1972.Lipska M., Szymanowski Wacław, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. II, pod. red. J. Krzyżanowskiego, Cz. Hernasa, Warszawa 1985.Zajączkowski A., Henryk Rzewuski i jego „Dziennik Warszawski” (1851–1854), „Przegląd Nauk Historycznych i Społecznych” 1956, t. 7.Chmielowski P., Szymanowski Wacław, „Złota Przędza”, t. 3, Warszawa 1886.Gomulicki J. W., Warszawa wczorajsza, Warszawa 1961.Grzymała-Siedlecki A., Wobec 50-lecie śmierci W. Szymanowskiego, „Kurier Warszawski” 1936, nr 349.Gurbiel A., Cyganeria warszawska, w: Histor
The Many Masks of Karol Szymanowski: A discussion of his two piano triptychs
No full textThis article explores the relationship between Karol Szymanowski's two piano triptychs – Métopes, op. 29, and Masques, op. 34 – and the literary characters evoked by each of their movements – the Sirens, Calypso and Nausicaa (from Homer's Odyssey), Sheherazade (from The Arabian Nights), Tristan (from Hardt's play Tantris le Bouffon), and Don Juan (not associated to any specific source by the author). The article discusses various strategies used by the composer to convey his subject matter, from obvious visual depictions to hidden structural parallelisms, thus demonstrating how he used both the content and the form of the literary narratives as inspiration.
Keywords: Szymanowski; Piano; Program music; Literature.This article explores the relationship between Karol Szymanowski's two piano triptychs – Métopes, op. 29, and Masques, op. 34 – and the literary characters evoked by each of their movements – the Sirens, Calypso and Nausicaa (from Homer's Odyssey), Sheherazade (from The Arabian Nights), Tristan (from Hardt's play Tantris le Bouffon), and Don Juan (not associated to any specific source by the author). The article discusses various strategies used by the composer to convey his subject matter, from obvious visual depictions to hidden structural parallelisms, thus demonstrating how he used both the content and the form of the literary narratives as inspiration.
Keywords: Szymanowski; Piano; Program music; Literature
Phenomenological tests of perturbative quantum chromodynamics at high energy at the LHC
No full textDans la limite des hautes énergies, la petite valeur de la constante de couplage de l'interaction forte peut être compensée par l'apparition de grands logarithmes de l'énergie dans le centre de masse. Toutes ces contributions peuvent être du même ordre de grandeur et sont resommées par l'équation de Balitsky-Fadin-Kuraev-Lipatov (BFKL). De nombreux processus ont été proposés pour étudier cette dynamique. L'un des plus prometteurs, proposé par Mueller et Navelet, est l'étude de la production de deux jets vers l'avant séparés par un grand intervalle en rapidité dans les collisions de hadrons. Un calcul BFKL ne prenant en compte que les termes dominants (approximation des logarithmes dominants ou LL) prédit une augmentation rapide de la section efficace avec l'augmentation de l'intervalle en rapidité entre les jets ainsi qu'une faible corrélation angulaire. Cependant, des calculs basés sur cette approximation ne purent pas décrire correctement les mesures expérimentales de ces observables au Tevatron. Dans cette thèse, nous étudions ce processus à l'ordre des logarithmes sous-dominants, ou NLL, en prenant en compte les corrections NLL aux facteurs d'impact, qui décrivent la transition d'un hadron initial vers un jet, et à la fonction de Green, qui décrit le couplage entre les facteurs d'impact. Nous étudions l'importance de ces corrections NLL et trouvons qu'elles sont très importantes, ce qui conduit à des résultats très différents de ceux obtenus à l'ordre des logarithmes dominants. De plus, ces résultats dépendent fortement du choix des échelles présentes dans ce processus. Nous comparons nos résultats avec des données récentes de la collaboration CMS sur les corrélations angulaires des jets Mueller-Navelet au LHC et ne trouvons pas un bon accord. Nous montrons que cela peut être corrigé en utilisant la procédure de Brodsky-Lepage-Mackenzie pour fixer le choix de l'échelle de renormalisation. Cela conduit à des résultats plus stables et une très bonne description des données de CMS. Finalement, nous montrons que, à l'ordre des logarithmes sous-dominants, l'absence de conservation stricte de l'énergie-impulsion (qui est un effet négligé dans un calcul BFKL) devrait être un problème beaucoup moins important qu'à l'ordre des logarithmes dominants.In the high energy limit of QCD, the smallness of the strong coupling due to the presence of a hard scale can be compensated by large logarithms of the center of mass energy. All these logarithmically-enhanced contributions can be resummed by the Balitsky-Fadin-Kuraev-Lipatov (BFKL) equation. Many processes have been proposed to study these dynamics. Among the most promising ones is the production of two forward jets separated by a large interval of rapidity at hadron colliders, proposed by Mueller and Navelet. A BFKL calculation taking into account only dominant contributions (leading logarithmic, or LL, accuracy) predicts a strong rise of the cross section with increasing rapidity separation between the jets and a large decorrelation of their azimuthal angles. However, such LL calculations could not successfully describe measurements of these observables performed at the Tevatron. In this thesis, we study this process at next-to-leading logarithmic (NLL) accuracy, taking into account NLL corrections both to the impact factors, which describe the transition from an incoming hadron to a jet, and to the Green's function, which describes the coupling between the impact factors. We investigate the magnitude of these NLL corrections and find that they are very large, leading to very different results compared with a LL calculation. In addition, we find that these results are very dependent on the choice of the scales involved in the process. We compare our results with recent data from the CMS collaboration on the azimuthal correlations of Mueller-Navelet jets at the LHC and find a rather poor agreement. We show that this can be cured by using the Brodsky-Lepage-Mackenzie procedure to fix the renormalization scale. This leads to more stable results and a very good description of CMS data. Finally, we show that at NLL accuracy the absence of strict energy-momentum conservation (which is a subleading effect in a BFKL calculation) should be a much less severe issue than at LL accuracy
Sonder la saturation des gluons dans les processus semi-durs γ(*)+p/A
No full textDans les collisionneurs à haute énergie, les processus QCD impliquent au moins deux échelles: l’énergie dans le centre de masse s et une échelle dure Q^2 qui permet la factorisation des processsus en une partie dure calculable via les méthodes perturbatives des diagrammes de Feynman et une partie non-perturbative comme par exemple les fonctions de distribution de partons (PDFs). Cependant, des grands logarithmes peuvent apparaître compensant la petitesse de la constante de couplage. Ces corrections doivent être resommées et cela mène aux équations d’évolution Dokshitzer-Gribov-Lipatov-Altarelli-Parisi (DGLAP) aux énergies modérées. Dans la limite semi-dure, appelée aussi limite de Regge-Gribov, characterisée par s >> Q^2 >> Λ^2_QCD, des grands logarithmes de l’énergie doivent être resommés via l’approche Balitsky-Fadin-Kuraev-Lipatov (BFKL). Dans cette limite des hautes énergies, les gluons dominent la structure interne des nucléons et que ce soit dans le formalisme de BFKL ou de DGLAP, la distribution de gluon augmente avec l’énergie du centre de masse, ce qui ne peut pas continuer indéfiniment car cela mène à une augmentation des sections efficaces avec l’énergie qui éventuellement viole l’unitarité. Aux très hautes énergies, des effets non-linéaires comme la recombinaison de gluons ont été prédits, menant à la saturation gluonique. Des signes de cette saturation ont été trouvés dans les données expérimentales actuelles, mais aucune n’est concluante. Il est clair qu’une découverte sans ambiguïté de cette saturation gluonique nécessite l’identification et le calcul précis au-delà de l’ordre dominant d’observables sensible à la physique de la saturation. Cette thèse participe aux récents efforts menés par la communauté des hautes énergies afin d’atteindre ce but. Deux théories effectives équivalentes, qui sont toutes deux introduites dans le manuscrit, sont utilisées dans les calculs analytiques d’observables variées pouvant être étudiées expérimentalement au Grand collisionneur de hadrons (LHC) via des collisions ultra-périphériques ou dans des collisionneurs futurs, principalement le collisionneur électron-ion (EIC) et le Grand collisionneur électron-hadron (LHeC) via des diffusions profondément inélastiques inclusives ou diffractives. Nous proposons et étudions tout particulièrement deux nouvelles classes de processus dans le but de mettre en évidence la saturation gluonique. Tout d’abord, l’approche des ondes de choc est utilisée dans le calcul à l’ordre sous-dominant en perturbation des sections efficaces de production diffractive d’une paire de hadrons et de production diffractive d’un seul hadron dans une collision γ(*) + p/A, le photon pouvant être réel ou virtuel. Nous démontrons d’abord que les différentes divergences (molles, colinéaires, en rapidité et ultra-violettes) s’éliminent entre elles puis nous extrayons analytiquement le terme fini. Par ailleurs, nous calculons à l’ordre dominant, à l’aide du formalisme du condensat de verre de couleur, la section efficace de production inclusive de quarkonium + gluon dans une collision profondément inélastique.At high-energy colliders, QCD processes involve at least two scales: the centre-of-mass energy s and a hard scale Q^2 that allows the factorization of processes into a hard part computable using the perturbative methods of Feynman diagrams and a non-perturbative part such as parton distribution functions (PDFs). However, large logarithmic corrections can arise, compensating the smallness of the coupling constant. They have to be resummed, leading to the Dokshitzer-Gribov-Lipatov-Altarelli-Parisi (DGLAP) evolution equations at moderate energies. In the semi-hard limit or Regge-Gribov limit characterized by s >> Q^2 >> Λ^2_QCD, the large energy logarithms are resummed using the Balitsky-Fadin-Kuraev-Lipatov (BFKL) approach. In this high-energy domain, gluons dominate the inner structure of nucleons. In both BFKL and DGLAP formalisms, a rise of the gluon distribution is predicted. This rise cannot indefinitely continue as it leads to a growth of cross-sections with energy that eventually violate unitarity. At very high energy, non-linear effects such as gluon recombination have been theoretically predicted, leading to gluon saturation. Strong hints of gluon saturation have been found in the currently available experimental data but they have not been conclusive. It has been clear that its unambiguous discovery requires the identification and precise beyond leading order computations of observables that are sensitive to saturation physics. This thesis contributes to the efforts, in recent years, of the high-energy physics community towards such a goal. Two equivalent effective field theories -that will be both introduced in the thesis- have been employed to analytically compute various observables that can be studied experimentally at the Large Hadron Collider (LHC) with ultra-peripheral collisions or at future colliders, mainly the Electron-Ion Collider (EIC) and the Large Hadron electron Collider (LHeC) in diffractive or inclusive Deep Inelastic Scattering (DIS). We propose and study two novel types of processes to investigate saturation physics. First, we use the shockwave approach to calculate at the next-to-leading order the cross-section for di-hadron and single-hadron diffractive production in γ(*) + p/A collision, i.e. in electro- or photoproduction. We show the explicit cancellation of the different divergences (soft, collinear, in rapidity and ultraviolet) and extract the finite term. Second, we compute the cross-section for the inclusive quarkonium + gluon production in DIS at leading order using the Colour Glass Condensate (CGC) formalism
- …
