17 research outputs found
Ghostwriting in Polish Copyright Law – A New Perspective Needed?
133-140It is worthy of note that the so-called
‘ghostwriting’ contracts are subject to much debate under the copyright
legislation of most countries. There is usually little concern where moral
rights are perceived as waivable, which appears to be the current situation in
most common law systems. However, in most civil law systems in continental
Europe, where it may have been explicitly stated that these rights are not
transferable (and sometimes unwaivable too), statutory law struggles to find
the answer as to whether ghostwriting constitutes an unenforceable or even
illegal activity. Yet, it is known that in the legal doctrine of certain
countries (Germany, Switzerland) ghostwriting contracts are in principle
allowed under copyright law. This paper provides a detailed analysis of the
ghostwriting contract from a ‘hometown’ perspective, which happens to be Polish
copyright law
Kompetencje społeczne w edukacji, pracy socjalnej i relacjach zawodowych
W dzisiejszej dyskusji dotyczącej siły i słabości polskiego środowiska akademickiego – mając na względzie przyczyny i uwarunkowania jego wyraźnych zaniedbań, opóźnień i ograniczeń w porównaniu z univesitas Europy Zachodniej – coraz częściej pojawiają się pytania dotyczące umiejętności i kompetencji, jakie absolwenci naszych uczelni zdobywają w trakcie uniwersyteckiej edukacji. Wśród tych „umiejętności i kompetencji” wyróżniają się te, które sprzyjają konstruowaniu dobrych relacji interpersonalnych. Należą do nich: kompetencje i umiejętności komunikacyjne, umiejętności budowania bliskich relacji z innymi ludźmi, sfera tzw. roztropności emocjonalnej, czyli zdolność postrzegania, oceniania i wyrażania emocji, sprawność w rozumieniu i analizowania informacji emocjonalnej, a wreszcie – sztuka regulowania przestrzeni emocjonalności. Wszystkie wymienione umiejętności, nazywane „kompetencjami społecznymi” albo „społecznymi umiejętnościami miękkimi”, w praktyce akademickiej uznawane są coraz powszechniej za fundamentalny „budulec” wszelkich instytucji społecznych zarówno w skali „makro”, jak i „mikro”. Krucha struktura polskiej przestrzeni publicznej, niestabilność sektora prywatnej przedsiębiorczości czy też słabość instytucji rodziny przekonują jednak, że wiążąca siła kompetencji społecznych wciąż pozostaje nader wątpliwa. W przedstawianej pracy zbiorowej – będącej pokłosiem zorganizowanej wiosną 2012 roku konferencji naukowej Studenckiego Koła Umiejętności Społecznych, działającego przy Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym UAM w Kaliszu – stawiamy pytania o jakość, charakter i specyfikę wspomnianego „budulca” życia społecznego, warunkują- cego sposoby funkcjonowania różnorodnych zawodów. Konferencyjne analizy i refleksje, dyskusje i płynące z nich wnioski odsłoniły zaskakujący fenomen. Z jednej strony wszyscy uczestnicy seminarium uznali, że podejmowane kwestie kompetencji społecznych są rzeczywiście ważne, lecz zarazem, niestety, najczęściej niedoceniane. Ale z drugiej strony okazało się, że dyskutanci operowali 6 często rozbieżną teoretycznie aparaturą pojęciową, istotnie utrudniającą naukowe porozumienie, wspólne wypracowanie odpowiedniej terminologii i badawczej perspektywy. Zagadnienie społecznych umiejętności miękkich obnażyło więc znaczące zróżnicowanie: prelegenci różnili się między sobą, bo w czym innym upatrywali istotę czy sedno problemu kompetencji społecznych. Taka sytuacja zintensyfikowała przede wszystkim kontrasty, utrudniając znacząco sformułowanie konstruktywnych wniosków. Prawdopodobną przyczyną zaistniałej sytuacji jest fakt niezmiennie niskiego stopnia zaawansowania badań nad problematyką kompetencji społecznych. Pomimo że literatura przedmiotu na przestrzeni ostatnich dwóch dekad wskazuje na rosnące zainteresowanie poruszanymi kwestiami, ciągle trudno mówić o stosowaniu spójnej i jednolitej aparatury pojęciowej, w której ta problematyka byłaby ujmowana, opisywana i badana. Inną przyczyną tego stanu rzeczy może być jednakże zróżnicowanie przygotowania oraz doświadczenie akademickie autorów zebranych w książce tekstów: dla wielu z nich była to bowiem pierwsza naukowa „próba”, nowatorskie doświadczenie owocujące naukową pracą. Przy okazji warto podkreślić, że autorzy, mimo towarzyszących im wątpliwości, co zrozumiałe w ich sytuacji, podjęli intelektualny wysiłek z ogromną wiarą we własne siły – ten naukowy optymizm wartościowany winien być pozytywnie. Zebrane artykuły i szkice zestawiliśmy w dwóch blokach tematycznych. Pierwszy z nich obejmuje artykuły podejmujące kwestię kompetencji społecznych przypisanych do zawodu i powołania nauczyciela. Problematyka ta wydaje się bardzo ważna, gdyż, jak wspomniano, różnice pomiędzy skutecznością kształcenia przez polskie szkoły wyż- sze i szkoły krajów Zachodu być może mają właśnie źródło w kompetencjach samych nauczycieli. Drugi blok tematyczny zawiera prace dotyczące problematyki sfery aktywności socjalnej, poziomu niesienia pomocy ludziom cierpiącym, wszystkim potrzebującym. W tej drugiej grupie artykułów stawiamy zatem pytania o wolontariat – jego psychologiczne, filozoficzne i społeczne uwarunkowania – pamiętając o jego wciąż kruchym (w polskich realiach) statusie. Czy udało się nam osiągnąć zasugerowane w tej przedmowie cele i zamierzenia? – niech oceni Czytelnik
Access Control and Service-Oriented Architectures.
Access Control and Service-Oriented Architectures" investigates in which way logical access control can be achieved effectively, in particular in highly dynamic environments such as service-oriented architectures (SOA's). The author combines state-of-the-art best-practice and projects these onto the SOA. In doing so, he identifies strengths of current approaches, but also pinpoints weaknesses. These weaknesses are subsequently mitigated by introducing an innovative new framework called EFSOC. The framework is validated empirically and preliminary implementations are discussed.
Evaluation of an assistive technology for blind: focus on prevention of the use os psychoative drugs
Entre as tecnologias utilizadas em enfermagem tem-se, na assistÃncia à pessoa cega, a tecnologia assistiva (TA). O desenvolvimento e uso deste tipo de tecnologia pode ser uma ferramenta na promoÃÃo da saÃde e no fornecimento de informaÃÃes que visem uma melhoria no processo de comunicaÃÃo em saÃde. Estudo anterior desenvolveu uma TA em saÃde sobre a prevenÃÃo ao uso de drogas psicoativas entre cegos, mediada pelo acesso a distÃncia. Ante a aceitaÃÃo da TA, decidiu-se por um estudo de aprofundamento e avaliaÃÃo desta TA por parte de especialistas. Dos diversos modelos, o de Pasquali (1999) apresenta-se como um referencial teÃrico-metodolÃgico possÃvel para a avaliaÃÃo de tecnologias, optando-se, neste estudo, por seguir as fases do pÃlo teÃrico elaborado por este autor. Desta forma, objetivou-se avaliar a referida TA em alguns pontos, como: aspectos de conteÃdo sobre drogas psicoativas; aspectos pedagÃgicos, relativos à acessibilidade Ãs pessoas cegas; e aspectos tÃcnicos, concernentes Ãs questÃes do acesso a distÃncia. Trata-se de um estudo de avaliaÃÃo de tecnologia, descritivo, realizado entre marÃo e setembro de 2009, contando com a infra-estrutura do LaboratÃrio de ComunicaÃÃo em SaÃde da Universidade Federal do Cearà (LabCom_SaÃde-UFC). Participaram nove juÃzes especialistas, no total de trÃs para cada respectiva Ãrea de conteÃdo sobre drogas, educaÃÃo especial com Ãnfase em educaÃÃo de cegos e acesso a distÃncia. Cada grupo de juÃzes trabalhou uma etapa e estas foram sucessivas, pois estes profissionais faziam suas avaliaÃÃes, a pesquisadora promovia os ajustes, os quais, em seguida, eram submetidos novamente à avaliaÃÃo dos profissionais. ConstruÃram-se trÃs instrumentos de avaliaÃÃo cujos itens versavam sobre especificidades de cada uma das referidas Ãreas e seus itens, valorados de um a quatro, assim definidos: adequado, parcialmente adequado, inadequado e nÃo se aplica. Todos os juÃzes assinaram o Termo de Consentimento Livre e Esclarecido. Sobre as avaliaÃÃes, as dos especialistas em conteÃdo apontaram para a qualidade do conteÃdo da TA e eles solicitaram ajustes de correÃÃo ortogrÃfica, aprimoramento de alguns conceitos e clarificaÃÃo de termos tÃcnicos. Quanto aos juÃzes de aspectos pedagÃgicos, avaliaram todos os itens como adequados. Apesar disso, sugeriram melhoria nos sintetizadores de voz, ferramentas necessÃrias à acessibilidade do cego ao computador, e tambÃm a inclusÃo de um Ãudio convidando os internautas a acessarem a tecnologia. Finalmente, os juÃzes de aspectos tÃcnicos apontaram a necessidade de inclusÃo de ferramentas grÃficas e de multimÃdia. Tais sugestÃes nÃo foram prontamente acatadas por contradizerem de certa forma a literatura referente a aspectos de acesso a distÃncia por pessoas cegas. Diante de todas estas consideraÃÃes, acredita-se que a TA foi devidamente avaliada como um meio viÃvel e seguro de fornecimento de informaÃÃes em saÃde sobre drogas psicoativas para pessoas cegas. Deste modo, como detalhado, a pessoa cega pode acessÃ-la individualmente, apreciÃ-la quando desejar e quantas vezes se fizer necessÃrio. Julgou-se a TA interessante, colaborativa no processo de aprendizagem e ferramenta Ãtil na promoÃÃo e comunicaÃÃo em saÃde mediada pelo acesso a distÃncia. As sugestÃes colaboraram para fortalecer a acessibilidade da referida tecnologia.Technologies for nursing care delivery to blind people include assistive technology (AT). The development and use of this type of technology can be a tool for health promotion and information provision with a view to improving the health communication process. An earlier study developed a health AT on the prevention of psychoactive drugs consumption among blind people, mediated by distance access. As the AT was accepted, the researchers decided to subject it to a deeper expert assessment study. Among different options, Pasqualiâs (1999) model is a possible theoretical-methodological reference framework for technology assessment. In this study, the phases of the theoretical pole elaborated by this author will be followed. Thus, the goal was to assess some points of the AT, such as: aspects of content on psychoactive drugs; pedagogical aspects related to accessibility for blind people; and technical aspects related to distance access issues. A descriptive technology assessment research was carried out between March and September 2009, using the infrastructure of the Health Communication Laboratory at Cearà Federal University (LabcomSaÃde-UFC). Nine expert judges participated, totalling three for each respective area of content about drugs, special education with emphasis on education for the blind and distance access. Each group of judges worked on one phase, with one phase following the other, as these professionals elaborated their assessments, the researcher made adjustments, which were then resubmitted to the professionalsâ assessment. Three assessment instruments were constructed, whose items addressed specificities of each area and its items, with scores ranging from one to four, defined as follows: adequate, partially adequate, inadequate and does not apply. All judges signed the Free and Informed Consent Term. The content expertsâ assessments pointed towards the quality of the ATâs content and requested orthographic corrections, improvements in some concepts and clarifications of technical terms. The pedagogical aspect judges considered all aspects as adequate. Nevertheless, they suggested improvements in voice synthesizers, tools needed for the blind to have computer access, as well as the inclusion of audio material, inviting participants to access the technology. Finally, the technical aspect judges indicated the need to include graphic and multimedia tools. These suggestions were not readily accepted because, in a sense, they go against literature on aspects of distance access by blind people. In view of all of these considerations, the AT was properly assessed as a viable and afe means for health information provision about psychoactive drugs to blind people. Thus, as detailed, blind people can access the AT individually, whenever and as many times as they want. The technology was considered interesting, collaborating in the learning process and a useful tool for health promotion and communication mediated by distance access. The suggestions collaborated to strengthen access to this technolog
Ghostwriting in Polish Copyright Law – a new perspective needed?
Abstract: It is worthy of note that so-called ‘ghostwriting’ contracts are subject to much debate under the copyright legislation of most countries. There is usually little concern where moral rights are perceived as waivable, which appears to be the current situation in most common law systems. However, in most civil law systems in continental Europe, where it may have been explicitly stated that these rights are not transferable (and sometimes unwaivable too), statutory law struggles to find the answer as to whether ghostwriting constitutes an unenforceable or even illegal activity. Yet, we read in the jurisprudence of certain countries (cf. Germany, Switzerland) that ghostwriting contracts are allowed under copyright law. This paper provides a more detailed analysis of the ghostwriting contract from a ‘hometown’ perspective, which happens to be Polish copyright law
Katarzyna Droga Returns to Podlasie
W niniejszym artykule autorka porusza temat trzech charakterystycznych cech pisarstwa Katarzyny Drogiej: autobiografizmu, motywu powrotu na Podlasie i związków
literatury z Podlasiem. Przedmiotem analizy są trzy powieści: Pokolenia: wiek deszczu, wiek słońca, Pokolenia: powrót do domu oraz Gospoda pod Bocianem. Powieści te są przykładem powrotu literackiego i osobistego pisarki, a także wykorzystania tzw. pamiętników, zdjęć i wspomnień jako literackiego tworzywa. W analizie autorka odwołuje się do teorii Umberta Eco i Ryszarda Nycza, pokazując także, w jaki sposób powieść rodzinna może stać się nośnikiem pamięci kulturowej. Jednocześnie, celem artykułu jest pokazanie osobistego doświadczenia Katarzyny Drogiej oraz tego, w jaki sposób to doświadczenie przekłada się na literaturę, staje się tworzywem literackim. Tym samym powrót pisarki do rodzinnych stron odbywa się na dwóch płaszczyznach, literackiej i osobistej, a Katarzyna Droga dołącza do literackiej mapy autorek Podlasia.The author discusses three books by Katarzyna Droga that have been published recently, that is, Pokolenia: wiek deszczu, wiek słońca, Pokolenia: powrót do domu, and Gospoda pod Bocianem, in which she recalls the memories of her mother and refers to her own experience of storytelling and storyfinding. In addition, the author analyses the literary process and creativity of the writer. At the same time, the author stresses the importance of family memories to the autobiographical memory and cultural memory of Podlasie. Thus, the writer’s return to her homeland takes place on two levels, literary and personal, and thus Katarzyna Droga joins the women’s literary map of Podlasie.Dominika NIEDŹWIEDŹ, dr, ur. w Łapach, absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. W kwietniu 2021 roku na Wydziale Polonistyki UJ obroniła rozprawę doktorską poświęconą twórczości Tadeusza Boya -Żeleńskiego, przygotowywaną pod kierunkiem prof. dr hab. Anny Czabanowskiej -Wróbel. Mieszka w Krakowie, zawodowo jest związana z Uniwersytetem Jagiellońskim od 2009 roku. Interesuje się literaturą dwudziestolecia międzywojennego oraz związkiem literatury i mediów.Uniwersytet JagiellońskiBorkowska Grażyna, Metafora drożdży. Co to jest literatura/poezja kobieca?, „Teksty Drugie” 1995, nr 3–4.Czapliński Przemysław, Przetwarzanie nostalgii, w: P. Czapliński, Wzniosłe tęsknoty. Nostalgia w prozie lat dziewięćdziesiątych, Kraków 2001.Czempka -Wiewióra Maria, Pisanie z pamięci – strategie autonarracyjne we współczesnej literaturze autobiograficznej, „Folia Literaria Polonica” 2011, nr 2.Darska Bernadetta, Czy popularna powieść kobieca może być powieścią społecznie zaangażowaną? Kilka refleksji o tematach, gatunkach i stereotypach, „Postscriptum
Polonistyczne” 2017, nr 2.Droga Katarzyna, Pokolenia: wiek deszczu, wiek, słońca, Gliwice 2013.Droga Katarzyna, Pokolenia: powrót do domu, Gliwice 2015.Droga Katarzyna, Gospoda pod Bocianem, Gliwice 2018.Droga Katarzyna, Sekrety przodków. Czyli jakie znaczenie ma to, że twoja prababka zwiała przez okno z kochankiem?, Warszawa 2018 (wyd. ebook).Eco Umberto, Lector in fabula, przeł. P. Salwa, Warszawa 1994.Gołębiewska Ilona, Powrót do starego domu, Warszawa 2017.Iser Wolfgang, Czym jest antropologia literatury? Różnica między fikcjami wyjaśniającymi a odkrywającymi, przeł. A. Kowalcze -Pawlik, „Teksty Drugie” 2006, nr 5.Kraskowska Ewa, O tak zwanej kobiecości jako konwencji literackiej, w: Krytyka feministyczna – siostra teorii literatury, red. G. Borkowska, L. Sikorska, Warszawa 2000.Ligęza Wojciech, Literatura powrotów. Warianty, nowynapis.eu, 2020.Markowski Michał Paweł, Antropologia i literatura, „Teksty Drugie” 2007, nr 6.Marzec Lucyna, Archiwa literatury kobiecej, „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” 2011, nr 18.Niedźwieńska Anna, Rozwój pamięci autobiograficznej, „Psychologia Rozwojowa” 2003, t. 8, nr 5.Nycz Ryszard, O sylwiczności, czyli kłopot z przedmiotem, „Teksty” 1979, nr 1.Ryan Patric, The Storyteller in Context: Storyteller Identity and Storytelling Experience, Storytelling, Self, Society, t. 4, nr 2, Wayne State University Press, 2008.Rybicka Elżbieta, Miejsce, pamięć, literatura w perspektywie geopoetyki, „Teksty Drugie” 2008, nr 1/2.Sadowski Mirosław, Pamięć w aspekcie psychologicznym, kulturowym i literackim, w: Z badań nad prawem i administracją, red. M. Sadowski, A. Spychalska, K. Sadowa,
Wrocław 2014.Wilczak Marlena, Archiwum procesu twórczego – podejście genetyczne w badaniach dzieł sztuki, „Autobiografia” 2019, nr 2.Wymiary powrotu w literaturze, red. M. Garbacik, P. Kawulok, A. Nowakowski, N. Palich, T. Surydykowski, Kraków 2012.Zatora Anna, Saga rodzinna – próba uporządkowania i konceptualizacji gatunku, „Zagadnienia Rodzajów Literackich” 2017, nr 2.Zawadzka Danuta, Topos powrotu z Warszawy na wieś we współczesnej kulturze Podlasia i Suwalszczyzny, w: Podlasie. Od Terra incognita do White power. Szkice z nowego regionalizmu literackiego, red. D. Zawadzka, M. Lul, Białystok 2018.Żyrek -Horodyska Edyta, Reportażowa saga rodzinna. Fuzja gatunków i dziennikarska archiwistyka, „Zeszyty Naukowe KUL” 2019, t. 62, nr 4(248).8510
Katarzyna Droga Returns to Podlasie
W niniejszym artykule autorka porusza temat trzech charakterystycznych cech pisarstwa Katarzyny Drogiej: autobiografizmu, motywu powrotu na Podlasie i związków
literatury z Podlasiem. Przedmiotem analizy są trzy powieści: Pokolenia: wiek deszczu, wiek słońca, Pokolenia: powrót do domu oraz Gospoda pod Bocianem. Powieści te są przykładem powrotu literackiego i osobistego pisarki, a także wykorzystania tzw. pamiętników, zdjęć i wspomnień jako literackiego tworzywa. W analizie autorka odwołuje się do teorii Umberta Eco i Ryszarda Nycza, pokazując także, w jaki sposób powieść rodzinna może stać się nośnikiem pamięci kulturowej. Jednocześnie, celem artykułu jest pokazanie osobistego doświadczenia Katarzyny Drogiej oraz tego, w jaki sposób to doświadczenie przekłada się na literaturę, staje się tworzywem literackim. Tym samym powrót pisarki do rodzinnych stron odbywa się na dwóch płaszczyznach, literackiej i osobistej, a Katarzyna Droga dołącza do literackiej mapy autorek Podlasia.The author discusses three books by Katarzyna Droga that have been published recently, that is, Pokolenia: wiek deszczu, wiek słońca, Pokolenia: powrót do domu, and Gospoda pod Bocianem, in which she recalls the memories of her mother and refers to her own experience of storytelling and storyfinding. In addition, the author analyses the literary process and creativity of the writer. At the same time, the author stresses the importance of family memories to the autobiographical memory and cultural memory of Podlasie. Thus, the writer’s return to her homeland takes place on two levels, literary and personal, and thus Katarzyna Droga joins the women’s literary map of Podlasie.Dominika NIEDŹWIEDŹ, dr, ur. w Łapach, absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. W kwietniu 2021 roku na Wydziale Polonistyki UJ obroniła rozprawę doktorską poświęconą twórczości Tadeusza Boya -Żeleńskiego, przygotowywaną pod kierunkiem prof. dr hab. Anny Czabanowskiej -Wróbel. Mieszka w Krakowie, zawodowo jest związana z Uniwersytetem Jagiellońskim od 2009 roku. Interesuje się literaturą dwudziestolecia międzywojennego oraz związkiem literatury i mediów.Uniwersytet JagiellońskiBorkowska Grażyna, Metafora drożdży. Co to jest literatura/poezja kobieca?, „Teksty Drugie” 1995, nr 3–4.Czapliński Przemysław, Przetwarzanie nostalgii, w: P. Czapliński, Wzniosłe tęsknoty. Nostalgia w prozie lat dziewięćdziesiątych, Kraków 2001.Czempka -Wiewióra Maria, Pisanie z pamięci – strategie autonarracyjne we współczesnej literaturze autobiograficznej, „Folia Literaria Polonica” 2011, nr 2.Darska Bernadetta, Czy popularna powieść kobieca może być powieścią społecznie zaangażowaną? Kilka refleksji o tematach, gatunkach i stereotypach, „Postscriptum
Polonistyczne” 2017, nr 2.Droga Katarzyna, Pokolenia: wiek deszczu, wiek, słońca, Gliwice 2013.Droga Katarzyna, Pokolenia: powrót do domu, Gliwice 2015.Droga Katarzyna, Gospoda pod Bocianem, Gliwice 2018.Droga Katarzyna, Sekrety przodków. Czyli jakie znaczenie ma to, że twoja prababka zwiała przez okno z kochankiem?, Warszawa 2018 (wyd. ebook).Eco Umberto, Lector in fabula, przeł. P. Salwa, Warszawa 1994.Gołębiewska Ilona, Powrót do starego domu, Warszawa 2017.Iser Wolfgang, Czym jest antropologia literatury? Różnica między fikcjami wyjaśniającymi a odkrywającymi, przeł. A. Kowalcze -Pawlik, „Teksty Drugie” 2006, nr 5.Kraskowska Ewa, O tak zwanej kobiecości jako konwencji literackiej, w: Krytyka feministyczna – siostra teorii literatury, red. G. Borkowska, L. Sikorska, Warszawa 2000.Ligęza Wojciech, Literatura powrotów. Warianty, nowynapis.eu, 2020.Markowski Michał Paweł, Antropologia i literatura, „Teksty Drugie” 2007, nr 6.Marzec Lucyna, Archiwa literatury kobiecej, „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” 2011, nr 18.Niedźwieńska Anna, Rozwój pamięci autobiograficznej, „Psychologia Rozwojowa” 2003, t. 8, nr 5.Nycz Ryszard, O sylwiczności, czyli kłopot z przedmiotem, „Teksty” 1979, nr 1.Ryan Patric, The Storyteller in Context: Storyteller Identity and Storytelling Experience, Storytelling, Self, Society, t. 4, nr 2, Wayne State University Press, 2008.Rybicka Elżbieta, Miejsce, pamięć, literatura w perspektywie geopoetyki, „Teksty Drugie” 2008, nr 1/2.Sadowski Mirosław, Pamięć w aspekcie psychologicznym, kulturowym i literackim, w: Z badań nad prawem i administracją, red. M. Sadowski, A. Spychalska, K. Sadowa,
Wrocław 2014.Wilczak Marlena, Archiwum procesu twórczego – podejście genetyczne w badaniach dzieł sztuki, „Autobiografia” 2019, nr 2.Wymiary powrotu w literaturze, red. M. Garbacik, P. Kawulok, A. Nowakowski, N. Palich, T. Surydykowski, Kraków 2012.Zatora Anna, Saga rodzinna – próba uporządkowania i konceptualizacji gatunku, „Zagadnienia Rodzajów Literackich” 2017, nr 2.Zawadzka Danuta, Topos powrotu z Warszawy na wieś we współczesnej kulturze Podlasia i Suwalszczyzny, w: Podlasie. Od Terra incognita do White power. Szkice z nowego regionalizmu literackiego, red. D. Zawadzka, M. Lul, Białystok 2018.Żyrek -Horodyska Edyta, Reportażowa saga rodzinna. Fuzja gatunków i dziennikarska archiwistyka, „Zeszyty Naukowe KUL” 2019, t. 62, nr 4(248).8510
Venetian cardinals at the Papal Court during the pontificates of Sixtus IV and Innocent VIII : 1471-1492
The histories of particular cities and states within that myriad-faceted
slice of civilisation, the Renaissance in Italy, have received
more scholarly attention than have the diplomatic, ecclesiastical and
cultural connections between them. This study is part of a balance-redressing
process. Senior clerics traversed frontiers, owing
allegiance to their native state, their benefices and, above all, to
the Papacy. The purpose of this exploration of the curial careers of
four later quattrocento Venetian cardinals is essentially twofold : to
account for relations between Venice and the Papacy with reference to
individuals who were at once Venetian patricians and princes of the
Church; and to examine the cardinals' responses to this situation in
terms of political, ecclesiastical and cultural patronage. Where did
their loyalty lie? To Venice, with its perennial suspicion of the
Church and peculiar notion of the characteristics of a Venetian
cardinal? Or to the Pope, expressing overt hostility towards the
Republic in the War of Ferrara and placing it under an interdict?
Chapter one sets Merco Barbo, Pietro Foscari, Giovanni Michiel and
Giovanni Battista Zeno in a Venetian context. Chapters two and three
chart relations between the two powers, from the exposure of Cardinal
Zeno's involvement in a scheme to transmit Venetian state secrets to
Rome in exchange for ecclesiastical preferment, through to Ermolao
Barbaro's controversial appointment to the patriarchate of Aquileia,
via the short-lived Papal-Venetian league negotiated by Cardinal
Foscari in 1480. The fourth chapter considers their proximity to the
Supreme Pontiff and how their material fortunes varied under popes
Sixtus and Innocent, after which an assessment of the nature, extent
and effectiveness of their patronage is divided between chapters five
and six, focussing pa.rticularly on Venetian connections. Despite
diverging careers, it is concluded that all were bound by variations
of the Venetian inheritance
Heterogeneity of beta-cell function in subjects with multiple islet autoantibodies in the TEDDY family prevention study - TEFA
BACKGROUND: Individuals with multiple islet autoantibodies are at increased risk for clinical type 1 diabetes and may proceed gradually from stage to stage complicating the recruitment to secondary prevention studies. We evaluated multiple islet autoantibody positive subjects before randomisation for a clinical trial 1 month apart for beta-cell function, glucose metabolism and continuous glucose monitoring (CGM). We hypothesized that the number and type of islet autoantibodies in combination with different measures of glucose metabolism including fasting glucose, HbA1c, oral glucose tolerance test (OGTT), intra venous glucose tolerance test (IvGTT) and CGM allows for more precise staging of autoimmune type 1 diabetes than the number of islet autoantibodies alone.METHODS: Subjects (n = 57) at 2-50 years of age, positive for two or more islet autoantibodies were assessed by fasting plasma insulin, glucose, HbA1c as well as First Phase Insulin Response (FPIR) in IvGTT, followed 1 month later by OGTT, and 1 week of CGM (n = 24).RESULTS: Autoantibodies against GAD65 (GADA; n = 52), ZnT8 (ZnT8A; n = 40), IA-2 (IA-2A; n = 38) and insulin (IAA; n = 28) were present in 9 different combinations of 2-4 autoantibodies. Fasting glucose and HbA1c did not differ between the two visits. The estimate of the linear relationship between log2-transformed FPIR as the outcome and log2-transformed area under the OGTT glucose curve (AUC) as the predictor, adjusting for age and sex was - 1.88 (- 2.71, - 1.05) p = 3.49 × 10-5. The direction of the estimates for all glucose metabolism measures was positive except for FPIR, which was negative. FPIR was associated with higher blood glucose. Both the median and the spread of the CGM glucose data were significantly associated with higher glucose values based on OGTT, higher HbA1c, and lower FPIR. There was no association between glucose metabolism, autoantibody number and type except that there was an indication that the presence of at least one of ZnT8(Q/R/W) A was associated with a lower log2-transformed FPIR (- 0.80 (- 1.58, - 0.02), p = 0.046).CONCLUSIONS: The sole use of two or more islet autoantibodies as inclusion criterion for Stage 1 diabetes in prevention trials is unsatisfactory. Staging type 1 diabetes needs to take the heterogeneity in beta-cell function and glucose metabolism into account.TRIAL REGISTRATION: ClinicalTrials.gov identifier: NCT02605148 , November 16, 2015
Multiple oestradiol functions inhibit ferroptosis and acute kidney injury
Acute tubular necrosis mediates acute kidney injury (AKI) and nephron loss1, the hallmark of end-stage renal disease2-4. For decades, it has been known that female kidneys are less sensitive to AKI5,6. Acute tubular necrosis involves dynamic cell death propagation by ferroptosis along the tubular compartment7,8. Here we demonstrate abrogated ferroptotic cell death propagation in female kidney tubules. 17β-oestradiol establishes an anti-ferroptotic state through non-genomic and genomic mechanisms. These include the potent direct inhibition of ferroptosis by hydroxyoestradiol derivatives, which function as radical trapping antioxidants, are present at high concentrations in kidney tubules and, when exogenously applied, protect male mice from AKI. In cells, the oxidized hydroxyoestradiols are recycled by FSP19,10, but FSP1-deficient female mice were not sensitive to AKI. At the genomic level, female ESR1-deficient kidney tubules partially lose their anti-ferroptotic capacity, similar to ovariectomized mice. While ESR1 promotes the anti-ferroptotic hydropersulfide system, male tubules express pro-ferroptotic proteins of the ether lipid pathway which are suppressed by ESR1 in female tissues until menopause. In summary, we identified non-genomic and genomic mechanisms that collectively explain ferroptosis resistance in female tubules and may function as therapeutic targets for male and postmenopausal female individuals.
© 2025. The Author(s)
