1,721,012 research outputs found
To improve prognosis and treatment of patients with colon and rectal cancer
No full textEfst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkin
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Stafrænir netmiðlar (e. Online Platforms). Fjármunaréttarleg álitaefni í tengslum við sölu á vöru, þjónustu og stafrænu efni með milligöngu stafrænna netmiðla
No full textÍ þessari titgerð er fjallað um fjármunaréttarleg álitaefni varðandi samninga um sölu á vöru, þjónustu og stafrænu efni með milligöngu stafrænna netmiðla (e. Online Platforms). Þá er fjallað um tillögur að tilskipun um milligöngu stafrænna netmiðla (e. Discussion Draft of a Directive on Online Intermediary Platforms) sem hópur fræðimanna birtu árið 2016.
Viðskipti á stafrænum netmiðlum hafa aukist töluvert á undanförnum árum og eru þekktustu netmiðlar orðnir að alþjóðlegum stórfyrirtækjum. Flest allir þekkja orðið Uber, AirBnb og Amazon og fjölmargir hafa nýtt sér þjónustu þeirra. Þessir netmiðlar ásamt mörgum öðrum byggja þó á viðskiptagjörningum sem ekki hafa tíðkast lengi. Þó þessir stafrænu netmiðlar starfa allir á ólíkum sviðum eiga þeir það sammerkt að gera hverjum sem er kleift að gerast leigubílstjórar, veita ferðamönnum gistiþjónustu eða gerast heildsalar. Þar sem netmiðlarnir byggja starfsemi sína á rafrænum viðskiptum geta einstaklingar þar að auki auðveldlega stundað alþjóðleg viðskipti, þvert á landamæri og heimsálfur.
Þessi nýjung í viðskiptum hefur notið mikilla vinsælda en starfsemi stafrænna netmiðla vekja þó einnig upp spurningar út frá fjármunaréttarlegum álitaefnum. Fyrir það fyrsta þarf að vera öruggt að rafrænir samningar sem komast á fyrir milligöngu stafrænna netmiðla séu skuldbidnandi og njóti lögverndar. Til þess að svo sé þurfa samskipti milli samningsaðila, loforð og ákvaðir að komast greitt á milli aðila og hafa þau réttaráhrif sem þeim er ætlað. Einnig getur verið óljóst í viðskiptum um stafræna netmiðla hvaða hlutverk netmiðillinn hefur við samningsgerðina og hvort hann hafi heimild frá aðilum til að koma fram fyrir þeirra hönd og hvaða afleiðingar það hefur ef kaupandi stendur í þeirri trú að hann gangi til samningsgerðar við netmiðil beint en ekki annan aðila.
Mikilvægt er að greina samningaréttarlegt samband allra aðila að viðskiptum á stafrænum netmiðlum. Ekki er aðeins um hefðbundið kröfuréttarsamband á milli kaupanda og seljanda að ræða, heldur er einnig samningssamband milli netmiðils og kaupanda og netmiðils og seljanda. Mikilvægt getur verið að greina réttindi og skyldur aðila í þessum samningssamböndum svo afmarka megi réttarstöðu þeirra innbyrðis.
Viðskiptum um stafræna netmiðla hafa einnig fylgt nýjungar á borð við umsagnakerfi þar sem umsagnir viðskiptavina eru birtar á sölusíðum netmiðla. Þessi nýjung getur vakið sérstök álitamál við afmörkun samnings milli aðila þar sem ummæli geta veitt kaupanda ákveðnar forsendur við gerð kaupsamnings. Þá má velta upp þeirri spurningu hvort slík ummæli geti haft áhrif við mat á gallaðri greiðslu.
Í ritgerðinni er leitast við að svara spurningum sem þessum. Í 3. kafla er farið yfir helstu grundvallarreglur samnignaréttar sem á reynir við úrlausn álitaefnanna og þau heimfærð yfir á starfsemi stafrænna netmiðla. Í 4. kafla athyglinni beint að helstu grundvallarreglum kröfuréttar sem á reynir og þær settar í samhengi við breytta viðskiptahætti. Þá er í 5. kafla ritgerðarinnar gerð grein fyrir tillögum að tilskipun um stafræna netmiðla og dregnar fram helstu reglur sem þar er að finna. Einnig eru þær bornar saman við réttarframkvæmd á sviði hefðbundins fjármunaréttar og helstu nýmæli þeirra leidd út
Aðgreining verksamninga frá ráðningarsamningum, vinnuveitendaábyrgð sem grundvöllur skaðabótaábyrgðar
No full textÁlitaefnin sem rísa í málum er varða skaðabótaábyrgð eru margvísleg og reynast oft flókin úrlausnar. Þessum málaflokki, og álitaefnunum sem honum tengjast, eru gerð góð skil í riti Viðars Más Matthíassonar, Skaðabótaréttur, en þar segir hann:
Hér skal þess aðeins getið, að þótt grundvallarreglur skaðabótaréttar séu einfaldar, hefur þessi grein lögfræðinnar orðið sífellt yfirgripsmeiri og flóknari. Hefur það leitt til þess að erfitt reynist að hafa yfirsýn yfir reglur skaðabótaréttarins. Á það bæði við um reglur, sem lúta að ákvörðun skaðabótafjárhæðar og hvaðan bæturnar eiga endanlega að koma.
Skaðabótaábyrgð þarf að vera reist á bótagrundvelli og er sakarreglan megingrundvöllur ábyrgðar í íslenskum skaðabótarétti, þ.e. sá aðili sem veldur öðrum manni tjóni á saknæman og ólögmætan hátt ber skaðabótaábyrgð á tjóni þess manns. Réttarsviðið hefur þó verið í mikilli þróun seinustu áratugi og hefur ábyrgð á grundvelli vinnuveitendaábyrgðar færst í aukana en í þeim bótagrundvelli felst að vinnuveitandi beri ábyrgð á tjóni sem þriðji maður verður fyrir vegna háttsemi starfsmanns vinnuveitandans. Þessar reglur hafa því mikið um það að segja hvaða aðili það er sem kalla má til ábyrgðar á tjóni og þar af leiðandi hvaðan bæturnar eiga endanlega að koma.
Eitt álitaefni sem oft hefur reynt á í tengslum við beitingu þessara reglna er hvort sá sem veldur tjóni á þriðja manni starfi sem starfsmaður annars aðila eða sem sjálfstæður verktaki. Ástæða þess er sú að um samningssamband verktaka og verkkaupa gildir meginreglan að verktaki beri skaðabótaábyrgð á tjóni sem hann veldur. Því verður aðili sem ræður verktaka til að vinna verk, verkkaupi, ekki sóttur til ábyrgðar vegna tjóns sem rekja má til verktakans. Ágreiningur hefur komið upp um hvort samningssamband vinnuveitanda og starfsmanns sé byggt á grundvelli ráðningarsamnings eða hvort í raun sé um verksamning að ræða. Úrlausn þess álitaefnis getur bersýnilega haft miklar réttarafleiðingar í för með sér. Þegar um algenga, hefðbundna og skriflega samninga er að ræða ríkir að öllu jöfnu lítill vafi um hvort viðkomandi samningur teljist ráðningar- eða verksamningur. Samningar sem þessir geta þó verið óljósir og jafnvel óskriflegir en við slíkar aðstæður getur réttarstöðu manna verið teflt í tvísýnu þegar ágreiningur sá er borinn undir dómstóla.
Í þessari ritgerð verður leitast við að skýra í meginatriðum muninn á verk- og ráðningarsamningum ásamt þeim reglum sem dómstólar hafa stuðst við til aðgreiningar milli þessara samninga. Sérstök áhersla verður lögð á hvort einhver merki séu um breytta nálgun við þetta úrlausnarefni hjá Hæstarétti Íslands
Recommended from our members
Aðgreining verksamninga frá ráðningarsamningum, vinnuveitendaábyrgð sem grundvöllur skaðabótaábyrgðar
No full textÁlitaefnin sem rísa í málum er varða skaðabótaábyrgð eru margvísleg og reynast oft flókin úrlausnar. Þessum málaflokki, og álitaefnunum sem honum tengjast, eru gerð góð skil í riti Viðars Más Matthíassonar, Skaðabótaréttur, en þar segir hann:
Hér skal þess aðeins getið, að þótt grundvallarreglur skaðabótaréttar séu einfaldar, hefur þessi grein lögfræðinnar orðið sífellt yfirgripsmeiri og flóknari. Hefur það leitt til þess að erfitt reynist að hafa yfirsýn yfir reglur skaðabótaréttarins. Á það bæði við um reglur, sem lúta að ákvörðun skaðabótafjárhæðar og hvaðan bæturnar eiga endanlega að koma.
Skaðabótaábyrgð þarf að vera reist á bótagrundvelli og er sakarreglan megingrundvöllur ábyrgðar í íslenskum skaðabótarétti, þ.e. sá aðili sem veldur öðrum manni tjóni á saknæman og ólögmætan hátt ber skaðabótaábyrgð á tjóni þess manns. Réttarsviðið hefur þó verið í mikilli þróun seinustu áratugi og hefur ábyrgð á grundvelli vinnuveitendaábyrgðar færst í aukana en í þeim bótagrundvelli felst að vinnuveitandi beri ábyrgð á tjóni sem þriðji maður verður fyrir vegna háttsemi starfsmanns vinnuveitandans. Þessar reglur hafa því mikið um það að segja hvaða aðili það er sem kalla má til ábyrgðar á tjóni og þar af leiðandi hvaðan bæturnar eiga endanlega að koma.
Eitt álitaefni sem oft hefur reynt á í tengslum við beitingu þessara reglna er hvort sá sem veldur tjóni á þriðja manni starfi sem starfsmaður annars aðila eða sem sjálfstæður verktaki. Ástæða þess er sú að um samningssamband verktaka og verkkaupa gildir meginreglan að verktaki beri skaðabótaábyrgð á tjóni sem hann veldur. Því verður aðili sem ræður verktaka til að vinna verk, verkkaupi, ekki sóttur til ábyrgðar vegna tjóns sem rekja má til verktakans. Ágreiningur hefur komið upp um hvort samningssamband vinnuveitanda og starfsmanns sé byggt á grundvelli ráðningarsamnings eða hvort í raun sé um verksamning að ræða. Úrlausn þess álitaefnis getur bersýnilega haft miklar réttarafleiðingar í för með sér. Þegar um algenga, hefðbundna og skriflega samninga er að ræða ríkir að öllu jöfnu lítill vafi um hvort viðkomandi samningur teljist ráðningar- eða verksamningur. Samningar sem þessir geta þó verið óljósir og jafnvel óskriflegir en við slíkar aðstæður getur réttarstöðu manna verið teflt í tvísýnu þegar ágreiningur sá er borinn undir dómstóla.
Í þessari ritgerð verður leitast við að skýra í meginatriðum muninn á verk- og ráðningarsamningum ásamt þeim reglum sem dómstólar hafa stuðst við til aðgreiningar milli þessara samninga. Sérstök áhersla verður lögð á hvort einhver merki séu um breytta nálgun við þetta úrlausnarefni hjá Hæstarétti Íslands
- …
