10 research outputs found
Unwilling travels – wandering as an inspirer of the myth-making activity of Zorian Dołęga Chodakowski
No full textZorian Dołęga Chodakowski (wcześniej: Adam Czarnocki, 1784–1825) znany jest polskiej nauce jako zbieracz słowiańskich starożytności i autor O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem, tekstu zaznaczającego potrzebę pochylenia się nad warstwą chłopską w celu wydobycia z jej wytworów pozostałości dawnej „sławiańskości”. W pierwszych relacjach o badaczu wyraźnie podkreślany jest wątek częstych przeprowadzek i naukowych eskapad Chodakowskiego – ów tułaczy tryb życia został zinterpretowany jako doświadczenie konstytuujące specyficzny typ osobowościowy niepokornego romantyka, co znacznie zaważyło na dalszej recepcji jego działalności. Poprzez analizę konstrukcji owych biografii oraz wybranych tekstów badacza, autorka ukazuje elementy, które mogły przyczynić się do stworzenia obrazu Chodakowskiego jako romantycznego tułacza-indywidualisty.Zorian Dołęga Chodakowski (born as Adam Czarnocki, 1784–1825) is mainly known as a collector of Slavic antiquities and the author of O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem [On the Slavic Lands before Christianity], a work marking the need to study the peasants in order to extract from their culture the relics of ancient ‘Slavicness’. The first descriptions of the researcher clearly emphasized the aspect of his frequent personal and scientific travels. This wandering way of living was interpreted as an experience constituting a unique personality type of a rebellious romantic, which significantly influenced the further reception of Chodakowski’s work. Through the analysis of the construction of these biographies and selected texts of the researcher, the author presents the elements that may have contributed to the creation of the image of Chodakowski as a romantic wanderer
Хірургічне лікування хворих похилого та старечого віку з черезвертлюговими переломами стегнової кістки
No full text+
The aim of the work was to analyze the functional results of surgical treatment in elderly and senile patients with transcavitary fractures depending on the method of osteosynthesis.
Materials and methods. 134 elderly and senile patients with transtrochanteric fractures of the femur type 31A1.1-A1.3 according to AO/ASIF were examined (average age - 72.4±9.3 years). The patient underwent osteosynthesis with a DHS fixator, a PFNA rod and a Gamma nail according to indications. The functional result of the treatment was determined by radiographic signs of fusion, the Harris scale, and complications detected during the period of 1, 3, 6, and 12 months of examination.
Results and their discussion. The functional result according to the Harris scale dramatically prevailed in the first six months after surgical treatment with intramedullary osteosynthesis. For the DHS fixator, the indicator improved from 29.8 points in the first month to 57.7 at the sixth month, for the PFNA rod - from 50.7 points to 76.9, and for the Gamma nail from 50.1 to 76.7, respectively.
Consolidation of a transtrochanteric fracture in treated elderly and senile patients was observed in 83.33 % of cases after extramedullary osteosynthesis, and in 90.22 % of cases after intramedullary osteosynthesis. Complications of extramedullary osteosynthesis included instability of the fixator with migration and fracture of the fixator, during intramedullary osteosynthesis – migration of the cervical blade "cut-out" and fracture of the rod.
Conclusions. The functional result in elderly and senile patients with transtrochanteric fractures after intramedullary osteosynthesis has advantages over extramedullary osteosynthesis. The results of the calculation of the Harris scale indicators, among which the evaluation of the restoration of gait, movements and resistance of the injured limb were decisive, are significantly higher in osteosynthesis with a Gamma nail and a PFNA rod in comparison with a DHS fixator. Complications that occurred in the three groups of the study coincide with the average international indicators and are not significantly low with intramedullary osteosynthesis. Improvement of surgical treatment methods is urgent and requires the search for complex treatment approaches in elderly and senile patients with transtrochanteric fracturesМетою роботи було проаналізувати функціональні результати хірургічного лікування у хворих похилого та старечого віку з черезвертлюговими переломами в залежності від методу остеосинтезу.
Матеріали та методи. Обстежено 134 хворих похилого та старечого віку з черезвертлюговими переломами стегнової кістки типу 31A1.1-А1.3 за АО/ASIF (середній вік - 72,4±9,3 роки). Хворим виконано остеосинтез DHS фіксатором, PFNA стержнем та гамма цвяхом за показаннями. Функціональний результат лікування визначали за рентгенографічними ознаками зрощення, шкалою Harris та виявленими ускладненнями в період 1, 3, 6, 12 місяців обстеження.
Результати та їх обговорення. Функціональний результат за шкалою Harris різко переважав у перші шість місяців після хірургічного лікування інтрамедулярним остеосинтезом. Для DHS фіксатора показник покращувався з 29,8 балів в перший місяць до 57,7 на шостий, для PFNA стержня – з 50,7 балів до 76,9 та для гамма цвяха з 50,1 до 76,7 відповідно.
Консолідацію черезвертлюгового перелому у пролікованих хворих похилого та старечого віку спостерігали у 83,33% після екстрамедулярного остеосинтезу, та в 90,22% випадків після інтрамедулярного остеосинтезу. Ускладнення екстрамедулярного остеосинтезу містили порушення стабільності фіксатора з міграцією та злам фіксатора, при інтрамедулярному остелосинтезі – міграція шийкового леза «cut-out» та злам стержня.
Висновок. Функціональний результат у хворих похилого та старечого віку з черезвертлюговими переломами після інтрамедулярного остеосинтезу має переваги над екстрамедулярним остеосинтезом. Результати обрахунку показників шкали Harris, серед яких визначальними були оцінка відновлення ходи, рухів та опірності ушкодженої кінцівки, значно вищі при остеосинтезі гамма цвяхом та PFNA стержнем в порівнянні з DHS фіксатором. Ускладнення, що виникали у трьох групах дослідження співпадають з середньостатистичним міжнародними показниками і не є суттєво низькими при інтрамедулярному остеосинтезі. Удосконалення методики хірургічного лікування є актуальним і потребує пошуку комплексних підходів лікування у хворих похилого та старечого віку з черезвертлюговими переломам
From the studies on the Russian-Polish scientific, cultural and literary connections in the early 19th century (around the correspondence of Evfimy Bolkhovitinov and Vasily Anastasyevich)
No full textEvfimy Bolkhovitinov (1767-1837; historian, bibliographer, author of the Dictionary of Russian writers, Metropolitan of Kiev) and Vasily Anastasyevich (1775-1845; poet, translator, bibliographer, editor of journal “Uley”) were interested in Polish culture and kept contacts with Polish scientists. The article presents Polish themes in the letters of Bolkhovitinov and Anastasyevich from the years 1813 to 1824. Three main issues are discussed here: 1) representatives of Polish science, culture and literature (Zorian Dołęga Chodakowski, Samuel Bogumił Linde, Tadeusz Czacki and others); 2) institutions (periodicals, scientific societies, libraries and others); 3) events (main historical events, e.g. from the history of medieval Lithuania). The letters of Bolkhovitinov and Anastasyevich show openness of both of them to Polish culture.71-87718
Bez chęci podróże – tułaczka jako inspirator mitotwórstwa w działalności Zoriana Dołęgi Chodakowskiego
No full textZorian Dołęga Chodakowski (born as Adam Czarnocki, 1784–1825) is mainly known as a collector of Slavic antiquities and the author of O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem [On the Slavic Lands before Christianity], a work marking the need to study the peasants in order to extract from their culture the relics of ancient ‘Slavicness’. The first descriptions of the researcher clearly emphasized the aspect of his frequent personal and scientific travels. This wandering way of living was interpreted as an experience constituting a unique personality type of a rebellious romantic, which significantly influenced the further reception of Chodakowski’s work. Through the analysis of the construction of these biographies and selected texts of the researcher, the author presents the elements that may have contributed to the creation of the image of Chodakowski as a romantic wanderer.Zorian Dołęga Chodakowski (wcześniej: Adam Czarnocki, 1784–1825) znany jest polskiej nauce jako zbieracz słowiańskich starożytności i autor O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem, tekstu zaznaczającego potrzebę pochylenia się nad warstwą chłopską w celu wydobycia z jej wytworów pozostałości dawnej „sławiańskości”. W pierwszych relacjach o badaczu wyraźnie podkreślany jest wątek częstych przeprowadzek i naukowych eskapad Chodakowskiego – ów tułaczy tryb życia został zinterpretowany jako doświadczenie konstytuujące specyficzny typ osobowościowy niepokornego romantyka, co znacznie zaważyło na dalszej recepcji jego działalności. Poprzez analizę konstrukcji owych biografii oraz wybranych tekstów badacza, autorka ukazuje elementy, które mogły przyczynić się do stworzenia obrazu Chodakowskiego jako romantycznego tułacza-indywidualisty
Agent Based Test and Repair of Distributed Systems
No full textThis article demonstrates how to use intelligent agents for testing and repairing a distributed system, whose elements may or may not have embedded BIST (Built-In Self-Test) and BISR (Built-In Self-Repair) facilities. Agents are software modules that perform monitoring, diagnosis and repair of the faults. They form together a society whose members communicate, set goals and solve tasks. An experimental solution is presented, and future developments of the proposed approach are explore
Homo inrogatus – Emil Korytko in the Light of His Letters to His Family
No full textEmil Korytko w Polsce pozostaje postacią prawie nieznaną, chociaż Bożena Ostromęcka-Frączak starała się w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku przybliżyć rodakom jego dorobek etnograficzno-literacki. W niniejszym artykule autorka podejmuje próbę spojrzenia na korespondencję młodego człowieka jako na literackie świadectwo, dokumentujące losy jednego z polskich więźniów politycznych, żyjących w pierwszej połowie XIX stulecia. Listy te pokazują, iż wyrok władz, zmuszający skazańca do opuszczenia rodzinnej ziemi, staje się bezpośrednim powodem jego klęski: 1. pozostaje on na utrzymaniu rodziny, co komplikuje relacje na linii syn–rodzice; 2. Emil z trudem realizuje swe plany naukowo-literackie, pod koniec życia nie wie nawet, czy jego praca zostanie opublikowana; 3. nędzne warunki, w jakich żył Korytko, doprowadzają go do choroby, a potem śmierci. Ponadto w listach obecne są elementy świadomego stylizowania się Emila na kontynuatora szkoły Zoriana Dołęgi-Chodakowskiego oraz romantyka-byronistę, człowieka samotnego, wyobcowanego ze świata, w którym żyje. Mało znana badaczom literatury romantyczniej korespondencja Korytki pozwala lepiej zrozumieć tragizm ludzi, których życie w znacznej mierze naznaczone zostało przez historię ruchów narodowowyzwoleńczych.Emil Korytko remains an unknown person in Poland, although in the 1980s Bożena Ostromęcka-Frączak tried to make Poles familiar with his ethnographic-literary work. The author makes an attempt to look at the young man’s correspondence as a literary testimony documenting the vicissitudes of one of Polish political prisoners living in the first half of the 19th century. Those letters show that the authorities’ verdict making the convict leave his homeland becomes the direct reason of his defeat: 1. He is still supported by his family, which makes the relations between the son and his parents more complicated; 2. Emil finds carrying out his scientific-literary plans hard, and at the end of his life he does not even know if his work will be published; 3. The deplorable conditions Korytko lived under make him fall ill, and ultimately die. Moreover, his letters show that he consciously posed as a continuator of Zorian Dołęga-Mostowicz’s school, and a Romantic – Byronist, a lonely man, alienated from the world he lives in. Korytko’s correspondence that is not very well known to those who study Romantic literature, allows a better understanding the tragic vicissitudes of people whose life was to alarge degree affected by history of national independence movements
Synchronization Overhead in SOC Compressed Test
No full textTest data compression is an enabling technology for low-cost test. Compression schemes however, require communication between the system under test and the automated test equipment. This communication, referred to in this paper as synchronization overhead, may hinder the effective deployment of this new test technology for core-based systems-on-a-chip. This paper analyzes the sources of synchronization overhead and discusses the different trade-offs, such as area overhead, test time and automatic test equipment extensions. A novel scalable and programmable on-chip distribution architecture is proposed, which addresses the synchronization overhead problem and facilitates the use of low cost testers for manufacturing test. The design of the proposed architecture is introduced in a generic framework, and the implementation issues (including the test controller and test set preparation) have been considered for a particular case
The Conceptions of Poetry and Prose in the Warsaw Press of 1815-1825
No full textPrzez wiele dziesięcioleci historycy literatury twierdzili, że w okresie przełomu romantycznego Warszawa była bastionem klasycyzmu, a w studiach historycznoliterackich prasę warszawską traktowano jako dowód estetycznego konserwatyzmu. Pomimo tego powstało niewiele prac poświęconych czasopismom z tego okresu.
Celem tej rozprawy była analiza zawartości warszawskiej prasy pod kątem koncepcji poezji i prozy.
Praca podzielona jest na osiem rozdziałów. Dwa pierwsze, po wprowadzeniu, poświęcone są klasycyzmowi, który w jednej z odmian ciążył ku autonomizmowi estetycznemu, w drugiej - ku perswazyjno-wychowawczym funkcjom poezji. Kolejny rozdział dotyczy sentymentalizmu, który odegrał wielką rolę w przyswajaniu nowych stylów i konwencji estetycznych (np. osjanizmu).
Literacki falsyfikat Jamesa Macphersona "Pieśni Osjana" miał również niebagatelne znaczenie dla rozwoju romantyzmu, co opisałem w kolejnym rozdziale. W prasie warszawskiej omawianego okresu "Pieśni Osjana" - obok poezji Schillera - były najpopularniejszym dziełem literackim. "Osjan" stał się symbolem literatury Północy, szczególnie ważnej dla preromantycznych wyobrażeń o poezji.
Zarazem poeci wczesnego romantyzmu poszukiwali własnych tradycji kulturalnych. "Osjan" był wszak zaczerpnięty z literatury obcej. Od lat 1818-1819 na łamach prasy warszawskiej wzmaga się zainteresowanie folklorem, do czego w znacznym stopniu przyczyniło się czasopismo "Ćwiczenia Naukowe". Doniosła okazała się między innymi publikacja traktatu Zoriana Dołęgi Chodakowskiego "O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem" w roku 1818.
Dwa ostatnie rozdziały, przed podsumowaniem, skupiają się na recepcji twórczości Friedricha Schillera i George'a Byrona. Obaj inicjowali refleksję nad poetyckim indywidualizmem. Ich poezje tłumaczono i publikowano w wielu czasopismach (Schillera - od 1815 roku, Byrona - od 1820). Począwszy od recenzji, omówień dzieł Schillera, polscy krytycy i pisarze wykazują zainteresowanie niemiecką filozofią idealistyczną. Tłumaczenia tekstów Byrona inicjują zaś tematy buntu i wprowadzają do literatury nowy typ bohatera.
Prasa warszawska lat 1815-1825 nie była ani jednoznacznie klasycystyczna, ani sentymentalna, ani romantyczna. Rozmaite kierunki, tendencje i koncepcje poezji i prozy współistniały ze sobą. Mit klasycystycznej Warszawy należałoby więc odrzucić, ponieważ podobnie jak w czasopismach wileńskich - na łamach stołecznych periodyków nie było jasnej opozycji między klasycyzmem, sentymentalizmem i romantyzmem. Czasopisma literackie nie wybierały jednego kierunku literackiego. Przeciwnie - ogłaszały jednocześnie dzieła Pierre'a Corneille'a, Jacquesa Delille'a, Alexandra Pope'a, Friedricha Schillera, George'a Byrona. Cechą charakterystyczną prasy warszawskiej omawianego okresu były heterogeniczność i eklektyzm. Istnieje więc potrzeba stworzenia subtelniejszych opozycji niż "klasycyzm - romantyzm" w odniesieniu do ówczesnych przeobrażeń estetycznoliterackich.My thesis discusses various ways of understanding poetry and prose in the Warsaw literary journals published between 1815 and 1825.
For many decades literary historians have been claiming that the Warsaw writers and critics merely followed the classic style in literature and rejected the romantic tendencies emerging in the West (especially in Germany and the U.K.). The Warsaw press of the decade of 1815-1825 was considered as a proof for this aesthetic conservatism. However, there were only few studies (books or articles) which had investigated those literary journals. Few scholars quoted texts published in that press.
My goal was to read those literary journals and analyze them from the perspective of conceptions of poetry and prose.
I divided my thesis into eight chapters. In the first two chapters following the introduction I characterized the ways, in which Classicism existed in the literary journals. The first way is associated with the idea of literary perfectionism. The other way is associated with the idea of utility. Some writers and critics claimed that the literature should be subordinated to the needs of society. From this point of view, literature was expected to stimulate the development of civilization and help to form a society. Therefore, its essential function was not aesthetic but moral.
Sentimentalism played a great role in adopting new styles and aesthetic conventions. For example sentimental poets implemented motives taken from James Macpherson's The Works of Ossian in elegies.
The Macpherson's literary forgery stimulated also the romantic movements which I described in three chapters. It is clear that in the Warsaw press of that time „Ossian” (recognized as a real author) was the most popular poet along with Friedrich Schiller. For pre-romantic authors „Ossian” became a symbol of „the literature of the North”, contrary to „the literature of the South” (identified with the Mediterranean tradition).
Simultaneously, romantic poets were searching for their own national tradition. After all, „Ossian” was adopted from foreign literature. I have noticed that from 1818 to 1819 folk songs and tales were published in the Warsaw press more and more frequently. The „Ćwiczenia Naukowe” played an integral part in this movement. According to some scholars, the turning point was Zorian Dołęga Chodakowski’s article O sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem published in 1818 in the „Ćwiczenia Naukowe”.
The next two chapters discuss the reception of Friedrich Schiller's works and the legend of Lord Byron. Both of them initiated a reflection on the poetic individualism. Their poems were translated and published in many literary journals (Schiller had been well-known since 1815, Byron – since 1820). From the reviews of Schiller's works the Polish critics and writers showed interest in the philosophy of idealism. Inspired by the reviews and translations of Byron's poems, rebellion and rebellious heroes appeared as themes in the Polish literature.
My conclusion was that in the decade between 1815 and 1825 the Warsaw press was neither classicist nor sentimental nor romantic. The various movements, tendencies and conceptions of poetry and prose coexisted side by side. The myth of the „classicist Warsaw” should be rejected, because just like in Vilnius there was no clear opposition between Classicism and Romanticism. Literary journals never chose one tendency or aesthetic movement; to the contrary, they published the works of Pierre Corneille, Jacques Delille, Alexander Pope, Friedrich Schiller, George Byron, among many others, in the same volumes. The Warsaw press, in the matter of poetry and prose, was eclectic; thus, a more subtle distinction than a simple „Classicism vs. Romanticism” opposition needs to be found
Cultural and Political Aspects of the Intermarium Myth
No full textThe author, taking up the subject of Cultural and Political Aspects of the Intermarium (Międzymorze) Myth, bases her research on the publication entitled Międzymorze, which was published in Rome by the Central European Federal Club, related to the propaganda/ cultural/educational activities of the Polish II Corps. The main assumption of the publication is to show the cultural community of states that may belong to the Międzymorze federation. It is connected with political conditions after the Yalta Conference. The author refers to the history of this idea and shows the vivid presence of Intermarium in the contemporary politics of the President of Poland, Andrzej Duda, from the perspective of the economic alliance within the framework of the Three Seas Initiative.MONIKA JURKOWSKA – mgr, absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie w Białymstoku, doktorantka w Katedrze Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” w Instytucie Filologii Polskiej UwB, przedstawicielka Wydziałowej Rady Samorządu Doktorantów UwB, pracownik UwB. Współorganizatorka Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Dwujęzyczni pisarze polscy i litewscy. Zagadnienia Bilingwizmu w kulturze polskiej i litewskiej. Literatura – kultura – język” (Wilno–Szetejnie 2015). Autorka m.in. artykułów: Duma i upór: o powieści „Grzechy hetmańskie” Józefa I. Kraszewskiego (2015) oraz Literatura – teologia – filozofia. O poetyckiej drodze księdza Jana Sochonia (2015). Zainteresowania badawcze: twórczość Jana Ludwika Żukowskiego, krytyka epoki romantyzmu, literatura chrześcijańska.Uniwersytet w BiałymstokuBal K., Z tradycji polskiej myśli federalistycznej, „Zbliżenia Polska-Niemcy” 1996, nr 3.Biegański W., Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie 1939–1945, Warszawa 1991.Chodakiewicz M. J., Międzymorze, Warszawa 2016.Danilewicz Zielińska M., Szkice o literaturze emigracyjnej, Paryż 1978.Dymarskiego M., Stosunki wewnętrzne wśród polskiego wychodźstwa politycznego i wojskowego we Francji i Wielkiej Brytanii 1939–1945, Wrocław 1999.Fiedor K., Niemieckie plany integracji Europy na tle zachodnioeuropejskich doktryn zjednoczeniowych 1918–1945, Wrocław 1991.Hahn H. H., Dyplomacja bez listów uwierzytelniających. Polityka zagraniczna Adama Jerzego Czartoryskiego, 1830–1840, Warszawa 1987.Izdebski A., W drodze do Międzymorza. Od Piłsudskiego do Moczulskiego, Kraków 1999.Jaworska K., Perspektywy polskich wydawnictw w Rzymie w 1946, [w:] Paryż, Londyn, Monachium, Nowy Jork. Powrześniowa emigracja niepodległościowa na mapie kultury nie tylko
polskiej, red. V. Wejs-Milewska, E. Rogalewska, tom 2, Białystok 2016.Jaworska K., Wydawnictwa i działalność informacyjna Drugiego Korpusu w języku włoskim, „Pamiętnik Literacki” (Londyn) 1991, t. 16.Juchnowski J., Federalizm i integracja europejska w myśli politycznej socjalistów polskich (1922–1939), [w:] Federalizm. Teorie i koncepcje, red. W. Bokajło, Wrocław 1998.Jurkowska M., Romantyczne korzenie regionalizmu: „O pańszczyźnie” i „Wyjątek z pisma o pieśniach ludu” Jana Ludwika Żukowskiego, [w:] Regionalizm literacki – historia i pamięć, red. Z. Chojnowski, E. Rybicka, Kraków 2017.Kisielewski T., Federacja środkowo-europejska. Pertraktacje polsko-czechosłowackie 1939–1943, Warszawa 1991.Kowalik J., Czasopiśmiennictwo, [w:] Literatura polska na obczyźnie 1940–1960, red. T. Terlecki, t. 2, Londyn 1965.Kuderowicz Z., Polska filozofia pokoju. Historia idei pokoju w kulturze polskiej do 1939 roku, Warszawa 1992.Ławski J., Polskie mitologie Odessy, [w:] Odessa w literaturach słowiańskich, red. J. Ławski, N. Maliutina, Białystok–Odessa 2016.Maciejewski M., Haręża G., Zarys dziejów polskich idei federacji europejskiej (XV-XX w.) na tle zachodnioeuropejskich koncepcji zjednoczeniowych, [w:] Społeczeństwo w przełomie. Polska,
Niemcy i Unia Europejska, red. M. Maciejewski, Wrocław 1999.Maślanka J., Zorian Dołęga Chodakowski. Jego miejsce i wpływ na polskie piśmiennictwo romantyczne, Kraków 1963.Morawski K. S., Przyczyny i okoliczności upadku Jugosławii w 1941 r., „Przegląd Geopolityczny” 2016, t. 15.Narębski W., Działania 5 Wileńskiej Brygady Piechoty podczas kampanii włoskiej 1944–45, Bydgoszcz 2005.Narymunt Rożyński J., Międzymorze – Korona Rzeczypospolitej, http://www.mpolska 24.pl/post/10948/miedzymorze-korona-rzeczypospolitej [dostęp dn. 16.03.2017].Nowy kształt Europy. XX-wieczne koncepcje federalistyczne w Europie Środkowo-Wschodniej i ich implikacje dla dyskusji o przyszłości Europy, red. nauk. J. Kłoczowski i S. Łukasiewicz,
Lublin 2003.Okulewicz P., Koncepcja „Międzymorza” w myśli i praktyce politycznej obozu Józefa Piłsudskiego w latach 1918–1926, Poznań 2001.Pilawski B., Adam Czartoryski – projekt Ligi Europejskiej, „Państwo i Prawo” 1950, nr 2.Sadowski J., Polscy federaliści i konfederaliści w czasie II wojny światowej (część 2), „Studia Europejskie” 2005, nr 4.Sitwa Zgrupowania 5. Wileńskiej Brygady Żubrów, t. 3, Rzym 1946Ślusarczyk J., Idea pokoju w europejskiej i polskiej myśli politycznej do 1939 roku. Kompendium, Warszawa 1995.Ślusarczyk J., Idee pokojowe i pacyfistyczne w polskiej myśli i praktyce politycznej (do 1939 r.), „Archiwum Historii Myśli Politycznej”, t. VI, 1996.Szczepański T., Międzymorze. Polityka środkowoeuropejska KPN, Warszawa 1993.Wierzbicki A., Wschód-Zachód w koncepcjach dziejów Polski. Z dziejów polskiej myśli historycznej w dobie porozbiorowej, Warszawa 1984.Żak J., Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa 2014.Zasławski E., Czartoryski i jego Liga Narodów, „Nowa Polska” t. IV, z. 2.Zieliński A., Jan Ludwik Żukowski – zapomniany krytyk i publicysta, „Prace Polonistyczne” 1960, seria 16.Zyśk J., Zapomniana publicystyka Jana Ludwika Żukowskiego, „Sztuka Edycji” 2013, nr 1.Agnosiewicz M., Polska, Rosja, wiatr historii, http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,9979 [dostęp dn. 16.03.2017].Europa Środkowa powołała Inicjatywę Trójmorza pod patronatem Chin i USA, http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,10032 [dostęp dn. 15.03.2017].Forum państw Trójmorza z udziałem prezydenta. Przyjęto wspólną deklarację, http://kresy.pl/wydarzenia/forum-panstw-trojmorza-z-udzialem-prezydenta-przyjeto-wspolnadeklaracje-
pelny-tekst/ [dostęp dn. 15.03.2017].http://jagiellonia.org/miedzymorze/ [dostęp dn. 30.04.2017].http://nauka-polska.pl/dhtml/raporty/ludzieNauki?rtype=opis&objectId=200849&lang=pl [dostęp dn. 15.03.2017].http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/juliusz-poniatowski [dostęp dn. 10.09.2017].http://www.slovenska-biografija.si/oseba/sbi893138/ [dostęp dn. 10.09.2017].https://www.mgm.gov.pl/gospodarka-morska/25-polityka-morska [dostęp dn. 30.04.2017 r.].Kędzierski M., Trójmorze nie powstanie bez wspólnej agendy wobec Berlina i Brukseli, http://cakj.pl/2016/08/29/trojmorze-nie-powstanie-bez-wspolnej-agendy-wobec-berlina-ibrukseli/
[dostęp dn. 15.03.2017].Kuliński W., Silna Polska z rzeczywistymi sprzymierzeńcami… Międzymorze – tego boi się UE?, https://wirtualnapolonia.com/2016/01/25/silna-polska-z-rzeczywistymi-sprzymierzencami-
miedzymorze-tego-boi-sie-ue/ [dostęp dn. 16.03.2017Matysiak P., Międzymorze – Nowa epoka pod patronatem Polski?, http://paulinamatysiak2.wixsite.com/pisarka/single-post/2016/02/23/Mi%C4%99dzymorze-%E2%80%93-Nowa-epoka-pod-patronatem-Polski [dostęp dn. 16.03.2017].Podstawski M., Trójmorze – Three Seas Initiative, http://rog.republika.pl/trojmorze.htm [dostęp dn. 15. 03.2017].Potocki M., Parafianowicz Z., Wywiad z K. Szczerskim, Trójmorze powstaje w oparciu o współpracę z Rumunią i Chorwacją, http://forsal.pl/artykuly/973336,szczerski-trojmorzepowstaje-
w-oparciu-o-wspolprace-z-rumunia-i-chorwacja-wywiad.html [dostep dn. 15.03.2017].Przedstawiciele państw Trójmorza przyjęli wspólną deklarację o współpracy, http://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/1659758,Przedstawiciele-panstw-Trojmorza-przyjeliwspolna-
deklaracje-o-wspolpracy [dostęp dn. 15.03.2017].Wspólna deklaracja w sprawie Inicjatywy Trójmorza (Three Seas initiative), https://bestiariusz.wordpress. com /2016/08/26/ wspolna-deklaracja-w-sprawie-inicjatywytrojmorza/
[dostęp dn. 14.02.2017].42945
Michał Sędziwój. Dramen
No full textAnother volume published in the Scientific Publishing Series “Dark Romanticism” is a publication issued thanks to a grant from the National Programme for the Development of Humanities for 2012–2017, entitled “Continuation of the critical edition of the outstanding, yet forgotten works of nineteenth-century Polish romantic literature.” The project is implemented by researchers from the Department of Philological Research “East – West”, University of Białystok. The edition is lead by Prof. Halina Krukowska and Prof. Jarosław Ławski. This time, we are bringing back a writer who has been completely forgotten, Wacław Szymanowski (1821–1886). Szymanowski was in the 2nd half of the 19th century one of the most popular writers, journalists, publicists, columnists and newspaper publishers. Throughout his life he was associated with Warsaw, where he was born in a family of Polish Frankists. He began his literary career in 1841, when he joined the group Cyganeria Warszawska (Warsaw Bohemia). He was one of the most active Bohemians, although he is not included in this group. He left behind fascinating memories about this group of young writers rebelling against the conventions of bourgeois life (Literaci warszawscy [Warsaw Writers] from 1855). Since 1851 he began his brilliant career as a journalist, topped with successful editing in the role of editor-in-chief of “Kurier Warszawski” (“Warsaw Courier”) in 1868-1886. Szymanowski's style of writing was excellent and trenchant, as a columnist, critic, polemicist, storyteller. But his ambition was to to be remembered as a playwright. He was known as the author of translations of French plays (including de Musset's, F. Ponsard's, C. Delavigne's, V. Hugo's, H. Murger's, E. About's, Moliere's). Szymanowski's original dramas were often staged and vividly commented by critics. The most important ones are: Ostatnie chwile Kopernika (The Last Moments of Copernicus; 1855), Salomon. Dramat z XVI wieku (Solomon. A Drama from the 16th Century; 1856), Michał Sędziwój (1859), Dzieje serca. Komedia. (The History of Heart. A Comedy; 1860), Posąg (Statue; 1880). In this volume we are presenting the most important texts written by Szymanowski, including the drama about a Polish alchemist, famous in Europe – Michał Sędziwój. The topic of this drama allows one to count it as representative to Romanticism: alchemy, discovering nature, science. Yet, Szymanowski breaks all the Romantic conventions and he turns the topic of alchemy, so full of mystery, into a bourgeois drama, finished with a sudden happy ending. The writer has achieved great popularity with this and other texts. He fitted into the needs of the new audience: the bourgeois. He did not want Romantic mysteries, horror, irony, experimentation with language and literary genres, but he wanted art that would bring entertainment, emotion, and that would be understandable. Michał Sędziwój and other dramas written by Szymanowski show not only the twilight of the convention of “Dark Romanticism”, but above all, the breaking of these conventions and the birth of popular art, close to realism. Szymanowski, a successful writer from the turn of two epochs, was quickly forgotten as a playwright, and his dramatic texts had never been reissued. The volume has been prepared by: Dr. Grzegorz Czerwiński, a researcher of oriental topics in culture (the biographical part); Dr. Anna Janicka from the Department of Positivist Literature and Young Poland (the interpretative part). The volume has been edited by Prof. J. Ławski, who has also written the afterword. This is the first edition of Szymanowski's dramas since the release of collected writings (Poezje i dramaty [Poems and Dramas], Vol. 1-5, Warsaw 1884) by the author himself. Today Szymanowski is valued primarily as a novelist, a master of sketches portraying customs and literary life, as well as profiles of writers of his time. (Przełożyła: Małgorzata Zielińska)Praca naukowa finansowana w ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2013–2017. Kontynuacja krytycznych edycji wybitnych, zapomnianych dzieł XIX-wiecznej, polskiej literatury romantycznej w Naukowej Serii Wydawniczej „Czarny Romantyzm” w X tomach.GRZEGORZ CZERWIŃSKI, dr, pracownik Katedry Rosyjskiej Literatury Współczesnej w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej oraz współpracownik Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. Zainteresowania badawcze: komparatystyka słowiańska; literatura polskich, białoruskich i litewskich Tatarów; literatura polska i literatury wschodniosłowiańskie XX i XXI wieku; relacje pomiędzy kulturą słowiańską a światem islamu; teoria literatury; semiotyka kultury, a także folklor Słowian wschodnich. Współredaktor tomów: (z A. Janicką i I. E. Rusek) Żeromski. Piękno i wolność. Studia (Białystok–Rapperswil 2014–2015) oraz (wraz z A. Konopackim) Estetyczne aspekty literatury polskich, białoruskich i litewskich Tatarów (od XVI do XXI w.) (Białystok 2015). Autor monografii: Po rozpadzie świata. O przestrzeni artystycznej w prozie Włodzimierza Odojewskiego (Gdańsk 2011) oraz Sprawozdania z podróży muftiego Jakuba Szynkiewicza. Źródła. Omówienie. Interpretacja (Białystok 2013).ANNA JANICKA, dr hab., adiunkt na Wydziale Filologicznym w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, modernizm, polsko-wschodnioeuropejskie związki literackie, twórczość Gabrieli Zapolskiej. Redaktorka i współredaktorka wielu tomów, w tym: Pism rozproszonych i zarzuconych Aliny Kowalczykowej (Białystok 2014) oraz Kraszewski i nowożytność: studia (Białystok 2015). Wydała monografie: Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki (Białystok 2013, wyd. 2: Białystok 2015), Tradycja i zmiana. Literackie modele dziewiętnastowieczności: pozytywizm i „obrzeża” (Białystok 2015). Edytorka (z P. Kowalczyk) powieści Gabrieli Zapolskiej Kwiat śmierci (Białystok 2015). Odznaczona medalem Komisji Edukacji Narodowej. Ostatnio zredagowała tom studiów: Pozytywiści warszawscy: „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876, Tom I: Studia, rewizje, konteksty, Białystok 2015. Kieruje projektem NPRH poświęconym badaniu „Przeglądu Tygodniowego” (1866–1876).HALINA KRUKOWSKA, prof. senior Uniwersytetu w Białymstoku, dr hab., stały współpracownik Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” w Instytucie Filologii Polskiej UwB. Autorka monografii: Noc romantyczna (Mickiewicz, Malczewski, Goszczyński). Interpretacje (Białystok 1985, wyd. 2: Gdańsk 2011) oraz prac poświęconych ciemnej stronie wyobraźni romantycznej: Noc Fausta, noc Konrada; Szkoła ukraińska w poezji romantycznej, a także studiów nad „poezją czystą” w poezji polskiej. Inicjatorka i pierwsza redaktorka NSW „Czarny Romantyzm”. Założycielka oraz wieloletni kierownik Zakładu Literatury Oświecenia i Romantyzmu UwB. Autorka studiów: Chrześcijańska duchowość Adama Mickiewicza (2003), Bóg Mickiewicza na tle apofatyzmu wschodniego chrześcijaństwa (2004) oraz Tragizm, heroizm, groza (2005). Współredaguje pismo białostockiego KIK-u: „Słowo”. Ostatnio wydała monografię: „Pan Tadeusz” jako poezja czysta. Studia o Mickiewiczu (2016).JAROSŁAW ŁAWSKI (ur. 1968 w Szczytnie), prof. zw., badacz wyobraźni poetyckiej oraz polsko-wschodnioeuropejskich i polsko-niemieckich związków kulturowych, twórca Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” na Uniwersytecie w Białymstoku. Zainteresowania: literatura polska i powszechna od XVIII do XXI wieku, przemiany wyobraźni, faustyzm i bizantynizm w literaturze, romantyzm, modernizm, poezja Czesława Miłosza. Redaktor naczelny Naukowych Serii Wydawniczych „Czarny Romantyzm”, „Przełomy/Pogranicza”, „Colloquia Orientalia Bialostocensia”. Napisał m.in. książki: Wyobraźnia lucyferyczna. Szkice o poemacie
Tadeusza Micińskiego „Niedokonany. Kuszenie Chrystusa Pana na pustyni” (1995), Ironia i mistyka. Doświadczenia graniczne wyobraźni poetyckiej Juliusza Słowackiego (2005), a także Mickiewicz – Mit – Historia. Studia (2010), Miłosz: „Kroniki” istnienia. Sylwy (2014). Współredaktor tomów: Postacie i motywy faustyczne w literaturze polskiej (t. I-II, 1999, 2001), Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza (2012), Dramat w nowych ujęciach teoretycznych. Studia slawistyczne (Białystok–Odessa 2014). Edytor Horsztyńskiego Słowackiego w serii „Biblioteki Narodowej” (2009), polskich przekładów Fausta A. E. F. Klingemanna (2013) i The Remembrances of a Polish Exile A. A. Jakubowskiego (2013). Członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN. Miejscami zamieszkania związany ze Spychowem, Ełkiem i Białymstokiem. Zainteresowania: Mazury, filozofia, Europa WschodniaUrywek z obrazu dramatycznego pod napisem Leon, „Dziennik Warszawski” 1854, nr 193-196.Ostatnie chwile Kopernika. Obraz dramatyczny, Warszawa 1885. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884.Salomon. Dramata z XVI wieku w trzech aktach, Warszawa 1870. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884. Fragment ogłoszony pt. Ustęp z niedrukowanego dramatu pod napisem: Salomon, „Czas” 1855, nr 131.Matka. Obrazek dramatyczny w jednym akcie, Warszawa 1858. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884.Michał Sędziwój. Dramat w pięciu aktach oryginalnie wierszem napisany, Warszawa 1859. Przedruk w: „Tygodnik Ilustrowany” 1862, nr 137, 139, 140. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 2, Warszawa 1884.Dzieje serca. Komedia w 3 aktach wierszem, „Gazeta Codzienna” 1860, nr 71-72, 74, 80-84. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Siła złego na jednego. Dialog z czasów wojny chocimskiej, „Tygodnik Ilustrowany” 1860, nr 54, 56. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Na ulicy. Obrazek sceniczny, „Wieniec” 1872, nr 33. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 1, Warszawa 1884.Ostatnia próba. Obrazek dramatyczny w jednym akcie, „Kłosy” 1880, nr 773-775. Wydanie osobne: Warszawa 1881. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Posąg. Dramat w trzech aktach. Z muzyką A. Müncheimera, „Tygodnik Ilustrowany” 1880, nr 258–1881, nr 268 (z przerwami). Wydanie osobne: Warszawa 1881. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 3, Warszawa 1884.Wyjątek z dramatu pt. Palec Boży, „Kurier Warszawski” 1887, nr 315, 323, 341, 351 oraz 1901, nr 187.Kozakiewicz S., Ryszkiewicz A., Warszawska „cyganeria” malarska. Grupa Marcina Olszyńskiego, „Źródła do Dziejów Sztuki Polskiej”, (Wrocław) 1955, t. 8.Kraushar A., Neocyganeria warszawska, Kraków 1913.Szymanowski W., (A. de Musset, Lizetka. Rec.), „Przegląd Tygodniowy” 1867, nr 48.Kraushar A., Sylwetki literackie z niedawnej przeszłości, w: Kartki historyczne i literackie, Kraków 1894.Krzywoszewski S., Wacław Szymanowski, „Kraj” 1902, nr 50.M. G. [Gawalewicz], Nasz współczesny dramat i komedia, „Tygodnik Powszechny” 1884, nr 30.Peletyn S., Recenzja-nierecenzja. Słówko o dramacie „Salomon”, „Izraetila” 1870, nr 18.Lewestam F. H. L., (C. Delavine, Paria. Rec. teatr.), „Kłosy” 1868, nr 150.K. i. [J. Kotarbiński], (A. de Musset, Lizetka. Rec. teatr.), „Przegląd Tygodniowy” 1867, nr 38.Lewestam F. H., (Salomon. Rec.), „Gazeta Codzienna” 1856, nr 1340-136.Łuniewski K., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Tygodnik Powszechny” 1880, nr 18.Romankówna M., Słownik biograficzny, w: N. Żmichowska, Listy, t. 2, Wrocław 1960.Lubowski E., (Posąg. Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1880, nr 260.Rzętkowski S., Wacław Szymanowski, „Kłosy” 1876, nr 558.Rzętkowski S., Wacław Szymanowski, „Opiekun Domowy” 1871, nr 29-30.Siemieńska A., „Krytyka (wyjęta z czasopismu)” na tle konfliktu Norwida z krytyką, w: Polska krytyka literacka w XIX wieku, pod. red. M. Strzyżewskiego, Toruń 2005.Szpotański S., Insurekcyjna publicystyka W. Szymanowskiego, „Kurier Warszawski” 1933, nr 52.W. [K. W. Wójcicki], Wacław Szymanowski, „Kłosy” 1876, nr 558.Węgrzyn I., Szymanowski Wacław, w: Słownik pisarzy polskich, pod. red. E. Zych, Kraków 2008.Wasylewski S., Wacio, „Gazeta Polska” 1937, nr 17.Lewestam F. H., (A. de Musset, Lizetka. Rec teatr.), „Kłosy” 1867, nr 119.Z. M., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Kurier Codzienny” 1880, nr 90.Wasylewski S., Wacław Szymanowski jako dramaturg, „Kurier Warszawski” 1836, nr 350.Al. N. [Niewiarowski], (Salomon. Rec.) „Gazeta Warszawska” 1856, nr 145.W cieniu wieszcza, pod. red. J. Lyszczyny i M. Bąk, Katowice 2006.Pawlicki S., (C. Delavine, Paria. Rec. teatr.), „Biblioteka Warszawska” 1868, t. 2.St. M. Rz. [Rzętkowski], (Posąg. Rec. teatr.), „Kurier Codzienny” 1880, nr 227.Witkowska A., Literatura romantyzmu, Warszawa 2003.Z. D. [Dębicki], Wacław Szymanowski, „Kurier Warszawski” 1921, nr 187.Widman K. (Salomon. Rec.), „Dziennik Literacki” 1856, nr 10.Kenig J., (C. Delavigne, Dzieci Edwarda. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1858, nr 69-70.Orgon (Z. Sarnecki), (Posąg. Rec. teatr.), „Echo” 1880, nr 227.P. de Musset, Fraskatanka, „Dziennik Warszawski” 1852, nr 139-142, 144, 145, 147.(A. de Musset, Lizetka. Rec teatr.), „Gazeta Polska” 1867, nr 200.Lewestam F. H., (Ostatnie chwile Kopernika. Rec. teatr.), „Kłosy” 1869, nr 218 (Dodatek nadzwyczajny).(Poezje i dramata. Rec.), „Gazeta Warszawska” 1885, nr 245.Kenig J., (Matka. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1858, nr 146 oraz „Ruch Muzyczny” 1858, nr 21.Kenig J., (Sędziwój. Rec.), „Gazeta Warszawska” 1859, nr 62-63.Al. N. [Niewiarowski], (Sędziwój. Rec.), „Gazeta Codzienna” 1859, nr 57-60.(Sędziwój. Rec.) „Biblioteka Warszawska” 1860, t. 1.K, Do redakcji Biblioteki Warszawskiej o komediach konkursowych. (Dzieje serca. Rec.), „Biblioteka Warszawska” 1860, t. 1.K. [K. Kraszewski], Sprawozdanie Komitetu powołanego do oceniania komedii nadesłanych na konkurs p. n. Edwarda Starzyńskiego. (Dzieje serca. Rec.), „Kronika Wiadomości Krajowych i Zagranicznych” 1860, nr 47-49.X [J. I. Kraszewski], (Dzieje serca. Rec. teatr.), „Gazeta Codzienna” 1860, nr 84.(Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1880, nr 99.(Dzieje serca. Rec. teatr.), „Dziennik Literacki” 1860, nr 82.Kotarbiński J., (Salomon. Rec. teatr.), „Przegląd Tygodniowy” 1870, nr 19.(Dzieje serca. Rec. teatr.), „Gazeta Warszawska” 1860, nr 101-103.Zawadzki B., (Posąg. Rec. teatr.), „Tygodnik Powszechny” 1880, nr 51.Bogusławski W., Wspomnienie pośmiertne, „Kurier Warszawski” 1886, nr 354.Lubowski E., (Dzieje serca. Rec. teatr.), „Bluszcz” 1866, nr 29.Dzikowski M., (Salomon. Rec. teatr.), „Opiekun Domowy” 1870, nr 18.Lewestam F. H. L., (Salomon. Rec. teatr.), „Kłosy” 1870, nr 253-254.Rzętkowski S., (Salomon. Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1870, nr 123.L. D. [Dębicki], „Czas” 1886, nr 293.S. K. [Krzemiński], (Posąg. Rec. teatr.), „Bluszcz” 1880, nr 52.Litwos [H. Sienkiewicz], (Posąg. Rec. teatr.), „Niwa” 1881, t. 19, s. 77-79 oraz „Wiek” 1886, nr 41.Mefisto, Jak mściś się umiał?, „Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne” 1887, nr 170.Lewestam F. H. L. (V. Hugo, Marion Delorme. Rec. teatr.), „Kłosy” 1873, nr 398.Wydanie zbiorowe: Poezje i dramata, t. 1-5, Warszawa 1884.Wiślicki A., (Na ulicy. Rec. teatr.), „Przegląd Tygodniowy” 1874, nr 14.Kaszewski K., (E. Augier, Flecista, Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1874, nr 360.(E. Augier, Flecista, Rec. teatr.), „Tygodnik Romansów i Powieści” 1874, nr 308.Lubowski E., (E. Augier, Flecista, Rec. teatr.), „Bluszcz” 1875, nr 14.(Gawędy i satyry. Rec.), „Kłosy” 1874, nr 451.(Gawędy i satyry. Rec.), „Przegląd Tygodniowy” 1874, nr 451.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Gazeta Polska” 1881, nr 198.Kaszewski K., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Kłosy” 1880, nr 774.M. G. [Gawalewicz], „Gazet Polska” 1886, nr 284.Rzętkowski S., W. Szymanowski (jego działalność autorska), „Życie” 1887, nr 5.Lubowski E., (Ostatnia próba. Rec. teatr.), „Tygodnik Ilustrowany” 1180, nr 227.Lubicz W., (Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Tygodnik Mód i Powieść” 1881, nr 38.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Kurier Codzienny” 181, nr 198.F. Ponsard, Honor i pieniądze. Komedia w 5 aktach. Fragment ogłoszony w: „Dziennik Warszawski” 1853, nr 218-224. Całość wydana w: Teatra warszawskie, Warszawa 1855.Sg [A. Sygietyński], Z wędrówki. Szymanowski jako poeta i publicysta, „Wędrowiec” 1887, nr 1.Gomulicki W., „Kurier Codzienny” 1886, nr 354.Č (A. Černy), Slovanské rody. W. Szymanowski, „Slovanský peled” 1930, nr 3.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Kurier Poranny” 1881, nr 227.Gawalewicz M., Szymanowski i młodzi. (Ze wspomnień osobistych), „Kurier Warszawski” 1909, nr 122.(Siła złego na jednego. Rec. teatr.), „Nowiny” 1881, nr 246.B. K., (Poezje i dramata. Rec.), „Biesiada Literacka” 1882, nr 21.W. Kor. (Korotyński), (Poezje i dramata. Rec.), „Tygodnik Powszechny” 1884, nr 26.W. Marrené [Morzkowska], (Poezje i dramata. Rec.), „Dziennik Łódzki” 1884, nr 176.T. T. Jeż [Z. Miłkowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Przegląd Tygodniowy” 1884, nr 25.St. M. Rz. [Rzętkowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Tygodnik Ilustrowany” 1884, t. 2, nr 93.E. Zorian [Sedlaczek], (Poezje i dramata. Rec.), „Kłosy” 1884, nr 988.Suesser I., Żydzi w poezji dramatycznej. Szkic literacki, „Izraelita” 1889, nr 2.Eksdziennikarz [W. Przyborowski], Stara i młoda prasa, Petersburg 1897.S. T. [Tarnowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Przegląd Polski” 1884/85, t. 1.Krzemiński S., „Bluszcz” 1886, nr 52.(Poezje i dramata. Rec.), „Kraj” 1884, nr 14.C. Delavigne, Dzieci Edwarda. Tragedia w 3 aktach wierszem. Wystawione w Warszawie w 1858.Gomulicki J. W., O autorze „Literatów warszawskich”, w: W. Szymanowski, A. Niewiarowski, Wspomnienia o Cyganerii warszawskiej, Warszawa 1964.(Poezje i dramata. Rec.), „Wiek” 1884, nr 160-161.Półkozic A. [Niewiarowski], (Poezje i dramata. Rec.), „Rola” 1885, nr 21-22.W. M. [Marrené-Morzkowska], „Świat” 1886, t. 5, nr 144.Sęp, „Biesiada Literacka” 1886, nr 574.Gomulicki W., O Wacławie Szymanowskim. (Wspomnienie), „Kurier Warszawski” 1909, nr 121. Przedruk w: Warszawa wczorajsza, wyd. J. W. Gomulicki, Warszawa 1961.Frenkiel M., Bałucki czy Szymanowski? (Wspomnienie), „Kurier Warszawski” 1921, nr 1 jubileuszowy.Zawadzki B., Wacław Szymanowski, „Kłosy” 1889, t. 2, nr 1267.C. Delavigne, Paria. Tragedia wierszem w 5 aktach z chórami. Przetworzona z… (Muzyka S. Moniuszki), „Tygodnik Ilustrowany” 1866. Dodatek do nr 330-332. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.Maleszewski W., Echo z d. 23 grudnia 1886 r., „Kurier Warszawski” 1909, nr 122.Kl. J. [Szaniawski], „Wiek” 1886, nr 283-284.„Kłosy” 1886, t. 2, nr 1121.„Kurier Poranny” 1886, nr 354-356.T.Ch. [Jeske-Choiński], „Niwa” 1887, t. 31, z 290.Kotarbiński J., „Kraj” 1887, nr 4.Półkozic A. [Niewiarowski], „Kłosy” 1887, t. 1, nr 1124-1125.Rzętkowsi S., „Biblioteka Warszawska” 1887, t. 1.Gacowa H., Szymanowski Wacław (1821–1886), w: Dawni pisarze polscy od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, t. IV, koordynacja całości R. Loth, red. Z. Trojanowiczowa, Warszawa 2003.Sabowski W., „Tygodnik Ilustrowany” 1887, t. 1, nr 209.A. de Musset, Lizetka. Komedia w 2 aktach wierszem, w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.„Ateneum” 1887, t. 1.Gomulicki J. W., Nota edytorska i przypisy, w: W. Szymanowski, A. Niewiarowski, Wspomnienia o Cyganerii warszawskiej, Warszawa 1964.Kulczycka-Saloni J., Straszewska M., Literatura polska. Romantyzm. Pozytywizm, Warszawa 1990.„Kronika Rodzinna” 1887, nr 1.E. Gondinet, Biały krawat. Komedia w 1 akcie, „Bluszcz” 1867, nr 51-53. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.E. Augier, Flecista. Komedia w 1 akcie, „Wędrowiec” 1868, nr 272-274. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.V. Hugo, Marion Delorme. Tragedia w 5 aktach. Fragment aktu IV ogłoszony w „Bluszcz” 1873, nr 7. Całość w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884.Literatura polska. Encyklopedia PWN, Warszawa 2007.Fantazy [W. Gomulicki], „Rybka”. (Rozdział z kurierowych Annalów), „Kurier Warszawski” 1908, nr 109.Gomulicki J. W., Wacław Szymanowski, w: Iskry z popiołów, seria II, Warszawa 1960.Zalewski K., Wydawcy – redaktorzy – współpracownicy. 9. Wacław Szymanowski, „Kurier Warszawski”. Książka jubileuszowa… 1821–1896, Warszawa 1896.E. About, Morderca. Komedia w 1 akcie, w: Poezje i dramata, t. 4, Warszawa 1884.A. Delacour, Skarbonka. Komedia w 5 aktach, w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884.O. Feuillet, Dalila. Dramat w 6 aktach. Przekład przed 1880.E. Labiche, Zapraszam półkownika. Komedia w 1 akcie. Przekład przed 1880.Moliére, Mizantrop. Komedia w pięciu aktach wierszem (1666), „Biblioteka Najcenniejszych Utworów Literatury Europejskiej”, Warszawa 1882. Wydanie następne w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884.E. Pailleron, Podczas balu. Obrazek w jednym akcie wierszem, w: Poezje i dramata, t. 5, Warszawa 1884. Przedruk w: Komedia i monologi oryginalne i tłumaczone, Seria I, Warszawa 1891.Andrzejewski J., Na kanwie wspomnień i anegdoty, „Antena” 1933, nr 3.Bartoszewicz A., Spór o powieść historyczną w połowie XIX wieku na tle antagonizmu między „Dziennikiem Warszawskim” a „Gazetą Warszawską”, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Toruńskiego. Nauki Humanistyczno-Społeczne” 1959, z. 2.Grzymała-Siedlecki A., Redaktor Szymanowski jako poeta, „Kurier Warszawski” 1921, nr 1 jubileuszowy.Bibliografia Literatury Polskiej. Nowy Korbut. Romantyzm, t. 9, oprac. zespół pod kierunkiem I. Śliwińskiej i S. Stupkiewicza, Warszawa 1972.Lipska M., Szymanowski Wacław, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. II, pod. red. J. Krzyżanowskiego, Cz. Hernasa, Warszawa 1985.Zajączkowski A., Henryk Rzewuski i jego „Dziennik Warszawski” (1851–1854), „Przegląd Nauk Historycznych i Społecznych” 1956, t. 7.Chmielowski P., Szymanowski Wacław, „Złota Przędza”, t. 3, Warszawa 1886.Gomulicki J. W., Warszawa wczorajsza, Warszawa 1961.Grzymała-Siedlecki A., Wobec 50-lecie śmierci W. Szymanowskiego, „Kurier Warszawski” 1936, nr 349.Gurbiel A., Cyganeria warszawska, w: Histor
