99 research outputs found
Vatnsendaskóli H-áfangi
No full textÍ lokaverkefni þessu sem er BSc í byggingafræði er tekin fyrir hönnun H-áfanga Vatnsendaskóla sem er fimleikaíþróttahús auk samtengdrar búnings og þjónustuaðstöðu á neðri hæð og 4 kennslustofa á efri hæð. Í verkefninu er farið í gegnum hönnunarferli þar sem farið er í gegnum forhönnun, aðaluppdrætti, verkteikningar og útboðsgögn ásamt almennu utanumhaldi um verkefnið
"Ég vil tala meiri íslensku!" : rannsókn á munnlegum samskiptum nemenda með annað móðurmál en íslensku við íslenska jafnaldra í efri bekkjum grunnskóla
No full textViðfangsefni þessa verkefnis er að greina frá rannsókn sem byggir á kenningum Bruner, þar sem skoðuð eru munnleg samskipti barna með annað móðurmál en íslensku í efri bekkjum grunnskóla. Þátttakendur eru fjögur börn í níunda og tíunda bekk, tvær stúlkur og tveir drengir sem eiga það sameiginlegt að hafa byrjað í íslenskum grunnskóla í sjöunda bekk eða síðar og höfðu dvalið á Íslandi a.m.k. í eitt ár þegar rannsóknin fór fram.
Rannsókninni er ætlað að svara eftirfarandi spurningu: Hvernig tekst börnum með annað móðurmál en íslensku í efri bekkjum grunnskóla að eiga munnleg samskipti við íslenska jafnaldra inni í kennslustundum?
Gagnaöflun fór fram með eigindlegri aðferðafræði, þar sem tekin voru hálfopin viðtöl við hvert barn, farið á vettvang bæði í bóklegar og verklegar kennslustundir og skoðaðar dagbækur barnanna um samskipti. Þau skráðu hjá sér samskipti sín í eina viku. Vettvangsathuganirnar voru framkvæmdar til að bera saman upplifun barnanna og athugun rannsakanda. Markmiðið með dagbókarskrifunum var að skoða dagleg samskipti barnanna á heimilum, í skólanum og utan hans.
Helstu niðurstöður eru að börnin eru í litlum sem engum munnlegum samskiptum við íslenska jafnaldra, en það getur seinkað íslenskunáminu og hindrað félagslega aðlögun þeirra. Börnin vilja læra meiri íslensku og fá tækifæri til að tala hana við íslenska jafnaldra. Þau hafa jákvætt viðhorf til íslenskra jafnaldra og vilja kynnast þeim þegar þau geta talað betri íslensku. Börnin ætla í áframhaldandi nám eftir að grunnskóla lýkur og þrjú ætla að búa hér á landi í framtíðinni vegna þess að þeim finnst gott að búa á Íslandi.
Af þessum niðurstöðum má draga þann lærdóm að skólinn þurfi að leita leiða til að auka munnleg samskipti barna með annað móðurmál en íslensku við íslenska jafnaldra, ásamt því að styrkja félagsleg samskipti þeirra.
Lykilorð: Bruner, margprófanir, viðtöl, dagbækur, vettvangsathuganir, íslenska sem annað tungumál
Evaluation of ozonolysis pre-treatment for xylose production through enzymatic hydrolysis
No full textCorncob is solid waste generated from the corn processing industry. Corncobs are
composed of cellulose, hemicellulose, and lignin. Hemicellulose in corncobs is the
second largest component after cellulose. The high content of hemicellulose, especially
xylan in corn led to their potential use as raw material for xylose. Xylose can be used
as a substrate for xylitol production. Corncob xylose can be obtained through the
chemical or enzymatical hydrolysis of xylan. Enzymatic hydrolysis of xylan produces a
more specific product without by-products such as furfural. Before starting the
enzymatic hydrolysis, pre-treatment is necessary to degrade lignin in the cell wall so
that the access of enzyme to the materials is increased. This research aims to
determine the most appropriate type of pre-treatment to maximize xylose production
resulting from the enzymatic hydrolysis process using xylanase. The descriptive
method use in this research and followed by t-Test with the level confidence of 95%.
The experimental variations are heat treatment in autoclave, ozonolysis, soaking in a
ammonia solution, ozonolysis followed by heating, and soaking the material in
ammonia followed by heat treatment. The results showed that pre-treatment was
effective to increase the accessibility of the enzyme. Heat treatment as well as soaking
in ammonia followed by heat treatment were the most efficient processes to produce
xylose with the condition of enzymatic hydrolysis of 52 h, at 50oC
Patriot negara kepulauan : biografin 80 tahun Prof. Dr. H. Hasjim Djalal, MA gelar tuanku pujangga diraja
No full textxlviii, 397 hlm. ; ilus.; 22 cm
Analysis of Cellulose and Cellulose Acetate Production Stages from Oil Palm Empty Fruit Bunch (OPEFB) and Its Application to Bioplastics
Get PDFAbstractOil Palm Empty Fruit Bunch (OPEFB) is a type of solid waste from the palm oil processing industry. The components of OPEFB include cellulose, hemicellulose, and lignin. OPEFB has a large cellulose content, so it possesses the potential to be used as a bioplastic material. The purpose of this research was to examine the stages of the bioplastics' production process and its characterization. The cellulose content of OPEFB as raw material and during the isolation process which includes hydrolysis, delignification, pulping, and bleaching are 39.59%, 56.00%, 59.85%, 61.48%, and 68.20%, respectively. Cellulose isolation produces α-cellulose content of 97.87%. The resulting cellulose acetate has an acetyl content of 25.93%. The bioplastics were then characterized to determine the effect of cellulose acetate, starch, chitosan, and glycerol on the physical and mechanical properties of the plastics. The results of the physical properties characterization include biodegradability, water absorption, and density with values of 78.73%, 38.26%, and 1.2% respectively. The results of the mechanical properties characterization include tensile strength, elongation, and modulus of elasticity with values of 0.729 MPa, 4.13%, and 17.5 MPa, respectively. The functional groups in the bioplastics, which are O-H, C-H, C-O, C=O, and N-H, are produced from the mixing process between cellulose acetate, starch, chitosan, and glycerol
Diseases in the esophagus, stomach and duodenum: is Helicobacter pylori to blame?
No full textNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/OpenObjective: To evaluate a) how many of symptomatic patients referred for upper endoscopy have active H. pylori infection, b) the correlation between the indications for upper endoscopy and endoscopic diagnosis and c) the association between H. pylori and organic disease in the upper gastrointestinal tract. Material and methods: This is a prospective study on 562 symptomatic patients referred for upper gastrointestinal endoscopy. The criteria for inclusion were symptoms from the upper gastrointestinal tract but patients taking anticoagulation medication were excluded. All patients who had received H. pylori eradication therapy were excluded from the final analysis. Biopsies were obtained from both the antrum and body of the stomach for CLO testing as well as for histological evaluation for H. pylori. Results: For final analysis 458 patients (81.5%) were evaluable, 76 patients (13.5%) were excluded who came for evaluation after H. pylori eradication and 28 patients (5%) were also excluded due to inadequate information. Of 458 patients, 220 (48%) tested CLO positive, there of 122 women (46%) and 98 men (50.5%). The correlation between indication for referral for upper endoscopy and final endoscopic diagnosis was poor, where peptic ulcer disease was clearly overrated. Active H. pylori infection was most often diagnosed among patients with peptic ulcer disease, particularly duodenal ulcer (82%) and less often gastric ulcer (60%). Patients with gastritis and duodenitis had H. pylori diagnosed in 57% of the cases. Conclusions: H. pylori was diagnosed in 48% of patients with symptoms from the upper gastrointestinal tract. Of all patients with peptic ulcer disease H. pylori was diagnosed in only 69% of the cases, which is lower than previous studies have indicated. The correlation between indication for endoscopy and the endoscopic diagnoses is rather poor. It is important to perform diagnostic endoscopy early in order to select the best initial treatment for the patient.Tilgangur: Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna algengi virkra H. pylori sýkinga hjá sjúklingum með einkenni frá efri meltingarvegi, kanna tengsl H. pylori við sjúkdóma í vélinda, maga og skeifugörn og bera saman klínískar greiningar og niðurstöður holsjárskoðana. Efniviður og aðferðir: Rannsóknin var með framskyggnu sniði og fór fram á árunum 1996 og 1997. Holsjárskoðanir á efri meltingarvegi voru framkvæmdar hjá 562 sjúklingum á speglunareiningu meltingarsjúkdómadeildar St. Jósefsspítala í Hafnarfirði. Skilyrði fyrir þátttöku var að sjúklingur hefði einkenni frá efri meltingarvegi en frábending var blæðingarhætta hjá sjúklingum. Sjúklingar sem fengið höfðu H. pylori upprætingarmeðferð voru útilokaðir við úrvinnslu gagna. Tekin voru sýni úr magahelli (antrum ventriculi) og magabol (corpus ventriculi) til CLO (Camphylobacter Like Organism) rannsókna og til vefjarannsókna í þeim tilfellum sem það átti við. Niðurstöður: Unnt var að meta niðurstöður rannsókna hjá 458 sjúklingum (81,5%) en 76 (13,5%) voru útilokaðir þar sem þeir höfðu gengist undir upprætingarmeðferð vegna H. pylori sýkingar og 28 (5%) voru útilokaðir vegna þess að fullnægjandi gögn skorti. Alls reyndust 220 (48%) sjúklingar vera H. pylori jákvæðir. Þar af voru 122 konur (55,5%) og 98 karlar (44,5%). Samsvörun milli klínískra sjúkdómsgreininga og niðurstaðna holsjárskoðana var ekki góð og virðast ætisár ofgreind klínískt. H. pylori sýkingar tengjast mest ætisárum (ulcus pepticum) og þá fremur skeifugarnarsárum (ulcus duodeni) en magasárum (ulcus ventriculi). Þannig reyndust 82% sjúklinga með skeifugarnarsár H. pylori jákvæðir en 60% sjúklinga með magasár. Sjúklingar með magabólgur og skeifugarnarbólgur voru H. pylori jákvæðir í 57% tilvika. Ályktanir: Einungis 48% sjúklinga með einkenni frá efri meltingarvegi hafa jafnframt virka H. pylori sýkingu í magaslímhúð. Hlutfall H. pylori sýktra meðal sjúklinga með ætisár (maga- og skeifugarnarsár) er 69% sem er lægra en fyrri rannsóknir hafa gefið til kynna. Samsvörun milli klínískrar sjúkdómsgreiningar og niðurstöðu holsjárskoðunar á efri meltingarvegi er ekki góð. Holsjárskoðun er mikilvæg til að tryggja rétta sjúkdómsgreiningu og gerir meðferð markvissari
Patriot Negara Kepulauan : 80 Tahun Dr. H. Hasjim Djalal, M. A gelar "Tuanku Pujangga Diraja"
No full textxiviii, 372 hlm.; 25 c
Vernacularization analysis towards Cakepan Suci Al-Qur’an Salinan Ring Basa Bali
Get PDFThe development of interpretation in Indonesia generally used the elements of the locality to make the community easier in understanding messages of Quran. there are many aspects of life like social structure, law, and government systems that are formed by the influence of Islam, as well as several Arabic vocabularies introduced into local languages. The commentator interpreted the Qur'an using the common language is known as localization or vernacularization.
Many languages are used in the interpretation of Quran. For example, Malay, Javanese, and Sundanese. Al-Qur’an with the Balinese translation seems rare to be done than other local languages. Cakepan Suci Al-Qur'an Salinan Ring Basa Bali by H. Ahmad Iwan Darmawan (I Wayan Rupa Mengwi) is a translation of the Qur'an in Balinese. He is the member of Indonesian Ahmadiyya Community. Some dictions used local languages that are different from translations in general, like translating the word "Allah" with "Ida Hiyang Widi", the word "believers" alladzina amanu which means "anake sane matutang" and many more. This research is intended to reveal the reason why the author vernacularize some terms of the Qur’an in Cakepan Suci Al-Qur’an Salinan Ring Basa Bali and explain how does the Vernacularization within it.
This research is Qualitative research by doing library research. So that in the discussion described and analyzed the vernacularization contained in the translation of the Qur'an that uses local languages, Cakepan Suci Al-Qur’an Salinan Ring Basa Bali. Data collection technique uses the documentation and interview to the related informants. The method used in this research is descriptive analysis, namely by collecting and selecting data from all sources, then delivering the result of this reseacrh by describing every kind things relates with the Cakepan Suci Al-Qur’an Salinan Ring Basa Bali.
The result showed that (1) This book was written to commemorate one century of Ahmadiyyah in 1989, which aimed to introduce Islamic teachings to the Balinese as the majority of Hinduism. The use of translation in the verses used terminology that is easily understood by the Balinese people so they will not feel strange by rejecting the teachings of Islam. (2) Vernacularization theory contained in the book Cakepan Suci Al-Qur'an Salinan Ring Basa Bali by using two approaches: retention from loanword (divided into two, conscious and unconscious), and terminologization. This aims Balinese people, who are still unfamiliar, able to understand the meaning of Qur’an. (3) This translation has a great influence on the Balinese. It could be said as the first Balinese translation of the Qur'an by a native Balinese, I Wayan Rupa Mengwi
Virkni og þátttaka eldri borgara í samfélaginu : „sjálfboðið starf veitir lífsgleði og styrkir sjálfsmyndina“
No full textNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn Skoða/Opna(view/open)Að hafa hlutverk í lífinu er mikilvægt fyrir góða andlega líðan og veitir lífsfyllingu. Á efri árum breytast hlutverkin, þeim lýkur eða ný bætast við og margir upplifa makamissi, starfslok og búsetuskipti. Það getur haft mikil áhrif á virkni, sjálfsmynd og sjálfsvirðingu fólks að missa hlutverk sem áður skipuðu stóran sess í lífi þess. Þetta getur skilið eftir tómarúm sem þarf að fylla og finna þarf önnur hlutverk til að viðhalda virkni og lífsfyllingu. Margar rannsóknir sýna fram á að því virkara sem eldra fólk er og því fleiri hlutverk sem það hefur, þeim mun meiri sé lífsfylling þess og það lifi lengur. Adelmann (1994) rannsakaði virkni eldri borgara, fjölda hlutverka sem þeir sinntu (allt upp í átta hlutverk; launþegi, maki, foreldri, sjálfboðaliði, afi/amma, nemi) og lagði mat á andlega líðan þeirra með þar til gerðum prófum. Efri árin einkenndust af breyttum hlutverkum þar sem ný hlutverk bættust við hin fyrri og komu jafnvel í stað fyrri hlutverka. Niðurstöður voru þær að haldi einstaklingur áfram að sinna hlutverkum sínum, hefur sú virkni áhrif á líðan hans. Þeim sem eru virkir líður betur, þeir eru ánægðari, minna ber á þunglyndi og þeim finnst að þeir geri meira gagn en þeir sem hafa færri hlutverk. Niðurstöður rannsóknar Atchleys sýndu einnig að það að vera virkur og taka þátt í samfélaginu leiðir til þess að fólk „upplifir sig yngra en fólk á sama aldri“ sem ekki er virkt í samfélaginu (Atchley, 1994). Félagslegar þarfir fólks eru ólíkar og taka verður tillit til einstaklingamunar þegar fjallað er um þarfir eldri borgara. Langtímarannsóknir innan þroskasálfræðinnar sýna að persónuleikinn breytist tiltölulega lítið frá bernsku til fullorðinsára þannig að einkenni á unga aldri gefa vísbendingar um persónuleika síðar í lífinu (McCrae og Costa, 1994). Rannsóknir Hagberg, Samuelsson, Lindberg og Dehlin (1991) og Field og Millsap (1990) benda einnig til stöðugleika persónuleikans. Einnig bendir Atchley (1977) á að á efri árum bregðist fólk einfaldlega við á sama hátt og það hefur gert fyrr á ævinni það sé ákveðin samfella í hegðun fólks. Agahi, Ahacic og Parker (2006) skoðuðu t.d. þátttöku í tómstundastarfi og komust að því að þátttakan minnkaði með árunum en þeir sem voru virkir fyrr á ævinni voru það einnig síðar. Á efri árum missir fólk nær undantekningalaust einhver af sínum hlutverkum. Hvernig það ber að og hversu mikilvæg hlutverkin hafa verið skiptir vissulega máli. Þessari reynslu þarf að laga sig að og finna ný verkefni og tilgang. Eldri borgarar beina athygli og umhyggju að fjölskyldu sinni (Amalía Björnsdóttir og Ingibjörg H. Harðardóttir, 2007; Ingibjörg H. Harðardóttir og Amalía Björnsdóttir, 2008) eða hjálpa öðrum öldruðum. Breytingar á daglegu lífi eða lífsaðstæðum verða sumum hvatning til að sinna sjálfboðastörfum. Niðurstöður rannsóknar Steinunnar Hrafnsdóttur (2006) um sjálfboðastörf sýna að 51,5% fólks á aldrinum 18–24 svaraði spurningunni um ávinning þess að stunda sjálfboðastörf væri að það nyti þess – en í aldurshópnum 65–80 ára svöruðu einungis 20% þannig. Hins vegar nefndi eldri hópurinn í 50% tilvika félagsskapinn sem helsta ávinning sjálfboðastarfs. Í viðtali við Pálínu Jónsdóttur (2006) segir hún : „Aldraðir geta hjálpað öldruðum. Sjálfboðið starf veitir lífsgleði og styrkir sjálfsmyndina“. Þarna snertir hún kjarna málsins að sjálfboðastarf og stuðningur við aðra er gefandi fyrir þann sem sinnir því og þann sem nýtur þess. Ávinningur af sjálfboðastarfi eldri borgara er því mikill fyrir báða aðila. Hér á eftir verða kynntar nokkrar niðurstöður rannsóknar á framlagi eldri borgara til samfélagsins, einkum þær er snúa að sjálfboðastarfi, en rannsóknin var gerð að frumkvæði Félags eldri borgara í Reykjaví
„Ævispor.“ Sagan af baráttumanninum Jóni H. Árnasyni
No full textRitgerð þessi byggir á persónulegum heimildum sem Jón H. Árnason skildi eftir sig. Æviferill Jóns, eins og hann birtist okkur í þessum heimildum er rakinn frá barnæsku til efri ára. Jón H. Árnason var fæddur árið 1878. Bernskuárum sínum, fram að sex ára aldri, eyddi hann með fjölskyldu sinni. En þá lést faðir hans og hann og systkini hans urðu ómagar og voru send á hreppinn. Jón var sendur út um alla sveit til þeirra sem gátu tekið hann og var hann oft uppnefndur sveitaómagi eða hreppslimur sem honum líkaði ekki við. Það var farið illa með Jón á að minnsta kosti tveimur stöðum þar sem hann var settur niður. Jón fékk litla sem enga menntun enda hafði alþýða fólks á Íslandi ekki mikla möguleika til menntunar á þessum árum. Menntun Íslendinga miðaðist við að þeir gætu lesið og skrifað. Þrátt fyrir laka félagslega stöðu var Jóni í mun að afla sér menntunar. Hann hélt til Ísafjarðar til þess að læra iðn. Þar kynntist hann fyrri konu sinni og átti með henni tvö börn sem dóu ung. Á Ísafirði gekk hann í trúarsöfnuðinn Kristnir Bræður, og ákvað í kjölfarið að fara að predika í Ameríku. Hann hélt utan árið 1914 og var í Kanada í tvö og hálft ár. Þegar hann kom aftur til Íslands þá skildi hann við konu sína, enda var hann búin að eignast barn með annari konu í Kanada. Hann hélt norður í land þar sem hann reyndi að koma á stofnun fyrir munaðarlaus börn. Einnig vann hann við smíðar og kynntist síðari konu sinni og eignaðist með henni nokkur börn, og svo eitt barn utan þess sambands en lífið var erfitt á köflum þrátt fyrir að Jón hafi unnið sig uppúr þeirri stöðu sem hann var í sem barn
- …
