101 research outputs found
Ovide Boisvert
No full textPhotograph - Ovide Boisvert and three teams of horses going for firewood, Athabasca, Alberta. A car is visible on the righ
Mr. and Mrs. Ovide Boisvert
No full textPhotograph - A portrait of Mr. and Mrs. Ovide Boisvert. Athabasca, Albert
Czternastowieczny Ovide moralisé – śmierć czy odrodzenie Przemian Owidiusza?
No full textThe Ovide moralisé, anonymous poem from the beginning of the 14th century, is the first complete translation in vernacular language of Ovid’s Metamorphoses: in this sense, this text resurrects the ovidian poem, gives it life for all the lay people who did not read the latin. But this translation is for its author as the pretext for another rewrite, thematic and axiological transposition. Moreover, the “translator” often bends his source text to make it more consistent with interpretation (especially the “Christian” one) he intends to give it in a second time: can we then consider that this vernacular version makes disappear the latin poem, to replace it with another text? In fact the moralist is fascinated by his hypotexte and the phenomenon of metamorphosis: most often, he is faithful to the ovidian poetry, he describes metamorphosis in its conduct, in specifying the steps. We can say that during the 14th and 15th centuries at least, the Ovide moralisé gives life to the ovidian carmen perpetuum. In invigorating breath of the Christian spirit, the author of the Ovide moralisé metamorphosed Ovid’s poem, certainly, but saved it from death.Ovide moralisé, anonimowy poemat z początków XIV wieku, jest pierwszym kompletnym tłumaczeniem Przemian Owidiusza w języku wernakularnym. Tekst ten wskrzesza zatem utwór Owidiusza, czyni go żywym dla wszystkich ludzi świeckich, którzy nie potrafili czytać łaciny. Tłumaczenie owo stanowi jednak dla autora pretekst do kolejnej przeróbki, tematycznej i aksjologicznej transpozycji. Ponadto, „tłumacz” często modyfikuje tekst źródłowy, aby bardziej dopasować go do interpretacji (zwłaszcza tej „chrześcijańskiej”), którą zamierza mu nadać. Czy możemy wobec tego uznać, że ta wernakularna wersja wypiera łaciński poemat, by zastąpić go innym tekstem? De facto moralista jest zafascynowany hipotekstem i zjawiskiem metamorfozy; zwykle pozostaje wierny poezji Owidiańskiej, opisuje proces przemiany, wyszczególniając jego etapy. Rzec można, iż Ovide moralisé, przynajmniej w XIV i XV wieku, daje życie carmen perpetuum Owidiusza. Autor dzieła, tworząc w pokrzepiającym duchu chrześcijańskim, z pewnością dokonał metamorfozy Owidiańskiego poematu, lecz ocalił go tym samym od zapomnienia
Czternastowieczny Ovide moralisé – śmierć czy odrodzenie Przemian Owidiusza?
No full textInternational audienceThe Ovide moralisé, anonymous poem from the beginning of the 14 th century, is the first complete translation in vernacular language of Ovid's Metamorphoses: in this sense, this text resurrects the ovidian poem, gives it life for all the lay people who did not read the latin. But this translation is for its author as the pretext for another rewrite, thematic and axiological transposition. Moreover, the " translator " often bends his source text to make it more consistent with interpretation (especially the " Christian " one) he intends to give it in a second time: can we then consider that this vernacular version makes disappear the latin poem, to replace it with another text? In fact the moralist is fascinated by his hypotexte and the phenomenon of metamorphosis: most often, he is faithful to the ovidian poetry, he describes metamorphosis in its conduct, in specifying the steps. We can say that during the 14 th and 15 th centuries at least, the Ovide moralisé gives life to the ovidian carmen perpetuum. In invigorating breath of the Christian spirit, the author of the Ovide moralisé metamorphosed Ovid's poem, certainly, but saved it from death.L'Ovide moralisé, poème anonyme du début du XIV e siècle, est la première traduction intégrale en langue romane des Métamorphoses d'Ovide : en ce sens, on peut dire que le texte ressuscite le poème ovidien, en tout cas qu'il lui donne vie pour tous les laïcs qui ne lisaient pas le latin. Mais cette traduction n'est pour son auteur que le prétexte à une autre réécriture, une transpositionOvide moralisé, anonimowy poemat z pocztków XIV wieku, jest pierwszym kompletnym tłumaczeniem Przemian Owidiusza w jzyku wernakularnym. Tekst ten wskrzesza zatem utwór Owidiusza, czyni go ywym dla wszystkich ludzi wieckich, którzy nie potrafili czyta łaciny. Tłumaczenie owo stanowi jednak dla autora pretekst do kolejnej przeróbki, tematycznej i aksjologicznej transpozycji. Ponadto, " tłumacz " czsto modyfikuje tekst ródłowy, aby bardziej dopasowa go do interpretacji (zwłaszcza tej " chrzecijaskiej "), któr zamierza mu nada. Czy moemy wobec tego uzna, e ta wernakularna wersja wypiera łaciski poemat, by zastpi go innym tekstem? De facto moralista jest zafascynowany hipotekstem i zjawiskiem metamorfozy; zwykle pozostaje wierny poezji Owidiaskiej, opisuje proces przemiany, wyszczególniajc jego etapy. Rzec mona, i Ovide moralisé, przynajmniej w XIV i XV wieku, daje ycie carmen per-petuum Owidiusza. Autor dzieła, tworzc w pokrzepiajcym duchu chrzecijaskim, z pewnoci dokonał metamorfozy Owidiaskiego poematu, lecz ocalił go tym samym od zapomnienia
Czternastowieczny Ovide moralisé – śmierć czy odrodzenie Przemian Owidiusza?
No full textInternational audienceThe Ovide moralisé, anonymous poem from the beginning of the 14 th century, is the first complete translation in vernacular language of Ovid's Metamorphoses: in this sense, this text resurrects the ovidian poem, gives it life for all the lay people who did not read the latin. But this translation is for its author as the pretext for another rewrite, thematic and axiological transposition. Moreover, the " translator " often bends his source text to make it more consistent with interpretation (especially the " Christian " one) he intends to give it in a second time: can we then consider that this vernacular version makes disappear the latin poem, to replace it with another text? In fact the moralist is fascinated by his hypotexte and the phenomenon of metamorphosis: most often, he is faithful to the ovidian poetry, he describes metamorphosis in its conduct, in specifying the steps. We can say that during the 14 th and 15 th centuries at least, the Ovide moralisé gives life to the ovidian carmen perpetuum. In invigorating breath of the Christian spirit, the author of the Ovide moralisé metamorphosed Ovid's poem, certainly, but saved it from death.L'Ovide moralisé, poème anonyme du début du XIV e siècle, est la première traduction intégrale en langue romane des Métamorphoses d'Ovide : en ce sens, on peut dire que le texte ressuscite le poème ovidien, en tout cas qu'il lui donne vie pour tous les laïcs qui ne lisaient pas le latin. Mais cette traduction n'est pour son auteur que le prétexte à une autre réécriture, une transpositionOvide moralisé, anonimowy poemat z pocztków XIV wieku, jest pierwszym kompletnym tłumaczeniem Przemian Owidiusza w jzyku wernakularnym. Tekst ten wskrzesza zatem utwór Owidiusza, czyni go ywym dla wszystkich ludzi wieckich, którzy nie potrafili czyta łaciny. Tłumaczenie owo stanowi jednak dla autora pretekst do kolejnej przeróbki, tematycznej i aksjologicznej transpozycji. Ponadto, " tłumacz " czsto modyfikuje tekst ródłowy, aby bardziej dopasowa go do interpretacji (zwłaszcza tej " chrzecijaskiej "), któr zamierza mu nada. Czy moemy wobec tego uzna, e ta wernakularna wersja wypiera łaciski poemat, by zastpi go innym tekstem? De facto moralista jest zafascynowany hipotekstem i zjawiskiem metamorfozy; zwykle pozostaje wierny poezji Owidiaskiej, opisuje proces przemiany, wyszczególniajc jego etapy. Rzec mona, i Ovide moralisé, przynajmniej w XIV i XV wieku, daje ycie carmen per-petuum Owidiusza. Autor dzieła, tworzc w pokrzepiajcym duchu chrzecijaskim, z pewnoci dokonał metamorfozy Owidiaskiego poematu, lecz ocalił go tym samym od zapomnienia
Czternastowieczny Ovide moralisé – śmierć czy odrodzenie Przemian Owidiusza?
No full textInternational audienceThe Ovide moralisé, anonymous poem from the beginning of the 14 th century, is the first complete translation in vernacular language of Ovid's Metamorphoses: in this sense, this text resurrects the ovidian poem, gives it life for all the lay people who did not read the latin. But this translation is for its author as the pretext for another rewrite, thematic and axiological transposition. Moreover, the " translator " often bends his source text to make it more consistent with interpretation (especially the " Christian " one) he intends to give it in a second time: can we then consider that this vernacular version makes disappear the latin poem, to replace it with another text? In fact the moralist is fascinated by his hypotexte and the phenomenon of metamorphosis: most often, he is faithful to the ovidian poetry, he describes metamorphosis in its conduct, in specifying the steps. We can say that during the 14 th and 15 th centuries at least, the Ovide moralisé gives life to the ovidian carmen perpetuum. In invigorating breath of the Christian spirit, the author of the Ovide moralisé metamorphosed Ovid's poem, certainly, but saved it from death.L'Ovide moralisé, poème anonyme du début du XIV e siècle, est la première traduction intégrale en langue romane des Métamorphoses d'Ovide : en ce sens, on peut dire que le texte ressuscite le poème ovidien, en tout cas qu'il lui donne vie pour tous les laïcs qui ne lisaient pas le latin. Mais cette traduction n'est pour son auteur que le prétexte à une autre réécriture, une transpositionOvide moralisé, anonimowy poemat z pocztków XIV wieku, jest pierwszym kompletnym tłumaczeniem Przemian Owidiusza w jzyku wernakularnym. Tekst ten wskrzesza zatem utwór Owidiusza, czyni go ywym dla wszystkich ludzi wieckich, którzy nie potrafili czyta łaciny. Tłumaczenie owo stanowi jednak dla autora pretekst do kolejnej przeróbki, tematycznej i aksjologicznej transpozycji. Ponadto, " tłumacz " czsto modyfikuje tekst ródłowy, aby bardziej dopasowa go do interpretacji (zwłaszcza tej " chrzecijaskiej "), któr zamierza mu nada. Czy moemy wobec tego uzna, e ta wernakularna wersja wypiera łaciski poemat, by zastpi go innym tekstem? De facto moralista jest zafascynowany hipotekstem i zjawiskiem metamorfozy; zwykle pozostaje wierny poezji Owidiaskiej, opisuje proces przemiany, wyszczególniajc jego etapy. Rzec mona, i Ovide moralisé, przynajmniej w XIV i XV wieku, daje ycie carmen per-petuum Owidiusza. Autor dzieła, tworzc w pokrzepiajcym duchu chrzecijaskim, z pewnoci dokonał metamorfozy Owidiaskiego poematu, lecz ocalił go tym samym od zapomnienia
Czternastowieczny Ovide moralisé – śmierć czy odrodzenie Przemian Owidiusza?
No full textInternational audienceThe Ovide moralisé, anonymous poem from the beginning of the 14 th century, is the first complete translation in vernacular language of Ovid's Metamorphoses: in this sense, this text resurrects the ovidian poem, gives it life for all the lay people who did not read the latin. But this translation is for its author as the pretext for another rewrite, thematic and axiological transposition. Moreover, the " translator " often bends his source text to make it more consistent with interpretation (especially the " Christian " one) he intends to give it in a second time: can we then consider that this vernacular version makes disappear the latin poem, to replace it with another text? In fact the moralist is fascinated by his hypotexte and the phenomenon of metamorphosis: most often, he is faithful to the ovidian poetry, he describes metamorphosis in its conduct, in specifying the steps. We can say that during the 14 th and 15 th centuries at least, the Ovide moralisé gives life to the ovidian carmen perpetuum. In invigorating breath of the Christian spirit, the author of the Ovide moralisé metamorphosed Ovid's poem, certainly, but saved it from death.L'Ovide moralisé, poème anonyme du début du XIV e siècle, est la première traduction intégrale en langue romane des Métamorphoses d'Ovide : en ce sens, on peut dire que le texte ressuscite le poème ovidien, en tout cas qu'il lui donne vie pour tous les laïcs qui ne lisaient pas le latin. Mais cette traduction n'est pour son auteur que le prétexte à une autre réécriture, une transpositionOvide moralisé, anonimowy poemat z pocztków XIV wieku, jest pierwszym kompletnym tłumaczeniem Przemian Owidiusza w jzyku wernakularnym. Tekst ten wskrzesza zatem utwór Owidiusza, czyni go ywym dla wszystkich ludzi wieckich, którzy nie potrafili czyta łaciny. Tłumaczenie owo stanowi jednak dla autora pretekst do kolejnej przeróbki, tematycznej i aksjologicznej transpozycji. Ponadto, " tłumacz " czsto modyfikuje tekst ródłowy, aby bardziej dopasowa go do interpretacji (zwłaszcza tej " chrzecijaskiej "), któr zamierza mu nada. Czy moemy wobec tego uzna, e ta wernakularna wersja wypiera łaciski poemat, by zastpi go innym tekstem? De facto moralista jest zafascynowany hipotekstem i zjawiskiem metamorfozy; zwykle pozostaje wierny poezji Owidiaskiej, opisuje proces przemiany, wyszczególniajc jego etapy. Rzec mona, i Ovide moralisé, przynajmniej w XIV i XV wieku, daje ycie carmen per-petuum Owidiusza. Autor dzieła, tworzc w pokrzepiajcym duchu chrzecijaskim, z pewnoci dokonał metamorfozy Owidiaskiego poematu, lecz ocalił go tym samym od zapomnienia
Ovide en classe, ou un auteur en éclats
No full textDu xvie siècle à nos jours, Ovide a toujours été un auteur paradoxal dans les cursus scolaires, nécessaire à la culture générale mais embarrassant dans les collèges. Certains de ses textes doivent être lus, mais beaucoup d’autres ne sont connus que par extraits et dans des versions expurgées de tout passage licencieux ou jugé immoral. Il n’y avait pas de différence entre les enseignements protestants et catholiques, et les livres d’écoles usaient à peu près des mêmes expédients pour expurger le texte. Cet article passe d’abord en revue les textes programmatiques des Académies protestantes et des collèges jésuites du xvie au xviiie siècle en considérant la place qu’ils réservent à Ovide, puis les moyens par lesquels les éditions scolaires ont rendu ces consignes efficientes et la lecture d’Ovide acceptable dans une classe.From the 16th century to nowadays, Ovid has always been a paradoxical author in school programmes, necessary for general knowledge but embarrassing in colleges. Some of his texts must be read, but many others are only known through anthological editions, where verses considered as indecent or immoral are cancelled. There was no difference between Protestant and Catholic teaching, and the school books used roughly the same ways to expurgate the text. This paper first reviews the programmatic texts of Protestant Academies and Jesuitic colleges from the 16th to the 18th century, looking for the place allowed to Ovid, and then the practical ways in which pedagogical editions applied these programs and made it acceptable to read the poet in a class
Well Drilling Machine
No full textPhotograph - Three men working on a well drilling machine built by Ovide Boisvert, Athabasca, Albert
Threshing
No full textPhotograph - Two men standing on wagons threshing on the Ovide Boisvert farm, Athabasca, Albert
- …
