1,720,962 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Antropologia obrazu — skąd przybywa i dokąd zmierza? Uwagi na marginesie dwóch książek i wielu obrazów: (rec.: K. Olechnicki, Antropologia obrazu. Fotografia jako metoda, przedmiot i medium nauk społecznych, Warszawa 2003; K. Olechnicki [red.], Obrazy w działaniu. Studia z socjologii i antropologii obrazu, Toruń 2003)
No full textSkąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy? Muzealnictwo etnograficzne na rozdrożach XXI wieku
Full text linkThe title of this paper, echoing a Gauguinesque sentiment, aims to trace the evolution of ethnographic museology from its 19th-century origins, through the paradigm shifts of the second half of the 20th century, to the present day—a period marked by significant changes in ethnology and anthropology. The central question is whether, and how, ethnographic museums should adapt to the profound transformations currently reshaping the field. Equally important is how to address the legacy of these institutions, particularly in light of the strong decolonising movements that have become dogma in contemporary anthropology. This concern is relevant even to Polish collections, which are largely non-colonial or colonial in a different sense.Ta Gauguinowska fraza użyta w tytule referatu posłużyła autorowi do przedstawienia drogi, jaką przechodziło muzealnictwo etnograficzne od swych początków w XIX wieku, przekształcenia paradygmatów w drugiej połowie wieku XX, po czasy współczesne, charakteryzujące się dużą zmianą zakresu etnologii i antropologii. Rodzi się bowiem podstawowe pytanie: czy i jak muzea etnograficzne mają odpowiedzieć na dokonujące się dziś zasadnicze zmiany w dyscyplinie? Istotne jest także pytanie o to, co zrobić z dotychczasowym dziedzictwem etnograficznych muzeów, także w kontekście bardzo silnej tendencji dekolonizacyjnej, która we współczesnej antropologii staje się dogmatem. I dotyczy to również — przez analogie — niekolonialnych przecież zbiorów polskich lub kolonialnych inaczej
Muzeum w etnografii. Wokół nauczania muzealnictwa w ramach antropologii i etnologii
No full textThe text is assembled based on an Internet search regarding the contemporary reception of museum-related issues in the field of ethnography/ethnology/anthropology. By drawing comparisons between Polish and foreign academic anthropological centres, I aim to illustrate whether or how this subject is integrated into academic curricula, what trends are emerging, what seems relevant, and which issues are receiving attention. Unfortunately, in Polish anthropology (at the Universities of Warsaw, Wrocław, Poznań, Łódź, and Toruń), there is a tendency to diminish the role of museology in teaching the discipline. The situation is only different at the Jagiellonian University in Kraków. In the text, I juxtapose Polish courses related to museology within ethnology and anthropology programmes with various anthropology departments at leading universities worldwide (Columbia University, Cambridge University, Yale University, Oxford, and Københavns Universitet).Tekst skonstruowany na podstawie kwerendy internetowej na temat współczesnej recepcji w nauce zwanej etnografią/etnologią/antropologią problematyki muzealniczej. Porównując polskie i zagraniczne ośrodki antropologii akademickiej spróbuję pokazać czy w ogóle lub jak ta tematyka istnieje w akademickich planach zajęć, jaki panuje w nich trend, co wydaje się istotne, na jakie zagadnienia zwraca się uwagę.W polskiej antropologii (Uniwersytety w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Łodzi, Toruniu) widać niestety tendencje do zmniejszania roli muzealnictwa w nauczaniu dyscypliny. Inaczej jest tylko na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W tekście zestawiam polskie przedmioty z muzealnictwa na kierunkach etnologii i antropologii z różnymi ośrodkamiantropologii na wiodących uniwersytetach na świecie (Columbia University, Cambrige University, Yale University, Oxford, Københavns Universitet).Wszystkie te przykłady wybrane przypadkowo, pokazują jednak jak ściśle we współczesnej antropologii i etnologii plasuje się wśród wielu innych zagadnień perspektywa muzeologiczna. Studia powinny być tak zorganizowane aby dać narzędzia do zajmowania się różnymi już specjalistycznymi problemami, także z tymi, które zawierają się w codziennej pracy w muzeach – czyli obcowaniu, poznawaniu i reinterpretacji kultur tradycyjnych odległych w czasie i przestrzeni oraz oczywiście także kultury współczesnej. Jak widać po przytoczonych przykładach możliwości jest tutaj wiele, zwrócę jednak uwagę na to, że muzealnictwo etologiczne i antropologiczne musi być nauczane w całym kontekście innych dziedzin. Specjalizacje są potrzebne i niezbędne, ale w pracy muzeologicznej potrzeba wielkiej kreatywności, otwartości i erudycji. Ciągle rosnąca rola muzeów w przestrzenispołeczno-kulturowej staje się stałym wyzwaniem dla antropologów. Zarówno od strony badawczej nad sposobami prezentacji dziedzictwa, jak i od strony czysto praktycznej – sposobów prowadzenia muzeów, tworzenia i rozwijania kolekcji, umiejętności prowadzenia dyskursu, eksplikacji wiedzy antropologicznej, konceptualizacji dziedzictwa, itp
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Maria Znamierowska-Prüffer – an ethnologist and museologist
No full textBorn in Kybartai, Lithuania, on 13 May 1898, in the 1930s Maria Znamierowska studied ethnology at the Stephen Batory University (USB) in Vilnius under Prof. Cezaria Baudouin de Courtenay-Ehrenkreutz and Prof. Kazimierz Moszyński. She began working at the University Ethnographic Museum established by Prof. Ehrenkreutz; apart from the collection of material culture, the Museum researched into and collected records of oral and musical folklore. M. Znamierowska organized exhibitions on folk construction, and investigated folk fishery, the topic she dealt with in her MA thesis and doctoral dissertation. In 1925, she married the zoologist and entomologist Prof. Jan Prüffer. Following WW II, Znamierowska-Prüffer and a group of USB professors came to Toruń, where she was employed as lecturer at the Chair of Ethnology and Ethnography of the Nicolaus Copernicus University (UMK). She made attempts to establish an ethnographic museum resembling the Vilnius one at her Chair, however, she was only able to set up an ethnographic section at the Toruń City Museum (1946-1958). Having received Professor’s title in 1955, in 1959 she launched a separate Ethnographic Museum in Toruń, additionally establishing an ethnographic park by the museum. Her most important exhibition: ‘Traditional Folk Fishery in Poland’, was mounted in 1963. Committed to creating open-air museums in Poland, M. Znamierowska-Prüffer also released publications on ethnographic museology. Having headed the Toruń institution for 13 years, she left the Museum boasting the collection of 15,000 exhibits and an ample Folklore Archive. In 1958-1963, she headed UMK’s Chair of Ethnography, however giving museology lectures until 1988. She participated in numerous ethnology and museology conferences around Europe. An active member of the Polish Folklore Association, she held various positions in its structures until 1978, when she became its honorary member. Retired, she continued her in-field research, and worked on her last publication meant to recapitulate all her research into fishery (1988). She died in Toruń in 1990, and was buried there. The Toruń Ethnographic Museum has been named after her since 1990.Maria Znamierowska urodziła się 13 maja 1898 r. w Kibartach na Litwie. W latach 20. XX w. studiowała etnologię na Uniwersytecie Stefana Batorego (USB) w Wilnie pod kierunkiem prof. Cezarii Baudouin de Courtenay-Ehrenkreutz oraz prof. Kazimierza Moszyńskiego. Pracę rozpoczęła w stworzonym przez prof. Ehrenkreutz uniwersyteckim Muzeum Etnograficznym, które poza kolekcją kultury materialnej prowadziło badania i gromadziło zapisy folkloru ustnego i muzycznego. M. Znamierowska organizowała wystawy budownictwa ludowego oraz prowadziła badania ludowego rybołówstwa, czego dotyczyły jej prace – magisterska i doktorska. W 1925 r. wyszła za mąż za zoologa i entomologa prof. Jana Prüffera. Po II wojnie światowej Znamierowska-Prüfferowa przybyła razem z grupą profesorów USB do Torunia, i na nowo utworzonym uniwersytecie została zatrudniona jako adiunkt w Katedrze Etnologii i Etnografii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (UMK). Próbowała zorganizować przy Katedrze muzeum etnograficzne na wzór wileński, ale mogła tylko stworzyć dział etnograficzny w Muzeum Miejskim w Toruniu (1946–1958). W 1955 r. otrzymała tytułu profesora, a w 1959 r. otworzyła odrębne Muzeum Etnograficzne w Toruniu, tworząc także przymuzealny park etnograficzny. W 1963 r. powstała jej najważniejsza wystawa „Tradycyjne rybołówstwo ludowe w Polsce”. M. Znamierowska-Prüfferowa była zaangażowana w powstawanie w Polsce muzeów na wolnym powietrzu i publikowała na temat muzealnictwa etnograficznego. Dyrektorem toruńskiej placówki była przez 13 lat, zostawiła muzeum z kolekcją 15 000 eksponatów i obszernym Archiwum Folkloru. W latach 1958–1963 była kierownikiem Katedry Etnografii UMK, a do 1988 r. prowadziła wykłady z muzealnictwa. Brała udział w wielu konferencjach etnologicznych i muzealniczych w Europie. Aktywnie pracowała w Polskim Towarzystwie Ludoznawczym, pełniąc różne funkcje, a w 1978 r. została jego członkiem honorowym. Na emeryturze nadal prowadziła badania terenowe i pracowała nad ostatnią publikacją, będącą podsumowaniem jej badań nad rybołówstwem (1988). Zmarła w 1990 r. w Toruniu i tutaj została pochowana. Od 1990 r. Muzeum Etnograficzne w Toruniu nosi jej imię
Where Do We Come From? Who Are We? Where Are We Going? Ethnographic Museology at the Crossroads of the 21st Century
Full text linkThe title of this paper, echoing a Gauguinesque sentiment, aims to trace the evolution of ethnographic museology from its 19th-century origins, through the paradigm shifts of the second half of the 20th century, to the present day—a period marked by significant changes in ethnology and anthropology. The central question is whether, and how, ethnographic museums should adapt to the profound transformations currently reshaping the field. Equally important is how to address the legacy of these institutions, particularly in light of the strong decolonising movements that have become dogma in contemporary anthropology. This concern is relevant even to Polish collections, which are largely non-colonial or colonial in a different sense.The title of this paper, echoing a Gauguinesque sentiment, aims to trace the evolution of ethnographic museology from its 19th-century origins, through the paradigm shifts of the second half of the 20th century, to the present day—a period marked by significant changes in ethnology and anthropology. The central question is whether, and how, ethnographic museums should adapt to the profound transformations currently reshaping the field. Equally important is how to address the legacy of these institutions, particularly in light of the strong decolonising movements that have become dogma in contemporary anthropology. This concern is relevant even to Polish collections, which are largely non-colonial or colonial in a different sense
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
- …
