32,781 research outputs found
Author Correction: the BrainLat project, a multimodal neuroimaging dataset of neurodegeneration from underrepresented backgrounds
No full textIn this article the author name Maria Isabel Behrens was incorrectly written as Maria Isabel Beherens. The original article has been corrected.Versión Publicad
Maria Bersani
No full textLa voce illustra la biografia e l'apporto letterario dato da Maria Bersani alla letteratura per l'infanziaThe headword explains the biography and the contribution of the author Maria Bersani to the children's literatur
Variations on the Author
No full text“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
O curso de licenciatura em educação física da Universidade Federal de Santa Catarina: suas concepções de ensino e de educação física
No full textDissertação (mestrado) - Universidade Federal de Santa Maria. Centro de Educação Fisica e Desporto
Erratum: Lack of immunity against rubella among Italian young adults. [BMC Infect Dis., 17, (2017) (199)] Doi: 10.1186/s12879-017-2295-y
No full textAfter publication of this article [1], the authors noted that the given names and family names of all authors had been inverted, and are therefore incorrect in the original article. In the original article, the author names appear as the following: Gallone Maria Serena, Gallone Maria Filomena, Larocca Angela Maria Vittoria, Germinario Cinzia and Tafuri Silvio. However, this is incorrect, and the author names should appear as per the below: Maria Serena Gallone, Maria Filomena Gallone, Angela Maria Vittoria Larocca, Cinzia Germinario, Silvio Tafuri. The author names have been corrected in the author list and the citation for this Erratum
Imagens de Otto Maria Carpeaux: esboço de biografia
No full textTese (doutorado) - Universidade Federal de Santa Catarina, Centro de Filosofia e Ciências Humanas, Programa de Pós-Graduação em História, Florianópolis, 2015.Este esboço de biografia procura citar algumas imagens de Otto Maria Carpeaux: construções biográficas de naturezas múltiplas, elaboradas em contextos, por atores e sob condições igualmente díspares. Está constituído a partir de uma visão crítica da História, o que permite que ?outras imagens?, fragmentárias e não monumentais, também tenham espaço. Em diálogo com o princípio da montagem, este esboço apresenta-se em duas partes. Na primeira, Imagens possíveis, estão citadas as imagens elaboradas em vida e post mortem acerca do austríaco-brasileiro que nasceu em Viena em 1900, se exilou no Brasil em 1939 e morreu no Rio de Janeiro, em 1978. Na segunda, Montagens possíveis, apresentam-se duas possibilidades de exercício biográfico: pela leitura alegórica do documentário O velho e o Novo (Otto Maria Carpeaux), entendido como instrumento de intervenção no contexto ditatorial brasileiro e de uma reelaboração biográfica concernentes às suas experiências europeias; e pelo Caderno de imagens críticas, registro dos encontros em Carpeaux pelo meio de imagens críticas produzidas a partir da cesura do presente.Abstract : This biographical sketch attempts to quote some images of Otto Maria Carpeaux: various types of biographical constructions, carried out in different contexts by disparate authors under conditions just as distinct. It stems from a critical view of history, allowing for ?other images? fragmented and non-monumental ? to share the space.In dialogue with the montage principle, this sketch has two parts. The first, Possible Images, quotes the images produced during and after the life of the Austrian-Brazilian, who was born in Vienna in 1900, went to Brazil in exile in 1939 and died in Rio de Janeiro in 1978. The second part, Possible Montages, presents two possibilities of a biographical exercise: through the allegorical reading of documentary O Velho e o Novo (Otto Maria Carpeaux), understood as an instrument of intervention in the Brazilian dictatorship context and as a biographical retelling of the author?s European experiences; and through my Scrapbook of Critical Images, a record of the encounters in Carpeaux through critical images produced from the caesura of the present
Kiedy przekraczanie granic pozwala myśleć inaczej : Maria Skłodowska-Curie
No full textWielcy Polacy w Kulturze i EdukacjiJubileusze wielkich ludzi stwarzają szczególną okazję do podejmowania kolejnych prób zgłębiania fenomenu ich życia
i dokonań, ale także do retrospektywnego, refleksyjnego spojrzenia na dotychczasowe ich artykulacje i społeczny
rezonans. Bohaterką roku 2011, za sprawą setnej rocznicy przyznania jej drugiej Nagrody Nobla (w dziedzinie chemii)
oraz Międzynarodowego Roku Chemii, stała się Maria Skłodowska-Curie. Uczona wszech czasów – według udokumentowanego
wyniku rankingu, opracowanego w 2010 roku przez prestiżowy brytyjski serwis naukowy „New Scientist” – i Polka
wszech czasów, jak zdecydowali uczestnicy innego plebiscytu, który przeprowadziło Muzeum Historii Polski oraz
miesięcznik „Mówią Wieki”. Wyróżnienia te są bardzo znamienne, bo z kobiety oddanej całkowicie pracy naukowej,
najskromniejszej i „nieumiejącej być sławną”, czynią ikonę i to ikonę… XXI wieku.
O życiu noblistki rozpisywano się w przeszłości, że jest piękniejsze niż wyobraźnia stworzyć potrafi i większe, niż
rozum zdoła ogarnąć; że było niezwykłe, dostojne i oryginalne nawet wśród najdziwniejszych. Przenikając niedostępne
dotąd tajemnice natury, Skłodowska pokazała drogę prowadzącą do odkrywania olbrzymich horyzontów i
nieprzewidzianych ludzkich możliwości. Pisano też, że z życia uczyniła marzenie, a z marzeń – rzeczywistość,
wszak z martwego kamienia wydobyła światło o sile potężnej i oddała je na usługi człowieka cierpiącego.
„Zdumiewająca moc charakteru i niespożyta potęga woli pozwoliły Marii podołać zadaniu”. Dodawano wreszcie, że
zaczynając swoją pracę badawczą, kiedy nigdzie jeszcze kobiety praw nie zdobyły, dała przez nią świadectwo
niewyzyskanych wartości kobiety. Profesor honorowy wielu wyższych uczelni, członkini honorowa około stu towarzystw
naukowych, otoczona największą sławą i uznaniem całego świata, Skłodowska pozostała zarazem najskromniejszą
kobietą. Bezinteresownie i z oddaniem służyła najwyższym wartościom ogólnoludzkim. Na tym fundamencie potrafiła
też oprzeć swój głęboki patriotyzm. Tak zawsze czynili w świecie nasi najwięksi rodacy.
Poznanie jej życia, konkluduje się w jednej z biografii „zasłużonej kobiety”, to „poznanie czegoś, co podnosi
serce, dodaje otuchy, pozwala wierzyć w wartość istnienia”. Podejmowana w prezentowanym tu tomie problematyka
„myślenia inaczej” w kontekście biografii noblistki jest dzisiaj, jak się zdaje, szczególnie warta uwagi. Skupia
się bowiem na tych aspektach życia, nauki i pracy Skłodowskiej – kobiety naukowczyni, które współczesna psychologia
wyraża przez kategorię transgresji – „przekraczania granic” w znaczeniu nie (tylko) geograficznym, ale przede
wszystkim społecznym, kulturowym oraz mentalnym.
Autorzy prac, literaturoznawcy, kulturoznawcy, dydaktycy języka polskiego i historii oraz bibliotekoznawcy
eksponują zagadnienie sposobów obecności tej niezwykłej postaci we współczesnej kulturze oraz w szkolnej edukacji
humanistycznej. Na tym ostatnim aspekcie problemowym pomysłodawcom tomu szczególnie zależało. Chodzi zwłaszcza o
refleksje nad rolą wzorów osobowych w formowaniu postaw dzieci oraz młodzieży, którym miała służyć w tradycji i
(mogłaby to robić) także dziś postać wielkiej polskiej uczonej, pokazywana w literacko-kulturowych portretach,
powstałych specjalnie z myślą o tej grupie odbiorców i/lub adaptowanych na jej potrzeby z materiałów źródłowych
(autobiografii, wspomnień rodziny, przyjaciół, prac popularnonaukowych etc.).
Redaktorki tomu i autorzy prac o życiu i dokonaniach „pierwszej spośród kobiet wszystkich wieków” w szkolnej
edukacji humanistycznej w przeszłości i dziś są przekonani, że przypominanie portretów ludzi mądrych i wewnętrznie
pięknych ma – szczególnie w dobie kryzysu autorytetów – pedagogicznie cenne właściwości. Także badacze form
innowacyjnego uobecniania w kulturze współczesnej życia kobiety-naukowczyni i romantyczki odkryją lub podpowiedzą
odbiorcom sztuki „żywej w czasie i przestrzeni” niejedną nową ścieżkę czytania jednostkowego życia, przez które
racjonalizuje się świat
Maria José ao encontro de Tchekov
No full text“A Carta da Corcunda para o Serralheiro” (“Letter from the Hunchback Girl to the Metalworker”), signed by Maria José, was first performed in a theatre show in 1988 (by actress-director Maria do Céu Guerra), two years before the typescript was published in book form for the first time by Teresa Rita Lopes. The evidence upon which this article is built is that it was the theatre that revealed the dramatic destination of this singular epistle of the only female heteronym that Fernando Pessoa invented, which was also the last heteronym to be created by the author. The dramatic construction of Maria José can be approximated to the character-building strategies in Anton Chekhov’s realist dramaturgy, in a way that differs from Pessoa’s other dramaturgical experiences. The analysis of Chekhov’s ascendancy over Stanislavski’s research, as well as the importance of Schopenhauer’s conception of the tragicomic, which is simultaneously projected onto Chekhov’s theatre and Maria José’s profile, are favourable lines of reading for this rapprochement between Pessoa and the Russian fiction writer and playwright. Pessoa’s readings of Chekhov’s texts (such as the play Uncle Vania and the short story “Vanka”) provide relevant data for assessing the magnitude of this encounter.“A Carta da Corcunda para o Serralheiro”, assinada por Maria José, começou por ser difundida num espectáculo de teatro em 1988 (pela actriz-encenadora Maria do Céu Guerra) dois anos antes de o dactiloscrito se ver publicado em livro, pela primeira vez, por Teresa Rita Lopes. Parte-se da evidência de ter sido o teatro a revelar a destinação dramática da epístola singular do único heterónimo mulher que Fernando Pessoa inventou, que terá sido também o último a ser criado pelo autor. A construção dramática de Maria José pode ser aproximada às estratégias de construção de personagem na dramaturgia realista de Anton Tchekov, de um modo que se distingue de outras experiências dramatúrgicas de Pessoa. A análise do ascendente de Tchekov sobre as pesquisas de Stanislavski, bem como a importância da concepção de tragicómico em Schopenhauer, que se projecta em simultâneo sobre o teatro de Tchekov e sobre o perfil de Maria José, são linhas de leitura propícias para esta aproximação entre Pessoa e o ficcionista e dramaturgo russo. As leituras de textos de Tchekov por parte de Pessoa (como o caso da peça Tio Vânia e o conto “Vanka”) fornecem dados relevantes para avaliar a magnitude deste encontro
ExpertInnen-Interviews in der Politikwissenschaft: Geschlechtertheoretische und politikfeldanalytische Reflexion einer Methode
No full textAbels G, Behrens M. ExpertInnen-Interviews in der Politikwissenschaft: Geschlechtertheoretische und politikfeldanalytische Reflexion einer Methode. In: Bogner A, ed. Das Experteninterview: Theorie, Methode, Anwendung. Opladen: Leske und Budrich; 2002: 173-190
- …
