148 research outputs found
Comparıson Of Trps-1 And Gata-3 Expressıons In Trıple Negatıve Breast Cancers And Investıgatıon Of Prognostıc Value Of Trps-1
No full textAmaç: Meme kanseri kadınlarda en sık görülen malignitedir. Mortalitesi oldukça
yüksektir. Meme kanseri subtiplerinden üçlü negatif meme kanserlerleri (ÜNMK), diğer alt
tiplere göre daha kötü prognoza sahiptir. ÜNMK’nin kötü differansiye olarak karşımıza
çıkabilmesi ve hormon profilinin negatif olması nedeniyle bazı olgularda tanı vermede
güçlük çekilmektedir. Bu bağlamda, meme kanserinde spesifik ekspresyon ve yüksek
prevalans gösteren yeni genlerin tanımlanması, aynı zamanda kanser tedavisi için
hedeflenebilecek yeni moleküler yolları da ortaya çıkarabilir. ÜNMK’nde TRPS-1’in
duyarlılığını ve hastanın klinikopatolojik verileri (yaşı, T evresi, lenf nodu metastazı,
lenfovasküler invazyon, östrojen, progesteron, HER-2 reseptör durumları, ki67 indeksi,
tümör histolojik tipi) ile ilişkisinin gösterilmesini amaçlıyoruz. Ayrıca kemik ve karaciğer
metastazlarında bu iki belirtecin duyarlılıklarını incelemeyi amaçlıyoruz.
Gereç-yöntem: Çalışmamızda 2017-2023 yılları arasında Necmettin Erbakan
Üniversitesi Tıp Fakültesinde tanı almış yaklaşık 50 adet üçlü negatif meme kanseri ve
hormon profilinden bağımsız, meme metastazı olduğu bilinen 20 adet metastatik kemik, 20
adet metastatik karaciğer dokusuna ait bloklar, hematoksilen& eozin ve
immünhistokimyasal boyamalara ait camlar arşivden çıkarıldı. Bloklara
immünhistokimyasal GATA-3 ve TRPS-1 boyaları uygulanarak boyanma yüzdeleri
değerlendirildi. Nükleer ekspresyon anlamlı kabul edilerek, boyanan tümör hücreleri
yüzdesel olarak değerlendirildi (0: <%1; 1: %1-10; 2: %11-50; 3: %51-100).
Bulgular: Çalışmamızda ÜNMK vakalarında TRPS1 ile GATA3’e oranla daha
yüksek oranlarda ekspresyon izlenmiştir. T evresi ile TRPS-1 boyanması arasında anlamlı
ilişki saptanmış olup, artmış T evresinde daha düşük oranlarda TRPS-1 ekspresyonu
izlenmiştir. Tümör derecesi, histolojik tip, lenf nodu durumu ve hastalık evresi ile TRPS1
ekspresyonu arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Ayrıca karaciğer ve kemik metastazı
olgularının tamamında hem TRPS-1 hem de GATA3 ile tüm vakalarda pozitif ekspresyon
izlenmiştir. TRPS-1 ve GATA3 arasında anlamlı bir sensitivite farkı saptanmamıştır.
Sonuç: Tüm bu veriler, TRPS1'in ÜNMK için mükemmel bir belirteç olduğunu ve
sınırlı biyopsi dokusu için daha az IHK çalışmayla metastazların meme kökenini
doğrulamaya yardımcı olabileceğini göstermiş olup, çalışmamızda anlamlı bir prognostik
belirteç olacağı yönünde bulgu izlenmemiştir. Ancak bu bulguların klinik pratikte
uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi için daha geniş kapsamlı çok merkezli çalışmalara
ihtiyaç duyulmaktadır.Aim: Breast cancer is the most common malignancy in women. Its mortality is quite
high. Triple negative breast cancer (TNBC) subtypes of breast cancer have a worse prognosis
than other subtypes. Since TNBC can present as poorly differentiated and has a negative
hormone profile, it is difficult to diagnose in some cases. In this context, the identification
of new genes with specific expression and high prevalence in breast cancer may also reveal
new molecular pathways that can be targeted for cancer treatment. We aim to demonstrate
the sensitivity of TRPS-1 in TNBC and its relationship with the patient's clinicopathological
data (age, T stage, lymph node metastasis, lymphovascular invasion, estrogen, progesterone,
HER-2 receptor status, ki67 index, tumor histological type). We also aim to examine the
sensitivities of these two markers in bone and liver metastases.
Materials and methods: In our study, approximately 50 triple negative breast
cancers, 20 metastatic bones, 20 metastatic liver tissue blocks diagnosed at Necmettin
Erbakan University Faculty of Medicine between 2017-2023, and glassware from
hematoxylin & eosin and immunohistochemical stains were extracted from the archive.
Immunohistochemical GATA-3 and TRPS-1 stains were applied to the blocks and staining
percentages were evaluated. Nuclear expression was considered significant and stained
tumor cells were evaluated as a percentage (0: <1%; 1: 1-10%; 2: 11-50%; 3: 51-100%).
Results: In our study, TRPS1 was expressed at higher rates than GATA3 in TNBC
cases. A significant relationship was found between T stage and TRPS-1 staining, and lower
TRPS-1 expression was observed in increased T stage. No significant relationship was found
between tumor grade, histological type, lymph node status, disease stage and TRPS1
expression. In addition, positive expression was observed in all cases with both TRPS-1 and
GATA3 in all cases of liver and bone metastasis. No significant difference in sensitivity was
found between TRPS-1 and GATA3.
Conclusions: All these data show that TRPS1 is an excellent marker for TNBC and
can help confirm the breast origin of metastases with fewer IHC studies for limited biopsy
tissue. In our study, we did not observe any evidence that it would be a significant prognostic
marker. However, larger multicenter studies are needed to evaluate the applicability of these
findings in clinical practice
Evaluation of serum PSA levels according to the presence of prostatitis in prostate adenocarcinomas
No full textProstatit olan ve olmayan prostat adenokarsinomu olgularında serum PSA düzeyinin istatistiksel olarak anlamlı fark gösterip göstermediğinin araştırılması Yöntem: Çalışmamıza 01.10.2018-31.05.2019 tarihleri arasında Anabilim Dalımızda prostat adenokarsinomu tanısı almış, 18-90 yaş arası 120 erkek hasta dahil edildi. Hastaların arşivdeki iğne biyopsi, transuretral rezeksiyon ve prostatektomi materyallerindeki Hematoksilen-Eozin ile boyalı preparatları tekrar incelendi, prostatit olup olmadığı ve en yüksek Gleason grade'i belirlendi. Ayrıca hastaların biyopsi ya da ameliyat öncesi en son bakılan serum PSA düzeyleri hastanenin hastanemizin Enlil sisteminden tespit edildi. Çalışmada elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 22.0 programı kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Prostatit olan (ortanca PSA değeri 11,77 ng/ml) ve prostatit olmayan (ortanca PSA değeri 12,34 ng/ml) vakalar karşılaştırıldığında ortanca PSA değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p=0,547). Prostatit olan vakalarda Gleason grade'i arttıkça serum PSA düzeyi artmaktaydı (p=0,002). İleri istatistiksel analizde (Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi) Gleason grade'leri ikili karşılaştırıldığında asıl anlamlı farkı oluşturan değerlerin grade 3 ile grade 5 arasındaki fark olduğu görüldü. Prostatit olmayan vakalarda da Gleason grade'i arttıkça serum PSA düzeyi artmaktaydı (p=0,003). İleri istatiktiksel analizde (Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi) Gleason grade'leri ikili karşılaştırıldığında asıl anlamlı farkın grade 3 ile grade 5 ve grade 3 ile grade 4 arasındaki fark olduğu görüldü. Prostatit varlığı dikkate alınmadan, Gleason grade'i ve serum PSA düzeyleri ortanca değerleri istatistiksel olarak karşılaştırıldığında Gleason grade'i arttıkça serum PSA düzeyi artmaktaydı (p=0,000). Her üç grade'de de prostatit görülme oranı birbirine benzerdi. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,884). Sonuç: Prostat adenokarsinomlarında prostatit olan ve olmayan vakaların serum PSA düzeyleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı, fakat prostatit olan ve olmayan vakalarda Gleason grade'i arttıkça serum PSA düzeyinin arttığı tespit edildi. Anahtar Kelimeler: Prostat adenokarsinomu, prostatit, PSA, Gleason gradeTo investigate whether serum PSA levels show a statistically significant difference in prostate adenocarcinoma with and without prostatitis. Methods: A total of 120 male patients aged between 18-90 years who were diagnosed as prostate adenocarcinoma between 01.10.2018-31.05.2019 were included in the study. Hematoxylin-Eosin stained specimens in the archived needle biopsy, transurethral resection and prostatectomy materials were re-examined and the presence of prostatitis and the highest Gleason grade were determined. Also; The last serum PSA levels of the patients before the biopsy or surgery were determined from the Enlil system of our hospital. Data obtained from the study were analyzed using SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 22.0 program. Results: There was no statistically significant difference between median PSA values when prostatitis (median PSA value 11.77 ng / ml) and non-prostatitis (median PSA value 12.34 ng / ml) were compared (p = 0.547). Serum PSA levels increased with Gleason grade in patients with prostatitis (p = 0.002). In the statistical analysis (Bonferroni corrected Mann-Whitney U test), when Gleason grades were compared in pairs, it was seen that the difference between grade 3 and grade 5 was found to be the significant difference. In non-prostatitis cases, serum PSA levels increased with increasing Gleason grade (p = 0.003). Further statistical analysis (Bonferroni corrected Mann-Whitney U test) showed that when the Gleason grades were compared in pairs, the difference between grade 3 and grade 5 and grade 3 and grade 4 was found to be significant. Regardless of the presence of prostatitis, when the median values of Gleason grade and serum PSA levels were statistically compared, serum PSA level increased as Gleason grade increased (p = 0.000). The incidence of prostatitis was similar in all three grades. The difference was not statistically significant (p = 0.884). Conclusion: Serum PSA levels of prostate adenocarcinomas with and without prostatitis were not statistically significant, but serum PSA levels increased with Gleason grade in patients with and without prostatitis. Keywords: Prostate adenocarcinoma, prostatitis, PSA, Gleason grad
Evaluation of macroscopic, microscopic, morphometric and immunohistochemical prognostic indicators in renal cell carcinomas by using image analysing system
No full textYetişkinlerdeki tümörlerin %3'ünü oluşturan renal hücreli karsinomun (RHK) prognozunu etkileyen klinik ve patolojik özellikler pek çok çalışmada bildirilmektedir. Biz de çalışmamızda RHK larda histopatolojik ve diğer prognostik parametrelerin önemini, bunların immunohistokimyasal belirteçler ve histomorfometrik veriler yanısıra birbirleri ile olan ilişkilerini gözden geçirmeyi amaçladık.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 90 adet RHK olgusu ilk aşamada, yaş, cinsiyet, makroskopik tümör çapı, çekirdek derecesi, histolojik alt tip, kapsül invazyonu, perirenal yağlı doku invazyonu, sürrenal dokusu invazyonu, üreter, renal arter, renal ven invazyonu yönünden incelenmiştir. Daha sonra ise her olguya immunohistokimyasal olarak cyclin D1, ki67, p27, p53, CAIX monoklonal antikorları uygulanmıştır. Tespit edilen ekspresyonlar dijital olarak fotoğraflanıp PC ortamında NEO görüntü analiz programı V.2.0 yardımı ile birim alandaki pozitif boyanan hücreler açısından değerlendirilmiştir. Ayrıca PC ortamına aktarılan dijital fotoğraflar aynı görüntü analiz programı ile tümör hücresi düzeyinde histomorfometrik olarak da incelenmiştir. Elde edilen tüm sonuçlar birbiri ile karşılaştırılıp immünohistokimyasal ve histomorfometrik verilerin prognostik verilerle arasındaki ilişki istatistiksel olarak araştırılmıştır.Bulgular: Çalışmamızda; makroskopik tümör çapı ile histolojik alt tip, perirenal yağ doku invazyonu, böbrek kapsül invazyonu arasında anlamlı ilişki olduğunu izledik. Ayrıca Fuhrman çekirdek derecesi arttıkça perirenal yağ dokusu invazyonu görülme sıklığının, ortalama çekirdek çapının, makroskopik tümör çapının arttığını ancak CAIX ekspresyonunun azaldığını tespit ettik. Cyclin D1 ekspresyonunun şeffaf hücreli tümörlerde kromofob ve papiller tip tümörlerden daha yüksek olduğunu, yine şeffaf hücreli tip tümörlerde ki67 ve CAIX ekspresyonlarının kromofob tip tümörlerden daha yüksek olduğunu gördük. Papiller tip tümörlerde ise p53 ekspresyonunun kromofob tip tümörlerden daha yüksek olduğunu izledik. Artmış cyclin D1 ve p27 ekspresyonlarının iyi prognozla korele olduğunu tespit ettik. Ortalama tümör hücre çekirdek çapları ile cyclin D1, ki67, p27, p53, CAIX ekspresyonları arasında anlamlı ilişki saptamadık. Ancak tümör hücre çekirdeklerinin çaplarının ortalamasının; böbrek kapsül invazyonu, perirenal yağ dokusu invazyonu olan olgularda invazyonu olmayan olgulardan daha yüksek olduğunu bulduk.Sonuç: Çalışmamızda RHK larda prognostik önemi olan klinikopatolojik parametreler, immunohistokimyasal belirteçler ve daha önce benzer yöntemle ele alınmamış histomorfometrik veriler geniş kapsamlı bir biçimde incelenmiş, birbirleriyle olan ilişkileri gözden geçirilmiştir. Elde ettiğimiz sonuçların büyük bir kısmı literatürle uyumludur. Bazı sonuçların ise daha geniş kapsamlı çalışmalarla desteklenebileceği görüşündeyiz.Renal cell carcinoma (RCC) constitute 3% of all malignancies in adults. In many studies, several clinical and pathological features releated to prognosis have been reported. The aim of our study is to determine significance of histopathological and others prognostic parameters in RCC and their relationship between each other, also with immunohistochemical and histomorphometric datas.Material and method: In this study, 90 cases diagnosed as RCC previously have been examined in terms of age, sex, macroscopic tumor size, nuclear grade, histological subtype, renal capsular invasion, perinephric fat invasion, renal vein, renal artery, ureter invasion and adrenal invasion. Then, immunohistochemical cyclin D1, ki67, p27, p53, CAIX monoclonal antibodies applied to slides of each case. Photograps have been taken digitally from expressions determined and positive staining cells in unit area have been counted by NEO image analysing program V.2.0 on PC. Furthermore, these photos are examined in terms of histomorphometric features of tumor cells by using the same image analysing program on PC. All results have been compared with each other and relationship between immunohistochemical and histomorphometric datas with prognostic parameters are evaluated statistically.Results: We have found close relationship between histological subtype, renal capsular invasion, perinephric fat invasion with macroscopic tumor size. Fuhrman nuclear grade was positively correleated with perinephric fat invasion, increased macroscopic tumor size, increased mean nuclear diameter, but negatively correleated with CAIX expression. High cyclin D1 expressions have been found in clear cell tumors than chromophobe and papillary type tumors. Ki67 and CAIX expressions have been higher in clear cell tumors than chromophobe tumors. In papillary type tumors, p53 expression has been found to be higher than chromophobe tumors. Increased cyclin D1 and p27 expressions were releated to better prognosis. No relationship has been determined between mean nuclear diameter and cyclin D1, ki67, p27, p53, CAIX expressions. On the contrary, mean nuclear diameter has increased with renal capsular invasion and perinephric fat invasion.Conclusion: The prognostic factors have significance in RCC including clinical and pathological parameters, immunohistochemical markers and histomorphometric datas have been evaluated. Most of our results were compatible with the recent literature. Further studies are needed to support other results
Immunhıstochemıcal Analysıs Of Cd133, Cd44, Cox-2 In Urothelıal Carcınomas And Surroundıng Non Tumoral Mucocals And Determınatıon Of Malignant Potentıal Of Non Tumoral Mucosa
No full textMesane kanseri dünyada en sık görülen 10. kanser türü olup kansere bağlı ölümler arasında 13. sırada yer almaktadır. Yüksek nüks riski mevcudiyeti dolayısıyla ve yaşam boyu takip gerektimesi diğer tümörlere nazaran tedavi maliyetlerini artırmaktadır. Son zamanlarda kanser kök hücreleri ile yapılan çalışmalar kök hücrelerin prognoz, nüks ve tedaviye cevapta kuvvetli ilişkinin olduğunu göstermiştir. Organizmada kanser kök hücrelerine dönüşüm, doku rejenerasyonu esnasında, toksinlere, enfeksiyonlara, radyasyona veya mutasyonlara neden olan metabolik etkilere cevap olarak başlayabilir veya hızlanabilir. CD133, CD44 kanser kök hücreleri içerisinde tanımlanan önemli belirteçlerdir. COX-2 inflamasyonla PGE2 aracılı kök hücrelerini aktive edebilir. Çalışmamızda Meram Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalında ürotelyal karsinom (ÜK) ve kronik sistit (KS) tanısı almış olgular yeniden değerlendirildi. Olgulara immünhistokimyasal olarak CD133, CD44, COX-2 boyaları uygulandı. Elde edilen veriler klinikopatolojik parametrelerle istatiksel olarak karşılaştırıldı. CD133 boyaması ile papiller ürotelyal karsinom (PÜK) olgularında tümör içermeyen komşu mukozada, tümör alanına göre istatiksel olarak anlamlı pozitif ekspresyon saptandı (p=0,020). 60 yaş ve üzeri olguların tümöral alanlarında CD133 negatif ekspresyon oranı 60 yaşın altındaki olgulara göre istatiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p=0,021). Yüksek dereceli tümörlerde CD133 boyanma şiddetinin güçlü olması istatiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p=0,028). CD44 ile PÜK ve KÜK olgularında tümör içermeyen komşu mukozalarda, tümöral alana göre istatiksel olarak anlamlı pozitif ekspresyon saptandı (p<0,001, p=0,037). Yüksek dereceli tümörlerde ve lenf nodu metastazı olan olgularda CD44 boyanma şiddetinin güçlü olması istatiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p=0,035, p=0,015). Kronik sistit tanılı olgularda ise ürotelyal karsinomların normal komşu mukozalarına göre COX-2 boyanma şiddeti ve nihai ekspresyonu istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek idi (p=0,003). PÜK tanılı olguların normal mukozalarında COX-2 ekspresyon oranı KÜK tanılı olguların tümör içermeyen mukozaları ve kronik sistit tanılı olgulara göre istatistiksel olarak anlamlı olarak düşük saptandı (p<0,001). KÜK tanılı
v
olguların tümöral alanında PÜK olgularının tümöral alanına göre COX-2 boyana şiddetinin güçlü olması istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,028). Yüksek dereceli tümörlerde COX-2 boyanma şiddetinin güçlü olması istatiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p= 0,027). Bütün bu veriler eşliğinde CD133, CD44, COX-2 moleküllerinin kötü prognozla ilişkili olabileceğini düşünmekteyiz.Bladder cancer is the 10th most common cancer in the world and is the 13th among cancer-related deaths. Due to the high risk of recurrence and the need for lifelong follow-up, treatment costs increase compared to other tumors. Recent studies with cancer stem cells have shown that stem cells have a strong relationship with prognosis, recurrence and response to treatment. Transformation into cancer stem cells in the organism may begin or accelerate during tissue regeneration in response to toxins, infections, radiation or metabolic effects that cause mutations. CD133 and CD44 are important markers identified in the subpopulation of cancer stem cells. COX-2 can activate PGE- 2 mediated stem cells with inflammation. In our study, cases diagnosed with UC and CS in the Pathology Department of Meram Faculty of Medicine were evaluated. Immunohistochemical CD133, CD44, COX-2 stains were applied to the cases and the data were statistically compared with clinicopathological parameters. Statistically significant positive expression was found in the adjacent mucosa without tumor in CD133 and PUC cases compared to the tumor (p=0.020). CD133 negative expression rate in tumoral areas of patients aged 60 years and older was found to be statistically significantly higher than those under 60 years of age (p=0.021). The strength of CD133 staining in high-grade tumors was found to be statistically significantly higher (p=0.028). Statistically significant positive expression was found in the adjacent mucosa without tumor in CD44 and PUC and CUC cases (p<0.001, p=0.037). In high-grade tumors and in cases with lymph node metastasis, the intensity of CD44 staining was found to be statistically significantly higher (p=0.035, p=0.015). In cases with chronic cystitis, the intensity and final expression of COX-2 staining were found to be statistically significantly higher than the normal adjacent mucosa of urothelial carcinomas (p=0.003). The rate of COX-2 expression in the normal mucosa of patients with PUC was found to be statistically significantly lower than the mucosa of patients with CUC without tumor and those with chronic cystitis (p<0.001). The strong expression of COX-2 was found to be statistically
vii
significantly higher in the tumoral area of the patients with CUC compared to the tumoral area of the PUC patients (p=0.028). We found that the intensity of COX-2 staining was strong in high-grade tumors and statistically significantly higher (p= 0.027). We think that CD133, CD44, COX-2 molecules may be associated with poor prognosis
İskemi ve reperfüzyonda alfa-tokoferolun koruyucu etkisi (Renal iskemi modelinde histopatolojik ve biyokimyasal çalışma)
No full textîskemi ve reperfüzyonla meydana gelen akut renal yetmezlik; glomeruler fîltrasyon oranında büyük azalmalar, yaygın tubuler hasar, tubulus hücre nekrozları, hyalin debrislerle oluşan tubuler obstruksiyonla karakterize klinik ve deneysel bir sendromdur. Klinikte suprarenal anevrizma tedavisi, renal arter rekonstrüksiyonu ve renal transplantasyon; iskemi ve onu takip eden reperfttzyonun oluşturduğu hasara iyi birer örnek oluşturmaktadırlar. Bu çalışmada renal iskemi-reperfüzyon hasarında ve öncesinde uygulanabilecek bir tedavi yöntemi araştırıldı. Her grupta 10 rat bulunan 4 grup oluşturuldu. Laparatomi yapılan ratların sağ böbrekleri çıkartıldı. Sol böbrek arteri mikroskop altında klempe edildi. 40 dakikalık iskemi, 60 dakikalık reperfüzyon uygulandı. E vitamini yağda çözündüğünden dolayı laparatomiden 3 saat önce ratlara im. enjekte edildi. îşlem sonunda sol böbreklerden histopatolojik değerlendirmeler için ve biyokimyasal değerlendirmeler için doku örnekleri alındı. İskemi, iskemi-reperfüzyon hasarı ve kullanılan E vitamini etkileri histopatolojik ve biyokimyasal olarak değerlendirildi. Histopatolojik değerlendirme için Paller ve arkadaşlarının tanımladığı skorlama sistemi, biyokimyasal değerlendirme için doku Ca+2 değerleri kullanıldı. Sonuç olarak E vitaminin; iskemi-reperfüzyon hasarında ciddi düzelmeler oluşturduğu ve hatta bu düzelmenin sadece iskemik hasarında az altına düştüğü gözlemlendi(p<0,05). İskemi-reperfüzyon hasarının olabileceği operasyonlar öncesinde profilaktik olarak ve hasarın olduğu durumlarda tedavi edici olarak E vitamini kullanılabileceği sonucuna varıldı.The acute renal failure produced by ischemia and reflow is a clinical and experimental syndrome characterized by major reductions in glomeruler filtration rate, extensive tubular damage, tubular cell necrosis and sings of tubular obstruction with hyaline debris. Treatment of suprarenal aneurysms, renal artery reconstructions and renal transplantation are responsible for ischemia of the kidney followed by reperfusion. In this study, before and during renal ischemia-reperfusion, a method of treatment which was available for performing was investigated. The study was performed on four groups of rats each composed of 10, were used. In laparotomised rats, right kidneys were removed, under microscopy a nontravmatic vasculer clamp was placed across the left renal artery for 40 minute. At 60th minute of reperfusion left kidneys were removed. Since vitamin E was lipid solubl, it was intramuscularly enjected to rats 3 hour before laparotomy. At the end of the experiment, tissue samples were taken from left kidneys for histopathological and biochemical evulations. Ischemia- reperfusion injury and effect of vitamin E were evulated,for histopathological evulations the system scoring that was described by Paller and et al was used and for biochemical evulation tissue Ca+2 values were used. As a result it was showed that vitamin E made serious recovery in reperfusion injury and also, a bit ischemia injury. It was conculated that it ( vitamin E ) could be used prophylactically before operations during which ischemia reperfusion injury was expected and for therapy in injury already had operations
The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma
No full textAmaç : Prostat Adenokarsinomlarında PSA değerlerinin, Gleason Skor ve Klinik Evre ile ilişkisi. Materyal Metod : Çalışmamızda 68 PACa olgusu ile 55 BPH olgusu incelendi. H&E ile boyanan preparatlar ışık mikroskobunda incelendi. Histolojik Grade olarak Gleason Grade sistemi kullanıldı. Olgular WHO ve TNM sınıflamasına göre evrelendirildi. Olguların total ve s-PSA değerleri Beckman Coulture DXI800 marka cihazları kullanılarak `chemiluminescence' metodu ile ölçüldü. Veriler bilgisayar ortamına aktarılarak `SPPS for Window's 10.0' programı ile istatistiksel analiz yapıldı. Veriler ortalama ± standart sapma şekline özetlendi. Gruplar arası karşılaştırma için Stedent-t testi kullanıldı. Parametreler arası ilişki Spearman's korelasyon testi ile değerlendirildi. Cut-off noktası tespiti için ROC analizi yapıldı ve anlamlılık değeri olarak 0.05 seviyesi alındı. Bulgular : Çalışmamızda PACa ile BPH olguları arasında ortalama yaşlarda fark tespit edimedi. Ortalama serum t-PSA değerleri: PACa olguları 67.09±5.32 ng/ml iken BPH da 4.70±1.02 ng/ml olarak bulundu. PACa olgularının 56 sında t-PSA â ¥10 ng/ml iken, BPH lı olguların 51 inde t-PSA <10 ng/ml olarak tespit edildi. Gri Zon aralığında 11 PACa, 24 BPH olgusu bulunmaktadır. Bu olgularda t-PSA , s-PSA ve yaş arasında bir fark tespit edilemeyip, s-PSA/ t-PSA oranı anlamlı derecede farklı bulunmuştur. 0.18 sınır değeri için spesifite %92, sensivite %82, 0.16 değeri için spesifite % 95 sensivite %55 dir. 48 PACa olgusuna klinik evreleme yapılabildi, bunlardan da 5 olgu Evre A, 12 olgu Evre B, 14 olgu Evre C, 17 olgu ise Evre D olarak bulundu. 48 olgudan 4 tanesi: GS 2-4, 15 tanesi; GS 5-6, 19 tanesi; GS 7, 10 tanesi GS 8-10. GS 2-6 arasında olan 19 olgunun tamamı Evre A, B, C ( lokalize evre), GS 7-10 olan 29 olgunun 12 tanesi Evre B ve C ( lokalize evre ) 17 tanesi Evre D ( metastatik evre ) de idi. Serum t-PSA düzeyi 0-10 ng/ml aralığında olan 9 PACa olgusunun 8 tanesi lokalize evrede 1 tanesi metastatik evrede tespit edilmiştir. Bu PSA aralığında 7 olgunun GS si 7 den düşük iken sadece 2 olgunun GS si 7-10 aralığında tespit edildi. Lokalize evrede olgularında ortalama serum t-PSA seviyesi: 44.8±6.76 ng/ml iken metastatik evrede 120.2 ± 8.65 ng/ml tespit edildi. 91 Sonuç : Serum t-PSA düzeyi parametresinin kullanımı faydalı bir belirteçtir. PSA; PCa tanısında, evrelemesinde, histolojik grade' i tahmin etmede, izlemde ve rekürrenslerin belirlenmesinde iyi bir göstergedir. s-PSA/ t-PSA oranı, t-PSA değeri 4,1-10 ng/ml düzeyinde olan benign ve malign olguları ayırmada son derece yaralı bir parametredir. GS nin kullanılması, PCa lı olgularda progresyonu ve sağ kalımı belirlemede iyi ve güvenilir bir göstergedir
Rib Fractures: Could We Accelerate The Healing?
No full textANNALS OF CLINICAL AND ANALYTICAL MEDICINEAim: We thought about How fractures are improving more rapidly. For this purpose, we made an experimental model to investigate the effect of zinc supplementation on the development of new bone in young rabbits. Material and Method: Six weeks of age, male New Zealand white rabbits were evaluated in four groups, each including five subjects. To simulate the RFs, subperichondrial costal cartilage resections beginning from the third costal cartilage were carried out in the right hemithorax according to groups. Rabbits in Group 1 and 2 underwent partial resection of the two ribs; rabbits in Group 3 and 4 underwent total resection of those. Zinc was administered by intraperitoneal injection of 6 mg/kg/ day for four weeks after the surgery for group 2 and 4. The animals were followed-up at the twenty-fourth week of their life. Results: We analyzed histologic changes in the bone. There were statistically significant differences for osteoblasts and osteoclasts among all subgroups. Histologic consolidation was significantly increased by zinc supplementation. According to the literature, in our study, while zinc stimulates osteoblastic bone formation, suppresses osteoclastic bone resorption. Discussion: Although the proper treatment of rib fracture (RF), long-term disability and persistent chest wall pain frequently develop and may take several months to recover, leads to the high hospital, medicine, labor, and social burden. Our findings indicate that zinc supplementation accelerates the consolidation of ribs. Zinc can be used to increase the bone maturation such as the site of new bone formation in RF
The Effects Of Low Dose Zinc Supplementation On The Development Of New Bone in Rabbits
No full textİstanbul Medical JournalIntroduction: Zinc (Zn) is an essential element for the healthybone metabolism. It promotes bone formation by stimulatingthe proliferation and differentiation of osteoblasts, andincreases the stimulation of osteoblastic bone mineralisation.Also, it suppresses the differentiation of osteoclasts whileinhibiting bone resorption. The purpose of this study is toinvestigate the effects of low-dose Zn supplementation on newbones grown in rabbits.Methods: We evaluated 40 male white rabbits aged six weeksfrom New Zealand in 8 groups, with each including 5 subjects.All the groups underwent subperichondrial costal cartilageresections from the third rib on the right hemithorax. Rabbitsin first and second groups underwent the partial resection oftwo ribs, and rabbits in third and fourth groups underwent totalrib resection. Rabbits in fifth and sixth groups underwent thepartial resection of four ribs, whereas rabbits in seventh andeighth groups underwent total resection. Rabbits in Groups 2,4, 6, and 8 were treated with 6 mg/kg/day intraperitoneal Znfor four weeks after the operation. All groups were followed upto the 24th week of their lives.Results: We detected a statistically significant difference forboth osteoblasts and osteoclasts among all the subgroups.Additionally, we also detected a significant increase in boneconsolidation by Zn supplementation. Our study found thatZn suppresses osteoblastic bone absorption by stimulatingosteoblastic bone formation in the light of the literature.Conclusion: Low-dose Zn administration in rabbits has beenfound to expedite the rib consolidation. Zn can be used toincrease the bone maturation such as at the site of new boneformation in rib fracture and after all kinds of operationsrelated to bones
Prognostic and diagnostic significance of NOR bodies in benign and malign lesions of prostate
No full textSelçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı'nda tanı almış 15 benign prostat hiperplazisi, 15 prostat intraepitelyal neoplazi ve 15 prostat adenokarsinoma olgusunun daha önce incelenmiş preparatları belirlenerek çalışmaya başlanıldı. Seçilen preparatların parafin bloklarından yeni kesitler alındı. Yeni kesitler gümüş impregnasyon tekniği ile boyandı. Pozitif boyanan NOR cisimcikleri sayılarak vakaların AgNOR değerleri bulundu. Ortalama AgNOR değerlerinin benign prostat hiperplazisi olgularında 3.08 0.4, prostat intraepitelyal neoplazi olgularında 5.17 1.4 ve prostat adenokarsinom olgularında ise 7.53 1.9 olduğu tespit edildi. Benign prostat hiperplazisi, prostat intraepitelyal neoplazi ve prostat adenokarsinoma olgularında saptanılan AgNOR değerlerinin birbirleri ile istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gösterdikleri belirlendi. Bu sonuçlar ışığında prostat lezyonlarında AgNOR değerlerinin prognostik ve diagnostik öneme sahip olduğu vurgulandı.We re-examined a number of forty-five biopsy specimens diagnosed as benign prostatic hyperplasia, intraepithelial neoplasia and adenocarcinoma of prostate. Each group contained equal number of biopsy specimens. New slides from the paraffin blocks of diagnostic specimens were prepared and stained with silver impregnation technique. NOR granules which were stained positively with this technique were counted and the AgNOR values were established for each specimens. The mean AgNOR values were found to be as 3.08 &plusmn; 0.4 (for benign prosthetic hyperplasia group), 5.17 &plusmn; 1.4 (for intraepithelial neoplasia group) and 7.53 &plusmn; 1.9 (for adenocarcinoma group). These statistically significant differences were found when the groups were compared with each other. We emphasise diagnostic and prognostic importance of AgNOR values in prostatic lesions in the view of the results of this study
MİDE KARSINOMLARINDA HÜCRE PROLİFERASYON BELİRLEYİCİSİ OLARAK PCNA, Ki-67 VE AgNOR KULLANIMI
No full textTrdizi
- …
