1,720,961 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
Generic hybridity in adrienne kennedy’s drama: The alexander plays
Get PDFThis study will analyze African-American playwright Adrienne Kennedy’s The
Alexander Plays (1992), paying close attention to how she experimentally blends literary
and dramatic genres. Comprising the one-act plays She Talks to Beethoven, Ohio State
Murders, The Film Club, and Dramatic Circle, the tetralogy explores the costs of racist
discrimination and violence to African Americans in general, and to African-American
women and children in particular. The intellectual and political backdrop of the plays
coincides with the years of the Civil Rights Movement, a period which also marked
Kennedy’s coming of age as an innovative playwright. All the plays feature the
autobiographical character Suzanne Alexander as the protagonist. The process whereby
Suzanne becomes a politically conscious and artistically sophisticated dramatist is
reenacted through Kennedy’s juxtaposition of several literary genres and genre
conventions of autobiography, creative nonfiction, neo-slave narrative, and gothic fiction
on the one hand, as well as the theatrical conventions of expressionism, surrealism, and
radio drama on the other. As a dramatist, Kennedy possesses an artistic mind which goes
beyond literature and drama into other performative arts such as the opera and the movies,
as will be discussed within the context of The Alexander Plays. The intellectual and
political center of the plays is inspired largely by the thinking of the Algerian activist and
philosopher, Frantz Fanon: in this, too, Kennedy demonstrates that she has an all-inclusive
approach to issues of race which does not remain confined within the borders of her native
country. This thesis argues that although The Alexander Plays are still underappreciated,
they testify to the artistic, intellectual, and political genius of Adrienne Kennedy at its best.
Bu tez, Afrikalı-Amerikalı oyun yazarı Adrienne Kennedy’nin 1992’de yayımlanan
The Alexander Plays [Alexander Oyunları] eserindeki türlerarası geçişleri incelemektedir.
She Talks to Beethoven [Beethoven ile Sohbet], Ohio State Murders [Ohio Eyaleti
Cinayetleri], The Film Club [Film Kulübü] ve Dramatic Circle [Oyun Okuma Grubu] adlı
tek perdelik dört oyundan oluşan eserin başlıca konusunu genelde Afrikalı Amerikalıların,
özelde Afrikalı Amerikalı kadın ve çocukların maruz kaldıkları ırkçı ayrımcılık ve şiddet
oluşturmaktadır. Oyunların entelektüel ve politik yönü tarihsel olarak Amerika’daki Sivil
Haklar Hareketleri yıllarına denk gelir: Kennedy önemli tiyatro eserlerini bu dönemde
vermeye başlamıştır. Oyunların baş kişisi Suzanne Alexander birçok açıdan Kennedy’nin
özyaşamsal yansımasıdır. Kennedy oyunlarda Suzanne’in politik ve sanatsal gelişim
sürecini açımlarken bir yandan özyaşam öyküsü, kurmaca dışı yaratıcı yazın, yeni-kölelik
anlatısı ve gotik roman gibi yazınsal türleri; diğer taraftan da dışavurumculuk,
gerçeküstücülük ve radyo oyunu gibi dramatic gelenekleri yaratıcı bir şekilde bir araya
getirir. Kennedy ayrıca edebiyat ve tiyatro sanatlarının da ötesine geçerek opera ve film
gibi diğer sanatları da Alexander Oyunları’nın tematik ve dramatik örgüsüne ekler.
Oyunların entelektüel, düşünsel ve politik merkezinde Cezayirli aktivist ve düşünür Frantz
Fanon yer alır: böylelikle, Kennedy tiyatro pratiğinde olduğu gibi politik ve entelektüel
anlayışında da alışıldık sınırların dışına çıktığını kanıtlar. Bu tez, Alexander Oyunları’nın
henüz yeteri kadar akademik ilgi görmemesine rağmen Kennedy’nin oyun yazarı olarak
dehasını tam anlamıyla sergileyen bir eser olduğu savını öne sürer
The Ideology of Technique: Ultrasonography and the Female Body
No full textAs products of the contexts in which they are embedded, technologies cannot beregarded as separate from the social framework, namely the socio-political andeconomic conjuncture. Likewise, technologies are not merely technical objects, butrather they are ideologically endowed entities with agency that can directly or indirectlyaffect humanity's perception of reality. In particular, medical technologies haveinfluenced and transformed the way humanity perceives both itself and the world. Atthis point, ultrasound technologies have been widely discussed by feminist literature,and the logos of the ultrasound technique that presents the fetus as an ontological unityin itself has been the subject of numerous studies. Not only do ultrasonographytechnologies project the fetus as larger than any other bodily part, but they also enhancethe volume of the heart sounds. In this way, the fetus becomes individualized andhumanized. Ultrasound makes visible what lies beyond the uterus, raising many debatesabout abortion and women's reproductive rights. New social, cultural and politicalunderstandings that envision the fetus as a patient, individual, being and human beingare provoked through ultrasound. Therefore, seeing the body through ultrasound meansinterpreting the body with certain social, cultural and political connotations and thus itis not an act unladen with value. This presentation will introduce the rapidly advancingfeminist literature on the ultrasound technique and will present the debates onultrasound and abortion in Turkey based on semi-structured interviews with 27physicians from various medical specialties who employ ultrasound technologies. Indoing so, this work will also trace the commodification of the practice ofultrasonography and will illustrate its transformation into an object of consumption.</p
Sanal Toplantı Platformlarında Sosyal Etkileşim: Tasarımın İdeolojisi
No full textSTS, teknolojilerin içindeki logos’u yani söylemi deşifre eder. Söylem ise ideolojidir(Van Dijk, 1998). Sanal toplantı uygulamalarının (e.g., Microsoft Teams, Zoom, Skype)varsayılan galeri görünümü, kullanıcısının diğer bütün katılımcıların temsilini görmesine olanaksağlarken ekranda her daim bireyin ayna görüntüsü bulunmaktadır. Söz konusu sanal toplantıplatformlarının kullanıcıya kendi yansımasını da gösteren bu tasarımı tesadüfi düşünülemez. Ziraneoliberal akıl teknosantrik ideolojiyi bu ideolojinin yokluğunda ısrarcı olarak meşrulaştırmayaçalışsa dahi teknolojilerin ethos’u, içinde bulunduğu sosyopolitik bağlamdan ayrı değildir.Çalışma bünyesinde Zoom ve Teams altyapılarında çeşitli bağlamlarda gerçekleştirilen96 sanal toplantıda etnografik çalışma yürütülmüş ve 5 düzenli sanal konferans uygulamasıkullanıcısıyla yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bir subirikintisindeki yansımasıyla büyülenen Narcissus mitinde olduğu gibi görüşmecilerinkarşılarında bulunan bu aynadan gözlerini alamadıkları hatta konuşmaları boyunca yalnızcakendileriyle göz teması kurdukları gözlemlenmiştir. Zoom veya Microsoft Teams üzerindenyapılan toplantılarda kullanıcı her zaman Narcissus'un su birikintisi ile karşılaşılır. Zoomuygulamasında bireyin yansıması başkalarının görüntüsüyle aynı alanı kaplarken MicrosoftTeams'de kişinin yansıması sağ altta küçük şekilde yer almaktadır. Tanrısal bir muktedirlikniteliğindeki (omnipresent) bu her yere nazır aynanın aracılığında süregelen etkileşimde kişilerneredeyse yalnızca kendi temsilleriyle ilişki kurmaktadırlar. Bu ayna kullanıcılara daimî bir özdeğerlendirme erişimi vererek aktif olarak etkileşimi şekillendirmiş; otosansüre ve içselleştirilmişkontrol stratejilerine alan açmıştır.Fiziksel toplantılarda bazı istisnalara rağmen bakış, konuşanın yani sahnede olanınüzerindedir. Bunun aksine Zoom ve Microsoft Teams uygulamalarının tasarımı, göz temasınındoğasını değiştirerek herkesin herkesi aynı anda izlemesinin ve herkes tarafından izlenmesininyolunu açar. Teknik nesneler toplumsalı şekillendirirken onun tarafından da şekillenir.Herkesin kamera görüntüsüyle var olduğu bu sanal düzlemde katılımcılar kendilerini aynıodada hissettiklerini söyleseler de herkes için bu odanın anlamı farklıdır. Dolayısıyla, çalışmadatoplumsalın alışagelmiş mekânsal kurgusuna ve Foucaultcu gözetimin asimetrikliğine meydanokuyan bu tasarım herkesin herkesi gözetlediği (Maša et al., 2017) yeni bir gözetimin izdüşümüolarak kavramsallaştırılmıştır. Bu bağlamda gözetim yalnızca devlet aygıtları tarafından uygulananzorlayıcı müdahaleler toplamı değil aksine bir dünyayı anlamlandırma pratiğidir (Finn, 2013). Bu çalışma teknolojilerin ve tasarımların ideolojik yönlerini deşifre etmenin bir yolu olarakdüşünülmelidir. Teknik nesneler bizatihi bedenlerin, materyallerin, makinelerin ve söylemlerinbir asamblajı (assemblage) olarak ele alınmalıdır (Bousquet, 2014). Asamblajlar yalnızca failliğesahip olmakla kalmaz aynı zamanda insan ve insan olmayanın ne derece iç içe geçtiğine işareteder (Bennet, 2004). Sanal toplantı platformlarının katılımcıların diğer kullanıcıların yüzleriylebirlikte kendi yansımalarını da görmelerini sağlayan tasarımı, izleyen ve izlenen arasındakiçizgilerin bulanıklaştığı yeni gözetim asamblajları içinde değerlendirilmiştir. Dolayısıylaçalışmada kişinin kendini gözetlediği Narcissus'un su birikintisini andıran bu tasarım (1) şeffaflıküzerinden kendisini var eden yeni bir hakikat rejiminin bir izdüşümü olarak yorumlanırken kişininbütün katılımcıları aynı ekranda görmesini sağlayan boyutuyla da (2) herkesin herkesi gözetlediğiyeni bir gözetimin ürünü olarak ele alınmıştır. Bu araştırma sanal toplantı platformlarınıntasarımlarının ideolojik yüzünü deşifre etmeye çalışırken gelecekte etkileşimin kalitesi açısındantasarımın ne şekilde geliştirilebileceğine dair bir içgörü de sunmaktadır. </p
- …
