Biruni University Institutional Repository
Not a member yet
2908 research outputs found
Sort by
How reliable are AI-Assisted cephalometric programs in assessing measurements involving bilateral landmarks?
Get PDFAbstract
Objective Recent advancements in technology have promoted artificial intelligence (AI) to automatically detect landmarks on lateral cephalograms. This study aimed to evaluate the reliability of an AI-assisted cephalometric analysis program (Webceph, Gyeonggi-do, Republic of Korea) in the assessment of cephalometric measurements involving bilateral landmarks.Materials and methods Fifty-one high-quality cephalograms were used and inclusion/exclusion criteria were applied. Two researchers manually traced the cephalograms after which an AI-assisted cephalometric analysis program (Webceph) was applied. Both intra-and inter-operator reliability were tested. Independent Sample t-tests were used to compare the means of measurements.Results The inter- and intra-class correlation coefficients were 0.80 which indicated 'good' reliability. Statistically significant differences were found in the gonial angle and effective mandibular length measurements (p0.05). The results suggest that, while AI-assisted programs provide reliable measurements, differences in certain measurements may be attributed to inherent AI algorithm limitations. Clinicians should verify and, if needed, correct bilateral landmark locations after the initial AI digitisation.Conclusion AI-driven cephalometric analysis holds promise for improving diagnostic efficiency and precision. However, limitations and further AI advancements require consideration to ensure appropriate clinical use
Correlation of ITGB3 Gene rs5918T>C and APOA1 Gene rs1799837C>T Variants with Serum Lipid Profiles in Turkish Cypriot Patients with Coronary Artery Disease
Get PDFAbstract
Aim: The relationship between hypercholesterolemia, particularly elevated low density lipoprotein-cholesterol (LDL-C) levels and coronary artery disease is recognized by the evidence from previous epidemiologic studies. Importantly, genetic polymorphisms on different genes have been reported to be associated with plasma lipid levels. In this particular study, we aimed to investigate the relationship between the ITGB3 gene rs5918 T>C and APO-A1 gene rs1799837 C>T markers and serum lipid metabolism. Patients and methods: A total of 100 subjects with CAD and 250 healthy subjects were involved in the current study. A basic biochemical analysis, including serum glucose, total serum cholesterol, HDL-C, LDL-C and triglycerides, was performed for each participant. Genotyping for the ITG83 gene and APO-A1 gene polymorphisms was performed by polymerase chain reaction followed by restriction fragment length polymorphism (RFLP) analysis. Results: With respect to the genotype and allele distributions of ITG83 rs5918 T>C polymorphism, the frequency of the C allele was higher in the coronary artery disease (CAD) group compared to the control group (p = 0.001). Moreover, there was a statistically significant association detected between ITG83 rs5918 CC genotype and serum total cholesterol (TC) and high-density lipoprotein cholesterol (HDL-C) (p = 0.0006, p = 0.016, respectively) in CAD group. However there was no statistically significant association was identified between the APOA1 rs1799837 C>T polymorphism and biochemical parameters in control and CAD group. Conclusion: The results demonstrated that rs5918 T>C variant within the ITG83 gene might have a clinical importance as a genetic marker which increases the susceptibility to CAD. Therefore, the ITG83 gene rs5918 C allele may be offered as a screening option for CAD in Turkish Cypriot population who come in for medical check-up
Demographic features, clinical characteristics, and comorbid relation in hidradenitis suppurativa: a population-based study
Get PDFAbstract
Background/objective Hidradenitis suppurativa (HS) is a chronic inflammatory disease affecting apocrine gland areas, characterized by painful nodules and abscesses that may result in sinus tracts and scarring. The global prevalence of HS is increasing due to heightened awareness, improved diagnostic methods, rising obesity rates, and higher smoking prevalence. This study aimed to describe the epidemiological, clinical, and comorbid characteristics of HS patients.Methodology This retrospective descriptive cross-sectional study included 193 outpatients aged between 15 and 73 years who visited a tertiary HS clinic between 2017 and 2022. Demographic, clinical, and comorbid characteristics were recorded and analyzed using chi-square and ordinal regression methods.Results The mean age was 34.5 +/- 12.1 years, with a mean disease duration of 5.9 +/- 6.7 years. According to the Hurley classification, 61.1, 24.4, and 14.5% were stages I, II, and III, respectively. Comorbidities were present in 48.2% of patients, with psychiatric disorders (19.2%), diabetes mellitus (14%), and hypertension (9.3%) being most common. Disease duration, smoking, male gender, and atypical localization were associated with increased disease severity.Conclusion Geographic and cultural factors influence the prevalence, severity, and management of HS, necessitating tailored treatment. Effective management requires multidisciplinary screening for early detection and prevention of comorbidities, including psychiatric disorders, cardiovascular conditions, and metabolic syndrome
Estimation of somatotype using LİDAR 3D scanning technology, anthropometric and BIA measurement methods
No full textSomatotip, bireylerin vücut yapısını endomorfi, mezomorfi ve ektomorfi bileşenleri üzerinden tanımlayan bir sınıflandırma sistemi olup; klinik beslenme, spor bilimleri ve sağlık alanlarında kişiselleştirilmiş yaklaşımlar geliştirmek için kullanılmaktadır. Bu çalışma, somatotip belirlemede manuel antropometrik ölçümler, biyoelektrik impedans analizi (BIA) ve LİDAR tabanlı 3 boyutlu (3B) vücut tarama teknolojisinin doğruluk, tutarlılık ve uygulanabilirliğini karşılaştırmayı amaçlamıştır. Araştırma, 18-65 yaş aralığında 56 kadın birey üzerinde yürütülmüştür. Heath-Carter yöntemiyle manuel ölçümler yapılmış, BIA ile vücut kompozisyonu analiz edilmiş, Revopoint Miraco Pro 3B Tarayıcı ile 3B taramalar gerçekleştirilmiştir. Bulgular, manuel ölçümler ile 3B tarama sonuçlarının yüksek uyum gösterdiğini (r=0.92; p<.01), BIA'nın ise özellikle endomorfi bileşeninde daha düşük doğruluk sağladığını ortaya koymuştur (r=0.65; p<.05). Manuel ve 3B taramalar çoğu parametrede benzer sonuçlar verse de, kalça çevresinde önemli fark bulunmuştur (p=0.001). Yöntemler arasında farklı somatotip profilleri öne çıkmıştır: BIA endomorfi değerini yüksek gösterirken, manuel ölçümlerde endomorfi-mezomorfi, 3B taramada ise daha dengeli profiller belirlenmiştir (p=0.001). Ayrıca yöntemler arasında orta düzeyde pozitif ve negatif ilişkiler saptanmıştır (r=0.555 ile -0.789). Somatotip, egzersiz alışkanlıklarıyla ilişkili bulunmuş; yaş ve kronik hastalıkla önemli ilişki gösterilmemiştir. 3B tarama teknolojisi ölçüm süresini kısaltarak ve insan hatasını azaltarak avantaj sağlamaktadır. Sonuçlar, 3B taramanın somatotip sınıflandırmasında bireyselleştirilmiş sağlık stratejileri için etkili bir yöntem olabileceğini ve profesyonel uygulamalarda tercih edilebilirliğini artırdığını göstermektedir.Somatotype is a classification system that defines individuals' body composition through the components of endomorphy, mesomorphy, and ectomorphy, and it is used to develop personalized approaches in clinical nutrition, sports sciences, and health-related fields. This study aimed to compare the accuracy, consistency, and applicability of manual anthropometric measurements, bioelectrical impedance analysis (BIA), and LiDAR-based three-dimensional (3D) body scanning technology in somatotype determination. The research was conducted on 56 women aged between 18 and 65 years. Manual measurements were performed using the Heath-Carter method, body composition was analyzed with BIA, and 3D scans were obtained with the Revopoint Miraco Pro 3D Scanner. The findings revealed a strong agreement between manual measurements and 3D scanning results (r=0.92; p<.01), while BIA showed lower accuracy, particularly in the endomorphy component (r=0.65; p<.05). Although manual and 3D scanning yielded similar results in most parameters, a significant difference was observed in hip circumference (p=0.001). Different somatotype profiles emerged across methods: BIA tended to overestimate endomorphy, manual measurements indicated an endomorph-mesomorph dominance, while 3D scanning produced more balanced profiles (p=0.001). Moreover, moderate positive and negative correlations were found among the methods (r=0.555 to -0.789). Somatotype was associated with exercise habits but showed no significant relationship with age or chronic disease. 3D scanning technology offers advantages by reducing measurement time and minimizing human error. The results suggest that 3D scanning can be an effective method in somatotype classification for personalized health strategies and may increase its preference in professional practice
Evaluation of surface roughness and flexural strength of CAD/CAM ceramic materials subjected to different surface finishing procedures
No full textBu in vitro çalışmada, CAD/CAM lityum disilikat ve monolitik zirkonya disklere uygulanan farklı klinik yüzey bitirme protokollerinin yüzey pürüzlülüğü (Ra) ve iki eksenli bükülme dayanımı (FS) üzerindeki etkileri ile termal yaşlandırma sonrasındaki mikroyapısal değişimleri değerlendirmek amaçlandı. ISO 6872 standardına uygun biçimde hazırlanan 12 mm çaplı, 1.2 mm (kontrol) ve 1.3 mm (deney) kalınlıklı toplam 80 disk örnek (40 zirkonya, 40 lityum disilikat) dört alt gruba ayrıldı: Kontrol, Mekanik Cila (M), Glaze (G) ve Mekanik Cila + Glaze (MG) (n = 10). Deney gruplarında oklüzal uyumlamayı taklit eden 0.10 mm'lik aşındırma yapıldı; M ve MG gruplarında üç-aşamalı polisaj kitleri kullanıldı; G ve MG grupları IPS Ivocolor glaze ile pişirildi. Tüm numuneler 5 000 termal siklus (5 ± 1 °C / 55 ± 1 °C, 30 s daldırma) ile yaşlandırıldı. Ra değerleri temaslı profilometreyle, mikroyapı JEOL NeoScope JCM-5000 SEM'de ×500, ×1000, ×1500 büyütmelerde, FS ise ISO 6872'de tanımlı üç-top üzerinde piston test düzeneğinde (Shimadzu AGS-X, 1 mm/dk) ölçüldü. Veriler Shapiro–Wilk, Levene, tek ve iki faktörlü ANOVA, Tukey HSD ve Pearson korelasyon testleriyle analiz edildi (α = 0.05). Zirkonyada G ve MG işlemleri en düşük yüzey pürüzlülüğü değerlerini sağlamış olup, bu iki işlem arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır (p=.910). E.max'ta, MG grubunun yüzey pürüzlülüğü M grubuna göre anlamlı düzeyde daha düşüktür (p ≤ 0.001); ancak glaze (p = .381) ve kontrol (p = .972) gruplarıyla anlamlı fark göstermemektedir. Zirkonyada en yüksek eğilme dayanımı mekanik cila işleminde; E.max'ta ise kontrol grubunda gözlenmiştir (p<0.001). Ra ve FS arasındaki ilişki zirkonyada orta düzeyde pozitif (p=.003), lityum disilikatta ise zayıf ve ters yönlü (p=.054) bulunmuştur. Bu sonuçlar, yüzey işlemlerinin etkinliğinin kullanılan seramiğe göre değiştiğini ve optimal klinik sonuçlar için materyal özelliklerinin dikkate alınması gerektiğini vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Bükülme Dayanımı; CAD/CAM Seramikleri; Yüzey PürüzlülüğüThis in vitro study aimed to evaluate the effects of different clinical surface finishing protocols applied to CAD/CAM lithium disilicate and monolithic zirconia discs on surface roughness (Ra) and biaxial flexural strength (FS), as well as microstructural changes after thermal aging. A total of 80 disc specimens (40 zirconia, 40 lithium disilicate) with 12 mm diameter and thicknesses of 1.2 mm (control) and 1.3 mm (experimental) were prepared in accordance with ISO 6872 and divided into four subgroups: Control, Mechanical Polishing (M), Glaze (G), and Mechanical Polishing + Glaze (MG) (n = 10). In the experimental groups, a 0.10 mm reduction was performed to simulate occlusal adjustment; three-step polishing kits were used in the M and MG groups; and the G and MG groups were glazed with IPS Ivocolor. All specimens underwent 5,000 thermal cycles (5 ± 1 °C / 55 ± 1 °C, 30 s immersion). Ra was measured with a contact profilometer; microstructure was examined using a JEOL NeoScope JCM-5000 SEM at ×500, ×1000, and ×1500 magnifications; and FS was tested with a piston-on-three-ball fixture (Shimadzu AGS-X, 1 mm/min) per ISO 6872. Data were analyzed using Shapiro–Wilk, Levene, one- and two-way ANOVA, Tukey HSD, and Pearson correlation tests (α = 0.05). In zirconia, G and MG produced the lowest Ra values with no significant difference between them (p = .910). In lithium disilicate (E.max), MG showed significantly lower Ra than M (p ≤ .001), while differences from G (p = .381) and control (p = .972) were not significant. The highest FS was observed in mechanically polished zirconia, whereas in lithium disilicate the control group showed the highest strength (p < .001). The Ra–FS relationship was moderately positive in zirconia (p = .003) and weak and inverse in lithium disilicate (p = .054). These results indicate that the effectiveness of surface treatments is material-dependent, and optimal clinical outcomes require consideration of each ceramic's intrinsic properties. Keywords: CAD/CAM Ceramics; Flexural Strength; Surface Roughness
What artificial intelligence (AI) can tell us about Nasoalveolar Molding (NAM)?
No full textBackground The aim of this study was to evaluate the accuracy, reliability and comprehensibility of information about Nasoalveolar Molding (NAM) provided by artificial intelligence (AI). Methods A cross-sectional content analysis was conducted on the responses generated by ChatGPT-4 (OpenAI LLC, San Francisco, CA, USA), Gemini (Alphabet Inc., Mountain View, CA, USA) and Copilot (Microsoft Corporation, Redmond, WA, USA). In total, 11 domains and 129 questions were generated, and the answers received by the AI models were evaluated. Descriptive statistics were applied. The Pearson chi-square test was used to test the relationships between categorical variables when the sample size assumption was met, and Fisher's exact test was used when the sample size assumption was not met. Analyses were performed via the IBM SPSS 27 (IBM Corp. Armonk, NY, USA) program. Results There was no statistically significant difference between the AI types and the responses given (p > 0.05). However, a significant difference was found between AI types only in the 'Soft tissues' domain (p = 0.013), where ChatGPT-4 gave completely 'Objectively True'. When each AI type was evaluated separately, the answers of the "Knowledge/Information" domain in all the models were significantly different from those of the other domains (ChatGPT-4: p=0.003, Gemini: p=0.044, Copilot: p<0.001). ChatGPT-4 and Copilot received answers in the 'Selected Facts' category, whereas Gemini mostly received answers in the 'False' category. For the 'Function' and 'Other' domains, ChatGPT-4 mostly gave 'False' answers. Copilot produced mostly 'Objectively True' answers only for 'Satisfaction' and completely 'False' answers for the 'Microbiological/Physiological' domain. Conclusions These findings reveal that the accuracy of AI-supported language models in providing medical information may vary according to the subject matter
Kraniyofasiyal parametrelerin maksiller ve frontal sinüs hacimleri ile ilişkisinin incelenmesi
No full textParanazal sinüsler, orta yüz gelişiminde önemli rol oynayan ve farklı iskeletsel paternlerle çeşitli ilişkiler gösteren anatomik yapılardır. Bu bağlamda, kraniyofasiyal yapıların gelişimi, birbiriyle etkileşim içinde olan bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu çalışma, üç boyutlu konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) görüntüleri üzerinde kraniyofasiyal yapılar (kraniyal, nazal, maksillar ve mandibular genişlikler) ile maksillar ve frontal sinüs hacimlerini ölçerek aralarındaki ilişkileri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, maksillar genişlik ile mandibular genişlik oranı (maksillar oran) (MxR-MxL/AgR-AgL) hesaplanarak bu oran ile kraniyofasiyal yapılar ve sinüsler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu çalışma kapsamında, Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi Anabilim Dalı arşivinde bulunan tam kafa KIBT görüntüleri retrospektif olarak taranmıştır. Seçilen KIBT görüntüleri; genç kadınlar, genç erkekler, yaşlı kadınlar ve yaşlı erkekler olmak üzere dört gruba ayrılmıştır. KIBT'den elde edilen DICOM (Digital imaging and communications in medicine) formatındaki görüntülerde iki boyutlu ölçümler yapılmış, frontal ve maksillar sinüs hacimleri ise Mimics® yazılım programı (Materialise NV, Technologielaan, Leuven, Belçika) kullanılarak hesaplanmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Çalışmanın sonuçları, sinüs boyutları ile kraniyofasiyal yapılar arasında çeşitli etkileşimler olduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle her iki cinsiyet grubunda da maksillar oran ile maksillar sinüs hacimleri arasında pozitif bir ilişki saptanmıştır. Bu bulgular, kraniyofasiyal yapılar ile sinüs boyutları arasındaki etkileşimlerin karmaşık ve çok yönlü bir yapıya sahip olduğunu göstermektedir.The paranasal sinuses are anatomical structures that play a key role in midfacial development and may vary according to different skeletal patterns. Therefore, craniofacial structures should be considered as part of an integrated and dynamic system. This study aimed to examine the relationships between cranial, nasal, maxillary, and mandibular widths and the volumes of the maxillary and frontal sinuses using three-dimensional cone-beam computed tomography (CBCT) images. Furthermore, the maxillary-to-mandibular width ratio (maxillary ratio) was calculated and evaluated in relation to craniofacial measurements and sinus volumes. As part of the study, full-head CBCT images archived at Marmara University, Faculty of Dentistry, Department of Oral and Maxillofacial Radiology, were retrospectively examined. The selected CBCT images were divided into four groups: young women, young men, older women, and older men. Two-dimensional measurements were conducted on DICOM (Digital imaging and communications in medicine) format images obtained from CBCT, while volumetric measurements of the frontal and maxillary sinuses were performed using the Mimics® software program (Materialise NV, Technologielaan, Leuven, Belgium). The acquired data were subjected to statistical analysis.The findings of the study revealed complex and multifaceted interactions between sinus dimensions and craniofacial structures. A particularly significant positive correlation was observed between the maxillary ratio and maxillary sinus volumes in both gender groups. These results underscore the intricate and multidimensional nature of the interactions between craniofacial structures and sinus dimension
Hızlı maksiller genişletme sonucu mandibular kemik ve temporomandibular eklem trabeküler yapısında meydana gelen değişikliklerin fraktal analiz kullanılarak incelenmesi
No full textHızlı maksiller genişletme (RME) tedavisi sonucunda yüz kemiklerinde, maksiller ve mandibular kemiklerde, çevre suturlarında ve temporomandibular eklemde (TME) çeşitli etkiler gözlenmektedir. Bu çalışma, hızlı maksiller genişletme tedavisinin mandibular kemik ve temporomandibular eklem üzerindeki etkilerini, trabeküler yapısal değişiklikler bağlamında değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ortodontik tedavi sürecinin mandibular yapı ve TME uyumu üzerindeki biyomekanik etkilerini anlamak için fraktal analiz yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntem, radyografik görüntülerdeki mikro yapısal değişiklikleri sayısal olarak değerlendirme imkânı sunmaktadır.Araştırma kapsamında, Biruni Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalında RME tedavisi uygulanan bireylere ait tedavi öncesi (T0) ve tedavi sonrası 3 aylık retansiyon dönemine (T1) ait panoramik radyografiler arşivden seçilmiştir. Çift taraflı olarak mandibular ramus, korpus ve kondildeki iki farklı zamana ve cinsiyete ait gerekli ölçümler fraktal analiz yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Tedavi öncesi ve tedavi sonrasında alınan radyografilerde ilgili bölgelerde istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir. Anahtar Kelimeler: Fraktal analiz; Hızlı maksiller genişletme; Panoramik radyografi; Trabeküler kemikVarious effects are observed on facial bones, maxillary and mandibular bones, surrounding sutures, and the temporomandibular joint (TMJ) as a result of rapid maxillary expansion (RME) treatment. This study aimed to evaluate the effects of RME treatment on the mandibular bone and TMJ in the context of trabecular structural changes. Fractal analysis was utilized to understand the biomechanical impacts of orthodontic treatment on the mandibular structure and TMJ alignment. This method provides a quantitative assessment of microstructural changes observed in radiographic images. Within the scope of the study, panoramic radiographs of individuals treated with RME at Biruni University Faculty of Dentistry, Department of Orthodontics, were selected from the archives. The radiographs included images from pre-treatment (T0) and post-treatment after a three-month retention period (T1). Bilateral measurements of the mandibular ramus, corpus, and condyle at two different time points and across genders were analyzed using fractal analysis. According to the results, the data obtained were statistically analyzed. No statistically significant changes were observed in the relevant regions on radiographs taken before and after the treatment. Keywords: Fractal analysis; Panoramic radyography; Rapid maxillary expansion; Trabecular structur
Genç kadınlarda beslenme ile egzersiz şiddet ve yoğunluğunun pms üzerine etkisi
No full textEral, E. (2025). Genç Kadınlarda Beslenme İle Egzersiz Şiddet ve Yoğunluğunun PMS Üzerine Etkisi Yükseklisans Tezi, Biruni Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul. Premenstrual sendrom (PMS), doğurganlık çağındaki kadınlarda yaşam kalitesini olumsuz etkileyen yaygın bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, farklı fiziksel aktivite düzeylerindeki kadınlarda egzersiz yoğunluğu, duygusal yeme davranışı ve PMS semptomları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, 18-35 yaş arası toplam 226 kadın katılımcı ile yürütülmüş, katılımcılar fiziksel aktivite düzeylerine göre egzersiz yapmayanlar, düzenli egzersiz yapanlar ve profesyonel sporcular olarak üç gruba ayrılmıştır. Araştırmada, Premenstrual Sendrom Ölçeği (PMSÖ), Duygusal Yeme Ölçeği (DYÖ) ve besin tüketim kayıtları gibi veri toplama araçları kullanılmış, antropometrik ölçümlerle beden kütle indeksi değerlendirilmiştir. Veriler, gruplar arasındaki farklılıkları belirlemek için istatistiksel analizlerle incelenmiştir (P < .05 önemlilik düzeyi). Sonuçlara göre, PMS prevalansı %70,4 olarak bulunmuş, egzersiz yapmayan kadınların depresyon, anksiyete ve sinirlilik gibi daha şiddetli semptomlar yaşadığı belirlenmiştir (P < .05). Profesyonel sporcuların ise yoğun antrenmanlara rağmen daha hafif PMS semptomları bildirdiği gözlenmiştir. Duygusal yeme davranışı ile PMS arasında önemli bir ilişki bulunmuş (P < .01) ve egzersiz yapmayan bireylerde bu puanların daha yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca, düzenli egzersiz yapan ve profesyonel sporcuların daha dengeli beslenme alışkanlıklarına sahip olduğu, sebze tüketiminin arttığı, kızartılmış ve paketlenmiş besin tüketiminin azaldığı tespit edilmiştir (P < .05). Bu çalışmada, PMS yönetiminde fiziksel aktivite ve beslenme alışkanlıklarının önemi ortaya konmuştur. Orta düzeyde düzenli egzersiz yapılmış olması hem duygusal hem de fiziksel semptomları azaltırken bunun yanı sıra dengeli bir diyet, haz kökenli duygusal yeme davranışını azaltarak PMS yönetimine katkıda bulunduğu görülmüştür. Bu bulgular, PMS semptomlarının yönetiminde egzersiz ve beslenme stratejilerinin entegrasyonunun önemini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Besin Tüketimi; Duygusal Yeme; Egzersiz Yoğunluğu; Premenstrual Sendrom; Profesyonel SporcularEral, E. (2025). The Effect of Nutrition and Exercise Severity and Intensity on PMS in Young Women. Master's Thesis, Biruni University Graduate School of Education, Istanbul. Premenstrual syndrome (PMS) is a common condition that negatively affects the quality of life in women of childbearing age. The aim of this study was to examine the relationship between exercise intensity, emotional eating behavior, and PMS symptoms in women with different physical activity levels. The study was conducted with a total of 226 female participants aged 18-35, and the participants were divided into three groups according to their physical activity levels: those who did not exercise, those who exercised regularly, and professional athletes. Data collection tools such as the Premenstrual Syndrome Scale (PMSS), Emotional Eating Scale (EES), and food consumption records were used in the study, and body mass index was assessed with anthropometric measurements. The data were examined with statistical analyses to determine the differences between the groups (P < .05 significance level). According to the results, the prevalence of PMS was found to be 70.4%, and it was determined that women who did not exercise experienced more severe symptoms such as depression, anxiety, and irritability (P < .05). It was observed that professional athletes reported milder PMS symptoms despite intensive training. A significant relationship was found between emotional eating behavior and PMS (P < .01) and it was determined that these scores were higher in individuals who did not exercise. In addition, it was found that professional athletes who exercised regularly had more balanced eating habits, increased vegetable consumption, and decreased fried and packaged food consumption (P < .05). This study revealed the importance of physical activity and eating habits in PMS management. While moderate regular exercise reduced both emotional and physical symptoms, it was also observed that a balanced diet contributed to PMS management by reducing emotional eating behavior based on pleasure. These findings show the importance of integrating exercise and nutrition strategies in the management of PMS symptoms. Keywords: Food Consumption; Emotional Eating; Exercise Intensity; Premenstrual Syndrome; Professional Athlete
Uzun süreli tütün kullanımının emosyonel durum ve el fonksiyonelliği üzerindeki etkilerinin incelenmesi: Karşılaştırmalı çalışma
No full textBu çalışmanın amacı, uzun süreli tütün kullanımının bireylerin emosyonel durumu ve el fonksiyonelliği üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmaya, tütün kullanan 61 kişi (27,08±4,67 yıl) ve tütün kullanmayan 61 kişi (26,00±4,14 yıl) olmak üzere toplam 122 kişi dahil edilmiştir. Katılımcıların emosyonel durumlarını değerlendirmek için Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği (SBTÖ) kullanılmıştır. El fonksiyonları ise 2 Nokta Ayrımı Testi (2NKT), Monofilament Testi (MFT), Purdue Pegboard Testi (PPT) ve Jebsen-Taylor El Fonksiyon Testi (JTHFT) ile değerlendirilmiştir. BDE skorları gruplar arasında anlamlı bir fark göstermezken (p>0,05), SBTÖ sonuçlarına göre tütün kullanıcılarının stresle başa çıkmada daha iyimser bir yaklaşım sergilediği belirlenmiştir (p0,05), BDE ve JTHFT skorları arasında anlamlı bir korelasyon tespit edilmiştir (p0.05), while SCSI results indicated that tobacco users adopted a more optimistic approach to coping with stress (p0.05), whereas a significant correlation was observed between BDI and JTHFT scores (p<0.05). In conclusion, while tobacco users showed a more optimistic attitude toward coping with stress, their hand functionality was negatively affected. Keywords: Depressive symptom; Hand function; Peripheral sense; Stress; Tobacco us