Biruni University Institutional Repository
Not a member yet
2908 research outputs found
Sort by
Investigation of the Effects of Motor Imagery on Gait and Balance Functions in Children with Duchenne Muscular Dystrophy
No full textÇalışmanın amacı, Duchenne Musküler Distrofi (DMD)'li çocuklarda, fizyoterapi ve rehabilitasyon (FTR) programına ek uygulanan motor imgeleme (Mİ) programının yürüme ve denge fonksiyonları üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya alınan 38 DMD'li erkek çocuk Grup-A ve Grup-B olmak üzere iki gruba randomize edildi. Grup-A'ya 8 hafta boyunca haftada 2 gün FTR programı; Grup-B'ye 8 hafta boyunca haftada 2 gün FTR programına ek haftada 5 gün Mİ programı uygulandı. Gruplar, Brooke Alt Ekstremite Fonksiyonel Sınıflandırması, Modifiye Pediatrik Mini Mental Skala, Kinovea® Yazılım Programı, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT), Süreli Performans Testleri (SPT), Pediatrik Berg Denge Skalası, Hareket İmgeleme Anketi-Çocuklar için (HİA-Ç), Mental Kronometre, İki Dakika Yürüme Testi (2DYT), Nöromusküler Hastalıklar için Motor Fonksiyon Değerlendirme Ölçeği (MFM-32), Gillette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Anketi, North Star Ambulasyon Değerlendirmesi (NSAD), Beş Tekrarlı Otur-Kalk Testi (5TOKT), Pediatrik Düşme Korkusu Anketi (Ped-FOF), alt ekstremite kas kuvveti ölçümü, PedsQL-Çok Boyutlu Yorgunluk Skalası, PedsQL-Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği-Nöromusküler Modül ile değerlendirildi. Grupların yaş ortalaması 7,96±1,94 yıl (Grup-A) ve 9,03±1,71 yıl (Grup-B) olarak belirlendi. Çalışma sonucunda, Grup-A'da SPT-Merdiven inme (p=0,049), sağ kalça fleksörleri, sağ kalça ekstansörleri, sol kalça abdüktörleri, sağ diz ekstansörleri ve sol diz ekstansörleri kas kuvvetleri ortalama değerleri (sırasıyla; p=0,042; p=0,002; p=0,024; p=0,014; p=0,050) ve Ped-FOF(p=0,047); Grup B'de HİA-Ç, Mental Kronometre (sırasıyla; p≤0,001; p≤0,001), Kinovea®-Yürüme Hızı (p=0,003), 2DYT (p=0,037), SPT-Merdiven inme ve 10m yürüme (sırasıyla; p=0,001; p=0,039), MFM-32-D1 (p=0,036), sağ kalça fleksörleri ve sağ kalça ekstansörleri kas kuvvetleri ortalama değerleri (sırasıyla; p=0,036; p=0,001), Ped-FOF (p=0,004) ve PedsQL-Çok Boyutlu Yorgunluk Skalası-Bilişsel (p=0,022) parametrelerinde iyileşme bulundu. Gruplarda görülen değişimler karşılaştırıldığında, yalnızca HİA-Ç ve Mental Kronometre sonuçları (sırasıyla; p≤0,001; p≤0,001) Grup-B lehine anlamlıydı. Sonuçlarımız, DMD'li çocuklarda FTR programına ek uygulanan Mİ programının, çocukların yürüme hızı, yürüme mesafesi, fonksiyonel performans ve alt ekstremite kas kuvvetlerine olan katkıları sebebiyle yürüme ve denge fonksiyonlarının korunması ve gelişmesi için uygulanabilir bir program olduğunu göstermiştir.The study aims to examine the effects of the MI (motor imagery) program applied in addition to the PTR (physiotherapy and rehabilitation) program on gait and balance functions in children with DMD (Duchenne Muscular Dystrophy). The 38 boys with DMD were included in the study and randomized into two groups: Group-A and Group-B. In Group-A, the PTR program was applied 2 days/week for 8 weeks, and in Group-B, the MI program was applied 5 days/week in addition to the PTR program 2 days/week for 8 weeks. Groups were assessed by the Brooke Lower Extremity Functional Classification Scale, Modified Pediatric Mini Mental Scale, Kinovea® Software Program, Timed Up & Go Test (TUG), Timed Function Tests (TFT), Pediatric Balance Scale, Movement Imagery Questionnaire (MIQ-c), Mental Chronometry, Two-Minute Walk Test (2MWT), Motor Function Measure (MFM-32), Gillette Functional Assessment Questionnaire, North Star Ambulatory Assessment (NSAA), Five-Times-Sit-to-Stand Test (FTSS), Pediatric Fear of Falling Questionnaire for neuromuscular diseases (Ped-FOF), lower extremity muscle strength, PedsQL Multidimensional Fatigue Scale, and Pediatric Quality of Life Inventory (PedsQL) Neuromuscular Module. The mean age of the groups was determined as 7.96±1.94 years (Group-A) and 9.03±1.71 years (Group-B). As a result of the study, in Group-A, TFT-Stairs descending (p=0.049), average values of muscle strength of right hip flexors, right hip extensors, left hip abductors, right knee extensors and left knee extensors (respectively; p=0.042; p=0.002; p=0.024; p=0.014; p=0.050), and Ped-FOF (p=0.047) were improved. In Group B, MIQ-c, Mental Chronometry (respectively; p≤0.001; p≤0.001), Kinovea® Software Program-Walking Speed (p=0.003), 2MWT (p=0.037), TFT-Stairs descending and 10m walking (respectively; p=0.001; p=0.039), MFM-32-D1 (p=0.036), average values of muscle strength of right hip flexors and right hip extensors respectively; p=0.036; p=0.001), Ped-FOF (p=0.004), and PedsQL Multidimensional Fatigue Scale-Cognitive (p=0.022) were improved. In the comparison of the groups, only the MIQ-c and Mental Chronometry results (respectively; p≤0.001; p≤0.001) were improved in favor of Group-B. Our results showed that the MI program applied in addition to the PTR program is a feasible program for children with DMD in favor of the maintenance and advance of gait and balance functions due to its contributions to children's walking speed, walking distance, functional performance and lower extremity muscle strength
0000-0003-3403-1457
No full textAbstract
BackgroundTear trough deformity, a visible indicator of periorbital aging. Various surgical and non-surgical techniques have been employed to address this issue, including implants, synthetic fillers, and fat grafting operations. The aim of the study is to present the application of endoscopically assisted fat grafting in the correction of tear trough deformity.MethodsThe study involved thirty-two patients with tear trough deformity who underwent endoscopic-assisted fat grafting alongside the mid-face lift procedure for total face rejuvenation. Postoperative assessments included a review of pre- and postoperative photographs, graded using the tear trough rating scale, by two surgeons not involved in patient care.ResultsPostoperative assessments revealed successful elimination of the tear trough deformity in all patients, with stable grafts observed after twelve months. The presented technique offers several advantages, including anatomical integrity preservation, precise volumetric restoration, and scarless outcomes. Patient selection based on tear trough severity and individual anatomical variations was emphasized, with ongoing attention to potential complications and long-term outcomes.ConclusionWe believe the integration of endoscopic-assisted fat grafting with mid-face lift surgery offers a comprehensive solution for tear trough deformity and provides significant advancements in cosmetic surgery. The technique ensures anatomical integrity, precise volumetric restoration, and minimal scarring, boosting patient satisfaction. Patient selection based on tear trough severity and anatomical variations, along with continuous monitoring for complications, emphasizes the meticulous approach for optimal outcomes. This innovative approach represents a notable advancement, providing both aesthetic enhancements and functional improvements while enabling a less invasive procedure and faster recovery.Level of Evidence VThis journal requires that authors assign a level of evidence to each article. For a full description of these Evidence-Based Medicine ratings, please refer to the Table of Contents or the online Instructions to Authors www.springer.com/00266
Implicit quiescent optical soliton perturbation having nonlinear chromatic dispersion and generalized temporal evolution with Kudryashov's forms of self-phase modulation structure by Lie symmetry
No full textThe article investigates the nonlinear Schr & ouml;dinger's equation using nonlinear chromatic dispersion and a generalised temporal evolution. Lie symmetry retrieves quiescent optical solitons from the model. The solutions are implicit, with quadratures and expressed in terms of elliptic and periodic functions. The six self-phase modulation structures examined in this study were first introduced by Kudryashov
Environmental and behavioral drivers of Automatic Identification System gaps of Turkish trawlers in the Black Sea
No full textThis study investigates the spatial, temporal, environmental, and behavioral drivers of Automatic Identification System (AIS) signal gaps in trawl fishing vessels operating in the Black Sea. AIS deliberate or accidental signal gaps, which may cause vessels to become temporarily invisible to AIS-based surveillance systems, hinder maritime monitoring, compliance enforcement, and fisheries management - even though such vessels may still be detectable via alternative systems such as VMS. The analysis focused on two primary trawl types; bottom and pelagic trawl. Using a comprehensive dataset of AIS signals, environmental variables and vessel activity, the study integrated spatial and temporal analyses with XGBoost machine learning technique to identify key predictors of AIS gaps. The results reveal distinct seasonal and spatial patterns in AIS gap behavior, with significant variation between trawl types. For bottom trawls, AIS gaps were concentrated near the northern entrance of the Istanbul Strait, while pelagic trawls exhibited broader distributions along the Black Sea coast, particularly near Zonguldak and Samsun. Machine learning model demonstrated strong predictive performance, with an accuracy of 80.26%, AUC of 0.8855, TSS of 0.6052, MAE of 1336.74 minutes, and RMSE of 3205.54 minutes for bottom trawls. For pelagic trawls, the model achieved 61.68% accuracy, an AUC of 0.6663, TSS of 0.2336, MAE of 2011.05 minutes, and RMSE of 4400.40 minutes, indicating moderate predictive capabilities. Key predictors included environmental factors such as chlorophyll concentration and sea surface temperature, alongside spatial metrics like depth and proximity to shore and port. Partial dependence plots highlighted the non-linear effects of these variables, with chlorophyll concentration showing a critical threshold around 3.5 mg/m(3) and sea surface temperature influencing gaps most significantly at approximately 15 degrees C. This study provides the first systematic analysis of AIS gaps in Black Sea fisheries, contributing valuable insights into their drivers and implications for fisheries management. By identifying high-risk zones and temporal patterns, the findings could support improved monitoring strategies, regulatory enforcement, and sustainable resource use in this ecologically significant region
Multipl skleroz hastalarında, arteria basilaris'in morfolojik olarak değerlendirilmesi
No full textMultipl Skleroz (MS) daha çok 20-40 yaş grubunda görülen ve merkezi sinir sisteminde kronik demyelinizasyon ile karakterize olan bir hastalıktır. MS hastalarında kan-beyin bariyerinde bozukluklar, mikrokanamalar ve serebral kan akımında azalma görülür. Son araştırmalar; "vasküler MS" olarak adlandırılan yeni bir MS türü olabileceğini ortaya koymaktadır. Beyin sapı MS'in sık etkilediği alanlardan biridir ve ponsta yer alan lezyonlar infratentorial lezyonların %46'sını oluşturur. Pons'un birincil arteriyel kaynağı arteria basilaristir (BA). Bu çalışmada, MS hastaları ile sağlıklı bireyler arasında BA'ya ait varsa morfometrik farklılıkların araştırılması amaçlanmıştır. 2016-2025 tarihleri arasında Biruni Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Nöroloji bölümüne başvuran hastaların MR anjiyografi görüntüleri retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya 18 yaş üstü 60 MS hastası ve 60 kontrol vakası dahil edildi. Ölçümler Radiant Dicom Viewer programıyla yapıldı. BA uzunluğu, çapı ve yaş değişkenlerinin normallik analizi Kolmogorov-Smirnov testi kullanılarak değerlendirilmiştir. BA çap değerinin normal dağılım gösterdiği bulunmuştur. Grup karşılaştırmaları için Independent T Test ve Mann Whitney U testleri uygulanmıştır. MS hastalarında BA çap değeri sağlıklı bireylere göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermiştir. Genel popülasyon ve kontrol grubunda erkeklerde BA uzunluğunun kadınlardan anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bulgularımız, MS'in BA morfometrisini etkilediğini ve vasküler faktörlerin hastalık sürecindeki rolünü desteklemektedir. Arteria basilaris'in MS hastalarında gösterdiği morfometrik değişiklikler, hastalığın vasküler komponentinin önemini vurgulamakta ve "vasküler MS" kavramına katkı sağlamaktadır. Bu sonuçlar, MS alt tiplerinin sınıflandırılmasında kullanılabilecek radyolojik biyobelirteçlerin geliştirilmesi açısından önemli bir zemin oluşturmaktadır.Multiple Sclerosis (MS) is a chronic demyelinating disease of the central nervous system, most commonly affecting individuals between the ages of 20 and 40. In MS patients, disruptions in the blood-brain barrier, microbleeds, and reduced cerebral blood flow have been observed. Recent studies suggest the existence of a new subtype referred to as "vascular MS." The brainstem is one of the areas frequently affected by MS, with pontine lesions accounting for 46% of infratentorial lesions. The primary arterial supply of the pons is the basilar artery (BA). This study aims to investigate potential morphometric differences in the BA between MS patients and healthy controls. MR angiography images of patients who visited the Neurology Department of Biruni University Medical Faculty Hospital between 2016 and 2025 were retrospectively analyzed. The study included 60 MS patients and 60 healthy controls over the age of 18. Measurements were performed using the RadiAnt DICOM Viewer software. Normality analyses of BA length, diameter, and age were conducted using the Kolmogorov-Smirnov test. The BA diameter was found to follow a normal distribution. Group comparisons were performed using the Independent T-Test and Mann-Whitney U test. A statistically significant difference in BA diameter was found between MS patients and healthy individuals. Additionally, BA length was significantly higher in males compared to females in both the general and control groups. Our findings suggest that MS affects BA morphometry, supporting the role of vascular factors in the disease process. The observed BA changes highlight the vascular component of MS and contribute to the concept of "vascular MS" laying the groundwork for the development of radiological biomarkers for MS subtypes
Is Digital Anesthesia a Viable Alternative for Pain and Anxiety Control in Pediatric Dentistry?
No full textBackground: Pain and anxiety during dental procedures remain major challenges in pediatric dentistry, particularly during local anesthesia administration. Aim: This study compared the effectiveness of digital anesthesia systems versus conventional infiltration and mandibular block techniques in managing pain, anxiety, and behavioral responses in pediatric dental patients. Design: Seventy-nine children aged 6-12 were randomly assigned to receive anesthesia via digital anesthesia system (DAS), infiltration, or mandibular block. Pain was assessed using the Wong-Baker Faces Pain Rating Scale (WBFRPS), anxiety via the Modified Child Dental Anxiety Scale (MCDAS), and behavioral responses through the FLACC scale. Statistical analyses included ANOVA, Kruskal-Wallis, and chi-square tests (p < 0.05). Results: Children in the DAS group reported significantly lower pain scores during needle insertion, anesthetic delivery, and treatment. Post-treatment MCDAS scores decreased significantly in the DAS group, especially for items related to "tooth examination," "filling," and "gingival injection." FLACC results also indicated more favorable behavioral responses-such as relaxed facial expressions and absence of crying-in the digital group (p < 0.05). Conclusion: Digital anesthesia appears to be a highly effective alternative to conventional techniques for minimizing pain, reducing dental anxiety, and improving behavioral cooperation in pediatric patients, supporting its broader implementation in clinical practice
Madde kullanım bozukluğu olan genç yetişkinlerde okupasyonel denge, yaşam kalitesi ve toplumsal katılım arasındaki ilişkinin incelenmesi: Karşılaştırmalı bir çalışma
No full textBu çalışmanın amacı genç yetişkinlerdeki Madde Kullanım Bozukluğunun (MKB) okupasyonel denge, yaşam kalitesi ve toplumsal katılıma etkilerini incelemek ve MKB olmayan genç yetişkinlerle karşılaştırmaktır. Bu çalışmanın diğer bir amacı ise MKB olan genç yetişkinlerde okupasyonel denge, yaşam kalitesi ve toplumsal katılım arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Çalışmaya 18-40 yaş aralığında MKB olan 78 kişi ve MKB olmayan 84 kişi olmak üzere toplam 162 gönüllü katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcıların değerlendirilmesi için Sosyodemografik Form, Okupasyonel Denge Anketi, Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği -Kısa Formu (WHOQOL-BREF) ve Yetiyitimi Değerlendirme Çizelgesi (WHODAS– II) kullanılmıştır. Araştırma verileri ergoterapistler tarafından yüz yüze görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma grubunun okupasyonel denge puanları kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha düşüktür (p<0.05). WHODAS II alt alan puanları karşılaştırıldığında, madde kullanan grubun "Hareket" alt boyutu hariç tüm alanlarda kontrol grubuna kıyasla anlamlı biçimde daha yüksek puanlar elde ettiği görülmüştür (p<0.05). Aynı şekilde WHOQOL-BREF alt boyutlarında da "Fiziksel Sağlık" alanı hariç tüm alt boyutlarda MKB olan grupta anlamlı şekilde daha düşük puanlar aldıkları saptanmıştır (p<0.05). MKB olan grupta yaşam kalitesi, toplumsal katılım ve okupasyonel dengenin anlamlı şekilde ilişkili olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Bu sonuçlar, MKB olan genç yetişkinlerde okupasyonel denge, yaşam kalitesi ve toplumsal katılımın olumsuz etkilendiğini ve bu üç değişken arasında ilişki olduğunu göstermiştir. Bu doğrultuda Ergoterapistler MKB'li bireylere yönelik müdahale planlarken tüm bu faktörleri göz önünde bulundurmalı ve bütüncül bir yaklaşım benimsemelidir. Gelecek çalışmalar Ergoterapi müdahalelerinin MKB'li bireylere etkileri üzerine odaklanmalıdır.This study examined the effects of substance use disorder (SUD) on occupational balance, quality of life, and social participation in young adults. It also compared these outcomes with those of individuals without SUD. Additionally, the study analyzed the relationships among these variables within the SUD group. A total of 162 voluntary participants between the ages of 18 and 40 were included: 78 with SUD and 84 without. Data were collected in person by occupational therapists using the Sociodemographic Data Form, the Occupational Balance Questionnaire, World Health Organization Quality of Life-BREF (WHOQOL-BREF), and the World Health Organization Disability Assessment Schedule–II (WHODAS-II). The results indicated that the SUD group had significantly lower occupational balance scores than the control group (p <0.05). On the WHODAS-II, the SUD group scored significantly higher in all domains except "Mobility" (p <0.05). Similarly, the SUD group had significantly lower WHOQOL-BREF scores in all subdomains except "Physical Health" (p <0.05). Significant correlations were also found among occupational balance, quality of life, and social participation within the SUD group. These results imply that occupational balance, quality of life, and social participation negatively impact young adults with SUD and are significantly interrelated. Therefore, occupational therapists should adopt a holistic approach that considers all three factors when planning interventions. Future research should focus on evaluating the effects of occupational therapy interventions on individuals with SUD to improve these outcomes
Yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin enteral beslenme uygulamaları ile enteral beslenme uygulamalarına ilişkin özyeterlilik durumlarının incelenmesi
No full textDonuk, N. (2024), Yoğun Bakım Ünitesinde Çalışan Hemşirelerin Enteral Beslenme Uygulamaları ile Enteral Beslenme Uygulamalarına İlişkin Öz-Yeterlik Durumlarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Biruni Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul. Malnütrisyonu olan ya da malnütrisyon riski taşıyan bireylerde yeterli ve dengeli beslenmenin sağlanması amacıyla beslenme desteğinin yapılması büyük bir önem taşır. Çalışma yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin enteral beslenme uygulamaları ile enteral beslenme uygulamalarına ilişkin öz-yeterlik durumlarının incelenmesi ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı-kesitsel tasarımda gerçekleştirildi. Çalışmanın örneklemini bir Eğitim Araştırma Hastanesi ve Biruni Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi yoğun bakım ünitelerinde 15.05.2024-15.08.2024 tarihleri arasında çalışan 120 hemşire oluşturdu. Verilerin toplanmasında, Hemşire Bilgi Formu ve Hemşireler İçin Enteral Beslenme Uygulamaları Öz-Yeterlilik Ölçeği kullanıldı. Günde enteral beslenmesi olan hastaya bakım veren hemşire oranı %63.3'tür. Hemşirelerin %26.7'si kapağı açılmış enteral ürünü buzdolabında 24 saat muhafaza ettiğini, %90.8'i enteral beslenme setini 24 saatte bir değiştirdiğini belirtmiştir. Grubun %57.5'i birden fazla ilaç uygulanması gerektiğinde ilaçları ayrı ayrı uyguladığını, %63.3'ü her ilaç uygulamasından önce tüpü yıkadığını, %30.8'i ilaç uygulamasından önce ve/veya sonra tüpü 15-30 ml su ile yıkadığını ifade etmiştir. Hemşirelerin büyük çoğunluğu (%80) enteral beslenme hakkında eğitim almıştır. Katılımcıların Enteral Beslenme Uygulamaları Öz-Yeterlik Ölçeği toplam puanı ortalaması 159.72±22.23'dır. Ölçek alt boyutlarından Bilgi Alt Faktörü 85.93±13.14; Uygulama Alt Faktörü 73.79±9.87 olarak bulundu. Yapılan analiz sonucunda enteral beslenme uygulamaları öz-yeterlilik ölçeği toplam puanı ile meslekte çalışma süresi ve bulunduğu klinikte çalışma süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (P < 0.05). Yoğun bakım hemşirelerinin enteral beslenme uygulamalarındaki öz-yeterlik düzeylerini artırmak ve geliştirmek, hatalı uygulamaları önlemek amacıyla, desteklenmesi ve güncellenmesi önerilmektedir.Donuk, N. (2025), Examination of Enteral Nutrition Practices and Self-Efficacy Levels Related to Enteral Nutrition Practices of Nurses in Intensive Care Units. Master's Thesis, Biruni University Graduate School of Education, Istanbul. In individuals with malnutrition or at risk of malnutrition, nutritional support is of great importance to ensure adequate and balanced nutrition. This study was carried out in a descriptive-cross-sectional design to investigate the enteral nutrition practices of nurses working in the intensive care unit and their self-efficacy status regarding enteral nutrition practices and to determine the associated factors. The study sample consisted of 120 nurses working in the intensive care units of A Training and Research Hospital and Biruni University Faculty of Medicine Hospital between 15.05.2024-15.08.2024. Data was collected using Nurse Information Form and Enteral Nutrition Practices Self-Efficacy Scale for Nurses. The proportion of nurses caring for patients with enteral nutrition per day was 63.3%. Nearly twenty seven percent (26.7%) of the nurses stated that they kept the enteral product with the lid opened in the refrigerator for 24 hours, and 90.8% stated that they changed the enteral nutrition set every 24 hours. In addition, 57.5% of the nurses stated that they administered the drugs separately when more than one drug was required, 63.3% washed the tube before each drug administration, and 30.8% washed the tube with 15-30 ml of water before and/or after drug administration. The majority of the nurses (80%) received training about enteral nutrition. The mean total Enteral Nutrition Practices Self-Efficacy Scale score of the participants was 159.72±22.23. Among the sub-dimensions of the scale, the Knowledge Sub-Factor was found to be 85.93±13.14 and the Application Sub-Factor was found to be 73.79±9.87. A statistically significant difference was found between the total score of the enteral nutrition practices self-efficacy scale and the duration of employment in the profession and the duration of employment in the clinic (P < 0.05). Intensive care nurses should be supported and updated with training programmes including evidence-based practices in order to increase and improve their self-efficacy levels in enteral nutrition practices and to prevent incorrect practices
Otizm spektrum bozukluğu olan bireylerin otizmden etkilenme dereceleri ile yürütücü işlev becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi
No full textBu araştırmanın amacı, Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) tanısı almış bireylerin otizmden etkilenme dereceleri ile yürütücü işlev düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Elde edilen veriler ışığında, OSB olan bireylerin yürütücü işlevlerde yaşadıkları zorlukların derecesini ve bu zorlukların otizmin semptom şiddeti ile nasıl ilişkilendiğini anlamak amaçlanmaktadır. Araştırmanın sonuçları, OSB olan bireylerin günlük yaşam becerilerini, akademik performanslarını ve sosyal uyumlarını artırmaya yönelik bireyselleştirilmiş eğitim ve müdahale programlarının geliştirilmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bu araştırma, bağıntısal tarama modeli temel alınarak tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 4-12 yaş aralığında OSB tanısı almış bireyler oluşturmaktadır. Katılımcılar, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinden, sağlık kuruluşlarından ve ilgili eğitim kurumlarından belirlenerek çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmada kullanılan istatistiksel analizler, SPSS 26.0 ve AMOS 24.0 programları aracılığıyla gerçekleştirilmiş ve verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığını belirlemek için ön analizler yapılmıştır. Bu analizlerin ardından, değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla korelasyon analizleri, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve çoklu regresyon analizleri uygulanmıştır. Araştırma bulguları, yürütücü işlevlerin, otizm belirtilerinin farklı bileşenleri ile ilişkili olduğunu ve özellikle çalışan bellek kapasitesinin bu süreçlerde kritik bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Sosyal etkileşim becerilerinin otizm belirtileri üzerindeki koruyucu etkisi, sosyal biliş ve yürütücü işlevler arasındaki etkileşimin önemini göstermektedir. Yaşın yürütücü işlev gelişimi üzerindeki etkisi, erken çocukluk döneminde yürütücü işlevleri destekleyici müdahalelerin önemini bir kez daha vurgulamaktadır.This study aims to determine the relationship between the degree of autism and executive function levels of individuals diagnosed with Autism Spectrum Disorder (ASD). In light of the data obtained, it is aimed to understand the degree of difficulties experienced by individuals with ASD in executive functions and how these difficulties are related to the symptom severity of autism. This study was designed based on the correlational screening model. The study group consists of individuals diagnosed with ASD between the ages of 4-12. Participants were selected from special education and rehabilitation centers, health institutions and relevant educational institutions and included in the study. The statistical analyses used in the study were performed using SPSS 26.0 and AMOS 24.0 programs, and preliminary analyses were conducted to determine whether the data were normally distributed. Following these analyses, correlation analyses, independent groups t-tests, one-way analysis of variance (ANOVA) and multiple regression analyses were applied to reveal the relationships between variables. The research findings indicate that executive functions are associated with different components of autism symptoms and that working memory capacity, in particular, plays a critical role in these processes. The protective effect of social interaction skills on autism symptoms demonstrates the importance of the interaction between social cognition and executive functions. The effect of age on executive function development once again emphasizes the importance of interventions supporting executive functions in early childhood
Interventions to improve comfort and physiological parameters in premature infants: a meta-analysis
No full textPremature birth occurs due to various unpredictable factors,
and infants born before 37 weeks of gestation are classified as
“preterm.”1,2 Each year, approximately 15 million preterm infants
are born globally, with 65–75% of these births occurring late
preterm in developed countries. Although data from developing nations is harder to obtain, it is assumed that the rates are
similar to those in developed countries1-3. Preterm birth remains
one of the primary causes of infant mortality and morbidity3
.
Preterm infants in the neonatal intensive care unit (NICU)
are exposed to stimuli such as bright lights, loud noises, and
painful medical procedures, which can significantly impact
their cognitive and behavioral development. This can result in
adverse physiological changes such as heart rate (HR) fluctuations, oxygen saturation (SpO2
) changes, and increased cortisol levels, as well as behavioral disruptions such as sleep–wake
cycle disturbances, altered facial expressions, and crying patterns. These disruptions may negatively affect the neurodevelopment and overall stability of preterm infants, who are already
prone to neurological and developmental issues4,5.
Assessing the physiological status of preterm infants is
vital for understanding and supporting their regulation skills.
Care models promoting neurological development are recommended to prevent early behavioral or developmental disorders6
. Appropriately addressing behavioral conditions can positively influence neurodevelopment6,7. Meta-analysis studies on
improving physiological parameters and comfort in preterm
neonates in the NICU are limited. Recent systematic reviews
and meta-analyses have examined the effectiveness of interventions such as maternal voice8
, maternal care9
, kangaroo care
(KC)10, and music therapy11 on preterm infants. Stabilizing
physiological parameters through non-invasive interventions
can have long-term benefits for preterm neonates12. However there is a lack of meta-analysis studies specifically focusing on
non-pharmacological interventions in preterm infants. The aim
of this study was to systematically review and meta-analyze the
effects of interventions added to routine care for preterm infants,
focusing on physiological parameters and comfort outcomes