ÏολÏÏÎ¹Î»Î¿Ï / poliphilos
Not a member yet
85 research outputs found
Sort by
Interacción traductiva de los signos; alteridad y diferencia cultural y étnica
Full text linkLa propuesta de una semioética de la traducción, con su atención a la comunicación inter y trans-géneros, surge en el contexto de la semiótica global, y se desarrolla hacia la semioética. La semioética de la traducción contribuye a enfatizar la necesidad del humanismo de la alteridad contra el humanismo de la identidad. El Humanismo de la alteridad pone en relieve la alteridad del otro y también mi propia alteridad con respecto a mí misma. En efecto, en una perspectiva de humanismo de alteridad, los derechos del otro (el individuo real y no el otro en abstracto), se reconocen primariamente. Por esto, sugerimos remitirnos al otro, a la lógica de la alteridad y no sólo en términos teóricos, sino prácticos y concretos, seguros de que esta sea la única perspectiva de supervivencia de la semiosis, de la vida misma, de una vida basada en valores como paz, amor, justicia, responsabilidad, acuerdo, libertad, hospitalidad, acogida, escucha, diálogo, diferencia no indiferente.La propuesta de una semioética de la traducción, con su atención a la comunicación inter y trans-géneros, surge en el contexto de la semiótica global, y se desarrolla hacia la semioética. La semioética de la traducción contribuye a enfatizar la necesidad del humanismo de la alteridad contra el humanismo de la identidad. El Humanismo de la alteridad pone en relieve la alteridad del otro y también mi propia alteridad con respecto a mí misma. En efecto, en una perspectiva de humanismo de alteridad, los derechos del otro (el individuo real y no el otro en abstracto), se reconocen primariamente. Por esto, sugerimos remitirnos al otro, a la lógica de la alteridad y no sólo en términos teóricos, sino prácticos y concretos, seguros de que esta sea la única perspectiva de supervivencia de la semiosis, de la vida misma, de una vida basada en valores como paz, amor, justicia, responsabilidad, acuerdo, libertad, hospitalidad, acogida, escucha, diálogo, diferencia no indiferenteLa propuesta de una semioética de la traducción, con su atención a la comunicación inter y trans-géneros, surge en el contexto de la semiótica global, y se desarrolla hacia la semioética. La semioética de la traducción contribuye a enfatizar la necesidad del humanismo de la alteridad contra el humanismo de la identidad. El Humanismo de la alteridad pone en relieve la alteridad del otro y también mi propia alteridad con respecto a mí misma. En efecto, en una perspectiva de humanismo de alteridad, los derechos del otro (el individuo real y no el otro en abstracto), se reconocen primariamente. Por esto, sugerimos remitirnos al otro, a la lógica de la alteridad y no sólo en términos teóricos, sino prácticos y concretos, seguros de que esta sea la única perspectiva de supervivencia de la semiosis, de la vida misma, de una vida basada en valores como paz, amor, justicia, responsabilidad, acuerdo, libertad, hospitalidad, acogida, escucha, diálogo, diferencia no indiferente
Μία κοινωνιο-σημειωτική προσέγγιση αναδόμησης του πολιτισμικού γραμματισμού στη διδασκαλία της ξένης γλώσσας
No full textOι συγγραφείς της παρούσας εργασίας, συνεργάστηκαν σε έρευνα, η οποία είχε ως στόχο την εφαρμογή μιας νέας πρακτικής σχετική με την αναδόμηση του πολιτισμικού γραμματισμού, σε φοιτητές του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η διδασκαλία του πολιτισμού κατά την εκμάθηση της ξένης γλώσσας αποτελεί ένα ακανθώδες πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο δάσκαλος γλώσσας όχι τόσο θεωρητικά αλλά μεθοδολογικά, η έρευνα εστίασε στη διερεύνηση ενός μόνο μέρους του παραπάνω ερωτήματος, δηλαδή, στην πρόταση και εφαρμογή μιας νέας πρακτικής για τον πολιτισμικό γραμματισμό (Balboni 1999, Χριστοδούλου 2003). Ο δάσκαλος γλώσσας σε μια συζήτηση για τον ορισμό του πολιτισμού, προφανώς θα δυσκολευόταν, καθώς του λείπουν τα κατάλληλα θεωρητικά εργαλεία, όμως, θα τον ενδιέφερε μια μεθοδολογία ‘μεταμόρφωσης’ διδακτικών πρακτικών προσαρμοσμένες στις κοινωνικές ανάγκες των μαθητών του. Ο συνειδητός δάσκαλος γλώσσας αναγνωρίζοντας τη σκοπιμότητα και αναγκαιότητα της πολιτισμικής δεξιότητας και τις ανάγκες των μαθητών του, οραματίζεται συνεχώς νέες πρακτικές για την πληρέστερη ενσωμάτωση του πολιτισμού στη διδασκαλία της ξένης γλώσσας (Pappas, Zecher 2006). Η προσπάθεια των ερευνητών της παρούσας εργασίας είχε ως στόχο αφενός να προβληματίσει για το ισχύον μοντέλο (κατά γενικό κανόνα ‘στείρο μοντέλο μετάδοσης γνώσεων’) και αφετέρου να καταδείξει τα ‘όρια’ του προτεινόμενου διδακτικού μοντέλου που στηριζόταν σε έναν εναλλακτικό τρόπο διδακτικής πρακτικής του πολιτισμού, γεγονός που απαιτούσε μια μετατόπιση της διδασκαλίας του πολιτισμού πέρα από τις συνήθεις πρακτικές. Στην νέα αυτή πρακτική χρειάστηκε οι δάσκαλοι γλώσσας να μοιραστούν τη ‘δύναμη’ και την ‘εξουσία’ τους με Ιταλούς φοιτητές, οι οποίοι επισκέφτηκαν την Ελλάδα με προγράμματα ανταλλαγής Εrasmus.Oι συγγραφείς της παρούσας εργασίας, συνεργάστηκαν σε έρευνα, η οποία είχε ως στόχο την εφαρμογή μιας νέας πρακτικής σχετική με την αναδόμηση του πολιτισμικού γραμματισμού, σε φοιτητές του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η διδασκαλία του πολιτισμού κατά την εκμάθηση της ξένης γλώσσας αποτελεί ένα ακανθώδες πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο δάσκαλος γλώσσας όχι τόσο θεωρητικά αλλά μεθοδολογικά, η έρευνα εστίασε στη διερεύνηση ενός μόνο μέρους του παραπάνω ερωτήματος, δηλαδή, στην πρόταση και εφαρμογή μιας νέας πρακτικής για τον πολιτισμικό γραμματισμό (Balboni 1999, Χριστοδούλου 2003). Ο δάσκαλος γλώσσας σε μια συζήτηση για τον ορισμό του πολιτισμού, προφανώς θα δυσκολευόταν, καθώς του λείπουν τα κατάλληλα θεωρητικά εργαλεία, όμως, θα τον ενδιέφερε μια μεθοδολογία ‘μεταμόρφωσης’ διδακτικών πρακτικών προσαρμοσμένες στις κοινωνικές ανάγκες των μαθητών του. Ο συνειδητός δάσκαλος γλώσσας αναγνωρίζοντας τη σκοπιμότητα και αναγκαιότητα της πολιτισμικής δεξιότητας και τις ανάγκες των μαθητών του, οραματίζεται συνεχώς νέες πρακτικές για την πληρέστερη ενσωμάτωση του πολιτισμού στη διδασκαλία της ξένης γλώσσας (Pappas, Zecher 2006). Η προσπάθεια των ερευνητών της παρούσας εργασίας είχε ως στόχο αφενός να προβληματίσει για το ισχύον μοντέλο (κατά γενικό κανόνα ‘στείρο μοντέλο μετάδοσης γνώσεων’) και αφετέρου να καταδείξει τα ‘όρια’ του προτεινόμενου διδακτικού μοντέλου που στηριζόταν σε έναν εναλλακτικό τρόπο διδακτικής πρακτικής του πολιτισμού, γεγονός που απαιτούσε μια μετατόπιση της διδασκαλίας του πολιτισμού πέρα από τις συνήθεις πρακτικές. Στην νέα αυτή πρακτική χρειάστηκε οι δάσκαλοι γλώσσας να μοιραστούν τη ‘δύναμη’ και την ‘εξουσία’ τους με Ιταλούς φοιτητές, οι οποίοι επισκέφτηκαν την Ελλάδα με προγράμματα ανταλλαγής Εrasmus
Notions of equivalence-Early interest among translation theorists
Full text linkά ό ά ή ί ά ί ύ ά ό ά ά ύ έ ή ί. ό. έ , έ ύ , έ Roman Jacobson, Eugene A. Nida John Cunnison Catford ό ά ύ ή ί. Jacobson ώ ό ά έ ά: ή ( ί ό ώ), ή (ύ SL TL) ή ( ά ό ώ ί έ ό ώ ί). έ Nida έ ά ύ ύ ύ ί, ή ί (ή ή ώ ί έ-ή) ή ί (ί έ έ ώ). Catford ί ό ή ί έ ό ή ά έ ί. ύ Catford ύ ώ-ό ί ί ά έ ή ό (ή ί), ή ί ί ί ό ή ά. έ ή ό, ά ό ί ή ή, ί έ ά ώ ί ί ά ό ί ή ή ό ά. ά 17 έ έ 2 ί
