University of Arts in Belgrade
Digital Repository of the Institute for Philosophy and Social Theory, University of BelgradeNot a member yet
4571 research outputs found
Sort by
Violenza e convivenza. Atti sociali, atti non-sociali (nichtsoziale Akte), azioni negative e a-sociali
No full textIn un’epoca in bilico tra pluralismo e relativismo, quale può essere un punto di sintesi fra autonomia individuale e responsabilità sociale? I conflitti che attraversano la sfera pubblica sono prodotti da un eccesso o, al contrario, da un deficit di valori morali? Dinanzi ad alcune delle grandi domande che sono alla base del dibattito contemporaneo e che segnano lo spartiacque fra civile e incivile, il libro invita a riconoscere, oltre la conflittualità dello stare insieme, la ragioni profonde dell’essere insieme: abitare la “terra di mezzo” tra privato e pubblico significa partecipare all’edificazione del bene che accomuna
Liberalna autonomija u problematičnom kontekstu
No full textAutonomy, understood as self-rule, is almost routinely accepted as
one of the core liberal concepts. Still, a closer view reveals that both the status
and meaning of autonomy are controversial. The text departs from a short
summary of the main theoretical disputes surrounding the concept. A critique
of the standard internalist account is followed by an attempt to offer reasons for
accepting a relational reading of autonomy. The central question of the text is
context-specific. It asks about the possibility and meaning of liberal autonomy
in a society whose past is marked by mass regime-sponsored (and sometimes
widely supported) crimes. The background assumption is that mass crime leaves
actors in heteronomous condition. At stake is reestablishing individual autonomies
of two types of actors, whose group-specific identities have been created by
crime: the ethical community of those who share collective identity with victims,
and the ethical community of those who share collective identity with perpetrators.Autonomija, shvaćena kao samovladavina, danas se gotovo rutinski prihvata kao jedan od temeljnih koncepata liberalne političke misli. Međutim, pojam i status autonomije su sadržinski i proceduralno kontroverzni. Prvi deo rada sumira osnovne teorijske sporove o autonomiji, nudi kritiku dominantnog „internalističkog“ pristupa, te pokušava da odbrani argumente za prihvatanje „relacionog“ razumevanja autonomije. Drugi deo rada analizira jedan konkretan tip situacije. Centralno pitanje tiče se mogućnosti i značenja individualne autonomije u društvu čija je prošlost obeležena masovnim režimskim zločinima, kao i značajnom podrškom „običnih ljudi“ takvim zločinačkim praksama. Osnovna hipoteza glasi da masovni zločin ostavlja u nasleđe stanje suprotno autonomiji. Zadatak post-zločinačkog društva sastoji se u ponovnom uspostavljanju autonomije za pripadnike dve grupe čiji grupno-specifični identiteti definisani zločinom: reč je o etičkoj zajednici onih koji dele kolektivni identitet sa žrtvama i etičkoj zajednici onih koji dele kolektivni identitet sa počiniocima. Izazovi personalne autonomije za pripadnike ove dve grupe su različiti
Skepticizam i transcendentalni argumenti: metodološko razmatranje
No full textKant provided two parallel, sound proofs of mental content externalism;
both prove this thesis: We human beings could not think of ourselves as persisting
through apparent changes in what we (apparently) experience – nor could we
think of the apparent spatio-temporal world of objects, events and people – unless
in fact we are conscious of some aspects of the actual spatio-temporal world
and have at least some rudimentary knowledge of it. Such proofs turn, not on
general facts about (or features of) the world, but on appreciating various
fundamental regards in which our finite human cognizance depends upon the
world we inhabit. The ‘transcendental’ character of these analyses concerns
identifying and appreciating various fundamental features of our finite form of
human mindedness, and basic constraints upon, and prospects of, cognitive
justification within the non-formal domain of human empirical knowledge. Such
analyses and proofs have been developed in various ways, using distinctive
strategies, not only by Kant, but also by Hegel, C.I. Lewis, Heidegger, Wittgenstein
and Frederick Will. Here I examine and defend the methodological reflections
required to understand, assess and appreciate such transcendental proofs, and
why so few analytic epistemologists have found them persuasive or illuminating.Kant nam nudi dva paralelna i valjana dokaza eksternalizma mentalne sadržine, koji dokazuju tezu: kao ljudska bića, mi ne možemo misliti o nama samima kao postojećim u sklopu promena koje iskušavamo – niti možemo uopšte misliti prostorno-vremenski svet objekata, događaja i ljudi – ako nismo svesni nekih aspekata postojećeg prostorno-vremenskog sveta, i ako nemamo barem osnovno znanje o njemu. Ovi dokazi se okreću, ne ka opštim faktima o svetu, već ka razumevanju raznih fundamentalnih načina na koje naše ljudsko saznanje zavisi od sveta kojeg nastanjujemo. ‘Transcendentalni karakter’ ovih analiza se tiče identifikovanja i razumevanja različitih temeljnih svojstava konačne forme ljudske razumnosti i temeljnih ograničenja kognitivnog opravdanja u okviru neformalnih domena ljudskog empirijskog saznanja. Takve analize i dokazi su razvijeni na mnogo načina, i sa različitim strategijama, kod Hegela, Luisa, hajdegera, Vitgenštajna i Frederika Vila. U ovom radu ću istražiti i braniti metodološke refleksije potrebne da se razumeju takvi transcendentalni dokazi, koje samo mali broj analitičkih epistemologa smatra ubedljivim i prosvetljujućim
Vojvodina in Yugoslavia: The struggle for the autonomy
No full textThe text gives an overview of the history of Vojvodina in Yugoslavia since the unification of 1918 until the breakup of Yugoslavia in 1991
The Intersubjectivist Conception of Autonomy: Axel Honneth’s Neo-Hegelian Critique of Liberalism
No full textThe paper reconstructs Axel Honneth’s Neo-Hegelian critique of the classical-liberal conception of autonomy and his articulation of an alternative view of personal autonomy as the property of certain types of intersubjective relations of recognition in modernity, developed most systematically in Honneth’s recent work Freedom’s Right (Das Recht der Freiheit). The analysis of Freedom’s
Right focuses on reconstructing Honneth’s critique of the ‘negative’ and ‘reflexive’ types of freedom (autonomy) articulated within the liberal tradition, and contrasting the former two with the conception of ‘social freedom’ (the intersubjectivist conception of autonomy) that Honneth formulates through a detailed ‘normative reconstruction of modernity’. Finally, the paper considers the proximity of Honneth’s ‘Hegelian liberalism’ to communitarianism
Političke orijentacije građana Srbije. Kartografija nemoći
No full textCilj ove studije bio je da zahvati sve važne elemente
socijalne strukture, kulturno-vrednosnih i političkih
orijentacija građana i građanki. Istraživanje smo
započeli sa idejom da prikažemo portrete tipičnih (i
manje tipičnih) građana Srbije kako bi se poboljšalo
razumevanje političkih dešavanja u Srbiji i mogućeg
uticaja građana. Cilj je bio analiza važnosti
najvažnijih aspekata socijalnog zaleđa koji bi mogli
da potencijalno razlikuju, pa i razjedinjuju građane i
građanke u političkom smislu. Analizirani su, dalje,
politički stavovi i vrednosti (u najopštijem smislu)
kako sadržinski (šta je vrednost i koje vrednosti su
raširene), tako i u kontekstu socijalnog zaleđa, a sve
u odnosu na političko rezonovanje građana. Težilo se
identifikaciji mehanizama i načina na koje se elementi
strukture i kulture izražavaju u političkom delovanju;
analizirane su percepcije toga na koji način se politika
obraća običnim ljudima, može li da odgovori na
njihove potrebe i u kojoj meri je društvenopolitički
kontekst okvir sputavanja autentičnih demokratskih
težnji, ili plodno tlo za njihovo negovanje i razvoj
Friendship with the company: Building corporate leadership through humanistic consultancy
No full textThe paper argues that successful corporate leadership involves an irreducible humanistic dimension, namely that it is a task for companies to ensure that the employee's workplace actually contributes to the individuals' quality of life. Working hours take increasing parts of our overall lives, and in many cases we spend more time at work than with our loved ones. Thus the traditional ethical requirements of companies to be fair and impartial to their employees are no longer sufficient. Friendship with the company is the relationship which most closely describes the ideal working arrangement and at the same time founds a new generation of norms to govern corporations' behavior
Ethics And Justice of Epicurus
No full textTekst nudi osvrt na epikurejsku etiku analizirajući je više iz savremene perspektive, razmatrajući formalne uslove zahvaljujući kojima predstavlja etičku teoriju. Pretpostavljajući da, makar djelimično, zadovoljava uslove koje postavljaju savremeni teoretičari, dalje se razmatra donekle nekonzistentna veza između individualno i egoistično shvatane etike s jedne, i svojevrsnog društvenog ugovora s druge strane. Epikur tvrdi da jedan takva ugovor mora biti poštovan da bi obezbijedio valjano funkcionisanje ljudi u zajednici. Izgleda nam da vođenje sopstvenog života oslanjajući se isključivo na lične preferencije i uživanja isključuje bilo kakvu potrebu za obraćanje pažnje na socijalne okolnosti. Insistiranje na prihvatanju i poštovanju sporazuma među pojedincima nam govori da, pored toga što obezbjeđuje suživot, epikurejska etika nije isključivo individualistička, te da su njeni zahtjevi za hedonizmom ograničeni upravo jednim takvim sporazumom. Ipak, tako formulisan (nerazvijeni i nepotpuni) kontraktarijanizam, iako primamljiv, nije dovoljan da obezbijedi potpuno i univerzalno poštovanje propisanih normi i pravila.The paper gives us a short notice of Epicurean' ethics analyzed from contemporary perspective, considering formal conditions under whitch it is an ethical theory. Assuming that, at least partially, his theoriy meets the requirements set by modern theorists, our furher consideration is somewhat inconsistent connection between the individual and egoistic conceptions of ethins on the on side, and a kind of social contract on the other side. Epicurus argued that such an agreement must be respected if we want to ensure the proper functioning of people in community. It seems to us that the conduct of our onw lives relaying solely on personal preferences and enjoyment, excludes any need for consideration of social circumstances. Insisting on acceptance and respect the agreement among individuals tells us, in adition to providing coexistence, that the Epicureans' ethics is not purely individualistic and that the requirements for its hedonism are limited precisely by one such agreement. However, (underdeveloped and incomplete) contractarianism formulated on this way, although tempting, is not suficient to ensure completely and universal respect of prescribed norms and rules