5025 research outputs found
Sort by
SEZARYEN DOĞUMLARDA AKUPRESÜR VE SIRT MASAJININ LAKTASYONA ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ ÇALIŞMA
Get PDFAmaç: Araştırmanın amacı, sezaryen doğumlarda akupresür ve sırt masajının laktasyona etkisini incelemektir.
Gereç Yöntem: Araştırma randomize kontrollü deneysel olarak, Haziran 2021-Ocak 2022 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ali Kahya Yerleşkesi’nde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini bu hastanede sezaryen ile doğum yapan kadınlar; örneklemini 97 kadın (akupresür n: 34, sırt masajı n: 31 ve kontrol grubu n: 32) oluşturmuştur. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Bebek Takip Formu, Anne Takip Formu ve Annelerin Laktasyon Başlama Belirtilerini Değerlendirdiği Vizüel Analog Skala ile toplanmıştır. Kadınlara, postoperatif 0. günde bir kez, postoperatif 1. günde iki kez ve postoperatif 2. günde bir kez olmak üzere toplamda dört kez, akupresür grubuna altı dakika akupresür, sırt masajı grubuna üç dakika sırt masajı uygulanmış ve yapılan uygulamalardan 15 dakika sonra bebek açken tartılmış ve en az 20 dakika süreyle araştırmacı kontrolünde emzirmeleri sağlanmıştır. Emzirme sonrası bebekler tekrar tartılarak süt miktarı ölçülmüştür. Kontrol grubundaki kadınlar rutin bakım almış ve kadınlara emzirme desteği sağlanarak araştırmacı tarafından süt miktarı ölçülmüştür. İstatistiksel analizde, Tek Yönlü Varyans Analizi, Kruskal-Wallis, Ki-kare testleri uygulanmış ve post hoc analizlerinde Bonferroni testi ve Bonferroni Düzeltmeli Mann Whitney U testi kullanılmıştır. İkiden fazla bağımlı yapıda izlemin karşılaştırmalarında, Friedman testi uygulanmış olup post hoc analizinde Wilcoxon İşaretli Sıralar testi yapılmıştır. Tip 1 hata düzeyi ise 0,05 olarak alınmıştır.
Bulgular: Araştırmamızda akupresür grubundaki kadınların yaş ortalaması 24,18±4,16, sırt masajı grubundakilerin 26,39±3,66 ve kontrol grubundakilerin 24,63±4,28’dir. Akupresür, sırt masajı ve kontrol gruplarındaki kadınların anne sütü miktarlarının, birinci ve ikinci izlemde benzer olduğu; akupresür ve sırt masajı gruplarındaki kadınların, kontrol grubundaki kadınlara göre üçüncü (sırasıyla; 10,88±4,99; 10,97±5,06 ve 7,03±4,18 gram, p=0,001) ve dördüncü (sırasıyla; 12,50±5,11; 13,39±5,22 ve 9,53±5,29 gram, p=0,005) izlemlerde anne sütü miktarı ortalamalarının istatistiksel olarak anlamlı derecede fazla olduğu, memelerde hissedilen gerginlik, ısı artışı ve ağrı düzeylerinin birinci ve ikinci izlemde akupresür, sırt masajı ve kontrol grubundaki kadınlarda benzer olduğu, üçüncü izlemde ise, memelerde hissedilen gerginlik düzeyinin, sırt masajı grubunda (5,43±2,70) kontrol grubuna (4,03±2,44) göre, ısı artışı düzeyinin de, akupresür ve sırt masajı gruplarının kontrol grubuna göre (sırasıyla, 5,44±1,89; 5,29±1,68 ve 3,68±1,83) istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu bulunmuştur (sırasıyla p=0,039 ve p<0,001).
Sonuç: Sezaryen doğumlarda akupresür ve sırt masajının anne sütü miktarını artırdığı ve etkilerinin benzer olduğu; laktasyon başlama belirtilerinde ise akupresürün sadece memelerdeki ısı artışında, sırt masajının ise hem gerginlik hem de ısı artışında etkili olduğu bulunmuştur.KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ viii
ŞEKİLLER DİZİNİ ix
TABLOLAR DİZİNİ x
ÖZET xi
ABSTRACT xiii
1. GİRİŞ 1
1.1. Problemin Tanımı ve Önemi 1
1.2. Araştırmanın Amacı 3
1.3. Araştırmanın Hipotezleri 3
2. GENEL BİLGİLER 5
2.1. Anne Sütü, Emzirme ve Laktasyon 5
2.1.1. Anne Sütü ve Önemi 5
2.1.2. Anne Sütü ve Emzirmenin Anne ve Bebek İçin Yararları 6
2.1.2.1. Anne Sütünün Bebek İçin Yararları 6
2.1.2.2. Emzirmenin Anne İçin Yararları 7
2.1.2.3. Emzirmenin Toplum İçin Yararları 9
2.1.3. Dünya’da ve Türkiye’de Anne Sütü ile Beslenme Durumu 9
2.1.4. Memenin Anatomisi 10
2.1.5. Laktasyon 11
2.1.5.1. Laktasyon Fizyolojisi 12
2.1.5.2. Laktasyon Evreleri 13
2.1.5.3. Süt Yapımının Kontrolü 14
2.1.5.4. Anne Sütünün Evreleri 16
2.1.5.5. Anne Sütünün İçeriği 17
2.1.5.6. Laktasyonu Etkileyen Faktörler 19
2.1.5.6.1. Laktasyonu Artıran Faktörler 19
2.1.5.6.2. Laktasyonu Azaltan Faktörler 20
2.1.5.7. Laktasyonun Artırılmasında Kullanılan Nonfarmakolojik Yöntemler 23
2.2. Akupresür 24
2.2.1. Akupresürün Tarihçesi 25
2.2.2. Akupresürün Felsefesi 25
2.2.3. Akupresürün Meridyenleri (Enerji Kanalları) ve Noktaları 26
2.2.4. Akupresür Noktalarının Saptanması 28
2.2.5. Akupresürün Etki Mekanizması 29
2.2.6. Akupresür Uygulama Yöntemleri 30
2.2.7. Akupresür ve Laktasyon 30
2.2.7.1. Akupresürün Laktasyona Etkisi ile İlgili Yapılan Çalışmalar 31
2.2.7.2. Laktasyonun Desteklenmesinde Kullanılan Akupresür Noktaları 32
2.2.8. Akupresür ve Ebelik Bakımı 33
2.3. Sırt Masajı 34
2.3.1. Sırt Masajının Laktasyona Etkisi 35
2.3.1.1. Sırt Masajının Laktasyona Etkisi ile İlgili Yapılan Çalışmalar 36
2.3.2. Sırt Masajı ve Ebelik Bakımı 37
3. GEREÇ VE YÖNTEM 39
3.1. Araştırmanın Tipi 39
3.2. Araştırmanın Yapıldığı Yer ve Özellikleri 39
3.3. Araştırmanın Zamanı 39
3.4. Araştırmanın Evreni ve Örneklemi 40
3.4.1. Randomizasyon 43
3.5. Araştırmaya Dâhil Edilme ve Araştırmadan Dışlanma Kriterleri 44
3.6. Veri Toplama Araçları 45
3.7. Ön Uygulama 47
3.8. Verilerin Toplanması 47
3.8.1. Uygulama Ortamı ve Hazırlık 48
3.8.2. Müdahale ve Kontrol Gruplarına Yapılan Uygulamalar 48
3.8.2.1. Akupresür Grubundaki Kadınlara Yapılan Uygulamalar 48
3.8.2.2. Sırt Masajı Grubundaki Kadınlara Yapılan Uygulamalar 51
3.8.2.3. Kontrol Grubundaki Kadınlara Yapılan Uygulamalar 52
3.8.3. Müdahale ve Kontrol Gruplarında Bebeklerin Tartılması 52
3.9. Verilerin Analizi 54
3.10. Araştırmanın Değişkenleri 54
3.10.1. Bağımlı Değişkenler 54
3.10.2. Bağımsız Değişkenler 55
3.11. Araştırma Sürecinde Karşılaşılan Güçlükler 55
3.12. Araştırmanın Etik Yönü 55
4. BULGULAR 56
4.1. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Sosyo-demografik ve Obstetrik Özelliklerine İlişkin Bulguları 56
4.2. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Genel Sağlıklarına İlişkin Bulguları 60
4.3. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Bebeklerine İlişkin Bulguları 61
4.4. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Bebeklerini Emzirmeye İlişkin Bulguları 62
4.5. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Anne Sütü Miktarı ve Laktasyon Başlama Belirtilerine İlişkin Bulguları 64
4.6. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Bebeklerinin Laktasyon Sürecine İlişkin Bulguları 71
4.7. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Postpartum Döneme İlişkin Bulguları 75
5. TARTIŞMA 77
5.1. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Sosyo-demografik ve Obstetrik Özelliklerine İlişkin Bulgularının İncelenmesi 77
5.2. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Genel Sağlıklarına İlişkin Bulgularının İncelenmesi 77
5.3. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Bebeklerine İlişkin Bulgularının İncelenmesi 78
5.4. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Bebeklerini Emzirmeye İlişkin Bulgularının İncelenmesi 79
5.5. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Anne Sütü Miktarı ve Laktasyon Başlama Belirtilerine İlişkin Bulgularının İncelenmesi 81
5.6. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Bebeklerinin Laktasyon Sürecine İlişkin Bulgularının İncelenmesi 85
5.7. Müdahale ve Kontrol Gruplarındaki Kadınların Postpartum Döneme İlişkin Bulgularının İncelenmesi 86
5.8. Araştırmanın Sınırlılıkları 87
5.9. Araştırmanın Güçlü Yönleri 87
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 88
6.1. Sonuçlar 88
6.2. Öneriler 89
KAYNAKLAR 91
EKLER 110
Ek 1. Tanıtıcı Bilgi Formu 110
Ek 2. Bebek Takip Formu 113
Ek 3. Anne Takip Formu 114
Ek 4. Annelerin Laktasyon Başlama Belirtilerini Değerlendirdiği Vizüel Anolog Skala 115
Ek 5. Akupresür Sertifikası 116
Ek 6. Etik Kurul Onayı 117
Ek 7. Kocaeli İl Sağlık Müdürlüğü İzin Yazısı 118
Ek 8. Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu 119
BİLİMSEL ETİK BEYANI 122
ÖZ GEÇMİŞ 12
ALZHEİMER TİPİ DEMANS İLE BDNF (BEYİN KAYNAKLI NÖROTROFİK FAKTÖR) GENİNİ DÜZENLEYEN MİKRORNA POLİMORFİZMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN ARAŞTIRILMASI
Get PDFALZHEİMER TİPİ DEMANS İLE BDNF (BEYİN KAYNAKLI NÖROTROFİK FAKTÖR) GENİNİ DÜZENLEYEN MİKRORNA POLİMORFİZMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN ARAŞTIRILMASI
Tuna A. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Moleküler Biyoteknoloji Programı, Yüksek Lisans Tezi, Aydın, 2023.
Amaç: Alzheimer tipi demans, nöron kaybı ve defektleriyle ilişkili bir nörodejeneratif hastalıktır. BDNF (Beyin Kaynaklı Nörotrofik Faktör), nöronların hayatta kalması ve fonksiyonu için önemlidir ve Alzheimer dahil nörodejeneratif hastalıklarla ilişkilendirilmiştir. MikroRNA'lar (miRNA'lar), BDNF genide dahil gen ekspresyonunun düzenlenmesinde hayati bir rol oynayan küçük, kodlayıcı olmayan RNA molekülleridir. Biriken veriler, BDNF sentezinin miRNA'lardan etkilenebileceğini, aslında BDNF ve miRNA'lar arasında düzenleyici bir negatif geri besleme döngüsü olduğunu göstermektedir. Bu açıdan araştırmamızda, Alzheimer tipi demans hastalarında BDNF genini düzenleyen miRNA polimorfizmlerinin araştırılması amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Aydın Devlet Hastanesi Psikiyatri polikliniğine başvuran 70 Alzheimer Tipi Demans hastası ile yine Psikiyatri polikliniğine başvuran ve Alzheimer tipi Demans ile başka nörodejeneratif hastalığı bulunmayan aynı yaş grubunda 70 sağlıklı birey dahil edildi. Çalışmada, Entegre Akışkan Devre (IFC) tabanlı bir BioMark teknolojisi kullanılarak nanolitre hacimlerinde reaktiflerle genotipleme yapıldı. Fluidigm tarafından geliştirilen SNPType Paneli, hasta ve kontrol grubumuzun DNA örnekleri üzerinde 5 ilişkili miRNA bölgesini incelemek için kullanıldı.
Bulgular: Alzheimer tipi demans ve kontrol grupları arasında cinsiyet ve yaş bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Alzheimer tipi demans grubu ile kontrol grubunun karşılaştırılması sonucu miR-206, miR-30e, miR-26b polimorfizmlerinin genotip dağılımında ve miR-30e ve miR-206 polimorfizmlerinin allel frekanslarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görüldü (p <0,05).
Sonuç: Araştırmamızın potansiyel sonuçları, Alzheimer tipi demansın mekanizmalarını anlamaya yönelik bilgi sağlayabilir ve miRNA polimorfizmlerini biyobelirteç olarak kullanarak Alzheimer predispoziyonu belirleme ve demans alt tiplerini ayırt etme konusunda katkıda bulunabilir. Ayrıca, miRNA'lar ve BDNF arasındaki ilişkinin terapötik etkilerini araştırarak Alzheimer hastalığına profilaktik etkili hedefli tedaviler geliştirilebilir.İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ vi
ŞEKİLLER DİZİNİ x
RESİMLER DİZİNİ xi
TABLOLAR DİZİNİ xii
ÖZET xiii
ABSTRACT xv
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 3
2.1. Demans 3
2.2. Alzheimer Tipi Demans 5
2.3. Alzheimer Tipi Demansın Epidemiyolojisi 7
2.4. Alzheimer Tipi Demansın Patofizyolojisi 7
2.4.1. Amiloid Beta Hipotezi 8
2.4.2. Tau Protein Hipotezi 9
2.5. Alzheimer Tipi Demansın Etiyolojisi 12
2.6. Etiyolojisinden Sonra Alzheimer Tipi Demansı Değerlendirme 13
2.7. Alzheimer Tipi Demansın Genetiği 14
2.8. Alzheimer Tipi Demansta Nörogörüntüleme ve Biyobelirteçler 17
2.9. Alzheimer Tipi Demansın Tedavisi 19
2.10. Beyin Kaynaklı Nörotrofik Faktör 26
2.11. BDNF Gen Yapısı ve Transkriptler 27
2.12. BDNF’nin Merkezi Sinir Sistemindeki Rolleri 29
2.13. BDNF'nin Alzheimer Tipi Demansta Nöroprotektif Rolü 30
2.14. MikroRNA (miRNA) 32
2.14.1. MiRNA Biyogenezi 32
2.14.2. MiRNA’nın mRNA Hedeflerini Düzenlemesi 34
2.14.3. Nörodejeneratif Bozukluklarda miRNA’lar 35
2.14.4. BDNF’yi Düzenleyen miRNA’ların AD’deki Etkileri 36
3. GEREÇ VE YÖNTEM 37
3.1. Çalışma Gereçleri 37
3.1.1. Kullanılan Cihazlar 37
3.1.2. Kullanılan Yazılımlar 37
3.1.3. Kullanılan Sarf Malzemeler 38
3.1.4. Kullanılan Kimyasallar 38
3.1.5. Kullanılan Kitler 39
3.1.6. Kullanılan Çözeltilerin Hazırlanışı 39
3.2. Deneysel Çalışma Tasarımı 40
3.2.1. Araştırmanın Örneklem Büyüklüğü 41
3.2.2. Kontrol ve Hasta Grubunun Klinik Değerlendirme Ölçekleri 41
3.2.3. Kontrol ve Hasta Gruplarının Oluşturulması 41
3.2.3.1. Olguların Çalışmaya Dahil Edilme Kriterleri 41
3.2.3.2. Olguların Çalışmaya Dahil Edilmeme Kriterleri 42
3.2.4. Alzheimer Tipi Demansta BDNF İlişkili miRNA’ların Seçilmesi 43
3.2.5. Genotipleme için miRNA Polimorfizmlerinin Seçilmesi 43
3.2.6. miRNA Polimorfizmleri İçin SNPType Assay Yöntemine Uygun Primer Tasarımı 44
3.3. Çalışma Yöntemi 46
3.3.1. Periferik Kandan Genomik DNA İzolasyonu 46
3.3.2. SNP Genotipleme Testi: SNPType Assay 48
3.3.3. SNPType Assay Flex Six Chip Protokolü 49
3.3.3.1. 10X SNPType Spesific Target Amplifikasyon (STA) Primer Havuzunun Hazırlanması 49
3.3.3.2. Spesifik Target Amplifikasyon (STA) Adımı 51
3.3.3.2.1. SNPType Primer Karışımının Hazırlanması 54
3.3.3.2.2. 10X Assay Karışımının Hazırlanması 54
3.3.3.2.3. Örnekler için Mix Hazırlanması 55
3.3.3.3. IFC Controllerda Genotyping Flex-Six Chip’ in Prime Adımı 56
3.3.3.3.1. Genotyping Flex-Six Chip’e Pipetlemelerin Yapılması 58
3.3.3.4. IFC Controller da Genotyping Flex-Six Chip’ in Load Adımı 58
3.3.3.5. Genotyping Flex-Six Chip’ in BioMark’ da Real-Time PCR Yöntemi ile Genotip Analizi 59
3.3.4. AD ve BDNF İlişkili miRNA Genlerine Ait SNP’lerin Data Analizi 61
3.4. İstatistiksel ve Analitik Olarak Çalışmanın Değerlendirilmesi 61
4. BULGULAR 62
5. TARTIŞMA 65
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 71
KAYNAKLAR 72
EK-1 (ADÜ-GİRİŞİMSEL OLMAYAN KLİNİK ARAŞTIRMALAR ETİK KURULU) 79
BİLİMSEL ETİK BEYANI 80
ÖZ GEÇMİŞ 8
MASTİTİSLİ İNEKLERDEN STAPHYLOCOCCUS AUREUS’UN MOLEKÜLER İDENTİFİKASYONU VE ANTİBİYOTİK DUYARLILIKLARININ BELİRLENMESİ
No full textAmaç: Bu tez çalışmasında, mastitisli ineklerden Staphylococcus aureus (S. aureus) izolasyonu, izole edilen suşlarda nuc, mecA ve blaZ genlerinin PCR ile araştırılması ve suşların veteriner sahada yaygın olarak kullanılan çeşitli antibiyotiklere karşı dirençliliğin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Aydın ili merkez ilçe ve çevresinde bulunan işletmelerden klinik mastitisli 41 hayvandan toplam 57 adet süt numunesi toplanmıştır. İzolasyon ve identifikasyon aşamalarını takiben Staphylococcus sp. olarak biyokimyasal identifikasyonu yapılan izolatların DNA ekstraksiyonları yapılmış, antibiyotik direnç genleri genotipik olarak polimeraz zincir reaksiyonu metoduyla araştırılmıştır. S. aureus ve Koagulaz Pozitif Stafilokok olarak identifiye edilen suşların antibiyotik duyarlılıkları/dirençlilikleri CLSI kriterleri tarafından önerildiği şekilde belirlenmiştir.
Bulgular: İncelenen 57 süt örneğinden 15 (%26,3) adet Koagulaz Pozitif Stafilokok izolasyonu gerçekleştirilmiştir. Koagulaz Pozitif Stafilokokların genotipik identifikasyon sonucu 6 (%10.5) adedi S. aureus olarak belirlenmiştir. Toplam 22 (%38,6) örnekte ise bakteriyel üreme saptanmamıştır. PCR sonucunda, Koagulaz Pozitif Stafilokok izolatlarında, 270 ve 517 bp uzunluğunda ürünler elde edilmiştir. Koagulaz pozitif olarak belirlenen 15 izolatın 6’sı S. aureus olarak doğrulanmıştır. 6 izolatın 2 adedinde blaZ genine rastlanmıştır. İzolatların hiçbirinde ise mecA genine rastlanmamıştır. Antibiyogram testi sonucunda S. aureus izolatları Penisilin G, Sülfometoksazol-Trimetoprim ve Amoksisilin-klavulanik asit’e %100 oranında dirençli, Vankomisin ve Klindamisine %100 oranında, Polimiksin B, Sefoperazon ve Oksasiline %83 oranında ve Enrofloksasin’e ise %50 oranında duyarlı olduğu tespit edilmiştir.
Sonuç: Çalışma sonucunda S. aureus identifikasyonu %10,5 oranında gerçekleşmiştir. Araştırmamız ile birlikte Polimiksin B'nin alternatif bir mastitis terapötik ajanı olarak kullanımın potansiyeli ortaya çıkmıştır. Polymixin B'nin stafilokokal enfeksiyonlarla savaşmak için umut verici bir alternatif ajan olduğunu gösterilmektedir.KABUL VE ONAY …………...………………………..…………….…………….. i
TEŞEKKÜR ………………………………………………………….……………... ii
İÇİNDEKİLER ..………………………………………….………...……….….…... iii
RESİMLER DİZİNİ ….………….………………………...……………………….. vii
TABLOLAR DİZİNİ ….………….……………………...…………………………. viii
ÖZET ……………………………………………………………………………….. ix
ABSTRACT……………………………………………………………….……….... x
1. GİRİŞ …………………….…………………...……………………….…….….... 1
2. GENEL BİLGİLER ……………………..………………………………....…….. 4
2.1. Etiyolojik Etkenlere Göre Mastitis Tipleri……………..………………………. 5
2.1.1. Bulaşıcı Mastitis ….….….…… ………………………................................... 5
2.1.2. Çevresel Mastitis ….….….…… ………………………................................... 6
2.2. Mastitise Neden Olan Başlıca Patojenler ……………………………………….. 6
2.3. Bulaşıcı Patojenler…………………………………………………………….... 6
2.4. Çevresel Patojenler……………………………………………………………… 7
2.5. Mastitise Neden Olan Bulaşıcı Etkenlerin Patogenezi………………………….. 8
2.6. Mastitis Tedavi Yöntemleri ve Korunma Stratejileri……………………………. 9
2.7. Staphylococcus Türleri…………………………………………………………. 11
2.7.1. Genel Özellikler……………………………………………………………… 12
2.7.2. Koagulaz Pozitif Stafilokoklar……………………………………………….. 12
2.7.3. Koagulaz Negatif Stafilokoklar……………………………………………… 14
2.7.4. Tarihçe……………………………………………………………………….. 15
2.7.5. Taksonomi…………………………………………………………………… 15
2.7.6. Virülens Faktörleri……………………………………………………………. 15
2.7.6.1. Membran Hasarına Neden Olan Toksinler………………………………….. 15
2.7.6.1.1. Alfa Hemolizin (Alfa Toksin) ……………………………………………. 15
2.7.6.2.2. β-Hemolizin (Sfingomyelinaz C) ………………………………………… 18
2.7.6.2.3. Gama Hemolizin ve PV-Lökosidin (İki Bileşenli Toksin) ………………. 20
2.7.6.2.4. Delta Hemolizin (Delta Lizin, Delta Toksin) …………………………….. 22
2.7.6.3. Pirojenik Toksin Süperantijenleri…………………………………………… 23
2.7.6.3.1. Toksik Şok Sendrom Toksin-1 (TTST-1)………………………………… 24
2.7.6.3.2. Stafilokokkal Enterotoksinler…………………………………………….. 26
2.7.6.3.3. Eksfoliyatif Toksinler……………………………………………………. 30
2.7.7. Stafilokokların Diğer Virülens Faktörleri……………………………………. 31
2.7.7.1. Clumping Factor A………………………………………………………….. 31
2.7.7.2. Clumping Factor B…………………………………………………………. 32
2.7.7.3. Fibronektin Bağlayıcı Proteinler…………………………………………… 33
2.7.7.4. SasX………………………………………………………………………… 33
2.7.7.5. Protein A……………………………………………………………………. 34
2.7.7.6. Demirle Düzenlenen Yüzey Proteinleri……………………………………. 35
2.7.8. Enzimler………………………………………………………………………. 36
2.7.9. Patogenez……………………………………………………………………... 38
2.7.10. Staphylococcus aureus Mastitis Patogenezi………………………………… 40
3. GEREÇ VE YÖNTEM…………………………………………………………… 43
3.1. Gereç…………………………………………………………………………… 43
3.1.1. İzolasyon Örnekleri…………………………………………………………… 43
3.1.2. Standart Suşlar, Pozitif ve Negatif Kontrol Suşları ………………………….. 43
3.1.3. Besiyerleri ……………………………………………………........................ 43
3.1.3.1. Kanlı Agar (Merck 1.10886)……………………………………………...... 44
3.1.3.2. Mannitol Salt Agar (Oxoid, CM 85)……………………………………….. 44
3.1.3.3. MacConkey Agar (Merck 1.05465)………………………………………… 44
3.1.3.4. Eosin Methylene Blue Agar (Merck 1.01347)……………………………… 44
3.1.2.5. Mueller Hinton Medium (Himedia®)………………………………………. 45
3.1.3.6. Brain Hearth Infusion Broth (Oxoid-CM1135) (% 20 gliserinli) …………… 45
3.1.3.7. Trypton Soya Agar (TSA) (Merck 105458)………………………………….. 45
3.1.3.8. Trypton Soya Broth (TSB) (Merck 105459)…………………………………. 45
3.1.3.9. Nutrient Broth (Merck 1.05443) …………………………………………….. 46
3.1.3.10. MR-VP Medium (Oxoid CM 43)…………………………………………… 46
3.1.3.11. Simmons Sitrat Besiyeri (SRL-SM 017) ………………………………... 46
3.1.3.12. DNAse Test Agar (Merck 1.10449)………………………………………… 46
3.1.4. Ayıraç ve Boyalar……………………………………………………………… 46
3.1.4.1. Oksidaz Ayıracı (Oxoid, BR 64) …………………………………………….. 47
3.1.4.2. Kovaks İndol Ayıracı (Merck 109293)………………………………………. 47
3.1.4.3. Methyl Red Ayıracı (MR)……………………………………………………. 47
3.1.4.4. Voges Proskauer Ayıracı (VP) ……………………………………………… 47
3.1.4.5. Gram Boyama Seti (Merck-111885) ………………………………………… 48
3.1.5. Solusyonlar …………………………………………………………………….. 48
3.1.5.1. TAE Elektroforez Buffer …………………………………………….......... 48
3.1.5.2. Gel Loading Buffer (6 X)…………………………………………………... 48
3.1.6. Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PCR)…………………………………………. 49
3.1.6.1. Kullanılan Cihazlar ………………………………………………………… 49
3.1.6.2. DNA ekstraksiyonu………………………………………………………….. 49
3.1.6.3. ExPrime taq premix (2X) (GeNet Bio®)…………………………………… 49
3.1.6.4. Primerler …………………………………………………………………… 49
3.1.6.5. Elektroforez Cihazı ………………………………………………………… 50
3.1.6.6. Agarose Jel Hazırlanışı …………………………………………………….. 50
3.1.6.7. Etidyum Bromür (AppliChem®)…………………………………………… 51
3.1.7. Antibiyotik Diskleri ……………………………………………………. 51
3.2. Yöntem ………………………………………………....................................... 51
3.2.1. Örneklerin Alınması ………………………………………………………... 51
3.2.2. Koagulaz Pozitif/Negatif Stafilokok ve Streptococcus sp. İzolasyonu………. 52
3.2.2.1. Koagulaz Pozitif/Negatif Stafilokok ve Streptococcus Türlerinin Tespiti İçin Gram Boyama…………………………………………………………………… 52
3.2.2.2. Staphylococcus ve Streptococcus Türlerinin Katalaz Testi ile Ayrımı…….. 52
3.2.2.3. Biyokimyasal Testler……………………………………………………….. 53
3.2.3. Gram Negatif Bakteri İzolasyonu……………………………………………. 54
3.2.3.1. Gram Negatif Bakterilerin Tespiti İçin Gram Boyama…………………….. 54
3.2.3.2. Biyokimyasal Testler……………………………………………………….. 54
3.2.4. Genotipik İdentifikasyon…………………………………………………….. 56
3.2.4.1. DNA İzolasyonu……………………………………………………………. 56
3.2.4.2. Multipleks PCR………………………………………………………………. 57
3.2.5. Antibiyotik Duyarlılık Testi…………………………………………………... 58
4. BULGULAR……………………………………………………………………… 56
4.1. İzolasyon ve Konvansiyonel İdentifikasyon Bulguları…………………………. 59
4.2. Genotipik İdentifikasyon Bulguları…………………………………………….. 61
4.3. Antibiyogram Bulguları………………………………………………………. 61
5. TARTIŞMA………………………………………………………………………. 63
6. SONUÇ VE ÖNERİLER…………………………………………………………. 74
KAYNAKLAR ..………………………………...……...……………………….….. 75
BİLİMSEL ETİK BEYANI ………………………………………………………… 93
ÖZ GEÇMİŞ …………………………………………...…………………………… 9
BAZI DEZENFEKTANLARIN HASTANE İNFEKSİYONU ETKENİ BAKTERİLERE KARŞI ANTİBİYOFİLM AKTİVİTELERİNİN IN VITRO OLARAK ARAŞTIRILMASI
No full textAmaç: Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, K. pneumoniae ve E. faecalis biyofilm tabakası mikrobiyal hücre ve ekstrasellüler polimerik madde üzerine gluteraldehit, perasetik asit, hidrojen peroksit ve sodyum hipokloritin etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: P. aeruginosa, S. aureus, K. pneumoniae ve E. faecalis standart suşları üretici firmadan temin edilmiştir. Dezenfektan olarak gluteraldehit, perasetik asit, hidrojen peroksit ve sodyum hipoklorit uygun çözeltilerde sulandırılmıştır. Ardından suşarın biyofilm oluşturma kapasitesi, suların dezenfektanlara karşı antimikrobiyel duyarlılıkları, biyofilm ve dezenfektan testleri gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Biyofilm kapasitesi bulguları açısından en güçlü bakterilerin P. aeruginosa ve K. pneumoniae olduğu, E. faecalis’in orta derece ve S. aureus’un ise zayıf düzeyde biyofilm kapasitesi meydana getirdiği saptandı. P. aeruginosa ve K. pneumoniae biyofilm tabakasına H2O2’nin etkili olmadığı, IUPAC’nın biyofilmde orta derecede azalma sağladığı, PAA’nın ise yine orta derece azalma sağlayarak benzer etkinlik gösterdiği saptandı. NaClO’nun ise biyofilm tabakasında yüksek oranda azalma sağlayarak en etkin dezenfektan olduğu saptandı. Dezenfektanların 30. dakikadan sonra etkisinin olmadığı görüldü. S. aureus ve E faecalis biyofilm tabakasına ise çalışılan tüm dezenfektanların etkili olduğu görüldü.
Sonuç: Çalışma sonucunda En etkin dezenfektanların 60. dakikada yüksek oranda azalma ile H2O2 ve % NaClO olduğu görüldü. IUPAC ise 60. dakikada orta derecede azalma sağladı. En az etkin olan dezenfektanın ise PAA olduğu görüldü.KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ vi
TABLOLAR DİZİNİ viii
ÖZET ix
ABSTRACT x
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 3
2.1. Dezenfeksiyon, Sterilizasyon ve Dezenfektanlar 3
2.2. Dezenfektanların Sınıflandırılması ve Yapısı 3
2.2.1. Asitler 3
2.2.2. Alkaliler 4
2.2.3. Alkoller 4
2.2.4. Aldehitler 4
2.2.5. Biguanidler 5
2.2.6. Halojen İçerikliler 5
2.2.7. Oksitleyiciler 6
2.2.8. Fenoller 6
2.2.9. Kuarterner Amonyum Bileşikler 6
2.2.10. Ağır Metaller 7
2.3. Dezenfektanların Etkinliklerini Belirleme Yöntemleri 7
2.4. Hastane Enfeksiyonları 7
2.4.1. Metisiline Dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) 8
2.4.2. Vankomisine Dirençli Enterokoklar (VRE) 9
2.4.3. Genişlemiş Spektrumlu -laktamaz (GSBL) Üreten Bakteriler 9
2.4.4. Nonfermentatif Gram-Negatif Basiller 10
2.5. Öncelik Sırasına Göre Hastane Gereçlerinin Dezenfeksiyonu 10
2.5.1. Kritik Araçlar 10
2.5.2. Yarı Kritik Araçlar 11
2.5.3. Kritik Olmayan Araçlar 13
2.6. Biyofilm Yapısı ve Oluşumu 14
2.6.1. Mikroorganizmaların Biyofilm İçinde Olgunlaşması 15
2.7. Mikrokoloni ve Biyofilm Oluşumu 16
2.8. Biyofilmlerde Mikrobiyal Etkileşim 17
2.9. Biyofilmlerin Konakçı Savunma Mekanizmalarına Karşı Direnci 19
2.10. Biyofilmlerin Antimikrobiyal Ajanlara Toleransı 19
2.11. Biyofilm Bakterilerinin Büyüme Hızı ve Antimikrobiyal Tolerans 20
2.12. Antimikrobiyallere Toleranslı Bir Biyofilm Fenotipinin İndüksiyonu 21
2.13. Biyofilmlerin Klinik Önemi 21
2.14. Biyofilm Enfeksiyonlarının Yönetimi 22
3. GEREÇ VE YÖNTEM 26
3.1. Gereç 26
3.1.1. Standart Suşlar 26
3.1.2. Dezenfektanlar 26
3.1.3. Nötralizer Solüsyon 26
3.1.4. Besiyerleri 27
3.1.4.1. Kanlı Agar (Merck 1.10886) 27
3.1.4.2. Trypton Soya Agar (TSA) (Merck 105458) 27
3.1.4.3. Trypton Soya Broth (TSB) (Merck 105459) 27
3.2. Yöntem 27
3.2.1. Dezenfektan ve Kristal Viyole Hazırlanması 27
3.2.2. Biyofilm Oluşturma Kapasitesinin Belirlenmesi 28
3.2.3. Antimikrobiyel Duyarlılık Testi 28
3.2.4. Biyofilm ve Dezenfektan Testi 29
4. BULGULAR 30
4.1. Biyofilm Kapasitesi Bulguları 30
4.2. Antimikrobiyel Duyarlılık Testi Bulguları 30
4.3. Biyofilm ve Dezenfektan Testi Bulguları 32
5. TARTIŞMA 35
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 38
KAYNAKLAR 39
BİLİMSEL ETİK BEYANI 47
ÖZ GEÇMİŞ 4
Investigating The Effects Of Curcumin On Peripheral Nerves in The Statin-Administered Rats
No full textAmaç: Kardiyovasküler hastalıklar (KVH) insanlarda önde gelen ölüm nedenidir ve dünya çapındaki ölümlerin yaklaşık 1/3'ü KVH'lardan kaynaklanmaktadır. Statinler, yaygın olarak KVH’ın önlenmesi veya tedavisi için kullanılan kolesterol düşürücü bir ilaç sınıfıdır. Statinlerin güvenli ve tolere edilebilir şekilde uzun süreli kullanımı kronik hiperkolesterolemi için önemlidir. Kurkumin ise antioksidan, nöroprotektif, antienflamatuvar, antikarsinojenik özellikleri olan polifenolik bir bileşiktir. Bu çalışmada, sıçanlarda statin uygulaması ile oluşması beklenen polinöropatide kurkuminin olası koruyucu etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Otuz sekiz adet erkek Wistar Albino cinsi sıçan dört gruba ayrıldı: i) statin grubu (40 mg/kg atorvastatin); ii) statin (40 mg/kg atorvastatin) + (400 mg/kg kurkumin) grubu; iii) kurkumin (400mg/kg) grubu; iv) kontrol grubu (serum fizyolojik). Atorvastatin ve kurkumin 30 gün boyunca intragastrik verildi. Deney sonunda, sinir iletim hızı, Na+- K+ ATPaz, total kolesterol, total oksidan ve antioksidan, IL-6, TNF-α düzeyleri belirlendi.
Bulgular: Atorvastatin, diğer gruplarla karşılaştırıldığında SİH'de bir azalmaya yol açtı (p<0,0001). Ayrıca Na+- K+ ATPaz aktivitesinin statin grubunda, kontrol ve kurkumin gruplarına göre daha düşük olduğu belirlendi (p=0,001). Atorvastatin’in, TNF-α düzeylerini artırdığı (p=0,014), ancak IL-6 düzeyleri üzerinde etkisi olmadığı saptandı (p=0,239). TOS, gruplar arasında farklılık göstermezken (p=0,604), atorvastatin + kurkumin grubunda TAS’ın diğer gruplara göre arttığı saptandı (p=0,002). Siyatik sinir kesitlerinde miyelin kılıfın düzensiz ve parçalı olduğu ve buna eşlik eden vakuolasyonlar görüldü.
Sonuç: Bu bulgular, statinlerin Na+- K+ ATPaz aktivitesini azaltarak polinöropati oluşturma potansiyeline sahip olabileceğini düşündürmektedir. Bununla birlikte statinle birlikte verilen kurkumin SİH ve Na+- K+ ATPaz aktivitesindeki azalmayı iyileştirmiştir. Sonuç olarak, kurkumin alımı, statin tedavisi sırasında oluşabilecek periferik nöropati üzerinde koruyucu etkilere sahip olabilir.Objective: Cardiovascular diseases (CVDs) are one of the leading cause of mortality in humans, and about 1/3 of deaths worldwide occur due to CVDs. Statins are a class of cholesterol‐lowering drugs, commonly used to prevent or treat CVDs. Safe and tolerable long-term use of statins is important for chronic hypercholesterolemia. Curcumin is a polyphenolic compound which has neuroprotective, anti-inflammatory, and anticancer properties. This study aimed to investigate curcumin's possible protective effects and mechanism in polyneuropathy, which is expected to be induced by the statin administration in rats.
Material and Methods: Thirty-eight male Wistar Albino rats were divided into four groups: i) statin group (40 mg/kg atorvastatin); ii) statin (40 mg/kg atorvastatin) + curcumin (400 mg/kg) group; iii) curcumin group (400 mg/kg) group; and iv) control group (saline). Atorvastatin and curcumin were given via intragastric route for 30 days. At the end of the experiment, nerve conduction velocity, Na+- K+ ATPase, total cholesterol, total oxidant and antioxidant capacity, TNF-α and, IL-6 levels were determined.
Results: Atorvastatin reduced NCV, compared with the other groups (p<0.0001). In addition, Na+- K+ ATPase activity was lower in the statin group than in the control and curcumin groups (p=0.001). Atorvastatin increased TNF-α levels (p=0.014) but did not affect on IL-6 levels (p=0.239). While the total oxidant status was not different between groups (p=0.604), the total antioxidant status increased in the atorvastatin+curcumin group (p=0.002) compared to the other groups. When sciatic nerve were examined, the myelin sheath was determined to be irregular and fragmented, accompanied by vacuolation.
Conclusion: These findings suggest that statins may potentially induce polyneuropathy by decreasing Na+- K+ ATPase activity. Notably, curcumin administration ameliorates the reduced NCV and Na+- K+ ATPase activity. Curcumin intake may have protective effects on peripheral neuropathy that might occur during statin treatment.İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY SAYFASI i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ vi
ŞEKİLLER DİZİNİ viii
RESİMLER DİZİNİ ix
TABLOLAR DİZİNİ xi
ÖZET… xii
ABSTRACT xiv
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 3
2.1. Statinler 3
2.1.1. Statinlerin Yan Etkileri 4
2.2. Nöronlar 5
2.3. Periferik Sinir Sistemi 8
2.4. Sıçan Siyatik Siniri (Nervus Ischiadicus) 10
2.5. Sinirlerde İmpuls Oluşumu ve İletimi 11
2.6. Sinir İletimi ve Na+-K+-ATPaz Aktivitesi 12
2.7. Nöronlarda Enerji Metabolizması 14
2.8. Periferik Nöropati ve Statinler 15
2.9. Kurkumin 16
2.10. Oksidatif Stres ve Nöronlar 17
2.11. Sitokinler ve Nöronlar 19
2.12. Motor Sinir İletim Hızı ve Bileşik Kas Aksiyon Potansiyeli 21
3. GEREÇ VE YÖNTEM 23
3.1. Gereç 23
3.1.1. Cihazlar 23
3.1.2. Kullanılan Kimyasal Maddeler 23
3.1.3. Hayvan Materyali 24
3.2. Yöntem 25
3.2.1. Vücut Ağırlıklarının Ölçümü 25
3.2.2. Elektronöromiyografik Ölçümler 25
3.2.3. Serum ve Doku Örneklerinin Hazırlanması 29
3.2.4. Kan Parametreleri Analizi 29
3.2.4.1. Total Oksidan Seviyenin Belirlenmesi 29
3.2.4.2. Total Antioksidan Seviyenin Belirlenmesi 30
3.2.4.3. Tümör Nekrozis Faktör-α ve İnterlökin-6 Düzeylerinin Belirlenmesi 30
3.2.4.4. Total Kolesterol Düzeylerinin Belirlenmesi 30
3.2.5. Doku Homojenizasyonu 30
3.2.5.1. Total Protein Analizi 30
3.2.5.2. Siyatik Siniri Na+- K+ ATPaz Aktivite Düzeyinin Belirlenmesi 31
3.3. Histopatolojik İnceleme İçin Doku Örneklerinin Hazırlanması 31
3.4. İstatistiksel Değerlendirme 33
4. BULGULAR 34
4.1. Canlı Ağırlık Değişimleri 34
4.2. Kolesterol Düzeyleri 35
4.3. Tümör Nekroz Faktörü Alfa Düzeyleri 35
4.4. İnterlökin-6 Düzeyleri 36
4.5. Total Oksidan Düzeyleri 37
4.6. Total Antioksidan Düzeyleri 38
4.7. Na+- K+ ATPaz Düzeyleri 39
4.8. Motor Sinir İletim Hızı 40
4.9. Bileşik Kas Aksiyon Potansiyeli Düzeyleri 41
4.10. Histopatoloji 42
5. TARTIŞMA 49
5.1. Vücut Ağırlığı 49
5.2. Kolesterol 50
5.3. Total Antioksidan Seviyesi ve Total Oksidan Seviyesi 51
5.4. Tümör Nekrozis Faktör Alfa ve İnterlökin-6 52
5.5. Motor Sinir İletim Hızı ve Bileşik Kas Aksiyon Potansiyeli 53
5.7. Na+- K+ ATP az Aktivitesi 55
5.8. Histopatolojik İnceleme 56
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 59
KAYNAKLAR 60
EKLER.. 81
Ek 1. Etik Kurul İzni 81
BİLİMSEL ETİK BEYANI 82
ÖZ GEÇMİŞ 8
Mekanik Ventilatöre Bağlı ve Spontan Solunum Yapan Hastalarda Koruyucu Yatış Pozisyonlarının Hemodinamik Parametrelere Etkisi
Get PDFMEKANİK VENTİLATÖRE BAĞLI VE SPONTAN SOLUNUM YAPAN
HASTALARDA KORUYUCU YATIŞ POZİSYONLARININ HEMODİNAMİK
PARAMETRELERE ETKİSİ
Korkaya Ö. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik
Esasları Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aydın, 2023.
Amaç: Araştırma mekanik ventilatöre (MV) bağlı ve spontan solunum yapan hastalarda
koruyucu yatış pozisyonlarının hemodinamik parametrelere etkisini incelemek amacı ile
yapıldı.
Gereç ve Yöntem: Araştırma, tek gruplu son test tasarımlı yarı deneysel olarak, 15.11.2021-
15.05.2022 tarihleri arasında, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hastanesi’nin Dahiliye
Yoğun Bakım (YB) Ünitesi’nde yapıldı. Araştırmanın örneklemini YB ‘da yatan MV bağlı
(n=30) ve spontan solunum yapan (n=30) hastalar oluşturdu. Veriler, hasta tanıtım formu ve
hemodinamik parametreler izlem formu ile toplandı. Hastalara 3 gün 09-17 saatleri arasında 2
saatte bir sağ lateral, semi Fowler’s, sol lateral ve supine pozisyonları uygulandı ve sonrasında
10. dakikada, 1. saatte ve 2. saatte nabız hızı, solunum sayısı, sistolik kan basıncı (SKB),
diastolik kan basıncı (DKB) ve oksijen satürasyonu (SpO₂) ölçüldü. Veriler analizinde sayı,
aritmetik ortalama, standart sapma, ki-kare, bağımsız gruplarda t testi ve tek yönlü ANOVA
testi kullanıldı.
Bulgular: Çalışmamızda MV’ye bağlı hastaların yaş ortalaması 69,33±9,50 olup, %56,7’si
erkek, çoğu (%60) hipertansiyon hastasıdır. Spontan solunum yapan hastaların yaş ortalaması
70,03±14,75 olup, %53,3’ü kadın, çoğu (%46,7) hipertansiyon hastasıdır. Hem MV’ye bağlı
hem de spontan solunum yapan hastaların pozisyon değişikliklerinin farklı sürelerinde
karşılaştırılan nabız hızı ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı
(p>0.05). Spontan solunum yapan hastalarda 2. gün sağ lateral pozisyonunun 1 saatinde ölçülen
SKB ortalamasının diğer pozisyonlardaki SKB ortalamalarına göre istatistiksel olarak anlamlı
derecede azaldığı belirlenirken (p<0.05), MV’ye bağlı hastaların farklı pozisyonlardaki SKB
ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Spontan solunum
yapan hastalarda 2. gün semi Fowler’s pozisyonunun 1. saatinde ölçülen DKB ortalaması, diğer
x
pozisyonlardaki DKB ortalamalarına göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı
belirlenirken (p<0.05), MV’ye bağlı hastaların farklı pozisyonlardaki DKB ortalamaları
arasında istatistiksel olarak anlamlı fark belirlenmedi (p>0.05). Spontan solunum yapan
hastalarda 3. gün semi Fowler’s pozisyonunun 1. saatinde ölçülen solunum sayısı ortalamasının
diğer pozisyonlardaki solunum sayısı ortalamalarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede
arttığı saptanırken (p<0.05), MV’ye bağlı hastaların farklı pozisyonlardaki solunum sayısı
ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). MV’ye bağlı
hastalarda 3. gün sağ lateral pozisyonunun 10. dakikasında ölçülen SpO₂ ortalamasının diğer
pozisyonlarındaki değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu
belirlenirken (p<0.05), spontan solunum hastaların farklı pozisyonlarında SpO₂ ortalamalarının
istatistiksel olarak değişmediği belirlendi (p>0.05).
Sonuç: Hastalara uygulanan pozisyonların nabız hızını değiştirmediği, spontan solunum yapan
hastalarda SKB’nın sağ lateral pozisyonda, DKB ve solunum sayısının semi Fowler’s
pozisyonunda değiştiği, MV’ye bağlı hastalarda SpO₂ değerinin sağ lateral pozisyonunda
değiştiği, ancak bu değişimlerin süreklilik göstermediği sonucuna ulaşıldı.İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY .................................................................................................................... i
TEŞEKKÜR ...............................................................................................................................ii
İÇİNDEKİLER..........................................................................................................................iii
SİMGE VE KISALTMALAR DİZİNİ .....................................................................................vi
ŞEKİLLER DİZİNİ..................................................................................................................vii
TABLOLAR DİZİNİ...............................................................................................................viii
ÖZET.........................................................................................................................................ix
ABSTRACT .............................................................................................................................. xi
1.GİRİŞ....................................................................................................................................... 1
1.1. Problemin Tanımı ve Önemi ............................................................................................... 1
1.2. Araştırmanın Amacı ............................................................................................................ 4
1.3. Araştırmanın Hipotezleri..................................................................................................... 4
2.GENEL BİLGİLER................................................................................................................. 7
2.1. Yoğun Bakım Ünitesi.......................................................................................................... 7
2.2. Yoğun Bakım Hastalarında Hemodinamik Parametrelerin Değerlendirilmesi ................... 8
2.2.1. Vücut Sıcaklığı ............................................................................................................... 10
2.2.2. Nabız............................................................................................................................... 11
2.2.3. Solunum..........................................................................................................................12
2.2.4. Periferik Oksijen Satürasyonu........................................................................................13
2.2.5. Arteriyel Kan Basıncı..................................................................................................... 14
2.3. Yoğun Bakım Hastalarına Uygulanan Koruyucu Yatış Pozisyonları ............................... 16
2.3.1. Supine Pozisyonu ........................................................................................................... 17
2.3.2. Lateral Pozisyon ............................................................................................................. 18
2.3.3. Fowler’s/ Semi Fowler’s Pozisyonu............................................................................... 19
2.3.4. Prone Pozisyonu .............................................................................................................20
2.4. Koruyucu Yatış Pozisyonlarının Uygulanmasında Hemşirelerin Sorumlulukları ............22
2.4.1. Pozisyon Değişimi Öncesinde Hastanın Değerlendirilmesi...........................................23
iv
3. GEREÇ VE YÖNTEM.........................................................................................................24
3.1. Araştırmanın Tipi ..............................................................................................................24
3.2. Araştırmanın Yeri ve Zamanı............................................................................................24
3.3. Araştırmanın Evreni ve Örneklemi....................................................................................24
3.4. Araştırmaya Alınma ve Dışlama Kriterleri .......................................................................24
3.5. Veri Toplama Araçları.......................................................................................................25
3.5.1. Hasta Tanıtım Formu......................................................................................................25
3.5.2. Hemodinamik Parametreler İzlem Formu ......................................................................25
3.6. Pilot uygulama...................................................................................................................26
3.7. Verilerin Toplanması.........................................................................................................26
3.8. Bağımlı/Bağımsız Değişkenler..........................................................................................28
3.9. Verilerin Değerlendirilmesi...............................................................................................28
3.10. Araştırmanın Etik Yönü...................................................................................................29
3.11. Araştırmanın Güçlü Yönleri ve Sınırlılıkları...................................................................30
4. BULGULAR ........................................................................................................................31
5. TARTIŞMA..........................................................................................................................43
5.1. Hastaların Sosyodemografik Özellikleri ve Tıbbi Durumlarına İlişkin Bulguların
İncelenmesi...............................................................................................................................43
5.2. Mekanik Ventilatöre Bağlı ve Spontan Solunum Yapan Hastaların Koruyucu Yatış
Pozisyonlarına Göre Nabız Hızının İncelenmesi .....................................................................44
5.3. Mekanik Ventilatöre Bağlı ve Spontan Solunum Yapan Hastalarda Koruyucu Yatış
Pozisyonlarına Göre Sistolik Kan Basıncının İncelenmesi......................................................47
5.4. Mekanik Ventilatöre Bağlı ve Spontan Solunum Yapan Hastalarda Koruyucu Yatış
Pozisyonlarına Göre Diyastolik Kan Basıncının İncelenmesi..................................................50
5.5. Mekanik Ventilatöre Bağlı ve Spontan Solunum Yapan Hastalarda Koruyucu Yatış
Pozisyonlarına Göre Solunum Sayısının İncelenmesi..............................................................52
5.6. Mekanik Ventilatöre Bağlı ve Spontan Solunum Yapan Hastalarda Koruyucu Yatış
Pozisyonlarına Göre SpO₂ Değerlerinin İncelenmesi...............................................................54
6. SONUÇ VE ÖNERİLER .....................................................................................................57
v
KAYNAKLAR.........................................................................................................................58
EKLER .....................................................................................................................................65
EK 1- Hasta Tanıtım Formu .....................................................................................................65
EK 2- Hemodinamik Parametreler İzlem Formu .....................................................................66
EK 3 – Hasta Bilgilendirilmiş Onam Formu............................................................................67
EK 4- Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Girişimsel Olmayan
Araştırmalar Etik Kurul Karar Yazısı.......................................................................................69
EK 5- Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hastanesi Başhekimliği Araştırma İzni Yazısı ..70
BİLİMSEL ETİK BEYANI......................................................................................................71
ÖZ GEÇMİŞ.............................................................................................................................7
KUŞADASI’NDA FAALİYETTE BULUNAN OTEL İŞLETMELERİNDE VE SEYAHAT ACENTELERİNDE SAĞLIK TURİZMİ FARKINDALIĞI
No full textAmaç: Sağlık Turizmi dünya çapında hızla ilerlemekte olan, gelecek vadeden ve sürekli gelişen bir turizm dalıdır. Hem dünyada hem de ülkemizde hızla yayılan sağlık turizmi uluslararası turizm pazarında yer alabilmenin de anahtarı haline gelmiştir. Bu nedenle bu çalışma, Kuşadası’nda faaliyet gösteren 5 yıldızlı otel işletmeleri, sağlık turizmi yetki belgesi olmayan A grubu seyahat acenteleri ve sağlık turizmi yetki belgesi olan seyahat acentelerinde sağlık turizmi farkındalığını yaratmak ve bu alana yönelik önerilerde bulunmak amacıyla yapılmıştır. Bu sayede ise Kuşadası’nda sağlık turizmini geliştirip uluslararası pazarda yer alabilmesi sağlanacaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada uzmanlardan görüş alınarak sağlık turizmi farkındalığı konusunda yarı yapılandırılmış sorular hazırlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak katılımcılarla yeterli sayıda görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler tablolaştırılarak içerik analizine göre incelenmiş ve yorumlanmıştır.
Bulgular: Çalışmada Kuşadası’nda faaliyet gösteren 10 adet 5 yıldızlı otel işletmesi, 8 adet sağlık turizmi yetki belgesi olmayan A sınıfı seyahat acentesi ve 8 adet sağlık turizmi yetki belgesi olan seyahat acenteleri ile yapılan görüşmeler sonucunda otel işletmeleri ve yetki belgesi olan acentelerin sağlık turizmi farkındalığının yüksek; A grubu seyahat acentelerinin ise orta düzeyde olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Sonuç: Çalışmanın sonuç bölümünde ise tablolardan çıkarılan sonuçlar değerlendirilerek tespitler yapılmış ve gereken önerilerde bulunulmuştur. Yapılan araştırmalarda bu alanda yapılan çok fazla çalışmaya rastlanmamıştır. Bu nedenle çalışmanın otel işletmeleri ve seyahat acentelerine sağlık turizmi farkındalığı yaratmanın yanı sıra literatürdeki boşluğu tamamlayacağı ve bu konuda ışık tutacağı öngörülmüştür.KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
KISALTMALAR DİZİNİ vi
ŞEKİLLER vii
TABLOLAR DİZİNİ viii
ÖZET x
ABSTRACT xi
1.GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 10
2.1. Sağlık Turizminin Tanımı ve Önemi 10
2.2. Sağlık Turizminin Tarihsel Gelişimi 11
2.3. Sağlık Turizmi Çeşitleri 13
2.3.1 Termal, Spa & Wellness Turizmi 13
2.3.2. Medikal Turizm 15
2.3.3. İleri Yaş Turizmi 16
2.3.4. Engelli Turizmi 17
2.4. Sağlık Turizminin Avantaj ve Dezavantajları 18
2.4.1. Sağlık Turizminin Avantajları 19
2.4.2. Sağlık Turizminin Dezavantajları 20
2.5. Sağlık Turizminde Rol Alan Paydaşlar 22
2.5.1. Ana Paydaşlar 23
2.5.1.1. T.C. Sağlık Bakanlığı 24
2.5.1.2. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı 25
2.5.1.3. T.C. Ticaret Bakanlığı 25
2.5.1.4. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) 26
2.5.1.5. Valilikler 27
2.5.1.6. Büyükşehir Belediyeleri 27
2.5.1.7. Yükseköğretim Kurulu (YÖK) 27
2.5.2. Stratejik Paydaşlar 28
2.5.2.1. Seyahat Acenteleri 28
2.5.2.2. Otel İşletmeleri 30
2.5.2.3. Özel, Kamu ve Üniversite Hastaneleri 31
2.5.2.4. Aracı Kuruluşlar 32
2.5.2.5. Sigorta Şirketleri 33
2.5.2.6. Ulaşım Firmaları 34
2.6. Sağlık Turizminde Hizmet kalitesini Etkileyen Tamamlayıcı Faktörler 35
2.6.1. Sağlık Turizminde Akreditasyonunun Rolü 35
2.6.2. Sağlık Turizminde Reklam ve Tanıtımın Önemi 36
2.6.3. Sağlık Turizminde Hasta Takibinin Önemi 38
2.7. Dünyada ve Türkiye’de Sağlık Turizmi 40
2.7.1. Dünyada Sağlık Turizmi Mevcut Durumu 40
2.7.2. Türkiye’de Sağlık Turizmi Mevcut Durumu 47
2.7.3. Kuşadası’nda Sağlık Turizmi Mevcut Durumu 53
3. GEREÇ VE YÖNTEM 59
3.1. Gereç 59
3.2. Yöntem 59
4. BULGULAR 74
5. TARTIŞMA 93
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 97
KAYNAKLAR 99
BİLİMSEL ETİK BEYANI 99
ÖZ GEÇMİŞ 11
COVİD-19 HASTANESİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN İZOLASYON ÖNLEMLERİ HAKKINDAKİ BİLGİ, TUTUM VE DAVRANIŞLARI: BİR HASTANE ÖRNEĞİ
No full textCOVİD-19 HASTANESİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN İZOLASYON ÖNLEMLERİ HAKKINDAKİ BİLGİ, TUTUM VE DAVRANIŞLARI: BİR HASTANE ÖRNEĞİ
Üzüm N. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hastane Enfeksiyon Kontrolü Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Aydın, 2023.
Amaç: Bu araştırmanın amacı Prof. Dr. Feriha Öz Acil Durum Hastanesi COVİD-19 pandemi servislerinde çalışan hemşirelerin bu süreçte izolasyon önlemleri hakkında bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesidir. Analiz sonuçları ile hemşirelerin izolasyon önlemlerini uygulama durumlarına göre COVİD-19 virüsüne yakalanma oranı arasındaki bağlantıyı saptamayı amaçlanmıştır. Feriha Öz Acil Durum Hastanesi bir pandemi hastanesi olup sadece COVİD-19 virüsüne yakalanan hastalara hizmet etmesi de bu çalışmanın bütünlüğü açısından yarar sağlayacaktır. Bu çalışma hastalıktan korunmak için alınması gereken izolasyon tedbirleri ve kişisel koruyucu ekipman prosedürlerinin uygulanma durumu değerlendirilerek sağlık çalışanlarına rehberlik etmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırma kesitsel bir araştırmadır. Nisan 2021 ve Kasım 2021 tarihleri arasında, Prof. Dr. Feriha Öz Acil Durum Hastanesi COVİD-19 pandemi servislerinde çalışan çalışmaya gönüllü olarak katılacak tüm hemşirelerden oluşmaktadır. (N:400) Araştırmada örneklem seçimine gidilmeden 400 kişilik evrenin tamamına ulaşılmıştır. Verilerin analizinde Kolmogorov-Smirnov testi, Kruskal-Wallis Testi,Varyans Analizi, Mann-Whitney U testi ve Student T Testi kullanıldı.
Bulgular: Araştırmamıza katılan hemşirelerin %46,5’inin COVİD-19 enfeksiyonunu geçirdiği, %53,5’inin ise geçirmediği saptanmıştır. Hemşirelerin %93,3’ünün izolasyon önlemlerine uygun davrandığını, %6,8’inin davranmadığı saptanmıştır. Hemşirelerin izolasyon önlemlerine uygun davranmama nedenlerinin çoklu cevap ile değerlendirildiğinde, %42,6’sının acil müdahale gerektiren durum, %25,5’inin ekipman giymek zaman kaybı, %19,1’inin yeterli personelin olmaması, %12,8’inin yeterli ekipman bulunmaması kaynaklı olduğu saptanmıştır.
Hemşirelerin %96,8’i COVİD-19 enfeksiyonundan korunma önlemleri hakkında eğitim aldığı, %3,3’ü (n=13) ise eğitim almadığı saptanmıştır. Eğitim alan hemşirelerin %95,9’unun aldıkları eğitimi çalışma alanlarında kullanabildiğini, %4,1’inin kullanamadığı saptanmıştır.
Sonuç: Çalışmamıza göre COVİD-19 ile mücadele eden hemşirelerden izolasyon önlemlerine uygun davrandıklarını ve uygun davrananların çoğunun COVİD-19 virüsüne yakalanmadığı sonucuna ulaşıldı.KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ v
ŞEKİLLER DİZİNİ vi
TABLOLAR DİZİNİ vii
ÖZET ix
ABSTRACT xi
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 5
2.1. Enfeksiyon 5
2.2. COVİD-19 Virüsü 5
2.3. Dünyada COVİD-19 Virüsü 6
2.4. Ülkemizde COVİD-19 Virüsü 6
2.5.1. İzolasyon 6
2.5.1.1. Standart İzolasyon Önlemleri 7
2.5.1.2. Temas İzolasyon Önlemleri 7
2.5.1.3. Damlacık İzolasyon Önlemleri 8
2.5.1.4. Solunum Yolu İzolasyonu Önlemleri 8
2.5.2. Karantina. 8
2.5.3.Sosyal Mesafe 9
2.6.El Hijyeni 9
2.6.1.El Yıkama Çeşitleri 9
2.6.1.1.Sosyal El Yıkama 9
2.6.1.2.Hijyenik El Yıkama 10
2.6.1.3.Cerrahi El Yıkama 11
2.7.Kişisel Koruyucu Ekipmanlar 11
2.7.1.Kişisel Koruyucu Ekipmanları Uygun Kullanımı 12
3.GEREÇ VE YÖNTEM 14
3.1. Gereç 14
3.2. Yöntem 15
4.BULGULAR 17
5.TARTIŞMA 33
6.SONUÇ VE ÖNERİLER 37
KAYNAKLAR 38
EKLER 42
Ek-1 Anket Formu 42
Ek-2 Kurum Araştırma Onayı 44
Ek-3 Etik Kurul Kararı 45
BİLİMSEL ETİK BEYANI 46
ÖZ GEÇMİŞ 4
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KÜLTÜRLERARASI DUYARLILIK DÜZEYLERİNİN GELİŞTİRİLMESİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA
No full textÖZET
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KÜLTÜRLERARASI DUYARLILIK DÜZEYLERİNİN GELİŞTİRİLMESİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA
Altıntop Ö. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Halk Sağlığı Hemşireliği Doktora Programı, Doktora Tezi, Aydın, 2023.
Amaç: Bu araştırma hemşirelik öğrencilerinin kültürlerarası duyarlılık düzeylerinin geliştirilmesi amacıyla ön test son test kontrol gruplu düzende deneysel olarak yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırmanın yapıldığı Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi dördüncü sınıfında eğitim gören 303 öğrenci araştırma evreni olarak kabul edilmiştir. Araştırmanın örneklemini ise 51 deney 51 kontrol grubu olmak üzere toplam 102 öğrencinin oluşturması hedeflenmiş ancak olası vaka kayıpları da düşünülerek çalışmanın 60 deney ve 60 kontrol grubu olmak üzere toplam 120 öğrenci ile tamamlanması planlanmış olup 60 kontrol ve 57 deney grubu toplam 117 öğrenci ile araştırma tamamlanmıştır. Araştırma ön test, son test ve izlem verileri Tanıtıcı Bilgi Formu, Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmanın uygulama aşamasında deney grubunda olan hemşirelik öğrencilerine Leninger'in Kültürlerarası Hemşirelik Kuramı temel alınarak kültürlerarası duyarlılık geliştirme eğitimi verilmiştir. Dört haftalık online olarak verilen eğitimin başında, eğitim sonunda ve eğitimden bir ay sonra veri toplanmıştır. Kontrol grubuna araştırma kapsamında bir uygulama yapılmamış, araştırmanın tamamlanmasından sonra tüm eğitim konuları video olarak gönderilmiştir. Araştırmanın verileri Statistical Package for the Social Sciences Version 21 (PASW Inc, Chicago, IL, USA) programı ile analiz edilmiştir. Araştırmada kişisel, ailesel ve kültürel özellikler açısından gruplar arasında fark bulunmamıştır. Araştırmada normal dağılım Gauss Eğrisi, minimum ve maksimum puan genişliği, Kolmogorov Smirnov testleri ile değerlendirilmiş ve verilerin normal dağılıma uyduğu belirlenmiştir. Araştırma verileri tanımlayıcı istatistikler, Pearson Ki-kare testi, Likelihood Ratio, Student–t Test ve Tekrarlı Ölçümlerde Varyans analizi ile analiz edilmiştir. P<0.05 düzeyindeki değerler istatistiksel olarak önemli kabul edilmiştir. Araştırmanın uygulama aşamasından önce kurum izni, etik kurul izni, ölçek kullanım izni ve katılımcılardan yazılı onam alınmıştır.
Bulgular: Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin kişisel özellikleri karşılaştırıldığında; medeni durum, cinsiyet, ekonomik durum ve yabancı dil bilme düzeyi ve yaşlarına göre aralarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur (p>0,05).
Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin aile özellikleri karşılaştırıldığında; anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, anne çalışma durumu, baba çalışma durumu ve aile tipi durumlarına göre aralarında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05).
Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin kültürel özellikleri karşılaştırıldığında; büyüdüğü coğrafi bölge, büyüdüğü yerleşim yeri, yurtdışında bulunma durumu, farklı ülkelerden/kültürlerden arkadaşa sahip olma durumu, farklı ülkelerden komşuya/tanıdığa sahip olma durumu, farklı ülkelere mensup arkadaşa sahip olma durumu, yabancı kitle iletişim araçlarını takip etme durumu, farklı kültüre sahip ülkede yaşamak isteme durumlarına göre aralarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur (p>0,05).
Araştırmaya katılan öğrencilerin Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği toplam ve alt ölçek izlem puanları deney ve kontrol grubuna göre karşılaştırılmış anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05).
Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği toplam ve alt ölçek puanlarının eğitim öncesi, eğitim sonrası ve izlem karşılaştırmalarında; deney grubundaki öğrencilerin eğitim sonrası Sorumluluk, Hoşlanma Alt Ölçek ve Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği puanlarının eğitim öncesine göre, izlem Saygı Alt ölçek puanının eğitim öncesine göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur (p<0.05).
Sonuç: Araştırma bulguları doğrultusunda verilen eğitimin kültürlerarası duyarlılığa ilişkin sorumluluk duygusunu geliştirdiği söylenebilir. Hemşirelik öğrencilerine eğitimlerinin tüm aşamalarında kültürlerarası duyarlılık düzeylerini geliştirici eğitimlerin verilmesi önemlidir. Kültürlerarası duyarlılığı geliştirmeye yönelik araştırma çalışmaları artırılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Duyarlılık, Eğitim, Hemşirelik, Kültürlerarası, Öğrenci.İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ vi
ŞEKİLLER DİZİNİ vii
TABLOLAR DİZİNİ viii
ÖZET ix
ABSTRACT xi
1. GİRİŞ 1
1.1. Problemin Tanımı ve Önemi 1
1.2. Araştırmanın Amacı 3
1.3. Araştırmanın Hipotezleri 3
2. GENEL BİLGİLER 4
2.1. Kültür Kavramı 5
2.1.1. Kültürün Tanımı 5
2.1.2. Kültürün Özellikleri 6
2.1.3. Kültürün Öğeleri 8
2.1.4. Kültür Türleri 9
2.1.5. Kültürel Süreçler 11
2.1.6. Kültür ve Sağlık 12
2.2. Kültürel Duyarlılık 13
2.2.1. Kültürel Duyarlılık Kavramı 13
2.2.2. Kültürel Duyarlılık ile İlgili Yaklaşımlar 14
2.2.3. Sağlık Profesyonelleri Açısından Kültürel Duyarlılığın Önemi 15
3. GEREÇ VE YÖNTEM 17
3.1. Araştırmanın Tipi 17
3.2. Araştırmanın Yapıldığı Zaman 17
3.3. Araştırmanın Yapıldığı Yer ve Özellikleri 17
3.4. Araştırmanın Evreni ve Örneklemi 18
3.5. Randomizasyon 18
3.6. Araştırmaya Dahil Edilme Kriterleri 18
3.7. Araştırmadan Dışlama ve Çıkarılma Kriterleri 19
3.8. Veri Toplama Formları 19
3.9. Eğitim İçeriğinin Oluşturulması 20
3.10. Araştırmanın Ön Uygulaması 20
3.11. Araştırmada Uygulama ve Veri Toplama Süreci 20
3.12. Araştırmanın Bağımlı ve Bağımsız Değişkenleri 22
3.13. Araştırmanın Etik Yönü 22
3.14. İstatistiksel Yöntemler 23
3.15. Araştırmanın Güçlükleri 23
4. BULGULAR 24
5. TARTIŞMA 35
5.1. Deney ve Kontrol Gruplarındaki Öğrencilerin Kişisel Özelliklerinin Tartışılması 35
5.2. Deney ve Kontrol Gruplarındaki Öğrencilerin Aile Özelliklerinin Tartışılması 38
5.3. Deney ve Kontrol Gruplarındaki Öğrencilerin Kültürel Özelliklerine İlişkin Bilgilerin Tartışılması 39
5.4. Eğitim Öncesi Öğrencilerin Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği ve Alt Ölçekleri Puan Ortalamaları Tartışılması 41
5.5. Öğrencilerin Eğitim Öncesi, Sonrası ve İzlem Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği (KDÖ) Toplam ve Alt Ölçek Puanlarının Tartışılması 42
5.6. Deney ve Kontrol Grubu Öğrencilerinin Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği (KDÖ) Toplam ve Alt Ölçek Puanlarının Gruplara Göre Tartışılması 43
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 45
6.1. Sonuçlar 45
6.2. Öneriler 46
KAYNAKLAR 47
EKLER 55
Ek 1. Etik Kurul Onay İzni (Aydın Adana Menderes Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kurulu) 55
Ek 2. Kurum İzni (Aydın Adana Menderes Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dekanlığı) 58
Ek 3. Veri Toplama Formu 59
Ek 4. Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu 62
Ek 5. Ölçek Kullanım İzni 64
Ek 6. Eğitim İçeriği 65
BİLİMSEL ETİK BEYANI 68
ÖZ GEÇMİŞ 6
INVESTİGATİON OF INTEROBSERVER RELİABİLİTY OF FELİNE DERMATİTİS PREVALENCE AND SEVERİTY INDEX (FEDESI) AND VİSUAL ANALOG SCORİNG İN CATS WİTH HEAD AND NECK DERMATİTİS
No full textAmaç: Bu çalışmada kedilerde dermatolojik lezyonların sınıflandırılmasında ve kaşıntının değerlendirilmesinde kullanılan skorlamaların gözlemciler arasındaki uyumluluğunun belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Kaşıntı şikayetinin yanında baş ve boyun dermatiti de bulunan farklı yaş aralıkta, her iki cinsiyette ve farklı ırkta 40 tane kedi değerlendirildi. Hasta sahibi ve veteriner hekim tarafından görsel analog skorlama, veteriner hekimler tarafından ise FEDESI skorlamaları gerçekleştirildi.
Bulgular: FEDESI skorlamaraının gözlemciler arası uyumunun r=0,98, GAS nın ise r=0,41 düzeyinde korelasyon gösterdiği belirlendi. Sınıf içi korelasyon katsayısının ise FEDESI skorlamasında 0,97 düzeyinde GAS skorlamasında ise 0,93 düzeyinde uyum gösterdiği belirlendi.
Sonuç: FEDESI ve GAS skorlama yöntemlerinin gözlemciler arasında gerçekleştirilen değerlendirmesinde her iki skorlamanın farklı gözlemciler tarafından gerçekleştirildiğinde birbiri ile yüksek korelasyonda uyum içerisinde olduğu belirlendi.KABUL VE ONAY ..................................................................................................... i
TEŞEKKÜR ................................................................................................................. ii
İÇİNDEKİLER ............................................................................................................ iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ ................................................................. vi
RESİMLER DİZİNİ ..................................................................................................... ix
ŞEKİLLER DİZİNİ ...................................................................................................... x
TABLOLAR DİZİNİ ................................................................................................... xi
ÖZET ............................................................................................................................ xii
ABSTRACT ................................................................................................................. xiii
1. GİRİŞ ....................................................................................................................... 1
2. GENEL BİLGİLER ................................................................................................. 3
2.1. Kaşıntılı Kedilerde Baş ve Boyun Dermatitinde Klinik Görünüm Türleri .......... 4
2.1.1. Miliyer Dermatit ................................................................................................. 4
2.1.2. Eksfoliyatif Dermatit .......................................................................................... 4
2.1.3. Papül ................................................................................................................... 4
2.1.4. Makül ................................................................................................................. 5
2.1.5. Püstül .................................................................................................................. 5
2.1.6. Nodül .................................................................................................................. 6
2.1.7. Likenifikasyon .................................................................................................... 6
2.1.8. Komedon ............................................................................................................ 6
2.1.9. Vezikül ............................................................................................................... 6
2.1.10. Plak ................................................................................................................... 7
2.1.11. Ülser ................................................................................................................. 7
2.1.12. Eritem ............................................................................................................... 7
2.1.13. Kendi Kendine İndüklenen Alopesi ................................................................. 8
2.1.14. Pruritus ............................................................................................................. 9
2.1.15. Ekskoriasyon/Erozyon ..................................................................................... 10
2.2. Kaşıntılı Kedilerde Baş ve Boyun Dermatiti ........................................................ 10
2.2.1. Bakteriyel Etkenler ............................................................................................. 11
2.2.1.1. Yüzeysel Bakteriyel Pyoderma ....................................................................... 11
2.2.1.2. Çene Nodüler Şişlik: Sekonder Derin Bakteriyel Piyoderma ......................... 12
2.2.2. Viral Etkenler ..................................................................................................... 12
2.2.2.1. Herpesvirüs ..................................................................................................... 13
2.2.2.2. Poxvirüs ........................................................................................................... 13
2.2.2.3. Kedi Lösemi Virüsü (FeLV) ........................................................................... 14
2.2.3. Fungal Etkenler .................................................................................................. 15
2.2.3.1. Dermatofitoz ................................................................................................... 15
2.2.4. Paraziter Etkenler ............................................................................................... 16
2.2.4.1. Cheyletiellosis (Yürüyen Kepek) .................................................................... 17
2.2.4.2. Demodikozis ................................................................................................... 18
2.2.4.3. Notoedrik Uyuz ............................................................................................... 19
2.2.4.4. Otodektik Uyuz ............................................................................................... 20
2.2.4.5. Pediculozis ...................................................................................................... 21
2.2.4.6. Trombikulozis ................................................................................................. 21
2.2.5. Allerjik Nedenler ................................................................................................ 22
2.2.5.1. Pire Allerjik Dermatit (FAD) .......................................................................... 22
2.2.5.2. Sivrisinek Isırığı Hipersensitivite Dermatit .................................................... 23
2.2.5.3. Kontakt Allerjik Dermatit ............................................................................... 24
2.2.5.4. Advers Gıda Reaksiyonu ................................................................................. 24
2.2.5.5. Atopik Dermatit .............................................................................................. 26
2.2.5.6. Eozinofilik Granülom Kompleksi ................................................................... 27
2.2.6. Metabolik Nedenler ............................................................................................ 28
2.2.6.1. Yüzeysel Nekrolitik Dermatit ......................................................................... 28
2.2.6.2. Kutanoz Ksantom ............................................................................................ 29
2.2.7. Genetik Nedenler ............................................................................................... 29
2.2.7.1. İran ve Himalaya Kedilerinde İdiyopatik Yüz Dermatiti ................................ 29
2.2.7.2. Kedi Makülopapüler Kutanöz Mastositoz ...................................................... 30
2.2.8. Psikojenik Nedenler ........................................................................................... 30
2.2.8.1. Aşırı Kaşınma .................................................................................................. 30
2.2.9. Neoplastik Nedenler ........................................................................................... 30
2.2.9.1. Mast Hücresi Tümörü ..................................................................................... 30
2.2.10. Paraneoplastik Nedenler ................................................................................... 31
2.2.10.1. Paraneoplastik Pruritis .................................................................................. 31
2.2.11. Malassezia ........................................................................................................ 31
2.2.12. İdiyopatik Nedenler .......................................................................................... 32
2.2.12.1. İdiyopatik Boyun Ülseratif Dermatit ............................................................ 32
2.2.12.2. Radyasyon Yanıkları ..................................................................................... 33
2.2.12.3. Sebaseöz Adenit ............................................................................................ 33
2.2.12.4. Perforan Dermatit .......................................................................................... 33
2.2.12.5. Hipereozinofilik Sendrom (HES) .................................................................. 34
2.3. Kedilerde Dermatit Skorlama Sistemi .................................................................. 35
2.3.1. Kedilerde FEDESI Skorlama Sistemi ................................................................ 35
2.3.2. Kedilerde Allerjik Dermatit Skorlaması (SCORFAD) ...................................... 37
3. GEREÇ VE YÖNTEM ............................................................................................ 39
3.1. Gereç ..................................................................................................................... 39
3.1.1. Hayvan Materyali ............................................................................................... 39
3.2. Yöntem .................................................................................................................. 39
3.2.1. Klinik Uygulama Prosedürü ............................................................................... 39
3.2.2 İstatiksel Analiz ................................................................................................... 46
4.BULGULAR ............................................................................................................. 47
5. TARTIŞMA ............................................................................................................. 51
6. SONUÇ VE ÖNERİLER ......................................................................................... 54
KAYNAKLAR ............................................................................................................ 55
EKLER ......................................................................................................................... 70
Ek 1 (ADÜ-HADYEK) ................................................................................................ 70
BİLİMSEL ETİK BEYANI ......................................................................................... 71
ÖZ GEÇMİŞ ................................................................................................................ 7