5025 research outputs found
Sort by
Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Fiziksel Aktivitelere Katılım Motivasyonları ile Sosyal Medya Bağımlılığı Arasındaki İlişki
Get PDFAmaç: Bu araştırma Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivitelere katılım motivasyonu ile sosyal medya bağımlılığı arasındaki ilişkiyi incelemek amacı ile yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 253 kadın ve 172 erkek toplam 425 öğrenci katılmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Tekkurşun Demir ve Cicioğlu (2018) tarafından geliştirilen Fiziksel Aktivitelere Katılım Motivasyonu Ölçeği ve Günüç (2009) tarafından geliştirilen, Çömlekçi ve Başol (2019) tarafından geçerlik-güvenirlik çalışması yapılan Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği kullanılarak Google Form veri tabanında toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U, Koreleasyon testi, t testi, ANOVA testi analizinden yararlanılmıştır.
Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %40,5 i erkek, %59,5 i kadın olduğu saptanmıştır. Fiziksel aktivitelere katılım motivasyonun çevresel etmenler alt boyutunda ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeğinde yapılan spor branşına, haftalık serbest zaman sürelerine ve herhangi bir bağımlılığı olup olmadığı değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar olduğu görülmektedir.
Sonuç: Araştırmaya katılan öğrencilerin sosyal medya bağımlılığı ve fiziksel aktivitelere katılım motivasyonları yüksek çıkmıştır. Fiziksel Aktivitelere Katılım Motivasyonları ile Sosyal Medya Bağımlılığı arasında negatif yönlü ilişki bulunmuştur. Çalışmamızda ulaşılan bulgular sonucunda üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivitelere katılım motivasyonları arttıkça sosyal medya kullanımlarında azalma olduğu sonucuna ulaşılmıştır.İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ vii
TABLOLAR DİZİNİ viii
ÖZET xi
ABSTRACT xii
1. GİRİŞ 1
1.1. Araştırmanın Amacı 3
1.2. Araştırmanın Problem Durumu 4
1.3. Araştırmanın Hipotezleri 4
1.4. Araştırmanın Varsayımları 5
1.5. Araştırmanın Sınırlılıkları 5
1.6. Tanımlar 6
1.7. Araştırmanın Önemi 7
2. GENEL BİLGİLER 8
2.1. Fiziksel Aktivite 8
2.1.1. Fiziksel Aktivite Olarak Değerlendirilen Aktiviteler 9
2.1.2. Fiziksel Aktiviteye Etki Eden Unsurlar 10
2.1.3. Fiziksel Aktiviteye Katılımın Sağlık Açısından Etkileri 11
2.1.3.1. Fiziksel Aktivitenin Faydaları 12
2.1.4. Fiziksel Aktivite Düzeyi, Süresi ve Şiddeti 13
2.2. Motivasyon 14
2.2.1. Motivasyon İle İlgili Bazı Terimler 15
2.3. Motivasyon Kuramları 17
2.3.1. Dışa Yönelik Motivasyon 17
2.3.2. İçe Yönelik Motivasyon 18
2.3.3. Motive Olamama 19
2.4. Spora Katılım Motivasyonu Kavramı 19
2.5. Spor Motivasyonu Türleri 21
2.5.1. Nicelik Olarak Spor Motivasyonu 21
2.5.1.1. Yeterli Motivasyon 21
2.5.1. 2. Yetersiz Motivasyon 21
2.5.1.3.Aşırı Motivasyon 21
2.5.1. Nicelik Olarak Spor Motivasyonu 21
2.5.2. Nitelik Olarak Spor Motivasyonu 22
2.5.2.1.Özel Spor Motivasyonu 21
2.5.2.2.Genel Spor Motivasyonu 21
2.6. Fiziksel Aktivitelere Katılım Motivasyonu 23
2.6.1.Kitle İletişim Araçları 24
2.7. Sosyal Medya 25
2.7.1. Sosyal Medya Kullanımının Yararları 26
2.7.2. Sosyal Medya Kullanımının Zararları 26
2.8. Sosyal Medyanın Kişiler Üzerindeki Etkisi 27
2.9. Bağımlılık 28
2.9.1. Bağımlılık ve Fiziksel Aktivite 29
2.10. Sosyal Medya Bağımlılığı 29
2.10.1. Sosyal Medya Bağımlılığının Nedenleri 30
2.11. Sosyal Medya ve Spor 31
2.12. Sosyal Medya Bağımlılığı ve Fiziksel Aktivitelere Katılım Motivasyonu Üzerine Yapılan Bazı Çalışmalar 32
3. GEREÇ VE YÖNTEM 35
3.1. Araştırmanın Modeli 35
3.2. Araştırmanın Evren ve Örneklemi 36
3.3. Verilerin Toplama Yöntemi 37
3.4. Veri Toplama Araçları 37
3.5. Kişisel Bilgi Formu 37
3.6. Fiziksel Aktivitelere Katılım Motivasyonu Ölçeği (FAKMÖ) 38
3.7. Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği 39
3.8. Verilerin Analizi 39
3.8.1 Araştırmanın Bağımlı Bağımsız Değişkenleri 39
3.8.2. istatistiksel yöntemler (ayrıntılı) 40
4. BULGULAR 41
5. TARTIŞMA 62
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 73
6.1. Sonuçlar 73
6.2. Öneriler 74
KAYNAKLAR 76
EKLER 98
Ek 1. Etik Kurul Onayı 98
Ek 2. Kurum İzin Onayı 99
Ek 3. Gönüllü Onam Formu 100
Ek 4. Kişisel Bilgi Formu 101
Ek 5. Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Ölçeği 103
Ek 6. Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği 105
BİLİMSEL ETİK BEYAN 107
ÖZ GEÇMİŞ 10
Jinekolojik Onkoloji Ameliyatları Sonrası Planlı Erken Mobilizasyon Klinik Uygulama Rehberinin Geliştirilmesi ve Etkinliğinin Değerlendirilmesi
Get PDFAmaç: Bu çalışmada jinekolojik onkoloji ameliyatları geçiren hastalarda ameliyat sonrası erken mobilizasyonu arttırmak için kanıta dayalı klinik uygulama rehberinin geliştirilmesi ve etkinliğinin test edilmesi amaçlandı.
Gereç-yöntem: Çalışmanın birinci aşaması metodolojik aşama olup jinekolojik onkoloji ameliyatları sonrası erken mobilizasyonu arttırmada kanıta dayalı uygulamalar belirlendi. İkinci aşamada ise geliştirilen klinik uygulama rehberinde yer alan hasta eğitimi müdahalesi randomize kontrollü deneysel aşamada test edildi. Araştırma Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Jinekoloji Servisi’nde 51 girişim ve 51 kontrol grubu olmak üzere toplam 102 hasta ile gerçekleştirildi. Girişim grubuna ameliyat sonrası erken mobilizasyon eğitimi Öğrendiğini Anlat metodu kullanılarak verildi. Çalışmanın verileri; Hasta Tanıtım Formu, Ameliyat Öncesi ve Sonrası Hastanın Genel Değerlendirmesi Formu, Hasta Hareketlilik Ölçeği ve Gözlemci Hareketlilik Ölçeğinden oluşan Ameliyat Sonrası Hasta Çıktılarının Değerlendirilmesi Formu, Ameliyat Sonrası İyileşme İndeksi ve Newcastle Hemşirelik Bakımından Memnuniyet Ölçeği ile toplandı. Çalışmadan elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Ki-kare testi, Mann-Whitney U testi ve tekrarlı ölçümlerde Wilcoxon testi kullanıldı.
Bulgular: Girişim grubundaki hastalarının kontrol grubu hastalarına göre ameliyat sonrası sıfırıncı gün, birinci gün ve ikinci gün HHÖ ve GHÖ puanları ile ameliyat sonrası 2. gün ve 15. gün ASİİ puan ortalamalarının daha düşük olduğu ve NHBMÖ puanlarının daha yüksek olduğu (p0,05).
xvii
Sonuç: Bu çalışmada jinekolojik onkoloji ameliyatı geçiren kadınlarda ameliyat öncesi mobilizasyon eğitiminin hastaların mobilizasyon süreci ile ameliyat sonrası iyileşmesini desteklediği ve hastaların hemşirelik bakımından memnuniyet düzeyini arttırdığı bulundu. Ameliyat sonrası iyileşme ve taburculuğun kriterlerinden biri olan erken mobilizasyon eğitimlerinin, ameliyat sonrası mobilizasyon süreçlerini kolaylaştırma, iyileşmeyi destekleme ve hasta memnuniyetinin arttırılması açısından kliniklerde rutin olarak uygulamaya konulması önerilmektedir.ADÜ Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi (HF-23004 kodlu proje)TEŞEKKÜR ........................................................................................................................ iv
İÇİNDEKİLER .................................................................................................................... v
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ ........................................................................ x
ŞEKİLLER DİZİNİ ............................................................................................................. xii
TABLOLAR DİZİNİ ........................................................................................................... xiii
RESİMLER DİZİNİ ............................................................................................................ xv
GRAFİKLER DİZİNİ ......................................................................................................... xvi
ÖZET ................................................................................................................................... xvii
ABSTRACT ........................................................................................................................ xix
1. GİRİŞ ............................................................................................................................... 1
1.1. Problemin Tanımı ve Önemi ........................................................................................ 1
1.2. Araştırmanın Amacı ..................................................................................................... 4
1.3. Araştırmanın Soruları ve Hipotezleri ........................................................................... 4
2. GENEL BİLGİLER ......................................................................................................... 6
2.1. Jinekolojik Onkolojide ERAS ...................................................................................... 6
2.1.1. ERAS ve Hemşirenin Rolleri .................................................................................... 7
2.1.2. Ameliyat Sonrası ERAS’ın Önemli Bir Bileşeni Olarak Erken Mobilizasyon ......... 9
2.1.3. Erken Mobilizasyonun Yönetiminde Hemşirenin Rolü ............................................ 10
2.2. Kanıta Dayalı Klinik Uygulama Rehberleri (KUR) ..................................................... 12
2.2.1. Kanıta Dayalı KUR Geliştirme ................................................................................. 13
2.3. Ameliyat Sonrası Erken Mobilizasyonu Arttırmaya Yönelik KUR Geliştirmede Hemşirenin Rol ve Sorumlukları ............................................................................... 16
v
3. GEREÇ ve YÖNTEM ..................................................................................................... 17
3.1. Metodolojik Aşamının Gereç ve Yöntemi ................................................................... 17
3.1.1. Kanıta Dayalı KUR’un Geliştirilmesi ....................................................................... 17
3.1.1.1. Konunun Belirlenmesi, Sistematik Tarama ve Çalışmaların Seçimi ..................... 17
3.1.1.2. KUR’un Amaç, Kapsam ve Sorularının Belirlenmesi............................................ 20
3.1.1.3. KUR’un Müdahalelerinin Belirlenmesi ................................................................. 20
3.1.1.4. Kanıt Düzeylerinin Belirlenmesi ............................................................................ 20
3.2. Deneysel Aşamının Gereç ve Yöntemi ........................................................................ 23
3.2.1. Hasta Eğitimi Programının Seçim Gerekçesi ............................................................ 23
3.2.2. Hasta Eğitiminin Verilmesi ....................................................................................... 23
3.2.3. Araştırmanın Yeri ve Özellikleri ............................................................................... 23
3.2.4. Araştırmanın Zamanı ................................................................................................. 24
3.2.5. Araştırmanın Evreni ve Örneklemi............................................................................ 25
3.2.6. Araştırmaya Dahil Edilme Kriterleri ......................................................................... 25
3.2.7. Araştırmanın Dışlama Kriterleri ................................................................................ 26
3.2.8. Veri Toplama Süreci .................................................................................................. 26
3.2.8.1. Hastaların Seçimi ve Gruplara Atanması ............................................................... 26
3.2.8.2. Körleme .................................................................................................................. 27
3.2.9. Veri Toplama Formları .............................................................................................. 27
3.2.10. Hasta Eğitiminin Hazırlanması ve Standartlaştırılması ........................................... 31
3.2.11. Ön Uygulama ........................................................................................................... 33
3.2.12. Veri Toplama Süreci ................................................................................................ 33
3.2.12.1. Girişim Öncesi Hastaların Randomizasyonu ve Değerlendirmesi ....................... 35
3.2.12.2. Girişimin Uygulanması ........................................................................................ 35
3.2.12.3. Girişim Sonrası Hastaların İzlemi ........................................................................ 36
3.2.13. İstatistiksel Analiz ................................................................................................... 37
vi
3.2.14. Araştırmanın Güçlükleri .......................................................................................... 38
3.2.15. Araştırmanın Etik Yönü .......................................................................................... 38
4. BULGULAR ................................................................................................................... 39
4.1. Metodolojik Aşamanın Bulguları ................................................................................. 39
4.1.2. GRADE Kanıtlarının Derecelendirilmesi ve KUR’un oluşturulması ....................... 46
4.2. Deneysel Aşamanın Bulguları ...................................................................................... 51
4.2.1. Hastaların Sosyodemografik ve Klinik Özelliklerinin Karşılaştırılması ................... 51
4.2.2. Araştırmada Kullanılan Ölçüm Araçlarının Güvenilirlik Test Sonuçları .................. 60
4.2.3. Girişim Grubu Hastalarına Verilen Mobilizasyon Eğitiminin Tekrarlanmasına İlişkin Sonuçlar .......................................................................................................... 61
4.2.4. Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarının Mobilizasyon Süreci Hasta Çıktıları .......... 62
4.2.5. Öğrendiğini Anlat Yöntemi ile Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarda HHÖ, GHÖ, ASİİ ve NHBMÖ Puanı Üzerine Etkisinin Karşılaştırılması .......................................................................................... 75
4.2.6. Öğrendiğini Anlat Yöntemi ile Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarda Komplikasyon Gelişimine ve Taburculuk Süresine Üzerine Etkisinin Karşılaştırılması ............................................................................ 77
4.2.7. Araştırmanın Gücü ve Etki Büyüklüğüne Dair Sonuçlar .......................................... 78
5. TARTIŞMA ..................................................................................................................... 79
5.1. Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarının Ameliyat Öncesi ve Sonrası Klinik Özelliklerinin Tartışılması ......................................................................................... 80
5.1.1. Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarının Ameliyat Öncesi Klinik Özelliklerinin Tartışılması ................................................................................................................. 81
5.1.2. Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarının Ameliyat Sonrası Klinik Özelliklerinin Tartışılması ................................................................................................................. 84
5.2. Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarının Mobilizasyon Sürecindeki Hasta Çıktılarının Tartışılması ............................................................................................. 86
vii
5.3. Öğrendiğini Anlat Yöntemi İle Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarında Egzersiz Uygulama ve Gerçekleştirdikleri Mobilizasyon Uygulamalarının Tartışılması ............................................................. 88
5.4. Öğrendiğini Anlat Yöntemi İle Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarda HHÖ ve GHÖ Puanı Üzerine Etkisinin Tartışılması .................................................................................................................................... 90
5.5. Öğrendiğini Anlat Yöntemi İle Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarda ASİİ Puanı Üzerine Etkisinin Tartışılması ................. 92
5.6. Öğrendiğini Anlat Yöntemi İle Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarda NHBMÖ Puanı Üzerine Etkisinin Tartışılması .......... 93
5.7. Öğrendiğini Anlat Yöntemi İle Güçlendirilmiş Mobilizasyon Eğitiminin Girişim ve Kontrol Grubu Hastalarda Komplikasyon Gelişimine ve Taburculuk Süresine Etkisinin Tartışılması ................................................................................................. 93
5.8. Araştırmanın Güçlü ve Sınırlı Yönleri ........................................................................ 94
6. SONUÇ VE ÖNERİLER ................................................................................................ 95
6.1. Sonuçlar ........................................................................................................................ 95
6.2. Öneriler ......................................................................................................................... 96
KAYNAKLAR .................................................................................................................... 9
A 'Brain-Gut-Skin Axis Focused' Clinical Perspective Approach With Intestinal Microbiota Analyzes In Dogs With Atopıc Dermatitis
No full textAmaç: Köpeklerde meydana gelen inflamatuar deri hastalıkları arasında yer alan köpek
atopik dermatiti en yaygın olarak çevresel alerjenlere karşı yönlendirilen, İmmünoglobulin
E antikorları ile ilişkili karakteristik klinik özelliklere sahip, inflamatuar ve kaşıntılı alerjik
deri tutulumu ile seyretmektedir. Çok sayıda çalışma astım ve atopik dermatit gibi alerjik
hastalıkların gelişiminin, bağırsak mikrobiyal çeşitliliği ve bileşimindeki değişikliklerle
yakından ilişkili olduğunu göstermiştir. Enterik hastalıkların gelişimine genellikle kutanöz
lezyon belirtileri eşlik eder ve bu durum bağırsak ve derinin birbirlerini etkileyebileceği
anlamına gelmektedir. Bu nedenle bağırsak mikrobiyal değişikliklerini hedeflemek atopik
dermatitli hastalarda bağışıklık tepkilerini düzenlemek ve kutanöz sağlığı iyileştirmek için
bir alternatif olabilmektedir. Disbiyozun daha iyi anlaşılması için deri ve bağırsak
mikrobiyomu arasındaki etkileşimi takip etmek ve yeni terapötik yaklaşımlara ışık tutmak
önem arz etmektedir. Atopik dermatite neden olan alerjen etkenlerin yanı sıra mikrobiyota
değişikliklerinin de atopiden müzdarip köpeklerde değişikliklere yol açtığı ve hastalıkla
direk ilişkili olduğunun gösterilmesi çalışmamızın ana hedefi olmuştur.
Gereç ve Yöntem: Araştırmamızın hayvan materyalini Aydın Adnan Menderes
Üniversitesi, Veteriner Fakültesi Küçük Hayvan Kliniğine atopik dermatit ön tanısı (kaşıntı,
alopesi, kabuklanma, kepeklenme, hiperpigmentasyon, vb.) anamnezi ile getirilen farklı
yaşta, her iki cinsiyetten köpekler oluşturdu. I. grupta Favrot kriterleri doğrultusunda atopik
dermatit bulunan köpekler (n=14), II. grupta ise sağlıklı köpekler (atopik dermatit ya da
başka herhangi bir hastalığı bulunmayan) (n=12) olarak 26 köpek yer aldı. Olgularda ilişkin
hastalıklara yönelik epidermal korneometrik analizleri de içeren detaylı laboratuvar
analizleri gerçekleştirildi. Tüm gruplardaki köpeklerde 20 farklı alerjene spesifik IgE
düzeyleri in vitro Polycheck alerji testi ile belirlendi. Mikrobiyota analizleri toplanan dışkı
xi
örnekleri gerekli koşullarda saklanıp, MiDOG® Hepsi Bir Arada Mikrobiyal Test
kullanılarak yeni nesil DNA dizileme testi ile yurtdışı hizmet alımı şeklinde gerçekleştirildi.
Elde edilen parametrelerin hesaplanması ve karşılaştırılmasında uygun istatistiksel
yöntemler kullanıldı.
Bulgular: Filum bazında mikrobiyota kompozisyonu sonuçlarında atopik dermatitli
köpeklerde yüzdesel anlamda Bacteroidetes ve Proteobacteria’nın sağlıklı gruba göre daha
yüksek olduğu bunun aksine sağlıklı grupta ise Firmicutes, Actinobacteria ve
Fusobacteria’nın atopik dermatitli köpeklerin olduğu gruba göre daha yüksek olduğu
görüldü. Aile bazında atopik dermatitli hayvanlarda Actinomycetaceae,
Corynebacteriaceae, Porphyromonadaceae, Streptococcaceae, Fusobacteriaceae,
Campylobacteraceae, Enterobacteriaceae, Pseudomonadaceae üyeleri sağlıklı
hayvanlardan sayısal anlamda daha yüksekken sağlıklı hayvanlarda ise Coriobacteriaceae,
Clostridiaceae, Peptostreptococcaceae, Ruminococcaceae, Bacteroidaceae,
Lachnospiraceae familyaları hasta hayvanlardan daha yüksek olarak görüldü. Sağlıklı
hayvanların tür bazında mikrobiyom sonuçlarında en çok görülen türler arasında
Fusobacteriales familyasından tür tanımlaması yapılamamış bakteriler, Peptoclostridium
sp34341, Porphyromonas cangingivalis, Corynebacterium amycolatum ve Corynebacterium
jeikeium yer aldı. Atopik dermatitli köpeklerin tür bazında mikrobiyom sonuçlarında ise
görülen türler arasında Megamonas funiformis, Pseudomonadales ve Fusobacteriales
familyasından tür tanımlaması yapılamamış bakteriler, Corynebacterium amycolatum,
Porphyromonas cangingivalis, Campylobacter helveticus, Corynebacterium lactis,
Bacteroides plebeius, Prevotella copri, Fusobacterium mortiferum ve Blautia hansenii
saptandı.
Sonuç: Analizleri yapılan hastalar ile kontrol grubu arasında anlamlı farklar bulundu.
Mikrobiyota analizlerinin atopik dermatit ile olan yakın ilişkisi gelecek tedavi yöntemlerine
ışık tutmaktadır.Objective: Canine atopic dermatitis, which is among the inflammatory skin diseases
occurring in dogs, is most commonly directed against environmental allergens and
progresses with inflammatory and pruritic allergic skin involvement with characteristic
clinical features associated with Immunoglobulin E antibodies. Numerous studies have
shown that the development of allergic diseases such as asthma and atopic dermatitis is
closely related to changes in gut microbial diversity and composition. The development of
enteric diseases is often accompanied by signs of cutaneous lesions, meaning that the gut
and skin can affect each other. Therefore, targeting gut microbial changes may be an
alternative to regulate immune responses and improve cutaneous health in patients with
atopic dermatitis. To better understand dysbiosis, it is important to follow the interaction
between the skin and gut microbiome and shed light on new therapeutic approaches. The
main goal of our study was to demonstrate that microbiota changes, as well as allergenic
factors that cause atopic dermatitis, cause changes in dogs suffering from atopy and are
directly related to the disease.
Materials and Methods: The animal material of our study consisted of dogs of both sexes
and of different ages, brought to the Small Animal Clinic of the Faculty of Veterinary
Medicine, Aydın Adnan Menderes University, with a preliminary diagnosis of atopic
dermatitis (itching, alopecia, crusting, dandruff, hyperpigmentation, etc.) anamnesis. Group
I included dogs with atopic dermatitis in line with Favrot criteria (n=14), and Group II
included 26 dogs, healthy dogs (without atopic dermatitis or any other disease) (n = 12).
Detailed laboratory analyzes including epidermal corneometric analyzes were performed for
the relevant diseases in the cases. IgE levels specific to 20 different allergens in dogs in all
groups were determined by the in vitro Polycheck allergy test. Microbiota analyzes were
xiii
carried out by storing the collected fecal samples under the necessary conditions and using
the MiDOG® All-in-One Microbial Test with a new generation DNA sequencing test and
outsourcing overseas services. Appropriate statistical methods were used to calculate and
compare the obtained parameters.
Results: In the results of microbiota composition based on phylum, it was seen that
Bacteroidetes and Proteobacteria were higher in percentage terms in dogs with atopic
dermatitis compared to the healthy group, and on the contrary, Firmicutes, Actinobacteria
and Fusobacteria were higher in the healthy group compared to the group of dogs with
atopic dermatitis. At family level, members of Actinomycetaceae, Corynebacteriaceae,
Porphyromonadaceae, Streptococcaceae, Fusobacteriaceae, Campylobacteraceae,
Enterobacteriaceae, Pseudomonadaceae families were numerically higher in animals with
atopic dermatitis than in healthy animals, while Coriobacteriaceae, Clostridiaceae,
Peptostreptococcaceae, Ruminococcaceae, Bacteroidaceae, Lachnospiraceae families were
seen to be higher in healthy animals than in sick animals. Among the species most
frequently seen in the species-based microbiome results of healthy animals were
unidentified bacteria from the Fusobacteriales family, Peptoclostridium sp34341,
Porphyromonas cangingivalis, Corynebacterium amycolatum and Corynebacterium
jeikeium. Species seen in the species-based microbiome results of dogs with atopic
dermatitis include Megamonas funiformis, unidentified bacteria from the Pseudomonadales
and Fusobacteriales families, Corynebacterium amycolatum, Porphyromonas cangingivalis,
Campylobacter helveticus, Corynebacterium lactis, Bacteroides plebeius, Prevotella copri,
Fusobacterium mortiferum and Blautia hansenii was detected.
Conclusion: Significant differences were found between the analyzed patients and the
control group. The close relationship between microbiota analyzes and atopic dermatitis is
promising for future treatment methods.İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY.................................................................................................................. i
TEŞEKKÜR ............................................................................................................................ ii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ.............................................................................v
ŞEKİLLER DİZİNİ ............................................................................................................... vii
RESİMLER DİZİNİ ............................................................................................................. viii
TABLOLAR DİZİNİ.............................................................................................................. ix
ÖZET........................................................................................................................................x
ABSTRACT .......................................................................................................................... xii
1. GİRİŞ....................................................................................................................................1
2. GENEL BİLGİLER..............................................................................................................2
2.1. Atopik Dermatit Nedir? .....................................................................................................2
2.2. Atopik Dermatitin Patofizyolojisi......................................................................................3
2.2.1. Genetik............................................................................................................................3
2.2.2. Çevre...............................................................................................................................4
2.2.3. Epidermal Bariyer Disfonksiyonu ..................................................................................5
2.2.4. Bağışıklık Düzensizliği...................................................................................................7
2.2.5. Kutanöz Mikrobiyomun Disbiyozu ................................................................................9
2.2.6 Gıda Alerjisi...................................................................................................................12
2.3. Atopik Dermatitin Klinik Bulguları.................................................................................12
2.4. Atopik Dermatitin Tanı Yöntemleri ................................................................................15
2.5. Atopik Dermatitin Tedavi Yöntemleri.............................................................................17
2.6. Bağırsak Mikrobiyotasının Dermatolojik Hastalıklarla İlişkisi.......................................22
2.7. Mikrobiyom Analiz Yöntemleri ......................................................................................24
2.8. Köpeklerde Bağırsak Mikrobiyotası ve Disbiyozis.........................................................25
iv
2.9. Bağırsak Mikrobiyotası ve Atopik Dermatit ...................................................................26
3. GEREÇ VE YÖNTEM.......................................................................................................32
3.1. Gereç................................................................................................................................32
3.1.1. Cihazlar.........................................................................................................................32
3.1.2. Hayvan Materyali .........................................................................................................34
3.2. Yöntem ............................................................................................................................34
3.2.1. Polycheck Test İçeriği ..................................................................................................35
3.2.1.2 Polycheck Alerji Testinin Uygulanışı.........................................................................38
3.2.2. Mikrobiyota Analizleri .................................................................................................39
3.2.2.1. MiDOG Mikrobiyal Test ve Çalışma Prensibi ..........................................................40
4. BULGULAR......................................................................................................................43
4.1. İn Vitro Polycheck Test Sonuçları...................................................................................43
4.2. Bağırsak Mikrobiyotası Analiz Sonuçları .......................................................................45
4.3. Olgulara Ait Görseller .....................................................................................................56
4.4. İstatistiksel Analizler .......................................................................................................60
5. TARTIŞMA........................................................................................................................61
6. SONUÇ VE ÖNERİLER....................................................................................................71
KAYNAKLAR.......................................................................................................................7
Deneysel Sepsis Modelinde Deferoksaminin Akut Böbrek Hasarı Üzerine Etkisi
No full textÖZET
DENEYSEL SEPSİS MODELİNDE DEFEROKSAMİNİN AKUT
BÖBREK HASARI ÜZERİNE ETKİSİ
Mav Bulut A. Aydın Adnan Menderes Ünverstes Sağlık Blmler Ensttüsü Fzyoloj
(TIP) Programı, Doktora Tez, Aydın, 2024.
Sepsis, yıl bazında 2.4 – 3.0/1000 vaka insidansı ile tüm dünyada giderek artan önemli bir
mortalite ve morbidite nedenidir. Klinik olarak sepsis hasta grubunda mortalite ve morbiditeyi
etkileyen en önemli faktörlerden biri akut böbrek hasarıdır. Deferoksamin ise; bir demir
şelatörü ve serbest radikal temizleyicidir. Bu çalışmanın amacı sepsise bağlı gelişen akut böbrek
hasarında antioksidan etkileri bilinen deferoksaminin (DFX) olası koruyucu etkilerini
araştırmaktır. Deneysel sepsis modeli oluşturmak için lipopolisakkarit (LPS) uygulaması sık
kullanılan güvenli bir yöntemdir. Bu kapsamda 30 Wistar Albino türü sıçan; kontrol grubu,
LPS grubu, DFX+LPS grubu, LPS+DFX grubu, DFX grubu şeklinde 5 gruba ayrıldı. LPS
grubuna 15 mg/kg dozunda LPS uygulaması yapılarak, böbrek dokusu ve kan örnekleri 24 saat
sonrasında alındı. DFX+LPS grubuna 24 saat arayla 20mg/kg DFX uygulandı ve ikinci doz
DFX ile LPS uygulaması yapılmıştır. 24 saat sonrasında doku örnekleri alınmıştır. LPS+DFX
grubuna LPS uygulaması ile aynı anda DFX uygulaması yapılmıştır. 6 saat sonrasında ikinci
doz DFX uygulaması yapılmış ve 18 saat sonra doku örnekleri alınmıştır. Biyokimyasal
sonuçlar incelendiğinde; DFX uygulaması IL-6, MDA, NGAL, SOD, TNFa, IL-1b ve GPx
ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler saptandı. Histopatolojik incelemede
Bowman kapsülü dilatasyonu ve tübüler epitel dejenerasyonunda DFX uygulamasının
koruyucu etkileri gözlendi. Sonuç olarak sepsise bağlı gelişen akut böbrek hasarında
deferoksaminin koruyucu etkileri olduğu kanaatine ulaşıldı.İÇİNDEKİLER
KABUL ONAY…………………………………………………………….………………….ii
TEŞEKKÜR…………………………………………………………………………..………iii
İÇİNDEKİLER………………………………………………………………………………..iv
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ…………………………………………….…….vii
ŞEKİLLER………………………………………………………………………………….…ix
RESİMLER…………………………………………………………….………………………x
TABLOLAR…………………………………………………………………………………..xi
ÖZET…….…………………………………………………………………...………………xii
ABSTRACT…………………………………………………………………………………xiii
1. GİRİŞ……………………………………………………..…...…………………………….1
2. GENEL BİLGİLER……………………………………...………………….……………….4
2.1. Sepsis…….………………………………………………………………………………...4
2.1.1. Sepsis Tanımı ve Tanı Kriterleri….………..……………………………………………5
2.1.2. Sepsis Patofizyolojisi….…………………………………………………………………8
2.2. Akut Böbrek Hasarı…...………………………………………………………………….10
2.2.1. Böbrek Fizyolojisi….………...……………………………………………………...…10
2.2.2. Sepsiste Böbrek Patofizyolojisi…..…………………………………………………….11
2.2.3. Akut Böbrek Hasarı Tanı Kriterleri….…………………………………………………16
2.3. Hipoksi İndüklenebilir Faktör….…………………………………………………………18
2.3.1. Oksijene Bağımlı Yol…...……………………………………………………………...19
2.3.2. Oksijenden Bağımsız Yol….…………...………………………………………………20
2.4. Deferoxamine….……………………………………………………………………….20
iv
3. GEREÇ VE YÖNTEM….…...……………………………………………………………..21
3.1. Deney Hayvanları……………………………………………………………………...…21
3.2. Deney Grupları…………………………………………………………………………...21
3.2.1. Kontrol Grubu………...………………………………………………………………..23
3.2.2. Sepsis grubu…………………………………………………………………………….24
3.2.3. Deferoksamin + Sepsis grubu….………………………………………………………26
3.2.4. Sepsis + Deferoksamin grubu………………………………………………………….27
3.2.5. Deferoksamin grubu….………………………………………………………………...28
3.3. Analiz Yöntemleri………………………………………………………………………..29
3.3.1. Ağırlık Ölçümü….……………………………………………………………………...29
3.3.2. Biyokimyasal Analiz…………………………………………………………………...30
3.3.2.1. Doku MDA Tayini……………………………………………………………………31
3.3.2.2. Doku Glutatyon peroksidaz (GPx) aktivitesi…………………………………………32
3.3.2.3. Doku Süperoksit dismutaz (SOD) aktivitesi………………………………………….32
3.3.2.4. Hif-1 alfa tayini………………………………………………….……………………33
3.3.2.5. Serum NGAL Ölçümü……………………………………………..…………………33
3.3.2.6. Serum IL-1β Ölçümü…………………………………………………………………34
3.3.2.7. Serum IL-6 Ölçümü…………………………………………………………..………34
3.3.2.8. Serum TNF α Ölçümü……………………………………………………………...…35
3.3.2.9. Serum Kreatinin Ölçümü……………………………………………………………..35
3.3.3. Histolojik Analiz……………………………………………………………………….36
3.3.4. İstatistiksel Analiz….…………………………………………………………………..38
3.4. Kullanılan Cihazlar ve Sarf Malzemeler………………………………………………….38
4. BULGULAR……...……………………………………………………………………..…40
4.1. Ağırlık Ölçümleri…...…………………………………………………………………....40
4.2. Biyokimya Bulguları….…………...……………………………………………………..41
v
4.2.1. Glutatyon Peroksidaz Aktivitesi Bulguları……...……………………………………...42
4.2.2. Hipoksi İndüklenebilir Faktör Alfa Aktivitesi Bulguları…………...…………………..43
4.2.3. İnterlökin 1 Beta Aktivitesi Bulguları……...………………………………………...…44
4.2.4. İnterlökin 6 Aktivitesi Bulguları…...…………………………………………………...46
4.2.5. Lipid Peroksidasyon Bulguları…...…………………………………………………….47
4.2.6. Nötrofil Jelatinaz ile İlişkili Lipokalin Aktivitesi Bulguları…………………………….48
4.2.7. Süperoksit Dismutaz Aktivitesi Bulguları...…………………………………………....50
4.2.8. Tümör Nekroz Faktör Alfa Aktivitesi Bulguları…...…………………………………...51
4.2.9. Kreatinin Ölçümleri…...………………………………………………………………..52
4.3. Böbrek Dokularının Histopatolojik Değerlendirmesi……...……………………………..53
4.3.1. Kontrol Grubu………...………………………………………………………………..55
4.3.2. LPS Grubu….…...………………………………………………………………...……57
4.3.3. DFX + LPS Grubu….…...……………………………………………………...………59
4.3.4. LPS + DFX Grubu…..…...……………………………………………………………..62
4.3.5. DFX Grubu…..…...…………………………………………………………………….65
5. TARTIŞMA………………………………………………………………………………..67
6. SONUÇ VE ÖNERİLER….………………………………………………………………..77
KAYNAKLAR……………………………………………………………………………….78
EKLER………………………………………………………………………………………..89
Ek-1. Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurul Kararı…….……………………….……………....89
BİLİMSEL ETİK BEYANI…………………………………………………………………..90
ÖZ GEÇMİŞ………………………………………………………………………………….9
Akut Pnömonili Kuzularda İnhaler Vitamin D Uygulamasının Sağaltım Etkinliğinin Değerlendirilmesi
No full textAmaç: Bu araştırma akut pnömonili kuzularda inhaler vitamin D’nin sağaltım etkinliğinin değerlendirilmesi amacı ile yapıldı.
Gereç ve Yöntem: Araştırma kapsmında akut pnömonili ve sağlıklı n=7 olacak şekilde toplam 14 hayvan çalışmaya dahil edildi. Sağaltıma ek olarak inhaler yolla vitamin D uygulaması yapıldı.
Bulgular: Araştırmaya alınan kuzularda tam kanda WBC için Grup II’ de 2 ve 4. saatte, LYM için Grup I’ de 4 ve 24. saatte, Grup II’ de 4. saatte; Eritrosit için Grup I’ de 4, 8 ve 24. Saat, Grup II’ de 4 ve 8. saatte; Hb için Grup I 24. saat, Grup II 4 ve 24. saatlerde; PLT için Grup II’ de4, 8, 12 ve 24. saatler istatiksel anlamlı farklar tespit edildi (p<0,05). Kan gazı analizinde uygulama öncesine göre pH için Grup I’ de 0, 8, 12 ve 18. saatlerde, Grup II için 0, 2, 12 ve 18. saatlerde; HCO3 için Grup I ve II’de 18. saatte; Baz açığı (BE) için Grup I’ de 0 ve 8. saatte, Grup II için 12 ve 18. saatlerde; pO2 için Grup I’ de 0 ve 12. saatler, Grup II’ de 0. Saatte; pCO2 için Grup II’ de 8. saatte; K+ düzeyi için Grup I’ de 18. saatte; Ca++ için Grup I’ de 8 ve 24. saatte, Grup II için 24. saatte istatiksel anlamlı değişimler belirlendi (p<0,05). Biyokimya ölçümlerinde uygulama öncesi değerlere göre, ALT Grup I’ de 0 ve 2. saatte; AST için Grup I’ de 12, 18 ve 24. saatte, Grup II’ de 0, 12 ve 18. saatte; ALP için Grup I’ de 0 ve 12. saatte; TP için Grup I’ de 4 ve 12. saatlerde; Alb için Grup I’ de 0, 2, 18 ve 24. saatlerde, Grup II için 2. saatte; Kreatinin için Grup II’ de 0, 8, 12 ve 18. saatte; Üre için ise Grup II’ de 18. saatte istatiksel anlamlı değişimlerin olduğu belirlendi (p<0,05). Annexin A2 düzeylerinde uygulama öncesine kıyasla Grup II’ de 0, 2, 8 ve 12. saatte istatiksel anlamlı değişimlerin olduğu belirlendi (p<0,05). Parathormon düzeyleri içi ise Grup II’ de uygulama öncesine göre 2, 8, 18 ve 24. saatlerde istatiksel anlamlı değişimler belirlendi (p<0,05).
Sonuç: Araştırma sonucun vitamin D’nin pnömoni oluşumunda proinflamatuvar ve tight junkşın salınımı üzerine etkileri olumlu etkilerinin olduğu kanısına varıldı. Araştırmanın daha fazla biyobelirteçlerin ilave edilerek gerçekleştirilmesi gerektiği ve inhale vitamin D uygulamasının hayvanlarda klinik ve laboratuvar anlamda bir yan etkisinin bulunmadığı belirlendi
A549 İNSAN AKCİĞER KANSER HÜCRELERİNİN ENERJETİK KULLANIMININ ALLOSTERİK GLİKOLİZ ENZİMLERİ DÜZEYİNDE 3D VE 2D KÜLTÜR ORTAMINDA KARŞILAŞTIRMALI ARAŞTIRILMASI
Get PDFAmaç: A549 kanser hücrelerinin 3D kültür yöntemi ile 2D kültür yönteminde glikoz ve glutamin kullanımındaki farklılığın, glikoliz ve TCA allosterik enzimleriyle gösterilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: A549 hücreleri, klasik hücre kültürü yöntemi ve 3D yöntemle, glikoz ve glutamininden ikisini veya birini içeren medyumlarda belirli sürelerde (24, 48, 72 saat) inkübe edildi. İnkübasyon sonunda hazırlanan hücre lizatlarında, ELISA kitleri kullanılarak enzim seviyeleri ölçüldü. Canlılık değerlendirmesi için MTT testi uygulandı. Verilerin istatistiksel analizi için, IBM SPSS Statistics 21 programı kullanıldı.
Bulgular: Glikozlu-glutaminli medyumda 2D ve 3D kültürlerde 24. saatte HK, PK, PDH, CS, IDH, α-KGDC enzim konsantrasyonlarında anlamlı farklılık belirlenmiştir. Glutaminli medyumdaki HK, 2D ve 3D kültürlerde tüm zaman aralıklarında anlamlı farklılık gösterirken, PFK 24 ve 72. saatlerde 3D kültürde daha yüksek konsantrasyona sahiptir. G6PDH ve α-KGDC'de 48 ve 72. saatlerde, CS'de 24 ve 72. saatlerde anlamlı farklılıklar gözlenmiştir. Glikozlu medyumdaki 2D ve 3D kültürlerde HK, G6PDH, PFK, IDH enzimlerinde tüm zaman aralıklarında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. G6PDH ise tüm zaman aralıklarında 2D yönteminde yüksek konsantrasyona sahiptir. PK, PDH, CS, α-KGDC ve GDH enzim konsantrasyonlarında 2D ve 3D kültür ortamlarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
Sonuç: 2D ve 3D yöntemler arasındaki canlılık ve enzim miktarındaki farklılıkların inkübasyon sürelerine bağlı olduğu görülmüştür. 2D ve 3D ortamlarının hücrenin metabolik aktivitesinde farklılıklara neden olduğunu, hücre kültürü çalışmalarının bu bağlamda ayrıntılı çalışılması gerektiği sonucuna varılmıştır.KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER ve KISALTMALAR DİZİNİ vi
ŞEKİLLER DİZİNİ x
RESİMLER DİZİNİ xiv
TABLOLAR DİZİNİ xv
ÖZET xvi
ABSTRACT xvii
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 4
2.1. Kanser 4
2.2. Kanserin Karakteristik Özellikleri 4
2.3. Hücresel Metabolizma 6
2.3.1. Normal Hücrelerde Glikoz Metabolizması 6
2.3.2. Normal Hücrelerde Glikoliz 6
2.3.3. Pentoz Fosfat Yolu 8
2.3.4. Trikarboksilik Asit Siklusu 10
2.3.4. Glutamin Metabolizması 11
2.4. Kanser Hücrelerinde Metabolizma 12
2.4.1. Kanser Hücrelerinde Glikoz Metabolizması 13
2.4.2. Kanser Hücrelerinde Glutamin Metabolizması 15
2.5. Kanser Enerji Metabolizmasının Kontrolünde Rol Oynayan Allosterik Enzimler 19
2.5.1. Hekzokinaz 19
2.5.2. Fosfofruktokinaz 20
2.5.3. Pirüvat Kinaz 21
2.5.4. Pirüvat Dehidrojenaz Kompleksi 23
2.5.5. Sitrat Sentaz 25
2.5.6. İzositrat Dehidrojenaz 25
2.5.7. α -Ketoglutarat Dehidrojenaz (2-Oksoglutarat Dehidrojenaz) 26
2.5.8. Glikoz-6-Fosfat Dehidrogenaz 27
2.5.9. Glutamat Dehidrojenaz 28
2.6.2 Hücre Kültürü 29
2.6.1. 3D Hücre Kültürü 30
2.6.2. 3D Sferoidlerin Özellikleri 31
2.6.2.1. Sferoidlerde Heterojenite ve Hücre-Hücre Sinyalleşmesi 31
2.6.2.2. Sferoidlerin Yapısı 32
2.6.2.4. Ekstrasellüler Matriks-Hücre ve Hücre-Hücre Etkileşimleri 33
2.6.2.5. Büyüme kinetiği 33
2.6.2.6. Gen Ekspresyonu 34
3. GEREÇ VE YÖNTEM 35
3.1. Gereç 35
3.1.1. Kullanılan Cihazlar ve Malzemeler 35
3.1.2. Kullanılan Kimyasal Maddeler 35
3.2. Yöntem 36
3.2.1. A549 hücresi 36
3.1.2. Hücre Kültürü Ortamı 36
3.1.4. Hücrelerin Pasajlanması 37
3.1.5. Hücre Sayımı 37
3.1.6 Hücrelerin 2D Yöntem ile Farklı Ortamlarda İnkübasyonu 38
3.1.7. Hücrelerin 3D Yönteme Hazırlanması ve Farklı Ortamlarda İnkübasyonu 38
3.1.7. Hücre Canlılık Testi (MTT) 39
3.1.8. Enzimlerin ELISA (Enzyme-Linked İmmunosorbent Assay) ile Tayini 40
3.1.9. İstatistiksel Değerlendirme 42
4. BULGULAR 43
4.1. Sferoidlerin Oluşturulması ve Morfolojisi 43
4.2. Hücre Canlılığının Değerlendirilmesi 44
4.3. Enzim Miktarlarının Değerlendirilmesi 47
4.3.1. ELISA ile Elde Edilen Hekzokinaz Sonuçları 47
4.3.2. ELISA ile Elde Edilen Glikoz-6-Fosfat Dehidrojenaz Sonuçları 51
4.3.3. ELISA ile Elde Edilen Fosfofruktokinaz Sonuçları 56
4.3.4. ELISA ile Elde Edilen Pirüvat Kinaz Sonuçları 60
4.3.5. ELISA ile Elde Edilen Pirüvat Dehidrojenaz Sonuçları 64
4.3.6. ELISA ile Elde Edilen Sitrat Sentaz Sonuçları 69
4.3.7. ELISA ile elde edilen İzositrat Dehidrojenaz Sonuçları 73
4.3.8. ELISA ile Elde Edilen α-Ketoglutarat Dehidrojenaz Kompleksi Sonuçları 78
4.3.9. ELISA ile Elde Edilen Glutamat Dehidrojenaz Sonuçları 82
5.TARTIŞMA 87
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 97
KAYNAKLAR 98
BİLİMSEL ETİK BEYANI 121
ÖZ GEÇMİŞ 12
KÖPEKLERİN DERİ VE MUKOZALARINDA BULUNAN LEZYONLARIN KRİYOCERRAHİ İLE TEDAVİSİ
Get PDFÖZET
KÖPEKLERİN DERİ VE MUKOZALARINDA BULUNAN LEZYONLARIN KRİYOCERRAHİ İLE TEDAVİSİ
Yılmaz E. M. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Cerrahi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aydın, 2024.
Amaç: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Hayvan Hastanesi Cerrahi Anabilim Dalı’na getirilen köpeklerin deri ve mukozalarında bulunan lezyonların kriyocerrahi ile tedavisi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma materyalini Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Hayvan Hastanesi Cerrahi Anabilim Dalı’na başvuran, deri ve mukozada lezyonu olan, farklı ırk, yaş, cinsiyet ve kilodaki 20 köpek çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalara kriyocerrahi işlem öncesi tam bir fiziksel muayene yapılarak, tam kan, tam biyokimya parametreleri değerlendirilmiş ve çift yönlü (V/D-L/L) akciğer radyografileri görüntülenmiştir. Lezyonların boyutları ölçülerek kaydedilmiştir. Sprey yöntemi ile sıvı azot kullanılarak Brymill B-700, CRY-AC kriyo sprey cihazı ile lezyonlara donma işlemi uygulanmıştır.
Bulgular: 11 dişi, 9 erkek olmak üzere toplam 20 tane köpek çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen köpeklerin lezyonlarının boyutu 1 cm (n=7) olarak belirlenmiştir. Bir hastada birden fazla lezyon varsa ayrı ayrı kriyocerrahi uygulanmıştır. Tek kriyocerrahi ile iyileşmeyen hastalara işlem tekrarlanmıştır. Bir hastaya 6 kez donma-erime, 11 hastaya 7 kez donma-erime, 6 hastaya 8 kez donma-erime, 1 hastaya 9 kez donma-erime, 1 hastaya da 10 kez donma-erime döngüsü uygulanmıştır. Hastalarımızın 17 tanesine herhangi bir anestezik madde kullanmadan kriyocerrahi yapılmıştır. Üç hastamızın bir tanesi işlem sırasında hareketli olduğu için sedasyona alınmıştır. İki hastamıza ise başka bir cerrahi müdahale daha yapıldığı için kriyocerrahi uygulaması genel anestezi altında tamamlanmıştır. Uygulama sonrası bölgede oluşan yaranın takibi her hasta için 2 haftada bir düzenli olarak yapılmış ve kaydedilmiştir. Hastaların iyileşme süreleri lezyonun boyutuna göre değişmekte olup ortalama olarak 0,5 cm’den küçük lezyonların 7,5 haftada (52,5 gün), 0,5-1 cm arası lezyonların 8,38 haftada (58,56 gün), 1 cm’den büyük lezyonların 13,14 haftada (91,98 gün) şekillenmiştir. Kriyocerrahi sonrası hiçbir hastamızda nüks gözlemlenmemiştir.
Sonuç olarak kriyocerrahinin deri ve mukozada bulunan lezyonların tedavisinde etkili olduğu gözlemlenmiştir, özellikle anestezi riski olan geriatrik hastalar için alternatif bir uygulamadır. Hasta sahiplerinin anestezi riskini ve operatif müdahaleyi kabul etmemesi, kriyocerrahinin basit, hızlı, maliyetinin düşük olması ve özellikle hastalara ayakta tedavi imkânı sunmasından dolayı hasta sahipleri tarafından da ilgi gören bir yöntem olmuştur.Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi
Boratay Derma Sciences
Zeybek Veteriner Ecza DeposuİÇİNDEKİLER
TEŞEKKÜR İİ
İÇİNDEKİLER İİİ
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ Vİ
ŞEKİLLER DİZİNİ Vİİ
RESİMLER DİZİNİ Vİİİ
TABLOLAR DİZİNİ Xİİ
ÖZET Xİİİ
ABSTRACT XV
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 2
2.1. Tarihçe ……………………………………………………………………………………2
2.2. Kriyocerrahi Etki Mekanizması 4
2.2.1. Hücre Hasarı 6
2.2.1.1. Doğrudan Hücre Hasarı 6
2.2.1.2. Hücre İçi Buz Oluşumu 7
2.2.1.3. Vasküler Etkiler 8
2.2.1.4. İmmünolojik Etkiler 9
2.2.1.5. Donma-Erime Döngüleri 10
2.2.1.6. Kriyonekrozun İyileşmesi 12
2.3. Kriyocerrahi Ekipmanları ve Uygulama Teknikleri 13
2.3.1. Kriyocerrahi Uygulamalarında Kullanılan Kriyojenik Maddeler 15
2.3.1.1. Sıvı Nitrojen 15
2.3.1.2. Karbondioksit 15
2.3.1.3. Azot Oksit 15
2.3.1.4. Dimetil Eter ve Propan 16
2.3.1.5. Argon 16
2.4. Kriyojenik Maddeleri Uygulama Teknikleri 16
2.4.1. Sprey Yöntemi 18
2.4.2. Kriyoprob Yöntemi 19
2.4.3. Dipstik Yöntemi 22
2.4.4. Termokapıl Cihazı 22
2.4.5. Forseps Tekniği 23
2.5. Kriyocerrahinin Kullanım Alanları 23
2.5.1. Oral Olgularda Kriyocerrahi 23
2.5.2. Deri ve Deri Altı Tümörlerinin Tedavisinde Kriyocerrahi 24
2.5.3. Nazal Olgularda Kriyocerrahi 26
2.5.4. Perianal Fistül Olgularında Kriyocerrahi 26
2.5.5. Göz Kapağı Tümörlerinde Kriyocerrahi 27
2.6. Postoperatif Bakım 29
2.7. Kriyocerrahinin Avantaj ve Dezavantajları 30
2.7.1. Avantajları 30
2.7.2. Dezavantajları 30
2.8. Kriyocerrahinin Komplikasyonları ve Konrendikasyonları 31
2.8.1. Komplikasyonlar 31
2.8.2. Kontrendikasyonlar 32
3. GEREÇ VE YÖNTEM 33
3.1.Gereç……………………………………………………………………………………...33
3.1.1.Cihaz……………………………………………………………………………………33
3.1.2. Hayvan Materyali 34
3.2. Yöntem…………………………………………………………………………………...36
3.2.1. Sprey Yöntemi Öncesi Hazırlıklar 36
3.2.2. Sprey Yöntemi 37
3.2.3. Kriyocerrahi Sonrası Bakım 37
3.2.4. Histopatolojik İnceleme 38
3.3. İstatistiksel Değerlendirme 39
4. BULGULAR 40
4.1. Laboratuvar Bulguları 40
4.2. Akciğer Radyografisi 40
4.3. Klinik Bulgular 41
4.3.1. Olgu 1 41
4.3.2. Olgu 2 42
4.3.3. Olgu 3 43
4.3.4. Olgu 4 44
4.3.5. Olgu 5 45
4.3.6. Olgu 6 46
4.3.7. Olgu 7 47
4.3.8. Olgu 8 48
4.3.9. Olgu 9 53
4.3.10. Olgu 10 53
4.3.11. Olgu 11 54
4.3.12. Olgu 12 56
4.3.13. Olgu 13 57
4.3.14. Olgu 14 58
4.3.15. Olgu 15 60
4.3.16. Olgu 16 62
4.3.17. Olgu 17 63
4.3.18. Olgu 18 65
4.3.19. Olgu 19 67
4.3.20. Olgu 20 68
5. TARTIŞMA 71
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 75
KAYNAKLAR 76
EKLER 81
Ek 1 (ADÜ-HADYEK) 81
Ek 2. HASTA SAHİBİ BİLGİ ONAM FORMU 82
BİLİMSEL ETİK BEYANI 83
ÖZGEÇMİŞ 8
Rezerpin ile İndüklenen Parkinsonizm Modeline Bağlı Periferik Sinir Hasarında Düşük Yoğunluklu Ultrasesin Terapötik Etkinliği
Get PDFAmaç: Çalışmada, rezerpinle indüklenen parkinsonizm semptomlarına bağlı siyatik sinirde oluşan periferik sinir hasarının ve düşük yoğunluklu darbeli ultrasesin bu hasar üzerine olan terapötik etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: 40 adet erişkin Wistar rat rastgele dört gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki deneklere parkinsonizm semptomlarının oluşumu için gün aşırı 0,1 mg/kg dozunda rezerpin enjeksiyonu 45 gün süreyle uygulandı. 4. haftadan itibaren rezerpin ile birlikte 1 MHz, 0,5W/cm² ve 1,5W/cm² güç yoğunluklarında darbeli ultrases (US) tedavileri her gün her iki bacağa 3’er dakika uygulandı. Deneklerin nosiseptif ağrı algısı, siyatik fonksiyon indeksi, katatonik davranışları ve duyusal-motor fonksiyonları düzenli aralıklarla izlendi ve deney sonunda siyatik sinir elektrofizyolojisi değerlendirildi. Ayrıca, deneklerin plazma IL-1β, IL-6, ve TNF-α seviyeleri ile kaspaz-3, Bax, Bcl-2 ve Parkin'in siyatik doku ekspresyon seviyeleri belirlendi ve siyatik sinir histopatolojik değerlendirmesi yapıldı.
Bulgular: Rezerpin enjeksiyonu katatonik davranışta artışa (p≤0,001); duyusal-motor fonksiyonlarda (p≤0,001) ve siyatik sinir iletim hızında (p≤0,001) azalmaya; plazma IL1-β, IL-6, TNF-α seviyelerinde artışa; siyatik sinir Bax, kaspaz-3 ve parkin protein ekspresyon seviyelerinde artış ile birlikte Bcl-2 ekspresyon seviyelerinde azalmaya (p<0.05); akson ve miyelin çapında azalmaya neden olmuştur. Darbeli US tedavileri, özellikle 1.5 W/cm² güç yoğunluğunda uygulandığında, rezerpin enjeksiyonuna bağlı siyatik sinirde oluşan bu olumsuz etkileri kontrol düzeyine yaklaştırmada etkili olmuştur.
Sonuç: Düşük yoğunluklu darbeli ultrases tedavisinin rezerpin ile indüklenen parkinsonizm nedenli oluşan periferik sinir hasarında kötü prognozu iyileştirdiği ve daha ileri araştırmaların yapılması için umut vaad etmekte olduğu görülmüştür.ADÜ-BAP TPF-21009KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ v
ŞEKİLLER DİZİNİ vii
RESİMLER DİZİNİ x
TABLOLAR DİZİNİ xii
ÖZET xiii
ABSTRACT xiv
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 6
2.1. Sinir Sistemi 6
2.1.2. Periferik Sinir Sistemi 7
2.1.3. Sinirde İletim ve Aksiyon Potansiyeli 11
2.2. Nöropati 14
2.3. Miyelin 16
2.4. Parkinson Hastalığı ve Parkinsonizm 19
2.4.1. Parkinson Hastalığı ve Parkinsonizm Hayvan Modelleri 19
2.5. Veziküler monoamin taşıyıcıları (VMAT) 20
2.6. Rezerpin 20
2.7. Ultrases 22
2.7.1. Ultrases Dalgalarının Biyofiziksel Etkileri 24
2.7.2. Ultrasesin Etki Mekanizması 26
2.7.3. Ultrasesin Sinir Rejenerasyonu Üzerine Olan Etkisi 28
2.7.4. Düşük Yoğunluklu Darbeli Ultrases 29
3. GEREÇ VE YÖNTEM 31
3.1. Gereç 31
3.1.1. Cihazlar 31
3.1.2. Kullanılan Kimyasal Maddeler 31
3.2. Yöntem 32
3.2.1. Çalışma Grupları 32
3.2.2. Nosiseptif Hot Plate (Isı Plakası) Testi Uygulaması 36
3.2.3. Motor Fonksiyonla İlişkili Davranış Değerlendirme Testleri 37
3.2.4. Siyatik Fonksiyon İndeksi 39
3.2.5. Elektrofizyolojik Ölçümler 40
3.2.6. Deneklerden Doku Örneklerinin Alınması 43
3.3. Western Blot 44
3.3.1. Siyatik Sinir Dokusu Homojenizasyonu 44
3.3.2. Bradford Assay ile Protein Tayini 45
3.3.3. SDS-PAGE Jel Elektroforezi 47
3.4. Histopatoloji 54
3.4.1. Fiksasyon Sonrası Doku Takibi ve Parafine Gömme 54
3.4.2. Siyatik Sinir Dokusu Luksol Fast Blue Boyama Protokolü 55
3.4.3. Siyatik Sinir Dokusu Masson Trikrom Histokimyasal Boyama Protokolü 56
3.4.4. Hematoksilen & Eozin Histokimyasal Boyama Protokolü 57
3.5. İstatistiksel Analiz 57
4. BULGULAR 58
4.1. Motor Fonksiyonunun Davranış Testleriyle Değerlendirilmesi 58
4.2. Nosiseptif Ağrı Algısının Değerlendirilmesi 61
4.3. Siyatik Fonksiyon İndeksinin (SFI) Değerlendirilmesi 63
4.4. Elektrofizyolojik Ölçümlerin Alınması ve Analizi 65
4.5. Proinflamatuvar sitokin seviyelerindeki değişimler 72
4.5.1. Protein Ekspresyon Analiz Sonuçları 75
4.6. Histopatolojik İnceleme Sonuçları 81
5. TARTIŞMA 90
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 91
KAYNAKLAR 106
EKLER 126
BİLİMSEL ETİK BEYANI 130
ÖZ GEÇMİŞ 13
RAHATLATICI VE UYARICI KOKUNUN ERKEK VOLEYBOLCULARDA BASİT REAKSİYON SÜRESİNE AKUT ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA
Get PDFAmaç: Bu araştırma, rahatlatıcı ve uyarıcı olarak adlandırılan koku türlerinin, erkek voleybolcularda basit reaksiyon süresine akut etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, 2022-2023 sezonunda Alpaslan Endüstri Erkekler 1. Liginde mücadele eden Aydın Büyükşehir Belediye Spor’da oynayan 20-28 yaş aralığındaki (ort:23,43) erkek voleybolcular katılmıştır. Sporcuların demografik verileri “Spor Geçmişi Envanteri” kullanılarak toplanmıştır. Nazal muayeneleri ve boy-kilo ölçümleri Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Polikliniğinde yapılmıştır. Basit reaksiyon süresi (RS) ve koku eşik düzeyi testleri Yörük Ali Efe Aydın Büyükşehir Spor Tesislerinde yapılmıştır. Rahatlatıcı olarak gül kokusu, uyarıcı olarak karanfil kokusu tercih edilmiştir. Verilerin analizinde normallik testleri için Shapiro-Wilk ve karşılaştırmalar için Paired Samples testi kullanılmıştır. Anlamlı farklılık değeri p>0,05 olarak kabul edilmiştir.
Bulgular: Yapılan ölçümler ve karşılaştırmalar sonucunda koklama faaliyeti uygulanan ölçümlerde reaksiyon süresinin kısaldığı görülmüştür. Gül kokulu RS (456,58 ms), kokusuz RS (482,54 ms) göre daha kısaydı (p>0,05). Karanfil kokulu RS (439,12 ms), gül kokulu RS (456,58 ms) göre daha kısaydı (p>0,05). Fakat bu iki durumda istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Karanfil kokulu RS (439,12 ms), kokusuz RS (482,54 ms) göre daha kısaydı (p<0,05). Karanfil kokulu RS ve kokusuz RS arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur.
Sonuç: Bu çalışma, sporda antrenman ve beslenme gibi temel faktörlerin yanında, diğer etmenlerin de bazı performans parametrelerinde önemli etkilerinin olduğunu göstermiştir. Öznel bir yapıda olan koku mekanizması, dinamik ve açık becerileri barındıran özellikle voleybol branşında başarının önemli bir parçası olabileceği düşünülmektedir.KABUL VE ONAY …………...………………………..………………….………… i
TEŞEKKÜR …………………………………………………………….…………… ii
İÇİNDEKİLER ..…………………………………………….………...……….….…. iii
SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ …..…………………….…………….…. v
ŞEKİLLER DİZİNİ ….………….…………………………...……………….……… vi
RESİMLER DİZİNİ ….………….…………………………...……………………… vii
TABLOLAR DİZİNİ ….………….…………………………...…………………….. viii
ÖZET ………………………………………………………………………………… ix
ABSTRACT ………………………………………………………………….………. x
1. GİRİŞ …………………….…………………...………………………….…….….. 1
1.1. Araştırmanın Amacı ..…………………………………………..…….….……… 3
1.2. Araştırmanın Hipotezleri ……………….………………………..……………… 3
1.3. Araştırmanın Varsayımları ……………………………………………………… 4
2. GENEL BİLGİLER ……………………..…………………………………....…… 5
2.1. Koku ………………….………………………………………………………..… 5
2.1.1. Kokunun Anatomisi ve Fizyolojisi ..…….….…… …………………………... 5
2.1.2. Beynin Koku Yapıları ve İşlevleri ………….……………...……….………… 8
2.1.2.1. Talamus ………............................….………….....…………………….…… 9
2.1.2.2. Amigdala …………………….…………………………….………................ 10
2.1.2.3. Hipokampüs ……………………………………………………..…………... 11
2.2. Reaksiyon ………………………………….…………..………………………… 12
2.2.1. Voleybolda Reaksiyon ……….…………………………………………...…… 14
2.3. Koku ve Reaksiyon İlişkisi …...………………….…………………………….... 16
3. GEREÇ VE YÖNTEM ……...……………………………………….………….… 18
3.1. Gereç …………………………………………………………....…..………….... 18
3.1.1. Katılımcılar …………......…………………………………..….........….……... 18
3.1.2. Çalışmaya Dahil Edilme ve Dışlanma Kriterleri …...………..…..….……… 18
3.2. Yöntem ……………………………………..……………………….………….... 19
3.2.1. Araştırmanın Tipi .…………………………………………………………….. 19
3.2.2. Araştırmanın Uygulama Yerleri ….…………………………………………… 19
3.2.3. Araştırmanın Tasarımı ve Ölçümler ….....……………..…………...………… 19
3.2.3.1. Koku Eşik Düzeyi Testi …..………………………...….…………………… 21
3.2.3.2. Basit Reaksiyon Süresi Testi ….……………………………………………. 23
3.2.4. İstatistiksel Değerlendirme ……………………………………………………. 25
4. BULGULAR ………………………………………………………………….….... 26
5. TARTIŞMA …………...……….…………………...……...….……………....…... 32
5.1. Araştırmanın Sınırlılıkları ……………………………………………………….. 34
6. SONUÇ VE ÖNERİLER ……………………………..…………..………….….… 35
KAYNAKLAR ..………………………………...……...……………………….…… 36
EKLER ……………………………………………………………………………….. 42
Ek 1 (Spor ve Sağlık Geçmişi Envanteri) ………………...….………………….… 42
BİLİMSEL ETİK BEYANI ………………………………………………………….. 4
EGE BÖLGESİNDE YETİŞTİRİLEN KOYUN VE KEÇİLERDE APSELERDEN İZOLE EDİLEN CORYNEBACTERİUM PSEUDOTUBERCULOSİS VE STAPHYLOCOCCUS AUREUS SUBSP. ANAEROBİUS SUŞLARININ FENOTİPİK VE GENOTİPİK ÖZELLİKLERİNİN ARAŞTIRILMASI
No full textAmaç: Bu çalışmada Ege bölgesinde yetiştirilen koyun ve keçi apselerinden izole edilen Corynebacterium pseudotuberculosis ve Staphylococcus aureus subsp. anaerobius suşlarının fenotipik ve genotipik özelliklerinin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada 2021-2023 yılları arasında 100 adet küçükbaş hayvana ait apse örneklerinden konvansiyonel, hızlı teşhis ve moleküler yöntemlerle C.pseudotuberculosis ve S.aureus subsp. anaerobius izolasyonu yapılmış ve izolatların filogenetik yakınlıklarını RAPD-PCR yöntemi ile belirlenmiştir.
Bulgular: 100 adet örnekten 17 C.pseudotuberculosis ve 31 adet S. aureus subsp. anaerobius izole ve identifiye edildi. İzolatlarının filogenetik yakınlıklarının belirlenmesi amacıyla yapılan RAPD-PCR ile genotiplendirme sonucunda, S. aureus subsp. anaerobius izolatlarında % 27 -100 oranında, C. pseudotuberculosis izolatlarında % 41 -100 oranında benzerlik saptandı.
Sonuç: Bu çalışmada Ege bölgesinde yetiştiriciliği yapılan koyun ve keçilerde C. pseudotuberculosis ve S. aureus subsp. anaerobius varlığı ortaya konulmuştur. Çalışmamız sonucunda koyun ve keçilerde oluşan apse olgularında koruyucu ve tedavi amaçlı uygulama sırasında her iki etkene karşı etkili olabilecek yöntemlerin uygulanması gerektiği kanaatine varılmıştır.KABUL VE ONAY i
TEŞEKKÜR ii
İÇİNDEKİLER iii
SİMGE VE KISALTMALAR DİZİNİ vi
ŞEKİLLER DİZİNİ vii
TABLOLAR DİZİNİ viii
ÖZET ix
ABSTRACT ix
1.GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 2
2.1. Avrupa’da ve Türkiye’ de Küçükbaş Hayvancılığının Mevcut Durumu ve Önemi 2
2.2. Corynebacterium pseudotuberculosis ve Staphylococcus aureus subps. anaerobius’un Tarihçesi 2
2.2.1. C. pseudotuberculosis ’in Tarihçesi.. 2
2.2.2.S.aureus subps.anaerobius’unTarihçesi ……………………………………………….. 3
2.3. C. pseudotuberculosis ve S.aureus subps. anaerobius’un Etiyolojisi 4
2.3.1. C. pseudotuberculosis’in Etiyolojisi.. 4
2.3.2. S. aureus subps. anaerobius’un Etiyolojisi. 6
2.4 C.pseudotuberculosis ve S. aureus subps. anaerobius’un Virülens Faktörleri 7
2.4.1 C. pseudotuberculosis’in Virülens Faktöreri. 7
2.4.2 S.aureus subps. anaerobius’un Virülens Faktörleri. 9
2.5 C. pseudotuberculosis ve S. aureus subps. anaerobius’un Epidemiyolojisi 10
2.5.1 C. pseudotuberculosis’in Epidemiyolojisi. 10
2.5.2 S. aureus subps. anaerobius’un Epidemiyolojisi. 12
2.6 C. pseudotuberculosis ve S. aureus subps. anaerobius’un Patogenezi 13
2.6.1 C. pseudotuberculosis’in Patogenezi. 13
2.6.2 S. aureus subps. anaerobius’un Patogenezi.. ..14
2.7 C. pseudotuberculosis ve S. aureus subps. anaerobius’un Teşhisi 15
2.7.1 C. pseudotuberculosis’in Teşhisi.. 15
2.7.2 S. aureus subps. anaerobius’un Teşhisi.. 17
2.8 C. pseudotuberculosis ve S. aureus subps. anaerobius’un Koruma ve Tedavisi 18
2.8.1 C.pseudotuberculosis’in Koruma ve Tedavisi . 18
2.8.2. S. aureus subps. anaerobius’un Koruma ve Tedavisi. 20
3. GEREÇ VE YÖNTEM 21
3.1. Gereç 21
3.1.1.İzolasyon Örnekleri 21
3.1.2. Standart Suşlar. 22
3.1.3. Kullanılan Besi Yerleri, Solusyonlar, Ayıraçlar 22
3.1.3.1. Kanlı Agar 22
3.1.3.2. Brain Hearth Infusion Broth 22
3.1.3.3. Oksidaz Ayıracı 23
3.1.3.4. Katalaz Testi 23
3.1.3.5. Gram Boyama Kiti 23
3.1.3.6. Vitek 2 Kullanım Solüsyonu 24
3.1.3.7. Vitek 2 CBC Kiti 24
3.1.3.8. Vitek 2 GP Kiti 24
3.1.3.9. DNA Ekstraksiyon Kiti 24
3.1.3.10. Xpert Fast Hotstart Mastermix 24
3.1.3.11. Xpert Green DNA Stain Direct 24
3.1.3.12. 50X TAE (Tris, Asetik Asit, EDTA) Elektroforez Solüsyonu 24
3.1.3.13. Marker 25
3.1.3.14. Agaroz 25
3.1.4. Kullanılan Cihazlar 25
3.1.4.1. VITEK 2 Compact . 25
3.1.4.2. Santrifüj . 26
3.1.4.3. Termal Döngüleme . 26
3.1.4.4. Elektroforez . 26
3.1.4.5. Görüntüleme . 26
3.1.4.6. Hassas Terazi 26
3.1.5. Primerler 26
3.2 Yöntem 27
3.2.1. Örnekleme 27
3.2.2. C. pseudotuberculosis ve S.aureus subsp. anaerobius’ un İzolasyonu 28
3.2.3. Gram Boyama 28
3.2.4. Bakteriyel İzolatların VITEK 2 Compact Cihazı ile İdentifikasyonu 28
3.2.5. PCR Tekniği 30
3.2.5.1 DNA Ekstraksiyonu 30
3.2.5.2 C. pseudotuberculosis’in PCR Amplifikasyon Aşaması 31
3.2.5.3 S. aureus subsp. anaerobius’un PCR Amplifikasyon Aşaması 32
3.2.5.4. PCR Ürünlerinin Elektroforez Tankına Yüklenmesi 34
3.2.5.5 Jelde Yürütme 35
3.2.5.6 Görüntüleme ve Değerlendirme 35
3.2.6 İzolatların Genotiplendirilmesi 35
4. BULGULAR 36
4.1. Fenotipik İzolasyon Bulguları 36
4.2. Vitek 2 Compact ile İdentifikasyon Bulguları 36
4.3. PCR Analizi Bulguları 37
4.3.1. C. pseudotuberculosis’in PCR ile İdentifikasyonu 37
4.3.2. S. aureus un PCR ile İdentifikasyonu 38
4.3.3. S. aureus subsp. anaerobius’ un PCR ile İdentifikasyonu 39
4.3.4. C. pseudotuberculosis’in Genotiplendirme Sonuçları 40
4.3.5. S. aureus subsp, anaerobius’ un Genotiplendirme Sonuçları 41
5. TARTIŞMA 43
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 50
KAYNAKLAR 51
BİLİMSEL ETİK BEYANI 71
ÖZ GEÇMİŞ 7