16637 research outputs found
Sort by
The process of driving community welfare by fishermen on the andaman coast of Southern Thailand
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (พัฒนามนุษย์และสังคม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Effect of Social Support Program on Psychosocial adaptation among Women of Advanced Maternal Age
Get PDFวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การผดุงครรภ์))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2561This quasi-experimental research aimed to test the effect of social support program on psychosocial adaptation among women of advanced maternal age. The sample consisted of 60 women of advanced maternal age attending the antenatal department at a hospital in Yala Province. They were purposively selected and assigned into control group and experimental group. There were 30 subjects in each group. The control group received standard care, while the experimental group received the social support program. The research instrument consisted of 2 parts: (1) the interventional instruments were a social support program including social support plan, teaching plan, power point, social support manual for women of advanced maternal age and plan of follow up by phone; and (2) the data collection instruments were personal information for pregnant women questionnaire, personal information for husband or family members questionnaire and the psychosocial adaptation questionnaire. All instruments were examined for content validity by 3 experts. The reliability of the psychosocial adaptation questionnaire was tested using Cronbach's alpha coefficient yielding a value of .86. Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test and independent t-test. The results revealed that the experimental group after receiving the social support program had a mean score of psychosocial adaptation (M=223.57, SD = 8.26) significantly higher than before intervention (M = 206.67, SD = 10.90) (p < .001) and significantly higher than the control group (M=212.73, SD = 16.19) (p < .01).
This study findings showed that the social support program could help women of advanced maternal age improve their psychosocial adaptation. Thus, health care provider should integrate this program into the regular practice.การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนับสนุน ทางสังคมต่อการปรับตัวด้านจิตสังคมของหญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุมาก กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์ ที่มีอายุ 35 ปี ขึ้นไป ที่มารับบริการ ณ แผนกฝากครรภ์ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดยะลา คัดเลือก กลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กําหนด จํานวน 60 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มละ 30 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ 1) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ โปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม ประกอบด้วย แผนการสนับสนุนทางสังคม แผนการสอน สื่อนําเสนอภาพนิ่ง คู่มือการสนับสนุน ทางสังคมสําหรับหญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุมาก และแผนการติดตามเยี่ยมทางโทรศัพท์ และ 2) เครื่องมือ ที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลของหญิงตั้งครรภ์ แบบสอบถาม ข้อมูลส่วนบุคคลของสามีหรือครอบครัว และแบบวัดการปรับตัวด้านจิตสังคม ซึ่งเครื่องมือทั้งหมด ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน หาค่าความเที่ยงของแบบวัดการ ปรับตัวด้านจิตสังคม โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้เท่ากับ .86 และวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติทีคู่และสถิติทีอิสระ
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมมีการ ปรับตัวด้านจิตสังคม (M = 223.57, SD = 8.26) ดีกว่าก่อนการทดลอง (M = 206.67, SD = 10.90) อย่างมี นัยสําคัญทางสถิติ (p < .001) และดีกว่ากลุ่มควบคุม (M = 212.73, SD = 16.19) อย่างมีนัยสําคัญทาง สถิติ (p < .01)
จากการศึกษาครั้งนี้จะเห็นได้ว่าโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม สามารถช่วยให้ หญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุมากมีการปรับตัวด้านจิตสังคมได้ดีกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ ดังนั้น ผู้ให้บริการด้านสุขภาพควรประยุกต์ใช้โปรแกรมนี้เพิ่มขึ้นจากการดูแลที่เป็นงานประจํ
Relationships between Use of Managerial Accounting Data and Balanced Scorecard Affecting Success in Small and Medium Enterprise for Service Firm in South Area
Get PDFวิทยานิพนธ์ (บช.ม. (การบัญชี))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Plant Diversity in Different Ages of Rubber Plantations and Phenological Changes in Rubber-Arecaceae Intercropping
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (พืชศาสตร์))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Process Development of an Ecovillage with People Participation : A Case Study of Khok Muang Community, Bank Riang Sub-District, Khuan Niang District, Songkhla Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 256
Monks and Community Mobilization of Natural Resources and Environmental Management : A Case Study of Tamot Community, Tamot Sub-district, Tamot District, Phatthalung Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2561The objective of this qualitative research was to study 1) dynamics relationship
between monks and Tamot villagers in Tamot Sub-district, Tamot District, Phatthalung Province during 1967 - 2017; 2) the monks' roles in mobilizing natural resources and environmental management with the villagers during 1985-2017, as well as their contributive and obstructive factors; and 3) the outcomes of their mobilization. The qualitative research methodology included semi-structured and unstructured interviews, and participant and non-participant observations in the community. The number of sixty-five informants was comprised of monks, core-team members of environmental conservation groups, community senior citizen and villagers, local officials and related academic from academic institutes. Analytic induction was used for data analysis.
The relationship between the monks and the community could be classified into the following two types: 1) the relationship based on Buddhist beliefs and traditional practices, and 2) the one based on their community development roles, which enhanced community faith to them. These led to cooperation between the monks and villagers in both aspects: community development and natural resources and environmental management in which the monks played the role of informal leaders. Contributive factors entailed: 1) the monks' leadership attributes: morality, visions, toleration, devotion, articulate capabilities, and taking all actions shoulder-to- shoulder with the community members; 2) support from outsiders, ranging from government and private sectors, academic institutes, and other communities, as networks for promoting various activities, including learning processes and research, together with inside networks, particularly conservation groups 3) Some govemment policies and social pressures were supportive to the promotion of community-based natural resources and environmental management. Obstructions of the monks' actions in the last few years were due to increases in their religious duties and ages, leading to their declines in field activities with the groups. In terms of the outcomes of their
mobilization, the community faith was significant capital contributing to their roles in developing and mobilizing five capital of the community: Their mobilization of social capital - core-team community members and villagers within kinship networks led to village cooperation in developing physical capital - village infrastructures. This also resulted in developing the community human capital, as the monks mobilized financial capital and labor from the villagers, as well as connecting government officials to promote educational systems for the village youth. Thereafter, social capital was promoted for establishing a community organization - Tamot Temple Ground Council It has been the key organization mobilizing community development in different dimensions, particularly conservation and restoration of natural capital, forest and water. Moreover, the monk used financial capital, award of the conservation outcomes, to sustain the conservation groups. As the monks broadened the social capital to include outside agencies, networks of government offices, business sectors, and academic institutes came to work with the community. As such, the collaborative leaming processes have been consistently significant to the development of Tamot human capital, including the monks, core-team members, conservation group members, as well as children and the youth.งานวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความสัมพันธ์ระหว่างวัดตะโหมดกับชุมชน
ตําบลตะโหมด อําาเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง และการทํางานร่วมกันระหว่างพระสงฆ์กับชุมชนในช่วงปี 2510 - 2560 2) บทบาทของพระสงฆ์ในการขับเคลื่อนการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมร่วมกับชุมชน รวมทั้ง ปัจจัยเอื้อและอุปสรรคในการขับเคลื่อนงานดังกล่าวในช่วงปี 2538 – 2560 และ 3) ผลลัพธ์ของการขับเคลื่อนงาน ดังกล่าว วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพที่ใช้ได้แก่ การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างและไม่มีโครงสร้าง การสังเกตแบบมีและ ไม่มีส่วนร่วมในชุมชน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลจํานวน 65 คนประกอบด้วยพระสงฆ์ แกนนํากลุ่มอนุรักษ์ ผู้อาวุโสและชาวบ้าน ในชุมชน เจ้าหน้าที่ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในท้องถิ่น และนักวิชาการจากสถาบันการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับชุมชน
ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัย
ผลการวิจัยพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพระสงฆ์วัดตะโหมดกับชุมชนมี 2 ลักษณะ ได้แก่ 1) ความสัมพันธ์บนพื้นฐานความเชื่อและวิถีปฏิบัติตามประเพณีทางพุทธศาสนา และ 2) ความสัมพันธ์จากบทบาทการ พัฒนาชุมชนของพระสงฆ์ ซึ่งเป็นการเพิ่มพูนศรัทธาที่ชุมชนมีต่อพระสงฆ์ ส่งผลให้เกิดการทํางานร่วมกันทั้ง 2 ด้าน คือ การพัฒนาชุมชน และการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งพระสงฆ์มีบทบาทเป็นผู้นําอย่างไม่เป็น ทางการ ปัจจัยเอื้อได้แก่ 1) คุณสมบัติของพระสงฆ์ในฐานะผู้นํา ได้แก่ คุณธรรม วิสัยทัศน์ ความอดทน ความ เสียสละ วาทศิลป์ในการติดต่อสื่อสาร และการลงมือปฏิบัติการร่วมกับชุมชน 2) การมีหน่วยงานทั้งภาครัฐและ เอกชน สถาบันการศึกษา และชุมชนอื่นๆ เข้าร่วมเป็นเครือข่ายสนับสนุนให้เกิดกิจกรรมต่างๆ รวมทั้งกระบวนการ เรียนรู้และการทําวิจัย ตลอดจนมีเครือข่ายภายในชุมชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และ 3) นโยบาย บางส่วนของรัฐและกระแสสังคมที่ส่งเสริมการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมโดยชุมชน ส่วนอุปสรรคใน การดําเนินงานของพระสงฆ์ในยุคหลังๆ คือ ภาระหน้าที่ทางศาสนาและวัยที่เพิ่มสูงขึ้น ส่งผลให้การเข้าร่วม ปฏิบัติการกับกลุ่มอนุรักษ์ลดน้อยลง ส่วนผลลัพธ์การขับเคลื่อนการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม พบว่า ทุนศรัทธาที่ชุมชนมีต่อพระสงฆ์ ได้เอื้อให้พระสงฆ์ทํางานพัฒนาและขับเคลื่อนทุน 5 ด้านของชุมชน ดังนี้ พระสงฆ์เป็นผู้ขับเคลื่อนทุนทางสังคมทั้งแกนนําชุมชนและชาวบ้านซึ่งมีความสัมพันธ์แบบระบบเครือญาติ ให้ ร่วมกันพัฒนาทุนกายภาพ ซึ่งเป็นระบบโครงสร้างพื้นฐานภายในชุมชน รวมทั้งพัฒนาทุนมนุษย์โดยส่งเสริมระบบ การศึกษาสําหรับเยาวชน โดยท่านทําหน้าที่ระดมทุนเงินตราและแรงงานของชุมชน และเชื่อมโยงเจ้าหน้าที่รัฐให้ มาร่วมสนับสนุนการพัฒนาดังกล่าว ต่อมาท่านได้เชื่อมโยงทุนทางสังคมโดยยกระดับการทํางานชุมชนเป็นองค์กร ชุมชนในนามสภาลานวัดตะโหมด ซึ่งเป็นองค์กรหลักในการขับเคลื่อนการพัฒนาชุมชนในมิติต่างๆ โดยเฉพาะอย่าง ยิ่งการอนุรักษ์และฟื้นฟูทุนธรรมชาติทั้งป่าและน้ํา นอกจากนั้น พระสงฆ์ได้ใช้ทุนเงินตราซึ่งเป็นรางวัลจากผลการทํางานอนุรักษ์ในการดํารงรักษากลุ่มอนุรักษ์ของชุมชน ส่วนการขยายทุนทางสังคมให้ออกไปเชื่อมโยงกับภายนอก ชุมชนส่งผลให้เครือข่ายหน่วยงานภาครัฐและเอกชน รวมทั้งสถาบันการศึกษาต่างๆ เข้ามาทํากิจกรรมร่วมกับชุมชน ซึ่งกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันดังกล่าว ส่งผลต่อการพัฒนาทุนมนุษย์ภายในชุมชนอย่างต่อเนื่อง ทั้งพระสงฆ์ แกนนํา ชุมชน กลุ่มอนุรักษ์ เด็กและเยาวชนในชุมชนตะโหม