16637 research outputs found
Sort by
The Use of Social Welfare Cards and the Card Holders’ Quality of Life in Trang Province, Thailand
Full text linkรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต(รัฐประศาสนศาสตร์), 2563The purposes of this study were to investigate the level of the use of social welfare cards of people in the Trang Province, Thailand, the card holders’ quality of life, the factors affecting the use of social welfare cards, the factors affecting their quality of life, and the relationship between the use of the welfare cards and the holders’ quality of life. The samples, selected through Simple Random Sampling, were 440 social welfare card holders in two districts, namely Mueang Trang District and Huai Yot District. Questionnaires were used to collect data. Statistical tests for data analysis included frequency, percentage, means, standard deviation, T-test, F-test. The post hoc test of Scheffe was used for the differences between pairs, and Pearson Product Moment Correlation Coefficient for the level of relationship.
The results of the study revealed that the majority of the subjects were females of 41- 50 years of age, with monthly salary of 5,001-10,000 baht in unskilled workforce. They were mostly Buddhists living in Mueang Trang District among 2 - 4 family members. The results revealed that the overall usage of social welfare cards was at medium level with the family aspect at the highest rank. As for the card holders’ quality of life, the research showed the medium level with the social relationship aspect at the highest rank. Concerning the level of the use of social welfare cards when considered through individual factors, salary, job, areas of residency and number of family members had significant effects at 0.05 level Concerning the card holders’ quality of life, age, salary, and job had significant effects at 0.05 level while gender, religion, residency areas, and number of family members showed no significant difference. Finally, the use of social welfare cards had a positive relationship with the holders’ quality of life at the medium level. Suggestions for further studies include 1) adjusting different allowances for card holders of different social contexts in various environments, 2) controlling more strictly the merchandise prices at blue flag stores, 3) screening carefully applicants’ qualifications to prevent fraudulence in the social welfare scheme.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับของการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ระดับคุณภาพชีวิตของผู้ใช้บัตรผู้ถือบัตรในจังหวัดตรัง เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับการใช้บัตร เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับคุณภาพชีวิตของผู้ใช้บัตร และท้ายที่สุดเพื่อเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของระดับการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐกับคุณภาพชีวิตของผู้ใช้ กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ จำนวน 440 ราย ใน 2 อำเภอ คือ อำเภอเมืองตรัง และอำเภอห้อยยอด ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ข้อมูลได้จากการใช้แบบสอบถาม เครื่องมือที่ใช้ในการวิเคราะห์หาสถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยใช้การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนด้วยสถิติ F-test ทดสอบค่าความแตกต่างรายคู่ (Post hoc) ด้วยวิธี Scheffe และพิจารณาความสัมพันธ์ของการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐกับคุณภาพชีวิตของผู้ใช้บัตร โดยใช้การวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์เพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า ผู้ใช้บัตรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 41 – 50 ปี มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนจำนวน 5,001-10,000 บาท มีอาชีพรับจ้างทั่วไป/ผู้ใช้แรงงาน นับถือศาสนาพุทธ อาศัยอยู่ที่อำเภอเมืองตรัง และมีจำนวนสมาชิกในครอบครัวระหว่าง 2-4 คน ประชาชนผู้ถือบัตรมีภาพรวมการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐอยู่ในระดับปานกลาง โดยด้านที่มีระดับการใช้บัตรเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านครอบครัว ภาพรวมของคุณภาพชีวิตของประชาชนผู้ถือบัตรในจังหวัดตรังอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านความสัมพันธ์ทางสังคม เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐเมื่อจำแนกตามปัจจัย พบว่า ประชาชนที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน อาชีพ ที่อยู่อาศัย และจำนวนสมาชิกในครอบครัวต่างกัน มีการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนประชาชนที่มีเพศ อายุ และศาสนาต่างกัน มีการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐไม่แตกต่างกัน ส่วนการเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับคุณภาพชีวิตประชาชนผู้ถือบัตรเมื่อจำแนกตามปัจจัย พบว่า ประชาชนที่มีอายุ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และอาชีพต่างกัน มีคุณภาพชีวิตต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนประชาชนที่มีเพศ ศาสนา ที่อยู่อาศัย และจำนวนสมาชิกในครอบครัวต่างกันมีคุณภาพชีวิตไม่แตกต่างกัน ด้านความสัมพันธ์ระหว่างการใช้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐกับคุณภาพชีวิตของประชาชนผู้ถือบัตร อยู่ในระดับปานกลาง ข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยต่อไป คือ 1) ควรพิจารณาวงเงินเป็นหมวดเพื่อให้เหมาะสมกับบริบททางสังคม สภาพ แวดล้อมที่แตกต่างกันของผู้ใช้บัตร 2) ควบคุมร้านธงฟ้าไม่ให้ขึ้นราคาสินค้าเกินกำหนด และ 3) ตรวจสอบผู้ขอรับบัตรสวัสดิการแห่งรัฐอย่างรอบคอบเพื่อป้องกันการสวมสิทธ
Models of promotion to family and community empowerment for caring the children and adolescents with autism in five southern border provinces
No full textรูปแบบการส่งเสริมพลังครอบครัวและชุมชนในการดูแลเด็กและวัยรุ่นออทิสติกในห้าจังหวัดชายแดนใต้ การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฎิบัติการแบบมีส่วนร่วม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้นโยบายห้องเรียนฝึกอาชีพคู่ขนานสำหรับวัยรุ่นพิการและออทิสติกในวิทยาลัยการอาชีพในห้าจังหวัดชายแดนใต้ พัฒนานวัตกรรมจากพลังครอบครัวที่มีต่อพัฒนาการและสุขภาพจิตของเด็กและวัยรุ่นออทิสติก และประเมินสุขภาพจิตของเด็กและวัยรุ่นออทิสติกในจังหวัดชายแดนใต้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเชิงคุณภาพเป็นผู้บริหารโรงเรียน ครูจากโรงเรียนศึกษาพิเศษเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้ ศูนย์การศึกษาพิเศษ อาชีวศึกษา วิทยาลัยชุมชน และโรงเรียนคู่ขนานระดับประถมศึกษาในจังหวัดยะลา จำนวน 180 คน ผู้ปกครองและผู้พิการในชมรม 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้แก่จังหวัดนราธิวาส ยะลา ปัตตานี สงชลา และสตูล จำนวน 100 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเชิงปริมาณคือผู้ปกครองและบุคคลออทิสติกในชมรม 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จำนวน 200 คน และตัวแทนจากภาคประชาสังคม จำนวน 100 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด ใช้ระยะเวลาในการดำเนินการ 18 เดือน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ คือ ประเด็นคำถามความเป็นไปได้ในการใช้นโยบายห้องเรียนฝึกอาชีพคู่ขนานสำหรับวัยรุ่นพิการและออทิสติกในวิทยาลัยการอาชีพในห้าจังหวัดชายแดนใต้ การสนทนากลุ่มและปฎิบัตการแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนานวัตกรรม และเชิงปริมาณ คือ แบบประเมินสุขภาพจิตของบุคคลออทิสติก มีค่าความเที่ยง Alpha’s Cronbach เท่ากับ 0.81 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการส่งเสริมพลังครอบครัวและชุมชนในการดูแลเด็กและวัยรุ่นออทิสติกในห้าจังหวัดชายแดนใต้ ครูส่วนใหญ่มีความคิดเห็นพ้องกันในความจำเป็นในการจัดการเรียนการสอนด้านอาชีพแก่ผู้พิการทุกประเภทไม่เฉพาะแต่บุคคลออทิสติกที่จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 6 เพื่อให้สามารถพัฒนาตนเองให้เพียงพอที่จะสร้างอาชีพพึ่งตนเองได้ในอนาคต โดยการจัดห้องเรียนฝึกอาชีพคู่ขนานสำหรับวัยรุ่นพิการในวิทยาลัยการอาชีพในห้าจังหวัดชายแดนใต้ จึงจัดทำหลักสูตรระยะสั้นห้องเรียนคู่ขนานสำหรับผู้พิการในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาอาชีวศึกษาและวิทยาลัยชุมชน ประกอบด้วย 6 หลักสูตร คือ หลักสูตรคอมพิวเตอร์ หลักสูตรงานประดิษฐ์ของใช้จากผ้า หลักสูตรจัดช่อดอกไม้แสดงความยินดี หลักสูตรนวดฝ่าเท้าเพื่อสุขภาพ หลักสูตรขนมไทย และหลักสูตรสาขาวิชาเกษตรศาสตร์ เพื่อเป็นหลักสูตรการเตรียมความพร้อมของผู้พิการทั้งในและนอกระบบการศึกษาที่จบการศึกษาในระดับมัธยมปีที่ 3 หรือเทียบโอนหน่วยกิตการเรียนก่อนเข้าสู่การศึกษาในระดับระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และสำหรับเป็นทางเลือกของการทำอาชีพบำบัดได้ด้วย ผู้ปกครองบุคคลออทิสติกในชมรม 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้มีความคิดเห็นว่า ต้องพัฒนาศักยภาพของบุคคลออทิสติกเพื่อส่งเสริมพัฒนาการและทักษะชีวิตในการอยู่ร่วมกับบุคคลอื่นในสังคม โดยพัฒนานวัตกรรม 5 รูปแบบ คือ 1) ชมรมผู้ปกครองบุคคลออทิสติกจังหวัดปัตตานีพัฒนานวัตกรรมเป็นแอพพลิเคชั่นสำหรับพัฒนาศักยภาพบุคคลออทิสติก (Thai-APDA) 2) จังหวัดสงขลาพัฒนานวัตกรรมเป็น E-book: Social Story เรื่องไปเซเว่นสำหรับลูกออทิสติก เพื่อฝึกทักษะการรอคอยและพัฒนาทักษะการเลือกซื้อของ 3) จังหวัดยะลาพัฒนานวัตกรรมเป็นหมากขุมประเทืองปัญญา เพื่อพัฒนาสมาธิลูกออทิสติก 4) จังหวัดนราธิวาสพัฒนานวัตกรรมเป็น Buku Saya คำวิเศษชวนน้องออทิสติกคุยกัน และ 5) จังหวัดสตูลพัฒนานวัตกรรมเป็นการทำเกษตรผสมผสานบนกระเบื้อง เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ลูกออทิสติกและฝึกทักษะทางสังคม ปัญหาสุขภาพจิตที่พบในเด็กและวัยรุ่นออทิสติกมากที่สุดร้อยละ 43.30 มีปัญหาด้านการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ รองลงร้อยละ 29.90 ปัญหาด้านความรู้สึกกังวล มีปมด้อยอย่างรุนแรงสม่ำเสมอ ร้อยละ 18.85 ปัญหาการปลีกตัวออกจากสังคม อันมีผลต่อการเรียน ร้อยละ 7.37 มีพฤติกรรมก้าวร้าว ก่อกวนเป็นอันตรายแก่ตนเองและผู้อื่น และร้อยละ 7.02 ปัญหาการปรับตัวทางสังคมไม่ถูกต้อง มีการฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ที่เป็นที่ยอมรับของสังคม ตามลำดั
The empowerment and diversity of BCG (Bio-Circular-Green Economy) for CBT development linkage with AEC countries
No full textThe aims of strengthening and diversifying a BCG (Bio-Circular-Green Economy), leading
to the development of coastal community tourism in the southern region of Thailand
(connecting with AEC countries) , are 1) to identify the characteristics of coastal communities
in 6 Andaman provinces which will lead to the process of creating community participation,
2) to create and develop a BCG Model and develop a model of people's participatory
management process, using the BCG Model in each Andaman coastal community, 3) to
promote the development of coastal tourism and find innovations to develop tourism in
coastal communities, and 4) to provide community- based tourism information services to
countries in the AEC to conduct this research. Six provinces of Andaman coastal tourism
communities were selected as case studies. These communities were, analyzed and assessed
in respect of their resources and internal and external factors of the BCG Matrix and Carbon
footprint. Contextual differences were identified that could lead to the development
of community participation in a tourism project, according to the concept of the BCG Model.
The results show that the Bo Chet Luk Community, Satun Province, used the BCG
Matrix process to analyze factors and resource bases in the area, to develop community
products that help promote and support community-based tourism, by focusing on activities
or highlights of the community, to make it well-known to tourists and the general public.
Based on the analysis of the resource base, it was found that the agricultural resources of the
area were abundant, and the distinctive resource base, that was the identity of the community,
was pumpkins and green pumpkins. These products were processed into tourism promotion
products that could generate income for the community. It is their additional occupation. It
creates a more circular economic system within the community, and it also upgrades the
products of the tourism community to be better known to others and local food safety.
Tha Din Daeng Community, Phang Nga Province, used the BCG Metrix process to
analyze internal and external factors. Then data were used to analyze the strengths of
resources in the community. This led to the extension and adding value to existing resources
by developing products to promote tourism in the community. The resource base are Litsea
Leiantha Hook leaves, Sea holly leaves and Citronella Laurel leaves. These leaves were
processed into products of the community, in the form of food and herbal products, to
generate income for the community, to make local resources more valuable and vegetation
genetic diversity conservation and restoration.
Bo Hin Community, Trang Province, is a community where Pandan trees are processed.
Pandan trees are used to create products to promote tourism in the form of bags. When the
BCG Matrix process was used in the study, it was found that human labor in the community
was needed at every step of the processing process, and processing created waste.
Consequently, the researcher analyzed the problems, production processes, and processing.
It was found that in some steps, human labor was not needed, and it helped make the process
faster, too. The researchers therefore analyzed the production process to find methods to
reduce human labor. Tools or devices that help reduce the time to prepare pandanus plants
were therefore developed, that lead to a faster processing process. These tools replaced the
use of labor in the community which eventually reduced the preparation process. This made
the production of products faster. In addition, it reduced the amount of waste left over from
paring Pandan trees.
Kamala Community, Phuket Province, has many natural and cultural attractions. A
survey of the geography of Kamala sub-district, Kathu District, Phuket Province, identified ahigh
potential, with a weighted value of 2.92, that could drive the BCG of the community to expand
cooperation, to build a network of communities in Kamala Sub-District, and to develop further
to create value- added tourism in the community, in a new way by emphasizing on
conservation, rehabilitation, and reuse of waste materials. It could help reduce the
community’s waste problems, and set the route for community- based tourism in a new
normal.
Laem Sak Community, Krabi Province, and Had Som Pan Community, Ranong Province,
were analyzed to find the amount of greenhouse gases that were generated by the
organization’ s activities and products, and to find management guidelines for reducing
greenhouse gas emissions in the future. This could promote community tourism activities in
the form of Green Tourism, which is part of the BCG economy. One activity that is used as an
important indicator is carbon footprint assessment of tourism routes. Data were used as
information in the development and design of tourism routes that reduce greenhouse gas
emissions to protect the environment. To create understanding and raising public awareness
of the importance of reducing greenhouse gas emissions.
Recommendations from BCG- based research are an important method to develop
social capital and to empower participatory communities. Applying the BCG process to creating
awareness of social capital leads to plans that develop tourism potential in the area, and in
accordance with the SDGs that will help to develop efficiency and effectiveness in the local
community, and to benefit the community economy of local people. Having extra income
from tourism helps to improve the living standard of people in the community. Everyone in
the community is key to cooperation to create good tourism management and links to the
neighboring country is the Republic of Malaysia and Myanmar in the futureการสร้างความเข้มแข็งและความหลากหลายทาง BCG (Bio-Circular-Green Economy) สู่การพัฒนาท่องเที่ยวชุมชนชายฝั่ง ภาคใต้เชื่อมโยงประเทศกลุ่ม AEC มีวัตถุประสงค์ เพื่อระบุลักษณะของชุมชนชายฝั่ง ใน 6 จังหวัดฝั่งอันดามัน นำไปสู่กระบวนการสร้างการมีส่วนร่วมในชุมชน เพื่อการสร้างและพัฒนารูปแบบ BCG Model และ หารูปแบบกระบวนการจัดการ แบบมีส่วนร่วมของประชาชนโดยใช้ BCG Model ในแต่ละชุมชนชายฝั่งอันดามัน เพื่อส่งเสริมการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชายฝั่ง และหานวัตกรรมการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนชายฝั่ง เพื่อให้บริการข้อมูลการท่องเที่ยวโดยชุมชน ไปสู่ประเทศในกลุ่ม AEC ในการดำเนินการวิจัยครั้งนี้ ได้คัดเลือกชุมชนท่องเที่ยวชายฝั่งอันดามัน 6 จังหวัด เป็นการศึกษาวิจัย วิเคราะห์และประเมินทรัพยากรและปัจจัยภายในและภายนอก BCG Matrix และ Carbon footprint ในพื้นที่ศึกษาที่มีความแตกต่างตามบริบทของชุมชนเพื่อนำไปสู่การพัฒนาศักยภาพของชุมชนท่องเที่ยว นำไปสู่กระบวนการสร้างการมีส่วนร่วมในชุมชน ตามแนวคิดของ BCG Model ผลการศึกษาพบมว่า ชุมชนบ่อเจ็ดลูก จังหวัดสตูล การนำกระบวนการ BCG Matrix วิเคราะห์ปัจจัยและฐานทรัพยากรในพื้นที่เพื่อนำไปสู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ของชุมชน ที่ส่งเสริมและสนับสนุนการท่องเที่ยวโดยชุมชน โดยมุ่งเน้นกิจกรรมหรือจุดเด่นของชุมชนให้เป็นที่รู้จักแก่นักท่องเที่ยวและบุคคลทั่วไป จากการวิเคราะห์ฐานทรัพยากร พบว่า ทรัพยากรทางด้านการเกษตรของพื้นที่ มีปริมาณมากและเป็นฐานทรัพยากรที่มีจุดเด่นและเป็น อัตลักษณ์ของชุมชน นั้นคือ ฟักทอง ฟักเขียว โดยการนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ส่งเสริมการท่องเที่ยว ก่อให้เกิดรายได้แก่ชุมชน เป็นอาชีพเสริมและก่อให้เกิดระบบหมุนเวียนทางเศรษฐกิจภายในชุมชนมากยิ่งขึ้น และยังเป็นการยกระดับสินค้าของชุมชนท่องเที่ยวให้เป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้นชุมชนท่าดินแดง จังหวัดพังงา การนำกระบวนการ BCG Matrix มาวิเคราะห์ปัจจัยภายในภายนอก เพื่อวิเคราะห์หาจุดเด่นของทรัพยากรในชุมชน นำไปสู่การต่อยอดและเพิ่มมูลค่าให้กับทรัพยากรที่มีอยู่ด้วยการนำมาพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของชุมชน คือ การนำใบธัมมัง ใบเหงือกปลาหมอ และ ใบเทพธาโร มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ของชุมชน ทั้งในรูปของอาหารและผลิตภัณฑ์ที่เป็นสมุนไพร เพื่อก่อให้เกิดรายได้ทั้งต่อตัวชุมชนและท้องถิ่นและเกิดการใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นให้มีคุณค่ามากยิ่งขึ้น ชุมชนบ่อหิน จังหวัดตรัง เป็นชุมชนที่มีการแปรรูปต้นเตย โดยการนำต้นเตยมาพัฒนาให้เป็นผลิตภัณฑ์ส่งเสริมการท่องเที่ยวในรูปแบบกระเป๋า โดยเมื่อนำกระบวน BCG Matrix มาใช้ในการศึกษา พบว่า ในทุกขั้นตอนของการแปรรูปใช้แรงงานจากคนในชุมชน และในกระบวนการทำ ก่อให้เกิดขยะ ดังนั้น คณะผู้วิจัยได้วิเคราะห์ปัญหา กระบวนการในการผลิต การแปรรูป พบว่า ในบางขั้นตอนสามารถลดขั้นตอนจากแรงงานคนได้ และยังช่วยทำให้กระบวนการทำรวดเร็วมากยิ่งขึ้น คณะผู้วิจัยจึงได้วิเคราะห์ขั้นตอนการผลิต เพื่อหาวิธีการในการลดแรงงานจากคน โดยการพัฒนาเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่ช่วยหล่นระยะเวลาในการเตรียมต้นเตยให้พร้อมและสามารถนำมาแปรรูปได้เร็วขึ้น และเพื่อมาทดแทนการใช้แรงงานในชุมชน ทำให้ลดขั้นตอนการเตรียม ทำให้ผลิตสินค้าได้รวดเร็วขึ้น นอกจากนี้ ยังช่วยลดปริมาณขยะที่เหลือจากการเหลาต้นเตยให้น้อยลง ชุมชนกมลา จังหวัดภูเก็ต จากการสำรวจสภาพภูมิศาสตร์ของชุมชนตำบลกมลา อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต พบว่า มีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่หลากหลาย มีศักยภาพระดับสูง ด้วยค่าถ่วงน้ำหนัก 2.92 และสามารถขับเคลื่อน BCG ของชุมชน เพื่อให้เกิดการขยายความร่วมมือและสร้างเครือข่ายของชุมชนตำบลกมลา และพัฒนาต่อยอดให้เกิดมูลค่าเพิ่มด้านการท่องเที่ยวของชุมชนในรูปแบบใหม่ เน้น การอนุรักษ์ ฟื้นฟู และวัสดุเหลือใช้มาใช้ประโยชน์ ลดปัญหาขยะของชุมชนที่เกิดขึ้น และกำหนดเส้นทางการท่องเที่ยวโดยชุมชนในวิถีใหม่ ชุมชนแหลมสัก จังหวัดกระบี่ และ ชุมชนหาดส้มแป้น จังหวัดระนอง ได้วิเคราะห์ปริมาณก๊าซเรือนกระจกที่เกิดจากกิจกรรมและผลิตภัณฑ์ขององค์กร และแนวทางในการบริหารจัดการเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในอนาคตเพื่อส่งเสริมกิจกรรมท่องเที่ยวของชุมชนในลักษณะ Green Tourism ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจแบบ BCG โดยมีกิจกรรมหนึ่งที่เป็นตัวชี้วัดสำคัญคือการประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของเส้นทางการท่องเที่ยวเพื่อนำไปเป็นข้อมูลในการพัฒนาและออกแบบเส้นทางการท่องเที่ยวที่ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม ข้อเสนอแนะจากการศึกษาวิจัยโดยใช้หลักการของ BCG เป็นวิธีที่สำคัญในการแสวงหาทุนทางสังคมเพื่อเสริมสร้างศักยภาพของชุมชนแบบมีส่วนร่วมเพื่อประยุกต์ใช้กระบวนการ BCG ในการสร้างการรับรู้ทุนทางสังคมที่นำไปสู่แผนพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวในพื้นที่ และสอดคล้องกับ SDGs ที่จะช่วยให้เกิดพัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ต่อชุมชนท้องถิ่น เกิดประโยชน์แก่เศรษฐกิจชุมชนของคนในท้องถิ่น มีรายได้เสริมจากการท่องเที่ยว ช่วยยกระดับ ความเป็นอยู่ของคนในชุมชน ทุก ๆ คนในชุมชนเป็นกุญแจสำคัญในการร่วมมือร่วมแรง ให้เกิดการบริหารจัดการการท่องเที่ยวที่ดีในอนาค
Media Literacy Skill Development of Sexting Victimization Prevention and Coping Strategies among University Students
No full textThis mixed-methods study investigated sexting and related victimization and coping strategies among 18-24 year-old university students in Southern Thailand. The data were collected with an online survey of 1378 students and telephone interviews with 18 students. Descriptive statistics are reported and a content analysis of the interviews was conducted. When asked about sexting frequency, 25% of the surveyed students indicated they had received sexts from their boy/girlfriend, 22% had sent sexts, and 38% had received sexts forwarded by others. Older, male, transgender, and nonbinary students had relatively higher sexting prevalence rates. We found no systematic differences in sexting between Buddhist and Islamic students. Interviews indicated that many students shared sexy or pornographic contents with friends rather than with partners. Twitter, Facebook, and LINE were key sexting platforms. Over a third of male and female students agreed that when sexting occurs, bad things happen. All interview participants had experienced online, sexuality-related victimization. For the interview participants these consisted of online sexual harassment (unwanted explicit photos, videos, messages, & calls) and impersonation, which can be considered a form of cyberbullying. While the interview participants did not share experiences of having their explicit photos or videos leaked publicly, many contributed to the victimization of others by forwarding leaked, explicit photos and videos of other people. Our interviews indicated that while experiences of online sexuality-related victimization impacted both female and male students emotionally, many simply tried to stop thinking about it. When victimized, many talked with their friends (if with anyone), but hardly any talked with their parents, instructors, or reported the incident to the police. Only six of the 18 interview participants could name a relevant law (the Computer Crime Act), and all but one thought it had limited usefulness in dealing with the victimization they experienced. Many students used technological means to prevent further victimization (blocking & reporting). In the survey, 55% had never had discussions about sexting as a part of a university lesson. When the interview participants were asked where they could find relevant information, they largely sought it online on the same platforms where victimization also occurred. Overall, our findings suggest that educational institutions are not doing enough to prevent sexting-related victimization or other forms of online sexual victimization such as online sexual harassment or sexuality-related cyberbullying
Effectiveness Improvement of Agricultural Products through e-Commerce: An Experimental Investigation
No full textงานวิจัยนี้ต้องการศึกษาถึงการนำสินค้าเกษตรมาขายผ่านช่องทางออนไลน์ การค้าสินค้าเกษตรผ่านทางออนไลน์มีข้อได้เปรียบกว่าการค้าแบบปกติที่มีหน้าร้านคือสามารถจับคู่ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายได้เร็วขึ้น สามารถตัดระบบพ่อค้าคนกลางออกไปได้ อย่างไรก็ตาม การค้าออนไลน์และลักษณะเฉพาะตัวของสินค้าเกษตร ที่ต้องการความไว้ใจ (trust) ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายที่สูงกว่าการค้าแบบปกติ คำถามหลักของงานวิจัยนี้คือ การค้าออนไลน์จะสามารถเข้ามาแทนที่การค้าแบบปกติได้หรือไม่และจะทำให้ประสิทธิภาพของตลาดเพิ่มขึ้นได้อย่างไร งานวิจัยนี้มีวิธีศึกษาโดยการทดลองในห้องปฏิบัติการทางเศรษฐศาสตร์ งานวิจัยนี้จะแสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นของสวัสดิการ (welfare) ที่เกษตรกรจะได้รับจากการค้าออนไลน์ขณะนี้ได้ทำการสำรวจงานศึกษาที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติม - เพิ่มรายละเอียดของการออกแบบการทดลองเช่นการค่า payoff ในการทดลองและค่า parameter ต่างๆ - จัดทำเอกสารเช่น เตรียมชุดคำถาม ออกแบบข้อความ, คำชี้แจง - งานคอมพิวเตอร์เช่น เขียนโปรแกรม z-Tree ทดสอบโปรแกรม ทดสอบระบบการเชื่อมต่อ (network) ในห้องปฏิบัติการณ์เสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว การทดลองเก็บข้อมูลจริงเสร็จสิ้นไปประมาณ 80% (เหลืออีก 1 กลุ่มการทดลอง) กำลังอยู่ในระหว่างเริ่มต้นการทำความสะอาดข้อมูลเพื่อวิเคราะห์ผลและเขียนรูปเล่มต่อไ
The Production of Fuels and High Value Chemicals from the Pyrolysis of Plastic Wastes
No full textวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพอลิเมอร์), 2564Plastic wastes have become one of the most concerning environmental issues in Thailand.High-density polyethylene (HDPE), Low-density polyethylene (LDPE) and Polypropylene (PP) equal 46%, 25%, and 16% of total plastic wastes in Thailand. They are produced from petroleum chemicals and are not biodegradable. The majority of plastic wastes which are sent to landfills end up in environments. Polylactide (PLA) is one of the most popular biodegradable polymers which trends to increase in usage. However, due to poor waste management, the biodegradable and traditional plastic wastes have disposed of in the same waste streams. Pyrolysis is a very viable and sustainable process of waste management to recovery chemicals and energy from wastes. In this study, virgin plastics (HDPE, LDPE, PP and PLA) and synthetic plastic waste (HDPE:LDPE:PP:PLA at 1:1:1:1) were investigated by a fixed-bed reactor. The effect of temperatures (400, 450, 500, 550, and 600 °C), the effect of heating method (conventional and stepwise) and the effect of catalysts (LTA zeolite, spent FCC, and MgO) were determined. From the results, thermal stability of studied polymers showed as HDPE>LDPE>PP>PLA depended on the structure of polymer and chain. Thermal degradation of petroleum-based polymers presented around 450-500 °C and that of PLA around 350-400 °C. The synthetic plastic waste presented two steps of thermal decomposition. The first step was the thermal decomposition of PLA, while the second step was the decomposition of petroleum-based polymers. The highest yield of pyrolysis liquid of HDPE, LDPE, PP and PP obtained from the pyrolysis at 600 °C, 500 °C, and 550 °C, respectively. While the pyrolysis of PLA at 400 °C produced the highest yield of liquid products. However, the pyrolysis at temperature 400 °C could not decompose the petroleum-based polymers, melted polymer remained in the reactor. There over two form of pyrolysis liquid as pyrolysis oil and wax, classified by their pouring ability. Each studied catalyst influenced the production of different chemicals by pyrolysis process of petroleum-based polymers at 600 °C with spent FCC obtained high C8-C12 hydrocarbons (gasoline range), high aromatics, and iso-alkane, which can apply for fuels production. The pyrolysis of PLA at 400 °C with LTA zeolite catalyst gave high yield of lactide and L-lactic acid at 78.87% and 0.04 %, respectively. While the of PLA with spent FCC gave high propanoic acid production at 52.85 %. The yield of pyrolysis liquid obtained from synthetic plastic waste was lower than those of virgin plastics because the complex decomposition of various polymer in synthetic plastic waste supported the gases production. Both conventional and stepwise pyrolysis led to similar yield of pyrolysis liquid. However, the stepwise pyrolysis could separate products of PLA from the products from petroleum-based polymers. In first step, lactide, L-lactic acid, and oxygenated compounds were the main products. Long chain hydrocarbons without oxygen were the major product of the second step. This work demonstrated the production of gasoline hydrocarbons, was, aromatics, lactide, L-lactide, and propanoic acid. These chemicals and fuels perusers can be further upgraded and used in several application. In addition, these in formation can apply for the plastic waste management by catalytic pyrolysis process.ขยะพลาสติกกลายเป็นหนึ่งปัญหาที่เกี่ยวข้องกับปัญหาสิ่งแวดล้อมมากที่สุดในประเทศไทย โดยในประเทศไทยพบขยะพลาสติกชนิดพอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นสูง (HDPE)
พอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDPE) และพอลิโพรพิลีน (PP) ปริมาณร้อยละ 46 25 และ 16 ตามลำดับ ในขยะพลาสติกทั้งหมด ซึ่งขยะพลาสติกเหล่านี้ผลิตมาจากปิโตรเคมีส่งผลให้ไม่สามารถย่อยสลายได้ ดังนั้นวิธีการกำจัดขยะแบบฝังกลบจึงไม่สามารถกำจัดปัญหาขยะพลาสติก จึงมีการใช้พอลิเมอร์ที่สามารถย่อยสลายทางชีวภาพเพื่อลดปัญหาขยะพลาสติก โดยพอลิเมอร์ที่ได้รับความนิยมได้แก่ พอลิแลกไทด์(Polylactide, PLA) ส่งผลให้แนวโน้มงานใช้ของ PLA เพิ่มขึ้น เนื่องจากระบบการจัดการกับขยะพลาสติกที่ขาดประสิทธิภาพ ส่งผลให้ PLA มีการกำจัดพร้อมกับขยะพลาสติกจากปิโตรเคมี ดังนั้นจึงมีการใช้วิธีการจัดการกับขยะพลาสติกด้วยกระบวนการไพโรไลซิส (pyrolysis) ซึ่งเป็นการแปรสภาพทางความร้อนภายใต้สภาวะไร้แก็ซออกซิเจนของพอลิเมอร์ที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูงเป็นเชื้อเพลิงและสารเคมีที่มีค่าความร้อนสูงขึ้น ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงทำการศึกษาสมบัติพื้นฐานและการสลายตัวทางความร้อนของพอลิเมอร์ชนิด HDPE LDPE PP PLA และขยะพลาสติกสังเคราะห์ (HDPE:LDPE:PP:PLA เท่ากับ 1:1:1:1) ศึกษาผลของอุณหภูมิ (400, 450, 500, 550, และ 600 °C) พร้อมศึกษาผลของวิธีการให้ความร้อนในกระบวนการไพโรไลซิส โดยแบ่งเป็นการให้ความร้อนแบบ conventional และ stepwise ของขยะพลาสติกสังเคราะห์ อีกทั้งศึกษาผลของสารตัวเร่งชนิดต่าง ๆ
(LTA zeolite spent FCC และ MgO) จากผลการทดลองพบว่าเสถียรภาพทางความร้อนของ HDPE>LDPE>PP>PLA ซึ่งเป็นผลมาจากโครงสร้างและลักษณะสายโซ่ของพอลิเมอร์ โดยที่อุณหภูมิในการสลายตัวทางความร้อนของพอลิเมอร์จากปิโตเคมีอยู่ในช่วง 450-500 °C และอุณหภูมิในการสลายตัวทางความร้อนของ PLA อยู่ในช่วง 350-400 °C โดยการสลายตัวทางความร้อนของขยะพลาสติกสังเคราะห์พบการสลายตัวทางความร้อน 2 ขั้น โดยในขั้นที่ 1 เป็นการสลายตัวทางความร้อนของ PLA ในขณะที่การสลายตัวขั้นที่ 2 เป็นการสลายตัวทางความร้อนของพอลิเมอร์จากปิโตรเคมี เมื่อทำการไพโรไลซิส HDPE LDPE และ PP ได้ปริมาณของของเหลวมากที่สุดที่อุณหภูมิ 600 500 และ 550 °C ตามลำดับ ในขณะที่การไพโรไลซิส PLA ได้ของเหลวไพไรไลซิสมากสุดเมื่อไพโรไลซิสที่อุณหภูมิ 400 °C อย่างไรก็ตามกระบวนการไพโรไลซิสพอลิเมอร์จากปิโตรเคมีที่อุณหภูมิ 400 °C ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากที่ 400 °C พอลิเมอร์จากปิโตรเคมีไม่สามารถสลายตัวทางความร้อนได้ ทำให้พอลิเมอร์เกิดการหลอมละลายอยู่ภายในกระบวนการ ผลิตภัณฑ์ของเหลวไพโรไลซิสสามารถแบ่งสถานะเป็น 2 สถานะ ได้แก่น้ำมันไพโรไลซิสและแว็กซ์ โดยทำการแบ่งตามความสามารถในการไหลที่อุณหภูมิห้อง จากการศึกษาตัวเร่งปฏิกิริยาพบความแตกต่างของสารเคมีที่ได้จากกระบวนการ
ไพโรไลซิส เมื่อทำการไพโรไลซิสพอลิเมอร์จากปิโตรเคมีที่ 600 °C เมื่อมีการใช้ spent FCC ได้ผลิตภัณฑ์ของ hydrocarbon C8-C12 , aromatics และ iso-alkanes ในปริมาณมาก โดยองค์ประกอบเหล่านี้นั้นส่งผลดีต่อคุณภาพของเชื้อเพลิงเบนซิล ในขณะที่การไพโรไลซิส PLA ที่ 400 °C ด้วย LTA zeolite ได้ปริมาณของ lactide และ L-lactic acid ในปริมาณ 78.87% และ 0.04 % ตามลำดับ ในขณะที่การไพโรไลซิส PLA ด้วย spent FCC พบสารเคมีชนิด propanoic acid ปริมาณเท่ากับ 52.85 % การไพโรไลซิสขยะพลาสติกสังเคราะห์ได้ปริมาณของของเหลว
ไพโรไลซิสน้อยกว่าการไพโรไลซิสพอลิเมอร์จากปิโตรเคมี เนื่องจากความสามารถในการสลายตัวทางความร้อนของพอลิเมอร์ที่ต่างแตกกัน สามารถช่วยให้เกิดการตัดสายโซ่ให้แก่ขยะพลาสติกสังเคราะห์ได้ มีการเพิ่มขึ้นของการเกิดแก็ซ จากการศึกษารูปแบบการให้ความร้อนซึ่งให้อุณหภูมิแบบ conventional และ stepwise พบว่าแนวโน้มของปริมาณของเหลวไพโรไลซิสมีแนวโน้มเดียวกัน อย่างไรก็ตามจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากแสดงให้เห็นว่าการไพโรไลซิสแบบ stepwise สามารถช่วยแยกผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการไพโรไลซิสของ PLA ออกจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากพอลิเมอร์จากปิโตรเคมี ซึ่งในขั้นที่ 1 ได้ผลิตภัณฑ์ lactide, L-lactic acid, และกลุ่มของสารที่มีออกซิเจนเป็นองค์ประกอบ ในขณะที่ขั้นที่ 2 ได้ผลิตภัณฑ์ของ alkanes และ alkene ที่มีน้ำนักโมเลกุลมาก จากผลการทดลองแสดงให้ว่าผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนไพโรไลซิสพอลิเมอร์ได้สารประกอบในช่วง gasoline รวมถึง aromatics, lactide, L-lacticacid และ propanoic acid และสารเคมีที่สามารถนำไปพัฒนาและปรับปรุงเพื่อใช้ประโยชน์ด้านอื่นๆ จากผลการทดลองทั้งหมดสามารถใช้เป็นข้อมูลในการแก้ไขและจัดการกับขยะเมื่อใช้วิธีการไพโรไลซิสร่วมกับตัวเร่งปฏิกิริย
รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการพัฒนาการเป็นผู้ประกอบการนักศึกษา นักวิจัย บุคลากร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ PSU Entrepreneurial Ecosystem
No full textDeveloping way of Thainess tourism in vulnerable areas in coping to climate change
No full textThe research program: Developing way of Thainess tourism in vulnerable areas in coping
to climate change was developed to find appropriate Thainess tourism model for tourism
communities, tourism entrepreneurs and related organizations can apply for using and planning
to develop tourism model in vulnerable areas in order to develop sustainable tourism. The results
from three research projects are as following.
1) The results from tourists revealed that majority of participants are female with aged
between 20 to 29 years. Most of them are single and hold a bachelor’ s degree. Most of
participants are university students and their average income is between 10,000 and 30,000 Baht.
The origin region of these participants are the Southern Thailand. The results of an evaluation
toward the potential of natural and cultural tourist attractions displayed that Muang district
obtained a potential in tourist attraction, accessibility, and amenities. However, Huy Yod district
had a potential to develop in tourist attraction. In terms of Pa Lien District (Sukorn Island), activities
and attraction were two main potentials, whereas Kan Tang District (Li Bong Island) revealed a
potential in tourist attraction and accommodation. To certain extent, Slow Tourism tends to
develop in a small countryside community with has an originated lifestyle such as Li Bong Island
and Sukorn Island. The outcomes of this study showed that Slow Tourism in each area should be
developed continually along with a good cooperation with the leaders and the representatives
of local communities and public and private sectors. The most important concept on Slow
Tourism in the context of Trang province is the development should not be rushed, rather to
sustain the nature and the local culture should be more emphasized as there two factors are the
main ways to cultivate the sustainable tourism in the area.
2) The results of potential assessment showed the biodiversity of aquatic animals, the highest
potential ecological resource in all indices and is the main profit for local people, at the average
value of 4.4. It could be the indication of the abundant food chain in Koh-Mak. The main economic
aquatic animal such as Plotosus canius, Heteromycteris hartzfeldii, Macrobrachium rosenbergii,
Metapenaeus brevicornis were mostly found. The local vegetation, the secondarily mostly found
at the average value of 4, were the conventional plant, e.g. sugar palm, cashew nuts, and Parkia
speciose, etc. the same kinds of bird found in Khu Khut Water Fowl Park were found at the
potential ecological resource of 3.7 the lowest average value at 1.6 was the community water
management. The results of potential assessment were presented to local people in the
community through brain storming activities. Eight tourism activities on two tourism routes, both
land and water tourism routes, were proposed for the development guideline. From the study,
the learning water tourism routes, were proposed for the development guideline.The learning of
local fishery was the highlight among the proposed tourism activities and rarely found at present.
The potential ecological resources were developed to be souvenir products. The result found
that crispy rice mixed with shrimp and hepatopancreas of Metapenaeus brevicornis shrimp
(control) has the most acceptance of sensory evaluation with statistical significant ( p < 0.05)
compared with other treatments. The developed product can use to be guideline for product
improvement that state the community identity by using marketing communication concept to
promote product sale.
3) The result topic of “Study of Thainess tourism route with low carbon conscious at Phang Nga
Province”, indicated the community-based tourism area in the context of natural resources, local
wisdom and culture. The routes of tourism activities are organized by the local community that
is awareness of the environmental impacts. The study area is Ban Sam Chong Nuea Community,
Takua Thung District, Phang Nga Province. The evaluation result has a high potential of 2.57,
suitable for low-carbon tourism activities. The guidelines for the development and management
by the local participation. The select activities for kearning and tourists to gain experience such
as food, the way of life with the Muslim community, social, cultural and environmental values in
accordance with the guidelines and the context of the community. The results of the study were
presented to the community through a brainstorming process, allowing formulating a new
alternative tourism in local.แผนงานการวิจัย การพัฒนาการท่องเที่ยววิถีไทยในพื้นที่เปราะบางเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พัฒนาขึ้นเพื่อหารูปแบบที่เหมาะสมในการพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยววิถีไทยให้กับชุมชนท่องเที่ยว
ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นข้อมูลในการวางแผนงานพัฒนารูปแบบการการท่องเที่ยวในพื้นที่เปราะบางได้ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ต่อ จาก
ผลการวิจัยของโครงการย่อยทั้งสามโครงการได้ผล ดังนี้ 1) ผลการวิจัย พบว่า นักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวพื้นที่จังหวัดตรัง ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20-29 ปี สถานภาพโสด ระดับการศึกษาระดับปริญญาตรี ส่วนใหญ่เป็นนักเรียน /นักศึกษา มีรายได้ระหว่าง 10,000 – 30,000 บาท ภูมิลำเนาอยู่ที่ภาคใต้ ในส่วนของการประเมินศักยภาพขององค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรม พบว่า 1) อำเภอเมืองตรังมีศักยภาพด้านสิ่งดึงดูดใจ (Attraction) ศักยภาพด้านการเข้าถึง (Accessibility) และด้านสิ่งอำนวยความสะดวก Amenities) 2) อำเภอห้วยยอดมีศักยภาพในด้านแหล่งท่องเที่ยว/สิ่งดึงดูดใจ (Attraction) 3) อำเภอปะเหลียน เกาะสุกร) มีศักยภาพทางการท่องเที่ยว ได้แก่ ด้านกิจกรรมการท่องเที่ยว (Activities) และด้านแหล่งท่องเที่ยว/สิ่งดึงดูดใจ (Attraction) 4) อำเภอกันตัง (เกาะลิบง) มีศักยภาพด้านแหล่งท่องเที่ยว/สิ่งดึงดูดใจ (Attraction) และด้านที่พัก (Accommodation) จากการศึกษากิจกรรมการท่องเที่ยวแบบไร้ความเร่งรีบ (Slow Life Tourism) มักจะเกิดขึ้นในเมืองหรือชุมชนขนาดเล็กที่มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย แบบดั้งเดิมและเป็นชนบทสูง เช่น เกาะลิบงและเกาะสุกร การจัดการการท่องเที่ยวแบบไร้ความเร่งรีบในแต่ละพื้นที่ควรพัฒนาค่อยเป็นค่อยไปตามแนวคิดการท่องเที่ยวไร้ความเร่งรีบ (Slow Tourism) ควรมีความร่วมมือกันระหว่างผู้นำชุมชน หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ภาคเอกชน และผู้ประกอบการ สิ่งสำคัญไม่ควรเร่งพัฒนาแต่ควรคงเดิมไว้ซึ่งความสมบูรณ์ในด้านธรรมชาติและความแท้ดั้งเดิมของวัฒนธรรม สิ่งนี้เองที่เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้แต่ละพื้นที่ในด้านองค์ประกอบอื่นนั้นชุมชนควรดูความพร้อมในการจัดการ ท้ายสุดผลของการท่องเที่ยวรูปแบบนี้เกิดเป็นความอย่างยั่งยืนในแต่ละพื้นที่ต่อไป 2) โครงการวิจัยย่อย “เรื่องการพัฒนาศักยภาพทรัพยากรนิเวศชุมชนเกาะหมาก จังหวัดพัทลุง เพื่อการท่องเที่ยววิถีไทย” ชุมชน ผลการประเมินศักยภาพ พบว่า ความหลากหลายของสัตว์น้ำ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.4 เป็น ทรัพยากรนิเวศที่มีศักยภาพในระดับสูงสุดในทุก ๆ ดัชนี บ่งบอกถึงนิเวศและห่วงโซ่อาหารที่สมบูรณ์ในพื้นที่ชุมชนเกาะหมาก สัตว์น้ าที่พบส่วนใหญ่ ในพื้นที่เป็นสัตว์น้ำที่มีมูลค่าเป็นเศรษฐกิจ เช่น ปลาดุกทะเล (Plotosus canius) ปลาลิ้นหมา (Heteromycteris hartzfeldii) กุ้งก้ามกราม (Macrobrachium rosenbergii) และกุ้งหัวมัน (Metapenaeus brevicornis) ซึ่งสร้างรายได้ให้แก่คนในชุมชน ลองลงมาพืชในท้องถิ่น มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4 พบเป็นพืชดั่งเดิม และมีปริมาณที่หนาแน่น เช่น ตาลโตนด มะม่วงหิมพานต์ เป็นต้น ทรัพยากรนิเวศถัดมาที่มี ค่าเฉลี่ยที่ไม่แตกต่างกัน คือ สัตว์จ าพวกนก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.7 ลักษณะนกที่พบเห็นเป็นนกชนิดเดียวกับที่พบเห็นในอุทยานนกน้ำคูขุด นอกจากนี้การจัดการน้ าภายในเกาะ ผลการประเมินศักยภาพทรัพยากรนิเวศมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 1.6 ซึ่งอยู่ในระดับที่ต่ำ แต่กลับเป็นผลดีที่จะสามารถนำมาพัฒนาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวฯ ทั้งที่ผลจากการประเมินศักยภาพถูกนำเสนอแก่ประชาชนในชุมชนผ่านการระดมความคิดเห็นทำให้สามารถนำมากำหนดเป็นแนวทางในการพัฒนาการท่องเที่ยวในรูปแบบของกิจกรรมการท่องเที่ยวได้ 8 กิจกรรม ภายในชุมชนเกาะหมาก โดยนำเสนอกิจกรรมผ่านเส้นทางการท่องเที่ยว 2 เส้นทาง ทั้งทางบกและทางน้ำ โดยมีจุดเด่น คือ การเรียนรู้และสัมผัสวิถีชีวิตประมงพื้นบ้าน ซึ่งเป็นวิถีชีวิตที่หาได้ยากในปัจจุบัน เมื่อนำทรัพยากรนิเวศน์ที่มีศักยภาพของชุมชนเกาะหมากมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ของฝาก พบว่า ข้าวพองอบกรอบที่ผสมเนื้อและมันจากกุ้งหัวมัน (ชุดควบคุม) ให้คะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับชุด การทดลองอื่น ๆ ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่ได้สามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาปรับปรุงผลิตภัณฑ์แสดงถึงอัตลักษณ์ของชุมชนได้ในโอกาสต่อไป โดยใช้หลักการของของการสื่อสารการตลาดเข้ามาช่วยกระตุ้นยอดขายสินค้า 3) โครงการวิจัยย่อยเรื่องการท่องเที่ยววิถีไทยใส่ใจคาร์บอนต่ำในพื้นที่จังหวัดพังงา ผลการศึกษา พบว่า
พื้นที่ศึกษาพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนในบริบทของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติภูมิปัญญาวัฒนธรรมท้องถิ่นและมีการจัดรูปแบบและเส้นทางกิจกรรมการท่องเที่ยว โดยชุมชนที่ตระหนักถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับ
สิ่งแวดล้อม พื้นที่ศึกษาชุมชนบ้านสาช่องเหนือ อ าเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา ผลการประเมินมีศักยภาพสูง 2.57 เหมาะสำหรับการทำกิจกรรมการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ ซึ่งแนวทางในการพัฒนาและจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนมี
บทบาทแสดงความเห็นร่วมกันและคัดเลือกกิจกรรมเพื่อให้เกิดการเรียนรู้และนักท่องเที่ยวได้รับประสบการณ์ เช่น ด้านอาหาร วิถีชุมชนมลายู คุณค่าทางสังคมวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม ตามบริบทของชุมชน ทั้งนี้ผลจากการศึกษา
ถูกนำเสนอให้กับชุมชนผ่านกระบวนการระดมความคิดเห็นทำให้สามารถกำหนดเป็นแนวทางในการพัฒนาการท่องเที่ยวรูปแบบใหม
Guidelines for Developing Beef Cattle Raising Among Farmers in Mae Chaem District, Chiang Mai Province and Rattaphum District, Songkhla Province
Full text linkวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (พัฒนาการเกษตร),256
การศึกษาแนวทางการสร้างชุมชนขยะเป็นศูนย์ด้วยการแปลงขยะเป็นพลังงาน
Full text linkผลการดำเนินการศึกษารูปแบบการจัดการขยะในปัจจุบัน1. จากการสำรวจองค์ประกอบของขยะมูลฝอย ณ จุดรับขยะมูลฝอยของเทศบาลนครหาดใหญ่ เมื่อเดือนธันวาคม 2563 พบว่า องค์ประกอบของขยะมูลฝอยส่วนใหญ่เป็นพลาสติก รองลงมาคือ ออร์แกนิค กระดาษ และผ้า ตามลำดับ2. ปริมาณขยะมูลฝอยจากข้อมูลของ สสภ.16 ปี 2560 พบว่า เทศบาลนครหาดใหญ่ มีปริมาณขยะ 301.7 ตัน/วัน ปริมาณขยะที่เก็บขนไปกำจัดอย่างถูกต้อง 222.22 ตัน/วัน ปริมาณขยะที่ถูกนำไปใช้ประโยชน์ 79.48 ตัน/วัน 3. เทศบาลนครหาดใหญ่ มีแหล่งกำเนิดขยะมูลฝอยจำนวน 2,058 แห่ง โดยแหล่งกำเนิดขยะมูลฝอยที่สำคัญ คือ ร้านอาหาร รองลงมาคือ โรงแรม/รีสอร์ท/หอพัก ธนาคาร หน่วยงานราชการ/เอกชน ตลาด ห้างสรรพสินค สถานศึกษา และตลาด ตามลำดับ4. ระบบฝังกลบขยะมูลฝอย ทน.หาดใหญ่ ตั้งอยู่ในพื้นที่ ม. 3 ต.ควนลัง อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา พิกัดที่ บท (N) 656070 มีพื้นที่ประมาณ 135 ไร่ ซึ่งทน.หาดใหญ่จัดซื้อที่ดินเมื่อปี 2518 ห่างจากเขตทน.หาดใหญ่ 12 กิโลเมตร ตามถนนสนามบินพาณิชย์ โดยอยู่ในเขตพื้นที่การปกครองของทม.ควนลัง5. การจัดการขยะของเทศบาล ประกอบด้วย 1) ระบบจัดเก็บ รวบรวม ขนส่งขยะมูลฝอย จัดทำโดย ทน.หาดใหญ่ และ 2) ระบบกำจัดขยะ ทำโดยบริษัทเอกชน (GIDEC) 6. ทน.หาดใหญ่ดำเนินการเก็บขนขยะมูลฝอยเองและจ้างเหมาเอกชน โดยจ้างเหมา หจก. ซุ่นเฮงก่อสร้าง ในการเก็บขนขยะมูลฝอย ในอัตราตันละ 1,075 บาท ทน.หาดใหญ่ไม่มีเทศบัญญัติการเก็บค่าธรรมเนียมการกำจัดขยะมูลฝอยและไม่มีการจัดเก็บค่ากำจัดขยะมูลฝอยจากครัวเรือนหรือสถานประกอบการ7. ระบบเตาเผาขยะและแปรรูปเป็นพลังงานไฟฟ้าด้วยเทคนิค Energy Recovery Gasification (ERG) ประมาณวันละ 250 ตัน ผลิตกระแสไฟฟ้าได้ 6 เมกะวัตต