16637 research outputs found
Sort by
Treatment of N-nitrosodimethylamine Precursors in Raw Water Supply from the U-tapao Cana
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วศ.ม. (วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560The aim of this research is to study the reduction of dissolved organic
nitrogen (DON), dissolved organic carbon (DOC) and precursors to nitrogenous disinfection by-products (N-DBPs) including dimethylamine (DMA), diethylamine (DEA), dibutylamine (DBA), and aniline in raw water from water treatment plant in the U-Tapao canal, Hat Yai, Songkhla, Thailand. A polyaluminium chloride (PACI) coagulation, PACI coagulation with powder activated carbon (PAC), PACI coagulation with PAC followed by nanofiltration (NF) and reverse osmosis (RO) membranes were used for conducting the experiments. Water samples were collected three times. Raw water from the second and third samplings were used for the experiments of organic matter reduction. DOC, DON, and trihalomethane formation potential (THMFP) of raw water from the second and third samplings were 5.3 and 4.6 mg/L, 0.62 and 0.18 mg-N/L, and 486 and 384 ugL, respectively. N-nitrosodimethylamine (NDMA) formation potential of raw water and NDMA in water supply were not detected at detection limit of quantity at 237 ng/L.
DMA, DEA, DBA, and aniline were not detected in raw water at the second and third samplings. DMA, DEA, DBA, and aniline of 5 ug/L were added into raw water and coagulated water for conducting the experiments of organic matter reduction. On average, the PACI of 40 mg/L at pH 7 reduced DOC and THMFP by 22 and 37 %, respectively but reduced DON in raw water of the second sampling by 48 %. The PACI of 40 mg/L at pH 7 reduced DMA, DEA, DBA and aniline by 33, 28, 16, and 32 %, respectively. The PACI 40 mg/L combined with PAC 20 mg/L at pH 7 reduced DOC and THMFP of raw water by 27 and 88%, respectively but reduced DON in raw water of the second sampling by 52 %. The PACI 40 mg/L at pH 7 combined with NF reduced DOC, DON, THMFP by 74, 39, and 86 %, respectively and reduced DMA, DEA, DBA, and aniline by 31, 51, 92 and 77%, respectively. The PACI 40 mg/L at pH 7 combined with RO reduced DOC DON and THMFP by 80, 50, and 90 %, respectively, and reduced DMA, DEA, DBA, and aniline by 33, 94, 97 and 87%, respectively. The PACI coagulation with PAC slightly increased DON reduction. The PACI coagulation combined with RO provided the better reduction of DOC, DON, DMA, DEA, DBA, and aniline in comparison to the PACI coagulation combined with NF.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการลดปริมาณสารอินทรีย์ไนโตรเจนละลายน้ำ
(dissolved organic nitrogen, DON) สารอินทรีย์คาร์บอนละลายน้ำ (dissolved organic carbon, DOc) และสารตั้งต้นผลพลอยได้จากการฆ่าเชื้อโรคในน้ำประปาที่มีไนโตรเจนเป็นองค์ประกอบ ได้แก่ ได
เมทิลเอมีน (dimethylamine, DMA) ไดเอทิลเอมีน (diethylamine, DEA) ไดบิวทิลเอมีน (dibutyl-amine, DBA) และอะนิลีน (aniline) ในน้ำดิบจากระบบผลิตน้ำประปา บริเวณคลองอู่ตะเภา อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย การลดสารอินทรีย์ใช้การโคแอกกูเลชันด้วยโพลีอะลูมิเนียมคลอ
ไรด์ (polyaluminium chloride, PACI) การโคแอกกูเลชันด้วย PACI ร่วมกับการดูดติดด้วยถ่านกัม
มันต์แบบผง (powder activated carbon, PAC) เมมเบรน nanofiltration (NF) และ reverse osmosis (RO) งานวิจัยนี้เก็บตัวอย่างน้ำ 3 ครั้ง ตัวอย่างน้ำครั้งที่ 2 และ 3 ใช้ทดลองการลดสารอินทรีย์ค่า DOC DON และ trihalomethanes formation potential (THMFP) ของน้ำดิบครั้งที่ 2 และ 3 มีค่าเป็น 5.3 และ 4.6 mg/L 0.62 และ 0.18 mg-N/L 486 และ 348 ug/L ตามลำดับ น้ำดิบตรวจไม่พบ
N-nitrosodimethylamine (NDMA) formation potential และน้ำประปาตรวจไม่พบสาร NDMA ที่ระดับขีดจำกัดต่ำสุดของเครื่องมือเท่ากับ 237 ng/L น้ำตัวอย่างครั้งที่ 2 และ 3 ตรวจไม่พบสาร DMA
DEA DBA และ อะนิลี่น สาร DMA DEA DBA และ อะนิลีน 5 ug/L ถูกเติมลงไปในน้ำดิบและน้ำที่ผ่าน 22 และ 37 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ลดค่า DON ได้เฉพาะน้ำดิบครั้งที่ 2 คิดเป็น 48 เปอร์เซ็นต์ และลด DMA DEA DBA และ อะนิลีน ได้เฉลี่ย 34 28 16 และ 32 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ส่วน PACI 40 mg/L ร่วมกับ PAC 20 mg/L ที่พีเอช 7 ลด DOC และ THMFP ของน้ำดิบได้เฉลี่ย 27 และ 88 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ และลดค่า DON ได้เฉพาะน้ำดิบครั้งที่ 2 คิดเป็น 52 เปอร์เซ็นต์ PACI 40 mg/2 ที่พีเอช 7 ร่วมกับเมมเบรน NF ลด DOC DON และ THMFP ได้เฉลี่ย 74 39 และ 86 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ และลด DMA DEA DBA และอะนิลีนในน้ำสังเคราะห์ได้เฉลี่ย 31 51 92 และ 77 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ส่วน PACI 40 mg/L ที่พีเอช 7 ร่วมกับเมมเบรน RO ลด DOC DON และ THMFP ในน้ำดิบได้เฉลี่ย 80 50
และ 90 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ และลด DMA DEA DBA และอะนิลีนได้เฉลี่ย 33 94 97 และ 87เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ การใช้ PACI ร่วมกับ PAC เพิ่มประสิทธิภาพการลด DON ได้เพียงเล็กน้อย การ
โคแอกกูเลซันด้วย PACI ร่วมกับเมมเบรน RO ลด DOC DON DMA DEA DBA และอะนิลีน ได้ดีกว่า
การโคแอกกูเลชันด้วย PACI ร่วมกับเมมเบรน N
Suited Lifestyle for Living in Condominium in Up-Country Area
Get PDFวิทยานิพนธ์ (บธ.ม. (บริหารธุรกิจ))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560This research aims (1) to study the process of condominium buying decision of
condominium residents in Hatyai City Municipality, (2) to study and analyze lifestyle of residents living in condominium residents in Hatyai City Municipality according to activities, interests, and opinion and (3) to assess satisfaction of living in condominium among condominium residents in Hatyai City Municipality
This research was conducted through survey research with questionnaires as a tool to
collect data from 352 samples of owners and residents of 17 condominium projects in Hatyai City Municipality that registered with Department of Lands within vicinity of Hatyai City Municipality, Songkhla province as at 2015. The data analysis of this research was implemented with Factor Analysis.
The results revealed that lifestyle has been classified into 10 groups, which are 1)
Globalized Human 2) Public Consciousness 3) Family Lover 4) Enthusiastic 5) Ego 6) Relax 7)
Solitude 8) Determined 9) Aesthetic 10) Life-Balance, from the Factor Analysis. The lifestyle that had not used the decision making process to buy condominiums for living in Hat Yai municipality was divided into two lifestyle: the Aesthetic lifestyle in problem recognition process and the Solitary lifestyle in search process. The Ego lifestyle did not satisfaction of living in condominium among condominium residents in Hatyai City Municipality. In conclusion, the Globalized Human, the Public Consciousness, the Family Lover, the Enthusiastic, the Relax, the Solitude, the Determined, the Aesthetic and the Life-Balance are the suited lifestyle to live in condominium within Hatyai City Municipality.
The condominium entrepreneurs can identify the strategies to meet the lifestyle of their
target groups. And, consumers can self-assess whether they are suitable for living in condominiums in Hatyai City Municipality.การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษากระบวนการตัดสินใจซื้อคอนโดมิเนียมของ ผู้อยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ (2) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์รูปแบบการดำเนินชีวิตที่เหมาะสมของผู้อยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ ตามกิจกรรมความสนใจ และความคิดเห็น และ(3) เพื่อประเมินความพึงพอใจต่อการอยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมของผู้อยู่อาศัยในคอนโดมเนียมในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่
ใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ห้องชุดและอยู่อาศัยในคอนโดมิเนียม ได้รับการจดทะเบียนอาคารชุดกับกรมที่ดิน (พ.ศ.
2558) ในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มี 17 โครงการ จำนวน 352 คนใช้วิธีการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Factor Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มรูปแบบการดำเนินชีวิตของผู้อยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมในพื้นที่เทศบาลนครหาดใหญ่ มีทั้งหมด 10 กลุ่ม คือ 1) กลุ่มมนุษย์โลกาภิวัตน์ 2) กลุ่มจิตสาธารณะ
3) กลุ่มรักครอบครัว 4) กลุ่มกระตือรือร้น 5) กลุ่มตัวฉัน 6) กลุ่มผ่อนคลาย 7) กลุ่มสันโดย 8) กลุ่มมาดมั่น 9) กลุ่มสุนทรียะ และ 10) กลุ่มสมดุลชีวิต โดยกลุ่มรูปแบบการดำเนินชีวิตที่ไม่มีความสัมพันธ์กับกระบวนการตัดสินใจซื้อในการซื้อคอนโดมิเนียมเพื่ออยู่อาศัยในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่มีสองกลุ่ม คือ กลุ่มสุนทรียะในกระบวนการรับรู้ปัญหาและกลุ่มสันโดยในกระบวนการ ค้นหาข้อมูล ส่วนกลุ่มรูปแบบการดำเนินชีวิตที่ไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการอยู่อาศัยในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่มีเพียงกลุ่มเดียว คือ กลุ่มตัวฉัน ส่วนอีก 9 กลุ่มมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจจึงมีความเหมาะสมในการอยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ผู้ประกอบการธุรกิจคอนโดมิเนียมสามารถจัดทำกลยุทธ์ได้ตรงตามรูปแบบการใช้ชีวิตของกลุ่มเป้าหมาย และผู้บริโภคสามารถประเมินตนเองว่ามีความเหมาะสมกับการอยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ หรือไม
Disaster Management in Andaman Tourist Cities : A Comparative Study of Tsunami-Risk Municipalities
Get PDFวิทยานิพนธ์ (รป.ม. (รัฐประศาสนศาสตร์))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560The primary purpose of this study is to comparatively examine the impacts of
tsunami disaster in 2004, the progress in recovery since then and preparedness activities undertaken in three tourist municipalities located in the Andaman Coast of Thailand. Data were collected employing in-depth and focus group interview techniques. The interviews were conducted with 27 Key informants who were actively involved in disaster management at both policy and operational levels. Content analysis was used to analyze the data. Results of the research showed that:
1. Pang Nga Province was highly affected by the tsunami disaster in 2004 in two
aspects including live loss and property damage. Phuket was highly affected in terms of total loss.
Krabi Province received the lowest impacts compared to the other two provinces.
2. In terms of recovery, the three municipalities were similar in recovery policy.
However, the actual progress in recovery differed as the three were different in terms of municipality's managerial ability and resilience capacity of the communities.
3. In terms of preparedness, the three municipalities have done similar projects or
activities. The progress of preparedness, however, was different due to the differences in capacity, size, type, and the level of tourism reputation of that city.เหตุการณ์สึนามที่เกิดขึ้นในปี 2547 ได้สร้างความเสียหายอย่างมากแก่พื้นที่ของ
จังหวัดกระบี่ พังงาและภูเก็ต ทั้งในแง่ความเสียหายต่อชีวิต ทรัพย์สินและเศรษฐกิจทั้งของพื้นที่และของประเทศโดยรวม เนื่องจากเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศ ฉะนั้นจำเป็นต้องให้ความสำคัญในการเตรียมความพร้อมรับมือเพื่อลดความเสียหายให้น้อยที่สุดหากเกิดขึ้นอีก ดังนั้น ผู้วิจัยจึงมีความสนใจที่จะศึกษาถึงการเตรียมความพร้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในปัจจุบัน ต่อการรับมือกับภัยสึนามิ โดยอาศัยระเบียบการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์ในการสนทนากลุ่มและสัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อเก็บข้อมูลกับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการบริหารจัดการภัยพิบัติ ทั้งในระดับนโยบายและในระดับปฏิบัติ จำนวน 27 คน วิเคราะห์ข้อมูลจากแหล่งต่างๆที่ได้ ด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาและสรุปความ (Content Analysis) ผลวิจัยเป็นดังนี้
1) ด้านผลกระทบ พบว่า จังหวัดพังงาได้รับผลกระทบสูงที่สุดในด้านชีวิต และด้าน
สิ่งปลูกสร้าง จังหวัดภูเก็ตมีมูลค่าความเสียหายที่เป็นตัวเงินสูงที่สุด และจังหวัดกระบี่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้โดยรวมน้อยที่สุด 2) ด้านการฟื้นฟูจากอดีตจนถึงปัจจุบัน พบว่า องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นทั้ง 3 พื้นที่ มีวิธีการดำเนินการในการฟื้นฟูที่คล้ายคลึงกันตามนโยบาย แต่จะแตกต่าง กันเล็กน้อยตามของศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และศักยภาพของชุมชนในการฟื้นคืนกลับ 3) ด้านการเตรียมความพร้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในปัจจุบัน พบว่า ทั้ง 3 พื้นที่ ได้มีการดำเนินการเตรียมความพร้อมในการรับมือภัยสึนามิคล้ายคลึงกัน แต่จะมีความแตกต่างกันบ้างในด้านของวิธีการในการจัดการ ตามศักยภาพ ขนาด ลักษณะขององค์กรและระดับชื่อเสียงของความเป็นเมืองท่องเที่ยวของแต่ละเมือ
The Effect of Health Sufficiency Promotion Program With Muslim Ways of Living on Diabetes Control Behavior and Blood Sugar Level of Uncontrolled Diabetes in Muslims
Get PDFวิทยานิพนธ์ (พย.ม. (การพยาบาลเวชปฏิบ้ติชุมชน)--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560This quasi-experimental research aimed to examine the The Effect of Health
Sufficiency Promotion Program with Muslim Ways of Living on Diabetic Control Behavior and Blood Sugar Level of Uncontrolled Diabetes in Muslims. The recruited sample comprised 60 uncontrolled DM Muslim patients who were attending two diabetes clinics at two secondary hospitals in Pattani Province. Purposive sampling was used to select subjects according to the inclusion criteria Sex, Age and Blood Sugar Level. Patients were divided into two groups:
30 patients in the experimental group received the Health Sufficiency Promotion Program for eight weeks and 30 patients in the control group received normal nursing care. The intervention tools that is the Health Sufficiency Promotion Program with Muslim Ways of Living and and data collection tools included demographic data and health data forms, diabetic control behavior questionnaires scored on a scale of 15-60, and glucometer. All instruments were examined for content validity by three experts. The program was tested for it applicability by five nurses. The reliability of diabetic control behaviors questionnaire was tested by using Cronbach's alpha coefficient yielding a value of 0.82. Demographic data were analyzed using descriptive statistics, differences in general data tested with chi square statistics and independent statistics, and the hypothesis tested through paired t-test and independent t-test.
The result revealed that for the experimental group, the mean score of diabetic
control behaviors posttest was significantly higher than that at pretest (42.23 vs 35.93, p < ,001) and the mean score of blood sugar level was lower than that at pretest (121,40 vs 225.13, p < .001).
For the control group, the mean score of diabetic control behaviors posttest and pretest were not significantly different and the mean score of blood sugar level posttest and pretest were not significantly different (p = .823 and p = .713). The mean score of diabetic control behaviors posttest
of the experimental group was significantly higher than that of the control group (42.23 vs 33.26 p < 001) and the mean score of blood sugar level was significantly lower than the control group
(121.40 vs 230.53 p < .001)
The result showed that the Health Sufficiency Promotion Program with Muslim
ways of Living is effective in supporting uncontrolled diabetes in Muslims to increase diabetic control behavior and blood sugar level. Therefore, this program should be provided as a guideline-to care for uncontrolled diabetes in Muslims to increase and maintain the diabetic control behavior
and blood sugar level,การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพ
พอเพียงร่วมกับวิถีมุสลิมต่อพฤติกรรมการควบคุมโรคและระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน มุสลิมที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยเบาหวานมุสลิมที่ควบคุมระดับ น้ำตาลในเลือดไม่ได้ มารับบริการคลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลชุมชนจำนวน 2 แห่งในจังหวัด ปัตตานี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด โดยการจับคู่ เพศ อายุ และระดับน้ำตาลในเลือด จำนวน 60 ราย โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 ราย ได้รับโปรแกรมการส่งเสริม สุขภาพพอเพียง เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ และ กลุ่มควบคุม 30 ราย ได้รับการพยาบาลตามปกติเครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพพอเพียง และ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บ ข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินพฤติกรรมการควบคุมโรคเบาหวาน และเครื่องตรวจวัดระดับน้ำตาลในเลือด โดยโปรแกรมและแบบสอบถาม ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน โปรแกรมทดลองใช้โดยพยาบาล 5 คน และ แบบประเมินพฤติกรรมการควบคุมโรคเบาหวาน ผ่านการตรวจสอบความเที่ยง ได้ค่าสัมประสิทธ์แอลฟาของครอนบาด เท่ากับ 0.82 การวิเคราะห์และเปรียบเทียบความแตกต่างของข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติเชิงบรรยาย สถิติไคสแควร์และสถิติทีอิสระ และ ทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติทีู่่ และสถิติทีอิสระ
ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการควบคุมโรคหลังการ
ทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (42.23 และ 35.93, p < 001) มีค่าเฉลี่ยระดับ น้ำตาลในเลือดต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (121.40 และ 225.13, p ≤.001) กลุ่มควบคุมมีค่าเลี่ยคะแนนพฤติกรรมการควบคุมโรค และระดับน้ำตาลในเลือด ก่อนและหลังการทดลองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P = 823 และ p=.713) หลังได้รับโปรแกรม กลุ่มทดลองมีค่ำเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการควบคุมโรคสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (42.23 และ 33.26 p <.001) และมีระดับน้ำตาลในเลือดค่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (121.40 และ 230.53 p < 001)
ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพพอเพียงร่วมกับวิถีมุสลิม
มีผลต่อพฤติกรรมการควบคุมโรคและระดับน้ำตาลในเลือด จึงควรนำโปรแกรมดังกล่าวมาใช้เป็นแนวทางส่งเสริมพฤติกรรมการควบคุมโรคและระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานมุสลิม ที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้เพื่อให้สามารถ ดูแลสุขภาพได้อย่างต่อเนื่อง และ ยั่งยื
Effect of 5Es Inquiry-based Learning of Chemical Equilibrium on Mental Models, Chemistry Achievement and Satisfaction of Grade-11 Students of Dechapattanayanukul School, Pattani Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ศษ.ม.(การสอนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์,2560การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแบบจำลองทางความคิดเรื่องสมดุลเคมี 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเคมี และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5Es) กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5/1 โรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 จำนวน 32 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย ใช้เวลาในการจัดการเรียนรู้ 18 ชั่วโมง เครื่องที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5Es) เรื่องสมดุลเคมี ใบกิจกรรมแบบจำลองทางความคิด แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเคมี และแบบวัดความพึงพอใจของนักเรียน ดำเนินการทดลองแบบศึกษากลุ่มตัวอย่างเดียวมีการวัดหลายครั้งแบบอนุกรมเวลา (One Group Time-Series Research Design) ผลการวิจัย พบว่า แบบจำลองทางความคิดเรื่องสมดุลเคมีครั้งที่ 1 ถึง 5 ของนักเรียนดีขึ้นตามลำดับ และพบว่า คะแนนเฉลี่ยแบบจำลองทางความคิดในแต่ละครั้งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ยกเว้นครั้งที่ 3 กับ 5 และครั้งที่ 4 กับ 5 ส่วนแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเคมี และแบบวัดความพึงพอใจของนักเรียน ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5Es) มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเคมีหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5Es) อยู่ในระดับมากที่สุด The purposes of this research were as follows: 1) to study of chemical equilibrium on mental models, 2) chemistry achievement, and 3) satisfaction of grade-11 by using 5Es inquiry-based learning on chemical equilibrium. The sample of the study were thirty-two students of grade 11/1 in the second semester of the academic year 2016 at Dechapattanayanukul School, Muang District, Pattani Province, Thailand. They were selected by Simple Random Sampling and instructed via using 5Es Inquiry-based for 18 hours. The research instruments consisted of lesson plans for 5Es Inquiry-based under topic of Chemical Equilibrium, mental model activity sheets, achievement test and questionnaires on satisfaction towards the instruction. The experimental research was conducted using one group through time-series research design. The results found that the student’s mental models showed an upward trend and the mean scores were differenced at the statistical significant level of .01 excepted the third between the fifth and the fourth between the fifth of mental models. Moreover, the data of achievement test, questionnaires on satisfaction towards the instruction were analyzed by mean and standard deviation. The results were shown as follow. The student’s mean score of the post-test on chemical achievement was higher than mean score of the pre-test at the statistical significant level of .01. The students’ satisfaction towards 5Es Inquiry-based learning was at highest level
Ethanaol Production from Nipa Palm Frond Using Immobilized Clostridium xylanolyticum
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการสิ่งแวดล้อม)) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560Nipa palm (Nypa fruticans) is one of the major tropical coastal palm species which grow well in brackish water environments. It is expansively distributed in Asia.
Nipa palm residues especially fronds and leaves are abundant and have superior chemical composition that could be exploited as alternative lignocellulosic materials for bioethanol production. This research aimed to study the possibility to use nipa palm fronds (without leayes) and leaves as substrate for ethanol production by Clostridium xylanolyticum immobilized either in polyvinyl alcohol (PVA) or on mesoporous silica. After diluted sulfuric acid hydrolysis hydrolyzates derived from unpretreated fronds contained the highest sugars of 11.43 g/L and gave the highest ethanol production of 0.07 g/L after 7 days of fermentation which was significantly different from all other hydrolyzates (p ≤ 0.05). Various sugars were found in fronds and leaves hydrolyzates with xylose as dominant sugar, followed by glucose, arabinose, galactose and rhamnose. Besides, the inhibitors generated during acid hydrolysis including acetic acid (1.10-2.87 g/L), furfural (0.13-0.22 g/L.),
5-hydroxymethylfurfural (0.02-0.04 g/L) and phenolics (0.02-0.12 g/L) were detected.
The optimum bacterial entrapment process was to use 10% PVA together with 7% boric acid (w/v) followed by soaking PVA beads in Na,SO, buffer for 2 hrs, producing round shaped PVA beads without agglomeration. This method could prevent the swelling of beads and increase their mechanical strength. However, the bacterial viability was found to be reduced during the cell entrapment process. Meanwhile, the cell immobilization on mesoporous silica by attachment process led to a higher number of immobilized bacterial cells than that of the PVA. The silica-immobilized bacteria produced higher ethanol concentration (0.76 g/L) and yield (0.07 g ethanolg sugar) than that of the PVA (0.51 g/L or 0.04 g ethanol/g sugar).
These two immobilized bacteria could producemore ethanol than that of the free cells (0.45 g/l or 0.03 g ethanolg sugar). No sugar and inhibitors except for phenolics were detected after fermentation. The loss of inhibitors was suggested to be mainly due to sorption by silica. Moreover, the silica-immobilized bacteria could maintain their ethanol production activity more than 50% of the initial use throughout repeated application over ten cycles.ต้นจาก (Nypa fruticans) เป็นพืชตระกูลปาล์มที่สำคัญบริเวณเขตร้อนและเจริญได้ดีบริเวณชายฝั่ง ที่มีน้ำกร่อยหรือดินเค็ม วัสดุเศษเหลือจากต้นจากมีปริมาณมากและมีองค์ประกอบทางเคมีที่สามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบทางเลือกสำหรับผลิตเอทานอล งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ส่วนต่าง ๆ ของทางใบต้นจาก ได้แก่ ก้านทางใบและใบเป็นสับสเตรทในการผลิตเอทานอลโดย Clostridium
xylanolyticum ที่ถูกตรึงไว้ในโพลิไวนิลแอลกอฮอล์ (PVA) และเมโซพอรัสซิลิกา หลังจากการย่อยสลาย ด้วยกรดซัลพูริกเจือจาง พบว่าไฮโดรไลเสทของก้านทางใบที่ไม่ผ่านการปรับสภาพด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ให้ปริมาณน้ำตาลรวมสูงที่สุดเท่ากับ 11.43 กรัมต่อลิตร รวมทั้งการผลิตเอทานอลปริมาณความเข้มข้นสูงสุดเท่ากับ 0.07 กรัมต่อลิตร ในวันที่ 7 ของการทดลองซึ่งมีความแตกต่างกับชุดตัวอย่างอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p s 0.05) น้ำตาลที่พบสูงสุด ได้แก่ไซโลส รองลงมา คือ กลูโคส อะราบิโนส กาแลกโตส และแรมโนส ในขณะเดียวกันพบสารยับยั้งในไฮโดรไลเสท ได้แก่ กรดแอซิติก (1.10-2.87 กรัมต่อลิตร)สารเฟอร์ฟูรัล (0.13-0.22 กรัมต่อลิตร) 5-ไฮดรอกซีเมทธิลเฟอร์ฟูรัล (0.02-0.04 กรัมต่อลิตร) และกลุ่มสารประกอบฟืนอลิก (0.02-0.12 กรัมต่อลิตร) การตรึงแบคที่เรียแบบกักขังใน PVA ความเข้มข้น 10 เปอร์เซ็นต์ร่วมกับกรดบอริก 7 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักต่อปริมาตร และนำเม็ดบีท PVA แช่ในสารละลายโซเดียมซัลเฟตบัฟเฟอร์เป็นเวลา 2 ชั่วโมง ได้เม็ดบีทที่ฟอร์มตัวเป็นเม็ดกลม แยกออกจากกันได้ดี ไม่บวมน้ำและมีความแข็งแรงสูง อย่างไรก็ตามกระบวนการตรึงดังกล่าวส่งผลให้ปริมาณแบคทีเรียลดลงจากหัวเชื้อเริ่มต้นเล็กน้อย ในขณะที่การตรึงแบคทีเรียในซิลิกาอาศัยเทคนิคการเกาะติดบนพื้นผิวของวัสดุที่มีพื้นที่ผิวและรูพรุนสูง ทำให้มีปริมาณแบคทีเรียเจริญเพิ่มขึ้นในวัสดุได้ดีกว่าการตรึงใน PVA จึงส่งผลต่อการผลิตเอทานอลได้ความเข้มข้น 0.76 กรัมต่อลิตร และผลผลิตเอทานอล 0.07 กรัมเอทานอลต่อกรัมน้ำตาลสูงกว่าแบคทีเรียตรึงรูปใน PVA (0.51 กรัมต่อลิตร หรือ 0.04 กรัมเอทานอลต่อกรัมน้ำตาล) อย่างไรก็ตามแบคทีเรียตรึงรูปทั้ง 2 ชนิด สามารถผลิตเอทานอลได้ดีกว่าแบคทีเรียเซลล์อิสระที่พบปริมาณความเข้มข้นเอทานอลเท่ากับ 0.45 กรัมต่อลิตร และผลผลิตเอทานอลเท่ากับ 0.03 กรัมเอทานอลต่อกรัมน้ำตาลหลังจากการหมักด้วยแบคทีเรียตรึงในชิลิกา ตรวจไม่พบน้ำตาลและสารยับยั้ง ยกเว้น สารประกอบฟินอลิกโดยกลไกหลักในการลดลงของสารยับยั้ง ได้แก่ การดูดซับไว้ในวัสดุตรึงชิลิกา นอกจากนี้แบคทีเรียดรึงใน ซิลิกาสามารถนำกลับมาใช้ซ้ำอย่างต่อเนื่องได้อย่างน้อย 10 ครั้ง โดยเซลล์ตรึงมีประสิทธิภาพในการผลิตเอทานอลได้มากกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ ของการใช้งานครั้งแร
Effects of global climate change on landslides in Theppharat Subdistrict, Sichon District Nakhon Si Thammarat Province
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วศ.ม. (วิศวกรรมโยธา))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560Climate change effects have apparently increased natural disasters including the
landslides in southem Thailand. This study aims to evaluate the effects of global climate change on landslides in Theppharat Area, Nakhon Si Thammarat Province which experienced landslides in 2011. This study consists of two main parts: the first part is the evaluation of periods and
patterns of projected rainfalls that may cause landslides using statistically downscaled rain data generated from PRECIS/ECHAM4 model results. The second part consists of analysis of the rain
that may cause the landslides in the area using groundwater seepage and slope stability models.
Analytical results from these two main parts were used to evaluate the possible occurrence of
landslides in the study area. Analytical results reveal that the landslide took place when the
cumulative rainfall was over 600 mm within 3-4 days. According to filed observation, there was
only one landslide in the past 29 years which corresponded to the retum period of 29 years.
Rainfall projection results show that future rainfall will increase 6.3%, 12.6% and 16.8% from the base years in 2040, 2070 and 2090, respectively. Statistical downscaling results of rainfall projection by proportion and enhanced storm methods show no significant change of the landslide return period. On the other hand, landslide return period decreases from 29 to 6 years when the
rainfall projection computed using add rain day method.การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติเพิ่มขึ้นรวมถึงการเกิดดินถล่มในหลายพื้นที่ทั่วโลก การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลกระทบของการเปลี่ยนแปลง ภูมิอากาศต่อการเกิดดินถล่มในตำบลเทพราช อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยพื้นที่นี้เคยเกิดดินถล่มมาแล้วในปี ค.ศ. 2011 การดำเนินการวิจัยประกอบด้วยสองส่วนสำคัญ ส่วนแรกคือการนำผลจากแบบจำลองภูมิอากาศโลกโดยใช้แบบจำลอง PRECIS/ECHAM4 ซึ่งสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศในอนาคตในรูปของฝนรายวันแล้วทำการย่อส่วนแบบจำลองสภาพ ภูมิอากาศโดยวิธีทางสถิติ ผลที่ได้ถูกนำมาประเมินช่วงเวลาและรูปแบบของฝนที่มีความเสี่ยงทำให้เกิดดินถล่ม ส่วนที่สองประกอบด้วย การนำคุณสมบัติทางวิศวกรรมจากผลการทดสอบในสนามและห้องทดลองมาวิเคราะห์ปริมาณฝนที่ทำให้เกิดดินถล่มโดยใช้แบบจำลองการไหลซึมของน้ำใต้ดินและแบบจำลองเสถียรภาพลาดดิน ผลการวิเคราะห์ทั้งสองส่วนถูกนำมาประเมินการเกิดดินถล่มในพื้นที่ศึกษา ผลการศึกษาพบว่า ลาดดินที่ ต.เทพราช อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช ถล่ม เมื่อมีฝนตก ต่อเนื่องกัน 3-4 วัน แล้วมีปริมาณน้ำฝนสะสม มากกว่า 600 มิลลิเมตร ซึ่งในช่วงปีฐาน 29 ปี มีเหตุการณ์ลาดดินถล่ม 1 ครั้ง หรือกล่าวได้ว่ามีรอบปีการเกิดซ้ำ 29 ปี ผลจากการย่อส่วนแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในอนาคตแสดงให้เห็นว่า จะมีฝนเพิ่มขึ้นจากอดีต 6.3%, 12.6%และ 16.8% ในปี 2040, 2070 และ 2090 ตามลำดับ ผลจากย่อส่วนแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่คำนวณโดยโดยวิธีสัดส่วนและวิธีเพิ่มโอกาสการเกิดพายุ พบว่า รอบปีการเกิดซ้ำของเหตุการณ์ลาดดินถล่มไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ แต่ผลจากย่อส่วนแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่คำนวณโดยวิธีเพิ่มวันที่ฝนตก จะทำให้โอกาสการเกิดเหตุการณ์ลาด ดินถล่มเพิ่มขึ้น โดยรอบปีการเกิดซ้ำลดลงจาก 29 ปี เป็น 6ป
Effects of Chopping, Culture Conditions and Antioxidants on Proliferation and Development of Somatic Embryo of Oil Palm SUP-PSU
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (พืชศาสตร์)) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560Effects of chopping, culture conditions and antioxidants on proliferation of
embryogenic callus and somatic embryo formation of oil palm were investigated. Haustorium embryos (HE) of oil palm were chopped into small pieces at different strokes. The results revealed that wounding by chopping HE at 100 strokes gave the best result in percentage of somatic embryo formation at 45 and the highest number of somatic embryos at 4.13 embryos/tube. For culture conditions. The culture in both dark and light gave the same percentage of somatic embryo formation at 82, but light condition gave the higher number of HE at 5.06 embryos/tube. Dark condition gave the higher callus induction at 90% but lower area of browning. The better temperature for somatic embryo proliferation was 28+2 °C.
For antioxidants, chopped HE cultured on oil palm culture medium (OPCM) supplement with
200 mg/l ascoric acid gave the highest number of somatic embryos at 9.15 embryos/tube.
However, 200 mg/l citric acid containing OPCM medium gave the highest fresh weight of callus at 278 mg and lowest number of browning somatic embryos at 4.95 embryos/tube. Somatic embryo cultured on MS medium supplement with 0.2 M sorbitol and 200 mg/l ascorbic acid gave the highest shoot formation at 7.11 shoots/HE. This protocol will be very useful for propagation of oil palm clone in future.ศึกษาผลของการสับ สภาพการวางเลี้ยงและสารแอนติออกซิแดนท์ต่อการเพิ่มปริมาณโซมาติกเอ็มบริโอของปาล์มน้ำมัน โดยการใช้โซมาติกเอ็มบริโอระยะสร้างจาวเป็นชิ้นส่วนเริ่มต้นสร้างบาดแผลโดยการใช้ใบมีดโกนสับเป็นชิ้นส่วนขนาดเล็กเป็นจำนวนครั้งที่แตกต่างกัน พบว่าโซมาติกเอ็มบริโอที่ผ่านการสับด้วยความถี่ 100 ครั้ง ให้อัตราการเกิดโซมาติกเอ็มบริโอสูงสุด 45 เปอร์เซ็นต์ จำนวนโซมาติกเอ็มบริโอ 4.13 เอ็มบริโอต่อหลอดทดลอง สำหรับสภาพการวางเลี้ยงพบว่า ทั้งในที่มีดและให้แสงส่งเสริมการเกิดโซมาติกเอ็มบริโอได้เท่ากัน 82 เปอร์เซ็นต์ การวางเลี้ยงในสภาพที่มีแสงให้จำนวนโซมาติกเอ็มบริโอ 5.06 เอ็มบริ โอต่อหลอดสูงกว่าการเพาะเลี้ยงใน ที่มีด สำหรับการชักนำเอ็มบริโอเจนิคแคลลัสนั้น พบว่าการวางเลี้ยงในที่มีดให้อัตราการชักนำเอ็มบริโอเจนิคแคลลัสได้ 90 เปอร์เซ็นต์ สูงกว่าการเพาะเลี้ยงในที่มีแสง นอกจากนี้ยังพบว่าการเพาะเลี้ยงในที่มีดช่วยลดการเกิดสีน้ำตาลจากชิ้นส่วนโซมาติกเอ็มบริโอที่ผ่านการสร้างบาดแผล อุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเพิ่มปริมาณโซมาติกเอ็มบริโอ คือ 28-2 องศาเซลเซียสการเดิมกรดแอสคอร์บิด 200 มิลลิกรัมต่อลิตรในอาหารแข็งสูตร Oil palm culture medium (OPCM) ให้จำนวนโซมาติกเอ็มบริโอสูงสุด 9.15 เอ็มบริโอต่อหลอด อย่างไรก็ตามกรดซิตริก 200 มิลลิกรัมต่อ ลิตร ให้น้ำหนักสดเอ็มบริโอเจนิคแคลลัสสูงสุด 278 มิลลิกรัม และมีจำนวนชิ้นส่วนที่เกิดสีน้ำตาลน้อยที่สุด 4.95 ชิ้นต่อหลอดทดลอง และเมื่อวางเลี้ยงโชมาติกเอ็มบริโอ บนอาหารแข็งสูตร MS เดิมน้ำตาลซอร์บิทอล เข้มข้น 0.2 โมลาร์ ร่วมกับการใช้กรดแอสคอร์บิค เข้มข้น 200 มิลลิกรัม ต่อลิตรให้จำนวนยอดสูงสุด คือ 7.11 ยอด/โซมาติกเอ็มบริโอ ซึ่งวิธีการชักนำเอ็มบริโอเจนิคแคลลัส การเพิ่มปริมาณและการพัฒนาของโชมาติกเอ็มบริโอด้วยวิธีการนี้ สามารถนำไปสู้ความสำเร็จในการขยายพันธุ์ปาล์มน้ำมันด้วยวิธีการเพาะเลี้ยงเนื้อเชื่อต่อไปในอนาค
Dynamics of the savings groups for production network and the operation of Songkhla community financial markets
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (พัฒนามนุษย์และสังคม))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560This research aims to study the dynamic of the Network of Saving for Production Group in Songkhla from 1974 to 2016. The study focuses on two aspects: the dynamics of the Network of Saving for Production Group in Songkhla from 1974 to 2016, and the operation of community financial markets in Songkhla. The study uses narrative analysis in qualitative research. The results show that the dynamics of the Network of Saving for Production Group in Songkhla from 1974 to 2016 were classified into 5 periods. First, the period of network formation which was the beginning of the connection between the networks in sub-district and district level (1974-1989). Second, the period of the Saving for Production Group society, which was the connecting point of the overall network members in Songkhla with the Thai economic crisis (1989-1999). Third, the period of the Saving for Production Group federation which was the concept of "Top-down" network operation with the policy of the national village and urban community fund (1999-2003). Fourth, the period of the central fund, which was the dimension of links formation with the network of the people sector of the microfinance institutions (2003-2011). And finally, the period of the Songkhla finance institution, which was "connecting the people, managing the money, and coordinating the work" with the innovation of wisdom (2011 - 2016).
In terms of Songkhla community financial market operations, they classified into two steps. In the pre-operation step, it was the procedure of problem analysis and solution, and in the action one, it operated in 6 aspects: personnel, regulation, communication, marketing, budgeting, and monitoring.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพลวัตของเครือข่ายกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตในจังหวัดสงขลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ. 2559 มุ่งเน้นศึกษาเฉพาะ 2 ประเด็น คือ การ สังเคราะห์พลวัตเครือข่ายกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตในจังหวัดสงขลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ.
2559 และการดำเนินงานตลาดการเงินชุมชนสงขลา ใช้วิธีการเชิงคุณภาพ (qualitative approach)โดยใช้แนวทางการวิจัยแบบเรื่องเล่า (narrative research) ผลการศึกษาพบว่า พลวัตเครือข่ายกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตในจังหวัดสงขลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ถึง ปี พ.ศ. 2559 สามารถจำแนกออกเป็น 5 ยุค ประกอบด้วย ยุคการก่อเกิดเครือข่าย เป็นจุดเริ่มต้นของการเชื่อมร้อยเครือข่ายระดับตำบลและอำเภอ (พ.ศ.2517-2532) ยุคชมรมกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิต จุดร้อยเรียงสมาชิกเครือข่ายในภาพรวมของจังหวัดสงขลากับวิกฤตเศรษฐกิจไทย (พ.ศ. 2532-2542) ยุคสหพันธ์กลุ่มออมทรัพย์ฯแนวคิดการดำเนินงานเครือข่ายแบบ "top-down" กับนโยบายกองทุนหมู่บ้านและ ชุมชนเมือง (พ.ศ.2542-2546) ยุคกองทุนกลาง มิติแห่งการสร้างสายใยเชื่อมต่อเครือข่ายองค์กรการเงินชุมชนฐานรากภาคประชาชน (พ.ศ. 2546-2554) ยุคสมาคมองค์กรการเงินชุมชนสงขลา
"เชื่อมคน ร้อยเงิน สานงาน" กับการสร้างนวัตกรรมทางภูมิปัญญา (พ.ศ.2554 - 2559) ทั้งนี้ในส่วนของการดำเนินงานตลาดการเงินชุมชนสงขลานั้น สามารถจำแนกการดำเนินงานออกเป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นก่อนการดำเนินงานตลาดการเงินชุมชนสงขลา ช่วงนี้จะเป็นขั้นการวิเคราะห์ปัญหา และการแสวงหาแนวทางการแก้ไข และขั้นการดำเนินงานตลาดการเงินชุมชนสงขลา 6 ด้าน ได้แก่ การดำเนินงานด้านบุคลากร ด้านกฎระเบียบ กติกา ด้านการสื่อสาร ด้านการตลาด ด้านงบประมาณและ ด้านการติดตามประเมินผ
Degradation of rubber gloves by bacteria isolated from soil contaminated with latex
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (จุลชีววิทยา)) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560An increasing production and demand of natural rubber products has caused
problems in waste management. Biodegradation is environmentally friendly but normally extremely slow. Therefore there is a need to reduce the time for decomposing. In this study, natural rubber degrading bacteria were isolated from 80 latex-contaminated soll samples in the southern Thailand. 120 of possible rubber degrading bacteria were isolated and tested for their abilities to degrade rubber gloves in a mineral salt medium (MSM), Isolate pn 12.1 gave 8.53% weight loss of the rubber gloves. Ten isolates were also isolated from a soil consortium from previous study (F1-F10), Isolate F5 gave 9.36% weight loss of the rubber gloves and produced 4.89% of CO, evolution in the degradation process. Changes in
appearance were observed by scanning electron microscopy (SEM), rubber gloves seemed to undergo degradation which resulted in the deterioration of glove's surface. FTIR method was also performed to confirm the degradation. Isolate F5 was then Identifiod as Rhodococcus pyridinivorans with 99% similarity by 16S rRNA analysis. The prosence of a
gene encoding a latex clearing protein (lep gene) was determined to confirm the latex degradation ability, Consortium and the mixed culture gave the highest percentage weight losses of rubber gloves of 18.38% and 18.82% respectively, which were more effective than using single strain of isolate F6. Consortium and mixed culture could use rubber gloves as the sole carbon source as can be seen by growth and many deteriorated holes on rubber surfacos.ผลิตภัณฑ์จากยางธรรมชาติ มีการผลิตและใช้เพิ่มขึ้นในทุกวัน ก่อให้เกิดปัญหาในการ จัดการขยะ โดยการกำจัดขยะยางธรรมชาติโดยใช้จุลินทรีย์นั้น เป็นวิธีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม แต่เป็นวิธีที่ใช้เวลานาน จึงต้องมีการศึกษาเพื่อลดเวลาในการย่อยสลายลง ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แยกแบคทีเรียที่มีความสามารถในการย่อยสลายยางธรรมชาติ จากดินตัวอย่างที่มีการปนเปื้อนยางธรรมชาติทั้งหมด 80 ตัวอย่าง จากบริเวณต่างๆในภาคใต้ คัดแยกได้ 120ไอโซเลท การทดสอบความสามารถในการย่อยสลายถุงมือยางพบว่า เชื้อ pn 12.1 มีความสามารถในการย่อยสลายสูงสุดทำให้น้ำหนักถึงมือยางลดลง 8.53 % ที่ 30 องศาเซลเซียส ใน 30 วันเปรียบเทียบกับเชื้อ 10 ไอโซเลท (F1-F10) ที่แยกได้จากเชื้อกลุ่ม (natural consorium) จากการศึกษาที่ผ่านมา พบว่าเชื้อ F 5 มีความสามารถในการย่อย 9.36% และทำให้ถุงมีอยางเปลี่ยนแปลงลักษณะมากที่สุด จึงนำไปศึกษาภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด พบ ลักษณะพื้นผิวเป็นรูพรุน และมีเชื้อเกาะติดจำนวนมาก วัดปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดขึ้นในกระบวนการย่อยสลายได้ 4.89% ที่ 30 องศาเซลเซียส ใน 30 วัน เมื่อทำการวิเคราะห์โดยวิธี FTIR พบมีการเปลี่ยนแปลงของหมู่พังก์ชั่นที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลาย จากการบ่งชี้ชนิดของเชื้อโดยการ วิเคราะห์ลำดับเบสของยืน 16s TRNA พบว่าเชื้อ F5 เป็นเชื้อสายพันธุ์ Rhodococcus pyridinivorans โดยมีเปอร์เซ็นต์ความเหมือนอยู่ที่ 99% และการทดสอบหายืน lop พบว่าเชื้อ FS มียีน Icp ที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายยางธรรมชาติ เมื่อนำเชื้อ F1-F10 มาผสมกัน โดยแบ่งเป็นสองกลุ่มคือ กลุ่มที่ผสมเชื้อทั้ง 10 ไอโซเลท และผสมเชื้อ 5 ไอโซเลทที่มีความสามารถในการย่อยสลายได้มากกว่า 5% พบว่าการย่อยสลายเพิ่มขึ้นเป็น 18.38% และ 18.82 % ที่ 30 องศาเซลเซียส ใน 30 วัน ตามลำดับซึ่งมากกว่าการใช้เชื้อ F5 เพียงตัวเดียว พบการเจริญของเชื้อเมื่อใช้ถุงมือยางเป็นแหล่งคาร์บอนเพียงแหล่งเดียว และพบรูพรุนบนแผ่นยางภายใต้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบ
ส่องกรา