16637 research outputs found
Sort by
Model of network management for Elderly well-being, Southern Thailand
Get PDFวิทยานิพนธ์ (ปร.ด. (การจัดการ))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560The study on Model of Network Management for Elderly Well-Being,
Southern Thailand aims to 1) identify factors influencing network performance in elderly services, southern Thailand; and 2) develop a structural equation model of network management in elderly services, southern Thailand. Concerning this study, unit of analysis at an organization level was employed. The research design was quantitative research. The sample consisted of 556 elderly service providers selected by multi-stage sampling. Data were collected using a questionnaire. SPSS Version 16 and LISREL Version 8.8 were also used to analyse data. The variables in model consisted of 7 latent variables: antecedents, administration, governance, autonomy, mutuality, trust, and network performance; with 26 observed variables. The major findings were as follow:
The structural equation model of network management in elderly
services, southern Thailand had a good fit with the empirical data (x*=767.53, df=279, RMSEA=0.064, CFI=0.98, SRMR=0.058). Network performance in elderly services had comprehensive five-dimensional concepts: goal achievement, social capital, share meaning, network interaction, and power distribution. Trust had the highest positive direct effects on network performance, followed by mutuality, governance, and administration with the standardized path coefficients of 0.41 0.26 0.19 and 0.18 respectively. Autonomy had negative direct effects on network performance with effect sizes -0.08. While antecedents had indirect effect on network performance with effect sizes 0.29, which trust as a mediator. Besides, the administration, trust, and autonomy also had positive indirect effect on network performance with effect sizes 0.53 0.22 and 0.09 respectively. The study on Model of Network Management for Elderly Well-Being,
Southern Thailand aims to 1) identify factors influencing network performance in elderly services, southern Thailand; and 2) develop a structural equation model of network management in elderly services, southern Thailand. Concerning this study, unit of analysis at an organization level was employed. The research design was quantitative research. The sample consisted of 556 elderly service providers selected by multi-stage sampling. Data were collected using a questionnaire. SPSS Version 16 and LISREL Version 8.8 were also used to analyse data. The variables in model consisted of 7 latent variables: antecedents, administration, governance, autonomy, mutuality, trust, and network performance; with 26 observed variables. The major findings were as follow:
The structural equation model of network management in elderly
services, southern Thailand had a good fit with the empirical data (x*=767.53, df=279, RMSEA=0.064, CFI=0.98, SRMR=0.058). Network performance in elderly services had comprehensive five-dimensional concepts: goal achievement, social capital, share meaning, network interaction, and power distribution. Trust had the highest positive direct effects on network performance, followed by mutuality, governance, and administration with the standardized path coefficients of 0.41 0.26 0.19 and 0.18 respectively. Autonomy had negative direct effects on network performance with effect sizes -0.08. While antecedents had indirect effect on network performance with effect sizes 0.29, which trust as a mediator. Besides, the administration, trust, and autonomy also had positive indirect effect on network performance with effect sizes 0.53 0.22 and 0.09 respectively.การศึกษาเรื่องตัวแบบการจัดการเครือข่ายเพื่อความอยู่ดีมีสุขของผู้สูงอายุในภาคใต้
มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของการจัดการเครือข่ายงานบริการด้านผู้สูงอายุในภาคใต้ และ 2) พัฒนาแบบจำลองสมการโครงสร้างของการจัดการเครือข่ายงานบริการด้านผู้สูงอายุในภาคใต้ การวิจัยนี้มีหน่วยการวิเคราะห์ระดับองค์กร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างเป็น 560 ตัวอย่างจากหน่วยงานที่มีหน้าที่หลักในการจัดบริการ ด้านผู้สูงอายุในภาคใต้ ทำการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามการวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS Version 16 และโปรแกรม LISREL Version 8.8 ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วยตัวแปรแฝงจำนวน 7 ตัวแปรคือ เหตุที่มาของเครือข่ายการบริหารงาน ระบบปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ความเป็นอิสระของหุ้นส่วน การมีส่วนช่วยเหลือแบ่งปันทรัพยากรร่วมกัน ความไว้วางใจ และผลการดำเนินงานของเครือข่าย ซึ่งวัดได้จากตัวแปรสังเกตได้จำนวน 26 ตัวแปร ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้
ผลการตรวจสอบความสอดคล้องของแบบจำลองสมการโครงสร้างของการจัดการ
เครือข่ายงานบริการด้านผู้สูงอายุในภาคใต้ พบว่ามีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (x=767.53, df=279, RMSEA=0.064, CFI=0.98, SRMR=0.058) จากผลการวิจัยผลการดำเนินงานของการจัดการเครือข่าย มีแนวคิดที่ครอบคลุม 5 มิติ คือ การบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ เกิด ทุนทางสังคม เกิดมุมมองของแนวทางการแก้ไขประเด็นปัญหาร่วมกัน ปฏิสัมพันธ์ระหว่างหน่วยงานในเครือข่ายเพิ่มขึ้น และมีการกระจายอำนาจไปสู่หน่วยงานในเครือข่ายมากขึ้น โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อผลการดำเนินงานของการจัดการเครือข่ายมากที่สุดคือ ความไว้วางใจ รองลงมาคือการมีส่วนช่วยเหลือแบ่งปันทรัพยากรร่วมกัน ระบบปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และการบริหารงาน โดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพล เท่ากับ 0.41 0.26 0.19 และ 0.18 ตามลำดับ สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงลบต่อผลการดำเนินงานของการจัดการเครือข่าย คือ ความเป็นอิสระของหุ้นส่วน โดยมีค่า สัมประสิทธิ์อิทธิพล เท่ากับ -0.08 ขณะที่ปัจจัยเหตุที่มาของเครือข่ายไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อผลการดำเนินงานของการจัดการเครือข่ายแต่จะมีอิทธิพลทางอ้อมโดยมีตัวแปรส่งผ่านคือ ความไว้วางใจโดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพล เท่ากับ 0.10 นอกจากนี้ ปัจจัยการบริหารงาน ความไว้วางใจ และความเป็นอิสระของหุ้นส่วนยังมีอิทธิพลทางอ้อมเชิงบวกต่อผลการดำเนินงานของการจัดการเครือข่ายโดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพล เท่ากับ 0.53 0.22 และ 0.09 ตามลำดั
Effects of Form and Storage Time of Tuna Visceral Hydrolysate on Quality and Utilization as Dietary Attractant for Diet Using Plant Protein as Alternative to Fishmeal in Asian Seabass
Get PDFวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (วาริชศาสตร์))--มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2560The study consisted of 2 experiments. Experiment 1, the effects of forms and storage time on chemical and physical quality of tuna viscera hydrolysates (TVH) that produced in two forms, concentrate (C-TVH) and dry (D-TVH) products, and stored at ambient temperature for eight weeks were studied. The results showed that protein and lipid contents decreased significantly with the storage time (p<0.05). The moisture content of D-TVH increased in 4-week storage samples, but that of C-TVH did not changed. On the contrary,
the levels of total volatile bases nitrogen volatile bases (TVB-N) and thiobarbituric acid reactive substances
(TBARS) in the C-TVH samples increased after 2 weeks during the storage time (p<0.05). D-TVH had increased TVB-N after 6 weeks and increased TBARS to the highest level at 4 weeks then, the levels decreased.
As for the changes of color, the lightness (L*) decreased with the storage time while the redness (a*) and yellowness (b*) increased (p<0.05). The hydrolysate products (C-TVH and D-TVH) that stored at different durations (0, 4 and 8 weeks) were supplemented in the diets at 5 grams per kilogram of fish meal free diets.
Asian seabass with the individual initial weight of 2.60:0.02 grams/fish were stocked at a density of 8 fish per tank and the fish were hand-fed to apparent satiation for 4 weeks. Feed intake, average final weight, percentage weight gain and specific growth rate of the control group were significantly the lowest (p0.05). The results indicated that the storage time of TVH products did not have any effect on feed intake and both TVH products could be used as a feeding stimulant in Asian seabass diet. However, the protein quality decreased over storage time in C-TVH product in comparison with that of the D-T VH. Therefore, the suitable form of TVH product for dietary supplementation should be in the dry form when stored at ambient temperature (22-28 C°) for 8 weeks.
Experiment 2 was conducted to the investigate growth, feed and protein utilization and activity of digestive enzymes in Asian seabass fed diets containing meat meal and soybean products (solvent extracted soybean meal and soybean protein) as the alternative protein to fish meal with the D-TVH supplementation at 5% of diet. The experimental design was completely randomized design (CRD) composing of five treatments with four replications. The control diet contained fish meal at 15.03% of diet which was replaced with soybean products by 5.01%, 10.03 and 15.03 for diets 2, 3 and 4, respectively. Diet 5 was the reference diet that contained meat meal as a sole source of protein and supplemented with D-TVH. Twelve fish with an average intial weight of 2.6020.02 grams per fish were stocked into each of 100 L aquaria and fed with the experimental diets for 8 weeks. At the end of the feeding trial, feed intake, final weight, and percentage weight gain were significantly the highest in the groups fed diet 2 and the reference diet (p0.05) among treatments but those in the pyloric caeca was significantly different in that the activity levels of the two enzymes were higher than those in the control group (p<0.05). The present sudy demonstrated that the TVH forms and storage time affected the quality of the products in that the dry form was more stable than the concentrated form showing lower quality changes after storing at ambient temperature for 8 weeks. However, the TVH fonns showed a similar feeding improvement effect when supplemented as a feeding attractant in the Asian scabass diets that used meat meal and soybean products as altemative protein sources for fish meal.การศึกษาประกอบด้วย 2 การทดลอง การทดลองที่ 1 ศึกษาการเก็บรักษาเครื่องในปลาทูน่าไฮโครไลเสตในรูปแบบหนืด (C-TVH) และแห้ง (D-TVH)ที่อุณหภูมิบรรยากาศเป็นเวลา 8 สัปดาห์ โดยวิเคราะห์คุณภาพด้านกายภาพและเคมีของตัวอย่างทุก 2 สัปดาห์ พบว่าระยะเวลาที่เพิ่มขึ้นมีผลทำให้ปริมาณโปรตีนและไขมันในตัวอย่างลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)
ความชื้นของ D-TVH เพิ่มสูงขึ้นในสัปดาห์ที่ 4 แต่ไม่พบการเปลี่ยนแปลงความชื้นในตัวอย่าง C-TVH สำหรับปริมาณรวมของไนโตรเจนที่ระเหยได้ (TVB-N) และการออกซิเดชั่นของไขมัน (TBARS) พบว่า ตัวอย่าง C-TVH มีค่าทั้งสองเพิ่มสูงขึ้นตั้งแต่สัปดาห์ที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p0.05) การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า รูปแบบ และช่วงเวลาในการเก็บ รักษามีผลต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของเครื่องในปลาทูน่าไฮโครไลเสด แต่ไม่มีผลต่อการนำไปใช้เป็นสารดึงดูดการกิน สำหรับการเลือกใช้รูปแบบของเครื่องในทูน่าไฮโดรไลเสด เนื่องจาก ตัวอย่าง C-TVH มีการลดลงของระดับโปรตีนและการเสื่อมคุณภาพสูงกว่า D-TVH ดังนั้นควรเลือกใช้เครื่องในทูน่าไฮโครไอเสดในรูปแบบแห้งเมื่อต้องเก็บรักษาที่อุณหภูมิบรรยากาศ (22-23 C®) เป็นเวลา & สัปดาห์
การทดลองที่ 2 ศึกษาการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการใช้อาหารและโปรตีน รวมทั้ง กิจกรรมของเอนไซม์ย่อยอาหารในปลากะพงขาวที่ได้รับอาหารที่มีเนื้อป่นและผลิตภัณฑ์ถั่วเหลือง (กากถั่วเหลืองสกัดน้ำมัน และโปรตีนถั่วเหลืองสกัด) เป็นแหล่งโปรตีนทดแทนปลาป่น และเสริม ด้วย D-TVH ที่ระดับ 5 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักอาหาร เลี้ยงปลากะพงขาวน้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 2.6010.02 กรัมต่อตัวในตู้เลี้ยงที่บรรจุน้ำจืดขนาด 100 ลิตร เป็นเวลา 8 สัปดาห์ โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด (CRD) ประกอบด้วย 5 ชุดการทดลองๆ ละ 4 ซ้ำ ชุดควบคุมมีปลาป่นเป็น ส่วนประกอบ 15.03 เปอร์เซ็นต์ ลดปริมาณปลาป่น โดยทดแทนด้วยผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองที่ระดับ 33, 67 และ 100 เปอร์เซ็นต์ของปลาป่นในอาหารสูตรที่ 2 3 และ 4 ตามลำดับ สูตรที่ 5 คือสูตรอ้างอิง ซึ่ง มีเนื้อป่นเป็นแหล่งโปรตีนหลักและเสริมด้วย D-TVH พบว่า ปริมาณอาหารที่กิน น้ำหนักเฉลี่ย สุดท้าย และเปอร์เซ็นต์น้ำหนักที่เพิ่มมีระดับสูงสุดในปลาที่ได้รับอาหารชุดการทดลองที่ 2 และ สูตรอ้างอิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดยไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในกลุ่มที่กินอาหารเสริมด้วย D-TVH ขณะที่ปลาในชุดควบคุมมีปริมาณอาหารที่กิน น้ำหนักสุดท้ายเปอร์เซ็นต์น้ำหนักที่เพิ่ม และการเจริญเติบโตจำเพาะต่อวันในระดับต่ำสุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ปลาที่ได้รับอาหารที่เสริมด้วย D-TVH มีค่าประสิทธิภาพการใช้โปรตีน และการนำโปรตีนไปใช้ประโยชน์สูงกว่าสูตรควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในส่วนของกิจกรรมของเอนไซม์เปปซิน พบว่าสูตรควบคุมที่ไม่มีผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองเป็นส่วนประกอบมีกิจกรรมของเอนไซม์เปปซินสูงที่สุด ระดับกิจกรรมของเอนไซม์ทริปซินจากไส้ติ่ง (ยูนิต/มิลลิลิตร) มีแนวโน้มลดลงตามปริมาณของผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองที่เพิ่มสูงขึ้น กิจกรรมในลำไส้ของเอนไซม์ลิวซีนอะมิโนเปปติเดส และอัคคาไลน์ฟอสฟาเตส (ยูนิต/มิลลิลิตร) ไม่มีความแตกต่างระหว่างชุดการทดลองแต่มีความแตกต่างกันในไส้ติ่งของปลาระหว่างชุดการทดลอง โดยปลาที่ได้รับอาหารที่เสริมด้วย D-TVH มีกิจกรรมของเอนไซม์ทั้งสองสูงกว่าปลาในชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)
การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า รูปแบบและช่วงเวลาในการเก็บรักษา TVH มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของผลิตภัณฑ์เครื่องในปลาทูน่าไฮโครไลเสด โดยรูปแบบแห้งมีการเปลี่ยนแปลงของคุณภาพที่ต่ำกว่าผลิตภัณฑ์รูปแบบหนืดที่มีการเก็บรักษาเป็นเวลา 8 สัปดาห์ แต่รูปแบบของเครื่องในปลาทูน่าไฮโดรไลเสดไม่มีผลต่อการนำมาใช้เป็นสารดึงอูดการกินอาหาร โดยปลากะพงขาวสามารถใช้อาหารที่มีเนื้อป่นและผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนปลาป่นได้ เมื่อมีการเสริม D-TVH เป็นสารดึงดูดการกินอาหา
รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์การประเมินกำลังอัดคอนกรีตในชิ้นส่วนโครงสร้าง คสล.หลังเพลิงไหม้โดยใช้ค้อนกระแทก
Get PDFรายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ สามประสานเพื่อการพัฒนาอาชีวอนามัยสำหรับผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อมที่ประกอบอาชีพกรีดยางพารา
No full textBackground: Knee pain is a leading cause of functional impairment and decrlity of life among aged para rubber farmers in Thailand, Promoting self-ers and increasing role of health care workers in occupationalcritical issues in primary care.Objective: This study aimed to develop the supportive-educative care model as apractical model for aged para rubber farmers with knce OA.Methods: An action research approach was taken effort with the health care workers,including 10 community health volunteers and 30 aged para rubber farmers with knceosteoarthritis. Three parties on building the healthy public policy (professionals,decision makers, and community citizen), namely "Triangle that moves the mountain"and the Self-care deficit nursing theory were used as the theoretical foundations. Fourphases according to the action research cycle: the initial assessment, the developmentof the model, the application of the newly developed model, and the evaluation ofchange were conducted. Data were collected by focus group, personal interview andbrainstorming and analyzed using content analysis.Results: The supportive-educative care model comprises: (i) educative program forthe trainers (ii) goal-directed and self-care plan on ergonomic management andmuscle strengthening exercise for the aged individuals (ii) practical tool developmentfor home visiting program and (iv) supportive system for the professionalconsultation.Conclusion: The practical supportive-educative care model seems to fulfill the careneeds of aged para rubber farmers with knee OA and enhance their self-care. Inaddition, maximizing care competences of the health volunteers is achieved throughpartnerships of the community parties responding to the primary care.ปวดเข่าเป็นปัญหาสำคัญที่นำไปสู่การลดลงของความสามารถการช่วยเหลือตนเองและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุข้อขาเสื่อมที่ประกอบอาชีพกรีดยารพาราในประเทศไทย การส่งเสริมความสามารถในการดูแลตนเองของแรงงานสูงอายุกลุ่มนี้และเพิ่มบทบาทของบุคลากรด้านสาธารณสุข เพื่อพัฒนางานอาชีวอนามัยซึ่งเป็นประเด็นที่สำคัญในหน่วยบริการปฐมภูมิการวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลตนเองด้านอาชีวอนามัยสำหรับผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อมที่ประกอบอาชีพกรีดยางพาราโดยอาศัยการมีส่วนร่วมของภาคีบริการสุขภาพ ภาคีชุมชน และภาคีทองถิ่น ผู้ร่วมวิจัยคือ อาสาสมัครสาธารณสุข จำนวน 10 คน และผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อมที่ประกอบอาชีพกรีดยางพารา 40 คน โดยสนับสนุนให้ภาคีเครือข่ายทั้งภาคีบริการสุขภาพ ภาคีชุมชน และภาคีท้องถิ่น เข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาภายใต้กรอบแนวคิด"สามเหลี่ยมเขยื้อนภูเขา" และทฤษฎีความพร่องในการดูแลตนเอง กระบวนการวิจัย ประกอบด้วย 4ขั้นตอนหลัก ได้แก่ การวางแผน การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมอาชีวอนามัย การนำรูปแบบการดูแลตนเองต้านอาชีวอนามัยสู่การลงมือปฏิบัติ และการประเมินผลการเปลี่ยนแปลง เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์ และการระดมสมอง และใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหาในการวิเคราะห์ข้อมูลผลการวิจัยพบว่า ระบบการดูแลแบบสนับสนุนและให้ความรู้ด้านอาชีวอนามัยที่จำเป็นสำหรับผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อมที่ประกอบอาชีพกรีดยางพารา ประกอบด้วย 1) โปรแกรมการพัฒนาศักยภาพของอาสาสมัครอาชีวอนามัย 2) การตั้งเป้าหมายและออกแบบแผนการดูแลตนเองในการจัดการท่าทางการทำงานและการเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ 3) การออกแบบเครื่องมือที่ง่ายต่อการนำไปใช้เพื่อติดตามการปฏิบัติโดยการเยี่ยมบ้าน และ 4) มีะบบการสนับสนุนโดยการเป็นที่ปรึกษาด้านวิชาการสำหรับอาสาสมัครสาธารณสุขระบบการดูแลแบบสนับสนุนและให้ความรู้นี้สามารถนำไปใช้ได้จริงและตอบสนองความจำเป็นในการดูแลตนเองสำหรับผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อมที่ประกอบอาชีพกรีดยางพารา รวมทั้งสามารถส่งเสริมความสามารถในการดูแลตนเองแก่ผู้สูงอายุกลุ่มนี้ ซึ่งให้ข้อเสนอแนะว่าการเสริมศักยภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขผ่านการมีส่วนร่วมในการทำงานกับภาคีที่เกี่ยวข้องเป็นหนึ่งในปัจจัยแห่งความสำเร็
