Samtskhe-Javakheti State University Journals
Not a member yet
321 research outputs found
Sort by
ენობრივი განწყობა _ ,,ადამიანის მეტყველების მექანიზმი"
No full textInner Form of a Language by Dimitri Uznadze is a generally acknowledgedmodel of an interdisciplinary research. Speaking about language issues, data ofother disciplines are discussed and thoroughly provided in this above-mentionedpaper.D. Uznadze points out, that when we speak in any concrete (foreign)language, usually we use the words and forms of this language and not ofour mother tongue, firmly graving in our memory than any other language.D. Uznadze cited an example of bilingual children: while bilingual childrenmeet and manage language finally, they try to speak with their mothersin a concrete language and with their nurse in another language. The mostinteresting fact, that deserves our interest, is that they, not getting over the languagedifficulties quite well, never mix words and forms of these two languagesand use them in the relevant contexts.According to D. Uznadze, in every case we dealt with language predispose.We should draw our attention to the students of high educational institutionsmastering at their professions in a foreign language by their own or parents’volition (generally in English in the case of Georgia). We had an intensive relationshipswith those one mastering at their professions in English or studyingsome disciplines in English to be awarded with Bachelor’s Degree in high educationalinstitutions in Georgia. Questionnaire survey shows that every student(they have been learning English since their early childhood and think to know itwell) considers learning in English and learning disciplines in English as a rackingprocess and getting irritated. It goes without saying that language predisposedoes not work to a foreign, non-native language’s good in this case despite itsgood knowledge. Language predispose decides in favor of the language of consciousnessin the profession mastering process.წინამდებარე ნაშრომში ლაპარაკია ენის საკითხებზე, განხილულიასხვადასხვა დისციპლინის მონაცემები. ძირითადად განხილულიაენის ფორმები დიმიტრი უზნაძის კვლევის მოდელის მიხედვით.მისი აზრით, როდესაც ვსაუბრობთ რომელიმე უცხო ენაზე, ვიყენებთაღნიშნული ენისათვის მახასიათებელ გამოთქმებს და არა მშობლიურიენის მახასიათებლებს.დ. უზნაძემ ჩამოაყალიბა ბილინგვური ბავშვის მაგალითიც: როცაბილინგვური ბავშვი პირველად ხვდება დედას, ის კონცენტრირდებარომელიმე ენაზე და ისე ელაპარაკება მას, ხოლო ძიძას შეიძლებასხვა, მეორე ენაზე ესაუბროს. მეორე და მეტად საინტერესო ფაქტია,როდესაც ვერ აღწევს მარტივად ენის სწავლის დროს წარმოჩენილსირთულეებს თავს, არასოდეს ურევს ერთმანეთში სხვადასხვა კონსტრუქციადა ზუსტად იყენებს მას.დ. უზნაძის კვლევების მიხედვით, ყველა შემთხვევაში ჩვენვაწყდებით ენის სწავლისათვის მზადების პროცესს. განსაკუთრებულიყურადღება უნდა გამახვილდეს უმაღლეს დაწესებულებებშიენის სწავლების მხრივ განსაკუთრებით პროფესურაზე, ან ბავშვებისშემთხვევაში მშობლების დიდ სურვილს, რომ ენა ისწავლონ აქვსდიდი მნიშვნელობა (ასეთი შემთხვევები არის ინგლისურზე მაგალითადსაქართველოში). ჩვენ გვაქვს ინტენსიური ურთიერტობა იმ ადამიანებთანვინც იცის კარგად თავისი პროფესია და ფლობს ინგლისურს,ან სწავლობს რამე დისიპლინას ინგლისურად მას მივანიჭეთ ბაკალავრისხარისხი. კვლევებმა უჩვენა, რომ ყოველ სტუდენტს (რომელიცსწავლობს ინგლისურს ბავშობიდან და თვლის, რომ მან ენა კარგადიცის) მიაჩნია, რომ ინგლისურად დისიპლინების სწავლა მტანჯველიპროცესია და აღიზიანებთ მათ. აქედან გამომდინარე შეგვიძლია ვთქვათ,რომ ენისათვის მზადება უცხო ენის დროს არ მუშაობს
აფხაზეთის რამდენიმე ტოპონიმის ახლებური გააზრებისათვისი
No full textMany scholars are interested in Abkhazian historical and modern toponyms.In spite of such interest, a lot should be studied and geographical names ofAbkhazia need a special research. A number of ambiguous issues related to thehistory and etymology of many toponyms should be studied.Complex methods of research, such as the analysis of data and sourceshave been used, conclusions have been made by using a synthesis method,points of views given in special scientific literature have been studied andcompared.The present work presents the history and etymological analysis of geographicalnames of Abkhazia-Dareni, Tesgri//Tegtsri, Marukhi, Ochamchire,Tkauri, Tkvarcheli, Tkubuni, Ghurdzauli, Tsurtsukhi,//Tsutsakho andTskuzameli. The researcher makes a special assumption on each toponymwhich is based on the Megrelian data. According to his opinion, Dareni/ Dariniis the same as a dwelling, housing, an area to have a rest and a place to stay.Toumishi /Tumushi maybe is associated with the name of the grass and thename should be given to the river or to the spread of Toma’s “wereka”
Marukhi may mean the place of stone falling or broken down, crushedrock cliff, the place where great stones are thrown.Ochamchire can be assumed as “a soft, vast field filled with water”; “vastformer marsh “; “a wide field where the rain water has not been dried up fora long time.”While discussing the etymology of toponym “Tkvarcheli”, we should takeinto consideration, the other important meaning of the word confirmed in Megrelian.In particular, Tkvarcheli” means “khergili” (barrier, gate), folding, puttingon each other”.For motivation, we have two more important meanings of the word-Tkubuni in Megrelian: 1.The impassable forest; 2. Orpiri (two-faced), ortskali(two-watered). The starting meaning of ghurdzauli may be connected to theplant – ghuardzli , ghvardzli. In Megrelian it corresponds with ghurdzuli . Itis so-called a weed herb grown in the crop fields.For toponyms -Tskuzamela //tskuzameli the starting point may be only-tskuza “the way of the spring”. Adding hydroformat-ela, we have got thename of the river. In Tskuzamela, “ela” hydroformant has the function ofGeorgian –“ura”.Thus, the work presents the history and etymological analysis of some toponyms.აფხაზეთის ისტორიული და თანამედროვე ტოპონიმიის საკითხებითარაერთი მეცნიერი დაინტერესებულა. ასეთი ინტერესის მიუხედავად,შეიძლება დაბეჯითებით ითქვას, რომ ბევრი რამ გამოსამზეურებელიადა აფხაზეთის გეოგრაფიული სახელწოდებანი კვლავსაგანგებო კვლევას საჭიროებს. შესასწავლია მრავალი ტოპონიმისისტორია-ეტიმოლოგიასთან დაკავშირებული, ბურუსით მოცული მთელირიგი საკითხებისა.გამოყენებულია კვლევის კომპლექსური მეთოდები: მონაცემთადა წყაროთა ანალიზი, ასევე სინთეზური მეთოდის გამოყენებითგაკეთებულია დასკვნები. შესწავლილია და შეპირისპირებულია სპეციალურსამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმული თვალსაზრისები.წინამდებარე ნაშრომში წარმოდგენილია აფხაზეთის გეოგრაფიულსახელწოდებათა _ დარენის, თესგრის//თეგწრის, მარუხის, ოჩამჩირის,ტყაურის, ტყვარჩელის, ტყუბუნის, ღურძაულის, წურწუხის//წუწახოსადა წყუზამელის ისტორია და ეტიმოლოგიური ანალიზი. თითოეულიტოპონიმის შესახებ გამოთქმულია გარკვეული ვარაუდი, რომელიცეფუძნება მეგრულის მონაცემებს.დარენი/დარინი იგივეა, რაც სამყოფელი, საცხოვრისი, სადგომი,გასაჩერებელი, დასაბინავებელი ადგილი.თოუმიში/თუმუში შესაძლოა უკავშირდება ბალახის სახელწოდებასდა სახელი მდინარეს უნდა დარქმეოდა მის ნაპირებზე ან ხეობისრომელიმე მონაკვეთში თომის ,,წერექვას" გავრცელებას.მარუხი უნდა ნიშნავდეს ქვათაცვენის ადგილს, ან ჩამორღვეულ,ჩამოშლილ, ჩამოშიშვლებულ კლდეს; ადგილს, სადაც დიდრონი ქვებიყრია; ლოდნარი.ოჩამჩირე შესაძლებელია იგი გავიაზროთ როგორც ,,რბილი, წყლითგაჯერებული ვრცელი მინდორი"; ,,ვრცელი ნაჭაობარი"; ,,ჭეჭყიანივრცელი მინდორი, სადაც ნაწვიმარი წყალი დიდხანს არ შრება".ტოპონიმ ,,ტყვარჩელის" ეტიმოლოგიაზე მსჯელობისას საგულისხმოდდა ანგარიშგასაწევად გვეჩვენება მეგრულში დადასტურებულიამ სიტყვის კიდევ ერთი მნიშვნელობა. კერძოდ, ტკვარჩელი ამასთანავენიშნავს ,,ხერგილს, დასტა-დასტა დაკეცილს, ერთმანეთზე დაწყობილ-დალაგებულს".მოტივაციისთვის საგულისხმოდ გვეჩვენება ტყუბუნი სიტყვისკიდევ ორი მნიშვნელობა მეგრულში: 1. გაუვალი ტყე; 2. ორპირი, ორწყალიღურძაულის ამოსავალი მნიშვნელობა შესაძლებელია დაუკავშირდეს მცენარეს - ღუარძლი, ღვარძლი. მეგრულში მისი შესატყვისიაღურძული. ასე ეწოდება სარეველა ბალახს, რაც პურის ნათესებშიიცის.წყუზამელა//წყუზამელი – ტოპონიმისთვის შესაძლებელია ამოსავალიიყოს მხოლოდ წყუზა ,,წყაროს გზა". ელა ჰიდროფორმანტისდართვით კი მივიღეთ მდინარის სახელწოდება. ,,წყუზამელაში" -ელაჰიდროფორმანტი ფუნქციით ქართული -ურა-ს შესატყვისია.ამრიგად, ნაშრომში წარმოდგენილია რამდენიმე ტოპონიმის ისტორიადა ეტიმოლოგიური ანალიზი
პროფესიული თვითგანვითარება, როგორც მასწავლებლის მომზადების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კომპონენტი
No full textTraditionally, existence of any society is possible only in case the societymembers themselves protect and develop the society values, behavior standardsand habits, understand the role and importance of education.In the process of eliminating problems in the teacher professional activities,it is essential to train a teacher oriented on a student and high quality, effectiveteaching process.It is necessary that the people, willing to become a teacher, obtain the professionaland subject knowledge and relevant skills.In this process, it is necessary that universities have close connection withschools. The active school practice should be a component of a teacher trainingprogram. As a result of such activity, a school teacher can get credits duringthe practice with the university students in the process of professional development.Since the government pays attention to mentor-teacher professionaldevelopment, it is possible that the high school students have practice with thementor-teachers.It should be noted that during developing training courses (both - bachelorand magister kevels), is necessary to focus on the most important issues, suchas: “Motivation of Pedagogical Activities”, “Teaching Process Subjects Interaction”,“Teaching-Pedagogical Cooperation”, “Relationship in the TeachingProcess”, “Teacher Self-assessment Objective Scheme” and etc.ტრადიციულად, ნებისმიერი საზოგადოების არსებობა შესაძლებელიამხოლოდ იმ პირობებში, თუ თავად საზოგადოების წევრებიდაიცავენ და განავითარებენ მასში არსებულ ფასეულობებს, ქცევისნორმებსა და ჩვევებს, გაითავისებენ ისეთი ფენომენის როლსა დამნიშვნელობას, როგორიც არის განათლება.მასწავლებლის პროფესიულ საქმიანობაში არსებული პრობლემებისაღმოფხვრის პროცესში უმნიშვნელოვანესია მაღალი ხარისხის,მოსწავლეზე ორიენტირებული ეფექტიანი სასწავლო პროცესისათვისმიმართული მასწავლებლის მომზადება.აუცილებელია, მასწავლებლობის მსურველებმა პროფესიულიმზაობისათვის მიიღონ მასწავლებლის პროფესიული და საგნობრივისტანდარტით გათვალისწინებული ცოდნა და შესაბამისი უნარები.ამ პროცესში კი აუცილებელია უნივერსიტეტებს მჭიდრო კავშირიჰქონდეთ სკოლებთან, მასწავლებლის მომზადების პროგრამის კომპონენტიაქტიური სასკოლო სასკოლო პრაქტიკა იყოს. ასევე შესაძლებელია,სკოლის მასწავლებელი ამ ტიპის საქმიანობის შედეგად-სტუდენტებთანწარმართული პრაქტიკის საფუძველზე იღებდეს კრედიტებსპროფესიული განვითარების პროცესში. ვინაიდან მენტორ-მასწავლებლებისპროფესიულ განვითარებაზე ზრუნავს სახელმწიფო, შესაძლებელია, სტუდენტები პრაქტიკას მენტორ-მასწავლებლებთანაც გადიოდნენ.აღსანიშნავია, რომ ამ მიმართულებით მუშაობის პროცესში სასწავლოკურსების შემუშავებისას (როგორც საბაკალავრო, ასევე სამაგისტროდონეებზე) აუცილებელია აქცენტები გაკეთდეს ისეთ უმნიშვნელოვანესსაკითებზე, როგორიცაა, პედაგოგიური საქმიანობისმოტივაცია, სასწავლო პროცესის სუბიექტების ურთიერთქმედება, სასწავლო-პედაგოგიური თანამშრომლობა, ურთიერთობა სასწავლო პროცესში,მასწავლებლის მიერ თვითშეფასების ობიექტური სქემა დასხვა
მეგრული ტოპონიმია და გარესამყარო
No full textAs the title of this article shows, we have touched only two questions: 1.Arabic-Persian-Turkish lexemes in the toponymy of Samegrelo; 2.Lexicalizationand re-toponymyzation of foreign language toponyms in Megrelian. Lexicalborrowing from Arab- Persian languages started until the establishment ofthe literary Georgian language. The process became more active in the MiddleAges. Introduction of foreign words from different European languages (especiallyfrom Russian - XVIII-XIX centuries) started in the Middle Ages too.The flow of lexical units from Turkish and North Caucasian languages, fromAbkhazian, Svanuri and Georgian literary languages and neighboring Georgiandialects is confirmed nearly in the same period.Two more information: 1. Colchian toponymy is confirmed in antiquity andGreek historical sources. 2. Up to 180 Russian words have been identified inthe Samegrelo-Samurzakano toponymy (one part of which is taken from theGeorgian literary language and the other part is a result of direct contact withRussians and Russia).The first chapter of the article presents the lexemes borrowed from Arab-Persian-Turkish languages and the toponyms produced out of them in Samegrelo-Samurzakano: bairaghi, boghazi//bughazi,ducani, kantari, sakantro,shamchiri, khandaki.In the second chapter one can meet foreign lexemes that have enteredMegrelian as common names. Later they appeared as toponyms in Samegrelo.For example: Iordane, Dardaneli, Paliastomi, Kamchatka, orgia.როგორც ამ სტატიის სათაური გვიჩვენებს, შევეხეთ მხოლოდ ორიოდესაკითხს: 1. არაბულ-სპარსულ-თურქული ლექსემები სამეგრელოსტოპონიმიაში; 2. უცხოენოვან ტოპონიმთა ლექსიკალიზაცია და ხელახალიტოპონიმიზაცია მეგრულში. 1. არაბულ-სპარსული ენებიდანლექსიკური ნასესხობანი დაიწყო ჯერ კიდევ სალიტერატურო ქართული ენის საბოლოოდ ჩამოყალიბებამდე, ხოლო შუა საუკუნეებში ეს პროცესი უფრო აქტიური გახდა. შუა საუკუნეებშივე იწყებაუცხო სიტყვათა შემოღწევა სხვადასხვა ევროპული ენებიდან (განსაკუთრებითრუსულიდან) XVIII-XIX საუკუნეებში. თითქმის ამავეპერიოდში დასტურდება ლექსიკური ერთეულების შემოდინება თურქულიდან,ჩრდილოკავკასიური ენებიდან, აფხაზურიდან, სვანურიდან,აგრეთვე ქართული სალიტერატურო ენიდან და მეზობელი ქართულიდიალექტებიდან. და კიდევ ორი ინფორმაცია: 1. კოლხური ტოპონიმიადასტურდება ანტიკურ და ბერძნულ ისტორიულ წყაროებში; 2. სამეგრელო-სამურზაყანოს ტოპონიმიაში გამოვლინდა 180-მდე რუსულისიტყვა (მათგან ერთი ნაწილი ქართული სალიტერატურო ენიდანაამეგრულში შეთვისებული, ხოლო მეორე ნაწილი _ რუსებთან და რუსეთთანუშუალო ურთიერთობის შედეგად.წარმოვადგენთ ნარკვევის პირველ თავში არაბულ-სპარსულ-თურქულიენებიდან შემოსულ ლექსემებს და მათგან წარმოქმნილ ტოპონიმებსსამეგრელო-სამურზაყანოში: ბაირაღი, ბოღაზი(//ბუღაზი),დუქანი, ყანთარი, საყანთრო, ჩამჩირი, ხანდაკი.მეორე თავში წარმოდგენილია უცხოენოვანი ლექსემები, რომლებიცმეგრულში შევიდა როგორც საზოგადო სახელები, მაგრამშემდეგ სამეგრელოში მოგვევლინენ ტოპონიმებად. ესენია: იორდანე,დარდანელი, პალიასტომი, კამჩატკა, ორგია, ცგნდგრი
ქართველი გადამწერი ქალები
No full textWomen have actively taken part in formation of the state’s ideological, material and Spiritual Culture since ancient age in Georgia. Much information is available about scribe, Maecenas, calligrapher women in the Georgian manuscripts will-notes. We are interested in Georgian calligrapher, with femaler women. The first calligrapher women have seemed confirmed since the 13th century. Up to the 18th century they spread mainly compositions having spiritual content (Latavri, Ruti Kopadze, Phopha), and in the later period ones having secular and scientific content (Mariam-Makrine, Elene Gedevanishvili and so forth). The women copyist of The Knight in the Panther’s Skin (Vepkhistyaosani) (Nino Zedgenidze, Nino Amilakhvari) should be noted separately. Since 19th century, we have met the poet women (Manana, Salome and so on). At the end of the 19th century and at the beginning of 20th century the women collect and scribe folkloric samples and ethnographic materials, especially productive seems Aneta Kapanadze. It is well-known that in the 19th century the writing named “Dedabruli”. Many woman scribes is detected in the Dedabruli manuscript will-notes (Elisabed Kurdiani, Mariam Chivadze). The mentioned information and data prove the intellect of Georgian women, their public responsiveness, activities and horizon of interest field.ქალები საქართველოში ოდითგანვე აქტიურად მონაწილეობდნენსახელმწიფოს იდეოლოგიური, მატერიალური და სულიერი პოლიტიკისფორმირებაში. ქართულ ხელნაწერთა ანდერძ–მინაწერებშიდაცულია უამრავი ინფორმაცია მწიგნობარ, მეცენატ, კალიგრაფ ქალებზე.ჩვენ დავინტერესდით კალიგრაფი, გადამწერი ქალებით. სტატიაშიშესწავლილია ინფორმაცია ქართველ გადამწერ ქალებზე. არისმცდელობა, ყველა არსებული, გამოცემული ხელნაწერთა აღწერილობებისსაფუძველზე შეივსოს მონაცემები გადამწერ ქალთა შესახებ.გამოყენებულია მასალის დაკვირვების, ანალიზის მეთოდი.პირველი კალიგრაფი ქალები დადასტურებულად ჩანს XIII საუკუნიდან.XVIII საუკუნემდე ისინი ძირითადად სასულიერო შინაარსის თხზულებებსამრავლებდნენ (ესენია – ლატავრი, რუთი კოპაძე, ფოფა დაა.შ.), ხოლო შემდგომ პერიოდში საერო და სამეცნიერო შინაარსისაც(მარიამ–მაკრინე, ელენე გედევანიშვილი და ა.შ.). ცალკე აღსანიშნავია„ვეფხისტყაოსნის“ გადამწერი ქალები (ნინო ზედგენიძე, ნინო ამილახვარი).XVIII საუკუნიდან უკვე გვხვდება პოეტი ქალებიც (მანანა,სალომე და სხვები). XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისშიქალები აგროვებდნენ და იწერდნენ ფოლკლორულ ნიმუშებსა დაეთნოგრაფიული შინაარსის მასალებს, განსაკუთრებით პროდუქტიულიჩანს ანეტა კაპანაძე. ცნობილია, რომ XIX საუკუნეში ჩამოყალიბდა ე.წ„დედაბრული“ დამწერლობა. დედაბრული ხელნაწერის ანდერძ–მინაწერებშიუამრავი გადამწერი ქალი ფიქსირდება (ელისაბედ ქურდიანი,მარიამ ჩივაძე). აღნიშნული ინფორმაცია და მონაცემები ადასტურებსქართველი ქალების მაღალ ინტელექტს, საზოგადოებრივ პასუხისმგებლობას,აქტივობას და ინტერესთა ფართო ჰორიზონტს.ქართველ კალიგრაფ ქალებზე მოპოვებული მასალა საშუალებასიძლევა, დამაჯერებლად აღინიშნოს, რომ ქართველი ქალები გამოირჩეოდნენ მაღალი ლიტერატურული გემოვნებითა და აქტიურობით. ქალთაკალიგრაფიული ნიმუშები მოიცავს პერიოდს XIII საუკუნიდანXX საუკუნემდე.სტატიაში მსჯელობა აგებულია ხელნაწერ კორპუსში დაცული ინფორმაციისსაფუძველზე. ნაშრომში ჩამოთვლილია ყველა კალიგრაფიქალი და მათი გადაწერილი თხზულებები. ინფორმაცია შეგროვებულიახელნაწერთა აღწერილობების მიხედვით. ცალკეა გამოყოფილი ,,ვეფხისტყაოსნის"გადამწერნი, დედაბრული ხელით გადაწერილ ხელნაწერებში ნახსენები კალიგრაფები, ასევე ფოლკლორული ნიმუშების შემკრებნი
დიალექტიზმები და მხატვრული ნაწარმოების ენა
No full textTo study the language of artistic work always attracted a special attention inGeorgia and even outside of Georgia. Researchers talk about different approacheswhen they discuss the language of poetry from one hand and the language ofprose from the other hand.We discussed the issue of language of artistic works and opinions accordingto scientific works and linguistic encyclopedias in Georgian, Russian and Englishlanguages.In the conclusion about this issue, we can say that the language of artisticwork is characterized as the system of those language means and rules which aredifferent in every epoch though they give equal opportunity to create the worldimagined in feature literature.The article is very important because the term “linguistic value” is given inits recent or broad meaning: linguistics should study the esthetic function of thelanguage as an element of literature and as a composite structure of a fiction. Wewill consider the interrelation of dialect and the language of modern Georgianprose with a new approach of linguistic analysis on the example of novels byRevaz Mishveladze, Temur Chkuaseli and Zelimkhan Maghradze. On the basisof writers' works we single out the following basic functions of dialecticism:individualization of characters’ speech; expressing a local colour and estheticfunction of dialecticism. The writer should envisage that his work will be readby the representatives of different dialects and if his work will be loaded byless used dialect elements maybe it will be difficult to understand it.The usage of such language units may be justified with two conditions: 1.When there is no equivalent in the literary language 2. When dialecticism ispredominant from the stylistic viewpoint. That’s why the second principle of using dialecticism in the fiction is its feasibility and stylistic conditioning. Thesecond stage of such analysis is the comparison with authentic texts and revealingthe peculiarities of the dialect used by a writer. The article discuses the texttocentral,antropocentral and cognitive approaches. Accordingly, correspondingconclusions towards each of them have been made. Different methods, such as:observation, studying material and analysis are used in the article.მხატვრული ნაწარმოების ენის შესწავლა ყოველთვის იქცევდაგანსაკუთრებულ ყურადღებას საქართველოშიც და მის ფარგლებს გარეთაც.მკვლევრები განსაკუთრებულ და განსხვავებულ მიდგომებზესაუბრობენ, როდესაც იხილავენ, ერთი მხრივ, პოეზიის ენას, ხოლო,მეორე მხრივ, პროზის ენას. ნაშრომში, უპირველეს ყოვლისა, დავსვითმხატვრული ენის რაობის საკითხი და განვიხილეთ მოსაზრებებიქართული, რუსული და ინგლისურენოვანი ლინგვისტური ენციკლოპედიებისადა მეცნიერული ნაშრომების მიხედვით. ამ საკითხის შესახებდასკვნის სახით ვამბობთ, რომ, როგორც ასეთი (ანუ ინვარიანტულად)მხატვრული ლიტერატურის ენა შეიძლება დახასიათდეს როგორც იმენობრივი საშუალებებისა და წესების სისტემა, რომლებიც ყველაეპოქაში განსხვავებულია, თუმცა თანაბრად იძლევიან საშუალებასშექმნან მხატვრულ ლიტეარტურაში წარმოსახული სამყარო. სტატიამნიშვნელოვანია იმითაც, რომ მასში ტერმინი ,,ლინგვისტური მნიშვნელობა"განხილულია მისი უახლესი, ანუ გაფართოებული მნიშვნელობით:ლინგვისტიკას მინიჭებული აქვს ენის ესთეტიკური ფუნქციისშესწავლა, როგორც ლიტერატურის ელემენტისა, ასევე მხატვრულინაწარმოების კომპოზიციური სტრუქტურისა. სწორედ ლინგვისტურიანალიზის ახალი მიდგომების გათვალისწინებით განვიხილავთ დიალექტისადა თანამედროვე ქართული პროზის ენის ურთიერთმიმართებისსაკითხს რევაზ მიშველაძის, თემურ ჭკუასელისა და ზელიმხან მაღრაძისნოველების მაგალითზე. მწერალთა შემოქმედების საფუძველზეგამოვყოფთ დიალექტიზმების შემდეგ მთავარ ფუნქციებს: პერსონაჟებისმეტყველების ინდივიდუალიზაციას; ადგილობრივი კოლორიტისგამოხატვას; დიალექტიზმების ესთეტიკურ ფუნქციას. ყურადღებას ვამახვილებთერთ ფაქტორზე: მწერალმა უნდა გაითვალისწინოს, რომმის ნაწარმოებს გაიცნობენ განსხვავებული დიალექტის წარმომადგენლებიდა ტექსტის დიალაქტური ელემენტებით ზედმეტი გადატვირთვაარამიზანშეწონილია. ამგვარი ენობრივი ერთეულების გამოყენებაგამართლებული შეიძლება იყოს მხოლოდ ორი პირობით: ა) როდესაცარ არსებობს სალიტერატურო ენაში ეკვივალენტი, ბ) სტილისტურითვალსაზრისით უპირატესია დიალექტიზმი. ამიტომ მეორე პრინციპიდიალექტიზმების გამოყენებისა მხატვრულ ლიტერატურაში არისმათი გამოყენების მიზანშეწონილობა და სტილისტური განპირობებულობა. ამგვარი ანალიზის მეორე ეტაპად მივიჩნევთ ავთენტურ ტექსტებთანშედარებას და იმ თავისებურებების გამოვლენას, რომელიცაქვს მწერლის მიერ გამოყენებულ დიალექტს. სტატიაში განვიხილავთტექსტოცენტრულ მიდგომას, ანთროპოცენტრულ მიდგომას, კოგნიტურმიდგომას. თითოეულ მათგანთან მიმართებით გამოგვაქვს შესაბამისიდასკვნები.ნაშრომში გამოყენებულია დაკვირვებისა და ანალიზის მეთოდები
ციხიაგორის ანაბეჭდები თიხაზე
No full textThe research is dedicated to clay pieces with seal imprints found in the Thikhiagora Temple. The Thikhiagora Temple complex is located 40-45 km. northwest of Tbilisi on the right bank of the River Mtkvari near the village of Kavtisxevi (Eastern Georgia) Excavations carried out in the area revealed that Thikhiagora is a burial mould-like hill with the following characteristics: height – 12 m, space-40mX100m.The large temple complex surrounded by a wall with towers and outposts was built On the hill at the end of the IV and the beginning of the II century B.C. It consists of a temple, a granary, a wine cellar, a bakery, a refectory and dwell-ing buildings.The variety of forms and subjects of the clay imprints of Tsikiagora, and the style and manner of expression reflect the influence of the cultures of Achae-menid Iran and the Middle East as well as that of Greece. In many cases peculi-arity of pictures and the manner and style of their performance having no ana-logues among the known fine art pieces suggest the possibility of their local origin.In the account of 1986 Tsikiagora fieldwork archaeologist Giorgi Tskitish-vili considers the fragments of clay imprint as a part of The wall plastering. In the same year excavations were carried out in the northeast corner of the burnt down Auxiliary room No 10, in which thick ruined debris of approx. 3 meters completely covered the stone layer of the wall. Considering the fact that clay imprints had been previously found in this area the ruined mass was cleaned with extreme care. Crockery fragments of different size were found at approxi-mately 3 meters above the floor level. This made the professionals involved in the excavation think that the earthenware had been brought down from the sec-ond floor by the collapsed roofing between the storeys. And as most of the frag-ments represent parts of special vessels for keeping cheese it is supposed that the upper space must have once been a store-room. A big piece of plastering with an imprint of four girders on the reverse was found almost stuck to the eastern wall of the auxiliary room No 10. We say “stuck” because the space between the piece and the wall with its obverse side the imprint was considered to have fallen from the ceiling. The main pieces found on the floor along the wall plinths are considered to have been part of the decoration of the wall and the ceiling plastering, which according to Mr. Tskitishvili must have rimed the ceiling. Each group clay fragments found in the ruined matter has imprints of the same seal differing from those of the others. Fragments of clay imprints found in the wine cellar covered lips of large wine vessels, which allows us to define them as a bullas. The clay fragments with imprints found in the auxiliary room 21 are also considered to be door-locking bullas.No proof of clay imprints has been recorded in chronologically synchro-nous monuments of Georgia (Samadlo, Nastakisi). However lots of clay im-prints have been found in the Dedoflis Gora materials, chronologically belong-ing to the after Tsikhiagora period and are considered bullas by those having excavated the place.Our presumption is that some of the Tsikhiagora clay imprints represent bullas, whereas others belong to part of the ceiling plastering. The great majority of bullas was found in the auxiliary room 10, the upper floor of which is thought to have been a store-room because of the amount of fragments of clay earthen-ware found there. It is also obvious that a large number of bullas there has been preserved by the fire at the time.According to the cultural layer the clay imprints of Tsikhiagora were dated by the II century B.C.ჩვენს მიერ წარმოდგენილ ნაშრომში განხილულია ციხიაგორის სატაძრო კომპლექსში აღმოჩენილი თიხის ფრაგმენტები, რომლებზეც აღბეჭდილია საბეჭდავთა ანაბეჭდები.ციხიაგორის სატაძრო კომპლექსი მდებარეობს თბილისიდან ჩრდილო-დასავლეთით, მისგან 40-45 კმ-ის მანძილზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს, სოფელ კავთისხევის ჩრდილოეთით (აღმოსავლეთ საქართველო). გათხრების შედეგად გამოირკვა, რომ ციხიაგორა წარმოადგენს ბორცვს 12 მეტრის სიმაღლით და 40X100მ. ფართობით.ძვ.წ. IVს-ის ბოლოს, ან ძვ.წ. III ს-ის დასაწყისში ამ ბორცვზე აიგო დიდი სატაძრო კომპლექსი, რომელიც შემოსაზღვრულია ალიზით ნაგები კონტრფორსებიანი და კოშკებიანი გალავნით. კომპლექსის შემადგენლობაში შედის: ტაძარი, ბეღელი, მარანი, წისქვილი, პურის საცხობი, სატრაპეზო და საცხოვრებელი ნაგებობები. ტაძარში თავმოყრილია თიხაზე საბეჭდავთა ანაბეჭდების მრავალსახეობა. ანაბეჭდთა ფორმის, სიუჟეტის, გამოსახულების მანერის და სტილის მიხედვით შეიმჩნევა, როგორც აქემენიდური ირანის და მცირე აზიური, ისე ბერძნული კულტურის ზეგავლენა. ზოგიერთ ანაბეჭდზე აღბეჭდილი სიუჟეტი თავისი გამოსახვის მანერით იმდენად თავისებურია, რომ მას ანალოგიები ცნობილ სახვით ხელოვნების ძეგლებში ვერ ეძებნება, როგორც ჩანს ისინი ადგილობრივი უნდა იყოს.ძეგლის გამთხრელის არქეოლოგ გიორგი ცქიტიშვილის 1986 წლის საველე მუშაობის ანგარიშის მიხედვით №10 სათავსოში აღმოჩენილი თიხის ანაბეჭდიანი ფრაგმენტები კედლის შესამკობ შელესილობად არის მიჩნეული. №10 სათავსოს ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხე, სადაც ნანგრევი ფენის სისქე 3 მეტრს აღწევდა, მთლიანდ ფარავდა კედლის ქვის წყობას. ამ სათავსოში მთელი ეს ნანგრევი მასა ძალიან ფრთხილად და ფაქიზად გაიწმინდა. იატაკის დონიდან 3 მეტრზე აღმოჩნდა სხვადასხვა ზომის და ფორმის ჭურჭლის ფრაგმენტები, რაც ძეგლის გამთხრელებს აფიქრებინებდა, რომ ეს ჭურჭელი მეორე სართულიდან ჩამოუყვა ჩამოქცეულ სართულშორისო გადახურვას და რადგან უმრავლესობა ფრაგმენტებისა დიდ დერგებს მიეკუთვნება ვარაუდობენ ნაგებობის მეორე სართულზე საკუჭნაოს მსგავსი სათავსოს არსებობას. იატაკის დონიდან 1,5 მეტრის სიმაღლეზე ნანგრევ ფენაში აღმოჩნდა თიხის ნატეხები, რომლებსაც პირზე საბეჭდავებით ანაბეჭდები ჰქონდა დასმული. მეათე სათავსოს აღმოსავლეთ კედელზე თითქმის ”მიკრული” იყო თიხის ანაბეჭდიანი შელესილობის მოზრდილი ნატეხი რევერსზე ოთხი ძელის ანაბეჭდით, ხოლო ავერსზე გამოსახული იყო ერთმანეთის მიყოლებით მხედრის რამდენიმე გამოსახულება, რომელიც ოთხკუთხა სახელურიანი საბეჭდავით უნდა ყოფილიყო აღბეჭდილი. თითქმის ”მიკრული” იმიტომ, რომ ამ ნატეხსა და კედლის შელესილობას შორის სხვა მასალით შევსებული სივრცე აღარ იყო. აშკარად ჩანდა, რომ მხედრის გამოსახულებიან თიხის ფრაგმენტს კარგი პირი კედლისკენ ჰქონდა მიქცეული, რის გამოც დაფიქსირდა ამ ნატეხის ჭერიდან ჩამოქცევა-ჩამოვარდნა. ასეთივე ”მიკრული” თიხის ფრაგმენტი აღმოჩნდა სათავსოს ჩრდილო კედელზეც. ამ ორი მონაცემის და სათავსოს კედლის გასწვრივ აღმოჩენილი ანაბეჭდიანი თიხის ფრაგმენტების მიხედვით ისინი კედლებისა და ჭერის შესამკობ შელესილობად არის მიჩნეული. ეს შემკობა ამ ძეგლის გამთხრელ, არქეოლოგ გიორგი ცქიტიშვილის აზრით, სათავსოს ჭერს ირგვლივ შემოუყვებოდა კედლებისა და ჭერის შეერთების ადგილას. მარანში აღმოჩენილი თიხის ანაბეჭდიანი ფრაგმენტები ქვევრზე და ჭურჭელზე იყო გადალესილი და უდავოდ ბულებს წარმოადგენენ, ასევე კარების ჩამკეტ ბულად არის გააზრებული №21 სათავსოს კარებთან აღმოჩენილი ანაბეჭდიანი თიხის ფრაგმენტი.საქართველოს სინამდვილეში, ანაბეჭდიანი თიხის ფრაგმენტთა აღმოჩენა სინქრონულ ძეგლზე (სამადლო, ნასტაკისი – აღმოსავლეთ საქართველო) არ ფიქსირდება. ციხიაგორის სატაძრო კომპლექსის ქრონოლოგიურად მომდევნო ძეგლის ”დედოფლის გორის” მასალებში კი დიდი რაოდენობით არის აღმოჩენილი თიხის ფრაგმენტები სხვადასხვა საბეჭდავების ანაბეჭდებით, რომლებსაც ძეგლის გამთხრელები ბულებად მიიჩნევენ.ჩვენი მოსაზრებით ციხიაგორის სატაძრო კომპლექსში აღმოჩენილი ანაბეჭდიანი თიხის ფრაგმენტები ბულებს წარმოადგენს, ბულების უმრავლესობა აღმოჩენილია №10 სათავსოში, რომლის მეორე სართული აქ აღმოჩენილი თიხის ჭურჭლის მოზღვავებული ფრაგმენტების გამო საწყობ სათავსოდ არის გააზრებული. ბუნებრივია საწყობ სათავსოში ბულების დიდი რაოდენობა უნდა ყოფილიყო, რომლებიც იმდროინდელმა ხანძარმა კარგად შემოგვინახა.ციხიაგორის ტაძარი აშენებულია ძვ.წ. III საუკუნეში და ხანძრისაგან დანგრეულია ძვ.წ. II ს-ში და სავარაუდოდ აქ აღმოჩენილი ოთხმოცდაათი ბულა ციხიაგორის კომპლექსის დანგრევის წინა დღეს, ან დანგრევამდე რამდენიმე დღით ადრე იქნა ბეჭედდასმული
წმ. ქეთევან დედოფლის სახის საღვთისმეტყველო და მხატვრული გააზრება ანტონ პირველი კათალიკოსის ჰაგიოგრაფიული თხზულებების მიხედვით
No full textQueen Ketevan’s martyric life is reflected in hagiographic works by Anton I Catholicos - "The Praise of Queen Ketevan and Describing her Contribution and Suffering “ and "A Brief Edition of The Torture Of Queen Ketevan”. In the above mentioned hagiographic works Ketevan’s artistic face is presented in the hagiographic genre. Queen Ketevan is presented as a saint because of her martyric contribution that covers “queen’s” mission. Queen Ketevan is a saint sent by God who is a link of a sinful man with his creator. It means to renew the connection with God, to renew the faith and give divine love.Anton I describes Ketevan who always reads prayers to the Light as she loves the life, an unhappy woman overcomes the enemy. Ketevan is described as a virtuous, sensible, wise, kind, wonderful person who believes in God.With the help of Gospel’s wisdom, Anton I haloes St. Ketevan’s sanctity and shows her personality who like Christ has got a lot of suffering and who sacrificed all her spiritual life to be free out of sins. Saint Queen’s spiritual contribution was directed not towards the establishment of her worldly wealth well-being but for the glory of the Lord for its divine perfection. The author describes Ketevan’s torture as a person who prays for God and the prayer is one of the powerful ways towards God, a powerful way of a mortal to be connected with God.In his works Anton I, Catholicos once again showed Ketevan Martyr’s spiritual contribution and a character of a patron of the nation and the faith in the analogy of Virgin Mary in Georgian literature.ქეთევან დედოფლის მოწამეობრივი ცხოვრება ასახულია ანტონ პირველი კათალიკოსის ჰაგიოგრაფიულ-მხატვრულ თხზულებებში ,,შესხმა და მოთხრობა ღუაწლთა და ვნებათა წმიდისა დიდისა მოწამისა დედოფლისა ქეთავანისთა" და ,,სÂნაქსარი პირუელად სათუეოთაგან და მერმე წმიდისა ქეთავანისა". დასახელებულ ჰაგიოგრაფიულ ნაწარმოებებში ქეთევანის მხატვრული სახე ჰაგიოგრაფიული ჟანრის სპეციფიკის კვალობაზეა წარმოსახული, ამიტომაც მასში ჩანს, რომ მისმა მოწამეობრივმა ღვაწლმა დაფარა `დედოფლის~ მისია და მეტადრე წმიდანად წარმოჩნდა; ქეთევან დედოფალი გვევლინება დედოფლობიდან, ამქვეყნიური პატივიდან ღვთის მიერ მოვლენილ წმიდანად, რომელიც დამაკავშირებელად შეიქმნა და ცემული ადამის მოდგმისა შემქმნელ ღმერთთან _ ეს არის ღმერთთან კავშირის აღდგენა, სარწმუნოების განახლება, ღვთაებრივი მადლის მონიჭება.ანტონ პირველი წმიდა ქეთევანს ქრისტეს ნათლით აღვსილად წარმოაჩენს, რადგან მასში ცხოვნების მადლი არის დასადგურებული და ჭირთა მტვირთველმა ქალმა, განსაცდელში გამობრძმედილმა მტერი დასძლია; ქეთევან წამებული წარმოსახულია ღმერთის სათნოებებით და სარწმუნოებით მცხოვრებ, კეთილგონიერ, ბრძენ, კეთილ საქმეთა მოქმედ, მშვენიერებით აღსავსე პიროვნებად.სახარებისეული სიბრძნის მოშველიებით, ანტონ პირველი ქეთევანის წმიდანობას შარავანდედით მოსავს და წარმოაჩენს როგორც ქრისტეშემოსილ პიროვნებას, რომელმაც ქრისტეს მსგავსად მრავალი სატანჯველი მიიღო და სისხლის დათხევით ცოდვათა განწმედას მიაგო მთელი სულიერი ცხოვრება; წმიდა დედოფლის სულიერი ღვაწლი მიმართული იყო არა ამქვეყნიური კეთილდღეობის დამკვიდრებისაკენ, არამედ უფლის დიდებისათვის, ღვთაებრივი სრულყოფისაკენ... ავტორი ქეთევან წამებულს წარმოაჩენს როგორც უფლისადმი დაუცხრომლად მლოცველს, ლოცვა კი ღმერთთან ზიარების ერთ-ერთი მძლავრი გზაა მოკვდავი ადამიანის ღმერთთან დასაკავშირებლად.
ანტონ I კათალიკოსის თხზულებებით კიდევ ერთხელ წარმოჩნდა ქეთევან წამებულის სულიერი, მოწამეობრივი ღვაწლი და ღვთისმშობლის ანალოგიით ერის და რწმენის მფარველი სახე-ხატის კვლავ ერთი გააზრება აისახა ქართულ მწერლობაში
ეთნო_ისტორიული ანომალიები: (,,სომხეთისა და მისი მიმდებარე ტერიტორიის ტოპონიმთა ხუთტომეულის მიხედვით)
No full textAccording to “Toponimies of Armenia and its near regions” dictionary gives historical information about settlement of Armenian people on the base of local Armenian people’s stories. It also indicates which province these Armenian people arrived from in each village. Most of the Armenians arrived from Erzrum and settled in the villages of Samtskhe-Javakheti.
In the Armenian dictionary of toponyms the national consistence of some village population are indicated from the old data, while a big majority of villages in Samtskhe-Javakheti, mainly the villages where resettled Armenian population live, the national consistence is indicated according to 60-70-s of the 19th century. Georgian population also lived in these villages though the dictionary says nothing about itIn 20th century (60-70- s) Georgian people were living in above mentioned villages not Azerbaijan. They are people who changed their religion. This issues is written incorrect in Toponimies in Armenia and near regions in volume five.,,სომხეთისა და მისი მიმდებარე ტერიტორიის ტოპონიმთა" ლექსიკონი ადგილობრივ სომხურ მოსახლეობაზე დაყრდნობით გვაწვდის ისტორიულ ცნობებს მათი ჩამოსახლების შესახებ. მითითებულია აგრეთვე, თუ რომელი პროვინციიდან მოვიდა სომხური მოსახლეობა თითოეულ სოფელში. უმრავლესობა ოსმალეთიდან, კერძოდ, არზრუმიდან ჩამოსახლებული სომხები არიან.სომხურ ტოპონიმურ ლექსიკონში ზოგიერთი სოფლის მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა მითითებულია ძველი პერიოდის მონაცემებით, მაშინ, როდესაც სამცხე-ჯავახეთის სოფლების დიდი უმრავლესობა, კერძოდ, იმ სოფლებისა, სადაც ჩამოსახლებული სომეხი მოსახლეობა ცხოვრობს, ეროვნული შემადგენლობა მითითებულია მე-20 საუკუნის 60-70-იანი წლების მიხედვით. ჩამოთვლილ სოფლებში ქართული მოსახლეობა ცხოვრობდა, რის შესახებაც სომხური ტოპონიმიის ხუთტომეულში არაფერია ნათქვამი.ტოპონიმთა ლექსიკონში მითითებულ სოფლებში ,,აზერბაიჯანელი" მოსახლეობა არასოდეს არ ცხოვრობდა. ისინი გამუსლიმებული ქართველები არიან
მევენახეობის პრობლემები თელავის მუნიციპალიტეტში
No full textThe article is prepared within the project financed by the Rustaveli Fund -“Traditional farming culture of the Georgian village and the perspectives of its development (historical and ethnographic research of Kakheti region).The article deals with modern problems in the field of viticulture in Telavi Municipality. About 72% of Telavi residents are employed in agriculture and have small or medium family farms. According to the ethnographical material one of the main problems of winegrowers in Kakheti is selling the harvest, outdated agricultural machinery, food processing and storage (refrigeration) insufficient infrastructure, land fragmentation and its remoteness (vineyards are far from their houses by tens of kilometers). 50-60% of vineyards in Telavi are planted in the Soviet period. According to the official data the spacing in the old vineyards is rather big, it caused low per-hectare yield and low quality of grapes and so on.Because of the above mentioned difficulties in the recent past, winegrowers either replaced the vineyards with the other crops or sold or abandoned them. Vineyard always was the main source of economic income for the residents in Kakheti. But from the 90s of the XXc. vineyards lost their function because of the events having developed in the villages of Georgia. The income became unstable. Constant changes of grape prices caused negative results and peas-ants decided to abandon vineyards. But subsidies allocated by the government in recent years had a result, winegrowers started to grow new vineyards. Ac-cording to the ethnographical and Telavi Municipality official statistics, in 2014 the vineyard area increased with 150 hectares in comparison with 2013.. Preference is given to industrial breeds- Rkatsitela and Saperavi. Kakhuri Mtsvne is planted relatively on a small area. Grape-growing micro-zones in Telavi district are in the villages: 'Tsinandali and Napareuli. In the opinion of experts in agriculture, the best way of solving the problems in viticulture is to unite the farmers through cooperatives, but ethnographic materials show that people, remembering old collective farms, show less confidence towards cooperatives. They try to deal with the problems themselves. The number of farmers who own great number of vineyards has greatly increased in Kakheti the last days. The idea of establishing “The Wine House” for Telavi residents gives them the chance to take their grapes there, press them and sell the wine themselves. As they say it will develop viticulture , along with the enactment of appropriate insurance.სტატიაში გადმოცემულია თელავის მუნიციპალიტეტში მევენახეობის დარგში არსებული თანამედროვე პრობლემები. თელავის მოსახლეობის დაახლოებით 72% დასაქმებულია სოფლის მეურნეობის დარგში და წარმოდგენილნი არიან, როგორც მცირე, ასევე საშუალო საოჯახო მეურნეობებით. ეთნოგრაფიული მასალის მიხედვით, კახელი მევენახეების ერთ-ერთი ძირითადი პრობლემაა მოწეული მოსავლის გასაღება, ასევე მოძველებული სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა, გადამამუშავებელი და სასაწყობე (სამაცივრე) ინფრასტრუქტურის სიმცირე, მიწების დანაწევრება და მისი სიშორე, ხშირად დასახლებული ადგილიდან ვენახის დაშორება ათობით კილომეტრით იზომება, თელავში არსებული ვენახების 50-60% საბჭოთა პერიოდშია გაშენებული და ოფიციალური მონაცემებითაც ვაზის ძველ ნარგაობებში დიდია მეჩხერიანობა, რის გამოც დაბალია საჰექტარო მოსავლიანობა, ყურძნის ხარისხი და სხვ.ზემოგანხილული სიძნელეების გამო სულ ახლო წარსულში ადგილი ჰქონდა ვენახის სხვა კულტურებით ჩანაცვლებას, ვენახის გაყიდვას, მოუვლელად დატოვებას. ვენახი კახელი კაცისთვის ყოველთვის ოჯახის ეკონომიკური შემოსავლის ძირითადი წყარო იყო, მაგრამ XX ს-ის 90-იანი წლებიდან საქართველოს სოფელში განვითარებულმა მოვლენებმა ვენახს ფუნქცია დაუკარგა, შემოსავალი არასტაბილური გახადა, ჩასაბარებელი ყურძნის ფასის მუდმივმა ცვლილებებმა, ფასის დავარდნამ უარყოფითი შედეგი გამოიღო და გლეხმაც ვენახზე გული აიყარა.ბოლო წლებში სახელმწიფოს მიერ მევენახეთა სუბსიდირებამ შედეგი გამოიღო და დაიწყეს ახალი ვენახების გაშენება, აღარ იყიდება ვენახები. როგორც ეთნოგრაფიული, ისე თელავის მუნიციპალიტეტიდან აღებული ოფიციალური მონაცემების მიხედვით 2014 წელს 2013 წელთან შედარებით ვენახების ფართობი 150 ჰექტრით გაიზარდა, უპირატესობა ენიჭება სამრეწველო ჯიშებს, _ რქაწითელსა და საფერავს, შედარებით მცირე ფართობზეა გაშენებული კახური მწვანე. თელავის რაიონში მევენახეობის განთქმული მიკროზონებია სოფლებში წინანდალსა და ნაფარეულში.სოფლის მეურნეობის დარგში ჩახედული სპეციალისტების აზრით, მევენახეობა-მეღვინეობის დარგში არსებული პრობლემების მოგვარების საუკეთესო გზა იქნება ფერმერთა გაერთიანება კოოპერირების გზით, მაგრამ ეთნოგრაფიული მასალიდან ჩანს, რომ კოოპერატივების მიმართ ხალხს ნაკლები ნდობა აქვს, კოოპერატივის ხსენებაზე კოლექტივი ახსენდებათ და არ უნდათ. ცდილობენ თავად გაუმკლავდნენ პრობლემებს. ბოლო დროს კახეთში უკვე გაიზარდა დიდი ვენახების მფლობელ ფერმერთა რაოდენობა.თელავის მოსახლეობისთვის ძალზე მისაღებია ბოლო დროს გავრცელებული ინფორმაცია, რომლის მიხედვითაც თელავში შეიქმნება ,,ღვინის სახლი", სადაც თავად გლეხებს ექნებათ შესაძლებლობა მიიტანონ თავისი ყურძენი და დაწურონ და შემდეგ ღვინოს გაუკეთონ რეალიზაცია. როგორც გადმოგვცემენ, ეს, დაზღვევის სათანადო ამოქმედებასთან ერთად დიდ სტიმულს მისცემს მევენახეობის განვითარებას