National Documentation Centre - EKT journals
Not a member yet
23927 research outputs found
Sort by
Διδακτικό σενάριο στα Φυσικά στην Ε΄ Δημοτικού: «Θερμαίνοντας το νερό που βράζει»
No full textΤο συγκεκριμένο διδακτικό σενάριο δημιουργήθηκε με βάση το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών του ΙΕΠ στα Φυσικά Ε΄ Δημοτικού. Ειδικότερα, γίνεται προσπάθεια τροποποίησης μίας λανθασμένης αντίληψης των μαθητών/τριών σχετικά με τη σχέση των δύο εννοιών, της θερμοκρασίας και θερμότητας. Αρχικά γίνεται ανάδειξη αυτής της εσφαλμένης αντίληψης μέσα από την συζήτηση, τα υποθετικά πειράματα, τις γραφικές παραστάσεις και τις ατομικές εργασίες. Στην συνέχεια οι μαθητές/τριες καταγράφουν τις αντιλήψεις τους και μέσα από γραφικές παραστάσεις, ερωτήσεις και πειράματα συγκρίνουν τις ιδέες τους με τα αποτελέσματα των πειραμάτων και αναρωτιούνται γιατί δεν ταιριάζουν. Έτσι οδηγούνται σε εννοιολογική αλλαγή και υιοθέτηση ιδεών που είναι σύμφωνες με τη σχολική γνώση. Τέλος, γίνεται έλεγχος στο κατά πόσο οι νέες γνώσεις μπορούν να εφαρμοστούν από τους μαθητές/τριες σε νέα προβλήματα
Ἐτυμολογικὰ ἀνάλεκτα
No full textΤο άρθρο μελετά την ετυμολογία μεσαιωνικών λέξεων, όπως ζάγανος και τζουράκιον, καθώς και λέξεων από τις διαλέκτους της Μικράς Ασίας.Το άρθρο μελετά την ετυμολογία μεσαιωνικών λέξεων, όπως ζάγανος και τζουράκιον, καθώς και λέξεων από τις διαλέκτους της Μικράς Ασίας
Ανάλυση του λόγου της λογοτεχνίας μέσω της υφολογίας σωμάτων κειμένων: Θεματικές και διαχρονική αλλαγή
Get PDFAnalysis of literary discourse through corpus stylistics: Themes and diachronic change
There has been extensive work on literary discourse in Digital Humanities (DH), although not with respect to Greek. This paper develops an application of corpus stylistics on particular works of Greek literature. An overview of corpus stylistics and existing applications is followed by a discussion of how specific methodological tools can aid to the analysis of themes in the work of poets such as Karyotakis and Polydouri on the basis of frequency lists and concordances. Similar tools are applied to the diachronic analysis of themes and linguistic choices in the poetry of Livaditis and the novels of Samarakis with a view to understanding trends in their work, as well as its relation to overall language change.There has been extensive work on literary discourse in Digital Humanities (DH), although not with respect to Greek. This paper develops an application of corpus stylistics on particular works of Greek literature. An overview of corpus stylistics and existing applications is followed by a discussion of how specific methodological tools can aid to the analysis of themes in the work of poets such as Karyotakis and Polydouri on the basis of frequency lists and concordances. Similar tools are applied to the diachronic analysis of themes and linguistic choices in the poetry of Livaditis and the novels of Samarakis with a view to understanding trends in their work, as well as its relation to overall language change
Vassilis Alexakis’s "late works": L’enfant grec and La clarinette
No full textΤα έργα της ύστερης συγγραφικής περιόδου του Βασίλη Αλεξάκη: Ο μικρός Έλληνας και Το Κλαρινέτο
Στην παρούσα μελέτη, θα ασχοληθούμε με την υπόθεση ότι τα δύο τελευταία μυθιστορήματα του Αλεξάκη θα μπορούσαν να διαβαστούν ως τα κατ’ ουσίαν «όψιμα έργα» του. Αν και σκοπός μας δεν είναι μια επιχειρηματολογία αναφορικά με την ανάπτυξη ενός «όψιμου ύφους» στα τελευταία έργα του Αλεξάκη, θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε ότι Ο μικρός Έλληνας και Το Κλαρινέτο αντανακλούν την τελευταία αυτή συγγραφική περίοδο με τεχνικές που διευρύνουν όχι μόνο ορισμένα από τα αγαπημένα θέματα του συγγραφέα, αλλά και την ενδοκειμενική και εξωκειμενική αφηγηματική τους λειτουργία. Αρχικά, θα παρουσιάσουμε μερικές από τις επικρατούσες θεωρίες από τον χώρο των μελετών του «όψιμου ύφους». Στη συνέχεια, θα σκιαγραφήσουμε το θεωρητικό πλαίσιο της ύστερης περιόδου του έργου του Αλεξάκη. Τέλος, θα προσδιορίσουμε τις αφηγηματικές στρατηγικές που υιοθετεί ο συγγραφέας στα δύο τελευταία του μυθιστορήματα, επιχειρώντας να προβάλει αλλά και ταυτόχρονα να αποφύγει τον συνεχή στοχασμό σχετικά με τον θάνατο και την απώλεια, να αναδείξει το πορώδες σύνορο ανάμεσα στην πραγματικότητα και στο μυθιστορηματικό σύμπαν και να διαμορφώσει τις ριζικές συσπάσεις του χώρου και του χρόνου που καθιστούν τη ζωή ενός δίγλωσσου συγγραφέα που ζει μέσα και ανάμεσα σε δύο πολιτισμικά πλαίσια τουλάχιστον διαχειρίσιμη, αν όχι ευχάριστη και δημιουργικά παραγωγική, ακόμη και όταν αισθάνεται την αναπόφευκτη έλευση του τέλους της ζωής.In this study, I suggest that Alexakis’s last two novels can be read as hisquintessentially “late works”. Although I will refrain from arguing for thedevelopment of a “late style” in Alexakis’s final works, I will show that L’enfantgrec and La clarinette reflect on lateness in ways that extend some of the author’sfavored themes while, at the same time, expanding their inter- and extra-textualnarrative function. I will first discuss some of the prevailing theories in the fieldof “late style” studies; then articulate the theoretical contours of Alexakis’s“lateness”; and, finally, identify the narrative strategies that the author deploys inhis last two novels to both center and eschew his ongoing reflection on death andloss;to highlight the porous, if not irrelevant, border between reality and thenovelistic universe; and to texture the radical contractions of space and time thatmake the life of a bilingual, bicultural subject manageable, if not enjoyable andcreatively productive, even as he senses the inevitable approach of life’s ending.
 
Αγλαΐα Μπλιούμη, Χέρτα Μύλλερ. Διαπολιτισμικές προσεγγίσεις σε πρόζα και ποίηση, Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις University Studio Press, 2023, 176 σε-λίδες, ISBN 9789601226200
Get PDF
Art spaces and urban policy: The integration of art spaces in urban gentrification processes
Get PDFΤο άρθρο εστιάζεται στους νέους χώρους τέχνης στην Αθήνα, οι οποίοι κάτω από τον όρο «δημιουργικές πρωτοβουλίες» έχουν εξελιχθεί σε βασικούς παράγοντες της aθηναϊκής αστικής αναγέννησης, συστήνοντας τη δημιουργικότητα ως μοχλό κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των aθηναϊκών συνοικιών. Το κείμενο επεξεργάζεται τα χαρακτηριστικά των χώρων αυτών, αναλύοντας τη γενεαλογία τους και τη δυναμική τους ενσωμάτωση στην παραγωγή της πόλης, εστιάζοντας στα παραδείγματα των ευρωπαϊκών πόλεων και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο μοντέλο που εφαρμόζεται στο Παρίσι σήμερα, αντλώντας από δύο γνωσιολογικά πεδία: τις αστικές σπουδές και την κοινωνιολογία της τέχνης. Το άρθρο επιθυμεί να προσφέρει μια νέα οπτική στους διαύλους επικοινωνίας μεταξύ της καλλιτεχνικής πρακτικής και της αστικής πολιτικής.The article focuses on the new art spaces in Athens, which, under the umbrella term of creative initiatives have evolved into factors of the Athenian urban renaissance, employing creativity as a driving force to the socio-economic development of the Athenian districts. The text elaborates on the characteristics of these spaces, analyzing their genealogy and dynamic integration into the city's production, focusing on the examples of European cities and giving particular emphasis to the model applied in Paris today. The article draws from two epistemological fields: urban studies and the sociology of art, wishing to offer a new perspective on communication channels between art practices and urban politics
Review of the book Environmental Sociology and Social Transformation: Key issues, by M. Boström and R. Lidskog
No full textN/AN/
Tentative d’approche d’une rupture historique: Les constructeurs mécaniques du Pirée pendant la Seconde Guerre mondiale et l’Occupation
No full textΔεν διατίθεται περίληψη στα ελληνικά.Milieux clos, rassemblant intra muros une population par excellence masculine, les usines de constructions mécaniques de la ville-port du Pirée constituent autant de cas d’étude sur les bouleversements économiques et les conflits sociaux de la période de la Seconde Guerre mondiale. Porteuses d’un savoir-faire profitable par temps de paix mais surtout indispensable par temps de guerre, ces entreprises furent réquisitionnées à tour de rôle par les armées grecque, italienne, puis allemande visant à assurer les réparations des leurs marines de guerre. L’article ici présent tente de reconstituer les grandes lignes de l’histoire de tout un secteur industriel attribué d’un nouveau rôle d’importance stratégique, d’un rôle de pointe. A l’appui de sources inédites, notre étude retrace les événements qui eurent lieu au sein de deux entreprises différentes, événements se succédant dans le temps et permettant la reconstitution d’un historique complet de la période de guerre. Ainsi, dans un premier lieu, l’étude du cas du constructeur mécanique Couppas permet d’appréhender les enjeux que représentait la nouvelle conjoncture militaire pour les entrepreneurs, esquissant un patronat partagé entre la volonté de poursuivre les affaires et le refus de collaborer avec les forces d’occupation. Très différente, l’histoire de la métallurgie Stavrianos met sur scène l’extrême difficulté des conditions de vie d’une population ouvrière partagée, elle, entre soumission et résistance. L’usine Stavrianos devenue l’un des foyers de l’organisation de résistants EAM, bon nombre de ses ouvriers furent arrêtés par les Nazis, dont quatre exécutés en août 1943. A la fin de la guerre, des tribunaux dits « de dénonciateurs » furent mis en place dans le but de rendre justice aux victimes des Nazis et de leurs collaborateurs. Le dossier de l’affaire Stavrianos, évoquant la complexité d’un tour de force impliquant grand nombre d’acteurs aux rôles souvent sombres, témoigne avant tout de l’incapacité du nouveau pouvoir en place à régler des conflits sociaux qui étaient en outre, à l’aube de la guerre civile, toujours en vigueur