Teologia i Moralność
Not a member yet
618 research outputs found
Sort by
Gilbert Meilaender, Should We Live Forever? The Ethical Ambiguities of Aging, Grand Rapids/Cambridge: Eerdmans 2013, ss. XIV+121.
Hermeneutyka nieciągłości i pentekostalizacja. Współczesne metamorfozy religii chrześcijańskiej
The main aim of this article is to analyze the contemporary metamorphosis of global Christianity. It seems that today the most important are the five following phenomena: secularization, desecularization, protestantization, pentecostalization and decentralization. In recent years there has been a breakdown of the paradigm of secularization. Many scientists today talk about desecularization and return of religion in a modified form. The deepest meaning of secularization is not a problem of the presence of religion in the public domain, but the question of the reinterpretation of religious truths and symbols. The great challenge today is a pentecostalization of Christianity around the world. The term pentecostalization refers to the exceptionally fast rise in the number of many types of strictly Pentecostal communities, and the gradual transformation of many other Christian churches and congregations into a single, universal type of charismatic Christianity around the globe.Głównym celem artykułu jest analiza współczesnych metamorfoz chrześcijaństwa w wymiarze globalnym. Wydaje się, że największą rolę w procesie głębokich zmian, zachodzących dzisiaj w obrębie religii chrześcijańskiej, odgrywa pięć następujących zjawisk: sekularyzacja, desekularyzacja, protestantyzacja, pentekostalizacja i decentralizacja. W ostatnich latach załamał się paradygmat sekularyzacji. Wielu naukowców mówi dzisiaj o desekularyzacji i powrocie religii w zmienionej formie. Najgłębsze znaczenie sekularyzacji dotyczy nie tyle problemu obecności religii w domenie publicznej, ile reinterpretacji prawd i symboli religijnych. Wielkim wyzwaniem jest dzisiaj proces pentekostalizacji chrześcijaństwa, który oznacza niezwykle szybki wzrost liczebny różnego rodzaju wspólnot stricte zielonoświątkowych oraz proces stopniowego przekształcania wielu innych chrześcijańskich Kościołów i związków wyznaniowych w jedną uniwersalną odmianę chrześcijaństwa charyzmatycznego w wymiarze planetarnym
Sprawozdanie z XVII Sympozjum Teologicznego „Evangelium vitae”. O nową kulturę życia ludzkiego
Odpowiedzialne rodzicielstwo według papieża Pawła VI we współczesnym nauczaniu moralnym Kościoła
A range of issues associated with responsible parenthood and presented in Pope Paul VI’s encyclical letter Humanae vitae seems to be an interesting proposal for proclaiming good news about marriage and family to contemporary people. With regard to man\u27s innate drives and emotions, responsible parenthood means that man\u27s reason and will must exert control over them. However, marriage and conjugal love are by their nature ordained not only toward the procreation, but also education of children. This, in turn, is not limited only to life on earth, but also to eternity. Focusing on intrinsic relationship between marital act and procreation can be used in a dialogue with infertile married people. However, it has to be presented in a comprehensible way for young people by resorting to personalistic anthropology and a range of branches of science devoted to mankind so that they could understand that in the procreative faculty the human mind discerns biological laws that apply to the human person. Only then will the teaching of the Church about responsible parenthood become a powerful tool in new evangelization.Aspekty odpowiedzialnego rodzicielstwa, na które zwraca uwagę papież Paweł VI w encyklice Humanae vitae, stanowią ciekawą propozycję we współczesnym przepowiadaniu Dobrej Nowiny o małżeństwie i rodzinie. Podkreślenie ścisłego związku miłości z prokreacją może być także dzisiaj światłem w dialogu z niepłodnymi małżonkami. Sama prokreacja powinna być postrzegana jako owoc miłości małżeńskiej. Stwierdzenie, że przekazywanie życia znajduje swe przedłużenie przede wszystkim w dziele wychowania, nie ogranicza się tylko do perspektyw doczesności, lecz ma odniesienie do wiecznego przeznaczenia ludzkiego. Wskazane przez papieża treści należy jednak umieć przekazać językiem zrozumiałym dla młodego człowieka, wykorzystując także całą współczesną wiedzę z zakresu antropologii personalistycznej oraz innych nauk o człowieku. Tylko wówczas nauczanie Kościoła o odpowiedzialnym rodzicielstwie będzie ważnym elementem nowej ewangelizacji
Sprawozdanie z Międzynarodowej Konferencji Naukowej Rodzina: miłość, małżeństwo, odpowiedzialność. Refl eksja nad nauczaniem ks. prof. dr. hab. Jerzego Bajdy
Reforma procesu w sprawie orzekania nieważności małżeństwa elementem nowej ewangelizacji
The reform of a process on the recognition of nullity of marriage, contained in the motu proprio Mitis Iudex Dominus Iesus of Pope Francis, clearly fits the new evangelization and it is, in relation to marriage and family, an important legal and pastoral element. Through the reform of canon marriage process the new evangelization gets even more power and a new spirit. It is also an expression of concern of the supreme legislator in the Church for spiritual good of divorced and remarried spouses who wish to regularize their marital status in the Church, and thus learn the truth about their marriage. They - as poor, or divorced - were put in the center of the reform of the process on the recognition of nullity of marriage. The Pope promulgating the new canonical procedural law relating to nullity of marriage follows the principle salus animarum suprema lex (can. 1572), which has always accompanied the Church and mainly into consideration salvation of souls. This important and fundamental principle of church law is implemented in specific regulations of the reformed process in which the faithful and their spiritual well-being seem to be paramount. The reform and new regulations of the Pope Francis go in this direction to simplify judicial procedures and thus speed up the processes on nullity of marriage, in order to serve the divorced and the remarried. The changes are also designed to facilitate contact between the faithful and church tribunals, which in turn is expected to contribute to solve a problem of conscience which makes life difficult for many people. As the Pope emphasizes, the changes introduced do not breach the principle of the indissolubility of marriage. On the contrary, this principle is juxtaposed with specific cases of invalid marriages. Conducting the process on nullity of marriage should take place in full respect of the nature of marriage, which is to respect the truth. The quest for it guarantees fair judgment, which becomes the realization of the law of love. The new rules, to bring the expected results, to meet its objectives, and to be introduced and applied in truth and justice, require a comprehensive, critical "consideratin" on the current functioning of the Church judiciary and openness to novelty they bring. Moreover, they need freedom of heart and mind of bishops, in a sign of collegiality - not in principle, but real, as well as new legal and pastoral structures (legal and family clinics), and also a change of mentality in the approach to the issues and problems of ecclesiastical judiciary system of diocesan bishops and employees of the Church judiciary.Zaprezentowana w najważniejszych elementach reforma procesu w sprawie orzekania nieważności małżeństwa, zawarta w motu proprio Mitis Iudex Dominus Iesus papieża Franciszka, wpisuje się jednoznacznie w nową ewangelizację i stanowi w odniesieniu do małżeństwa i rodziny jej ważny element o charakterze prawnym i prawno-duszpasterskim.Poprzez reformę kanonicznego procesu małżeńskiego nowa ewangelizacja nabiera jeszcze większej mocy i nowego ducha. Stanowi jednocześnie wyraz troski najwyższego ustawodawcy kościelnego o dobro duchowe małżonków rozwiedzionych i trwających w nowych związkach, którzy pragną uregulować swój status cywilny na forum kościelnym, a tym samym poznać prawdę o swoim małżeństwie kościelnym. To oni – jako ubodzy, czyli rozwiedzeni – zostali postawieni w centrum reformy procesu o orzekanie nieważności małżeństwa. Papież, promulgując nowe kanoniczne prawo procesowe o nieważność małżeństwa, kieruje się zasadą salus animarum suprema lex (por. kan. 1572), która zawsze towarzyszyła Kościołowi i która ma na względzie przede wszystkim zbawienie dusz.Ta najważniejsza i fundamentalna zasada prawa kościelnego znajduje realizację w konkretnych przepisach zreformowanego procesu, w którym wierny i jego duchowe dobro zdają się być wartościami nadrzędnymi. W tym kierunku idzie reforma i nowe regulacje papieża Franciszka, aby uprościć procedury sądowe, a poprzez to przyspieszyć prowadzenie procesów kościelnych o nieważność małżeństwa i w ten sposób służyć wiernym rozwiedzionym, żyjącym w nowych związkach. Zmiany te mają też ułatwić kontakt wiernych z trybunałami kościelnymi, co w konsekwencji ma się przyczynić do rozwiązania wątpliwości sumienia, które utrudniają życie wielu ludziom. We wprowadzonych zmianach – jak podkreśla papież – nie chodzi o naruszenie zasady nierozerwalności małżeństwa, ale, przeciwnie, o jej zestawienie z konkretnymi przypadkami małżeństw zawieranych w sposób nieważny. Prowadzenie procesu o nieważność małżeństwa ma się dokonywać z całkowitym uwzględnieniem natury małżeństwa, którym jest poszanowanie prawdy. Dążenie do niej gwarantuje sprawiedliwy wyrok, który staje się realizacją prawa miłości. Aby nowe przepisy przyniosły oczekiwane rezultaty i spełniły zakładane cele oraz zostały wprowadzone i zastosowane w prawdzie i sprawiedliwości, wymagają całościowego, krytycznego „zamyślenia” nad dotychczasowym funkcjonowaniem sądownictwa Kościoła oraz otwarcia na novum, jakie przynoszą. Nadto, potrzebują wolności serca i umysłu biskupów, w znaku kolegialności – nie z zasady, lecz faktycznej, a także nowych struktur sądowo-duszpasterskich (poradni prawnych i rodzinnych), również zmiany mentalności w podejściu do spraw i problemów sądownictwa kościelnego biskupów diecezjalnych oraz pracowników samego sądownictwa kościelnego
Duchowowość nowej ewangelizacji w świetle nauczania papieża Franciszka
The proposal of the spirituality of the new evangelisation of Pope Francis is to strengthen the spiritual and life and life in general, together with taking care of daily responsibilities. Evangelisation shows to Christians a real dynamism of personal fulfillment. I fulfill myself as a Christian by the fact that I proclaim Christ. A renewed proclamation is also addressed to believers, but lukewarm in their faith and non-practicing. Christ proclaimed brings happines and novelty to the listeners (Iz 40,31).Propozycja duchowości nowej ewangelizacji papieża Franciszka polega na podniesieniu poziomu życia duchowego i ogólnoludzkiego przy jednoczesnym niezaniedbywaniu codziennych obowiązków. Ewangelizacja wskazuje chrześcijanom prawdziwy dynamizm osobistej realizacji – realizuję się jako chrześcijanin poprzez to, że głoszę Chrystusa. Odnowione przepowiadanie skierowane jest także do wierzących, ale oziębłych w wierze i niepraktykujących. Chrystus głoszony przynosi słuchaczom radość i nowość (por. Iz 40,31)
Problem dojrzałości osób przygotowujących się do sakramentu małżeństwa
The maturity of people preparing for marriage is an essential condition for the validity of the sacrament. Described in the article maturity is understood to be multifaceted, ranging from legal maturity, social, emotional and mental, to religious maturity that interests us most. Taking into account statistical surveys concerning religious identity of people between 18 and 40, the text provides pastoral guidance on the necessary formation of those who begin immediate preparation to get married in the Catholic Church.Dojrzałość osób przygotowujących się do małżeństwa stanowi podstawowy warunek ważności zawieranego sakramentu. Opisywana w artykule dojrzałość rozumiana jest wieloaspektowo, począwszy od dojrzałości prawnej, poprzez społeczną, emocjonalno-psychiczną, aż po interesującą nas w sposób najistotniejszy – dojrzałość religijną. Biorąc pod uwagę badania statystyczne, dotyczące tożsamości religijnej osób pomiędzy 18 a 40 r. życia, przedstawiony tekst zawiera wskazówki pastoralne na temat koniecznej formacji osób, które rozpoczynają bezpośrednie przygotowanie do złożenia sobie przysięgi małżeńskiej w Kościele katolickim
Rola miłości w przeżywaniu cierpienia i śmierci
The article analyzes the importance of love on living suffering and death. This problem was considered in few perspectives.First of all, based on the natural law, natural need of love as well as ability to withstand suffering was emphasized was considered. The religious point of view was noted making use of the teachings of the Church Fathers. Paul’s Apostle point of view is corresponding with this these. In his opinion the love is the source of power which is necessary to living suffering and death. Contemplating the psychological viewpoint examination of people characterized by strong personality has become instrumental. These people long for overcoming their extreme situation of suffering and death.The problem of euthanasia and the role of the sacrament of the Anointing of the Sick was considerated too. Mistical aspect of the influence of love on living suffering and death is the further perspective that was important in this relfection. On the other hand the situation of a sick man, who forms community of love in the Church community which contemplates love, was anlized in eschatological aspect. Yet further aspects: philosophical and anthropological, in relation to the subject of influence of love on suffering and death, combine in the following question: Is death the meaning of life? Finally, theologians have considered the influence of love on living suffering and death in the psychological, ethical, transcendental and sociological sense.Lastly, sociological aspect was not missing in contemplating the influence of love on living suffering and death. This problem was examined in the context of people who suffer and at the same time live in solitude.Apart from that, it is the feeling that someone is somewhere rooted and loved. In the context of living suffering and death, realization of fullness of humanity and unification with community was emphasized which is achievable through love to God and neighbour – particularly love to a suffering person.Przedmiotem analizy podjętej w niniejszym artykule jest rola miłości w przeżywaniu cierpienia i śmierci. Zagadnienie to rozpatrywano z kilku perspektyw.W pierwszej kolejności uwzględniono wynikającą z prawa naturalnego potrzebę miłości oraz zdolność do przeżywania cierpienia. Z kolei, bazując na nauczaniu ojców Kościoła, przedstawiono religijny aspekt podjętego zagadnienia. Koresponduje z tym punkt widzenia zaprezentowany w nauczaniu św. Pawła Apostoła, dla którego miłość jest źródłem mocy potrzebnej do przeżywania cierpienia i śmierci. Rozważając psychologiczny aspekt analizowanego zagadnienia, posłużono się badaniami prowadzonymi nad osobami odznaczającymi się silną osobowością, które pragną przezwyciężyć swoją graniczną sytuację. Uwzględniono też zagadnienie eutanazji oraz rolę sakramentu namaszczenia chorych i wiatyku. Kolejną płaszczyzną, na której rozważano wpływ miłości na przeżywanie cierpienia i śmierci, jest mistyka. Natomiast sytuację człowieka chorego traktowanego jako członka tworzącego wspólnotę miłości we wspólnocie kościelnej rozpatrywano, uwzględniając aspekt eschatyczny. Z kolei przyjęcie perspektywy filozoficzno-antropologicznej prowokuje do zadania pytania: „Czy śmierć jest sensem życia?” W końcu rolę miłości w przeżywaniu cierpienia i śmierci rozpatrywano, uwzględniając aspekty: psychiczny, etyczny, transcendentny oraz socjologiczny. W rozważaniach o wpływie miłości na przeżywanie cierpienia i śmierci nie zabrakło aspektu socjologicznego. Problem ten omówiono, analizując sytuację osób przeżywających samotność i cierpienie.W kontekście przeżywania cierpienia i śmierci wskazano na realizację pełni człowieczeństwa i zjednoczenia ze wspólnotą, co osiąga się poprzez miłość Boga i ludzi, zwłaszcza osób cierpiących
Kwestia rodziny i małżeństwa chrześcijańskiego w świetle katechez wygłoszonych przez Ojca Świętego Franciszka w latach 2014/2015
The author of this paper dwells on the picture of Pope Francis\u27s pastoral concern and theological and moral interpretation of issues related to family and Christian marriage in the modern world from the perspective of over two years of the Pope\u27s pontificate. The paper was prepared based on the analysis of religious instructions given by Pope Francis in the years 2014-2015. The reflection consists of two parts. The first part – the shorter one – is of historiographic nature and presents a contribution of the Magisterium of the Catholic Church to the development of a theological and moral doctrine related to marriage and family, with a particular emphasis put on the role of Francis\u27s predecessors – popes: Paul VI, Saint John Paul II and Benedict XVI. The second, most essential ,part of this paper refers to the teachings of the present Bishop of Rome and is based on the analysis of selected words uttered by the Pope in the course of the Wednesday Catechesis in the years 2014-2015, which include a quite clear theological and moral interpretation of the modern family. Francis\u27s deliberations were mainly focused on the role and function of women and men (mother and father), children and the elderly in the family. Many words were devoted to the concept of the Christian marriage and problems to be faced by the family in the modern world.Autor niniejszego artykułu rozważa, jak z perspektywy ponad dwóch lat pontyfikatu Ojca Świętego Franciszka przedstawia się jego troska duszpasterska i wykładnia teologicznomoralna dotycząca rodziny i małżeństwa chrześcijańskiego we współczesnym świecie. Tekst artykułu powstał na podstawie analizy treści katechez wygłoszonych przez papieża Franciszka w latach 2014/2015. Refleksja składa się z dwóch części. Pierwsza – krótsza część tekstu – ma charakter historiograficzny i przedstawia wkład Magisterium Kościoła w rozwój doktryny teologicznomoralnej dotyczącej małżeństwa i rodziny, ze szczególnym uwzględnieniem roli poprzedników Franciszka – papieży: Pawła VI, św. Jana Pawła II i Benedykta XVI. Druga – zasadnicza część artykułu – dotyczy nauczania obecnego biskupa Rzymu i przebiega na podstawie analizy wybranych słów wypowiedzianych przez niego podczas katechez środowych wygłoszonych w latach 2014 i 2015, w których zawarł on dość konkretną wykładnię teologicznomoralną dotyczącą współczesnej rodziny. Rozważania Franciszka dotyczyły w szczególności roli i funkcji kobiety oraz mężczyzny – matki i ojca, dzieci, a także osób starszych w rodzinie. Wiele słów poświęcił w nich także wizji chrześcijańskiego małżeństwa oraz problemom, z jakimi boryka się rodzina we współczesnym świecie