Teologia i Moralność
Not a member yet
618 research outputs found
Sort by
WYBRANE WSKAŹNIKI RELIGIJNOŚCI SŁUCHACZY STUDIÓW PODYPLOMOWYCH TEOLOGII W POZNANIU
Prezentowany artykuł jest raportem z empirycznych studiów dotyczących religijności słuchaczy studiów podyplomowych teologii, którzy przygotowują się do nauczania religii w szkołach i przedszkolach. Sformułowano następujący problem badawczy: czy słuchacze studiów podyplomowych teologii są osobami posiadającym kompetencje duchowe w aspekcie ich rozwoju religijnego i rozwoju wiary, tak aby mogli w przyszłości umiejętnie wspierać duchowo swoich uczniów? Czy są religijni i czy ich religijność posiada cechy dojrzałości? W celu weryfi kacji hipotezy badawczej wykorzystano następujące narzędzia diagnostyczne: ankietę do badania wymiarów religijności, Skalę Praktyk Religijnych (Chaim 1991), Skalę Tożsamości Religijnej A. Wieradzkiej-Pilarczyk (2015), Skalę Religijności Personalnej R. Jaworskiego (1989). Badania przeprowadzono w latach 2017-2019 wśród słuchaczy (N=62) Studiów Podyplomowych Teologiczno-Katechetycznych oraz Studiów Podyplomowych Katechezy Przedszkolnej na WT UAM w Poznaniu. Grupę porównawczą stanowili posiadający wyższe wykształcenie rodzice dzieci pierwszokomunijnych (N=145). Wszyscy badani byli wyznania rzymskokatolickiego. Uzyskane wyniki potwierdzają zasadność oczekiwania, że słuchaczy studiów podyplomowych teologii powinien charakteryzować wyższy poziom religijności. Zmienna niezależna, jaką jest podjęcie studiów podyplomowych teologii, łączy się w sposób istotny z wyższym niż u innych dorosłych katolików poziomem intensywności wyróżnionych zmiennych psychologicznych,takich jak: autodeklaracja wiary, obraz Boga, praktyki sakramentalne i religijne, zaangażowanie w życie wspólnoty kościelnej, tożsamość religijna oraz religijność personalna.Prezentowany artykuł jest raportem z empirycznych studiów dotyczących religijności słuchaczy studiów podyplomowych teologii, którzy przygotowują się do nauczania religii w szkołach i przedszkolach. Sformułowano następujący problem badawczy: czy słuchacze studiów podyplomowych teologii są osobami posiadającym kompetencje duchowe w aspekcie ich rozwoju religijnego i rozwoju wiary, tak aby mogli w przyszłości umiejętnie wspierać duchowo swoich uczniów? Czy są religijni i czy ich religijność posiada cechy dojrzałości? W celu weryfi kacji hipotezy badawczej wykorzystano następujące narzędzia diagnostyczne: ankietę do badania wymiarów religijności, Skalę Praktyk Religijnych (Chaim 1991), Skalę Tożsamości Religijnej A. Wieradzkiej-Pilarczyk (2015), Skalę Religijności Personalnej R. Jaworskiego (1989). Badania przeprowadzono w latach 2017-2019 wśród słuchaczy (N=62) Studiów Podyplomowych Teologiczno-Katechetycznych oraz Studiów Podyplomowych Katechezy Przedszkolnej na WT UAM w Poznaniu. Grupę porównawczą stanowili posiadający wyższe wykształcenie rodzice dzieci pierwszokomunijnych (N=145). Wszyscy badani byli wyznania rzymskokatolickiego. Uzyskane wyniki potwierdzają zasadność oczekiwania, że słuchaczy studiów podyplomowych teologii powinien charakteryzować wyższy poziom religijności. Zmienna niezależna, jaką jest podjęcie studiów podyplomowych teologii, łączy się w sposób istotny z wyższym niż u innych dorosłych katolików poziomem intensywności wyróżnionych zmiennych psychologicznych,takich jak: autodeklaracja wiary, obraz Boga, praktyki sakramentalne i religijne, zaangażowanie w życie wspólnoty kościelnej, tożsamość religijna oraz religijność personalna
Czy istnieje możliwość przełożenia personalizmu na praktykę badań psychologicznych? Przykład jakości relacji seksualnej w małżeństwie
Dzisiaj możemy obserwować kryzys relacji seksualnych między mężczyzną a kobietą. Są one często skoncentrowane na sobie, nietrwałe i oderwane od relacji małżeńskiej. Tą prawidłowość można dostrzec w badaniach nad satysfakcją seksualną, które nie uwzględniają aspektu relacyjnego i są skupione na jednostce. Autor artykułu pragnie zaproponować skalę personalnego postrzegania małżonka, która oparta jest na personalizmie chrześcijańskim i na teologii ciała a ma za zadanie uwzględnić relacyjny aspekt współżycia seksualnego. Jest to propozycja narzędzia, które może wzbogacić badania nad seksualnością człowieka.Dzisiaj możemy obserwować kryzys relacji seksualnych między mężczyzną a kobietą. Są one często skoncentrowane na sobie, nietrwałe i oderwane od relacji małżeńskiej. Tą prawidłowość można dostrzec w badaniach nad satysfakcją seksualną, które nie uwzględniają aspektu relacyjnego i są skupione na jednostce. Autor artykułu pragnie zaproponować skalę personalnego postrzegania małżonka, która oparta jest na personalizmie chrześcijańskim i na teologii ciała a ma za zadanie uwzględnić relacyjny aspekt współżycia seksualnego. Jest to propozycja narzędzia, które może wzbogacić badania nad seksualnością człowieka
Recenzja naukowa książki o. prof. dra hab. Jarosława Kupczaka OP pt. «Amoris laetitia». Konflikt interpretacji, W drodze, Poznań 2020, s. 288
Recenzja naukowa książki o. prof. dra hab. Jarosława Kupczaka OP pt. «Amoris laetitia». Konfl ikt interpretacji, W drodze, Poznań 2020, s. 28
Edukacja domowa a sedno wycho(wy)wania
In this article the relationship between home education and upbringing in its central, moral sense were presented. First, along with the definition of key terms, comments on the political status of education were presented here. Home education was defined - both for the motives for its application and its pragmatic modalities. Finally, these modalities were referred to moral education recalling paintings of European masters as exemplifications. The whole emphasizes the irreplaceable role of family in raising a child.W artykule tym przedstawia się relacje między edukacją domową a wychowaniem w jego ośrodkowym, moralnym sensie. Zaprezentowano tu najpierw, obok definicji kluczowych pojęć, uwagi o politycznym statusie edukacji. Określona została – tak co do motywów dla jej podejmowania, jak i pragmatycznych modalności – edukacja domowa. Owe modalności odniesiono wreszcie do edukacji moralnej, jako egzemplifikacje przywołując obrazy pędzla mistrzów malarstwa europejskiego. Całość podkreśla niesubstytuowalną rolę rodziny w wychowywaniu dziecka
Kościół miejscem zranienia i uzdrowienia. Historia pojednania Anyesie Mukankaka z Rwandy
Rwanda is already 25 years after the 1994 genocide experience. In the collective consciousness, this African country has experienced massive genocide. However, 1,000,000 victims are primarily personal dramas of Rwandans and their families. The testimony of Anyesie Mukankaka shows how a woman who lost her husband and children faces the challenge of forgiving. What role does the Catholic Church play in this process? In the history of her life it can be seen that the Church was a place where she was wounded, but in the Church she also experienced the gift of forgiveness and reconciliation. Currently, the Catholic Church in Rwanda is active in inspiring justice, reconciliation and therapy to heal the traumatized lives of individuals. The history of the Rwandan Church is most often recalled today in the context of participation in genocide, but the truth is that over 250 Catholic clergy gave their lives in defense of the persecuted Tutsi. The Rwandan Church is the one in which people were wounded, the church in which the victims of genocide are treated and is a church that was also wounded in the tragic events of 1994.Minęło już 25 lat od ludobójstwa w Rwandzie, które miało miejsce w 1994 roku. W zbiorowej świadomości ten afrykański kraj został doświadczony ludobójstwem. Jednak 1 000 000 ofiar to przede wszystkim osobiste dramaty Rwandyjczyków i ich rodzin. Świadectwo Anyesie Mukankaki pokazuje, w jaki sposób kobieta, która straciła męża i dzieci, zmaga się z wyzwaniem przebaczenia swoim życiu, jaką rolę w tym procesie odgrywa także Kościół katolicki. W historii jej życia widać, że Kościół był miejscem, gdzie została zraniona, ale w Kościele doświadczyła także daru przebaczenia i pojednania. Obecnie Kościół katolicki w Rwandzie inspiruje poszczególnych ludzi do działania na rzecz sprawiedliwości, pojednania i do podjęcia terapii celu uleczenia ich straumatyzowanego życia. Historia rwandyjskiego Kościoła najczęściej dzisiaj przywoływana jest kontekście udziału jego członków w ludobójstwie, jednak prawda jest taka, że ponad 250 duchownych katolickich oddało swoje życie w obronie prześladowanych Tutsi. W rwandyjskim Kościele ludzie byli ranieni, był on także raniony w tragicznych wydarzeniach 1994 roku, a obecnie podejmuje leczenie ofiar ludobójstwa
Rodzina chrześcijańska jako Kościół domowy: ewolucja historyczna i perspektywy na przyszłość
The family is one of the most basic, yet important gifts that God has given us. The Christian family constitutes a specific revelation on the interior life of God in the Divine Trinity and realization of ecclesial communion, and for this reason it can and should be called the domestic Church, agent and object of the work of evangelization in service to the Kingdom of God.
This article presents an evolution of the concept of domestic Church and tries to indicate its future perspectives. It highlights the many deep ties that bind the Church and the Christian family and establish the family as a domestic Church - “Church in miniature”, so that in its own way the family is a living image/icon and historical representation of the mystery of Church.The little domestic Church, like the greater Church, needs to be constantly and intensely evangelized, which becomes the shared responsibility of all God’s people, each according to his ministry and charism. Without the joyous testimony of married people and families, domestic churches, proclamation, even if done in its proper way, risks being misunderstood or lost in a flurry of words that is characteristic of society today. Catholic families today can build up their own domestic churches and strive to be “islands of Christian life in an unbelieving world” (Catechismo della Chiesa Cattolica 1992, 1655).It should be emphasized that the Church\u27s pastoral intervention in support of the family is an urgent matter. Every effort should be made to strengthen and develop pastoral care for the family, which should be treated as a real matter of priority, in the certainty that future evangelization depends largely on the domestic Church (Giovanni Paolo II. 1981, 65).Rodzina jest jednym z najbardziej podstawowych, ale ważnych darów, które dał nam Bóg. Rodzina chrześcijańska stanowi szczególne objawienie wewnętrznego życia Boga w Trójcy i urzeczywistnianie eklezjalnej komunii, i dlatego może i powinna być nazywana Kościołem domowym, pośrednikiem i przedmiotem dzieła ewangelizacji w służbie królestwa Bożego.
Artykuł przedstawia ewolucję koncepcji Kościoła domowego i próbuje wskazać jej przyszłe perspektywy. Podkreśla wiele głębokich więzi, które łączą Kościół i rodzinę chrześcijańską i ustanawiają rodzinę Kościołem domowym – „Kościołem w miniaturze”, tak aby rodzina na swój sposób była żywym obrazem / ikoną i historycznym przedstawieniem tajemnicy Kościoła.Mały Kościół domowy, podobnie jak większy Kościół, potrzebuje nieustannej i intensywnej ewangelizacji, co staje się wspólnym obowiązkiem całego Ludu Bożego, każdego według jego posługi i charyzmatu. Bez radosnego świadectwa małżonków i rodzin, Kościołów domowych, głoszenie, nawet jeśli zostanie przeprowadzone we właściwy sposób, grozi niezrozumieniem lub zagubieniem się w lawinie słów, która jest charakterystyczna dla dzisiejszego społeczeństwa. Dzisiejsze rodziny katolickie mogą budować własne Kościoły domowe i starać się być „wyspami życia chrześcijańskiego w niewierzącym świecie” (Catechismo della Chiesa Cattolica 1992, 1655).Należy podkreślić, że duszpasterska interwencja Kościoła na rzecz rodziny jest sprawą pilną. Trzeba dołożyć wszelkich starań, aby wzmocnić i rozwinąć duszpasterstwo rodzin, które należy traktować jako rzeczywisty priorytet, mając pewność, że przyszła ewangelizacja w dużej mierze zależy od Kościoła domowego (Giovanni Paolo II. 1981, 65)
La Chiesa sia alleata dei popoli amazzonici. L’incontro-dibattito presso l’Accademia Alfonsiana, Istituto Superiore della Teologia Morale (Roma, 27 novembre 2020)
Działania amerykańskich biskupów katolickich na rzecz ofiar wykorzystywania seksualnego przez duchownych Wytyczne Komisji do spraw Ochrony Dzieci i Młodzieży
The American Catholic Church for more than two decades faced with a crisis through in connection with the sexual abuse of minors. The article presents the actions of American bishops for victims of sexual abuse by clergy in both preventive and preventive care. The first part presents the functioning of the Committee for the Protection of Children and Young People, then discusses the most important, recently published documents relating to the sexual abuse of minors.Amerykański Kościół katolicki od ponad dwóch dekad boryka się z kryzysem w związku z ujawnieniem czynów pedofilskich popełnianych przez osoby duchowne. Artykuł przedstawia działania amerykańskich biskupów na rzecz ofiar wykorzystywania seksualnego przez duchownych zarówno w zakresie prewencyjnym, jak i profilaktycznym. W pierwszej jego części zaprezentowano sposób funkcjonowania Komisji ds. ochrony dzieci i młodzieży, która działa przy Episkopacie, następnie omawia najważniejsze, opublikowane w ostatnim czasie dokumenty dotyczące problemu pedofilii w Kościele
Koncepcja Boga na przykładzie pięciu dróg Tomasza z Akwinu
The purpose of this article is to analyse the basic arguments for the existence of God on the example of the five ways (proofs) of Thomas Aquinas, which in their formula contain the concept of God. In the five ways of Thomas Aquinas, God appears as the First Mover (unmoved himself), the First Cause, the necessary being, the most perfect being, and as the mind ordering the tendencies of the natural world and leading everything towards a goal. The proofs of the existence of God from the thinker’s perspective come from various phenomena of the reality. The starting point is different: the phenomenon of movement, causal relations, contingency of existence, gradation of perfection, purposefulness. Despite the specific characteristics of the ways, they have a uniform structure. The ways of Aquinas prove the existence of the same object – God, but individual arguments capture the transcendence in different aspects. Common components of the arguments in favour of God\u27s existence do not, however, mean that they are not separate. The goal that the medieval thinker pursued was achieved because each of the five ways reveals a specific attribute, which in fact is an attribute of God.Celem niniejszego artykułu jest analiza zasadniczych argumentów na rzecz istnienia Boga na przykładzie pięciu dróg (dowodów) Tomasza z Akwinu, które w swej formule zawierają koncepcję Boga. W pięciu drogach Tomasza z Akwinu, Bóg występuje jako: pierwsza siła poruszająca (sama nie poruszona), pierwsza przyczyna sprawcza, byt konieczny, byt najdoskonalszy oraz jako umysł porządkujący świat przyrodniczy i prowadzący wszystko do celu. Dowody na rzecz istnienia Boga w ujęciu myśliciela, wychodzą z różnych zjawisk rzeczywistości. Punkt wyjścia jest różny: zjawisko ruchu, relacje przyczynowe, przygodność istnienia, stopniowanie doskonałości, celowość. Mimo określonych cech charakteryzujących drogi, mają jednolitą strukturę. Drogi Akwinaty dowodzą istnienia tego samego przedmiotu - Boga, lecz poszczególne argumenty ujmują transcendencję w różnym aspekcie. Wspólne składniki argumentów na rzecz istnienia Boga nie przekreślają jednak ich odrębności. Cel do którego średniowieczny myśliciel dążył, został osiągnięty, ponieważ każda z pięciu dróg odkrywa określony atrybut, który w rzeczywistości jest atrybutem Boga