Albanica Albanian Academic Journals
Not a member yet
4474 research outputs found
Sort by
Abuzimi dhe violenca seksuale online, strategjitë, pasojat dhe sfidat e trajtimit
Get PDFIncreased internet usage has led to a rise in risks including online sexual abuse and violence (OSA). Research in the United States suggests that 43.6% of women and 24.8% of men have experienced sexual violence (Smith et al., 2018). Forms of online sexual harassment or abuse include: sending requests to send sexual photos or videos; sharing private pornographic images or videos without the consent of the involved parties, known as “revenge porn”. Trauma from online abuse manifests as emotional and psychological stress, feelings of guilt, shame, fear, anxiety, sadness, numbness, shock, social isolation, sleep difficulties, nightmares, etc. The research aims to identify patterns related to OSA and assess the traumatic consequences they cause.Përdorimi i shtuar i internetit ka sjellë një rritje të rreziqeve përfshire abuzimin dhe dhunën seksuale online (OSA). Hulumtimet në Sh.B.A sugjerojnë që 43.6% e grave dhe 24.8% e burrave kanë përjetuar dhunën seksuale (Smith et al.,2018). Forma të ndjekjes ose abuzimit seksual online: dërgimi i kërkesave për të dërguar foto apo video seksuale; shpërndarja e imazheve apo videove private pornografike pa miratimin e palëve pjesëmarrësve, e njohur si “revenge porn”. Trauma e abuzimit online shrehet me stres emocional dhe psikologjik, ndjenja faji, turpi, frikë, ankth, trishtim, mpirje, tronditje, izolim social vështirësi në gjumë, ëndrra të frikshme etj. Kërkimi synon të identifikojë pattern që lidhen me OSA dhe te vleresoje pasojat traumatike qe shkaktojne
Optimizimi i rrjetave urbane radiolëvizëse në raport me impaktin ambiental të rrezatimeve në radiofrekuencë
Get PDFThere has been a continuous development of mobile telecommunication networks in the last two decades, as a growing demand for higher quality of sevice required by the users. On the other hand, the concern regarding health risks due to the radiofrequency radiation exposure has increased significantly, mainly because of base stations antennas high power radiations in urban areas. In this paper, an optimization method for mobile radio networks is presented. It takes into account not only the quality of service but also the environment impact, in order to meet the required limits of radiofrequency radiation. The genetic algorithm used for this purpose analyses the urban mapping of the selected area and the base stations distribution of the mobile operators. In order to evaluate the electric field, the path loss between the base station and the user is determined by using the COST 231 empiric model, suitable for the urban areas and the transmission characteristics of 4G mobile systems. The output of the algorithm determines the position of the base stations antennas, their radiated power, height and tilt. The antennas must be placed over the buildings and protected areas like hospitals, schools and cultural centers must be excluted. Results show an automated and flexible optimization method in relation to the radio network characteristics as coverage, carrier-interference ratio and environment impact.Në dy dekadat e fundit, ka patur një zhvillim të vazhdueshëm të sistemeve radiolëvizëse të telekomunikacionit, si përgjigje e kërkesave të përdoruesve për shërbime me cilësi gjithmonë e më të lartë. Nga ana tjetër, është rritur ndjeshëm vëmendja e përdoruesve në raport me rrezikun shëndetësor që mund të shkaktojë ekspozimi ndaj rrezatimeve në radiofrekuencë, sidomos ndaj rrezatimeve me fuqi të lartë të antenave të stacioneve bazë që veprojnë në zonat urbane. Në këtë punim, prezantohet një metodë optimizimi e rrjetit radio të një sistemi radiolëvizës, jo vetëm në raport me cilësinë e shërbimit të ofruar, por edhe në lidhje me impaktin ambiental, duke respektuar normativat e lejuara për nivelin maksimal të rrezatimeve në radiofrekuencë. Algoritmi gjenetik i përdorur aplikohet mbi të dhënat planimetrike të zonës urbane të marrë në studim dhe shpërndarjen e stacioneve bazë të operatorëve që ofrojnë shërbimin në të. Për vlerësimin e fushës elektrike janë përcaktuar shuarjet e sinjalit midis stacionit bazë dhe përdoruesit duke përdorur modelin empirik COST-231, i përshtatshëm për zonat urbane dhe karakteristikat e transmetimit të sistemeve 4G. Dalja e algoritmit përcakton pozicionin e antenave të stacioneve bazë të vendosura mbi ndërtesa, fuqinë e rrezatuar, këndin dhe lartësinë e tyre. Përjashtohet mundësia e pozicionimit të antenave në zonat e mbrojtura si spitale, shkolla apo qëndra kulturore. Rezultatet e punimit tregojnë për një metodë optimizimi të automatizuar dhe mjaft fleksibël në raport me karakteristikat e rrjetit radio si mbulimi me sinjal i zonës në studim, raporti sinjal interferencë dhe impakti ambiental
Kompleksoformimi me ciklodekstrina: një qasje premtuese në formulimin farmaceutik. Rishikim literature
No full textComplexation, a crucial method for enhancing the physicochemical properties of pharmaceutical compounds, involves the reversible association of substrates with ligands to form complexes. Among various complexing agents, cyclodextrins (CDs)—cyclic oligosaccharides composed of glucopyra-nose units—exemplify inclusion complexes, wherein a “guest” molecule is encapsulated within a “host” structure without covalent bonds. This interaction significantly alters the physicochemical parameters of the guest, enhancing traits such as solubility, stability, and bioavailability. Discovered in 1891 and structurally defined in the 1940s, CDs have gained prominence in pharmaceutical formu-lations, as ongoing research expands their application. The complexation technique primarily utilizes association constants and stoichiometry determined through phase solubility analysis. Factors influ-encing complexation, including sterics and charge density, are elaborated, highlighting the compat-ibility of guest molecules with CD cavity dimensions. Furthermore, the discussion on drug stability and absorption dynamics underscores the role of CDs in enhancing the eficacy of poorly soluble drugs. Ultimately, this review examines the implications of CD complexation on drug formulations, addressing challenges in regulatory frameworks across different regions, and underscores the vital role of CDs in modern pharmaceutical development.Kompleksoformimi është një metodë thelbësore për përmirësimin e vetive fiziko-kimike të përb-ërjeve farmaceutike, ku përfshhen lidhjet e kthyeshme të substrateve me ligandët gjatë kompleksofor-mimit. Midis agjentëve të ndryshëm kompleksues, ciklodekstrinat (CD) këto oligosakaride ciklike të përbëra nga njësi glukopiranozë janë pjesë e formimit të komplekseve, ku një molekulë “mysafire” është e kapsuluar brenda një strukture “pritëse” pa lidhje kovalente. Ky ndërveprim ndryshon ndje-shëm parametrat fiziko-kimikë të të “mysafirit”, duke rritur vetitë si tretshmëria, stabiliteti dhe bio-disponibiliteti biologjik. Ciklodekstrinat, të zbuluara në 1891 dhe të përcaktuara strukturisht në vitet 1940, kanë fituar rëndësi në formulimet farmaceutike, pasi kërkimet e vazhdueshme kanë zgjeruar aplikimin e tyre. Teknika e kompleksimit përdorin kryesisht konstantet e shoqërimit dhe stekiome-trinë e përcaktuar përmes analizës së tretshmërisë së fazës. Faktorët që ndikojnë në kompleksitetin, duke përfshirë gjendjen sterike dhe densitetin e ngarkesës, janë përpunuar, duke theksuar përpuths-hmërinë e molekulave të ftuar me dimensionet e kavitetit CDs. Për më tepër, diskutimi mbi stabilite-tin e barnave dhe dinamikën e përthithjes nënvizon rolin e CD-ve në rritjen e efikasitetit të barnave me tretshmëri të dobët. Ky punim si rishikim literature shqyrton implikimet e kompleksimit të CD-ve në formulimet e barnave, duke adresuar sfidat në kornizat rregullatore nëpër rajone të ndryshme dhe nënvizon rolin jetik të CD-ve në zhvillimin modern farmaceutik
Politikat arsimore dhe përmirësimi i mësimdhënies për të ardhmen në një qasje globale.
Get PDFEducation, as a key field in the education and emancipation of the new generation, is the fundamental element of a country’s culture and society. Important elements for the realization of this mission are the educational policies, the legal framework, which directly influence the increase in the efficiency of the educational system and the identification of the social and educational aspects of this process.
Many years of work in the field of teaching have created the possibility of knowing in an ever deeper way the interaction between educational policies and teaching. Through this analysis, we can penetrate into the complexity of the educational structure, into the dynamics of its development, where the main focus is on learning, on the shaping of the individual and, more broadly, of society, seeing this process in the new context, in which the reports of educational policies and teachers, whether those with formal or informal experience in teaching, highly qualified or unqualified, have been established, bringing not only a new face to the curricula, but also the role of educational policies to teachers, in our schools.
The methodology of this work is based on the literature of the Ministry of Education and Sports, as in the Pre-University Education Legislation, the Pre-University Education Curriculum of the Republic of Albania. National Education Strategy-Albania (2021-2026) on the observations and research of many years of personal experiences in the field of teaching in pre-university education.
The interweaving of theoretical material with practical experience brings several perspectives, related to education policies in the new conditions that not only our education system is facing, but our entire society.
Conclusion; The study confirms the importance and role of educational policies, for the realization of national strategies in education, which directly affect the increase in the efficiency of the educational system. The identification of social aspects with the common motto that learning in our schools should offer pupils and students a unique experience of social and humane values, for the future of Albanian citizenship in the European framework and beyond. Teaching should reflect the basic principles of healthy relationships such as: honesty, justice, integrity, courage, respect, responsibility, etc.Arsimi si fusha kyçe në edukimin dhe emancipimin e brezit të ri, ёshtё elementi themelor i kulturës dhe i shoqёrisё së një vendi. Elemente të rëndësishme për realizimin e këtij misioni janë politikat arsimore, kuadri ligjor, të cilat ndikojnë drejtpërdrejt në rritjen e efikasitetit të sistemit arsimor dhe evidentimit të aspekteve shoqërore dhe edukative të këtij procesi.
Shumë vite punë nё fushёn e mësimdhënies, kanё krijuar mundësinë e njohjes nё mënyrë gjithnjë e mё tё thellё të ndërveprimit midis politikave arsimore dhe mësimdhënies. Nëpërmjet kësaj analize mund tё depërtojmë nё kompleksitetin e strukturës arsimore, nё dinamikën e zhvillimit tё saj ku fokusin kryesor e përqendrojmë tek të nxënit, në formësimin e individit dhe më gjerë të shoqërisë, duke e parë këtë proces në kontekstin e ri, në të cilin janë vendosur raportet e politikave arsimore dhe mësuesve qofshin ata me përvojë formale ose joformale në mësimdhënie, shumë të kualifikuar apo pa kualifikime, duke sjellë jo vetëm një fytyrë të re tё kurrikulave, por edhe tё rolit tё politikave arsimore tek mësimdhënësit, në shkollat tona.
Metodologjia e këtij punimi bazohet në literaturën e Ministrisë së Arsimit dhe Sportit, si në Legjislacionin e arsimit Parauniversitar, Kurrikulen e Arsimit Parauniversitar të Republikës së Shqipërisë. Strategjia Kombëtare e Arsimit-Shqipëri (2021-2026 ) mbi vëzhgimet e kërkimet e eksperiencave personale shumëvjeçare në fushën e mësimdhënies në arsimin parauniversitar.
Ndërthurja e materialit teorik me përvojën praktike sjell disa këndvështrime, lidhur me politikat në arsim në kushtet e reja me të cilat po përballet jo vetëm sistemi ynë arsimor, por e gjithë shoqëria jonë.
Konkluzion; Studimi konfirmon rëndësinë dhe rrolin e politikave arsimore, për realizimin e strategjive kombëtare në arsim, të cilat ndikojnë drejtpërdrejt në rritjen e efikasitetit të sistemit arsimor. Evidentimin e aspekteve shoqërore me moton e përbashkët se të mësuarit në shkollat tona duhet t’u ofrojë nxënësve dhe studentëve një përvojë unike nga vlerat sociale e humane, për të nesërmen e qytetarisë shqiptare në kuadrin evropian dhe më gjerë. Mësimdhënia duhet të pasqyrojë parimet bazë të marrëdhënieve të shëndetshme si: ndershmërinë, drejtësinë integritetin, guximin, respektin, përgjegjshmërinë etj
Prejardhja e gjuhës shqipe sipas gjuhëtarit Joachim Matzinger
No full textThe Austrian linguist Joachim Matzinger has been promoting for the past fifteen years the idea that the Albanian language does not originate in the area of today's Albania. Moreover, Matzinger affirms that the Albanian language is not related to either the Illyrian or Thracian languages, but instead comes from an anonymous language, unattested in historical sources. Regarding the Illyrian language, Matzinger claims instead that it belongs to the centum-type western language group, unlike the satem-type Albanian. Analyzing in detail the arguments of the Austrian linguist and providing relevant and conclusive counter-arguments, we reach the conclusion that Matzinger's theses cannot be sustained. The solution to the controversial issue of the origin of the Albanian language must be studied following the proposals of linguists Norbert Jokl, Eqrem Çabej, Grigore Brâncuș, and Eric Hamp, who correctly anticipated that Albanian continues probably an Illyrian dialect, while also presenting an important Thracian component. The special relationship that the Albanian language has with the Romanian language must be explained in the sense proposed by Eric Hamp: the Romanian language is the descendant of a Romanized Proto-Albanoid dialect, considered to be the pre-Latin substrate of the Romanian language.Gjuhëtari austriak Joachim Matzinger ka promovuar në pesëmbëdhjetë vitet e fundit idenë se gjuha shqipe nuk e ka prejardhjen në rajonin e Shqipërisë së sotme. Matzinger pohon po ashtu që gjuha shqipe nuk ka lidhje prejardhjeje as me gjuhën ilire as me atë trake, por vjen nga një gjuhë anonime, e padëshmuar nëmburimet historike. Në lidhje me gjuhën ilire, Matzinger pretendon qëmajo i përket grupit të gjuhëve perëndimore të tipit kentum , duke umdalluar kështu nga shqipja e tipit satem . Duke analizuar në detaje argumentet e gjuhëtarit austriak dhe duke sjellë kundërargumente të rëndësishme dhe bindëse, kemi arritur në përfundimin se tezat e Matzingerit nuk mund të mbështeten. Zgjidhja për çështjen e, ndërlikuar të prejardhjes së gjuhës shqipe duhet të studiohet duke ndjekur propozimet e gjuhëtarëve Norbert Jokl, Eqrem Çabej, Grigore Brâncuș dhe Eric Hamp, të cilët parashikuan në mënyrë të drejtë se shqipja vazhdon një dialekt ilir, ndërsa paraqet gjithashtu edhe një komponent të rëndësishëm trak. Lidhja e veçantë që gjuha shqipe ka me gjuhën rumune duhet të shpjegohet në kuptimin e propozuar nga Eric Hampi: gjuha rumune është pasardhësja e një dialekti proto albanoid të romanizua r, i konsideruar të jetë substrati paralatin i gjuhës rumune
Shaban Sinani, Akademikë dhe vepra të tyre në albanologji, Akademia e Shkencave e Shqipërisë, Tiranë, 2022
No full textPërmbledhja studimore me titull Akademikë dhe vepra të tyre në albanologji, botim i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, Tiranë, 2022 përbën një prej silozhave më përfaqësuese të kontributeve të Shaban Sinanit në disa disiplina studimore në albanologji, ndër të cilat historia e shkrimit, historia e letërisë, vëmendja ndaj pasurive arkivore në institucione të kërkimit shkencor në vendin tonë, por dhe homazhet ndaj figurash themelore në historinë e studimeve albanologjike, spikasin në mënyrë të qartë. Autori ka gjetur natyrshëm një rrugë të reflektimit të shkrimeve që janë më së pari të natyrës studimore dhe orientojnë në mënyrë të peshuar në një raport mes trajtesash që lidhen me pasionet më të hershme hulumtuese të tij dhe atyre të mëvona, me të cilat kurrsesi nuk mund të thuhet se është shënuar një vijë ndarëse me sprovat më të para në fushë të studimeve më specialistike
Një tjetër sprovë për krijimin e një modeli shqipeje letrare të përbashkët: (Poema “Mili e Haidhia” e Giuseppe Schirò-it)
No full textThe first conscious efforts to establish a common variety of Albanian were initiated by members of the Arbëresh (Italo-Albanian) cultural elite in the latter half of the 19th century. Demetrio Camarda (1821–1882), an Arbëresh scholar and political activist, conducted the first linguistic "experiment" aimed at creating a literary variety of Albanian through a dialectal blend, which he demonstrated in his translation of a scholarly work from French. However, this variety failed to gain recognition or widespread use, both within the Arbëresh community and in their historical homeland, remaining largely forgotten for over a century. More than three decades later, Giuseppe Schirò (1865–1927), an Arbëresh poet, scholar, and publicist, and a fellow patriot of Camarda, conducted a similar linguistic "experiment" by revising the language of his poem “Mili e Haidhia”, originally published in 1890. Schirò soon realized that his poem, written in an archaic variety of Albanian such as the Arbëresh dialect, would not be readily understood by all Albanians. Aspiring to be recognized as a poet in his ancestral homeland and to bridge the gap between Arbëresh and Albanian literature, he undertook the task of revising the poem's language to bring it closer to contemporary Albanian, thus contributing to the development of a common literary language. Over the course of more than two decades, Schirò revised the poem three times. These revisions provide insight into the evolution of his efforts to create a common literary variety of Albanian. The first revision (1900) involved only minor changes, consisting of the substitution of a few words and forms from the Arbëresh dialect with more widely accepted terms from the Tosk dialect. The second revision (1907) reflected a much more substantial overhaul of the language. Schirò outlined his objectives, the nature of the changes, and his vision for a unified literary variety of Albanian in an introductory note. For the first time, he sought to incorporate phonetic, grammatical, and lexical elements from the Gheg dialect. His aim was to create a common Albanian that represented an interdialectal blend. However, Schirò continued to deepen the Gheg influence in the language of his poem, a trend that is most apparent in the third revision, published posthumously (1997). His time spent in the Mirdita region of Albania (1913–1914) provided him with a more intimate 68 Kristina Jorgaqi understanding of the northern Gheg dialect, which he subsequently applied to further refine his literary variety. Despite Schirò’s extensive efforts, he did not succeed in creating a truly common literary Albanian that synthesized the dialects of Tosk, Gheg, and Arbëresh, as he had claimed. The linguistic foundation of his work remained firmly rooted in his native Arbëresh dialect. Although Schirò succeeded in blending lexical elements from all three dialects, the phonetic and grammatical features of Gheg that he incorporated into the poem remained minimal and not fully integrated. His version of common literary Albanian, which was driven more by patriotic ideals than by professional linguistic principles, lacked the recognition and dissemination necessary for widespread adoption. It remained confined to his literary oeuvre. Like Camarda's earlier attempt, Schirò’s variety, while more accessible than Camarda’s, met a similar fate. Both contributions are now preserved in the annals of history for the establishement of a common literary Albanian.Pas “eksperimentit” të parë gjuhësor të kryer prej Dhimitër Kamardës për krijimin e një modeli shqipeje letrare të përbashkët, qe përsëri një arbëresh, Zef Skiroi, që bëri përpjekjen e dytë të këtij lloji. Modelin e shqipes së përbashkët ai u përpoq ta realizonte duke përpunuar gjuhën e poemës së vet “Mili e Haidhia”, konkretisht duke e hapur atë gjithnjë e më tepër ndaj shqipes së atdheut të tij historik përmes zëvendësimit të fjalëve, modeleve fonetike dhe gramatikore të arbërishtes me fjalë e struktura të toskërishtes e të gegërishtes. Në artikull ndiqet e analizohet dinamika e këtyre përpjekjeve si dhe shqyrtohen idetë dhe konceptet e Skiroit për krijimin e një varieteti letrar të përbashkët të shqipes. Evidentohen, gjithashtu, arsyet pse Skiroi nuk ia doli ta krijonte, sikurse kishte aspiruar, një model shqipeje letrare të përbashkët si një përzierje ndërdialektore mes toskërishtes, gegërishtes dhe arbërishtes
L’Emira di F. A. Santori tra storia e letteratura
No full textEmira by Francesco Antonio Santori is a vivid portrait of the events that followed the unification of Italy in 1861. The author was astonished by the profound and ferocious upheavals against the new Italian order. Arbëresh communities had enthusiastically welcomed Garibaldi's revolution. There was L’Emira di F. A. Santori tra storia e letteratura 155 a great expectation of a new era of prosperity and justice. In its initial popular form, the “Red Shirts Revolution” had conceived the utopia of offering criminals locked up in the horrendous prisons of the Kingdom the possibility of redemption by offering their contribution to the national cause. Many political formations were born from the union of common criminals with opponents of the new regime, immediately branded as brigands. Santori wanted to undertake the difficult task of documenting the drama the civil resistance to the new regime and the ferocious repression of any form of dissent. It was written by Santori out of a desire to be a faithful chronicler of events, an "instant book" that recorded the epic nature of events that pitted criminality and political dissent with a blind repression of any form of resistance to the brutal cancellation of local identity. The conditions of the time did not allow criticism or doubts about the unification process, so much so that for the press - even if mutilated by the work, it was necessary to wait about twenty years that made its relevance fade. In the drama we find treated with profound realism the great social, economic and political difficulties of the period, the chaos and violence exercised especially in Calabria after 1861. The entire Mezzogiorno was subjected to a severe military regime. Santori describes traumatic episodes, such as the ferocious and cruel repression of the phenomenon of brigandage by Colonel Pietro Fumel, with brutal and arbitrary methods, also exercised on many innocent people. The story focuses on the deterioration of living conditions and the collective anxiety created by events such as the shooting of 10 inhabitants of Picilia, an event that deeply shocked all the inhabitants of the country and gave Santori the impetus to write the work. Emira offers Santori the opportunity to use all his expressive abilities: current events, social commitment, popular involvement, educational didactic purpose with a vivid and real language, taken directly from the local communities. Numerous archive research and the use of historical sources help the author of the article to reconstruct the time and events that gave Santori the opportunity to write this work, to hypothesize the reasons for the delay in publication and to determine how Santori positions himself between the chroniclers and the creator.Il dramma Emira di Francesco Antonio Santori è un vivido riflesso degli eventi che seguirono l'unificazione dell'Italia nel 1861. Inizialmente concepito da Santori con l’intento di essere un’opera che rispondesse prontamente agli sviluppi storici, quindi un instant book, la sua prima pubblicazione mutilata (1883), circa vent’anni dopo la creazione (1864), ne offuscò l’attualità. Nel dramma vengono affrontate con un profondo realismo le grandi difficoltà sociali, economiche e politiche dell’epoca, il caos e la violenza esercitata, in particolare in Calabria dopo il 1861.
Santori descrive episodi traumatici, come la repressione militare del fenomeno del brigantaggio da parte del colonnello Pietro Fumel, una brutalità esercitata anche contro molti innocenti. La narrazione si concentra sul peggioramento delle condizioni di vita e sull’ansia collettiva generata da eventi come la fucilazione di dieci abitanti di Picilia, un episodio che sconvolse profondamente l’intera comunità del villaggio e che spinse Santori a scrivere il dramma.
Con Emira, Santori offre tutto: attualità, capacità espressive, impegno sociale, coinvolgimento popolare e un obiettivo didattico-educativo, espresso con una lingua tratta da voci reali. Numerose ricerche d’archivio e lo sfruttamento di fonti storiche permettono all’autore dell’articolo di ricostruire il periodo e gli eventi che diedero a Santori l’ispirazione per scrivere questa opera, di ipotizzare le ragioni del ritardo nella pubblicazione e di determinare come Santori si collochi tra il cronista e il creatore.Drama Emira e Franqisk Anton Santorit është një pasqyrim i gjallë i ngjarjeve që pasuan bashkimin e Italisë më 1861. Fillimisht ajo u hartua nga Santori me dëshirën për të qenë një vepër që do t’u përgjigjej flakë për flakë zhvillimeve historike, pra një instant book, por botimi i parë i cunguar i saj (1883) rreth 20 vite më vonë nga koha e krijimit (1864), ia zbehu aktualitetin. Në dramë gjejmë të trajtuara me një realizëm të thellë vështirësitë e mëdha shoqërore, ekonomike e politike të periudhës, kaosin dhe dhunën e ushtruar, veçanërisht në Kalabri pas 1861. Santori përshkruan episode traumatike, si shtypja ushtarake e fenomenit të cubërisë nga ana e kolonelit Pietro Fumel, brutalitet që u ushtrua edhe mbi shumë të pafajshëm. Tregimi përqendrohet mbi përkeqësimin e kushteve të jetesës dhe mbi ankthin kolektiv të krijuar nga ngjarje si pushkatimi i 10 banorëve të Picilisë, ngjarje që tronditi thellë të gjithë banorët e katundit dhe i dha Santorit shtysën për ta shkruar dramën. Emira i jep mundësinë Santorit të ofrojë gjithçka: aktualitet, aftësi shprehëse, angazhim social, përfshirje popullore, qëllim didaktiko-edukativ me një gjuhë të vjelë nga zëra realë. Kërkime të shumta arkivore dhe shfrytëzime të burimeve historike i shërbejnë autorit të artikullit të rindërtojë kohën dhe ngjarjet që i dhanë Santorit rastin të shkruajë këtë vepër, të hamendësojë arsyet e vonesës së botimit dhe të përcaktojë se si pozicionohet Santori mes kronikanit dhe krijuesit
Tryezë shkencore ndërkombëtare “Shqipja midis gjuhëve indoeuropiane, origjina dhe lashtësia e saj”, Tiranë, 4-5 nëntor 2024
No full textRreth konsolidimit të sundimit Venedikas në Durrës, 1392-1394
No full textCity of Durres was governed by the noble family of Topiaj at the end of the sixteenth century. In the context of this study, we have examined thoroughly a very specific issue concerning the establishment of Venetian rule in Albania, respectively the consolidation of this rule in Durres, based on the source material and pertinent literature. Taking into account the policy applied by the Republic of Venice, after the capture of this city, we have analyzed those events and historical processes that characterized the time period 1392-1394, which simultaneously marks the phase of concentration and strengthening of the Venetian rule in Durres. Initially, emphasis of the paper is on the events of 1392-1393, which included the designating the administrator of the “Durres Fortress” and the appointments of “rectors” and other Venetian authorities in Durres. A particular analysis has been dedicated to the establishment and completion of the administration, as well as the confrontation of the local population, namely their requests to the lordship regarding respecting and implementation of the agreement with Karl Topia, which in most cases was unilateral, as well as dealing with a number of other issues that refer to the policies that the Republic of Venice followed from 1392 to 1396, after which the war for the secession of this city of Durres and other cities (Lezhe, Shkodra and Drishti) from Venetian rule, commenced.Vendosja dhe shtrirja e sundimit venedikas në Shqipëri, përballja me këtë sundim, kundërshtimi i tij, si dhe shumë çështje që e
karakterizuan periudhën kohore 1392-1479, kanë gjetur trajtim të gjerë si te studiuesit vendas ashtu edhe të ata të huaj.1 Gjithashtu edhe botimi i përmbledhjeve me dokumente2 të cilat ndërlidhen me ngjarjet që përfshinin periudhën kohore nga fundi i shek. XIV deri në vitin 1479, kanë dhënë ndihmesë të madhe në thellimin e studimeve dhe njohjen e rrethanave lidhur me vendosjen dhe konsolidimin e këtij sundimi në Shqipëri. Mbi bazën e të dhënave burimore, si dhe literaturën relevante, në këtë punim do të trajtojmë një problem mjaft specifik sa i përket vendosjes së sundimit venedikas në Shqipëri. Fjala është për konsolidimin e këtij sundimi në Durrës