Albanica Albanian Academic Journals
Not a member yet
4474 research outputs found
Sort by
Perceptimet e mësimdhënësve ndaj procesit të vlerësimit të performancës
No full textEvaluating teacher performance is an important and sensitive process. Teachers and inspectors express their perceptions of the assessment process from different perspectives. These perceptions are the object of this research. The purpose of the research was to obtain and analyze the perceptions of teachers and inspectors about the assessment process and sensitivity. As important issues were: the emotional issues of the process, the content of the evaluation as well as the expectations they had from this process. The research approach is qualitative with a sample of 16 teachers who were part of the evaluation, as well as 5 inspectors as evaluators. The written interview was used, with six open-ended questions. Five inspectors who were part of the teacher performance appraisal were also inter- viewed. Data processing is done according to the principles of the qualitative approach promoted by Creswell (2007). The importance of research lies in understanding the deeper experiences and knowledge in terms of the sensitivity and importance of evaluating teacher performance. This will help advance this process as well as the evaluation practice in the future.Vlerësimi i performancës së mësimdhënësve është një proces i rëndësishëm dhe i ndjeshëm. Mësimdhënësit dhe inspektorët shfaqin perceptimet e tyre për procesin e vlerësimit nga këndvështrime të ndryshme. Këto perceptime janë objekti i këtij hulumtimi. Qëllimi i hulumtimit është marrja dhe analiza e perceptimeve të mësimdhënësve dhe inspektorëve për procesin dhe ndjeshmërinë e vlerësimit. Si çështje me rëndësi ishin: çështjet emocionale të procesit, përmbajtja e vlerësimit, si dhe pritjet që ata kishin nga ky proces. Qasja hulumtuese është cilësore, me një mostër prej 16 mësimdhënësish, të cilët kanë qenë pjesë e vlerësimit, si dhe pesë inspektorë, të cilët kanë qenë pjesë e vlerësimit të performancës së mësimdhënësve. Intervista me shkrim është përdorur me gjashtë pyetje të hapura. Përpunimi i të dhënave është bërë sipas parimeve të qasjes cilësore, të promovuar nga Creswell (2007). Rëndësia e hulumtimit qëndron në të kuptuarit e përvojave dhe njohurive më të thelluar sa i përket ndjeshmërisë dhe rëndësisë që ka vlerësimi i performancës së mësimdhënësve. Kjo do ta ndihmojë avancimin e këtij procesi, si dhe praktikën e vlerësimit në të ardhmen
Edukimi parashkollor në Kosovë – arritjet dhe sfidat
Get PDFIn recent years, many reforms have been made in preschool education, and these changes presented the need to conduct research that reflects the current situation.
The research aimed to collect data on the achievements so far in preschool / pre-primary education 0-6 years old and the challenges faced by this level of education in Kosovo, including: public and private preschool institutions, community-based centers, educational centers, and pre-primary classes in schools.
The project addressed various aspects of preschool education, such as: Legal and administrative framework; Local level commitments for preschool education; Didactic materials and textbooks in preschool / pre-primary education; Management, educators and professional associates; Inclusion in preschool education and Welfare, health, food and environment for children in preschool / pre-primary institutions;
The research is empirical, descriptive, and characterized by quantitative and qualitative approach. Based on the laws, administrative instructions and official documents governing this level of education, there was conducted terrain research, including institutions dealing with preschool / pre-primary education.
Respondents included in the research are 5 municipal directors of education, 18 directors of preschool institutions and 44 educators.
The instruments used in this research are: interviews with officials of the Municipal Directorates of Education, with directors of public and private IPs, schools and community- based centers, as well as a questionnaire for educators.
The results of the research represent the need to create a legal infrastructure appropriate for the level of preschool education, official documents, quality monitoring in private public preschool institutions, central and local level cooperation, increase and budget planning for preschool education, greater involvement of children in preschool education, especially those in rural areas, lack of support staff for children with special needs, the need for professional development of educators, with particular emphasis on the lack of training for the design and implementation of individual plan for children with special needs , etc.Në edukimin parashkollor, vitet e fundit, janë bërë reforma të shumta, të cilat paraqitën nevojën të realizohet një hulumtim që pasqyron gjendjen aktuale.
Hulumtimi kishte për qëllim të mbledhë të dhëna për arritjet e deritashme në edukimin parashkollor/parafillor, 0-6 vjeç, dhe sfidat me të cilat ballafaqohet ky nivel i edukimit në Kosovë, duke përfshirë: institucionet parashkollore publike dhe private, qendrat me bazë në komunitet, qendrat edukative, dhe klasat parafillore në shkolla.
Janë trajtuar aspekte të ndryshme të edukimit parashkollor, si: Korniza ligjore dhe administrative, angazhimet e nivelit lokal për edukimin parashkollor, materialet didaktike dhe tekstet, menaxhmenti, edukatoret dhe bashkëpunëtorët profesionalë, gjithëpërfshirja në edukimin parashkollor, si dhe
Hulumtimi është empirik, përshkrues, dhe karakterizohet nga qasja sasiore dhe cilësore. Bazuar në ligjet, udhëzimet administrative dhe dokumentet zyrtare që rregullojnë këtë nivel të edukimit, është realizuar hulumtimi në terren, duke përfshirë institucionet që merren me edukimin parashkollor/parafillor.
Respondentët e përfshirë në hulumtim janë: 5 drejtorë komunalë të arsimit, 18 drejtorë/esha të institucioneve parashkollore dhe 44 edukatore.
Instrumentet e përdorura janë: intervista me zyrtarë të Drejtorive Komunale të Arsimit, me drejtorë të IP publike e private, me drejtorë të shkollave dhe të qendrave me bazë në komunitet, si dhe pyetësori për edukatore.
Rezultatet e hulumtimit paraqesin nevojën e krijimit të infrastrukturës ligjore, të përshtatshme për nivelin e edukimit parashkollor, nevojën për hartim të dokumenteve zyrtare, për monitorimin e cilësisë në institucione parashkollore (publike dhe private), për bashkëpunimin e nivelit qendror e lokal, rritjen dhe planifikimin e buxhetit për edukimin parashkollor, përfshirjen më të madhe të fëmijëve - sidomos në zona rurale, shtimin e stafit mbështetës për fëmijë me nevoja të veçanta, për zhvillim profesional të edukatoreve, me theks të veçantë trajnime për hartimin dhe realizimin e planit individual
Roli i mësimdhënësit në motivimin e nxënësve për nxënie të suksesshme : Një trajtim i shkurtër teorik
Get PDFThe purpose of reviewing the role of the teacher as a motivating factor of the students is to clear the most important moments that include the motivation for learning. This review is the result of digging many resources that address the issue of motivation and teaching, but especially of creating a teacher-student relationship. The very importance of the subject and of the motivation concept has driven many authors to examine but also to experiment (Deci & Ryan) the power of influence of the two main types of motivation in the behavior of the individual, such as internal motivation and external motivation. We focused on the teacher as a factor, tool and motivational role for his students for successful learning. During the browsing of resources, we selected the ones that are of most guiding and practical importance to the teachers and less the theoretical concepts of the authors. Using the examples from the experience and the practical teaching practice we did in order to provide ideas for facilitating the work of teachers, especially during the teaching process and encouraging students to participate actively in learning. I hope that new ideas for discussions and debates will emerge from this treatise, why not for empirical research in this important pedagogical field. This fact we considere limitation.Qëllimi i shqyrtimit të rolit të mësuesit, si faktor motivues i nxënësve për nxënie, është sheshimi i momenteve më të rëndësishme që ngërthen në vete vetë koncepti motivim për nxënie. Ky punim është ekskluzivisht një trajtim teorik, i bazuar në burimet që trajtojnë çështjen e motivimit dhe të mësimdhënies, por sidomos të krijimit të raportit mësues nxënës. Vetë rëndësia e temës dhe e konceptit motivim ka shtyrë shumë autorë që ta shqyrtojnë, por edhe të eksperimentojnë (Deci &Ryan) fuqinë e ndikimit të dy llojeve kryesore të motivimit në sjelljen e individit, siç janë motivimi i brendshëm dhe motivimi i jashtëm. Ne u fokusuam në mësimdhënësin si faktor, mjet dhe rol i tij motivues për nxënësit e tij për nxënie të suksesshme. Gjatë shfletimit të burimeve përzgjodhëm ato që kanë më tepër rëndësi udhëzuese e praktike për mësuesit dhe më pak koncepcionet teorike të autorëve. Përdorimin e shembujve nga përvoja dhe praktika shkollore e mësimdhënies e bëmë me qëllim të ofrimit të ideve për lehtësimin e punës së mësuesve, sidomos gjatë procesit të mësimdhënies dhe nxitjes së nxënësve për pjesëmarrje aktive në nxënie. Shpresoj që nga kjo trajtesë do të lindin ide të reja për diskutime dhe debate, pse jo edhe për hulumtime empirike në këtë fushë të rëndësishme pedagogjike. Pasi që punimi mbështetet kryesisht në literaturë dhe jo në hulumtim, konsiderohet si kufizim i trajtimit
Ndikimi i moshës së edukatoreve në cilësinë e punës me fëmijët e moshës 0-3 vjeç
Get PDFThe purpose of this study is to observe and evaluate the work of educators over the age of 55, who work with children 0-3 years old and the level of quality of their work. In order to have the content and the results of this project more complete and concrete, we have reviewed theoretical / literary sources of this problem area and conducted the process of observing the work of the educator during the activities with the 0-3 year old children in a more objective way, in order to reach the conclusions. Within this issue, the project contains more general theoretical reviews and empirical data, with the key features of the educator's reflection, along with childcare, such as; Environment and climate suitable for children aged 0-3 years, Motivation and activation of children, Implementation of flexibility and strategies as needed, Child observation and identification of individual needs, Close relationship and emotional treatment of the child, Communication through non-verbal language / body language, Implementation of a structured and spontaneous game, Cares for the safety, development and education of children.
While theoretical data provide us with information on the unmatched value and importance of proper treatment of children 0-3 years old and according to their specific needs, empirical data reveal the facts of how our educators aged 55- 65, have the
willingness, the capacity and the physical opportunity to look after the development and education of children of the earliest age.We had an observation protocol, a standardized but compiled tool, based on research questions and objectives that are intended to be achieved.
The results of this research show that educators over the age of 55, regardless of their professional capacity, do not have enough physical or emotional readiness to deal with children of the most delicate, 0-3 years of age.
These facts reinforce the need for treating the age of the educators working with children 0-3 seriously by all those involved in the development, well-being and education of children 0-3 years old. Because children under the care of a 63 or 65 year old teachers,
except that they are not treated professionally, they may be at a perilous risk, as they have a lot of needs, among other things, for special physical care, which puts the educator of this age in big trouble.Qëllimi i këtij studimi është vëzhgimi dhe vlerësimi i punës së edukatoreve të moshës mbi 55 vjeç, të cilat punojnë me fëmijët 0-3 vjeç, dhe niveli i cilësisë së punës së tyre. Që përmbajtja dhe rezultatet e këtij punimi të jenë më të plota dhe më konkrete, kemi
shqyrtuar burime teorike/literaturë të kësaj fushe problemore dhe kemi realizuar procesin e vëzhgimit të punës së edukatores përgjatë aktiviteteve me fëmijët 0-3 vjeç, që në mënyrë sa më objektive të arrijmë tek konkludimet. Në kuadër të kësaj çështjeje, punimi përmban shqyrtime më të përgjithshme teorike dhe të dhëna empirike, me specifikat kyçe të reflektimit të edukatores, përgjatë kujdesit ndaj fëmijëve, si: mjedisi dhe klima e përshtatshme për fëmijët e moshës 0-3 vjeç, motivimi dhe aktivizimi i fëmijëve, zbatimi i fleksibilitetit dhe strategjive sipas nevojës, vëzhgimi i fëmijës dhe identifikimi i nevojave individuale të tij, raporti i afërt dhe trajtimi emocional i fëmijës, komunikimi përmes gjuhës joverbale-shprehjes/gjuhës së trupit, zbatimi i lojës së strukturuar dhe spontane,përkujdeset për sigurinë, zhvillimin dhe edukimin e fëmijëve.
Përderisa të dhënat teorike na ofrojnë informacione për vlerën dhe rëndësinë e pakompenzueshme të trajtimit të duhur të fëmijëve 0-3 vjeç dhe sipas nevojave specifike të tyre, të dhënat empirike nxjerrin në pah faktet, se sa edukatoret tona, të moshës 55-65 vjeçe, kanë gatishmëri, kapacitete dhe mundësi fizike të kujdesen për zhvillimin dhe edukimin e fëmijëve të moshës më të hershme. Instrument për realizimin e hulumtimit në terren kemi pasur protokollin e vëzhgimit, instrument ky i pastandardizuar, por i përpiluar bazuar në pyetjet kërkimore dhe në objektivat që janë synuar të arrihen.
Rezultatet e këtij hulumtimi tregojnë që edukatoret e moshave mbi 55 vjeç, pavarësisht kapaciteteve profesionale, nuk kanë gatishmërinë e mjaftueshme fizike as emocionale, që të merren me fëmijët e moshës më delikate, 0-3 vjeç.
Këto fakte përforcojnë nevojën që çështja e moshës së madhe të edukatoreve që punojnë me fëmijët 0-3 vjeç duhet të trajtohet me seriozitet nga të gjithë kompetentët që merren me zhvillimin, mirëqenien dhe edukimin e fëmijëve 0-3 vjeç. Sepse fëmijët nën përkujdesjen e një 63 apo 65-vjeçareje, përveçqë nuk janë të trajtuar profesionalisht , ata mund të jenë edhe në rrezik permanent, pasi që ata kanë shumë nevojë, përveç tjerash, për përkujdesje të posaçme fizike, e cila edukatoren e kësaj moshe e vë në vështirësi të mëdha
Tarikati Bektashi dhe reflektimi i tij në viset tona
Get PDFThis is one of the Islamic Sufist schools which has retentionists even in our country. The founder of tarikat is Haxhi Bektash Veli, Sufi of the 13th century. Here we have also mention the role of Bektashians in disseminating the Islam religion by estimating their exoteric principles towards religion. We also describe the difference between the terms mystic - mysticism and tasawwuf - sufism.We have described the circumstances and initial reasons for establishing these Sufist schools, in particular the Bektashi ones. We have noticed that many scholars of this field wrongly use the terms orthodox and lieterodox, or either treat it as a separate religion without providing any resurceful argument. In this study we have also explained some other issues based on basic resources from the beginning of such differences, wich later on had a political character, but always were based in the sources of the Islamic religion - in Qur'an and Hadith.Kjo është një nga shkollat sufiste islame e cila ka retensionistë edhe në vendin tonë. Themelues i tarikatit është Haxhi Bektash Veli, sufi i shek. 13. Kemi përmendur gjithashtu rolin e bektashianëve në përhapjen e fesë islame duke vlerësuar parimet e tyre ekzoterike ndaj fesë. Kemi përshkruar dallimin midis termave mistik - misticizëm dhe tasavvuf - sufi.Në këtë punim kemi përshkruar rrethanat dhe arsyet fillestare të krijimit të këtyre shkollave sufiste, në veçanti të atyre bektashiane. Kemi vënë re se shumë studiues të kësaj fushe përdorin gabimisht termat ortodoksë dhe literodoks, ose e trajtojnë atë si një fe të veçantë, pa dhënë ndonjë argument ripërtëritës. Në këtë studim kemi shpjeguar edhe disa çështje të tjera të bazuara në burimet themelore që nga fillimi i dallimeve të tilla, të cilat më vonë kanë pasur karakter politik, por gjithmon janë bazuar në burimet e fesë islame - në Kur'an dhe në Hadith
1999 Kosova Savaşından Sonra Oluşturulan Savaş Konulu Edebi̇yat
Get PDFHistorical sources mainly describe wars, treaties ending the wars, destruction, and massacres caused by wars, economic outcomes, parties involved in wars, political and diplomatic initiatives. Nev- ertheless, it does not focus on literary creativity, which reflects the world of imagination as the subject and object of the war. On the other hand, literature does not set as its primary addressing task the collective events in wars and their impact on societies. Even when it deals with general events, there is always at least one hero in the center of the literary text, and a plot is often built around the war experiences of this hero. Therefore, literary texts that deal with war as a subject are fictional texts as they are con- structed around a plot. The fact that these texts are fictional does not require them to be isolated from reality. Nonetheless, the pur- pose of their creation is not to reveal the truth of war with all its nakedness. Based on a true story, it strives to convey the negative consequences of the war with individuals through some individual experiences and tries to awaken the main thought in his reader during this convey.
The Kosovo War, which took place twenty-one years ago, can be considered a recent event in terms of historiography. There have been put significant sources of this war as a basis for historiogra- phy. However, literary generations that have gained fame in Kos- ovo and abroad in terms of war literature have not yet been cre- ated. In this study, some findings were revealed by touching this phenomenon.Tarih kaynakları çoğunlukla savaşları, savaşları bitiren antlaşmaları, savaşların sebebiyet verdiği yıkım ve kıyımları, ekonomik sonuçları, savaşlarda müdahil olan tarafları, siyasi ve diplomatik girişimleri anlatır. Ancak savaşın öznesi ve nesnesi olan insanın hayal dünyasını yansıtan edebi yaratıcılığı ele almaz. Diğer yandan edebiyat savaşlarda meydana gelen toplu olayları ve bu olayların toplumlar üzerindeki etkileri ele almayı kendine birincil görev belirlemez. Geneli temsil eden olayları ele aldığında bile edebi metnin merkezinde daima en azından bir kahraman vardır ve çoğunlukla bu kahramanın savaş yaşantıları etrafında bir olay örgüsü kurgulanır. Dolayısıyla savaşı konu olarak ele alan edebi metinler bir olay örgüsü etrafından kurgulandıkları için kurmaca metinlerdir. Bu metinlerin kurmaca olmaları gerçeklikten soyutlanmış olmalarını gerektirmez; ancak oluşturulmalarının amacı savaşa ait gerçeği tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermek değildir. Gerçek bir hikâyeden hareketle bireysel bazı yaşantılarla savaşın bireyler üzerindeki olumsuz sonuçları aktarmaya gayret eder ve bu aktarım esnasında bir ana düşünceyi okurunda uyandırmaya çalışır.
Yirmi bir yıl önce meydana gelmiş olan Kosova Savaşı tarihçilik bakımından henüz yeni bir olay sayılabilir. Bu savaşla ilgili tarih yazarlığına zemin oluşturacak önemli kaynaklar ortaya konmuştur. Ancak savaş edebiyatı anlamında Kosova’da ve dışında üne kavuşmuş edebi nesirler henüz oluşturulmamıştır. Bu çalışmada bu olguya temas edilerek bazı tespitler ortaya konmuştur
Kadiu Osman dhe vartësit e tij në Kosovë gjatë viteve 1700-1800
No full textAll citizens were treated equally before the “Kanun (Qanun)”, according to the then-current Ottoman law. The magistrate of justice was “Kadi”. The appointment of the Kadi, was made by Sultan's decree, or by the main representative of the Sultan in “Ejalet”, “Kadiasqeri”, provided that “Sheikh Hulislami” (Islamic Scholar) approved the nomination. The limit on the length of the Kadi's service in a “Kaza” (administrative division), was set at two years in order to prevent the Kadi from developing relationships with influential city figures that would affect the Kaza's decisions. Magistrate official capacity of the Kadi’s function, as a judge in the Albanian areas, respectively in Kosova, is among the very few topics studied by our historiography. In order to contribute for enlighten this issue, we provided Ottoman documentary data on the activities of “Kadi, Naib and Muhzir” in 18th century Kosovo, as the main officials of the Ottoman legal system in this region.Sipas ligjit osman të kohës, të gjithë qytetarët ishin të barabartë para kanunit. Personi që ndante drejtësinë ishte kadiu. Emërimi i kadinjëve
bëhej me dekret sulltanor, ose nga përfaqësuesi kryesor i sulltanit në ejalet, kadiasqeri, me kusht që miratimi i emërimit nga ky i fundit të bëhej nga shejhulislami (dijetari islam). Kadiu, mund të shërbente në një kaza jo më shumë se dy vjet dhe kjo bëhej me qëllim të moskrijimit të miqësive të kadiut me personalitete të fuqishme të qytetit që do të mund të ndikonin në vendimet e këtij të parit. Çështja e kadiut si person që ndante drejtësi në hapësirat shqiptare, në këtë rast edhe në Kosovë, është ndër temat shumë pak të trajtuar në
historiografinë tonë. Me qëllim të plotësimit të këtij vakumi kemi synuar që në këtë punim të shkurtër të ofrojmë të dhëna dokumentare osmane mbi veprimtarinë e kadiut, naibit dhe muhzirit në Kosovën e shekullit XVIII, si kuadër kryesor i gjykatës osmane në këtë trevë
Ultimatumi i presidentit Bill Clinton dhe përgatitjet për intervenimin ushtarak në Kosovë: Shtator-Tetor 1998
No full textUnited States foreign policy towards Kosovo, during the period of intensification of fighting in Kosovo, during the second half of 1998, was focused on ending the war and carnage by the Milosevic Serbian army and police, providing humanitarian relief for the population, and peaceful conclusion of political status of Kosovo. This paper, based on principal historical documents, derived from the highest American government institution for foreign policy and national security, "National Security Council" (NSC), involved at that time to resolve this conflict. The issue of NATO's military intervention in Kosovo, due to the humanitarian disaster on the ground, was placed on the priority list of American Administration. This agenda was on the rails of political and military decision, and interagency bodies, such as the United States Mission to NATO were also involved in the effort, in order to commence the formal process of initiating military aerial operations, launching guided missile attacks. The aim was, in line with coercive diplomacy and real military threat, to issue an "Ultimatum" to Milosevic, as well as finalizing military preparations, such as securing NATO authorization to issue the "Activation Request" (ACTREQ) and "Activation Order" (ACTORD) for all air operations, through military intervention, as well as the development of the "light" ground option for the implementation of peace agreement. At the end of October 1998, NATO bombings were stopped after Serbia agreed to the conditions of "President Clinton's Ultimatum." The signing of the Holbrook-Milosevic Agreement, which consisted in the withdrawal of Serbian military forces, the cessation of fighting in Kosovo, the improvement of the humanitarian situation on the ground, “no fly zone” over Kosovo and ground verification of the ceasefire, as well as support for the peace negotiation process, resulted that United States temporarily suspended military air strikes against Serbia and focused on finding a diplomatic solution to the Kosovo issue.Punimi shkencor “Ultimatumi i presidentit Bill Clinton dhe përgatitjet për intervenimin ushtarak në Kosovë (shtator-tetor 1998)”, trajton një temë shumë të rëndësishme për historinë më të re të Kosovës, përfshirjen e Shteteve të Bashkuara në zgjidhjen e çështjes së Kosovës dhe
ecurinë e vendimit për intervenim ushtarak. Kjo temë dhe veçoritë e saja, nuk janë trajtuar më parë në historiografinë shqiptare. Me këtë rast synojmë që të paraqesim rezultate të reja historiografike, të mbështetura në dokumente burimore të institucionit më të lartë amerikan për politikë të jashtme dhe siguri kombëtare, “Këshillit të Sigurisë Kombëtare”
Vështrim mbi dinamikën e ndërkombëtarizimit të çështjes së Kosovës
No full textIn conclusion, we can say that the beginning of the disintegration of the former Yugoslavia in the 90-s of the XX century marked a turning point for Kosovo and its political class. So, it was clear that before that there would be big challenges for starting to sensitize the international opinion about what was happening in reality in Kosovo. This weight initially fell on the LDK led by its leader Ibrahim Rugova. It can be concluded that the international factor at first had a rather ignorant approach to Kosovo, seeing the preservation of the territorial integrity of the former Yugoslav federation, but the head of the LDK and his collaborators started a dense activity to convince the main internationals. institutions that even though Kosovo had been a province, it had been a constitutive element of the federation, therefore, after the dissolution of the Yugoslav federation, Kosovo should also have the right to an independent state.
In the first meetings held in August 1991 on the dissolution of the former Yugoslav federation, Lord Carrington offered a very marginalizing approach to the Kosovo delegation led by Rugova. Even the Badinter Commission had left aside the handling of the Kosovo issue within the framework of the dissolution of the Yugoslav federation. The climax was reached with the Dayton Conference when the Albanians finally understood that the strategy for the internationalization of the Kosovo issue had to be launched. The Conference in Dayton had been a clear message to the Albanians that without an armed struggle they would hardly be able to realize the aspiration of them for freedom and independence. The German Foreign Minister himself had described the Conference in Dayton as a major failure for maintaining peace in the Balkans, he had described that the decisions of that Conference were only preparing the ground for a new war in the Balkans, so here it was alluded to Kosovo.Në punimin që trajtojm fillimisht paraqesim rrethanat politiko-historike gjatë viteve ‘90-të të shek. XX, fillimi i shpërbërjes së Federatës jugosllave dhe fillimi i luftërave të përgjakshme në ish-Jugosllavi. Në këtë aspekt fokusi ynë përqendrohet në rrethanat ndërkombëtare që ishin zhvilluar pas viteve ‘90-të dhe ndërkombëtarizimi i çështjes së Kosovës. Gjatë viteve 1990-1995 shihet që Kosova edhe pse ishte treguar shumë e kujdesshme duke ndjekur një politikë paqësore në krye me liderin Ibrahim Rugovën, në Konferencën e Dejtonit të vitit 1995 ishte lënë jashtë zgjidhjes eventuale. Kjo rrethanë kishte sjellë radikalizimin e veprimeve nga shqiptarët duke mos parë zgjidhje me mjete paqësore. Edhe pse kishte pasur disa konferenca dhe institucione ndërkombëtare që kishin filluar të trajtonin çështjen e Kosovës dhe statusit të saj pas fillimit të shpërbërjes së ish-Federatës jugosllave, kjo çështje nuk ishte marr aq shumë seriozisht derisa filloi lufta e përgjakshme dhe kjo situatë bëri që edhe komuniteti ndërkombëtar të ndërronte qasjen në raport me Kosovën. Duhet potencuar që pas fillimit të luftës së armatosur dhe daljes në skenë të UÇK-së dhe pjesëmarrjes së përfaqësueseve më të lartë të saj, në punimet e Konferencës së Rambujes shqiptarët kishin arritur të faktorizoheshin dhe të kishin përfaqësim më kredibil në arenën ndërkombëtare. Kjo ishte një e arritur e madhe në ndërkombëtarizimin e çështjes së Kosovës. Pra, komuniteti ndërkombëtar pas fillimit të masakrave dhe luftës së përgjakshme në Kosovë filloi të merrej shumë më seriozisht me situatën në Kosovë duke filluar një angazhim të madh diplomatik dhe ushtarak deri në vendosjen e misionit të përkohshëm ndërkombëtar të Kombeve të Bashkuara dhe largimit përfundimtar të forcave policore dhe paramilitare e ushtarake serbe nga Kosova në qershor të vitit 1999
Justifikimi i intervenimit të NATO-s në Kosovë në aspektin e marrëdhënieve ndërkombëtare
No full textThe atrocities committed in Kosovo, including war crimes and mass displacement of Albanian people, warranted intervention from NATO in order to prevent further injustices and allow hundreds of thousands of forcibly displaced individuals to return to their homes. Despite the occasional unintentional harm to civilians, NATO strictly followed orders to target only military objectives. However, the decision to deploy NATO forces without the approval of the Security Council set a precedent at the time. The campaign in Kosovo became a true test for the Alliance, not only in theory but also in proving the success of their air strikes. The focus of NATO’s military efforts was strictly on strategic targets, with minimal collateral damage to civilians, although there were isolated incidents. The overall objective of NATO and the United States was to prevent a situation like that in Bosnia, by securing the safe repatriation of innocent civilians in Kosovo. The use of cutting-edge technology and precise execution enabled the Alliance's forces to suffer only two casualties: an Apache helicopter that unfortunately crashed in Albania and an F-117 Nighthawk that went down in Belgrade. The tumultuous events that took place in Kosovo between 1998 and 1999 continue to captivate the minds of scholars and historians, as they represent a unique and unprecedented departure from accepted legal and theoretical norms. Despite the passage of time, the journey towards Kosovo’s recognition and eventual acceptance into the United Nations and European Union has been far from smooth, beset by challenges and obstacles. However, one undeniable truth remains: the story of Kosovo is one of victory for the Albanian people and the international community, but also of defeat for the Serbs.Artikulli merret me politikën e SHBA-së ndaj Kosovës në vitet 1998-1999, periudhë e shkurtër por me rëndësi shumë të madhe për fatin e shqiptarëve të Kosovës. Kjo çështje trajtohet në tri pjesë: përmes një hyrjeje apo begraundi historik që fokusohet në politikën amerikane ndaj Kosovës në vitet 1990- 1998; tek bisedimet për planin e paqes në Konferencën e Rambujesë, të pranuar nga delegacioni i Kosovës e të refuzuar nga delegacioni serb, tek fushata ajrore e NATO-s kundër Jugosllavisë dhe miratimin e rezolutës 1244 nga Këshilli i Sigurimit, me të cilën u detyrua të pajtohej edhe Jugosllavia dhe ngjarjet që e pasuan atë. Në pjesën e fundit me karakter teorik, autori përpiqet t’i japë përgjigje pyetjes, se: “A ishte i legjitimuar sulmi i NATO-s mbi Jugosllavinë e mbetur?”, duke sjellë aq sa lejon kufiri i një artikulli prova
pro dhe kundër tij. Për shkrimin e këtij artikulli janë shfrytëzuar burime të ndryshme, të vjetra e të reja, të autorëve të huaj e shqiptarë, por studimet apo raportet që i janë paraqitur Kongresit Amerikan për këtë çështje nga viti 1999 e deri në vitin 2018, për shkak të vlerave të veçanta që bartin janë përdorur gjerësisht