Albanica Albanian Academic Journals
Not a member yet
4474 research outputs found
Sort by
Perceptimet e edukatoreve lidhur me ndikimin e zhvillimit profesional në arritjen e rezultateve te fëmijët
Full text linkHulumtimi shqyrton dhe analizon perceptimet e edukatoreve lidhur me ndikimin e zhvillimit të tyre profesional në arritjet e fëmijëve të moshës 3-6 vjeç. Ky hulumtim është realizuar përmes qasjes cilësore, me një dizajn fenomenologjik, me intervista gjysmë të strukturuara për të mbledhur të dhëna. Sipas rezultateve, zhvillimi profesional është faktor shumë i rëndësishëm në përmirësimin e cilësisë pedagogjike të punës së edukatores, duke treguar se trajnimet u kanë përmirësuar vetëbesimin dhe efektivitetin në menaxhimin e klasës, në punën me fëmijët me nevoja të veçanta, kanë ngritur aftësitë e tyre në komunikimin dhe bashkëpunimin me prindërit, përmirësimin e cilësisë së ndërveprimeve me fëmijët, si dhe ndikimin pozitiv në arritjet e fëmijëve.
Edukatoret shfaqin nevojën për mbështetje të vazhdueshme dhe qasje në programe që përshtaten me nevojat e tyre specifike profesionale. Ky studim ka vënë në pah rëndësinë e investimit në programe të qëndrueshme të zhvillimit profesional për edukatoret, duke sugjeruar se një mbështetje e tillë mund të përmirësojë arritjet dhe mirëqenien e fëmijëve të moshës 3-6 vjeç. Rezultatet u ndihmojnë politikave dhe praktikave të reja për të mbështetur zhvillimin profesional të edukatoreve, duke pasur parasysh ndikimin e tij në cilësinë e edukimit të fëmijëve
Terminologjia në tekstet shkollore si faktor i ngarkesës dhe i rezultateve të nxënësve në mësime (Biologji 6,7,8)
No full textProfessional and scientific terminology used in textbooks Biology 6, 7, and 8, according to the standards for textbooks drafted by the Ministry of Education, Science and Technology, should be fully compliant with the age and level of development of pupils of the relevant grade. Teaching subject Biology in schools is taught from sixth grade, but its elements are taught even earlier starting from third grade in the subject “Man and Nature.” The issue of burden of pupils with teaching content has been subject of research from domestic and international authors, but I did not see any specific survey about the terminology in the textbooks as an element of burden of pupils in learning. Biology, as a teaching subject but also as a science, is multidisciplinary and that is the reason for such a terminology. At the same time, this increases the opportunity for using terms which are difficult to understand and memorize for a longer period in presenting the content within the teaching subject. This was the main reason for this survey. I have used two main approaches to carry out the survey: firstly, I analysed all words of three textbooks for Biology (6, 7, and 8), recording all terms which I supposed are difficult to be understood by pupils; and secondly, I chose a sample for each grade from the identified terms. I used this sample of terms in a form of test for assessing the level of pupils’ knowledge of relevant grades about them. It is interesting to note that pupils had lower knowledge of terms, which I expected would be more familiar to them. I also addressed the issue of the presence or absence of terms included in the test in the glossary at the end of each textbook and explanations provided within the text. I identified that there are terms that are not included in any explanatory glossary in Albanian or any other language.Terminologjia profesionale dhe shkencore e përdorur në tekstet shkollore, Biologji 6,7,8, sipas standardeve për tekstet shkollore të hartuara nga Ministria e Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë, duhet të jetë në pajtueshmëri të plotë me moshën dhe nivelin e zhvillimit të nxënësve të klasës përkatëse. Lënda mësimore Biologji në shkolla nis të mësohet nga klasa e gjashtë, por që elementet e saj mësohen edhe më herët, duke filluar nga klasa e tretë, në lëndën Njeriu dhe natyra. Çështja e ngarkesës së nxënësve me përmbajtje mësimore ka qenë objekt hulumtimi nga autorë vendës dhe të huaj, por nuk kam hasur në ndonjë hulumtim specifik lidhur me terminologjinë në tekstet shkollore si element i ngarkesës së nxënësve në mësim. Biologjia si lëndë mësimore, por dhe si shkencë, është multidisiplinare, prandaj edhe terminologjia është e tillë. Në të njëjtën kohë kjo e shton mundësinë e përdorimit, në prezantimin e përmbajtjeve në kuadër të lëndës mësimore, të termave të cilët paraqesin vështirësi në të kuptuarit dhe të mbajturit mend të tyre për kohë më të gjatë. Ky ishte motivi kryesor që më shtyri t'i qasem një hulumtimi të këtillë. Për ta realizuar hulumtimin përdora dy qasje kryesore: e para, analiza fjalë për fjalë, e të tri teksteve të biologjisë (6,7,8), duke shënuar të gjithë termat për të cilët supozova se paraqesin vështirësi në të kuptuarit e tyre nga ana e nxënësve, dhe e dyta, nga ky numër i termave të identifikuar përzgjodha një mostër për secilën klasë. Këtë mostër termash e përdora në formë testi për vlerësimin e shkallës së njohjes të tyre nga ana e nxënësve të klasës përkatëse. Është interesante që termat që kam pritur se do të kenë frekuencë më të lartë të njohjes, doli që nxënësit për ta të ketë njohuri më të ulët. Gjithashtu trajtova edhe çështjen e prezencës ose jo të termave të përfshirë në test, në fjalorthin në fund të secilit tekst shkollor si dhe sqarimet e dhëna brenda tekstit. Por. identifikova edhe terma të cilët nuk përfshihen në asnjë fjalorthë shpjegues, në shqip ose në gjuhë tjetër të huaj. (323 fj)
Bektashizmi si model dhe metaforë e "Islamit Ballkanik"
Full text linkThis paper critically examines the intersection of Islam and the European Union's enlargement policies in the Balkans, focusing on the construction of a homogenized "Balkan Islam." Employing a decolonial framework, the study draws from Sirin Adlbi Sibai’s decolonial Islamic thought and Salman Sayyid’s critique of Eurocentric historiography. Through this approach, it interrogates how revived Islamic practices are framed within discourses portraying Bektashism and Balkan Islam as embodiments of tolerance aligned with European values, while depicting other Islamic revivals as external threats. Practical implications of the findings suggest that policies aiming to integrate Balkan Muslims into the EU framework must avoid perpetuating divisions within Muslim communities or isolating them from the global Muslim world. The study calls for inclusive approaches that recognize the diversity within Balkan Islam and its complex historical ties to broader Muslim identities. It further advocates for a shift in EU policies, moving away from framing Balkan Muslims as “model minorities” and instead fostering equal and equitable representation of diverse Islamic traditions in Europe.Ky punim shqyrton në mënyrë kritike ndërveprimin midis Islamit dhe politikave të zgjerimit të Bashkimit Evropian në Ballkan, duke u fokusuar në ndërtimin e një “Islami Ballkanik” të homogjenizuar. Duke përdorur një kornizë dekoloniale, studimi mbështetet në mendimin islamik dekolonial të Sirin Adlbi Sibai dhe kritikën e Salman Sayyid ndaj historiografisë eurocentrike. Përmes kësaj qasjeje, ai shqyrton se si praktikat islame të ringjallura paraqiten në diskurse që portretizojnë bektashizmin dhe Islamin ballkanik si mishërime të tolerancës, ndërsa ringjalljet e tjera islame paraqiten si kërcënime të jashtme. Implikimet praktike të gjetjeve sugjerojnë që politikat që synojnë integrimin e myslimanëve të Ballkanit në kuadrin e BE-së duhet të shmangin përjetësimin e ndarjeve brenda komuniteteve myslimane ose izolimin e tyre nga bota myslimane globale. Studimi bën thirrje për qasje gjithëpërfshirëse që njeh diversitetin brenda Islamit Ballkanik dhe lidhjet komplekse historike të tij me identitetet më të gjera myslimane. Ai gjithashtu avokon për një ndryshim në politikat e BE-së, duke shmangur kornizimin e myslimanëve të Ballkanit si “pakica model” dhe duke promovuar përfaqësimin e barabartë të traditave të ndryshme islame në Evropë
Trashëgimia midis ekonomisë dhe politikës: një vlerësim nga perspektiva e antropologjisë kulturore
Full text linkHeritage allows close observation of the dynamic between economy and politics, with a focus on ‘culture’ as an economic good. The process of heritage nomination openly declares this good independent of both spheres; hence, it contributes to intensive discussions between opponents, users and mediators active in the discourses before and after the nomination. However, heritagisation also represents cultural practices that point to other research topics. I look at two examples: mechanisms of social control on the local, regional or even global level, and competition as a regime permeating all spheres of life. Finally, cultural anthropology has acquired a deep awareness of the interdependence of cultural scholarship, nationbuilding, and the processes of cultivating symbolic cultural capital. Thereby ethnographic work has acquired a reflexivity, disciplinary modesty and diplomacy which will be almost indispensable in taking on heritagisation as a cultural practice – even more so with intangible manifestations, given their naturally more vague contours requiring of actors far more determination in making their case. At the same time, interdisciplinary cooperation remains equally vital for cultural anthropology, for declaring one bit of culture to be heritage opens economic and legal dimensions. Here I present questions and potential lines of inquiry to address these dimensions, based on empirical research with heritage practices in late modern lifeworlds.Trashëgimia lejon një vëzhgim të afërt të dinamikave midis ekonomisë dhe politikës, me fokus në ‘kulturë’, si një e mirë ekonomike. Procesi i nominimit të trashëgimisë haptazi e deklaron këtë të mirë si të pavarur nga të dy sferat; prandaj, ajo kontribuon në diskutimet intensive midis oponentëve, përdoruesve dhe ndërmjetësve që janë aktivё në diskurset, para dhe pas nominimit. Sidoqoftë, trashëgimizimi, gjithashtu, përfaqëson praktikat kulturore të cilat drejtojnë në tema tё tjera të kërkimit. Në këtë punim unë shikoj dy shembuj: mekanizmat e kontrollit shoqëror në nivel lokal, regjional e madje edhe global, dhe garën si regjim i cili përshkon të gjitha sferat e jetës. Së fundi, antropologjia kulturore ka fituar një vetëdije të thellë për ndërvarësinë e studimeve kulturore, ndërtimit të kombit dhe proceseve të kultivimit të kapitalit simbolik kulturor. Kështu, puna etnografike ka fituar një refleksivitet, modesti disiplinore dhe diplomaci, të cilat do të jenë pothuajse të domosdoshme në marrjen përsipër të trashëgimizimit si praktikë kulturore. Në të njëjtën kohë, bashkëpunimi ndërdisiplinor mbetet po aq jetik për antropologjinë kulturore, sepse shpallja e një pjese të kulturës si trashëgimi hap dimensione ekonomike dhe ligjore. Këtu unë paraqes pyetjet dhe linjat potenciale të kërkimit për t’i adresuar këto dimensione, duke u bazuar në kërkime empirike të praktikave të trashëgimisë në botët e jetuara të modernitetit të vonë
Cutaneous Kaposi sarcoma in a 67-year-old woman with a history of breast cancer: A clinical case report
Full text linkLiterature Review: Kaposi’s Sarcoma is a vascular tumor associated with Human Herpesvirus 8 (HHV-8), which typically occurs in immunocompromised individuals.
Case Report: We are reporting the case of a 67-year-old woman with a previous history of breast cancer who presented with multiple nodular purple lesions, in the brachial and femoral regions, 0.5-1 cm in di-ameter, for two months.
Histopathological and immunohistochemical analyses confirmed the diagnosis of Kaposi’s Sarcoma.
Conclusion: This case highlights the need to be aware of Kaposi’s Sarcoma as a potential secondary le-sion in cancer survivors, especially those treated with immunosuppressive therapies
Substance use among Albanian youth: Health consequences, knowledge, and social perceptions
Full text linkIntroduction: The use of psychoactive substances among young people is an increasing challenge in Albania, with serious impacts on their physical, mental, and social well-being. This study aims to assess the level of knowledge, attitudes, perceptions, and practical experiences of young people related to drug use, as well as the contributing factors and possible consequences in their personal and academic lives. Objective: The objective of this study is to evaluate the level of knowledge, attitudes, perceptions, and practices of young people in Tirana regarding drug use, and to identify the factors contributing to its use and the effects on mental, physical health, and social/professional life.
Methodology
This study was conducted using a quantitative research method through the collection of data via a structured questionnaire. Participants were selected through random sampling, including young people from various cities in Albania. Data was collected from 517 young individuals aged 18–25 in the city of Tirana. The data were statistically analyzed to identify key trends and correlations between various fac-tors. Data collection was carried out online (anonymously), using the Google Forms platform to ensure quick and efficient information gathering.
Conclusions
The results revealed a significant lack of knowledge about the real risks of drug use, especially concern-ing the most widespread substances such as cannabis. A considerable portion of young people expressed tolerant attitudes toward drug use, influenced by peer pressure, curiosity, and emotional stress. The findings highlight direct impacts on mental health, including symptoms of anxiety, depression, and dete-rioration in sleep and concentration. The social and academic effects include social isolation, decreased academic performance, and strained family relationships. In conclusion, the study emphasizes the need for comprehensive educational interventions, prevention strategies, and psycho-social support for young people in Albania in order to reduce the long-term impact of this phenomenon
The ethics of communication with patients: A qualitative analysis of transparency and information
Full text linkIntroduction: Effective communication between healthcare professionals and patients is an essential component of person-centred care and has a direct impact on the quality of care, patient experience, and health outcomes. This material addresses how the communication style of healthcare professionals and their perceptions of patients can influence patient engagement, satisfaction, and adherence to treatment. Patient-centred communication models significantly enhance healthcare professionals–patient interaction and contribute to improved physical and psychological outcomes. This is especially important in mental healthcare, where verbal communication is often the primary means of diagnosis and treatment, making the establishment of a shared understanding with the patient crucial.
Objective: This study explores the importance of effective communication between healthcare profes-sionals and patients by exploring how communication styles and healthcare professionals’ perceptions influence patient engagement, satisfaction, and adherence to treatment, with the ultimate goal of enhanc-ing health outcomes and promoting a person-centred approach, particularly in mental health care settings.
Methodology: This study employed the method of literature review as a qualitative approach to collect, analyze, and interpret existing data. Both national and international sources were examined, including scholarly articles, academic publications, institutional reports, and health policy documents. The aim of this methodology was to provide a clear theoretical and practical framework on the topic and to identify best practices and challenges within the relevant field. The selection of literature was purposeful, focusing on reliable and relevant sources aligned with the study’s objectives.
Conclusions: Effective communication between healthcare professionals and patients plays a fundamen-tal role in improving the quality of care and health outcomes. The communication style and attitudes of healthcare professionals significantly influence patient engagement, satisfaction, and adherence to treatment. Emphasizing a person-centred approach strengthens the therapeutic alliance and is especially critical in mental health care, where communication is often the primary tool for both diagnosis and inter-vention. Investing in the development of communication competencies among healthcare professionals is essential to delivering compassionate, individualized, and effective care
The impact of artificial intelligence in psychodiagnosis and psychotherapy: Innovations, limitations, and ethical dilemmas
Full text linkArtificial Intelligence (AI) is revolutionizing the field of psychology by introducing significant changes in psychological diagnosis and psychotherapy. Advanced AI systems, based on deep learning algorithms and automated intelligence, can analyze clinical data, identify behavioral patterns, and suggest person-alized diagnoses or treatments. Meanwhile, the use of AI in psychotherapy, through chatbots and digital platforms, raises new concerns regarding authenticity, empathy, and ethical considerations in psychologi-cal therapy. One of the major challenges is the existential anxiety experienced by patients guided by a ma-chine, affecting the level of trust and the effectiveness of treatment. Furthermore, ethical dilemmas related to data privacy, clinical responsibility, and the boundaries between humans and technology remain open for discussion. This study aims to explore the impact of AI in psychodiagnosis and psychotherapy by analyzing innovations, limitations, and ethical challenges associated with its application in mental health
Trajtimi mitologjik
No full textNë Dibrën e Veriut dhe Në Lumë mund të dëgjosh për një legjendë të vjetër: "Njëherë, ndrikulla shkoi mysafir te kumara i vet. I ndodhur vetëmpërvetëm me të në shtëpi, kumarës i ra në kokë ngasja tunduese e mishit, iu err arsyeja dhe u lëshua mbi ndrikullën, që të shkrehte epshin. Ajo, nga ana e saj, duke ndier tmerrin e këtij incesti, doli me vrap nga shtëpia e ndjekur nga kumara, kaptoi korije e përroska, gjersa më në fund kumara e arriti maje një kodre, ku e çnjerëzoi. Gjatë kohës së mëkatimit, shokën e saj të zgjidhur e rrëmbeu era duke e kthyer në ylber, si shenjë të përjetshme të këtij incesti". Në këto krahina edhe sot e kësaj dite, kur shohin ylberin, thonë: brezi (shoka) i ndrikullës.
Shoka (në disa zona Të Dibrës dhe Lumës quhet brez), përfaqëson në vetvete një element të pandashëm të veshjes kombëtare shqiptare. Duke lënë mënjanë aspektin estetik dhe etnografik, do t'i kushtojmë vëmendje vetëm afrimit mitologjik të përdorimit të tij thelbësor në disa prej rajoneve në Shqipërinë E Veriut. Një material i bollshëm dhe autentik sigurohet nga folklori - jo vetëm në format e riteve dhe bestytnive, por edhe në ato të eposeve dhe përrallave që kanë ardhur deri më sot.
Për ta ilustruar këtë, vlen të përmendet hulumtimi antologjik I Vladimir Popp, "morfologjia e përrallës", në të cilën ai i afrohet varianteve të ndryshme të temës së përrallës.
Për shembull, për të marrë princeshën si grua, heroi është i detyruar të mposhtë Gjarpërin Gorinicin, Koshcejen ose ndonjë përbindësh tjetër. Në koleksionet e dorëshkrimeve të vjetra apokrife, thuhet: "Ylberi u krijua nga Zoti pas kataklizmës" (Koleksioni Apokrif i vitit 1531)... "pas kataklizmit, Perëndia vendosi një harkë në qiell si një shenjë dalluese për kataklizmin tjetër që do të ndodhë"... Shtrohet pyetja: Pse Ndër Shqiptarët, ndryshe nga shumica e njerëzve, përfshirë edhe ata Në Ballkan, incesti mbetet një nga tabutë kryesore" Duke ditur tekstet e baladave të lashta shqiptare, arrijmë në përfundimin se nga pikëpamja e forcës fatale incesti barazohet me katastrofat natyrore, siç është kataklizma e madhe. Në një gamë kaq të gjerë tekstesh, mund të gjenden elementë të peripecive, për shembull, forcat e natyrës që marrin pjesë në marrëdhëniet e personazheve dhe përpiqen në të gjitha mënyrat të pengojnë incestin e pavetëdijshëm (kur motra dhe vëllai, duke mos qenë në dijeni të marrëdhënieve të tyre të gjakut, vendosin të hyjnë në një marrëdhënie mëkatare, atëherë lind një fluturim zogjsh fatidikë, ose një shi i përgjakshëm bie nga qielli, etj.). Pra, vlen të theksohet se ylberi shpesh merrej si një lloj mesazhi nga parajsa, si një shenjë hyjnore. Në rrethana të tilla, legjenda e ylberit vlen të shihet si një temë e ngarkuar me didaktikën e fundit fetare, ku femra që kundërshton mëkatin seksual, edhe pse dorëzohet me forcë, konsiderohet tashmë si dëshmore dhe shenja hyjnore e dërguar nga qielli shfaqet në qiell në shenjë pastërtie dhe shenjtërie të dhimbjeve të saj.In the Northern Dibra and in Lume one can hear about such an old legend:
"Once upon a time the godmother went to see godfather. Finding oneself alone in the house with her, godfather was lured by the flash's temptation losing the reason and he set on her in lust. On her part, sensing the horror of this incest, she escaped from the house pursued by the godfather. She crossed coppices and coulees, but, in the end, the godfather caught her on the top of a hill where he dehumanized her. While the sin was taking place, the wind took her untied sash away by transforming it into a rainbow, as an eternal sign of this incest". Even nowadays, when the rainbow appears, the people in these regions say: the belt (sash) of godmother.
The belt (in some areas of Dibra and Luma it is called sash), represents in itself an inseparable element of the national dress of most people. Leaving aside the aesthetical and ethnographical aspect, we will pay attention only to the mythological approaching of its essential usage in some of the regions in the Northern Albania.
A bountiful and authentic material is provided by the folklore- not only in the forms of rites and superstitions, but also in those of eposes and fairy tales that have come to date. To illustrate this, it is worth to mention the anthological research of Vladimir Popp, "The fairy tale's morphology", in which he approaches different variants of the fairy tale's subject. For example, to take the princess as a wife, the hero is obliged to defeat the Snake Gorinicin, Koshcejen or any other monster.
In the collections of old apocryphal manuscripts, it is said: "The Rainbow was created by God after the cataclysm" (The Apocryphal Collection of 1531)... "after the cataclysm, God put an arch in heaven as a distinctive sign for the next cataclysm that will happen"...
The question arises: Why among Albanians, differently from the majority of people, including the ones in the Balkans, incest remains one of the main taboos"
Knowing the texts of ancient Albanian ballads, we reach to the conclusion that from the view of the fatal force incest is equaled to the natural catastrophes, such as the big cataclysm. In such a vast range of texts, there can be found elements of vicissitudes, for example, the nature's forces taking part in the relationships of characters and try in all ways to hinder the unconscious incest (when the sister and the brother, being unaware of their blood relations, decide to enter into a sinful relationship, then a flight of fatidic birds is born, or a bloody rain falls from heaven, etc.).
So, it is worth to emphasize that the rainbow was often taken as some kind of message from heaven, as a divine sign. In such circumstances, the legend of rainbow is worth to be viewed as a subject charged with latter religious didactics, where the female opposing the sexual sin, even though forcedly giving in, is considered already as a martyr and the divine sign sent from heaven appears in the sky in sign of purity and holiness of her pains
Vështrim në të drejtën dokesore shqiptare
No full textIn the course of centuries up to the time Albanian Independence’s Declaration, in the free rural communities, generally in the highlands, but to some point even in the lowlands, there has been applied a Customary Law, therefore a popular law, called “The Canon of Lek Dukagjini” or “The Canon of Highlands”, “Customs of Highlands” “Written laws of Kurveleshi” or any other name.
This popular law has been the most preserved one and with strong action in the Highlands of Northern Albania, including Kosova, the Albanians of Montenegro and Macedonia. In the South: it was more dominant in Labéria and Caméria. This popular law appeared in different versions according to various regions.
This Customary Law has not been written; it was completely transmitted orally during the centuries from generation to generation. It contained definite norms regarding to relations among fellow-countrymen and regions on each phenomena or element of life in the Family, Civil, Property, Administrative and Penal Laws.
This Code, according to scholars’ opinion, in its central stem is authentic Albanian and it expresses the psychology and the way of the traditional organization of these mountainous Albanian territories, but there have been introduced some marginal influences from the Greek- Byzantine, Roman, Slav Laws as well as from Christian Codes and Shariah.
It contains in it self some very ancient special norms of exogamy, marriage etc, but also it contains many norms, more evolved ones and introduced later in certain historical circumstances.
According to this Code, there were hierarchical degrees of leadership in the rural communities, but the heads, noble, elders including the one of the highest rank, were like “the first among the equals (primus inter pares)”. Even the last one in the community was evaluated and protected as the one of the highest rank. The most important decisions were taken by the Assembly (a man for every house). It was a Code that protected the patriarchal relations: lower status of woman and children in family; the woman did not inherit real estates; she did not participate in Assemblies, Council of Elders and trials, except for the case when she was declared “virgin” by judgment.
The woman was rigorously protected against challenges or rape. By holding a child in her hands and crying the woman would prevent any bloodshed. Revenge was harsh, but the man’s dignity was protected: it was forbidden any public humiliation.The old authentic norms are at the same time juridical, moral and cultic (as a divine protection or punishment) ones. In the most ancient norms, even though displayed in variants it has been fairly the same for the highlands both in North and South of Albania.
The preservation of this code is explained within the complex of the Albanian ethno-culture inherited in centuries, as a means of resistance and development of this people as ethnicity and nation. Thus, this code has performed social-cultural important functions for the Albanians’ survival.Në rrjedhë të shekujve e deri aty nga Lufta e Parë Botërore, në bashkësitë e lira fshatare, përgjithësisht në malësitë shqiptare, por deri-diku edhe në zona të ulëta, është zbatuar një e drejtë dokësore, pra një ligj popullor, i quajtur "Kanuni i Lek Dukagjinit" ose "Kanuni i Maleve", "Zakonet e Maleve", "Ligjet e shkruara të Kurveleshit" ose me çdo emër tjetër.
Ky ligj popullor ka qenë më i ruajturi dhe ka pasur një veprim të fuqishëm në Malësinë e Shqipërisë Veriore, përfshirë Kosovën, shqiptarët e Malit të Zi dhe Maqedonisë. Në Jug: ka qenë më dominuese në Labëri dhe Çameri. Ky ligj popullor është shfaqur në versione të ndryshme sipas rajoneve të ndryshme.
Ky ligj nuk është shkruar; ai është transmetuar plotësisht me gojë gjatë shekujve nga brezi në brez. Ai përmbante norma të caktuara lidhur me marrëdhëniet mes bashkëfshatarëve dhe rajoneve për çdo fenomen ose element të jetës në Familje, Ligjin Civil, të Pronës, Administrativ dhe Penal.
Ky kod, sipas mendimit të studiuesve, në thelbin e tij është autokton shqiptar dhe shpreh psikologjinë dhe mënyrën e organizimit tradicional të këtyre territoreve malore shqiptare, por janë te futura edhe disa ndikime të ligjeve Greko-Bizantine, Romake, Sllave, si dhe Kristiane dhe Sharia.
Ai përmban në vetvete disa norma shumë të lashta të eksogamisë, martesës, etj., por gjithashtu përmban shumë norma, më të zhvilluara dhe të futura më vonë në disa rrethana historike. Sipas këtij kodi, ka pasur shkallë hierarkike të udhëheqësve në komunitetet rurale, por kryetarët, fisnikët, pleqtë, përfshirë edhe atë me rangun më të lartë, ishin si "të parët midis të barabartëve (primus inter pares)". Edhe i fundit në komunitet është vlerësuar dhe mbrojtur si ai me rang të lartë.
Vendimet më të rëndësishme janë marrë nga Kuvendi (një njeri për çdo shtëpi). Ishte një kod që mbronte marrëdhëniet patriarkale; statusin e ulët të gruas dhe fëmijëve në familje; gruaja nuk trashëgonte pasuri të patundshme; ajo nuk merrte pjesë në kuvende, Këshillin e Pleqve dhe gjykime, përveçse në rastin kur shpallej "e virgjër" nga gjykata.
Gruaja ishte e mbrojtur me rreptësi nga fyerjet ose përdhunimet. Me mbajtjen e një fëmije në duar dhe duke qarë, gruaja parandalonte çdo derrsje gjaku. Kërkimi i hakmarrjes ishte i ashpër, por dinjiteti i njeriut mbrohej: ishte e ndaluar çdo poshtërim publik. Normat e vjetra autentike janë njëkohësisht juridike, morale dhe kultike (si mbrojtje ose dënim hyjnor).
Në normat më të lashta, edhe pse të shfaqura në variante, ka qenë mjaft e njëjtë për malet si në Veri ashtu edhe në Jug të Shqipërisë. Ruajtja e këtij kodi shpjegohet brenda kompleksit të etno-kulturës shqiptare të trashëguar në shekuj, si një mjet i rezistencës dhe zhvillimit të këtij populli si etni dhe komb. Kështu, ky kod ka kryer funksione sociale dhe kulturore të rëndësishme për mbijetesën e shqiptarëve