Albanica Albanian Academic Journals
Not a member yet
4474 research outputs found
Sort by
Mbi leksikun dhe frazeologjinë e Vushtrrisë me rrethinë (rreth librit: Abdurrahim Maxhuni, 2017)
No full text
Kontribut për analizën narratologjike të prozës shqipe (rreth librit: Gëzim Aliu, 'Proza shqipe e viteve 1920-1944')
No full text
Vetëdija kritike e Arshi Pipës
Full text linkThe referential elements that marks the Albanian literary criticism, shown at the beginning of this paper, indeed serve only as an introduction to understand why Arshi Pipa differ from other critics who have written about Albanian literature. This particularity is clearly reflected when we compare him with the models from the literary sociological school, a school which has had a wide range in literary studies in general, but which in our literature is marked with the literary studies of Arshi Pipa.
Pipa makes the sociological approach to Albanian literature obvious by offering in the title his method of study, which he prefers to call per- spective. Despite this, Pipa insists that Albanian literature can be under- stood only by recognizing the trajectory of Albanian social developments. And precisely here we see how Pipa divides literary formations and what social attributes he assigns to a particular period, to an author or to a speci- fic phase of Albanian literature. This best shows that for Pipa, the literature of the Renaissance created by the Arbëresh is a litteral translation of the Albanian soul, whether as a religious and philosophical line, or as a line of tradition. He also highlights the fact that in a large part of Albanian literature rural and pastoral signs are detected and, besides this, Pipa shows us the case when literature is transformed from this line of simple life into a very intimate personal perspective on the world expressed in aesthetic form, specifically with Migjen, the author who is most deserving of enlightening
the school typical sociolo-gical of Pipa.Kritika letrare shqipe, në historinë e zhvillimit të vet, ka pranuar e refuzuar format e zhvillimit të kritikës letrare në një trajektore atipike krahasuar me kritikën letrare në vendet perëndimore. Ky zhvillim i kritikës letrare shqipe ka bërë që historia e kritikës së letërsisë shqipe sot të na ofrojë njohje mbi tipa të ndryshëm të kritikës: kritikën pozi- tiviste, kritikën psikanalitike, kritikën fenomenologjike, kritikën sociologjike etj. Të gjitha këto përfaqësohen me emra të dallueshëm autorësh dhe me markimin e tyre në kulturën e studimit të artit letrar. Ky markim e përcjell edhe autorin Arshi Pipa, i cili me veprën e tij studimore “Letërsia shqipe: perspektiva shoqërore” riktheu debatin për studimet sociologjike në letërsinë shqipe, edhe pse publikut shqiptar kjo vepër iu prezantua vonë, disa dekada
pas publikimit në gjuhën angleze
